wymioty
Wymioty to gwałtowne wydalenie treści żołądkowej przez usta, będące odruchem obronnym organizmu w odpowiedzi na różne bodźce. Mechanizm wymiotów jest złożonym procesem koordynowanym przez ośrodek wymiotny w rdzeniu przedłużonym mózgu, który odbiera sygnały z przewodu pokarmowego, błędnika, ośrodkowego układu nerwowego i innych narządów.
Etiologia wymiotów jest bardzo zróżnicowana i obejmuje m.in. zakażenia (wirusowe, bakteryjne), zatrucia pokarmowe, choroby przewodu pokarmowego (refluks żołądkowo-przełykowy, zapalenie żołądka, niedrożność jelit), zaburzenia metaboliczne, choroby OUN (migrena, guzy mózgu, zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych), choroby układu przedsionkowego, ciążę (wymioty poranne, niepowściągliwe wymioty ciężarnych), działania niepożądane leków oraz stres psychogenny.
Diagnostyka wymiotów powinna uwzględniać wywiad (czas trwania, charakter treści wymiotnej, towarzyszące objawy), badanie przedmiotowe oraz w zależności od podejrzenia – badania laboratoryjne, obrazowe i endoskopowe. Szczególnie niepokojące są wymioty z domieszką krwi (hematemeza), wymioty fusowate, wymioty kałowe oraz wymioty u pacjentów z objawami neurologicznymi.
Leczenie wymiotów jest ukierunkowane na przyczynę, natomiast leczenie objawowe obejmuje stosowanie leków przeciwwymiotnych (antagoniści receptora dopaminowego, serotoninowego, antagoniści receptora NK-1, leki przeciwhistaminowe), nawodnienie oraz wyrównanie zaburzeń elektrolitowych. W przypadku przedłużających się wymiotów istotne jest zapobieganie powikłaniom, takim jak odwodnienie, zaburzenia elektrolitowe, zachłystowe zapalenie płuc czy zespół Mallory’ego-Weissa.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przedawkowanie – Exferana 90 mg
Przedawkowanie deferazyroksu, substancji czynnej Exferany, manifestuje się głównie objawami ze strony układu pokarmowego, takimi jak ból brzucha, biegunka, nudności i wymioty, które mogą prowadzić do odwodnienia i zaburzeń elektrolitowych. Ponadto obserwuje się zaburzenia funkcji wątroby, objawiające się podwyższoną aktywnością enzymów wątrobowych, oraz upośledzenie funkcji nerek, potwierdzone wzrostem stężenia kreatyniny w surowicy. Szczególnie istotne jest ryzyko rozwoju zespołu Fanconiego po podaniu pojedynczej dawki 90 mg/kg masy ciała, co wskazuje na poważne uszkodzenie kanalików nerkowych i wymaga natychmiastowej interwencji terapeutycznej.
biegunka, ból brzucha, deferazyroks, enzym wątrobowy, Exferana, filtracja kłębuszkowa, gospodarka kwasowo-zasadowa, hepatocyty, kanaliki nerkowe, kreatynina w surowicy, leczenie objawowe, nudności, reabsorpcja elektrolitów, wymioty, zaburzenie funkcji nerek, zaburzenie funkcji wątroby, zespół Fanconiego - Leksykon leków
Przedawkowanie – Omeprazole Mercapharm 20 mg
Przedawkowanie omeprazolu, nawet w dawkach znacznie przekraczających standardową dawkę kliniczną (np. do 560 mg, a w pojedynczych przypadkach do 2400 mg, co stanowi 120-krotność dawki terapeutycznej), prowadzi do przemijających objawów ze strony przewodu pokarmowego i układu nerwowego. Najczęściej obserwowane symptomy to nudności, wymioty, zawroty głowy, bóle brzucha, biegunka oraz bóle głowy, które występują przy różnych poziomach przedawkowania. Rzadziej dokumentowane są objawy neuropsychiatryczne, takie jak apatia, depresja czy splątanie. Pomimo wysokich stężeń leku, omeprazol zachowuje kinetykę pierwszego rzędu, co oznacza brak wysycenia mechanizmów eliminacji nawet przy znacznych dawkach.
apatia, biegunka, ból brzucha, ból głowy, dawka terapeutyczna, depresja, dolegliwości przewodu pokarmowego, farmakokinetyka, kinetyka pierwszego rzędu, leczenie objawowe, lek przeciwwymiotny, nudności, objawy neurologiczne, omeprazol, płukanie żołądka, przedawkowanie omeprazolu, splątanie, wymioty, zawroty głowy - Leksykon substancji czynnych
Dydrogesteron – Przedawkowanie
Dydrogesteron, syntetyczny progestagen stosowany zarówno w monoterapii (Duphaston) jak i w preparatach złożonych z estrogenem (Femoston, Femoston conti, Femoston mini), charakteryzuje się niską toksycznością. Maksymalna odnotowana dawka dobowa wynosiła 360 mg, znacznie przekraczając typowe dawki terapeutyczne (10 mg w Duphaston i Femoston, 5 mg w Femoston conti, 2,5 mg w Femoston mini), bez poważnych działań niepożądanych zagrażających życiu. Przedawkowanie może manifestować się objawami żołądkowo-jelitowymi (nudności, wymioty, bóle brzucha), neurologicznymi (zawroty głowy, senność) oraz endokrynologicznymi (tkliwość piersi, krwawienia po odstawieniu), które zwykle mają łagodne do umiarkowanego nasilenie i ustępują samoistnie. Objawy te są częstsze i bardziej nasilone w preparatach złożonych zawierających estradiol, co należy uwzględnić w diagnostyce różnicowej i monitorowaniu pacjenta.
bezpieczeństwo farmakoterapii, ból brzucha, dawkowanie terapeutyczne, dolegliwość żołądkowo-jelitowa, Duphaston, działanie niepożądane, estradiol, farmakodynamika, farmakokinetyka, Femoston, Femoston conti, Femoston mini, komponent estrogenowy, krwawienie po odstawieniu, leczenie objawowe, monitorowanie stanu klinicznego, nudności, objaw neurologiczny, odtrutka, preparat złożony, produkt leczniczy, progestagen syntetyczny, równowaga wodno-elektrolitowa, senność, tkliwość piersi, układ krążenia, wymioty, zaburzenie równowagi elektrolitowej, zawroty głowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Memantine Glenmark 20 mg
Memantine Glenmark, zawierający memantynę w dawkach 10 mg i 20 mg, wykazuje profil bezpieczeństwa potwierdzony badaniami klinicznymi na 1784 pacjentach, gdzie częstość działań niepożądanych była porównywalna z placebo (1595 pacjentów). Najczęstsze działania niepożądane o nasileniu łagodnym do umiarkowanego obejmowały zawroty głowy (6,3% vs 5,6%), ból głowy (5,2% vs 3,9%), zaparcia (4,6% vs 2,6%), senność (3,4% vs 2,2%) oraz nadciśnienie tętnicze (4,1% vs 2,8%). Działania niepożądane sklasyfikowano według układów narządowych i częstości występowania, z uwzględnieniem m.in. zakażeń grzybiczych (niezbyt często), nadwrażliwości (często), zaburzeń psychicznych takich jak senność i splątanie (często i niezbyt często), a także rzadkich incydentów napadów padaczkowych (<1/10 000). Szczególną uwagę należy zwrócić na omamy, które występowały głównie u pacjentów z ciężkim stadium choroby Alzheimera.
ból głowy, choroba Alzheimera, depresja, duszność, enzymy wątrobowe, memantyna, myśli samobójcze, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość na lek, napad padaczkowy, nieprawidłowy chód, niewydolność serca, omamy, reakcja psychotyczna, senność, splątanie, wymioty, zaburzenia równowagi, zakażenie grzybicze, zakrzepica żylna, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zaparcie, zawroty głowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Livazo 1 mg
Produkt leczniczy Livazo (pitawastatyna w postaci soli wapnia) wykazuje profil bezpieczeństwa typowy dla statyn, z najczęściej obserwowanymi działaniami niepożądanymi obejmującymi bóle mięśni oraz podwyższone stężenie kinazy kreatynowej (CK) przekraczające 3-krotnie górną granicę normy (GGN) u 1,8% pacjentów. W badaniach klinicznych rzadko (0,04%) odnotowano stężenia CK ≥10× GGN z towarzyszącymi skurczami mięśni. Inne działania niepożądane o częstości niezbyt częstej lub rzadkiej obejmują zaburzenia ze strony układu nerwowego (bóle głowy, zawroty głowy), przewodu pokarmowego (zaparcia, biegunki, nudności), wątroby (podwyższone aminotransferazy, żółtaczka cholestatyczna) oraz mięśniowo-szkieletowe (miopatia, rabdomioliza). W populacji pediatrycznej (6-17 lat) częstość działań niepożądanych jest podobna do dorosłych, z najczęstszymi objawami w postaci bólów głowy (4,9%), mięśni (2,1%) i brzucha (4,9%).
anemia, bezsenność, biegunka, ból brzucha, ból głowy, ból mięśni, ból stawów, cukrzyca, częstomocz, depresja, ginekomastia, hipoestezja, immunozależna miopatia martwicza, jadłowstręt, kinaza keratynowa, miastenia, miastenia oczna, miopatia, nadciśnienie tętnicze, nieprawidłowa czynność wątroby, niestrawność, nudności, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk obwodowy, osłabienie, ostra niewydolność nerek, ostre zapalenie trzustki, pokrzywka, rabdomioliza, rumień, skurcz mięśni, śródmiąższowa choroba płuc, suchość w ustach, świąd, szum w uszach, utrata pamięci, wymioty, wysypka, zaburzenie ostrości widzenia, zaburzenie seksualne, zaburzenie smaku, zaburzenie snu, zaparcie, zawroty głowy, zespół toczniopodobny, złe samopoczucie, zmęczenie, żółtaczka cholestatyczna - Leksykon leków
Przedawkowanie – Gynoxin Optima 200 mg
Produkt leczniczy Gynoxin Optima zawiera 200 mg azotanu fentikonazolu w postaci miękkiej kapsułki dopochwowej i jest przeznaczony wyłącznie do stosowania dopochwowego. W dokumentacji medycznej nie odnotowano przypadków przedawkowania przy prawidłowym stosowaniu. Jednakże, w przypadku przypadkowego doustnego spożycia, mogą wystąpić objawy ze strony przewodu pokarmowego, takie jak bóle brzucha oraz wymioty, będące reakcją organizmu na nieprawidłową drogę podania leku. Substancje pomocnicze, w tym etylu parahydroksybenzoesan (E 215) i propylu parahydroksybenzoesan sodowy (E 217), mogą również wpływać na reakcje niepożądane po przypadkowym połknięciu.
