badanie in vivo
Badanie in vivo to technika badawcza przeprowadzana na żywym organizmie, w jego naturalnym środowisku biologicznym. W przeciwieństwie do badań in vitro, które odbywają się w warunkach laboratoryjnych, badania in vivo pozwalają na obserwację procesów biologicznych w pełnym kontekście fizjologicznym organizmu.
W praktyce medycznej badania in vivo stanowią kluczowy etap w procesie rozwoju nowych leków, procedur diagnostycznych i terapeutycznych. Obejmują one eksperymenty na modelach zwierzęcych oraz badania kliniczne z udziałem ludzi, które są niezbędne do zrozumienia skuteczności, bezpieczeństwa i farmakokinetyki testowanych substancji.
Zaletą badań in vivo jest możliwość obserwacji złożonych interakcji między różnymi układami organizmu, co pozwala na bardziej kompleksową ocenę działania testowanych substancji lub procedur. Jednocześnie badania te podlegają ścisłym regulacjom etycznym i prawnym, szczególnie gdy dotyczą badań na zwierzętach lub badań klinicznych z udziałem pacjentów.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Tramal 50 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa tramadolu chlorowodorku obejmowały toksyczność przewlekłą, reprodukcyjną, genotoksyczność oraz potencjał rakotwórczy. W badaniach na szczurach i psach, przy dawkach terapeutycznych do 20 mg/kg (szczury) i 10 mg/kg (psy) doustnie oraz do 20 mg/kg doodbytniczo u psów, nie stwierdzono istotnych działań niepożądanych. Objawy toksyczności, takie jak niepokój motoryczny, nadmierne ślinienie, drgawki i zmniejszony przyrost masy ciała, pojawiały się jedynie przy dawkach znacznie przekraczających zakres terapeutyczny. Badania reprodukcyjne wykazały toksyczność u samic szczurów przy dawkach >50 mg/kg/dobę, manifestującą się zwiększoną śmiertelnością noworodków oraz zaburzeniami rozwojowymi (zaburzenia kostnienia, opóźnione otwieranie oczu i ujścia pochwy), przy czym płodność samców i samic pozostawała nienaruszona. U królików toksyczność reprodukcyjna i anomalie kostnienia pojawiały się przy dawkach >125 mg/kg.
analiza hematologiczna, anomalia kostnienia, badanie biochemiczne, badanie in vivo, badanie rozrodczości, dawka terapeutyczna, drgawki, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, genotoksyczność, podanie doodbytnicze, podanie doustne, podanie parenteralne, potencjał rakotwórczy, rozwój neurologiczny, test in vitro, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, tramadol chlorowodorek, układ nerwowy, zaburzenie kostnienia szkieletu - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Hydroxyzinum Zentiva 10 mg
Przedkliniczne badania hydroksyzyny wykazały, że substancja ta nie wykazuje działania genotoksycznego, co potwierdzają badania in vitro i in vivo. W zakresie kardiotoksyczności, hydroksyzyna wpływa na prądy jonowe serca, w tym hamuje prąd potasowy IKr w kanałach hERG, jednak efekt ten pojawia się dopiero przy stężeniach 40-krotnie wyższych niż terapeutyczne (po dawce 50 mg). W badaniach in vivo na psach nie zaobserwowano wpływu na odstęp QTc, co wskazuje na niski potencjał do wywołania zaburzeń repolaryzacji serca przy standardowym stosowaniu klinicznym.
badanie in vitro, badanie in vivo, elektrokardiogram, embriotoksyczność, genotoksyczność, hydroksyzyna, kanał hERG, odstęp QTc, potencjał czynnościowy, potencjał rakotwórczy, prąd potasowy, profil bezpieczeństwa leku, repolaryzacja mięśnia sercowego, repolaryzacja serca, stężenie terapeutyczne, teratogenność, układ sercowo-naczyniowy, włókna Purkinjego - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Okitask 25 mg
Badania przedkliniczne ketoprofenu z lizyną, substancji czynnej leku Okitask (dawka 25 mg zawierająca 40 mg ketoprofenu z lizyną), potwierdziły akceptowalny profil bezpieczeństwa. Analizy farmakologiczne i toksykologiczne, w tym ocena toksyczności po podaniu wielokrotnym, nie wykazały zagrożeń wykraczających poza znane ryzyko związane z niesteroidowymi lekami przeciwzapalnymi (NLPZ). Badania genotoksyczności in vitro i in vivo nie ujawniły potencjału mutagennego, a testy rakotwórczości na modelach zwierzęcych (myszy, szczury) nie potwierdziły działania onkogennego. Ponadto, badania dotyczące wpływu na reprodukcję oraz tolerancji miejscowej potwierdziły brak istotnych zagrożeń, co jest kluczowe dla bezpieczeństwa stosowania u pacjentów w wieku rozrodczym oraz minimalizuje ryzyko reakcji nadwrażliwości.
badanie farmakologiczne, badanie in vitro, badanie in vivo, charakterystyka produktu leczniczego, genotoksyczność, ketoprofen z lizyną, niesteroidowy lek przeciwzapalny, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa, rakotwórczość, reakcja nadwrażliwości, ryzyko onkogenne, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczny wpływ na reprodukcję, tolerancja miejscowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Flegtac Kaszel 1,6 mg/ml
W badaniach przedklinicznych bromoheksyny chlorowodorku, substancji czynnej preparatu Flegtac Kaszel, nie wykazano działania teratogennego ani wpływu na płodność zwierząt laboratoryjnych. W badaniach na królikach zaobserwowano działanie embriotoksyczne oraz opóźnienie rozwojowe jedynie przy dawkach około 500 mg/kg, co stanowi 625-krotność maksymalnej dawki dobowej stosowanej u ludzi, co wskazuje na niskie znaczenie tych efektów w praktyce klinicznej. Testy mutagenności, zarówno in vitro (test Amesa), jak i in vivo (test mikrojąderkowy u myszy), dały wyniki ujemne, potwierdzając brak działania mutagennego bromoheksyny.
badanie in vitro, badanie in vivo, badanie niekliniczne, badanie przedkliniczne, bromoheksyny chlorowodorek, działanie embriotoksyczne, działanie teratogenne, efekt toksyczny, embriotoksyczność, mutagenność, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, teratogenność, test Amesa, test mikrojąderkowy, właściwości kancerogenne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Myrelez 60 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa lanreotydu, substancji czynnej Myrelez, wykazały, że działania toksyczne pojawiały się jedynie przy ekspozycjach znacznie przekraczających maksymalne dawki stosowane u ludzi (60 mg, 90 mg, 120 mg). Badania karcinogenności na modelach zwierzęcych (szczury, myszy) nie wykazały indukcji zmian nowotworowych przy dawkach terapeutycznych, choć zaobserwowano zwiększoną częstość guzów podskórnych w miejscach iniekcji u zwierząt poddawanych codziennym iniekcjom, co różni się od comiesięcznego schematu dawkowania u pacjentów i prawdopodobnie nie ma znaczenia klinicznego. Testy genotoksyczności in vitro i in vivo potwierdziły brak potencjału genotoksycznego lanreotydu, co jest istotne dla bezpieczeństwa długoterminowego stosowania leku.
