zanik skóry
Zanik skóry (atrofia skóry) to stan charakteryzujący się utratą grubości i elastyczności skóry, co prowadzi do jej ścieńczenia i zwiększonej delikatności. Proces ten może być skutkiem naturalnego starzenia się organizmu (atrofia senilis), działania czynników zewnętrznych, chorób ogólnoustrojowych lub miejscowego stosowania leków, szczególnie kortykosteroidów.
Patofizjologicznie zanik skóry wiąże się ze zmniejszeniem ilości kolagenu, elastyny i substancji podstawowej skóry właściwej, a także redukcją grubości naskórka. W obrazie klinicznym obserwuje się ścieńczenie skóry, zwiększoną przeźroczystość z widocznym podskórnym unaczynieniem, utratę naturalnego rysunku skóry oraz zwiększoną podatność na uszkodzenia mechaniczne.
W diagnostyce różnicowej należy uwzględnić zanik skóry związany z wiekiem, atrofię posteroidową, liszaj twardzinowy, twardzinę ograniczoną oraz zmiany w przebiegu chorób metabolicznych. Leczenie zależy od przyczyny i obejmuje eliminację czynnika wywołującego, stosowanie miejscowych preparatów nawilżających, retinoidów oraz zabiegów stymulujących produkcję kolagenu.
Powiązane wpisy
- Leksykon substancji czynnych
Prednizolon – Działania niepożądane
Prednizolon, jako glikokortykosteroid, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, których nasilenie zależy od dawki i czasu terapii. Najczęściej obserwuje się zmiany dermatologiczne, takie jak rozstępy, zanik skóry, trądzik steroidowy oraz zapalenie skóry okołoustne, szczególnie przy miejscowym stosowaniu preparatów (Alpicort, Alpicort E), gdzie dochodzi do ścieńczenia skóry, teleangiektazji i hirsutyzmu. Prednizolon wywołuje reakcje alergiczne od wysypek polekowych po ciężkie anafilaksje z arytmiami, skurczem oskrzeli, zapaścią krążeniową i zatrzymaniem pracy serca. Immunosupresja indukowana lekiem zwiększa ryzyko zakażeń oportunistycznych, reaktywacji infekcji wirusowych, bakteryjnych, grzybiczych i pasożytniczych, a także maskuje objawy zakażeń, utrudniając diagnostykę. Długotrwałe stosowanie prednizolonu może prowadzić do zespołu Cushinga, zahamowania czynności nadnerczy, zaburzeń metabolicznych (m.in. zatrzymanie sodu, hipokaliemia, cukrzyca, hiperlipidemia) oraz poważnych powikłań sercowo-naczyniowych, takich jak nadciśnienie, miażdżyca i zakrzepica.
amenorrhoea, arytmia, bradykardia, depresja, działanie immunosupresyjne, eozynopenia, glikokortykosteroid, halucynacja, hipercholesterolemia, hipertriglicerydemia, hirsutyzm, jałowa martwica kości, jaskra, lęk, leukocytoza, limfopenia, mania, miażdżyca, miopatia, myśl samobójcza, nadciśnienie tętnicze, obniżenie tolerancji glukozy, osteoporoza, owrzodzenie rogówki, padaczka, policytemia, prednizolon, psychoza, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, rozstęp skórny, rzekomy guz mózgu, skurcz oskrzeli, strongyloidoza, teleangiektazja, trądzik steroidowy, twardzina układowa, twardzinowy przełom nerkowy, twarz księżycowata, wrzód żołądka, wybroczynę, wydalanie potasu, zaćma, zakrzepica, zanik skóry, zapalenie naczyń, zapalenie ścięgna, zapalenie skóry, zapalenie skóry okołoustne, zapalenie trzustki, zapaść krążeniowa, zatrzymanie sodu, zerwanie ścięgna, zespół Cushinga - Leksykon substancji czynnych
Propionian klobetazolu – Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
Propionian klobetazolu, jako silny kortykosteroid miejscowy, wymaga ostrożnego stosowania ze względu na ryzyko poważnych działań niepożądanych, takich jak martwica kości, ciężkie zakażenia (w tym martwicze zapalenie powięzi), immunosupresja ogólnoustrojowa oraz przemijające zmiany mięsaka Kaposiego. Szczególnie niebezpieczne jest długotrwałe stosowanie powyżej 4 tygodni, zwłaszcza w dawkach przekraczających zalecenia, a także u pacjentów jednocześnie leczonych innymi silnymi kortykosteroidami lub lekami immunosupresyjnymi (np. metotreksat, mykofenolan mofetylu). U dzieci i przy stosowaniu na dużych powierzchniach ciała z opatrunkami okluzyjnymi obserwuje się zwiększone ryzyko ogólnoustrojowego wchłaniania, co może prowadzić do odwracalnej niewydolności nadnerczy i zespołu Cushinga. Zaleca się monitorowanie osi podwzgórze-przysadka-nadnercza oraz ostrożne stopniowe odstawianie preparatu, aby uniknąć ostrej niewydolności nadnerczy.