- Leksykon leków
Przedawkowanie – Asmenol 5 mg
Przedawkowanie montelukastu, substancji czynnej leku Asmenol, wykazuje relatywnie dobry profil bezpieczeństwa nawet przy dawkach znacznie przekraczających terapeutyczne. W badaniach klinicznych stosowano dawki do 200 mg/dobę przez 22 tygodnie u dorosłych oraz do 900 mg/dobę przez około tydzień bez istotnych działań niepożądanych. Udokumentowano przypadki jednorazowego przyjęcia nawet 1000 mg (około 61 mg/kg masy ciała u dziecka 42-miesięcznego) bez poważnych konsekwencji klinicznych. Objawy przedawkowania, takie jak ból brzucha, senność, wzmożone pragnienie, ból głowy, wymioty oraz nadmierna aktywność psychomotoryczna, występowały przy różnych poziomach dawki, bez określonej dawki progowej dla ich wystąpienia.
Asmenol, astma, ból brzucha, ból głowy, dializa otrzewnowa, działanie niepożądane, hemodializa, leczenie objawowe, margines bezpieczeństwa, monitorowanie funkcji życiowych, montelukast, nadmierna aktywność psychomotoryczna, obserwacja kliniczna, ostre przedawkowanie, profil bezpieczeństwa, przedawkowanie montelukastu, senność, wymioty, wzmożone pragnienie, zaburzenia funkcji wątroby - Leksykon leków
Przedawkowanie – Montelukast Bluefish 4 mg
Przedawkowanie montelukastu, mimo potencjalnego ryzyka, wykazuje stosunkowo korzystny profil bezpieczeństwa nawet przy dawkach znacznie przekraczających zalecane. Badania kliniczne wykazały brak istotnych działań niepożądanych przy podawaniu dawek do 200 mg/dobę przez 22 tygodnie u dorosłych oraz krótkotrwałych dawek do 900 mg/dobę. W przypadkach ostrego przedawkowania, w tym u dzieci przyjmujących dawki do 1000 mg (około 61 mg/kg masy ciała u dziecka w wieku 42 miesięcy), obserwacje kliniczne i laboratoryjne pozostawały zgodne z profilem bezpieczeństwa leku. Najczęściej zgłaszane objawy przedawkowania obejmowały dolegliwości ze strony układu pokarmowego (bóle brzucha, wymioty), objawy neurologiczne (senność, ból głowy, nadmierna aktywność psychoruchowa) oraz wzmożone pragnienie, z umiarkowanym do znacznego nasileniem w przypadku dużych dawek.
ból brzucha, ból głowy, dawka terapeutyczna, dializa otrzewnowa, działanie niepożądane, hemodializa, indukcja wymiotów, leczenie objawowe, montelukast, nadmierna aktywność psychoruchowa, objaw neurologiczny, ostre przedawkowanie, płukanie żołądka, profil bezpieczeństwa, przewlekła astma, senność, tabletka do rozgryzania, technika nerkozastępcza, układ pokarmowy, wymioty, wzmożone pragnienie - Leksykon leków
Działania niepożądane – Gefitinib Synthon 250 mg
Gefitynib Synthon (250 mg) charakteryzuje się specyficznym profilem działań niepożądanych, które występują najczęściej w pierwszym miesiącu terapii i są przeważnie odwracalne. Najczęstsze działania niepożądane (≥20%) to biegunka oraz objawy skórne, takie jak wysypka, trądzik, suchość skóry i świąd. Ciężkie działania niepożądane (3. i 4. stopnia wg CTC) wystąpiły u około 8% pacjentów, a przerwanie leczenia z powodu toksyczności dotyczyło 3%. Szczególną uwagę należy zwrócić na śródmiąższową chorobę płuc (ILD), która pojawiła się u 1,3% pacjentów i często miała ciężki przebieg, prowadząc w niektórych przypadkach do zgonu. Inne często obserwowane działania obejmują brak łaknienia, zapalenie spojówek, krwawienia, zaburzenia żołądkowo-jelitowe (wymioty, nudności, zapalenie jamy ustnej), podwyższenie aktywności aminotransferaz oraz reakcje skórne o łagodnym lub umiarkowanym nasileniu.
aminotransferaza alaninowa, aminotransferaza asparaginowa, białkomocz, biegunka, choroba śródmiąższowa płuc, działanie niepożądane gefitynibu, gorączka, krwawienie z nosa, krwiomocz, krwotoczne zapalenie pęcherza moczowego, łysienie, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, nadżerka rogówki, niedrobnokomórkowy rak płuca, niewydolność wątroby, nudności, objaw skórny, obrzęk naczynioruchowy, odwodnienie, osłabienie, perforacja przewodu pokarmowego, pokrzywka, reakcja alergiczna, rumień wielopostaciowy, suchość jamy ustnej, suchość oka, suchość skóry, świąd, trądzik, Wspólna Skala Toksyczności, wymioty, wysypka, wysypka krostkowa, zapalenie jamy ustnej, zapalenie naczyń skórnych, zapalenie pęcherza moczowego, zapalenie powiek, zapalenie rogówki, zapalenie spojówek, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zespół Stevensa-Johnsona, zmiany paznokci - Leksykon substancji czynnych
Wyciąg suchy z liści bluszczu – Działania niepożądane
Wyciąg suchy z liści bluszczu (Hedera helix L, folium), stosowany m.in. w preparacie Hederasal (430,55 mg wyciągu suchego na 100 g produktu, DER 4-8:1), wykazuje udokumentowane działanie wykrztuśne. Jednakże jego stosowanie wiąże się z ryzykiem działań niepożądanych, których częstość występowania określono jako „nieznaną” z powodu ograniczonych danych epidemiologicznych. Do najczęstszych działań niepożądanych należą zaburzenia żołądkowo-jelitowe, takie jak nudności, wymioty i biegunka, prawdopodobnie wynikające z drażniącego wpływu saponin triterpenowych na błonę śluzową przewodu pokarmowego. Objawy te mogą prowadzić do odwodnienia i zaburzeń elektrolitowych, szczególnie u pacjentów pediatrycznych, geriatrycznych oraz z chorobami współistniejącymi, co wymaga monitorowania stanu klinicznego podczas terapii.
araliowate, bąbel pokrzywkowy, biegunka, duszność, działanie wykrztuśne, Hedera helix, MedDRA, monitorowanie działań niepożądanych, nudności, obrzęk krtani, pokrzywka, profil bezpieczeństwa leku, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, rumień, saponiny triterpenowe, skurcz oskrzeli, wstrząs anafilaktyczny, wyciąg suchy z liści bluszczu, wymioty, wysypka plamisto-grudkowa, wysypka skórna, zaburzenia immunologiczne, zaburzenia wodno-elektrolitowe, zaburzenia żołądkowo-jelitowe - Leksykon substancji czynnych
Chloroprokaina – Działania niepożądane
Chloroprokaina, stosowana w dawce 10 mg/ml w znieczuleniu rdzeniowym, wykazuje profil działań niepożądanych typowy dla leków znieczulających miejscowo z grupy estrów. Najczęściej obserwuje się niedociśnienie tętnicze (≥1/10) oraz nudności (≥1/10), a także wymioty (≥1/100). Reakcje alergiczne, choć rzadkie (<1/10 000), mogą obejmować pokrzywkę, obrzęk naczynioruchowy z potencjalną niedrożnością dróg oddechowych, tachykardię i reakcje anafilaktoidalne z ciężkim niedociśnieniem. Często występują objawy neurologiczne takie jak lęk, niepokój ruchowy, parestezje i zawroty głowy, a niezbyt często objawy toksycznego wpływu na OUN, w tym drgawki i utrata przytomności. Rzadkie, ale poważne powikłania neurologiczne obejmują neuropatię, blokadę rdzeniową, zapalenie pajęczynówki oraz trwałe deficyty neurologiczne, w tym zespół ogona końskiego.
arytmia, blokada rdzeniowa, bradykardia, całkowita blokada rdzeniowa, depresja mięśnia sercowego, depresja oddechowa, diplopia, drgawki, hipowolemia, krwiak rdzeniowy, nadciśnienie tętnicze, neuropatia, niedociśnienie tętnicze, niedrożność dróg oddechowych, niepokój ruchowy, nudności, obrzęk krtani, obrzęk naczynioruchowy, ośrodkowy układ nerwowy, parestezja, parestezje okołoustne, płyn mózgowo-rdzeniowy, podwójne widzenie, pokrzywka, reakcja anafilaktoidalna, szum w uszach, tachykardia, utrata przytomności, wstrzyknięcie donaczyniowe, wymioty, zaburzenia słuchu, zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, zapalenie pajęczynówki, zatrzymanie akcji serca, zatrzymanie czynności oddechowej, zatrzymanie moczu, zawroty głowy, zespół ogona końskiego, znieczulenie rdzeniowe - Leksykon leków
Działania niepożądane – Spamilan 5 mg
Produkt leczniczy Spamilan, zawierający buspiron chlorowodorek, wykazuje działania niepożądane najczęściej na początku terapii, które zwykle ustępują przy kontynuacji leczenia lub redukcji dawki. W badaniach klinicznych zaobserwowano istotnie częstsze występowanie zawrotów głowy, bólów głowy, nerwowości, nudności, pobudzenia oraz nadmiernej potliwości skóry (p < 0,10) w porównaniu z placebo. Działania niepożądane klasyfikowane są według układów i narządów z częstością: bardzo często (≥ 1/10), często (≥ 1/100 do < 1/10) oraz bardzo rzadko (< 1/10 000). Wśród najczęstszych objawów neurologicznych wymienia się zawroty głowy, bóle głowy i senność, a w zakresie zaburzeń psychicznych – nerwowość, bezsenność, zaburzenia koncentracji i depresję. Rzadkie, ale poważne działania obejmują zespół serotoninowy, drgawki, zaburzenia pozapiramidowe oraz zaburzenia psychotyczne, które wymagają natychmiastowej interwencji.
akatyzja, amnezja, ataksja, bezsenność, biegunka, ból gardła i krtani, ból głowy, ból kostno-mięśniowy, ból w klatce piersiowej, buspiron chlorowodorek, chwiejność emocjonalna, depersonalizacja, depresja, drżenie, dyskinezy, dystonia, mlekotok, nadmierna potliwość skóry, nerwowość, nieostre widzenie, niepokój ruchowy, nudności, obrzęk naczynioruchowy, omamy, omdlenie, parestezje, parkinsonizm, pokrzywka, przekrwienie błony śluzowej nosa, stan splątania, suchość w jamie ustnej, szum w uszach, tachykardia, wybroczyny, wymioty, zaburzenia koncentracji, zaburzenia koordynacji, zaburzenia pozapiramidowe, zaburzenia psychotyczne, zaburzenia snu, zaparcia, zatrzymanie moczu, zawroty głowy, zespół niespokojnych nóg, zespół serotoninowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Nebivor 5 mg
Nebiwolol, będący beta-adrenolitykiem stosowanym w leczeniu nadciśnienia tętniczego oraz przewlekłej niewydolności serca, wykazuje zróżnicowany profil działań niepożądanych zależny od leczonej jednostki chorobowej. U pacjentów z nadciśnieniem tętniczym najczęściej obserwuje się działania niepożądane takie jak bradykardia, niewydolność serca, spowolnienie przewodzenia przedsionkowo-komorowego, niedociśnienie tętnicze, duszność, zaburzenia żołądkowo-jelitowe (zaparcia, nudności, biegunka), a także objawy skórne (świąd, wysypka, nasilenie łuszczycy). Częstość występowania tych działań mieści się w zakresie od ≥1/100 do <1/10 dla najczęstszych objawów. Dodatkowo, beta-adrenolityki mogą powodować zmniejszenie wydzielania łez oraz objawy takie jak omamy, psychozy czy objaw Raynauda, które również mogą wystąpić podczas terapii nebiwololem.