badanie in vitro, badanie in vivo, badanie karcinogenności, dawka terapeutyczna, działanie niepożądane, działanie toksyczne, genotoksyczność, guz podskórny, lanreotyd, lanreotyd octan, miejsce iniekcji, potencjał genotoksyczny, potencjał karcinogenny, profil bezpieczeństwa, przesycony roztwór, roztwór do wstrzykiwań, schemat dawkowania, toksyczność ogólna, uszkodzenie materiału genetycznego, zmiana nowotworowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Librexa 11,25 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa octanu leuproreliny, substancji czynnej produktu LIBREXA, wykazały niską toksyczność ostrą z LD50 powyżej 2000 mg/kg, niezależnie od drogi podania. W badaniach przewlekłych (13-tygodniowych i 12-miesięcznych) stosowano dawki do 32 mg/kg miesięcznie, obserwując charakterystyczne efekty farmakologiczne, takie jak miejscowe zmiany skórne, zanikowe zmiany w narządach rozrodczych oraz wakuolizację komórek wątroby i nerek. Dwuletnie badania rakotwórczości wykazały zwiększoną częstość gruczolaków przysadki u szczurów przy dawkach 0,6–4 mg/dobę, natomiast u myszy przy dawce 60 mg/kg/dobę nie stwierdzono takiego efektu. Ocena genotoksyczności nie wykazała działania mutagennego, a badania reprodukcyjne potwierdziły odwracalność wpływu na płodność, z pełnym powrotem funkcji rozrodczych do 24 tygodni po zakończeniu terapii. Działanie teratogenne nie zostało potwierdzone, choć u królików zaobserwowano embriotoksyczność przy dawkach >0,24 μg/kg.
analog GnRH, badanie in vitro, badanie in vivo, ciałko żółte, działanie embriotoksyczne, działanie teratogenne, funkcja reprodukcyjna, gruczolak przysadki, LD50, Librexa, mutacja chromosomowa, mutacja genetyczna, octan leuproreliny, podwyższony poziom hormonu, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, toksyczność ostra, układ hormonalny - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Pregabalin Vivanta 150 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa pregabaliny wykazały dobrą tolerancję leku w dawkach odpowiadających stosowanym klinicznie u ludzi, z działaniami niepożądanymi na ośrodkowy układ nerwowy (zmniejszenie aktywności psychomotorycznej, nadmierna aktywność, ataksja) obserwowanymi głównie przy wyższych dawkach. U starszych szczurów albinotycznych po długotrwałej ekspozycji na dawki ≥5-krotnie przekraczające maksymalną dawkę kliniczną (600 mg/dobę) zaobserwowano zwiększoną częstość zaniku siatkówki. Badania teratogenności na myszach, szczurach i królikach nie wykazały działania teratogennego, a toksyczność płodów pojawiała się jedynie przy dawkach znacznie przekraczających dawki kliniczne. Wpływ na płodność samców i samic szczurów występował tylko przy ekspozycji znacznie przekraczającej dawki terapeutyczne i był przemijający lub klinicznie nieistotny. Testy genotoksyczności in vitro i in vivo nie wykazały potencjału genotoksycznego pregabaliny.
aktywność psychomotoryczna, ataksja, badanie farmakologiczne, badanie in vitro, badanie in vivo, badanie karcynogenne, badanie teratogenne, badanie toksykologiczne, bruksizm, ekspozycja terapeutyczna, mechanizm niegenotoksyczny, naczyniakomięsak krwionośny, ośrodkowy układ nerwowy, płodność, płytki krwi, profil bezpieczeństwa leku, proliferacja komórek śródbłonka, teratogenność, toksyczność prenatalna i pourodzeniowa, zanik siatkówki - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Flucofast 100 mg
Dane przedkliniczne flukonazolu wskazują na brak potencjału rakotwórczego u myszy i szczurów przy dawkach doustnych 2,5-10 mg/kg mc./dobę (około 2-7-krotność dawek terapeutycznych u ludzi). U samców szczurów zaobserwowano zwiększoną częstość gruczolaków wątrobowokomórkowych przy dawkach 5 i 10 mg/kg mc./dobę, jednak nie wpłynęło to na ogólną ocenę bezpieczeństwa. Testy mutagenności, w tym badania na bakteriach Salmonella typhimurium i komórkach L5178Y oraz analizy cytogenetyczne in vivo i in vitro (dawka 1000 μg/ml), wykazały brak genotoksyczności flukonazolu. W zakresie wpływu na reprodukcję, flukonazol nie zaburzał płodności szczurów przy dawkach doustnych 5-20 mg/kg mc./dobę oraz pozajelitowych 5-75 mg/kg mc., a teratogenność nie była obserwowana przy dawkach do 10 mg/kg mc.
badanie cytogenetyczne, badanie in vitro, badanie in vivo, dawka terapeutyczna, dodatkowe żebro, działanie teratogenne, efekt niepożądany, falistość żeber, flukonazol, gruczolak wątrobowokomórkowy, komórki szpiku kostnego, kostnienie twarzoczaszki, limfocyty, mutacja chromosomalna, opóźnienie kostnienia, płód martwy, potencjał genotoksyczny, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, przeżywalność okołoporodowa, rozszczep podniebienia, Salmonella typhimurium, śmiertelność zarodków, układ kielichowo-miedniczkowy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Remifentanil B. Braun 2 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa remifentanylu wykazały, że lek wpływa na elektrofizjologię serca, powodując wydłużenie czasu trwania potencjału czynnościowego (APD) w wyizolowanych włóknach Purkiniego psów przy stężeniach ≥1 µmol (377 ng/ml), co jest odpowiednio 12- i 119-krotnie wyższym stężeniem niż maksymalne stężenie wolnego związku po podaniu maksymalnej dawki terapeutycznej. W badaniach toksyczności ostrej u myszy, szczurów i psów obserwowano typowe objawy intoksykacji opioidowej, z najniższą dawką śmiertelną u samców szczurów wynoszącą 5 mg/kg. U psów stwierdzono odwracalne krwawienia śródczaszkowe spowodowane hipoksją, które ustępowały po 14 dniach od zaprzestania podawania leku. W toksyczności przewlekłej remifentanyl podawany dożylnie w szybkich wstrzyknięciach powodował zahamowanie ośrodka oddechowego, co było przyczyną mikrokrwotoków mózgowych u psów, natomiast podawanie we wlewie nie wywoływało tych zmian.
analog fentanylu, badanie in vitro, badanie in vivo, badanie karcynogenności, depresja oddechowa, działanie teratogenne, elektrofizjologia serca, intoksykacja opioidem, krwawienie śródczaszkowe, mikrokrwotok mózgowy, mutacja TK, ośrodek oddechowy, podanie podpajęczynówkowe, potencjał czynnościowy, potencjał genotoksyczny, przenikanie przez łożysko, remifentanyl, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, włókna Purkiniego - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Pravator 40 mg
Przedkliniczne badania prawastatyny sodowej wykazały hepatotoksyczność i miopatię jedynie przy dawkach ≥ 50-krotnie przekraczających maksymalną dawkę stosowaną u ludzi (w przeliczeniu na mg/kg mc.). Ocena genotoksyczności nie wykazała działania mutagennego. W długoterminowych badaniach rakotwórczości na myszach (250 i 500 mg/kg mc./dobę, ≥ 310-krotność dawki ludzkiej) stwierdzono istotny wzrost częstości raka wątrobowokomórkowego u obu płci oraz gruczolaka płuc u samic. U szczurów (100 mg/kg mc./dobę, 125-krotność dawki ludzkiej) wzrost raka wątrobowokomórkowego zaobserwowano tylko u samców. Badania na młodych szczurach (5-45 mg/kg/dobę, ≥ 1-krotność AUC dawki 40 mg) wykazały ścieńczenie ciała modzelowatego oraz zmiany neurobehawioralne przy dawkach ≥ 2-krotności AUC dawki 40 mg, co sugeruje zwiększoną wrażliwość młodych organizmów na prawastatynę.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Propofol Baxter 20 mg/ml
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa propofolu obejmowały ocenę toksyczności ostrej i przewlekłej, mutagenności, wpływu na reprodukcję oraz neurotoksyczności rozwojowej. LD50 po podaniu dożylnym wynosiła 53 mg/kg u myszy oraz 42 mg/kg u szczurów, co określa próg toksyczności ostrej. W badaniach przewlekłych, przy dawkach 10-30 mg/kg podawanych dożylnie przez okres do 1 miesiąca, nie zaobserwowano klinicznie istotnych objawów toksyczności ani zmian patologicznych. Testy mutagenności in vitro (m.in. test Amesa na Salmonella typhimurium) i in vivo na myszach oraz chomikach chińskich wykazały brak działania mutagennego. Badania reprodukcyjne wskazały, że propofol przenika przez łożysko i do mleka, jednak nie wykazano działania teratogennego u szczurów i królików, choć brak jest wystarczających danych klinicznych dotyczących stosowania u kobiet w ciąży i laktacji.