cukrzyca, immunosupresja ogólnoustrojowa, kortykosteroid miejscowy, lek immunosupresyjny, łuszczyca krostkowa uogólniona, łuszczyca owłosionej skóry głowy, martwica kości, martwicze zapalenie powięzi, metotreksat, mięsak Kaposiego, mykofenolan mofetylu, niedobór glikokortykosteroidów, niewydolność nadnerczy, okołowargowe zapalenie skóry, opatrunek okluzyjny, oś podwzgórze-przysadka-nadnercza, ostra niewydolność nadnerczy, preparat kortykosteroidowy, propionian klobetazolu, tachyfilaksja, teleangiektazja, trądzik pospolity, trądzik różowaty, zanik skóry, zapalenie skóry polekowe, zespół Cushinga - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Dermocort
Dermocort, będący kortykosteroidowym aerozolem do stosowania miejscowego, powinien być aplikowany wyłącznie na zmienioną chorobowo skórę z zachowaniem szczególnych środków ostrożności. Należy unikać stosowania na duże powierzchnie skóry, uszkodzoną skórę oraz pod opatrunkiem okluzyjnym, aby ograniczyć ryzyko systemowej absorpcji hydrokortyzonu i związanych z tym działań niepożądanych, takich jak supresja osi podwzgórze-przysadka-nadnercza. W przypadku braku poprawy po 7 dniach terapii konieczna jest konsultacja lekarska. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z cukrzycą, u których długotrwałe stosowanie może pogorszyć kontrolę glikemii. Produkt nie powinien być stosowany na powieki ani w ich okolicy ze względu na ryzyko rozwoju lub zaostrzenia jaskry i zaćmy, a także u pacjentów w podeszłym wieku i ze stanami zanikowymi skóry, ze względu na zwiększoną wrażliwość i ryzyko działań niepożądanych miejscowych i ogólnoustrojowych.
centralna chorioretinopatia surowicza, cukrzyca, dermatitis perioralis, hydrokortyzon, jaskra, kontrola glikemii, kortykosteroid, leczenie przeciwbakteryjne, lek przeciwgrzybiczny, nadkażenie, nieostre widzenie, opatrunek okluzyjny, rozstęp, supresja osi podwzgórze-przysadka-nadnercza, teleangiektazja, zaćma, zahamowanie czynności kory nadnerczy, zanik naskórka, zanik skóry, zanik tkanki podskórnej - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Mycosolon
Maść Mycosolon zawiera 20 mg mikonazolu i 2,5 mg mazipredonu na gram, co wymaga ostrożności ze względu na ryzyko działań niepożądanych. Mikonazol może wywoływać ciężkie reakcje alergiczne, w tym anafilaksję i obrzęk naczynioruchowy, dlatego w przypadku objawów nadwrażliwości należy natychmiast przerwać terapię. Produkt nie powinien mieć kontaktu ze śluzówką oczu, a u pacjentów z nadwrażliwością na inne azole (izokonazol, tiokonazol, oksykonazol) istnieje ryzyko alergii krzyżowej. Kortykosteroid mazipredon wchłania się przez skórę, co może prowadzić do ogólnoustrojowych działań niepożądanych, w tym zahamowania czynności kory nadnerczy. Zaleca się unikanie stosowania maści na dużych powierzchniach skóry, w dużych dawkach oraz długotrwałego leczenia.
alergia krzyżowa, alkohol cetostearylowy, anafilaksja, azole przeciwgrzybicze, dermatitis perioralis, glikol propylenowy, kontaktowe zapalenie skóry, kortykosteroid, mazipredon, metylu parahydroksybenzoesan, mikonazol, obrzęk naczynioruchowy, opatrunek okluzyjny, teleangiektazja, zahamowanie czynności kory nadnerczy, zanik skóry - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Laticort 0,1%
Produkt leczniczy Laticort 0,1% zawierający hydrokortyzonu 17-maślan wymaga ostrożnego stosowania ze względu na ryzyko ogólnoustrojowych działań niepożądanych typowych dla kortykosteroidów, takich jak zahamowanie czynności kory nadnerczy, obniżenie stężenia kortyzolu we krwi oraz rozwój zespołu Cushinga. Zaleca się nie stosować maści dłużej niż 2 tygodnie bez przerwy, unikać aplikacji na duże powierzchnie skóry, rany, uszkodzoną skórę, powieki oraz delikatne okolice twarzy, pach i pachwin. W trakcie terapii wskazana jest kontrola hormonalna poprzez oznaczanie kortyzolu w surowicy i moczu po stymulacji ACTH, co pozwala na wczesne wykrycie zaburzeń osi podwzgórze-przysadka-nadnercza. Stosowanie pod opatrunkiem okluzyjnym jest przeciwwskazane ze względu na zwiększone ryzyko wchłaniania systemowego i powikłań miejscowych, takich jak zanik naskórka czy nadkażenia bakteryjne i grzybicze.
ACTH, błona śluzowa, centralna chorioretinopatia surowicza, ciśnienie wewnątrzgałkowe, CSCR, dermatitis perioralis, hydrokortyzon 17-maślan, jaskra, kora nadnerczy, kortykosteroid, kortyzol, leczenie przeciwbakteryjne, leczenie przeciwgrzybicze, łuszczyca, łuszczyca krostkowa, nadkażenie bakteryjne, nadkażenie grzybicze, nieostre widzenie, opatrunek okluzyjny, oś podwzgórze-przysadka-nadnercza, rozstępy, teleangiektazja, zaćma, zanik naskórka, zanik skóry, zespół Cushinga - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Cutivate
Flutykazon propionian, stosowany miejscowo jako kortykosteroid, wymaga szczególnej ostrożności u pacjentów z nadwrażliwością na kortykosteroidy oraz u dzieci, zwłaszcza poniżej 12 roku życia, ze względu na ryzyko zahamowania osi podwzgórze-przysadka-nadnercza i wystąpienia zespołu Cushinga. Terapia powinna unikać długotrwałego stosowania, aplikacji na duże powierzchnie ciała (>50% powierzchni ciała dorosłego) oraz stosowania dawek przekraczających 20 g/dobę, gdyż może to prowadzić do obniżenia stężenia kortyzolu w osoczu poniżej 5 µg/dL. Szczególną uwagę należy zwrócić na stosowanie pod opatrunkami okluzyjnymi, na uszkodzoną lub cienką skórę (np. twarzy), a także u dzieci, które mają większą powierzchnię ciała w stosunku do masy ciała, co zwiększa ryzyko ogólnoustrojowych działań niepożądanych. W przypadku wystąpienia objawów zespołu Cushinga zaleca się stopniowe odstawienie lub zastosowanie kortykosteroidu o słabszym działaniu, unikając gwałtownego przerwania terapii.
alkohol cetostearylowy, centralna chorioretinopatia surowicza, dysfagia, flutykazonu propionian, glikol propylenowy, imidomocznik, jaskra, kontaktowe zapalenie skóry, kortykosteroid miejscowy, łuszczyca, łuszczyca krostkowa, nadwrażliwość na kortykosteroidy, niedobór glikokortykosteroidów, opatrunek okluzyjny, oś podwzgórze-przysadka-nadnercza, owrzodzenie kończyny dolnej, reakcja nadwrażliwości miejscowej, stężenie kortyzolu, toczeń rumieniowaty, warstwa rogowa naskórka, worek spojówkowy, wyprysk, zaćma, zahamowanie czynności nadnerczy, zanik skóry, zespół Cushinga - Leksykon leków
Przedawkowanie – Polcortolon TC (23,12 mg + 0,58 mg)/g
Przedawkowanie leku Polcortolon TC aerozol na skórę, zawierającego tetracyklinę chlorowodorek (23,12 mg/g) oraz triamcynolon acetonid (0,58 mg/g), może prowadzić do poważnych ogólnoustrojowych działań niepożądanych. Czynniki sprzyjające przedawkowaniu to aplikacja na rozległe powierzchnie skóry, stosowanie dużych dawek, aplikacja pod opatrunek okluzyjny oraz stosowanie na uszkodzoną skórę, co zwiększa wchłanianie substancji czynnych. Ogólnoustrojowe działanie kortykosteroidu objawia się zespołem Cushinga, zahamowaniem osi podwzgórze-przysadka-nadnercza, nadciśnieniem, hiperglikemią i glukozurią, natomiast działanie antybiotyku może powodować zaburzenia ze strony przewodu pokarmowego, fotowrażliwość oraz reakcje alergiczne. Przewlekłe zatrucie kortykosteroidem manifestuje się zanikiem skóry, rozstępami, teleangiektazjami, trądzikiem posteroidowym, hipopigmentacją i nadmiernym owłosieniem.
dysfagia, działanie ogólnoustrojowe kortykosteroidu, fotowrażliwość, glukozuria, hiperglikemia, hipopigmentacja, monitoring kliniczny, nadciśnienie, nadmierne owłosienie, niewydolność nadnerczy, opatrunek okluzyjny, oś podwzgórze-przysadka-nadnercza, Polcortolon TC, reakcja alergiczna, rozległe powierzchnie skóry, rozstępy, teleangiektazja, tetracykliny chlorowodorek, trądzik posteroidowy, triamcynolonu acetonid, uszkodzona skóra, zaburzenia przewodu pokarmowego, zanik skóry, zespół Cushinga - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Pimafucort (10 mg + 10 mg + 3500 I.U.)/g
Pimafucort w postaci maści zawiera natamycynę (10 mg/g), hydrokortyzon (10 mg/g) oraz neomycynę (3500 I.U./g) i jest przeciwwskazany w przypadku pierwotnych zakażeń bakteryjnych, wirusowych, grzybiczych, drożdżakowych oraz pasożytniczych skóry, gdyż kortykosteroid może maskować objawy i pogarszać stan kliniczny. Nie należy stosować go na uszkodzoną skórę, w tym przy chorobach wrzodowych, ranach ostrych i przewlekłych, owrzodzeniach podudzi oraz ranach oparzeniowych, ze względu na ryzyko zaburzenia gojenia i zwiększonego wchłaniania substancji czynnych. Ponadto, preparat jest przeciwwskazany u pacjentów z wcześniejszymi reakcjami niepożądanymi na miejscowe kortykosteroidy, takimi jak posteroidowe okołowargowe zapalenie skóry czy rozstępy skórne.
acne vulgaris, antybiotyk aminoglikozydowy, antybiotyk przeciwgrzybiczy, atrofia, choroba wrzodowa skóry, gentamycyna, hydrokortyzon, ichthyosis, infekcja skórna, kanamycyna, kortykosteroid, kruchość naczyń krwionośnych, młodzieńczy wyprysk stóp, natamycyna, neomycyna, niewydolność tętnicza, niewydolność żylna, owrzodzenie podudzi, polien, posteroidowe okołowargowe zapalenie skóry, rana oparzeniowa, reakcja krzyżowa, rosacea, rozstępy skórne, rybia łuska, streptomycyna, trądzik pospolity, trądzik różowaty, zakażenie bakteryjne, zakażenie drożdżakowe, zakażenie grzybicze, zakażenie wirusowe, zanik skóry - Leksykon leków
Działania niepożądane – Medoxa 20 mg
Produkt leczniczy Medoxa zawiera prednizon w dawkach od 1 mg do 50 mg w formie tabletek. Działania niepożądane są ściśle zależne od dawki i czasu leczenia – terapia substytucyjna niesie niskie ryzyko, natomiast długotrwałe lub wysokodawkowe stosowanie prednizonu znacząco zwiększa spektrum i nasilenie działań niepożądanych. Prednizon może powodować immunosupresję, maskowanie infekcji oraz zwiększoną podatność na zakażenia wirusowe, bakteryjne, grzybicze i pasożytnicze, w tym aktywację węgorczycy. Wśród poważnych reakcji immunologicznych wymienia się reakcje alergiczne i anafilaktyczne z zaburzeniami rytmu serca, skurczem oskrzeli i zapaścią krążeniową. Długotrwałe stosowanie może prowadzić do zespołu Cushinga, niedoczynności kory nadnerczy, zaburzeń metabolicznych (retencja sodu, hipokaliemia, cukrzyca, hipercholesterolemia, hipertriglicerydemia), a także zaburzeń hematologicznych (leukocytoza, limfopenia, eozynopenia, policytemia).
aseptyczna martwica kości, atrofia mięśni, bradykardia, brak miesiączki, drgawki, eozynopenia, farmakoterapia, hipercholesterolemia, hipertriglicerydemia, hiperwolemia, hirsutyzm, impotencja, jaskra, kruchość naczyń, krwawienie z żołądka, leukocytoza, limfopenia, maskowanie infekcji, miażdżyca, miopatia, nadciśnienie tętnicze, niedoczynność kory nadnerczy, nietolerancja glukozy, obrzęk, osteoporoza, owrzodzenie rogówki, padaczka, policytemia, prednizon, reakcja anafilaktyczna, rozstępy skórne, rzekomy guz mózgu, skurcz oskrzeli, teleangiektazje, terapia substytucyjna, trądzik steroidowy, twardzina układowa, twardzinowy przełom nerkowy, twarz księżycowata, węgorczyca, wrzód jelita, wrzód żołądka, wybroczyny, wydalanie potasu, zaburzenie odporności, zaćma, zakażenie wirusowe, zakrzepica, zanik skóry, zapalenie naczyń, zapalenie oka, zapalenie ścięgna, zapalenie trzustki, zapaść krążeniowa, zatrzymanie sodu, zerwanie ścięgna, zespół Cushinga - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Skinatan 1 mg/ml
Lek Skinatan, zawierający metyloprednizolonu aceponian w stężeniu 1 mg/ml, posiada liczne przeciwwskazania, które należy uwzględnić przed rozpoczęciem terapii. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest nadwrażliwość na substancję czynną lub składniki pomocnicze. Preparat jest przeciwwskazany w przypadku infekcji skórnych, takich jak gruźlica, kiła, zakażenia wirusowe (opryszczka, ospa wietrzna, półpasiec), a także bakteryjne i grzybicze choroby skóry, ze względu na ryzyko maskowania objawów i nasilenia infekcji. Ponadto, nie powinno się stosować Skinatanu w schorzeniach takich jak trądzik różowaty, okołoustne zapalenie skóry, owrzodzenia, trądzik pospolity, zanikowe choroby skóry oraz odczyn poszczepienny, gdyż może to prowadzić do pogorszenia stanu skóry i powikłań miejscowych.
atrofia skóry, działanie niepożądane, gruźlica skóry, grzybica skóry, infekcja mieszana, kortykosteroid, metyloprednizolonu aceponian, nadwrażliwość na lek, odczyn poszczepienny, opryszczka, ospa wietrzna, owrzodzenie skóry, półpasiec, reakcja alergiczna, roztwór na skórę, trądzik pospolity, trądzik różowaty, zakażenie wirusowe, zanik skóry, zapalenie okołoustne - Leksykon leków
Działania niepożądane – Predasol 20 mg
Prednizolon, jako glikokortykosteroid, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, których częstość i nasilenie są ściśle zależne od dawki oraz czasu trwania terapii. Wśród najważniejszych działań ubocznych wymienia się maskowanie objawów infekcji oraz ryzyko ich reaktywacji, w tym aktywację strongyloidozy i zakażeń oportunistycznych. Długotrwałe stosowanie prednizolonu może prowadzić do zahamowania czynności nadnerczy oraz rozwoju zespołu Cushinga, objawiającego się m.in. twarzą księżycowatą, otyłością tułowia i hiperwolemią. Zaburzenia metaboliczne obejmują zatrzymanie sodu z obrzękami, zwiększone wydalanie potasu (z ryzykiem arytmii), hiperglikemię, cukrzycę, hipercholesterolemię i hipertriglicerydemię. W badaniach laboratoryjnych obserwuje się leukocytozę, limfopenię, eozynopenię oraz policytemię. Prednizolon może także indukować zaburzenia psychiczne (depresja, psychoza, mania, myśli samobójcze), neurologiczne (rzekomy guz mózgu, zwiększona skłonność do drgawek) oraz okulistyczne (zaćma tylna podtorebkowa, jaskra, nieostre widzenie).
bradykardia, eozynopenia, glikokortykosteroid, hipercholesterolemia, hipertriglicerydemia, hiperwolemia, hirsutyzm, impotencja, jałowa martwica kości, jaskra, krwawienie z przewodu pokarmowego, łamliwość naczyń włosowatych, leczenie substytucyjne, leukocytoza, limfopenia, maskowanie objawów infekcji, miażdżyca, miopatia, nadciśnienie tętnicze, obniżenie tolerancji glukozy, osteoporoza, owrzodzenie rogówki, padaczka utajona, patogen oportunistyczny, policytemia, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, rozstępy skórne, rzekomy guz mózgu, skurcz oskrzeli, teleangiektazja, tłuszczakowatość nadtwardówkowa, trądzik różowaty, trądzik steroidowy, twardzina układowa, twardzinowy przełom nerkowy, twarz księżycowata, wrzód żołądka i jelit, wybroczyna, wydalanie potasu, wysypka polekowa, zaćma, zaćma tylna podtorebkowa, zahamowanie czynności nadnerczy, zakrzepica, zanik mięśni, zanik skóry, zapalenie naczyń, zapalenie oka, zapalenie ścięgien, zapalenie trzustki, zapaść krążeniowa, zatrzymanie sodu, zespół Cushinga - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Maxicortan
Maxicortan, krem zawierający octan hydrokortyzonu w stężeniu 10 mg/g, wymaga ścisłego przestrzegania zasad stosowania, aby uniknąć działań niepożądanych miejscowych i ogólnoustrojowych. W przypadku braku poprawy po 7 dniach terapii konieczna jest konsultacja lekarska. Preparatu nie należy aplikować na zdrową skórę, rozległe powierzchnie ani pod opatrunki okluzyjne ze względu na ryzyko zwiększonego wchłaniania i zahamowania czynności osi podwzgórze-przysadka-nadnercza. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z cukrzycą, łuszczycą oraz u dzieci, gdzie istnieje podwyższone ryzyko ogólnoustrojowych działań niepożądanych, w tym zaburzeń wzrostu i rozwoju. Aplikacja na okolice powiek, pach i pachwin powinna być ograniczona ze względu na ryzyko jaskry, zaćmy, teleangiektazji, dermatitis perioralis oraz zaników skóry.
cukrzyca, dermatitis perioralis, jaskra, kontaktowe zapalenie skóry, kontrola glikemii, kortykosteroid, leczenie przeciwbakteryjne, leczenie przeciwgrzybicze, łuszczyca, łuszczyca krostkowa, octan hydrokortyzonu, opatrunek okluzyjny, oś podwzgórze-przysadka-nadnercza, reakcja alergiczna, teleangiektazja, wchłanianie przezskórne, zaburzenie wzrostu i rozwoju, zaćma, zahamowanie czynności kory nadnerczy, zakażenie skóry, zanik skóry - Leksykon leków
Działania niepożądane – Hydrocortisonum Amara 5 mg/g
Hydrokortyzon octan w kremie Hydrocortisonum Amara (5 mg/g) może powodować liczne działania niepożądane, zwłaszcza przy aplikacji na twarz, fałdy skórne, pod opatrunkiem okluzyjnym lub na dużą powierzchnię skóry, co zwiększa jego wchłanianie. Do najczęstszych miejscowych działań należą zmiany zanikowe skóry (np. ścieńczenie naskórka), rozstępy, teleangiektazje, zaburzenia pigmentacji (hiper- lub hipopigmentacja) oraz nadmierne owłosienie (hirsutyzm). Reakcje nadwrażliwości, takie jak świąd, pieczenie i wysypka, występują niezbyt często, a u dzieci ryzyko działań niepożądanych jest wyższe, zwłaszcza przy stosowaniu opatrunków okluzyjnych. W trakcie terapii możliwe jest także zaostrzenie pierwotnych objawów chorobowych lub pojawienie się nowych reakcji skórnych, np. trądziku posteroidowego czy zapalenia okołoustnego.
fałd skórny, farmakonadzór, glikol propylenowy, hiperpigmentacja, hirsutyzm, Hydrocortisonum Amara, hydrokortyzon octan, kortykosteroid, opatrunek okluzyjny, opatrunek zamknięty, oś podwzgórze-przysadka-nadnercza, parahydroksybenzoesan, reakcja nadwrażliwości, rozstęp, rozszerzenie naczyń krwionośnych, ścieńczenie naskórka, teleangiektazja, trądzik posteroidowy, zaburzenie pigmentacji skóry, zanik skóry, zapalenie okołoustne - Leksykon leków
Działania niepożądane – Esotkaleno 25 mg
Prednizon w preparacie Esotkaleno wykazuje profil bezpieczeństwa silnie zależny od dawki i czasu trwania terapii. Przy dawkach substytucyjnych ryzyko działań niepożądanych jest niskie, natomiast dawki farmakologiczne, zwłaszcza w terapii długoterminowej, zwiększają częstość i nasilenie powikłań. Kluczowe działania niepożądane obejmują immunosupresję z maskowaniem objawów infekcji oraz ryzykiem reaktywacji zakażeń wirusowych, grzybiczych, bakteryjnych, pasożytniczych (w tym strongyloidozy) i oportunistycznych. W zakresie hematologicznym obserwuje się umiarkowaną leukocytozę, limfopenię, eozynopenię i policytemię. Endokrynologicznie mogą wystąpić niedoczynność kory nadnerczy (zwłaszcza po nagłym odstawieniu) oraz jatrogenny zespół Cushinga z charakterystycznymi objawami: twarzą księżycowatą, otyłością centralną i hiperwolemią. Prednizon wpływa również na gospodarkę wodno-elektrolitową, powodując zatrzymanie sodu (obrzęki), zwiększone wydalanie potasu (ryzyko zaburzeń rytmu serca), zaburzenia metabolizmu węglowodanów (zmniejszona tolerancja glukozy, cukrzyca posteroidowa) i lipidów (hipercholesterolemia, hipertriglicerydemia), a także zwiększenie masy ciała.
aseptyczna martwica kości, bradykardia, choroba wrzodowa, cukrzyca posteroidowa, eozynopenia, hipercholesterolemia, hipertriglicerydemia, hirsutyzm, jaskra, kandydoza, leukocytoza, limfopenia, maskowanie objawów infekcji, miażdżyca, miopatia posteroidowa, nadciśnienie śródczaszkowe, nadciśnienie tętnicze, niedoczynność kory nadnerczy, osteoporoza posteroidowa, owrzodzenie rogówki, policytemia, reakcja nadwrażliwości, rozstęp skórny, rzekomy guz mózgu, teleangiektazja, terapia substytucyjna, tłuszczakowatość nadtwardówkowa, trądzik steroidowy, twardzina układowa, twardzinowy przełom nerkowy, węgorczyca, zaburzenie gospodarki lipidowej, zaburzenie gospodarki węglowodanowej, zaburzenie psychotyczne, zaburzenie rytmu serca, zaćma, zakażenie grzybicze, zakażenie wirusowe, zanik skóry, zapalenie naczyń, zapalenie trzustki, zatrzymanie sodu, zespół Cushinga jatrogenny - Leksykon substancji czynnych
Diflukortolon – Dawkowanie i sposób podawania
Diflukortolonu walerianian, stosowany miejscowo w preparacie Travocort w stężeniu 1 mg/g, jest podawany w formie cienkiej warstwy kremu na zmienioną chorobowo skórę dwa razy dziennie. Maksymalny czas terapii nie powinien przekraczać 2 tygodni, a leczenie należy zakończyć po ustąpieniu objawów zapalnych lub wypryskowych. Szczególną ostrożność zaleca się w przypadku zmian w okolicach pachwin i zewnętrznych narządów płciowych, gdzie po zakończeniu terapii glikokortykosteroidem wskazane jest kontynuowanie leczenia preparatem przeciwgrzybiczym bez steroidu. U dzieci powyżej 2 lat dawkowanie jest takie samo jak u dorosłych, natomiast u dzieci poniżej 2 roku życia stosowanie wymaga indywidualnej oceny ryzyka i korzyści ze względu na ograniczone dane bezpieczeństwa.
błona śluzowa, diflukortolonu walerianian, działanie niepożądane, eradykacja zakażenia grzybiczego, glikokortykosteroid, infekcja skórna, monoterapia przeciwgrzybicza, pacjent pediatryczny, podanie dermalne, preparat złożony, stan zapalny skóry, substancja przeciwgrzybicza, terapia przeciwgrzybicza, Travocort, wyprysk skórny, wywiad medyczny, zanik skóry - Leksykon chorób i schorzeń
Keratoza pilaris – Rokowania, prognozy i postęp choroby
Keratoza pilaris (KP) to łagodne, przewlekłe schorzenie skóry, charakteryzujące się drobnymi grudkami na obszarach z mieszkami włosowymi, najczęściej na górnych partiach ramion. Dotyka około 50-80% nastolatków i 40% dorosłych, zwykle rozpoczynając się w dzieciństwie i często ustępując do 30. roku życia. Przebieg KP jest zmienny: u 35% pacjentów obserwuje się poprawę, u 43% stabilizację, a u 22% pogorszenie. Nasilenie objawów może ulegać sezonowym wahaniom, z poprawą u 49% pacjentów latem i pogorszeniem u 47% zimą, co wiąże się z wilgotnością powietrza. Otyłość jest czynnikiem sprzyjającym nasileniu KP. Leczenie, w tym stosowanie wysokich stężeń kwasu glikolowego, poprawia wygląd skóry i zmniejsza hiperpigmentację, jednak efekty te nie utrzymują się po zaprzestaniu terapii, a stan skóry po 5 latach jest porównywalny do stanu wyjściowego.