beta-adrenolityk, biegunka, blok przedsionkowo-komorowy, ból głowy, bradykardia, chromanie przestankowe, duszność, impotencja, koszmary senne, łuszczyca, nadciśnienie tętnicze, nebiwolol, niedociśnienie ortostatyczne, niedociśnienie tętnicze, niestrawność, nudności, objaw Raynauda, obrzęk, obrzęk kończyn dolnych, obrzęk naczynioruchowy, omam, omdlenie, parestezja, pokrzywka, przewlekła niewydolność serca, psychoza, skurcz oskrzeli, splątanie, świąd, wymioty, wysypka rumieniowa, wzdęcie, zaburzenia widzenia, zaparcie, zawroty głowy, zespół oczno-śluzówkowo-skórny, zespół suchego oka, zmęczenie - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Cabazitaxel G.L.
Kabazytaksel wymaga ścisłego nadzoru medycznego ze względu na ryzyko ciężkich działań niepożądanych, w tym reakcji nadwrażliwości, które mogą wystąpić już podczas pierwszych infuzji. Konieczna jest premedykacja oraz monitorowanie pacjentów pod kątem objawów takich jak uogólniona wysypka, niedociśnienie i skurcz oskrzeli; w przypadku ich wystąpienia infuzję należy natychmiast przerwać. Najczęstszym działaniem niepożądanym jest neutropenia, dlatego zaleca się profilaktyczne stosowanie G-CSF, zwłaszcza u pacjentów z czynnikami ryzyka (wiek >65 lat, zły stan czynnościowy, wcześniejsze epizody gorączki neutropenicznej). Monitorowanie morfologii krwi powinno odbywać się co tydzień podczas pierwszego cyklu oraz przed każdym kolejnym, a dawkę kabazytakselu należy dostosować w przypadku gorączki neutropenicznej lub przedłużającej się neutropenii. Dawkowanie standardowe wynosi 25 mg/m² pc., z możliwością redukcji do 20 mg/m² pc. w przypadku neuropatii obwodowej stopnia ≥2.
biegunka, G-CSF, gorączka neutropeniczna, induktor CYP3A4, inhibitor CYP3A, krwotok z przewodu pokarmowego, lek przeciwpłytkowy, lek przeciwzakrzepowy, migotanie przedsionków, morfologia krwi, neuropatia czuciowa, neuropatia obwodowa, neuropatia ruchowa, neutropenia, niedokrwistość, niewydolność nerek, nudności, odwodnienie, owrzodzenie przewodu pokarmowego, perforacja przewodu pokarmowego, premedykacja, reakcja nadwrażliwości, śródmiąższowa choroba płuc, śródmiąższowe zapalenie płuc, tachykardia, wymioty, zaburzenia rytmu serca, zahamowanie szpiku kostnego, zapalenie jelita grubego, zapalenie płuc, zaporowa uropatia - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Septolete D
Septolete D w postaci pastylek twardych zawiera 1 mg chlorku benzalkoniowego jako substancję czynną o działaniu przeciwdrobnoustrojowym. Podczas terapii należy ściśle przestrzegać zaleconego dawkowania, unikając przekraczania dawek. Istotne jest unikanie jednoczesnego przyjmowania pastylek z mlekiem, które obniża skuteczność chlorku benzalkoniowego. Pacjenci z cukrzycą powinni uwzględnić, że każda pastylka zawiera około 0,8 g maltitolu, alkoholu wielowodorotlenowego o niskim indeksie glikemicznym, ale wymagającego insuliny do metabolizmu. Wartość energetyczna maltitolu wynosi 10 kJ/g (2,4 kcal/g), co jest niższe niż glukozy, jednak mimo to zaleca się ostrożność u osób z cukrzycą. W przypadku cięższych zakażeń z objawami takimi jak wysoka gorączka, bóle głowy i wymioty, lub braku poprawy po 3 dniach stosowania, konieczna jest konsultacja lekarska i ewentualna zmiana terapii.
- Leksykon leków
Działania niepożądane – Grofibrat S 215 mg
Fenofibrat mikronizowany (215 mg, preparat Grofibrat S) wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, potwierdzonych zarówno w badaniach klinicznych (n=2344), jak i w okresie postmarketingowym. Najczęściej obserwuje się zaburzenia żołądkowo-jelitowe (bóle brzucha, nudności, wymioty, biegunka, wzdęcia). Często występują także podwyższenie aktywności aminotransferaz, co wskazuje na potencjalne uszkodzenie hepatocytów, oraz zaburzenia mięśniowe (mialgie, zapalenie mięśni, skurcze, osłabienie). Rzadziej notowano zapalenie trzustki (0,8% vs 0,5% placebo, p=0,031), kamicę żółciową, zapalenie wątroby, a także poważne reakcje skórne, takie jak rumień wielopostaciowy, zespół Stevensa-Johnsona i toksyczna nekroliza naskórka. W badaniu FIELD odnotowano istotne statystycznie zwiększenie ryzyka zatorowości płucnej (1,1% vs 0,7%, p=0,022) oraz tendencję do wzrostu zakrzepicy żył głębokich (1,4% vs 1,0%, p=0,074), co może być związane ze wzrostem stężenia homocysteiny o średnio 6,5 μmol/l.
aminotransferazy, biegunka, ból brzucha, ból mięśniowy, choroba zakrzepowo-zatorowa, fenofibrat mikronizowany, hemoglobina, hepatotoksyczność, homocysteina, kamica żółciowa, kolka żółciowa, krwinki białe, mialgia, nadwrażliwość na światło, nadwrażliwość skóry, nudności, osłabienie mięśni, ostra niewydolność nerek, powikłania kamicy żółciowej, rabdomioliza, rumień wielopostaciowy, śródmiąższowa choroba płuc, toksyczna nekroliza naskórka, wymioty, wzdęcia, zaburzenia funkcji seksualnych, zaburzenie trawienne, zakrzepica żył głębokich, zapalenie dróg żółciowych, zapalenie mięśni, zapalenie pęcherzyka żółciowego, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zatorowość płucna, zespół Stevensa-Johnsona, żółtaczka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Tadalafil Teva 10 mg
Profil bezpieczeństwa tadalafilu (Tadalafil Teva) został oceniony w badaniach klinicznych obejmujących 8022 pacjentów leczonych tadalafilem oraz 4422 pacjentów otrzymujących placebo. Najczęściej obserwowanymi działaniami niepożądanymi były ból głowy, niestrawność, ból pleców i ból mięśni, zwykle o łagodnym lub umiarkowanym nasileniu, z nasileniem zależnym od dawki. W schemacie dawkowania 5 mg raz na dobę, szczególnie u pacjentów powyżej 75 roku życia, częściej występowały zawroty głowy i biegunka. W badaniach odnotowano także nieznacznie zwiększoną częstość bradykardii zatokowej w zapisie EKG, jednak bez istotnych klinicznie konsekwencji. Działania niepożądane o częstości ≥1/100 obejmują również przekrwienie błony śluzowej nosa i napady zaczerwienienia skóry, natomiast rzadziej (≥1/1000 do <1/100) obserwowano tachykardię, kołatanie serca, niedociśnienie, nadciśnienie, zaburzenia widzenia, a także reakcje nadwrażliwości wymagające przerwania leczenia.
badanie kliniczne kontrolowane placebo, biegunka, ból brzucha, ból głowy, ból mięśni, ból pleców, bradykardia zatokowa, dyspepsja, łagodny rozrost gruczołu krokowego, nadmierna potliwość, NAION, napad padaczkowy, neuropatia nerwu wzrokowego, niedociśnienie, nieprawidłowości w zapisie EKG, niestabilna dławica piersiowa, niestrawność, obrzęk twarzy, omdlenie, parestezje, pokrzywka, priapizm, przekrwienie błony śluzowej nosa, przemijająca amnezja, reakcja nadwrażliwości, refluks żołądkowo-przełykowy, senność, szumy uszne, tachykardia, tadalafil, udar, wymioty, wysypka, zaburzenia widzenia, zaburzenie erekcji, zaczerwienienie skóry, zawał mięśnia sercowego, zawroty głowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Digoxin Teva 250 mcg
Digoksyna, dostępna w dawkach 100 μg i 250 μg (Digoxin Teva), wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, które są ściśle powiązane z jej mechanizmem działania, stężeniem w surowicy oraz indywidualną wrażliwością pacjenta. Najistotniejsze klinicznie powikłania dotyczą układu sercowo-naczyniowego, gdzie często obserwuje się arytmie, zaburzenia przewodzenia, bigeminię, trigeminię, wydłużenie odcinka PR oraz bradykardię zatokową. Rzadziej występują tachyarytmie nadkomorowe, częstoskurcze węzłowe i komorowe oraz obniżenie odcinka ST. Często pojawiają się także objawy ze strony ośrodkowego układu nerwowego, takie jak zawroty głowy i zaburzenia widzenia (nieostre lub żółto-zielone, tzw. ksantopsja). Dolegliwości ze strony przewodu pokarmowego, w tym nudności, wymioty i biegunka, mogą być wczesnymi wskaźnikami toksyczności. Bardzo rzadko notuje się poważne powikłania, takie jak niedokrwienie lub martwica jelit, trombocytopenia, ginekomastia, psychozy oraz zmiany skórne z eozynofilią.
arytmia, arytmia komorowa, biegunka, bigeminia, bradykardia zatokowa, częstoskurcz węzłowy, depresja, dezorientacja, digoksyna, Digoxin Teva, działanie niepożądane digoksyny, ginekomastia, jadłowstręt, klasyfikacja MedDRA, ksantopsja, martwica jelit, mechanizm działania leku, niedokrwienie jelit, nudność, obniżenie odcinka ST, przedawkowanie leku, przedwczesne pobudzenie komorowe, stężenie w surowicy, tachyarytmia nadkomorowa, tachykardia przedsionkowa, toksyczność digoksyny, trigeminia, trombocytopenia, wąski indeks terapeutyczny, wydłużenie odcinka PR, wymioty, wysypka skórna, zaburzenie ośrodkowego układu nerwowego, zaburzenie przewodzenia, zaburzenie rytmu serca, zaburzenie widzenia - Leksykon leków
Przedawkowanie – Oxsoralen 10 mg
Ostre przedawkowanie metoksalenu (8-Methoxypsoralen) zawartego w leku Oxsoralen w kapsułkach miękkich 10 mg, definiowane jako przyjęcie dawki około 140 razy większej niż terapeutyczna (około 1400 mg), prowadzi do poważnych objawów klinicznych, takich jak nudności, gwałtowne wymioty oraz zawroty głowy. Objawy te wynikają z toksycznego działania na układ pokarmowy, nerwowy oraz sercowo-naczyniowy. Nasilenie symptomów koreluje z dawką leku, a przedawkowanie stanowi stan zagrożenia zdrowia wymagający natychmiastowej interwencji medycznej. W tabeli przedstawiono charakterystykę objawów i odpowiadające im dawki toksyczne.
dawka terapeutyczna, dawka toksyczna, działanie kardiotoksyczne, hospitalizacja, leczenie objawowe, lek przeciwwymiotny, metoksalen, nudności, ostre przedawkowanie, Oxsoralen, psoralen, reakcja fototoksyczna, układ nerwowy, układ pokarmowy, układ sercowo-naczyniowy, wymioty, wywołanie wymiotów, zaburzenia elektrolitowe, zawroty głowy - Leksykon substancji czynnych
Olejek terpentynowy – Działania niepożądane
Olejek terpentynowy (Terebinthini aetheroleum), stosowany miejscowo w preparatach przeciwbólowych i rozgrzewających (np. Viprosal B, Rub-Arom, Vicks VapoRub), może wywoływać liczne działania niepożądane, głównie dermatologiczne i oddechowe. Najczęstsze reakcje skórne obejmują podrażnienia, zapalenie skóry, wysuszenie i złuszczanie naskórka, rumień, pokrzywkę, nadżerki oraz owrzodzenia. W układzie oddechowym obserwuje się rzadkie, ale poważne skurcze oskrzeli, szczególnie u pacjentów z astmą oskrzelową, a także podrażnienia górnych dróg oddechowych. Bardzo rzadkie, lecz ciężkie reakcje obejmują skurcz krtani, napady astmy, wstrząs anafilaktyczny oraz ogólnoustrojowe objawy zatrucia przy przypadkowym spożyciu, takie jak nudności, wymioty, drgawki, porażenie oddychania i śpiączka.
astma oskrzelowa, atopowe zapalenie skóry, ból brzucha, drgawki, duszność, działanie przeciwbólowe i rozgrzewające, nadwrażliwość na lek, nadżerka, napad astmy, nudność, obrzęk tkanek, olejek terpentynowy, oparzenie kontaktowe, oparzenie w miejscu aplikacji, ostre zatrucie, owrzodzenie, podrażnienie dróg oddechowych, pokrzywka, porażenie oddychania, reakcja alergiczna, reakcja ogólnoustrojowa, reakcja skórna, rozszerzenie naczyń krwionośnych, rumień, skurcz krtani, skurcz oskrzeli, śpiączka, Terebinthini aetheroleum, wstrząs, wstrząs anafilaktyczny, wykwit pokrzywkowy, wymioty, wysypka rumieniowata, zaczerwienienie skóry, zapalenie skóry, zapalenie spojówek, złuszczenie skóry - Leksykon leków
Działania niepożądane – Polfilin prolongatum 400 mg
Polfilin prolongatum zawiera 400 mg pentoksyfiliny w tabletkach o przedłużonym uwalnianiu i może powodować działania niepożądane o różnej częstości i nasileniu. Do najważniejszych należą bardzo rzadko występująca trombocytopenia, zwiększająca ryzyko krwawień, oraz rzadkie reakcje nadwrażliwości, w tym anafilaktyczne i anafilaktoidalne, które mogą prowadzić do obrzęku naczynioruchowego, skurczu oskrzeli czy wstrząsu anafilaktycznego. Rzadko obserwuje się zawroty głowy, bóle głowy, arytmię, tachykardię oraz bardzo rzadko objawy dławicy piersiowej, zwłaszcza przy dużych dawkach. U pacjentów z zaburzeniami tkanki łącznej istnieje ryzyko jałowego zapalenia opon mózgowych. Dolegliwości ze strony przewodu pokarmowego, takie jak nudności, wymioty, wzdęcia i biegunka, mają częstość nieznaną. Bardzo rzadko może wystąpić cholestaza wewnątrzwątrobowa oraz wzrost aktywności enzymów wątrobowych (aminotransferaz, fosfatazy alkalicznej).
aminotransferaza, arytmia, biegunka, ból głowy, cholestaza wewnątrzwątrobowa, dławica piersiowa, fosfataza alkaliczna, jałowe zapalenie opon mózgowych, krwawienie, lek przeciwagregacyjny, lek przeciwzakrzepowy, niedociśnienie, nudności, obrzęk naczynioruchowy, pentoksyfilina, Polfilin prolongatum, reakcja anafilaktoidalna, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, skurcz oskrzeli, tabletka o przedłużonym uwalnianiu, tachykardia, trombocytopenia, uderzenia gorąca, wstrząs anafilaktyczny, wymioty, wzdęcia, zaburzenie snu, zaburzenie tkanki łącznej, zawroty głowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Viglita 50 mg
Bezpieczeństwo stosowania wildagliptyny oceniano w randomizowanych, podwójnie ślepych badaniach klinicznych obejmujących 5451 pacjentów, którzy przyjmowali lek w dawce dobowej do 100 mg (50 mg dwa razy na dobę) przez co najmniej 12 tygodni. W monoterapii wildagliptyna wykazywała niskie ryzyko hipoglikemii (0,4% vs 0,2% placebo), natomiast w terapii skojarzonej częstość hipoglikemii wzrastała, szczególnie w połączeniu z sulfonylomocznikami i insuliną (do 14% i 16% odpowiednio). Nie odnotowano ciężkich epizodów hipoglikemii w monoterapii. Rzadko zgłaszano zaburzenia czynności wątroby, w tym zapalenie wątroby, które miały przebieg bezobjawowy i ustępowały po odstawieniu leku. Podwyższenie aktywności aminotransferaz (AlAT, AspAT) ≥ 3x ULN występowało u 0,2-0,3% pacjentów, bez związku z cholestazą lub żółtaczką. Obrzęk naczynioruchowy pojawiał się sporadycznie, częściej przy jednoczesnym stosowaniu inhibitorów ACE, zwykle o łagodnym przebiegu.
aktywność AlAT, aktywność AspAT, astenia, badanie kontrolowane placebo, biegunka, ból brzucha, ból głowy, ból mięśni, ból stawów, cholestaza, choroba refluksowa przełyku, ciężka hipoglikemia, drżenie, działanie niepożądane, górna granica normy, hipoglikemia, inhibitor ACE, insulina, metformina, metoda podwójnie ślepej próby, monoterapia, nadmierne pocenie, nieostre widzenie, nudności, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk obwodowy, ostre zapalenie trzustki, pemfigoid pęcherzowy, pioglitazon, pokrzywka, próby czynnościowe wątroby, sulfonylomocznik, świąd, wildagliptyna, wymioty, wysypka, wzdęcia, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie erekcji, zakażenie górnych dróg oddechowych, zapalenie naczyń skóry, zapalenie nosogardzieli, zapalenie skóry, zapalenie wątroby, zaparcie, zawroty głowy, zmiany pęcherzowe skóry, żółtaczka - Leksykon leków
Przedawkowanie – Solvertyl 25 mg/ml
Przedawkowanie ranitydyny, substancji czynnej leku Solvertyl (25 mg/ml, roztwór do wstrzykiwań), cechuje się niskim potencjałem toksyczności ze względu na selektywny mechanizm działania na receptory H₂ w żołądku. W badaniach na psach przy dawce 225 mg/kg mc./dobę obserwowano objawy takie jak drżenia mięśni szkieletowych, wymioty oraz przyspieszony oddech. W badaniach na gryzoniach pojedyncze dawki doustne do 1000 mg/kg mc. nie wywołały śmiertelności, a LD50 po podaniu dożylnym wynosiła 77 mg/kg u myszy i 83 mg/kg u szczurów, co potwierdza stosunkowo niski profil toksyczności ranitydyny.
- Leksykon leków
Działania niepożądane – Donectil 10 mg
Donectil, zawierający chlorowodorek donepezylu w dawkach 5 mg lub 10 mg, jest stosowany w terapii choroby Alzheimera, jednak wiąże się z ryzykiem licznych działań niepożądanych. Do często obserwowanych należą zaburzenia układu nerwowego, takie jak zawroty głowy i bezsenność, oraz objawy ze strony układu pokarmowego, w tym biegunka, nudności i wymioty. Rzadziej występują poważniejsze powikłania, jak omdlenia (wymagające wykluczenia bloku serca lub długich zahamowań zatokowych), napady drgawek, objawy pozapiramidowe, a także zaburzenia psychiczne, w tym omamy, pobudzenie, agresja oraz hiperseksualność. Donectil może również powodować kardiologiczne działania niepożądane, takie jak bradykardia, blok zatokowo-przedsionkowy i przedsionkowo-komorowy, a w bardzo rzadkich przypadkach polimorficzny częstoskurcz komorowy typu torsade de pointes oraz wydłużenie odstępu QT w EKG. Wśród innych istotnych działań wymienia się rabdomiolizę, zaburzenia czynności wątroby (w tym zapalenie wątroby) oraz zwiększone ryzyko urazów i upadków.
bezsenność, biegunka, blok przedsionkowo-komorowy, blok serca, blok zatokowo-przedsionkowy, ból głowy, bradykardia, chlorowodorek donepezylu, choroba Alzheimera, dolegliwość brzuszna, hiperseksualność, jadłowstręt, kamptokormia, kinaza kreatynowa, krwawienie z przewodu pokarmowego, kurcz mięśniowy, napad drgawkowy, nietrzymanie moczu, nudności, objaw pozapiramidowy, omam, omdlenie, pleurothotonus, pobudzenie, polimorficzny częstokurcz komorowy, przeziębienie, rabdomioliza, świąd, torsade de pointes, wrzód żołądka i dwunastnicy, wydłużenie odstępu QT, wymioty, wysypka, zaburzenie czynności wątroby, zachowanie agresywne, zahamowanie zatokowe, zapalenie wątroby, zawroty głowy, złośliwy zespół neuroleptyczny, zmęczenie, zwiększone libido - Leksykon leków
Przedawkowanie – Nicorette Icy White Gum 2 mg
Przedawkowanie nikotyny z preparatu Nicorette Icy White Gum (2 mg) stanowi poważne zagrożenie zdrowotne, szczególnie u osób o niskiej tolerancji nikotynowej oraz u dzieci, u których dawka śmiertelna doustna wynosi 40-60 mg, a u dorosłych 0,8-1,0 mg/kg masy ciała. Toksyczność zależy od drogi podania i indywidualnej tolerancji, przy czym objawy przedawkowania obejmują nudności, wymioty, nadmierne ślinienie, ból brzucha, biegunkę, hiperhidrozę, bóle i zawroty głowy, zaburzenia słuchu oraz znaczne osłabienie. W przypadku dużych dawek pojawiają się niedociśnienie, niemiarowe tętno, duszność, wyczerpanie, zapaść sercowo-naczyniowa oraz uogólnione drgawki, co stanowi bezpośrednie zagrożenie życia.
arytmia, biegunka, ból brzucha, ból głowy, bradykardia, ciężkie zatrucie, dawka toksyczna, duszność, hiperhidroza, manifestacja kliniczna, nadmierne ślinienie, napad drgawkowy, niedociśnienie, niedociśnienie tętnicze, niemiarowe tętno, nudności, ostre zatrucie, ostre zatrucie nikotyną, tachykardia, toksyczność nikotyny, tolerancja nikotynowa, uogólnione drgawki, węgiel aktywowany, wymioty, zaburzenia słuchu, zapaść sercowo-naczyniowa, zawroty głowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Miglustat Accord 100 mg
Miglustat Accord (substancja czynna: miglustat) w dawce 100 mg w postaci kapsułek twardych wykazuje profil bezpieczeństwa oparty na danych z 11 badań klinicznych obejmujących 247 pacjentów, stosujących dawki 50–200 mg trzy razy na dobę przez średnio 2,1 roku. Najczęściej obserwowanymi działaniami niepożądanymi są zaburzenia ze strony przewodu pokarmowego (biegunka, wzdęcia, ból brzucha), zmniejszenie masy ciała (dotyczące 55% pacjentów, najczęściej między 6 a 12 miesiącem terapii) oraz drgawki. Neuropatia obwodowa stanowi najpoważniejsze działanie niepożądane, manifestujące się parestezjami, niedoczulicą, osłabieniem mięśni i zaburzeniami chodu, co wymaga regularnej oceny neurologicznej. Inne często występujące działania to małopłytkowość, depresja, bezsenność, osłabienie libido, skurcze mięśni, zmęczenie oraz nieprawidłowe wyniki badań przewodzenia nerwowego. Występowanie działań niepożądanych jest zbliżone niezależnie od wskazania i dawki leku, a większość z nich ma nasilenie łagodne do umiarkowanego.
astenia, ataksja, badanie przewodzenia nerwowego, bezsenność, biegunka, ból brzucha, brak apetytu, choroba Gauchera, choroba Niemanna-Picka, depresja, drżenie, małopłytkowość, miglustat, neuropatia obwodowa, niedoczulica, niepamięć, niestrawność, nudności, obniżone libido, osłabienie mięśniowe, parestezje, skurcze mięśni, utrata masy ciała, wymioty, wzdęcia, zaburzenia chodu, zaburzenia poznawcze, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zaparcie, zawroty głowy, zmęczenie - Leksykon leków
Przedawkowanie – Cinacalcet Sandoz 30 mg
Przedawkowanie cynakalcetu stanowi poważne ryzyko rozwoju hipokalcemii, która może manifestować się objawami takimi jak parestezje, tężyczka, drgawki oraz zaburzenia rytmu serca. W badaniach klinicznych u dorosłych pacjentów dializowanych tolerowano dawki jednorazowe do 300 mg/dobę bez istotnych działań niepożądanych, natomiast u pacjenta pediatrycznego poddawanego dializie odnotowano łagodne objawy ze strony przewodu pokarmowego (ból brzucha, nudności, wymioty) przy dawce 3,9 mg/kg mc./dobę. Monitorowanie stężenia wapnia w surowicy, EKG oraz objawów tężyczki jest kluczowe w pierwszych godzinach po przedawkowaniu, ze względu na ryzyko zaburzeń przewodnictwa i wydłużenia odstępu QT. Należy również kontrolować parametry życiowe, takie jak ciśnienie tętnicze, tętno i częstość oddechów.
arytmia, białka osocza, ból brzucha, ciśnienie tętnicze, dializa, drgawki, EKG, elektrolity, hemodializa, hipokalcemia, hipotensja, nudności, parestezje, przedawkowanie cynakalcetu, skurcze mięśni, suplementacja wapnia, tężyczka, wapń w surowicy, witamina D, wydłużenie odstępu QT, wymioty, zaburzenia elektrolitowe, zaburzenia neurologiczne, zaburzenia rytmu serca, zaburzenia sercowo-naczyniowe - Leksykon leków
Przedawkowanie – Piperacillin + Tazobactam Kalceks 4 g + 0,5 g
Przedawkowanie Piperacillin + Tazobactam Kalceks, dostępnego w dawkach 2 g + 0,25 g oraz 4 g + 0,5 g, może prowadzić do poważnych objawów klinicznych, zwłaszcza u pacjentów z upośledzoną funkcją nerek. Najczęściej obserwowane są zaburzenia ze strony przewodu pokarmowego (nudności, wymioty, biegunka) oraz objawy neurologiczne, takie jak wzmożona pobudliwość nerwowo-mięśniowa i drgawki, które pojawiają się przy dożylnym podaniu dawek przekraczających zalecane. Warto zwrócić uwagę, że każda fiolka 4 g + 0,5 g zawiera 216 mg sodu, a fiolka 2 g + 0,25 g – 108 mg sodu, co ma znaczenie u pacjentów z niewydolnością serca lub nadciśnieniem.
antidotum, biegunka, drgawki, drżenia, hemodializa, klirens leku, mioklonie, nadciśnienie, neurotoksyczność, niewydolność nerek, niewydolność serca, nudności, objawy neurologiczne, piperacylina z tazobaktamem, pobudliwość nerwowo-mięśniowa, roztwór do infuzji, stężenie piperacyliny, stężenie toksyczne, upośledzenie funkcji nerek, utrata przytomności, wydalanie nerkowe, wymioty, zaburzenia przewodu pokarmowego - Leksykon leków
Przedawkowanie – Curacne 40 mg 40 mg
Izotretynoina, będąca pochodną witaminy A i substancją czynną leku Curacne 40 mg, w przypadku przedawkowania wywołuje objawy charakterystyczne dla ostrej hiperwitaminozy A. Mimo stosunkowo niskiej ostrej toksyczności, nadmierne stężenie retinoidów prowadzi do zaburzenia homeostazy komórkowej w różnych tkankach. Typowe symptomy przedawkowania obejmują ciężki, pulsujący ból głowy, nudności, wymioty, senność, drażliwość oraz świąd, o nasileniu od łagodnego do umiarkowanego, a w przypadku bólu głowy – umiarkowanym do ciężkiego. Objawy te są zazwyczaj odwracalne i ustępują samoistnie bez konieczności specyficznego leczenia, jednak w cięższych przypadkach wskazane jest monitorowanie funkcji życiowych pacjenta oraz leczenie objawowe.
ból głowy, drażliwość, hiperwitaminoza A, homeostaza komórkowa, izotretynoina, leczenie objawowe, lipofilność, monitorowanie pacjenta, nudności, ostra toksyczność, ostre przedawkowanie, przewlekłe przyjmowanie, senność, świąd, układ kostno-stawowy, witamina A, wymioty, zaburzenia widzenia, zespół ostrej toksyczności - Leksykon leków
Działania niepożądane – Bosutinib Zentiva 100 mg
Profil bezpieczeństwa bosutynibu, analizowany na podstawie danych klinicznych od 1372 pacjentów z przewlekłą białaczką szpikową (CML), wskazuje na wysoką częstość występowania działań niepożądanych – 98,3% pacjentów doświadczyło co najmniej jednego zdarzenia niepożądanego podczas mediany leczenia wynoszącej 26,3 miesiąca. Najczęstsze działania niepożądane (≥20%) obejmowały biegunkę (80,4%), nudności (41,5%), ból brzucha (35,6%), małopłytkowość (34,4%), wymioty (33,7%), wysypkę (32,8%), wzrost aktywności aminotransferaz AlAT (28,0%) i AspAT (22,5%), niedokrwistość (27,2%), gorączkę (23,4%), zmęczenie (32,0%) oraz ból głowy (20,3%). Działania niepożądane stopnia 3. lub 4. wystąpiły u 68,7% pacjentów, z najczęstszymi ciężkimi zdarzeniami takimi jak małopłytkowość (19,7%), wzrost AlAT (14,6%), neutropenia (10,6%) i biegunka (10,6%). Mediana czasu do wystąpienia pierwszych objawów wynosiła od 2 dni (biegunka) do 56 dni (neutropenia), a ich czas trwania wahał się od 2 do 22 dni. Zgłaszano także rzadkie przypadki polekowego uszkodzenia wątroby (0,1%) oraz wydłużenia odstępu QTcF (>500 ms u 0,5% pacjentów).
aktywność AlAT, aktywność AspAT, aktywność lipazy, biegunka, ból brzucha, ból głowy, duszność, gorączka, gorączka neutropeniczna, granulocytopenia, kaszel, małopłytkowość, nadciśnienie płucne, neutropenia, niedokrwistość, niewydolność nerek, niewydolność oddechowa, nudności, ostre uszkodzenie nerek, płyn w jamie opłucnej, polekowe uszkodzenie wątroby, przewlekła białaczka szpikowa, śródmiąższowa choroba płuc, toksyczna nekroliza naskórka, wirusowe zapalenie wątroby typu B, wstrząs anafilaktyczny, wydłużenie odstępu QTcF, wymioty, wysypka, zapalenie osierdzia, zapalenie trzustki, zespół rozpadu guza, zespół Stevensa-Johnsona, zmęczenie - Leksykon substancji czynnych
Eksemestan – Działania niepożądane
Eksemestan, stosowany w dawce 25 mg/dobę u kobiet po menopauzie z rakiem piersi, działa jako inhibitor aromatazy, prowadząc do obniżenia stężenia estrogenów. W badaniach klinicznych wykazano dobrą tolerancję leku, z działaniami niepożądanymi o nasileniu od łagodnego do umiarkowanego, głównie związanymi z estrogenową supresją. Wskaźnik przerwania terapii z powodu działań niepożądanych wynosił 7,4% u pacjentek z wczesnym rakiem piersi (po leczeniu tamoksyfenem) oraz 2,8% u chorych z zaawansowanym rakiem. Najczęściej zgłaszane objawy u pacjentek z wczesnym rakiem to uderzenia gorąca (22%), bóle stawów (18%) i zmęczenie (16%), natomiast u pacjentek z zaawansowanym rakiem – uderzenia gorąca (14%) i nudności (12%). Działania niepożądane obejmują m.in. leukopenię (częstość od niezbyt często do bardzo często), trombocytopenię (rzadko do często), bezsenność i depresję (bardzo często), bóle głowy (bardzo często), nudności (bardzo często), bóle stawów i mięśniowo-szkieletowe (bardzo często), osteoporozę i złamania (często), a także zmiany skórne i zaburzenia żołądkowo-jelitowe.