badanie in vitro, badanie in vivo, dawka śmiertelna, dawka terapeutyczna, deficyt poznawczy, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, laktacja, LD50, mutagenność, neurotoksyczność, propofol, przenikanie przez łożysko, reprodukcja, rozwój układu nerwowego, synaptogeneza, test Amesa, toksyczność ostra i przewlekła, utrata komórek nerwowych, wlew dożylny - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Lucetam 800 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa piracetamu wykazały niski potencjał toksyczny substancji czynnej, nawet przy bardzo wysokich dawkach. W badaniach toksyczności ostrej nie zaobserwowano istotnych działań toksycznych przy dawkach do 10 g/kg masy ciała u myszy, szczurów i psów. W badaniach przewlekłych, przy dawkach do 4,8 g/kg/dobę u myszy, 2,4 g/kg/dobę u szczurów oraz do 10 g/kg/dobę u psów, nie stwierdzono toksycznego wpływu na narządy, a jedynie łagodne objawy ze strony przewodu pokarmowego, takie jak wymioty, zmiany konsystencji kału i zwiększone spożycie wody. Podawanie dożylne piracetamu w dawkach do 1 g/kg/dobę przez 4-5 tygodni nie wywołało działań niepożądanych u szczurów i psów, co potwierdza bezpieczeństwo stosowania postaci parenteralnych.
badanie in vitro, badanie in vivo, bezpieczeństwo farmakologiczne, działanie genotoksyczne, efekt toksyczny, lucetam, margines bezpieczeństwa, piracetam, podanie dożylne, podanie wielokrotne, postać parenteralna leku, potencjał genotoksyczny, potencjał kancerogenny, potencjał mutagenny, potencjał toksyczny, profil bezpieczeństwa, przedawkowanie, stosowanie terapeutyczne, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, zaburzenia przewodu pokarmowego - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Enplerasa 25 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa eplerenonu (Enplerasa) nie wykazały istotnych zagrożeń dla organizmu ludzkiego. Ocena wpływu leku na układy sercowo-naczyniowy, oddechowy oraz ośrodkowy układ nerwowy nie ujawniła poważnych działań niepożądanych. Testy genotoksyczności in vitro i in vivo potwierdziły brak uszkodzeń materiału genetycznego, a badania kancerogenności na modelach zwierzęcych nie wskazały na zwiększone ryzyko nowotworów. Ponadto, badania dotyczące toksyczności reprodukcyjnej nie wykazały negatywnego wpływu na płodność, rozwój zarodka, płodu ani rozwój pourodzeniowy potomstwa.
badanie in vitro, badanie in vivo, badanie przedkliniczne, badanie toksyczności, Enplerasa, eplerenon, farmakologia bezpieczeństwa, gruczoł krokowy, kancerogeneza, ośrodkowy układ nerwowy, płodność, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, rozwój postnatalny, rozwój zarodka, toksyczność, układ sercowo-naczyniowy, zanik gruczołu krokowego, zmiana histopatologiczna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Larus 20 mg
Przedkliniczne badania atorwastatyny, substancji czynnej leku Larus, wykazały brak potencjału mutagennego i klastogennego w testach in vitro oraz in vivo. Ocena karcynogenności ujawniła brak działania nowotworowego u szczurów, natomiast u myszy przy ekspozycji na lek o AUC0-24h 6-11-krotnie wyższej niż u ludzi zaobserwowano gruczolaki i raki wątrobowokomórkowe. Badania reprodukcyjne na szczurach, królikach i psach nie wykazały negatywnego wpływu na płodność ani działania teratogennego, jednak przy wysokich dawkach atorwastatyny odnotowano toksyczność dla płodu, opóźniony rozwój potomstwa oraz obniżoną przeżywalność poporodową u szczurów.
atorwastatyna, badanie in vivo, działanie karcynogenne, działanie teratogenne, ekspozycja na lek, gruczolak wątrobowokomórkowy, inhibitor reduktazy HMG-CoA, mutacja genowa, płodność, potencjał karcynogenny, potencjał klastogenny, potencjał mutagenny, przenikanie przez łożysko, rak wątrobowokomórkowy, rozwój zarodkowo-płodowy, testy in vitro, toksyczność płodowa, toksyczność rozrodcza, uszkodzenie chromosomowe, wada wrodzona, wpływ na rozrodczość - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – AzitroLEK 100 mg/5 ml
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa azytromycyny wykazały, że podawanie leku w dawkach do 40-krotnie przekraczających terapeutyczne może indukować przemijającą fosfolipidozę bez objawów ogólnoustrojowej toksyczności. Badania elektrofizjologiczne potwierdziły potencjał azytromycyny do wydłużania odstępu QT w EKG, co stanowi istotny czynnik ryzyka u pacjentów z predyspozycjami do zaburzeń rytmu serca. Kompleksowe testy genotoksyczności in vivo i in vitro jednoznacznie wykluczyły mutagenne i klastogenne działanie leku, co jest kluczowe dla oceny bezpieczeństwa długoterminowego stosowania azytromycyny.
antybiotyk makrolidowy, azytromycyna, badanie elektrofizjologiczne, badanie in vitro, badanie in vivo, badanie toksykologiczne, działanie teratogenne, embriotoksyczność, fosfolipidoza, genotoksyczność, mutacja genowa, odstęp QT, opóźnienie kostnienia, praktyka kliniczna, toksyczność ogólnoustrojowa, toksyczność reprodukcyjna, zaburzenia rytmu serca, zapis elektrokardiograficzny - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Torvacard 10 10 mg
Badania przedkliniczne atorwastatyny wykazały brak mutagenności i klastogenności w serii testów in vitro oraz badaniu in vivo, co potwierdza bezpieczeństwo genotoksyczne leku. W badaniach karcinogenności na szczurach nie stwierdzono działania rakotwórczego, natomiast u myszy przy ekspozycji na dawki 6-11-krotnie wyższe niż u ludzi zaobserwowano występowanie gruczolaków i raków wątrobowokomórkowych, co wskazuje na potencjalne ryzyko nowotworowe przy bardzo wysokich dawkach atorwastatyny. Ocena wpływu na rozrodczość i rozwój płodu przeprowadzona na szczurach, królikach i psach nie wykazała zaburzeń płodności ani teratogenności, jednak przy wysokich dawkach odnotowano toksyczność dla płodu, opóźniony rozwój potomstwa oraz obniżoną przeżywalność poporodową u szczurów.
atorwastatyna, AUC, badanie in vitro, badanie in vivo, badanie przedkliniczne, dane bezpieczeństwa, dawka toksyczna, działanie teratogenne, ekspozycja na lek, gruczolak wątrobowokomórkowy, inhibitor reduktazy HMG-CoA, nowotwór wątroby, opóźnienie rozwoju, potencjał karcinogenny, potencjał klastogenny, potencjał mutagenny, przenikanie do mleka, przenikanie przez łożysko, przeżywalność poporodowa, rak wątrobowokomórkowy, toksyczność płodowa, toksyczność rozwojowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Clozapine Aristo 100 mg
W trakcie rozwoju i rejestracji leku Clozapine Aristo przeprowadzono szeroki zakres badań przedklinicznych, które nie wykazały istotnych zagrożeń dla zdrowia pacjentów stosujących klozapinę. Badania farmakologiczne obejmowały ocenę wpływu substancji czynnej na układ sercowo-naczyniowy, oddechowy oraz ośrodkowy układ nerwowy, nie ujawniając nieakceptowalnego ryzyka. Dodatkowo, badania toksyczności po podaniu wielokrotnych dawek potwierdziły brak szczególnych zagrożeń przy stosowaniu leku zgodnie z zaleceniami, a analiza profilu toksykologicznego pozwoliła na identyfikację potencjalnych narządów docelowych dla działania toksycznego.
aberracja chromosomowa, badanie in vitro, badanie in vivo, charakterystyka produktu leczniczego, farmakologia bezpieczeństwa, genotoksyczność, klozapina, lek przeciwpsychotyczny, ośrodkowy układ nerwowy, rakotwórczość, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność wielokrotna, układ oddechowy, układ sercowo-naczyniowy, uszkodzenie DNA - Leksykon substancji czynnych
Biperyden – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Biperyden, substancja czynna w lekach Akineton (tabletki 2 mg, roztwór do wstrzykiwań 5 mg/ml) oraz Akineton SR 4 mg (tabletki o przedłużonym uwalnianiu), wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa w badaniach przedklinicznych. Oceny toksyczności ostrej i przewlekłej na modelach zwierzęcych (szczury, psy) nie wykazały specyficznej toksyczności narządowej przy długotrwałym stosowaniu w dawkach terapeutycznych. Testy genotoksyczności in vitro i in vivo nie potwierdziły mutagennego ani klastogennego działania biperydenu. Badania embriotoksyczności i wpływu na reprodukcję nie wskazały na ryzyko wad rozwojowych ani toksyczności dla zarodka/płodu w zakresie stosowanych dawek.
Pomimo braku dowodów na genotoksyczność i toksyczność reprodukcyjną, nie przeprowadzono długoterminowych badań dotyczących potencjału rakotwórczego biperydenu na modelach zwierzęcych, co pozostawia lukę w pełnej ocenie bezpieczeństwa. Ponadto, brak jest specyficznych danych klinicznych dotyczących stosowania biperydenu u kobiet w ciąży i karmiących piersią, co wymaga ostrożności i indywidualnej oceny ryzyka przez lekarza. Informacje te są kluczowe przy podejmowaniu decyzji terapeutycznych dotyczących stosowania Akinetonu i Akinetonu SR 4 mg w tych grupach pacjentek.
aberracje chromosomalne, Akineton, Akineton SR, badanie in vitro, badanie in vivo, biperyden, dawka terapeutyczna, embriotoksyczność, genotoksyczność, karmienie piersią, model zwierzęcy, mutacja genowa, potencjał rakotwórczy, przedawkowanie, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Ezehron Duo 10 mg + 10 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa leku Ezehron Duo, zawierającego rozuwastatynę i ezetymib, wykazały, że działania toksyczne obserwowane przy jednoczesnym stosowaniu obu substancji są charakterystyczne dla statyn i mogą być nasilone w porównaniu do monoterapii statynami, co przypisuje się interakcjom farmakokinetycznym i farmakodynamicznym. Miopatia u szczurów pojawiała się dopiero przy dawkach około 20-krotnie wyższych (AUC dla statyn) oraz 500-2000-krotnie wyższych (AUC dla metabolitów ezetymibu) niż stosowane terapeutycznie u ludzi. Nie stwierdzono działania genotoksycznego ani rakotwórczego ezetymibu, a dane dotyczące rozuwastatyny nie wskazały na szczególne zagrożenia genotoksyczne czy rakotwórcze, choć brak jest szczegółowych badań wpływu na kanał potasowy hERG.
badanie in vitro, badanie in vivo, działanie farmakologiczne, działanie teratogenne, Ezehron Duo, genotoksyczność, interakcja farmakokinetyczna i farmakodynamiczna, kamica żółciowa, kanał potasowy hERG, letalne działanie na zarodki, miopatia, potencjał rakotwórczy, terapia skojarzona, toksyczne działanie na jądra, toksyczny wpływ na reprodukcję, zmiany histopatologiczne wątroby, zmniejszenie liczby kręgów, zrośnięcie kręgów - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Ziele Macierzanki –
Produkt leczniczy Ziele macierzanki (Thymus serpyllum L. s.l., herba) w formie ziół do zaparzania zawiera 1 g surowca w 1 g produktu, jednakże nie dysponuje się szczegółowymi danymi farmakodynamicznymi. Brak jest badań eksperymentalnych in vitro i in vivo, które pozwoliłyby na określenie mechanizmu działania, aktywności biologicznej oraz wpływu na funkcje fizjologiczne organizmu. Nie zidentyfikowano specyficznych receptorów ani enzymów, na które mógłby oddziaływać surowiec, co uniemożliwia precyzyjne scharakteryzowanie efektów farmakologicznych produktu względem poszczególnych układów i narządów.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Fenta MX 75 75 mcg/h
Przedkliniczne badania farmakologiczne i toksykologiczne fentanylu, stosowanego w systemie transdermalnym Fenta MX 75 (75 µg/h), nie wykazały istotnego zagrożenia dla człowieka przy dawkach terapeutycznych. W badaniach reprodukcyjnych na szczurach podawanie fentanylu drogą pozajelitową nie wpływało na płodność samców, natomiast u samic zaobserwowano zmniejszoną płodność i zwiększoną śmiertelność zarodków, co wynikało z toksyczności dla organizmu matki, a nie bezpośredniego działania na zarodek. Badania teratogenności na szczurach i królikach nie wykazały działania teratogennego. W badaniach rozwoju przed- i pourodzeniowego odnotowano istotne statystycznie zmniejszenie przeżywalności potomstwa przy dawkach wywołujących nieznaczne zmniejszenie masy ciała matek, co mogło być spowodowane zaburzeniem opieki macierzyńskiej lub bezpośrednim wpływem fentanylu na potomstwo, jednak bez wpływu na rozwój fizyczny i behawioralny przeżywających osobników.
badanie in vitro, badanie in vivo, chlorowodorek fentanylu, działanie mutagenne, działanie onkogenne, działanie teratogenne, fentanyl, opioidowy lek przeciwbólowy, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, rozwój przed- i pourodzeniowy, system transdermalny, toksyczność matczyna, toksyczność po podaniu wielokrotnym, wada rozwojowa płodu, wpływ na rozrodczość, wstrzyknięcie podskórne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Gensulin M50 (50/50) 100 j.m./1 ml
Gensulin M50 to preparat insuliny ludzkiej, zawierający 50% insuliny rozpuszczalnej oraz 50% insuliny izofanowej, produkowany metodą rekombinacji DNA w komórkach Escherichia coli. Badania przedkliniczne, w tym toksyczność podostra, nie wykazały istotnych działań niepożądanych, co wskazuje na korzystny profil bezpieczeństwa przy ekspozycji krótkoterminowej. Ponadto, testy mutagenności przeprowadzone zarówno in vitro, jak i in vivo, potwierdziły brak działania mutagennego preparatu, co świadczy o bezpieczeństwie genetycznym insuliny zawartej w Gensulin M50.
badanie in vitro, badanie in vivo, badanie toksyczności, działanie mutagenne, działanie niepożądane, Escherichia coli, Gensulin M50, insulina izofanowa, insulina ludzka, insulina rozpuszczalna, materiał genetyczny, potencjał mutagenny, reakcja immunologiczna, rekombinacja DNA, test mutagenności, toksyczność podostra - Leksykon substancji czynnych
Owoc senesu – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Dane przedkliniczne dotyczące owocu senesu (Sennae fructus angustifoliae), składnika preparatu Laxantia Tea, wskazują na niską toksyczność ostrą po doustnym podaniu ekstraktu oraz sennozydów myszom i szczurom. W 90-dniowym badaniu na szczurach zaobserwowano odwracalny rozrost nabłonka w jelicie grubym, przedżołądku i kanalikach nerkowych, bez patologii w splocie nerwowym okrężnicy. Długoterminowe badania (2 lata) nie wykazały działania kancerogennego ekstraktu u zwierząt obu płci, ani negatywnego wpływu na rozwój poporodowy, zachowanie matek czy płodność. Badania mutagenności in vitro wykazały mutagenność aloeemodyny, jednak główne składniki aktywne (sennozyd A, B, reina) nie wykazywały takiego działania, a testy in vivo potwierdziły brak istotnego potencjału mutagennego w warunkach fizjologicznych.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Dezamigren 12,5 mg
Przedkliniczne badania almotryptanu, substancji czynnej leku Dezamigren, wykazały korzystny profil bezpieczeństwa w kontekście farmakologicznym, toksykologicznym oraz reprodukcyjnym. Działania niepożądane obserwowano jedynie przy ekspozycji znacznie przekraczającej maksymalne stężenia terapeutyczne osiągane u pacjentów, co wskazuje na szeroki margines bezpieczeństwa. Testy genotoksyczności in vitro i in vivo potwierdziły brak mutagenności, a badania rakotwórczości na myszach i szczurach nie wykazały działania kancerogennego almotryptanu. W badaniach toksyczności po wielokrotnym podaniu oraz ocenie wpływu na funkcje rozrodcze nie stwierdzono istotnych zagrożeń przy dawkach terapeutycznych.
agonista receptorów 5-HT, almotryptan, badanie in vitro, badanie in vivo, badanie okulistyczne, bezpieczeństwo terapeutyczne, Dezamigren, działanie mutagenne, farmakologia bezpieczeństwa, genotoksyczność, melanina, migrena, narząd wzroku, rakotwórczość, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność wielokrotnego podania - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Fluconazole Aurobindo 50 mg
Dane przedkliniczne dotyczące flukonazolu wskazują na ograniczone znaczenie dla praktyki klinicznej, gdyż toksyczne efekty obserwowano jedynie przy dawkach znacznie przekraczających ekspozycję terapeutyczną u ludzi. W badaniach długoterminowych (24 miesiące) na myszach i szczurach, podawano doustnie dawki 2,5, 5 oraz 10 mg/kg mc./dobę, co odpowiada 2-7-krotności dawki zalecanej u ludzi. Nie wykazano potencjału rakotwórczego, choć u samców szczurów przy dawkach 5 i 10 mg/kg mc./dobę zaobserwowano wzrost częstości gruczolaków wątrobowokomórkowych. Testy mutagenności, obejmujące m.in. badania na szczepach Salmonella typhimurium, komórkach L5178Y oraz testy cytogenetyczne in vivo i in vitro, dały wyniki negatywne, co wyklucza mutagenne działanie flukonazolu. Płodność szczurów nie uległa zmianie przy dawkach doustnych 5-20 mg/kg mc./dobę oraz pozajelitowych 5-75 mg/kg mc./dobę.
badanie in vitro, badanie in vivo, badanie przedkliniczne, chłoniak myszy, falistość żeber, flukonazol, gruczolak wątrobowokomórkowy, kostnienie twarzoczaszki, mechanizm hormonalny, mutacja chromosomalna, płodność, potencjał rakotwórczy, przebieg porodu, rozszczep podniebienia, rozwój płodowy, Salmonella typhimurium, test mutagenności, układ kielichowo-miedniczkowy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Izovag 10 mg/g
Przedkliniczne badania toksykologiczne, genetyczne oraz reprodukcyjne dotyczące izokonazolu azotanu w kremie dopochwowym Izovag (10 mg/g) wykazały korzystny profil bezpieczeństwa. Wielokrotne podawanie dawek terapeutycznych nie ujawniło istotnej toksyczności ogólnoustrojowej. Testy genotoksyczności, przeprowadzone zarówno in vitro, jak i in vivo, nie wykazały działania mutagennego ani aberracji chromosomowych. Badania reprodukcyjne nie potwierdziły negatywnego wpływu na płodność, rozwój zarodka, przebieg ciąży ani rozwój pourodzeniowy, a także nie stwierdzono działania teratogennego. Tolerancja miejscowa kremu jest dobra, bez podrażnień skóry i błon śluzowych przy stosowaniu dopochwowym.
aberracja chromosomowa, azotan izokonazolu, badanie in vitro, badanie in vivo, badanie toksykologiczne, działanie mutagenne, działanie teratogenne, genotoksyczność, krem dopochwowy, podrażnienie miejscowe, podrażnienie spojówki, toksyczność dawek wielokrotnych, toksyczność ogólnoustrojowa, toksyczność reprodukcyjna, tolerancja miejscowa, wada rozwojowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Clarzole 2,5 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa letrozolu (substancji czynnej leku Clarzole) wykazały niski stopień toksyczności ostrej u gryzoni przy dawkach do 2000 mg/kg masy ciała oraz umiarkowaną toksyczność u psów przy dawce 100 mg/kg. W badaniach toksyczności przewlekłej trwających do 12 miesięcy na szczurach i psach ustalono poziom dawkowania niepowodujący działań niepożądanych (NOAEL) na poziomie 0,3 mg/kg masy ciała. Letrozol wpływał na płodność samic szczurów, zmniejszając wskaźniki łączenia się w pary i zachodzenia w ciążę oraz zwiększając straty przed implantacją zarodka. W badaniach teratologicznych na szczurach i królikach wykazano toksyczność zarodkowo-płodową przy dawkach klinicznych, ze zwiększoną częstością wad rozwojowych u płodów szczurów, natomiast u królików nie stwierdzono wzrostu wad rozwojowych. Badania mutagenności in vitro i in vivo nie wykazały działania mutagennego letrozolu.
badanie in vitro, badanie in vivo, hamowanie syntezy estrogenu, inhibitor aromatazy, kopulasta głowa, letrozol, NOAEL, nowotwór piersi, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność zarodkowo-płodowa, wada rozwojowa płodu, zrośnięcie kręgów szyjnych - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Mononit 20 20 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa izosorbidu monoazotanu obejmują szeroki zakres analiz farmakologicznych, toksykologicznych oraz reprodukcyjnych, które nie wykazały istotnych zagrożeń dla człowieka przy stosowaniu zgodnym z zaleceniami. Ostra toksyczność leku jest niska, z wartością LD50 po podaniu doustnym na poziomie około 2000-2500 mg/kg masy ciała u myszy i szczurów. Toksyczność przewlekła badana na psach (52 tygodnie) i szczurach (78 tygodni) ujawniła objawy toksyczne dopiero przy dawkach znacznie przekraczających dawki terapeutyczne (90 mg/kg mc. u psów i 405 mg/kg mc. u szczurów), co wskazuje na wysoki indeks terapeutyczny i szeroki margines bezpieczeństwa.
badanie in vitro, badanie in vivo, badanie rakotwórczości, badanie teratogenności, dawka śmiertelna, dawka terapeutyczna, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, farmakologia bezpieczeństwa, genotoksyczność, indeks terapeutyczny, izosorbidu monoazotan, LD50, margines bezpieczeństwa, objawy toksyczne, okres perinatalny, okres postnatalny, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa, rozwój płodu, rozwój potomstwa, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność wielokrotna - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Bendamustine Kabi 2,5 mg/ml
Bendamustyna chlorowodorek, dostępna jako proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji o stężeniu 2,5 mg/ml, jest cytostatykiem alkilującym o unikalnym mechanizmie działania polegającym na tworzeniu wiązań krzyżowych w DNA, co prowadzi do zahamowania podziałów komórkowych i apoptozy komórek nowotworowych. W badaniach in vitro i in vivo wykazano jej skuteczność wobec różnych nowotworów, w tym raka piersi, płuc, jajnika oraz białaczek, a także w modelach zwierzęcych z guzami mysimi, szczurzymi i ksenograftami ludzkimi. Charakterystyczną cechą bendamustyny jest niski stopień oporności krzyżowej z innymi lekami alkilującymi, antracyklinami oraz rytuksymabem, co czyni ją wartościową opcją terapeutyczną w leczeniu opornych i nawrotowych nowotworów hematologicznych.
antracyklina, badanie in vitro, badanie in vivo, białaczka, chłoniak nieziarniczy, chłoniak nieziarniczy B-komórkowy, chlorowodorek bendamustyny, cytostatyk alkilujący, drobnokomórkowy rak płuc, klasyfikacja Bineta, klasyfikacja Durie-Salmona, ksenograft, macierz DNA, mechanizm działania, melfalan, odpowiedź częściowa, oporność krzyżowa, prednizon, przewlekła białaczka limfocytowa, przeżycie bez progresji choroby, rak jajnika, rak piersi, remisja całkowita, rytuksymab, szpiczak mnogi, wiązania krzyżowe DNA, zespół rozpadu guza - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Furosemide Kabi 20 mg/2 ml
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa furosemidu wykazały niską toksyczność ostrą po podaniu doustnym u różnych gatunków zwierząt, co wskazuje na szeroki margines bezpieczeństwa przy jednorazowym stosowaniu. W badaniach toksyczności przewlekłej na szczurach i psach zaobserwowano zmiany patologiczne w nerkach, takie jak zwłóknienia i zwapnienia, sugerujące ryzyko nefrotoksyczności przy długotrwałym stosowaniu. Analizy genotoksyczności in vitro i in vivo nie wykazały istotnego działania genotoksycznego, a badania karcynogenności na myszach i szczurach nie potwierdziły rakotwórczego potencjału furosemidu.
Badania reprodukcyjne ujawniły istotne zmiany u płodów zwierząt doświadczalnych: u szczurów zmniejszenie liczby zróżnicowanych kłębuszków nerkowych oraz zaburzenia kostne, prawdopodobnie związane z hipokaliemią indukowaną przez lek. U myszy i królików stwierdzono wodonercze oraz rozszerzenie miedniczki nerkowej i moczowodów po podaniu wysokich dawek furosemidu. Dodatkowo, u wcześniaków króliczych zaobserwowano zwiększoną częstość krwawień wewnątrzkomorowych, co może być związane z obniżeniem ciśnienia wewnątrzczaszkowego. Te wyniki mają istotne implikacje kliniczne, zwłaszcza w kontekście stosowania furosemidu u kobiet ciężarnych i ryzyka przedwczesnego porodu.
badanie in vitro, badanie in vivo, ciśnienie wewnątrzczaszkowe, działanie genotoksyczne, furosemid, hipokaliemia, karcynogeneza, kłębuszek nerkowy, kobieta ciężarna, krwawienie wewnątrzkomorowe, materiał genetyczny, ośrodkowy układ nerwowy, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, przedwczesny poród, reprodukcja, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, uszkodzenie nerek, wodonercze, zmiana patologiczna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Furosemide Kalceks 10 mg/ml
Przedkliniczne badania toksykologiczne furosemidu w formie roztworu do wstrzykiwań wykazały niską ostrą toksyczność doustną we wszystkich testowanych gatunkach zwierząt, co wskazuje na szeroki margines bezpieczeństwa klinicznego. W badaniach przewlekłych na szczurach i psach zaobserwowano zmiany patologiczne w nerkach, takie jak zwłóknienie i zwapnienie, prawdopodobnie związane z długotrwałym działaniem diuretycznym i zaburzeniami elektrolitowymi. Analizy genotoksyczności in vitro i in vivo nie wykazały klinicznie istotnego działania genotoksycznego, a badania kancerogenności na szczurach i myszach nie potwierdziły potencjału rakotwórczego furosemidu, co sugeruje niskie ryzyko genotoksyczności i kancerogenności przy długotrwałym stosowaniu leku.
badanie in vitro, badanie in vivo, działanie diuretyczne, działanie rakotwórcze, furosemid, genotoksyczność, hipokaliemia, kłębuszki nerkowe, nefrotoksyczność, potencjał kancerogenny, rozwój nerek, toksyczność doustna, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, wodonercze, zaburzenie elektrolitowe, zaburzenie kostne, zwapnienie nerek, zwłóknienie - Leksykon substancji czynnych
Diflukortolon – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Diflukortolonu walerianian, składnik aktywny preparatu Travocort, wykazuje profil bezpieczeństwa typowy dla glikokortykosteroidów, zarówno w monoterapii, jak i w połączeniu z azotanem izokonazolu. Badania przedkliniczne, obejmujące wielokrotne podanie miejscowe i podskórne, nie wykazały działań niepożądanych wykraczających poza znane efekty glikokortykosteroidów, nawet przy aplikacji na rozległe powierzchnie skóry lub pod opatrunkiem okluzyjnym. Nie stwierdzono interakcji między diflukortolonu walerianianem a azotanem izokonazolu, a sam azotan izokonazolu nie wykazał działania ogólnoustrojowego. W kontekście reprodukcji, wysokie dawki diflukortolonu walerianianu indukowały śmierć zarodków i wady rozwojowe, co wymaga ostrożności przy stosowaniu u kobiet w ciąży, podczas gdy azotan izokonazolu nie wpływał negatywnie na cykl reprodukcyjny ani nie powodował teratogenności.
azotan izokonazolu, badanie in vitro, badanie in vivo, ciąża, diflukortolon, diflukortolonu walerianian, działanie niepożądane, działanie ogólnoustrojowe, glikokortykosteroid, mutacja chromosomalna, mutacja genomowa, mutacja genowa, mutagen, nowotwór, opatrunek okluzyjny, proces reprodukcyjny, śmierć zarodka, tolerancja miejscowa, Travocort, wada rozwojowa, zapalenie spojówek - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Vesisol 5 mg
Solifenacyna bursztynianu, aktywny składnik leku Vesisol, jest selektywnym, kompetycyjnym antagonistą receptorów muskarynowych podtypu M3, co klasyfikuje ją w grupie leków rozkurczowych na drogi moczowe (kod ATC G04BD08). Mechanizm działania polega na blokowaniu receptorów cholinergicznych w mięśniach gładkich pęcherza moczowego, co prowadzi do zahamowania przekaźnictwa cholinergicznego i zmniejszenia kurczliwości wypieracza. Preparat dostępny jest w dawkach 5 mg (3,8 mg solifenacyny) oraz 10 mg (7,5 mg solifenacyny), co umożliwia dostosowanie terapii do indywidualnych potrzeb pacjenta.
acetylocholina, antagonista receptora cholinergicznego, antagonizm receptorowy, badanie in vitro, badanie in vivo, bursztynian solifenacyny, inhibitor receptora M3, kanał jonowy, lek rozkurczowy drogi moczowe, mięsień wypieracz, nadreaktywny pęcherz moczowy, pęcherz moczowy, przekaźnictwo cholinergiczne, receptor cholinergiczny, receptor muskarynowy, receptor muskarynowy M3, układ cholinergiczny, włókno nerwowe przywspółczulne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Zirid 50 mg
Dane toksykologiczne dotyczące itoprydu chlorowodorku, substancji czynnej leku Zirid, wskazują na wysoką tolerancję w modelach zwierzęcych, z dawką śmiertelną LD50 wynoszącą 2000 mg/kg masy ciała u myszy i szczurów oraz około 600 mg/kg u psów. W badaniach przedklinicznych zaobserwowano działanie na układ hormonalny, w tym hiperprolaktynemię i odwracalny przerost endometrium u szczurów przy dawkach 30 mg/kg/dobę, efekt nieobecny u psów (do 100 mg/kg/dobę) i naczelnych (do 300 mg/kg/dobę). U ludzi działanie hormonalne jest znacznie mniej wyraźne. W badaniu 3-miesięcznym na psach podawano 30 mg/kg/dobę, co skutkowało zanikiem prostaty, efekt nieobserwowany u szczurów i naczelnych nawet przy wyższych dawkach. Nie przeprowadzono długoterminowych badań rakotwórczości, jednak testy in vitro i in vivo nie wykazały klastogennych ani mutagennych właściwości itoprydu.
badanie in vitro, badanie in vivo, badanie toksykologiczne, cykl estrogenowy, dawka śmiertelna, działanie hormonalne, efekt klastogenny, efekt mutagenny, genotoksyczność, hiperprolaktynemia, itopryd chlorowodorek, model zwierzęcy, okres przedkopulacyjny, płodność, potencjał rakotwórczy, przerost endometrium, toksyczność przewlekła, układ endokrynny, układ hormonalny, wpływ na rozrodczość, zanik prostaty - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – AKVIR o smaku malinowym 250 mg/5 ml
Inozyna pranobeksu, aktywny składnik syropu AKVIR (250 mg/5 ml), wykazuje niski profil toksyczności w badaniach przedklinicznych na różnych gatunkach zwierząt, przy dawkach sięgających 1500 mg/kg mc./dobę, co stanowi 15-krotną przewagę nad maksymalną dawką terapeutyczną u ludzi (100 mg/kg mc./dobę). Parametr LD50 był 50-krotnie wyższy niż dawka terapeutyczna, co wskazuje na wysoki margines bezpieczeństwa. Długoterminowe badania nie wykazały właściwości karcinogennych ani mutagennych inozyny pranobeksu, potwierdzając brak ryzyka genotoksyczności zarówno in vivo, jak i in vitro.
Ocena wpływu inozyny pranobeksu na procesy reprodukcyjne i rozwój płodu przeprowadzona na myszach, szczurach i królikach, przy dawkach do 20-krotnie przekraczających dawkę terapeutyczną, nie wykazała toksyczności okołoporodowej, embriotoksyczności, teratogenności ani zaburzeń funkcji rozrodczych. Wyniki te sugerują bezpieczeństwo stosowania leku u pacjentów w wieku rozrodczym oraz kobiet w ciąży, choć zaleca się ostrożność przy ekstrapolacji danych zwierzęcych na ludzi. Syrop AKVIR zawiera inozynę pranobeksu w formie kompleksu z 4-acetamidobenzoesanem 2-hydroksypropylodimetyloamoniowym (stosunek molarny 1:3), co dodatkowo podkreśla jego stabilność i bezpieczeństwo stosowania.
4-acetamidobenzoesan 2-hydroksypropylodimetyloamoniowy, badanie in vitro, badanie in vivo, badanie karcinogenności, badanie toksykologiczne, charakterystyka produktu leczniczego, embriotoksyczność, inozyna pranobeksu, LD50, limfocyt krwi obwodowej, potencjał mutagenny, przedawkowanie leku, teratogenność, test mutagenności, toksyczność okołoporodowa, toksyczność ostra, zaburzenie czynności reprodukcyjnej - Leksykon substancji czynnych
Octan leuproreliny – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa octanu leuproreliny, substancji czynnej produktów Eligard 22,5 mg oraz 45 mg, wykazały wpływ na układ rozrodczy u samic i samców, zgodny z farmakologicznym mechanizmem działania, przy czym zmiany te były odwracalne po zakończeniu terapii. Nie stwierdzono działania teratogennego, jednak u królików zaobserwowano toksyczność zarodkową, co jest powiązane z farmakodynamiką leku. Długoterminowe badania rakotwórczości, prowadzone ponad 24 miesiące na szczurach i myszach, wykazały dawkozależne zwiększenie częstości krwotoków do przysadki u szczurów przy dawkach 0,6–4 mg/kg/dobę, natomiast u myszy nie zaobserwowano podobnych efektów, wskazując na różnice międzygatunkowe.
badanie in vitro, badanie in vivo, działanie mutagenne, Eligard, genotoksyczność, krwotok do przysadki, krwotok przysadki, mechanizm farmakologiczny, mutagenność, octan leuproreliny, podanie podskórne, podawanie leku, potencjał teratogenny, profil bezpieczeństwa, toksyczność zarodkowa, układ rozrodczy, właściwości mutagenne, właściwości rakotwórcze - Leksykon substancji czynnych
Kwas 4-acetamidobenzoesowy – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Przeprowadzone badania przedkliniczne kwasu 4-acetamidobenzoesowego, składnika kompleksu inozyny pranobeksu (Eloprine), wykazały bardzo niski profil toksyczności. W testach toksyczności ostrej, podostrej i przewlekłej na różnych gatunkach zwierząt (myszy, szczury, psy, koty, małpy) podawano dawki do 1500 mg/kg mc./dobę, co stanowi 50-krotność maksymalnej dawki terapeutycznej u ludzi (100 mg/kg mc./dobę). Wartość LD50 znacznie przekraczała dawkę terapeutyczną, potwierdzając wysoki margines bezpieczeństwa. Długoterminowe badania na myszach i szczurach nie wykazały działania rakotwórczego, a kompleksowe testy mutagenności in vitro i in vivo, w tym na ludzkich limfocytach, potwierdziły brak potencjału mutagennego substancji.
badanie in vitro, badanie in vivo, dawka śmiertelna LD50, droga pozajelitowa, działanie niepożądane, działanie rakotwórcze, embriotoksyczność, genotoksyczność, inozyna pranobeks, kwas 4-acetamidobenzoesowy, limfocyty krwi obwodowej, margines bezpieczeństwa, potencjał karcynogenny, potencjał mutagenny, teratogenność, toksyczność okołoporodowa, toksyczność ostra, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność rozwojowa, zaburzenia reprodukcyjne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Co-Prestarium 5 mg + 10 mg
Dane przedkliniczne dotyczące bezpieczeństwa stosowania produktu leczniczego Co-Prestarium, zawierającego peryndopryl z argininą oraz amlodypinę, wskazują na odwracalne nefrotoksyczne działanie peryndoprylu po podaniu doustnym u szczurów i małp, z głównym uszkodzeniem nerek. Badania mutagenności in vitro i in vivo nie wykazały działania mutagennego obu substancji. Peryndopryl nie wykazywał embriotoksyczności ani teratogenności, jednak jako inhibitor ACE może opóźniać rozwój płodu, co potwierdzają obserwacje wad wrodzonych, śmierci płodu i uszkodzeń nerek u gryzoni i królików. Nie stwierdzono negatywnego wpływu peryndoprylu na płodność samców i samic szczurów. Długoterminowe badania rakotwórczości na szczurach i myszach nie wykazały karcynogenności peryndoprylu.
badanie in vitro, badanie in vivo, badanie rakotwórczości, bezylan amlodypiny, dawka terapeutyczna, dojrzała spermatyda, działanie embriotoksyczne, działanie niepożądane, działanie teratogenne, efekt nefrotoksyczny, gęstość nasienia, hormon folikulotropowy, inhibitor konwertazy angiotensyny, komórka Sertoliego, potencjał genotoksyczny, ryzyko karcynogenezy, stężenie testosteronu, toksyczność przewlekła peryndoprylu, uszkodzenie nerki, wada wrodzona - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Beto 50 ZK 47,5 mg
Metoprolol bursztynianu, substancja czynna preparatu Beto ZK, wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa potwierdzony w badaniach przedklinicznych. Testy farmakologiczne nie ujawniły istotnych zagrożeń dla układu sercowo-naczyniowego ani innych podstawowych funkcji fizjologicznych. Badania toksyczności dawek wielokrotnych na różnych gatunkach zwierząt nie wykazały toksyczności przekraczającej przewidywane efekty farmakologiczne beta-adrenolityków. Ponadto, metoprolol bursztynian nie wykazuje potencjału mutagennego ani genotoksycznego w standardowych testach in vitro i in vivo, a długoterminowe badania karcinogenności nie potwierdziły zwiększonego ryzyka rozwoju nowotworów.
badanie genotoksyczności, badanie in vitro, badanie in vivo, beta-adrenolityk, działanie teratogenne, kostnienie płodu, metoprolol bursztynian, potencjał genotoksyczny, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, przepływ krwi w pępowinie, toksyczność dawki wielokrotnej, układ sercowo-naczyniowy, wada rozwojowa, wzrost wewnątrzmaciczny, zgon płodu, zgon poporodowy - Leksykon substancji czynnych
Izotretynoina – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Izotretynoina wykazuje stosunkowo niską toksyczność ostrą, z wartościami LD50 wynoszącymi około 2000 mg/kg u królików, 3000 mg/kg u myszy oraz ponad 4000 mg/kg u szczurów. W badaniach toksyczności przewlekłej na szczurach (dawki 2, 8 i 32 mg/kg/dobę) zaobserwowano objawy zespołu hiperwitaminozy A, takie jak częściowa utrata sierści oraz wzrost stężenia triglicerydów w osoczu, które ustępowały po odstawieniu leku. W przeciwieństwie do witaminy A, izotretynoina nie indukowała masywnych zwapnień tkanek ani zmian w komórkach wątrobowych. Kluczowym aspektem jest potwierdzone działanie teratogenne i embriotoksyczne, co wymaga rygorystycznego monitorowania i ograniczeń w stosowaniu u kobiet w wieku rozrodczym. Badania przedkliniczne wykazały również brak wpływu izotretynoiny na parametry nasienia i płodność u mężczyzn przy dawkach terapeutycznych, mimo że u psów stosujących dawki 20-60 mg/kg/dobę odnotowano atrofię jąder i upośledzenie spermatogenezy, co jest efektem specyficznym gatunkowo i nieprzekładalnym na ludzi.
atrofia jąder, badanie in vitro, badanie in vivo, czynność gonad, dawka śmiertelna, dawka terapeutyczna, działanie embriotoksyczne, działanie karcynogenne, działanie mutagenne, działanie niepożądane, działanie teratogenne, hiperwitaminoza A, izotretynoina, kanaliki nasienne, komórki wątrobowe, osocze krwi, płodność, pochodne witaminy A, ruchliwość plemników, spermatogeneza, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, trądzik, triglicerydy, zwapnienie tkanek - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Bulgaplin 25 mg
Pregabalina, substancja czynna Bulgaplinu, wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa w dawkach terapeutycznych stosowanych u ludzi. Badania przedkliniczne na szczurach i małpach wykazały tolerancję leku bez istotnych działań niepożądanych w dawkach porównywalnych do klinicznych. W toksyczności wielokrotnej obserwowano objawy ze strony OUN, takie jak zmniejszenie aktywności, nadmierna aktywność i ataksja, głównie przy wysokich dawkach. Długotrwała ekspozycja u starszych szczurów w dawkach ≥5-krotnie przekraczających maksymalną dawkę kliniczną (600 mg/dobę) wiązała się ze zwiększoną częstością zaniku siatkówki. Nie stwierdzono działania teratogennego u myszy, szczurów i królików, a toksyczność płodowa pojawiała się jedynie przy dawkach znacznie przekraczających terapeutyczne. Wpływ na funkcje rozrodcze był minimalny i obserwowany tylko przy ekspozycjach znacznie wyższych niż u ludzi, a zmiany w narządach rozrodczych samców szczurów miały charakter przemijający i były częściowo związane z naturalnymi procesami zwyrodnieniowymi. Pregabalina nie wykazała działania genotoksycznego in vitro i in vivo, co potwierdza bezpieczeństwo długoterminowego stosowania.
ataksja, badanie in vitro, badanie in vivo, bruksizm, działanie genotoksyczne, działanie niepożądane, działanie teratogenne, ekspozycja lecznicza, komórki śródbłonka, naczyniakomięsak krwionośny, ośrodkowy układ nerwowy, parametry nasienia, płytki krwi, potencjał rakotwórczy, pregabalina, proces zwyrodnieniowy, proliferacja komórek, szczur albinotyczny, toksyczność pourodzeniowa, toksyczność prenatalna, toksyczność rozwojowa, zanik siatkówki, zdolność percepcyjna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Quetiapine Orion 100 mg
Przedkliniczne badania kwetiapiny nie wykazały działania genotoksycznego zarówno in vitro, jak i in vivo, co potwierdza bezpieczeństwo leku pod kątem ryzyka mutagennego. W badaniach na zwierzętach laboratoryjnych zaobserwowano zmiany narządowe, w tym pigmentację tkanki tarczycy u szczurów oraz przerost komórek pęcherzykowych tarczycy u małp Cynomolgus, któremu towarzyszyło obniżenie stężenia trójjodotyroniny (T3) w osoczu. Dodatkowo odnotowano zmiany hematologiczne, takie jak obniżenie hemoglobiny oraz liczby erytrocytów i leukocytów. U psów stwierdzono zmętnienie rogówki i zaćmę, co wskazuje na potencjalny wpływ kwetiapiny na soczewkę oka. W badaniach toksyczności rozwojowej u królików zaobserwowano zwiększoną częstość przykurczu kończyn przy ekspozycji na poziomie zbliżonym do maksymalnych dawek terapeutycznych u ludzi, jednak znaczenie kliniczne tych obserwacji pozostaje niejasne.
badania przedkliniczne, badanie in vitro, badanie in vivo, ciąża urojona, działanie toksyczne leku, faza międzyrujowa, genotoksyczność kwetiapiny, kwetiapina, narząd wzroku, pigmentacja tarczycy, przerost tarczycy, przykurcz, regulacja hormonalna rozrodu, rozwój zarodkowo-płodowy, ryzyko mutagenne, stężenie hemoglobiny, stężenie prolaktyny, toksyczne oddziaływanie, trójjodotyronina, wpływ na tarczycę, zaćma, zmętnienie rogówki, zmiany hematologiczne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Xanconalon 20 mg + 10 mg
Badania przedkliniczne dotyczące wpływu oksykodonu i naloksonu na reprodukcję wykazały, że oksykodon w dawkach do 8 mg/kg mc. nie wpływa negatywnie na płodność ani wczesny rozwój zarodków u szczurów, a także nie indukuje wad rozwojowych u szczurów i królików (do 125 mg/kg mc.). Wystąpiły jednak zmiany rozwojowe u płodów króliczych przy dawce 125 mg/kg mc., związane z toksycznością u matek. W rozwoju pourodzeniowym u szczurów zaobserwowano zmniejszenie masy ciała pokolenia F1 przy dawce 6 mg/kg mc./dobę, z NOAEL ustalonym na poziomie 2 mg/kg mc./dobę. Nalokson nie wykazał działania teratogennego ani toksycznego na zarodek i płód przy standardowych dawkach, jednak bardzo wysokie dawki (800 mg/kg mc./dobę) powodowały zwiększoną śmiertelność noworodków szczura, bez wpływu na rozwój przeżyłych osobników.
badanie in vitro, badanie in vivo, badanie przedkliniczne, badanie rakotwórczości, dawka lecznicza, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, działanie toksyczne, genotoksyczność, kręg podkrzyżowy, mutagenność, nalokson, NOAEL, oksykodon, oksykodon z naloksonem, potencjał klastogenny, rozwój przed- i pourodzeniowy, toksyczność reprodukcyjna, wada rozwojowa