Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Recenum Junior 30 mg
Przedkliniczne badania toksyczności racekadotrylu wykazały brak działania toksycznego przy dawkach do 1250 mg/kg/dobę u małp oraz 200 mg/kg/dobę u psów, co stanowi odpowiednio 625- i 62-krotność dawek stosowanych u ludzi. Długotrwałe podawanie dawki 500 mg/kg/dobę u małp skutkowało uogólnionymi infekcjami i obniżeniem odpowiedzi immunologicznej na szczepienie, natomiast dawka 120 mg/kg/dobę nie wywoływała takich efektów. Podobne zmiany immunologiczne zaobserwowano u psów przy dawce 200 mg/kg/dobę przez 26 tygodni. Racekadotryl nie wykazywał działania immunotoksycznego u myszy, nie był genotoksyczny ani klastogenny w badaniach in vitro i in vivo. Nie przeprowadzono badań rakotwórczości ze względu na krótki czas leczenia w praktyce klinicznej. W badaniach reprodukcyjnych nie stwierdzono negatywnego wpływu na płodność, rozwój zarodkowy, przed- i pourodzeniowy oraz na matkę i płód.
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie stosowania leku Recenum Junior
Poniżej przedstawiono szczegółowe dane przedkliniczne dotyczące bezpieczeństwa stosowania racekadotrylu, substancji czynnej preparatu Recenum Junior, z uwzględnieniem wyników badań toksyczności po podaniu wielokrotnym, immunotoksyczności, genotoksyczności oraz wpływu na reprodukcję i rozwój.1
Badania toksyczności po podaniu wielokrotnym
W 4-tygodniowych badaniach toksyczności po podaniu wielokrotnym przeprowadzonych na małpach i psach, nie wykazano działania toksycznego przy dawkach do 1250 mg/kg/dobę u małp i 200 mg/kg u psów. Te wartości odpowiadają zakresowi bezpieczeństwa 625 i 62 w porównaniu do dawek stosowanych u ludzi.2
Natomiast w trakcie długotrwałego, rocznego leczenia dorosłych małp dawką 500 mg/kg/dobę obserwowano wystąpienie uogólnionych infekcji i zmniejszenie odpowiedzi immunologicznej na szczepienie. Efekty te nie były widoczne przy niższej dawce 120 mg/kg/dobę.3
Podobne efekty zaobserwowano u psów otrzymujących 200 mg/kg/dobę przez 26 tygodni – wystąpiły infekcje oraz zaburzenia niektórych parametrów dotyczących odpowiedzi immunologicznej. Znaczenie kliniczne tych odkryć nie zostało jednoznacznie określone.4
Badania immunotoksyczności
Racekadotryl podawany myszom przez okres do 1 miesiąca nie wykazywał działania immunotoksycznego.5
Badania genotoksyczności i rakotwórczości
W standardowych badaniach in vitro i in vivo nie wykazano genotoksyczności ani działania klastogennego racekadotrylu.6 Badania dotyczące działania rakotwórczego nie zostały przeprowadzone ze względu na krótki czas trwania leczenia tym preparatem w praktyce klinicznej.7
Wpływ na reprodukcję i rozwój
Racekadotryl nie wykazał specyficznego szkodliwego działania na reprodukcję i rozwój w przeprowadzonych badaniach, które obejmowały ocenę wpływu na płodność, rozwój wczesnozarodkowy, przedurodzeniowy i pourodzeniowy, włączając w to działanie na matkę oraz rozwój zarodka i płodu.8
Badania toksyczności u młodych zwierząt
Badanie toksyczności u młodych szczurów nie wykazało żadnych istotnych negatywnych skutków działania racekadotrylu w dawce do 160 mg/kg masy ciała/dobę, która jest 35 razy wyższa niż dawka zwykle stosowana u dzieci (tj. 4,5 mg/kg masy ciała/dobę).9
Warto podkreślić, że pomimo niedojrzałej czynności nerek u dzieci poniżej 1 roku życia, nie przewiduje się zwiększonego poziomu narażenia na lek w tej grupie wiekowej.10
Inne efekty niekliniczne
W badaniach przedklinicznych zaobserwowano również inne działania niepożądane, takie jak:
- Ciężka, najczęściej aplastyczna anemia11
- Zwiększona diureza12
- Ketonuria13
- Biegunka14
Należy jednak podkreślić, że powyższe efekty obserwowano wyłącznie po dawkach znacznie przekraczających maksymalne dawki stosowane u ludzi. Ich znaczenie kliniczne nie jest zatem jednoznacznie określone.15
Farmakologiczne badania bezpieczeństwa
Dodatkowe farmakologiczne badania dotyczące bezpieczeństwa nie wykazały szkodliwego działania racekadotrylu na:
- Ośrodkowy układ nerwowy16
- Układ sercowo-naczyniowy17
- Funkcje oddechowe18
W badaniach na zwierzętach zaobserwowano, że racekadotryl zwiększał działanie butylohioscyny na pasaż jelitowy oraz przeciwdrgawkowe działanie fenytoiny.19
Kolejne rozdziały
Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.
Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje leku
- Profil bezpieczeństwa leku
- Przeciwwskazania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Skład i postać leku
- Specjalne ostrzeżenia
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania