Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania kabazytakselu

Stosowanie kabazytakselu wymaga ścisłego nadzoru medycznego oraz przestrzegania specjalnych środków ostrożności ze względu na potencjalne ryzyko poważnych działań niepożądanych. Poniższe informacje stanowią szczegółowe wytyczne dotyczące bezpiecznego stosowania produktu leczniczego Cabazitaxel G.L. u pacjentów onkologicznych.¹

Reakcje nadwrażliwości i premedykacja

Wszyscy pacjenci przed rozpoczęciem wlewu kabazytakselu powinni otrzymać premedykację. Niezbędna jest uważna obserwacja pacjentów pod kątem wystąpienia reakcji nadwrażliwości, ze szczególnym uwzględnieniem pierwszego i drugiego wlewu dożylnego. Reakcje nadwrażliwości mogą rozwinąć się w ciągu kilku minut od rozpoczęcia infuzji, dlatego konieczne jest zapewnienie dostępu do pomieszczeń i wyposażenia niezbędnego do leczenia niedociśnienia oraz skurczu oskrzeli.²

Ciężkie reakcje nadwrażliwości mogą obejmować:

• Uogólnioną wysypkę i/lub rumień
• Niedociśnienie
• Skurcz oskrzeli

W przypadku wystąpienia ciężkich reakcji nadwrażliwości konieczne jest natychmiastowe przerwanie infuzji kabazytakselu i wdrożenie odpowiedniego leczenia. U pacjentów, u których wystąpiła reakcja nadwrażliwości, należy całkowicie przerwać stosowanie produktu leczniczego Cabazitaxel G.L.³

Zahamowanie czynności szpiku kostnego

Podczas terapii kabazytakselem może wystąpić zahamowanie czynności szpiku kostnego, które objawia się neutropenią, niedokrwistością, małopłytkowością lub pancytopenią. Monitorowanie parametrów hematologicznych stanowi kluczowy element bezpiecznej terapii.⁴

Ryzyko neutropenii i stosowanie G-CSF

Neutropenia jest najczęstszym działaniem niepożądanym występującym po zastosowaniu kabazytakselu. Pacjenci leczeni tym preparatem mogą profilaktycznie otrzymywać czynnik stymulujący tworzenie kolonii granulocytów (G-CSF), zgodnie z wytycznymi Amerykańskiego Stowarzyszenia Onkologii Klinicznej (ASCO) oraz aktualnymi rekomendacjami ośrodka prowadzącego leczenie. Profilaktyka z użyciem G-CSF zmniejsza ryzyko powikłań neutropenii, w tym gorączki neutropenicznej, przedłużonej neutropenii oraz zakażeń w przebiegu neutropenii.⁵

Pierwotną profilaktykę przy użyciu G-CSF należy rozważyć szczególnie u pacjentów z czynnikami wysokiego ryzyka:

• Wiek powyżej 65 lat
• Zły stan czynnościowy
• Wcześniejsze epizody gorączki neutropenicznej
• Rozległe obszary ciała poddane wcześniej napromienianiu
• Zły stan odżywienia
• Inne ciężkie choroby współistniejące

Wykazano, że zastosowanie G-CSF skutecznie ogranicza częstość występowania i stopień ciężkości neutropenii.^{Monitorowanie morfologii krwi i dostosowanie dawkowania}

Niezbędne jest wykonywanie badań pełnej morfologii krwi według następującego schematu:

• Co tydzień podczas 1. cyklu leczenia
• Przed każdym kolejnym cyklem

Takie postępowanie umożliwia odpowiednie dostosowanie dawki w razie potrzeby. W przypadku wystąpienia gorączki neutropenicznej lub przedłużającej się neutropenii, pomimo zastosowania odpowiedniego leczenia, należy zmniejszyć dawkę leku. Ponowne leczenie kabazytakselem można rozpocząć dopiero gdy liczba neutrofilów powróci do poziomu ≥1500/mm³.⁷

Zaburzenia żołądka i jelit

Zaburzenia ze strony przewodu pokarmowego podczas terapii kabazytakselem wymagają szczególnej uwagi. Objawy takie jak ból i tkliwość brzucha, gorączka, uporczywe zaparcie, biegunka (z towarzyszącą neutropenią lub bez) mogą być wczesnymi objawami ciężkiej toksyczności układu pokarmowego. Sytuacje takie wymagają niezwłocznej oceny klinicznej oraz wdrożenia odpowiedniego leczenia. W niektórych przypadkach może być konieczne odroczenie lub całkowite zaprzestanie leczenia kabazytakselem.⁸

Nudności, wymioty, biegunka i ryzyko odwodnienia

U pacjentów, u których wystąpią nudności lub wymioty po podaniu kabazytakselu, należy zastosować powszechnie stosowane leki przeciwwymiotne. W przypadku biegunki zaleca się stosowanie standardowych leków przeciwbiegunkowych. Biegunka może występować częściej u pacjentów, którzy wcześniej zostali poddani radioterapii okolicy brzucha i miednicy.⁹

Szczególną ostrożność należy zachować w przypadku odwodnienia, które częściej dotyczy pacjentów w wieku 65 lat i starszych. Konieczne jest:

• Podjęcie odpowiednich kroków w celu ponownego nawodnienia pacjentów
• Monitorowanie stężenia elektrolitów w surowicy krwi, zwłaszcza potasu
• Korekta zaburzeń elektrolitowych, gdy jest to konieczne

W przypadku biegunki stopnia ≥3. może być konieczne odroczenie leczenia lub zmniejszenie dawki kabazytakselu.¹⁰

Ryzyko ciężkich zaburzeń żołądka i jelit

U pacjentów leczonych kabazytakselem odnotowano poważne powikłania ze strony przewodu pokarmowego, w tym:

• Krwotok z przewodu pokarmowego
• Perforację przewodu pokarmowego
• Niedrożność porażenną jelit
• Zapalenie jelita grubego, które w niektórych przypadkach kończyło się zgonem

Szczególną ostrożność należy zachować podczas leczenia pacjentów z podwyższonym ryzykiem powikłań ze strony przewodu pokarmowego, do których należą:¹¹

• Pacjenci z neutropenią
• Pacjenci w podeszłym wieku
• Pacjenci stosujący jednocześnie niesteroidowe leki przeciwzapalne
• Pacjenci stosujący leczenie przeciwpłytkowe
• Pacjenci stosujący leczenie przeciwzakrzepowe
• Pacjenci z uprzednią radioterapią miednicy
• Pacjenci z chorobami przewodu pokarmowego, takimi jak owrzodzenie i krwawienie z przewodu pokarmowego

Neuropatia obwodowa

U pacjentów otrzymujących kabazytaksel obserwowano różne formy neuropatii obwodowej, w tym:

• Obwodową neuropatię czuciową (parestezje, dyzestezje)
• Obwodową neuropatię ruchową

Pacjentów należy poinstruować, aby niezwłocznie zgłaszali lekarzowi wystąpienie objawów neuropatii, takich jak:

• Ból
• Pieczenie
• Mrowienie
• Drętwienie
• Osłabienie

Lekarz powinien ocenić obecność lub pogorszenie neuropatii przed każdym cyklem leczenia. W przypadku utrzymującej się neuropatii obwodowej stopnia ≥2. należy zmniejszyć dawkę kabazytakselu z 25 mg/m² pc. do 20 mg/m² pc. W niektórych przypadkach może być konieczne odroczenie leczenia do czasu poprawy objawów.¹²

Niedokrwistość

U pacjentów przyjmujących kabazytaksel obserwowano występowanie niedokrwistości. Przed rozpoczęciem leczenia należy skontrolować wartość hemoglobiny i hematokrytu. Kontrole te należy również przeprowadzać u pacjentów z objawami przedmiotowymi i podmiotowymi niedokrwistości lub utraty krwi. U pacjentów ze stężeniem hemoglobiny <10 g/dl należy zachować szczególną ostrożność i zastosować odpowiednie postępowanie kliniczne.¹³

Ryzyko niewydolności nerek

Podczas terapii kabazytakselem odnotowywano zaburzenia czynności nerek, które mogły być związane z:

• Sepsą
• Ciężkim odwodnieniem spowodowanym biegunką i wymiotami
• Zaporową uropatią

Odnotowano również przypadki niewydolności nerek prowadzące do zgonu. W przypadku wystąpienia zaburzeń czynności nerek należy:¹⁴

1. Podjąć odpowiednie środki w celu określenia przyczyny
2. Wdrożyć intensywne leczenie pacjenta
3. Zapewnić odpowiednie nawodnienie

Pacjentów należy pouczyć o konieczności natychmiastowego zgłaszania lekarzowi każdej znaczącej zmiany objętości moczu wydalanego w ciągu doby. Konieczne jest monitorowanie stężenia kreatyniny w surowicy:¹⁵

• Przed rozpoczęciem leczenia
• Podczas wszystkich badań morfologii krwi
• Każdorazowo w przypadku zgłoszenia przez pacjenta zmiany objętości moczu

W przypadku wystąpienia niewydolności nerek stopnia ≥3. wg CTCAE 4.0 należy przerwać stosowanie kabazytakselu.¹⁶

Zaburzenia układu oddechowego

Podczas stosowania kabazytakselu zgłaszano występowanie:

• Śródmiąższowego nieinfekcyjnego zapalenia płuc
• Zapalenia płuc
• Śródmiąższowych chorób płuc

Te zaburzenia czasem kończyły się zgonem. W przypadku wystąpienia lub nasilenia się objawów niepożądanych ze strony płuc należy:¹⁷

1. Uważnie monitorować stan pacjenta
2. Niezwłocznie przeprowadzić odpowiednie badania diagnostyczne
3. Wdrożyć właściwe leczenie

Zalecane jest zaprzestanie leczenia kabazytakselem do czasu postawienia rozpoznania. Wczesne rozpoczęcie leczenia wspomagającego może przynieść poprawę stanu pacjenta. Przed ewentualnym wznowieniem leczenia kabazytakselem należy starannie rozważyć potencjalne korzyści i ryzyko.¹⁸

Ryzyko zaburzeń rytmu serca

Podczas leczenia kabazytakselem odnotowano występowanie zaburzeń rytmu serca, najczęściej w postaci:¹⁹

• Tachykardii
• Migotania przedsionków

Osoby w podeszłym wieku

Pacjenci w wieku ≥65 lat są narażeni na zwiększone ryzyko pewnych działań niepożądanych po zastosowaniu kabazytakselu, w tym:²⁰

• Neutropenii
• Gorączki neutropenicznej

Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby

Stosowanie produktu Cabazitaxel G.L. jest przeciwwskazane u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby (stężenie bilirubiny całkowitej >3 x GGN).^{Interakcje z innymi produktami leczniczymi}

Podczas stosowania kabazytakselu należy unikać jednoczesnego podawania:

Silnych inhibitorów CYP3A – mogą zwiększać stężenie kabazytakselu w osoczu. Jeśli nie można uniknąć ich jednoczesnego stosowania, należy rozważyć uważne monitorowanie pacjenta w celu wykrycia objawów toksyczności oraz zmniejszenie dawki kabazytakselu.²³

Silnych induktorów CYP3A4 – mogą zmniejszać stężenie kabazytakselu w osoczu, co może prowadzić do obniżenia skuteczności leczenia.²⁴

Zawartość etanolu

Produkt leczniczy Cabazitaxel G.L. zawiera znaczną ilość etanolu (alkoholu), co wymaga szczególnej uwagi:

• 50% obj. etanol (alkohol) tj. do 1185 mg (1,5 ml) na fiolkę
• Ta ilość jest równoważna 30 ml piwa lub 12 ml wina

Należy wziąć pod uwagę, że produkt jest:²⁵

• Szkodliwy dla osób z chorobą alkoholową
• Wymaga szczególnej uwagi w przypadku kobiet w ciąży lub karmiących piersią
• Wymaga szczególnej uwagi u dzieci
• Wymaga szczególnej uwagi u pacjentów z grup wysokiego ryzyka, takich jak pacjenci z chorobami wątroby lub padaczką