blizna, choroba dermatologiczna, choroba nawracająca, choroba przewlekła, dermatolog, gęsia skórka, grudka, hiperpigmentacja, jakość życia pacjenta, keratoza pilaris, kwas glikolowy, mieszki włosowe, otyłość, pielęgnacja skóry, remisja, schorzenie skóry, śmiertelność, suchość skóry, utrata włosów, zachorowalność, zanik skóry, zaostrzenie - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Hydrocortisonum Aflofarm 5 mg/g
Hydrocortisonum Aflofarm w kremie o stężeniu 5 mg/g zawiera hydrokortyzonu octan i jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną lub składniki pomocnicze, takie jak alkohol cetylowy, alkohol stearylowy, glikol propylenowy oraz parabeny (metylu i propylu parahydroksybenzoesanu), które mogą wywoływać reakcje alergiczne. Preparat nie powinien być stosowany w przypadku zakażeń skórnych bakteryjnych, wirusowych i grzybiczych, gdyż glikokortykosteroidy miejscowe mogą maskować objawy infekcji, nasilać ich przebieg oraz spowalniać gojenie. Ponadto, krem jest przeciwwskazany w chorobach dermatologicznych takich jak trądzik zwykły i różowaty, dermatitis perioralis, atrofia skóry, zmiany gruźlicze oraz w obecności zmian nowotworowych i przednowotworowych skóry, ze względu na ryzyko zaostrzenia objawów, progresji choroby i maskowania symptomów.
acne vulgaris, atrofia skóry, dermatitis perioralis, glikokortykosteroid, glikol propylenowy, grzybica układowa, hydrokortyzon octan, infekcja bakteryjna, infekcja grzybicza, infekcja wirusowa, metylu parahydroksybenzoesan, nadwrażliwość na hydrokortyzon, nowotwór skóry, propylu parahydroksybenzoesan, reakcja alergiczna, rosacea, stan przednowotworowy, trądzik różowaty, trądzik zwykły, zakażenie bakteryjne skóry, zakażenie grzybicze skóry, zakażenie wirusowe, zanik skóry, zapalenie okołoustne - Leksykon leków
Działania niepożądane – Flucinar 0,25 mg/g
Flucinar w postaci maści zawiera fluocynolonu acetonid w stężeniu 0,25 mg/g i wykazuje głównie miejscowe działania niepożądane dotyczące skóry i tkanki podskórnej. Niezbyt często obserwuje się zanik skóry oraz teleangiektazje, a rzadko hipertrichozę. Inne zmiany skórne o nieznanej częstości to m.in. zmiany trądzikopodobne, plamica posteroidowa, zahamowanie wzrostu naskórka, zaniki tkanki podskórnej, rozstępy, stan zapalny skóry dookoła ust, kontaktowe zapalenie skóry oraz zaburzenia pigmentacji. Dolegliwości subiektywne obejmują pieczenie, świąd, podrażnienie, a także wysypkę, suchość skóry i łysienie. Możliwe są także zakażenia wtórne i zapalenie mieszków włosowych.
cukromocz, Flucinar, fluocynolonu acetonid, hiperglikemia, hipertrichoza, jaskra, kontaktowe zapalenie skóry, kortykosteroid, nadciśnienie tętnicze, nieostre widzenie, obniżona odporność, opatrunek okluzyjny, opóźnienie wzrostu, oś podwzgórze-przysadka-nadnercza, plamica posteroidowa, pokrzywka, rozstęp skóry, teleangiektazja, wysypka plamisto-grudkowa, zaburzenie pigmentacji, zaćma, zahamowanie wzrostu naskórka, zanik skóry, zanik tkanki podskórnej, zapalenie mieszków włosowych, zapalenie okołoustne, zespół Cushinga, zmiana trądzikopodobna - Leksykon leków
Działania niepożądane – Polcortolon TC (23,12 mg + 0,58 mg)/g
Polcortolon TC to preparat miejscowy zawierający 23,12 mg tetracykliny chlorowodorku oraz 0,58 mg triamcynolonu acetonidu w 1 g zawiesiny, stosowany na skórę. Triamcynolon acetonid, jako kortykosteroid, jest głównym czynnikiem wywołującym miejscowe działania niepożądane, takie jak zmiany zanikowe skóry, szczególnie na twarzy, rozszerzenie naczyń krwionośnych, ścieńczenie naskórka oraz ryzyko rozstępów. Tetracyklina chlorowodorek może powodować podrażnienia, nadwrażliwość na światło oraz dysbiozę skóry, prowadzącą do nadkażeń grzybiczych lub bakteryjnych opornych na antybiotyk. Często obserwowane objawy to pieczenie, świąd, podrażnienie i nadmierne wysuszenie skóry, a także zmiany trądzikopodobne przy długotrwałym stosowaniu.