anoreksja, apolipoproteina A1, aromataza, astenia, bezsenność, biegunka, ból brzucha, ból głowy, ból stawów, cholesterol HDL, depresja, dyspepsja, eksemestan, estrogeny, hipercholesterolemia, jadłowstręt, leukopenia, limfopenia, łysienie, nadciśnienie tętnicze, nadmierna potliwość, nadwrażliwość, niedokrwienie serca, niesteroidowe leki przeciwzapalne, niestrawność, niewydolność serca, nudności, obrzęk obwodowy, osteoporoza, osutka krostkowa, parestezja, pokrzywka, powikłania zakrzepowo-zatorowe, rak piersi, senność, świąd, tamoksyfen, trombocytopenia, uderzenia gorąca, układ chłonny, wrzód żołądka, wymioty, wysypka, zaawansowany rak piersi, zapalenie wątroby, zaparcia, zastoinowe zapalenie wątroby, zawał mięśnia sercowego, zawroty głowy, zespół cieśni nadgarstka, złamania kości, zmęczenie - Leksykon leków
Działania niepożądane – Nossin 5 mg
Lewocetyryzyna w dawce 5 mg/dobę, stosowana u dorosłych i młodzieży powyżej 12 lat, wykazuje profil bezpieczeństwa z przewagą działań niepożądanych o łagodnym lub umiarkowanym nasileniu. W badaniach klinicznych u 935 pacjentów najczęściej obserwowano senność (5,2%), ból głowy (2,6%), suchość w jamie ustnej (2,6%) oraz zmęczenie (2,5%). Działania sedatywne (senność, zmęczenie, osłabienie) występowały istotnie częściej niż w grupie placebo (8,1% vs 3,1%). U dzieci w wieku 6 miesięcy do 6 lat, przy dawce 1,25 mg/dobę lub 2,5 mg/dobę, najczęstsze działania niepożądane to biegunka (1,9%), senność (1,9%), zaburzenia snu (1,3%) i zaparcia (1,3%). U dzieci 6-12 lat senność występowała z częstością 2,9%. Odsetek przerwania terapii z powodu działań niepożądanych był niższy niż w grupie placebo (1,0% vs 1,8%).
agresja, bezsenność, biegunka, ból brzucha, ból głowy, ból mięśni, ból stawów, depresja, drgawka, drżenie, duszność, dyzuria, działanie sedatywne, kołatanie serca, koszmar senny, lewocetyryzyna, myśl samobójcza, nadwrażliwość, nieprawidłowy wynik badań czynności wątroby, niewyraźne widzenie, nudność, obrzęk, obrzęk naczyniowo-ruchowy, omam, omdlenie, osłabienie, parestezja, pobudzenie, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, rotacyjny ruch gałek ocznych, senność, suchość w jamie ustnej, świąd, tachykardia, wymioty, wysypka, zaburzenie równowagi, zaburzenie smaku, zaburzenie snu, zaburzenie widzenia, zapalenie wątroby, zaparcie, zatrzymanie moczu, zawrót głowy, zmęczenie, zwiększenie łaknienia, zwiększenie masy ciała - Leksykon leków
Działania niepożądane – Klacid 250 mg/5 ml
Profil bezpieczeństwa klarytromycyny, substancji czynnej preparatu Klacid 250 mg/5 ml (granulat do sporządzania zawiesiny doustnej), został szczegółowo oceniony na podstawie licznych badań klinicznych oraz doświadczeń po wprowadzeniu leku do obrotu. Najczęściej obserwowanymi działaniami niepożądanymi są objawy ze strony układu pokarmowego, takie jak bóle brzucha, biegunka, nudności, wymioty oraz zaburzenia smaku, które mają zazwyczaj łagodny przebieg. Działania niepożądane sklasyfikowano według częstości występowania: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1000 do <1/100) oraz częstość nieznana. Wśród działań niepożądanych o częstości niezbyt częstej wymienia się m.in. zapalenie tkanki łącznej, kandydozę, zapalenie błony śluzowej żołądka i jelit, leukopenię, neutropenię, trombocytozę oraz eozynofilię. Rzadkie, ale poważne reakcje obejmują agranulocytozę, trombocytopenię oraz reakcje anafilaktyczne i obrzęk naczynioruchowy.
agranulocytoza, antybiotyk makrolidowy, biegunka, ból brzucha, działanie niepożądane, eozynofilia, farmakoterapia, jadłowstręt, kandydoza, klarytromycyna, leukopenia, neutropenia, nudność, obrzęk naczynioruchowy, reakcja anafilaktyczna, reakcja rzekomoanafilaktyczna, róża, rzekomobłoniaste zapalenie okrężnicy, trombocytopenia, trombocytoza, wymioty, zaburzenie hematologiczne, zaburzenie smaku, zakażenie oportunistyczne, zakażenie pochwy, zapalenie błony śluzowej żołądka, zapalenie tkanki łącznej - Leksykon leków
Działania niepożądane – Esberitox N –
Esberitox N to preparat zawierający wyciągi z Baptisia tinctoria, Echinacea purpurea oraz Thuja occidentalis, stosowany w terapii wspomagającej układ immunologiczny. W trakcie stosowania leku mogą wystąpić działania niepożądane, głównie reakcje nadwrażliwości, takie jak wysypka skórna, świąd, obrzęk twarzy, duszność, zawroty głowy oraz obniżenie ciśnienia tętniczego. Szczególną uwagę należy zwrócić na możliwość wystąpienia wstrząsu anafilaktycznego, który stanowi stan zagrożenia życia i wymaga natychmiastowej interwencji medycznej. Dolegliwości ze strony przewodu pokarmowego obejmują ból brzucha, wymioty oraz biegunkę, jednak brak jest precyzyjnych danych dotyczących częstości ich występowania.
Baptisia tinctoria, biegunka, ból brzucha, duszność, działanie niepożądane, echinacea purpurea, hipotensja, jeżówka, obrzęk dróg oddechowych, obrzęk twarzy, reakcja nadwrażliwości, spadek ciśnienia tętniczego, świąd, Thuja occidentalis, układ immunologiczny, wstrząs anafilaktyczny, wymioty, wysypka skórna, zaburzenia sercowo-naczyniowe, zaburzenia świadomości, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zawroty głowy - Leksykon substancji czynnych
Benzoesan sodu – Działania niepożądane
Benzoesan sodu (E211), powszechnie stosowany jako konserwant i substancja pomocnicza w produktach leczniczych, może wywoływać szerokie spektrum działań niepożądanych o różnym nasileniu. Reakcje immunologiczne obejmują m.in. zespół Kounisa, gorączkę polekową, anafilaksję oraz reakcję Jarischa-Herxheimera. W zakresie dermatologicznym obserwuje się wysypki, pokrzywkę, świąd, a także ciężkie zespoły takie jak rumień wielopostaciowy, zespół Stevensa-Johnsona, toksyczną nekrolizę naskórka oraz DRESS. Zaburzenia hematologiczne, choć rzadkie, obejmują eozynofilię, dodatni odczyn Coombsa, małopłytkowość, leukopenię i bardzo rzadko niedokrwistość hemolityczną. Wątroba może reagować przemijającym wzrostem enzymów wątrobowych, żółtaczką zastoinową oraz zapaleniem wątroby. Ze strony przewodu pokarmowego często występują biegunka, nudności, ból brzucha i wymioty, a także rzekomobłoniaste zapalenie jelita grubego związane z Clostridioides difficile. Działania niepożądane ze strony OUN to najczęściej bóle i zawroty głowy, a w przypadku preparatów zawierających efedrynę (np. Tussipect) także pobudzenie, rozdrażnienie i zaburzenia snu. Benzoesan sodu może również zaburzać mikrobiom, sprzyjając nadmiernemu wzrostowi Candida i Clostridioides difficile. W preparatach z efedryną obserwuje się kołatanie serca i wzrost ciśnienia tętniczego.
anafilaksja, benzoesan sodu, biegunka, ból brzucha, ból głowy, eozynofilia, gorączka polekowa, kandydoza, kołatanie serca, leukopenia, małopłytkowość, nadciśnienie tętnicze, niedokrwistość hemolityczna, nudności, obrzęk naczynioruchowy, odczyn Coombsa, pokrzywka, reakcja Jarischa-Herxheimera, rumień wielopostaciowy, rzekomobłoniaste zapalenie jelita, świąd, toksyczna nekroliza naskórka, wymioty, zakażenie Clostridioides difficile, zapalenie wątroby, zawroty głowy, zespół choroby posurowiczej, zespół DRESS, zespół Kounisa, zespół Stevensa-Johnsona, żółtaczka - Leksykon substancji czynnych
Sertralina – Przedawkowanie
Przedawkowanie sertraliny, selektywnego inhibitora wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI), stanowi poważne zagrożenie medyczne, wymagające natychmiastowej interwencji. Objawy przedawkowania obejmują zaburzenia neurologiczne (senność, zawroty głowy, pobudzenie, drżenia mięśni, rzadko śpiączka), przewodu pokarmowego (nudności, wymioty) oraz sercowo-naczyniowe (tachykardia, wydłużenie odstępu QTc, częstoskurcz komorowy typu torsade de pointes). Dawki nawet do 13,5 g sertraliny były opisywane w literaturze, jednak przypadki śmiertelne najczęściej wiązały się z jednoczesnym przyjmowaniem innych leków lub alkoholu. Szczególnie istotne jest monitorowanie EKG ze względu na ryzyko groźnych zaburzeń rytmu serca oraz rozwój zespołu serotoninowego, objawiającego się m.in. pobudzeniem, gorączką, drżeniami i sztywnością mięśniową.
centralny układ nerwowy, dializa, drożność dróg oddechowych, drżenie mięśni, EKG, hemoperfuzja, inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, nudności, objętość dystrybucji, płukanie żołądka, pobudzenie, rozszerzenie źrenic, saturacja, senność, sertralina, śpiączka, środek przeczyszczający, substancja psychoaktywna, sztywność mięśniowa, tachykardia, tlenoterapia, torsade de pointes, transfuzja wymienna, węgiel aktywowany, wydłużenie odstępu QTc, wymioty, wymuszona diureza, zaburzenie depresyjne, zaburzenie lękowe, zawroty głowy, zespół serotoninowy - Leksykon leków
Przedawkowanie – Aphtin 200 mg/g
Aphtin, roztwór do stosowania miejscowego w jamie ustnej zawierający 200 mg/g boraksu, wykazuje względne bezpieczeństwo przy stosowaniu zgodnie z zaleceniami, gdyż nie odnotowano przypadków przedawkowania. Jednak długotrwałe stosowanie może prowadzić do wchłonięcia boraksu do krwiobiegu, co niesie ryzyko ogólnoustrojowej toksyczności. Objawy przedawkowania obejmują brak łaknienia, wymioty, biegunki, wysypki skórne, łysienie, splątanie, drgawki oraz niedokrwistość, wskazujące na neurotoksyczność i hematotoksyczność substancji czynnej.
absorpcja systemowa, anoreksja, biegunka, boraks, długotrwałe stosowanie leku, drgawki, leczenie objawowe, łysienie, niedokrwistość, objawy neurologiczne, parametry życiowe, przewód pokarmowy, roztwór do stosowania w jamie ustnej, splątanie, wymioty, wysypka skórna, zaburzenia elektrolitowe, zaburzenia hematologiczne, zaburzenia połykania, zaburzenia świadomości - Leksykon substancji czynnych
Fosforan kodeiny półwodny – Działania niepożądane
Fosforan kodeiny półwodny, obecny w produkcie Sirupus Pini compositus w stężeniu 0,05 g/100 g syropu (9,6 mg w dawce 15 ml), może wywoływać działania niepożądane obejmujące różne układy narządowe. Zgodnie z klasyfikacją MedDRA, częstotliwość występowania tych działań jest określona jako nieznana z powodu ograniczonych danych klinicznych. Do najczęściej obserwowanych objawów należą zaburzenia żołądkowo-jelitowe, takie jak suchość w jamie ustnej, nudności, wymioty oraz zaparcia. Ponadto, mogą wystąpić zaburzenia snu, manifestujące się trudnościami z zasypianiem, utrzymaniem snu oraz pogorszeniem jego jakości. Reakcje alergiczne, w tym wysypka, świąd, pokrzywka i rumień, również zostały zgłoszone, jednak ich częstość nie została precyzyjnie określona.
defekacja, Departament Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych, działanie niepożądane, fosforan kodeiny półwodny, nudności, pokrzywka, produkcja śliny, reakcja alergiczna, rumień, Sirupus Pini compositus, suchość jamy ustnej, świąd, system MedDRA, układ pokarmowy, Urząd Rejestracji Produktów Leczniczych, wymioty, wysypka, zaburzenie psychiczne, zaburzenie snu, zaburzenie układu immunologicznego, zaburzenie żołądkowo-jelitowe, zaparcie - Leksykon substancji czynnych
Modafinil – Działania niepożądane
Modafinil, substancja czynna w lekach takich jak Actimodan, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych o różnym nasileniu i częstości, potwierdzonych zarówno w badaniach klinicznych (n=1561), jak i w praktyce klinicznej. Najczęstszym działaniem niepożądanym jest ból głowy (ok. 21%), zwykle łagodny lub umiarkowany, zależny od dawki i samoistnie ustępujący. Poważne reakcje obejmują ciężkie reakcje skórne (rumień wielopostaciowy, zespół Stevensa-Johnsona, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, DRESS), reakcje anafilaktyczne oraz ciężkie zaburzenia psychiczne (psychoza, mania, myśli samobójcze). Działania niepożądane dotyczą wielu układów: neurologicznego (zawroty głowy, parestezje, dyskineza, zaburzenia pamięci), psychicznego (nerwowość, bezsenność, lęk, depresja, agresja), sercowo-naczyniowego (częstoskurcz, kołatanie, nadciśnienie, niedociśnienie), pokarmowego (nudności, biegunka, suchość w jamie ustnej) oraz skórnego (wysypka, świąd, ciężkie reakcje dermatologiczne). W badaniach laboratoryjnych obserwowano zależne od dawki wzrost aktywności fosfatazy alkalicznej i gamma-glutamylotransferazy oraz zmiany masy ciała i nieprawidłowości EKG.
agresja, astma, bezsenność, biegunka, ból brzucha, ból głowy, brak koordynacji ruchów, chwiejność emocjonalna, ciężka reakcja skórna, cukrzyca, częstoskurcz, depersonalizacja, depresja, drażliwość, drżenie, duszność, dysfagia, dyskineza, eozynofilia, fosfataza alkaliczna, gamma-glutamylotransferaza, hipercholesterolemia, hiperglikemia, hiperkineza, kołatanie serca, krwawienie z nosa, lęk, leukopenia, mania, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, miastenia, migrena, myśl samobójcza, nadciśnienie tętnicze, nadmierne pocenie się, nadpobudliwość psychoruchowa, nerwowość, niedociśnienie tętnicze, niedoczulica, niemiarowość, nieprawidłowość w badaniach czynności wątroby, nieprawidłowy zapis EKG, niestrawność, niewyraźne widzenie, nieżyt nosa, nudność, obniżenie popędu płciowego, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk obwodowy, omam, owrzodzenie jamy ustnej, parestezja, pobudzenie, pobudzenie OUN, pokrzywka, psychoza, reakcja anafilaktyczna, refluks, rozszerzenie naczyń, rumień wielopostaciowy, rzadkoskurcz, skurcz dodatkowy, skurcz łydki, splątanie, suchość w jamie ustnej, świąd, trądzik, urojenie, wymioty, wysypka, wysypka polekowa z eozynofilią, wzdęcie, wzmożone napięcie mięśniowe, zaburzenie miesiączkowania, zaburzenie mowy, zaburzenie myślenia, zaburzenie osobowości, zaburzenie pamięci, zaburzenie psychiczne, zaburzenie ruchowe, zaburzenie snu, zapalenie języka, zaparcie, zawrót głowy, zespół DRESS, zespół Stevensa-Johnsona, zespół suchego oka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Flukonazol Actavis 50 mg
Flukonazol Actavis, dostępny w kapsułkach o dawkach 50 mg, 100 mg, 150 mg i 200 mg, jest skutecznym lekiem przeciwgrzybiczym, jednak jego stosowanie wiąże się z ryzykiem licznych działań niepożądanych. Najczęściej obserwowane (1-10% pacjentów) to ból głowy, ból brzucha, biegunka, nudności, wymioty, wysypka oraz podwyższenie aktywności enzymów wątrobowych (aminotransferazy alaninowej, aminotransferazy asparaginianowej, fosfatazy alkalicznej). Szczególnie niebezpieczne są ciężkie reakcje skórne, takie jak martwica toksyczno-rozpływna naskórka (TEN), zespół Stevens-Johnsona (SJS), ostra uogólniona osutka krostowa, złuszczające zapalenie skóry oraz zespół DRESS, które mogą zagrażać życiu pacjenta. Ponadto flukonazol może wywoływać poważne zaburzenia hematologiczne (agranulocytoza, leukopenia, trombocytopenia, neutropenia) oraz reakcje anafilaktyczne. Ryzyko kardiologiczne obejmuje wydłużenie odstępu QT i torsade de pointes, szczególnie u pacjentów z chorobami serca, zaburzeniami elektrolitowymi (zwłaszcza hipokaliemią) oraz przy jednoczesnym stosowaniu innych leków wydłużających QT.
agranulocytoza, aminotransferaza alaninowa, aminotransferaza asparaginianowa, biegunka, ból brzucha, ból głowy, ciężka reakcja skórna, enzymy wątrobowe, flukonazol, fosfataza alkaliczna, hipercholesterolemia, hipertriglicerydemia, hipokaliemia, kandydoza narządów płciowych, leukopenia, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, neutropenia, niedokrwistość, nudności, obrzęk naczynioruchowy, ostra uogólniona osutka krostowa, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, torsade de pointes, trombocytopenia, wydłużenie odstępu QT, wymioty, wysypka, wysypka polekowa, zaburzenia elektrolitowe, zaburzenia rytmu serca, zakażenie grzybicze, zawroty głowy pochodzenia błędnikowego, zespół DRESS, zespół Stevens-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Auglavin PPH
Przed rozpoczęciem terapii produktem Auglavin PPH (amoksycylina 500 mg + kwas klawulanowy 125 mg) konieczne jest przeprowadzenie szczegółowego wywiadu alergologicznego, zwłaszcza w kierunku nadwrażliwości na penicyliny, cefalosporyny i inne beta-laktamy, ze względu na ryzyko reakcji krzyżowych i ciężkich reakcji anafilaktycznych, w tym zespołu Kounisa. U pacjentów pediatrycznych opisano zespół DIES, charakteryzujący się przewlekłymi wymiotami 1-4 godziny po podaniu leku, bez typowych objawów alergii skórnej lub oddechowej, z możliwymi dodatkowymi symptomami jak ból brzucha, biegunka, niedociśnienie i leukocytoza z neutrofilią. W przypadku potwierdzenia zakażenia drobnoustrojami wrażliwymi wyłącznie na amoksycylinę, zaleca się monoterapię amoksycyliną, aby ograniczyć ekspozycję na kwas klawulanowy. Produkt nie jest wskazany przy zakażeniach wywołanych przez Streptococcus pneumoniae oporne na penicyliny, gdy oporność nie jest związana z beta-laktamazami podatnymi na kwas klawulanowy.
allopurynol, antybiotyk beta-laktamowy, antybiotykoterapia, antykoagulacja, beta-laktamaza, biegunka, ból brzucha, cefalosporyna, choroba atopowa, drgawka, hepatotoksyczność, kwas klawulanowy, lek beta-laktamowy, lek hamujący perystaltykę jelit, lek przeciwbakteryjny, lek przeciwzakrzepowy, leukocytoza z neutrofilią, mononukleoza zakaźna, nadkażenie, nadwrażliwość na penicyliny, niedociśnienie, niepożądana reakcja skórna, odropodobna wysypka skórna, oporność na penicyliny, ostra uogólniona osutka krostkowa, reakcja anafilaktoidalna, reakcja krzyżowa, skórna reakcja alergiczna, Streptococcus pneumoniae, układ krwiotwórczy, uogólniony rumień z krostkami, wstrząs, wydłużenie czasu protrombinowego, wymioty, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zapalenie jelit indukowane lekami, zapalenie jelita grubego, zawał mięśnia sercowego, zespół Kounisa - Leksykon substancji czynnych
Zuklopentyksol – Działania niepożądane
Zuklopentyksol, dostępny w Polsce pod nazwą Clopixol, jest neuroleptykiem stosowanym w leczeniu psychoz, dostępnym w formie tabletek powlekanych oraz preparatów do iniekcji (Clopixol Acuphase – octan zuklopentyksolu, Clopixol Depot – dekanian zuklopentyksolu). Najczęstszymi działaniami niepożądanymi są zaburzenia ruchowe, szczególnie w początkowej fazie terapii, które można kontrolować przez zmniejszenie dawki lub podanie leków przeciw parkinsonizmowi, z zastrzeżeniem, że profilaktyczne stosowanie tych leków nie jest zalecane. W przypadku dyskinezji późnych leki przeciw parkinsonizmowi mogą nasilać objawy, dlatego wskazane jest zmniejszenie dawki lub odstawienie zuklopentyksolu. Uporczywa akatyzja może być leczona benzodiazepinami lub propranololem. Częstość działań niepożądanych klasyfikuje się od bardzo często (≥1/10) do bardzo rzadko (<1/10000), obejmując m.in. zaburzenia hematologiczne (agranulocytoza, neutropenia, trombocytopenia), endokrynologiczne (hiperprolaktynemia), metaboliczne (hiperglikemia, hiperlipidemia), psychiczne (bezsenność, depresja, lęk), neurologiczne (senność, akatyzja, drżenie), sercowo-naczyniowe (tachykardia, wydłużenie QT), oddechowe, żołądkowo-jelitowe (suchość w ustach, zaparcia), skórne (świąd, wysypka) oraz mięśniowo-szkieletowe (ból mięśni, sztywność).