absorpcja systemowa, fotodermatoza, fotowrażliwość, hiperglikemia, hipertrichoza, kontaktowe zapalenie skóry, kortykosteroid, nadciśnienie tętnicze, reakcja fotouczulająca, reakcja nadwrażliwości, rozszerzenie naczyń krwionośnych, tetracykliny chlorowodorek, trądzik posteroidowy, triamcynolon, triamcynolonu acetonid, zanik skóry, zapalenie mieszków włosowych, zapalenie okołoustne, zespół Cushinga, zmiany trądzikopodobne - Leksykon leków
Działania niepożądane – Meprelon 16 mg
Metyloprednizolon w postaci sodu bursztynianu (Meprelon) wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, których częstość występowania jest trudna do precyzyjnego określenia. Do najważniejszych należą zmiany hematologiczne, takie jak leukocytoza, limfopenia, eozynopenia, policytemia oraz trombocytopenia/trombocytoza. Szczególnie niebezpieczne są ciężkie reakcje anafilaktyczne z zapaścią krążeniową, zatrzymaniem akcji serca i skurczem oskrzeli, zwłaszcza u pacjentów z alergiami (np. astma oskrzelowa). Metyloprednizolon osłabia układ immunologiczny, zwiększając ryzyko zakażeń, w tym ciężkich przebiegów chorób wirusowych (ospa wietrzna, opryszczka, półpasiec). Może maskować objawy zakażeń i ujawniać zakażenia utajone. W zakresie endokrynologicznym obserwuje się przełom guza chromochłonnego, zahamowanie czynności nadnerczy, zespół Cushinga oraz zaburzenia wydzielania hormonów płciowych. U dzieci możliwe jest zahamowanie wzrostu.
arytmia, atrofia mięśni, bezsenność, choroba wrzodowa, depresja, drgawki, eozynopenia, guz chromochłonny, hipercholesterolemia, hipertriglicerydemia, hipokaliemia, immunosupresja, jaskra, kardiomiopatia przerostowa, katabolizm białek, krwawienie z przewodu pokarmowego, leukocytoza, limfopenia, lipomatoza, martwica kości, metyloprednizolon, miopatia, nadciśnienie tętnicze, nietolerancja glukozy, niewydolność nadnerczy, niewydolność wątroby, osteoporoza, padaczka, policytemia, przełom miasteniczny, przełom nerkowy, psychoza, reakcja anafilaktyczna, retencja sodu, retinopatia surowicza, rozstępy skórne, rzekomy guz mózgu, teleangiektazja, trądzik steroidowy, trombocytopenia, trombocytoza, twardzina układowa, uszkodzenie wątroby, wrzód rogówki, wstrząs anafilaktyczny, wybroczyny, zaburzenia hormonalne, zaćma, zahamowanie wzrostu, zakrzepica, zanik skóry, zanik tkanki tłuszczowej, zapalenie naczyń, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zapaść naczyniowa, zastój w płucach, zerwanie ścięgna, zespół Cushinga, zespół odstawienia steroidów, zespół rozpadu guza - Leksykon leków
Działania niepożądane – Dermovate 0,5 mg/g
Dermovate w kremie zawiera klobetazolu propionian w stężeniu 0,5 mg/g, będący silnym kortykosteroidem do stosowania miejscowego. Stosowanie preparatu wiąże się z ryzykiem licznych działań niepożądanych, które klasyfikowane są według częstości występowania od bardzo często (≥1/10) do bardzo rzadko (<1/10 000) oraz nieznanej. Do najczęstszych działań należą świąd oraz miejscowe pieczenie lub ból skóry. Niezbyt często obserwuje się miejscowe zmiany zanikowe skóry, rozstępy i teleangiektazje. Bardzo rzadko mogą wystąpić zakażenia oportunistyczne, miejscowa nadwrażliwość, a także ogólnoustrojowe zaburzenia endokrynologiczne, takie jak zahamowanie osi podwzgórze-przysadka-nadnercza, zespół Cushinga, osteoporoza, hiperglikemia, nadciśnienie tętnicze, łysienie oraz zaćma i jaskra. Centralna chorioretinopatia surowicza i nieostre widzenie mają częstość nieznaną.
alergiczne zapalenie skóry, centralna chorioretinopatia surowicza, glikozuria, hiperglikemia, hirsutyzm, jaskra, klobetazol propionian, kortykosteroid, kortyzol endogenny, łuszczyca krostkowa, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość miejscowa, nieostre widzenie, opóźnienie przyrostu masy, oś podwzgórze-przysadka-nadnercza, osteoporoza, otyłość centralna, pokrzywka, rozstępy, rumień, ścieńczenie skóry, teleangiektazje, trądzik, twarz księżycowata, wzrost kostny, zaćma, zakażenie oportunistyczne, zanik skóry, zespół Cushinga