agranulocytoza, akatyzja, amnezja, anhedonia, apatia, astenia, ataksja, bezsenność, dekanian zuklopentyksolu, drgawki, drżenie, dyskineza, dyskineza późna, dystonia, ginekomastia, hiperglikemia, hiperkinezja, hiperlipidemia, hiperprolaktynemia, hiperrefleksja, hipertonia, hipokinezja, hipotermia, hipotonia, kołatanie serca, kręcz szyi, lęk, lek przeciw parkinsonizmowi, lek przeciwpsychotyczny, migrena, mydriaza, nadwrażliwość na światło, neuroleptyk, neutropenia, niedociśnienie, niestrawność, nietypowy sen, octan zuklopentyksolu, omdlenie, parestezja, parkinsonizm, pochodna benzodiazepiny, priapizm, propranolol, przeczulica słuchowa, psychoza, reakcja anafilaktyczna, senność, ślinotok, stan splątania, suchość jamy ustnej, szczękościsk, szumy uszne, tachykardia, torsade de pointes, trombocytopenia, wielomocz, wydłużenie odstępu QT, wymioty, zaburzenie akomodacji, zaburzenie ruchowe, zaburzenie wytrysku, zaburzenie wzwodu, zakrzepica żył głębokich, zapalenie wątroby, zaparcia, zatorowość płucna, zatrzymanie moczu, zawroty głowy, zespół odstawienia leku u noworodka, złośliwy zespół neuroleptyczny, żółtaczka, zuklopentyksol, żylna choroba zatorowo-zakrzepowa - Leksykon leków
Działania niepożądane – Olimel N9
Produkt leczniczy OLIMEL N9 to trójkomorowa emulsja do infuzji zawierająca glukozę, emulsję tłuszczową oraz aminokwasy, stosowana w żywieniu pozajelitowym. W badaniu randomizowanym z udziałem 28 pacjentów wykazano, że najczęstsze działania niepożądane obejmują tachykardię, nadciśnienie tętnicze, zmniejszone łaknienie, hipertriglicerydemię oraz dolegliwości ze strony przewodu pokarmowego, takie jak ból brzucha, biegunka i nudności. Reakcje nadwrażliwości (np. nadmierne pocenie się, gorączka, dreszcze, wysypka, duszności) mają nieznaną częstość występowania i wymagają natychmiastowego przerwania infuzji. Wynaczynienie w miejscu podania może prowadzić do poważnych powikłań miejscowych, w tym martwicy skóry. Częstość występowania działań niepożądanych klasyfikowano zgodnie z normami: często (≥1/100 do <1/10) i nieznana.
azotemia, badanie randomizowane, biegunka, bilirubina, ból brzucha, cholestaza, dreszcze, duszność, emulsja do infuzji, emulsja tłuszczowa, enzymy wątrobowe, fosfataza alkaliczna, hepatomegalia, hipertriglicerydemia, małopłytkowość, martwica skóry, nadciśnienie tętnicze, nadmierne pocenie, niedożywienie, niewydolność oddechowa, nudności, podwójna ślepa próba, reakcja nadwrażliwości, roztwór aminokwasów, roztwór glukozy, tachykardia, transaminaza, trójkomorowy worek, uderzenia gorąca, uogólniona wysypka, wchłanianie jelitowe, wymioty, wynaczynienie, wysypka rumieniowa, wysypka skórna, zator płucny, zespół przeciążenia tłuszczami, żółtaczka, żywienie pozajelitowe - Leksykon leków
Działania niepożądane – Tadulan 20 mg
Tadalafil, substancja czynna leku Tadulan, wykazuje profil bezpieczeństwa obejmujący najczęstsze działania niepożądane takie jak ból głowy, niestrawność, ból pleców i mięśni, których częstość i nasilenie rośnie wraz z dawką. Dane z badań klinicznych (8022 pacjentów na tadalafil i 4422 na placebo) wskazują, że ból głowy pojawia się najczęściej między 10 a 30 dniem terapii przy schemacie dawkowania raz na dobę. Działania niepożądane klasyfikowane są według częstości występowania: bardzo często (>1/10), często (>1/100 do <1/10), niezbyt często (>1/1000 do <1/100), rzadko (>1/10000 do <1/1000) i bardzo rzadko (<1/10000). Do najczęstszych należą reakcje nadwrażliwości, obrzęk naczynioruchowy, częstoskurcz, kołatanie serca, zawał mięśnia sercowego, niestabilna dławica piersiowa oraz komorowe zaburzenia rytmu serca.
ból brzucha, ból głowy, ból kończyn, ból mięśni, ból pleców, ból w klatce piersiowej, bradykardia zatokowa, choroba refluksowa przełyku, częstoskurcz, duszność, działanie niepożądane, hemospermia, incydent krwotoczny, kołatanie serca, komorowe zaburzenie rytmu serca, krwawienie z nosa, krwiomocz, krwotok z prącia, łagodny rozrost gruczołu krokowego, migrena, nadciśnienie tętnicze, nadmierna potliwość, nagła głuchota, nagły zgon sercowy, napad drgawkowy, niedociśnienie tętnicze, niestabilna dławica piersiowa, niestrawność, nietętnicza przednia niedokrwienna neuropatia nerwu wzrokowego, niewyraźne widzenie, nudności, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk obwodowy, obrzęk powiek, obrzęk twarzy, okluzja naczyń siatkówki, pokrzywka, priapizm, przedłużony wzwód, przekrwienie błony śluzowej nosa, przekrwienie spojówek, przemijająca amnezja, przemijający napad niedokrwienny, reakcja nadwrażliwości, substancja czynna, szum w uszach, tadalafil, ubytek pola widzenia, wymioty, wysypka, zaburzenie erekcji, zawał mięśnia sercowego, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry - Leksykon leków
Działania niepożądane – Zilibra 100 mg
Lakozamid, substancja czynna leku Zilibra, jest stosowany w terapii napadów częściowych padaczki, jednak jego stosowanie wiąże się z wysokim odsetkiem działań niepożądanych, które wystąpiły u 61,9% pacjentów w badaniach klinicznych (w porównaniu do 35,2% w grupie placebo). Najczęściej obserwowane działania niepożądane to zawroty głowy, bóle głowy, nudności oraz podwójne widzenie, z przewagą objawów ośrodkowego układu nerwowego i przewodu pokarmowego. Lakozamid powoduje zależne od dawki wydłużenie odstępu PR w EKG, co może prowadzić do bloku przedsionkowo-komorowego, omdleń i bradykardii. W badaniach klinicznych blok I stopnia występował u 0,7% pacjentów przy dawce 200 mg, 0,5% przy 600 mg, a w okresie porejestracyjnym zgłaszano także bloki II i III stopnia. U 12,2% pacjentów leczenie przerwano z powodu działań niepożądanych, a u osób w podeszłym wieku (≥65 lat) odsetek ten wzrósł do 21,0%, z częstszym występowaniem upadków, biegunek i drżeń oraz bloku przedsionkowo-komorowego I stopnia (4,8%).
agranulocytoza, aminotransferaza alaninowa, biegunka, blok przedsionkowo-komorowy, ból głowy, bradykardia, drgawki, drżenie, dyzartria, działanie niepożądane, hipestezja, karbamazepina, lakozamid, lek przeciwpadaczkowy, letarg, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, migotanie przedsionków, napady częściowe, nudności, oczopląs, odstęp PR, omdlenie, ośrodkowy układ nerwowy, padaczka, parestezja, podwójne widzenie, senność, trzepotanie przedsionków, wielonarządowa reakcja nadwrażliwości, wymioty, zaburzenia zachowania, zawroty głowy pochodzenia ośrodkowego, zespół DRESS, zespół Stevensa-Johnsona, zmniejszony apetyt - Leksykon leków
Działania niepożądane – Memorion 5 mg
Lek Memorion zawierający chlorowodorek donepezylu w dawkach 5 mg lub 10 mg jest stosowany w terapii chorób neurodegeneracyjnych, jednak jego stosowanie wiąże się z ryzykiem licznych działań niepożądanych. Do najczęstszych należą biegunka, nudności, wymioty, skurcze mięśni, zmęczenie oraz bezsenność. Istotne są również zaburzenia sercowo-naczyniowe, takie jak bradykardia, blok zatokowo-przedsionkowy, blok przedsionkowo-komorowy, a także wydłużenie odstępu QT i torsade de pointes. Wśród działań niepożądanych odnotowano także napady drgawek, objawy pozapiramidowe, złośliwy zespół neuroleptyczny (ZZN), kamptokormię oraz poważne powikłania ze strony przewodu pokarmowego, w tym krwawienia i wrzody żołądka i dwunastnicy. Rabdomioliza, choć rzadka, stanowi poważne zagrożenie, szczególnie w początkowym okresie leczenia lub przy zwiększaniu dawki donepezylu.
bezsenność, biegunka, blok przedsionkowo-komorowy, blok zatokowo-przedsionkowy, bradykardia, chlorowodorek donepezylu, choroba neurodegeneracyjna, donepezil, działanie cholinergiczne, działanie niepożądane, hiperseksualność, jadłowstręt, kamptokormia, krwawienie z przewodu pokarmowego, mięśniowa kinaza kreatynowa, nadmierne wydzielanie śliny, napad drgawkowy, nietrzymanie moczu, nudność, objaw pozapiramidowy, omam, omdlenie, pobudzenie, polimorficzny częstoskurcz komorowy, rabdomioliza, skurcz mięśni, świąd, torsade de pointes, wrzód żołądka i dwunastnicy, wydłużenie odstępu QT, wymioty, wysypka, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie gastryczne, zaburzenie hepatologiczne, zaburzenie mięśniowo-szkieletowe, zaburzenie przewodzenia, zaburzenie psychiczne, zaburzenie sercowo-naczyniowe, zaburzenie żołądkowo-jelitowe, zachowanie agresywne, zapalenie wątroby, zawrót głowy, złośliwy zespół neuroleptyczny, zwiększone libido