Przedawkowanie
Solvertyl 25 mg/ml
Przedawkowanie ranitydyny, substancji czynnej leku Solvertyl (25 mg/ml, roztwór do wstrzykiwań), cechuje się niskim potencjałem toksyczności ze względu na selektywny mechanizm działania na receptory H₂ w żołądku. W badaniach na psach przy dawce 225 mg/kg mc./dobę obserwowano objawy takie jak drżenia mięśni szkieletowych, wymioty oraz przyspieszony oddech. W badaniach na gryzoniach pojedyncze dawki doustne do 1000 mg/kg mc. nie wywołały śmiertelności, a LD50 po podaniu dożylnym wynosiła 77 mg/kg u myszy i 83 mg/kg u szczurów, co potwierdza stosunkowo niski profil toksyczności ranitydyny.
Przedawkowanie leku Solvertyl
Przedawkowanie ranitydyny, substancji czynnej zawartej w leku Solvertyl (25 mg/ml, roztwór do wstrzykiwań), charakteryzuje się stosunkowo niskim potencjałem toksyczności ze względu na wybiórczy mechanizm działania tej substancji. Nie oczekuje się szczególnych problemów klinicznych po przedawkowaniu tego preparatu, co wynika z selektywności działania na receptory H₂ w żołądku.1
Objawy przedawkowania
Dane dotyczące objawów przedawkowania ranitydyny pochodzą głównie z badań na zwierzętach. W badaniach eksperymentalnych na psach po zastosowaniu wysokich dawek ranitydyny (225 mg/kg masy ciała/dobę) obserwowano następujące objawy toksyczności: drżenia, wymioty oraz przyspieszony oddech.2
Warto podkreślić, że toksyczność ostra ranitydyny jest stosunkowo niska. Jak wykazały badania na gryzoniach, pojedyncze dawki doustne ranitydyny wynoszące nawet 1000 mg/kg masy ciała podane myszom i szczurom nie powodowały śmierci zwierząt doświadczalnych.3
Postępowanie w przypadku przedawkowania
W sytuacji przedawkowania leku Solvertyl należy wdrożyć odpowiednie postępowanie terapeutyczne. Zaleca się przede wszystkim leczenie objawowe oraz podtrzymujące podstawowe czynności życiowe pacjenta.4
W przypadkach ciężkiego przedawkowania istnieje możliwość eliminacji ranitydyny z organizmu za pomocą hemodializy, co stanowi skuteczną metodę usunięcia substancji czynnej z osocza krwi.5
Toksyczność w badaniach eksperymentalnych
Dane z badań eksperymentalnych wskazują na wartości LD50 (dawki śmiertelnej dla 50% populacji) po podaniu dożylnym ranitydyny u myszy i szczurów, które wynoszą odpowiednio 77 mg/kg i 83 mg/kg masy ciała.6 Wartości te potwierdzają stosunkowo niski profil toksyczności ranitydyny w porównaniu do wielu innych substancji leczniczych.
| Objaw przedawkowania | Opis | Dawka wywołująca objawy | Gatunek zwierząt |
|---|---|---|---|
| Drżenia | Nieregularne skurcze mięśni szkieletowych | 225 mg/kg mc./dobę | Psy |
| Wymioty | Wyrzucanie treści żołądkowej | 225 mg/kg mc./dobę | Psy |
| Przyspieszony oddech | Zwiększona częstość oddechów | 225 mg/kg mc./dobę | Psy |
| Śmiertelność po podaniu doustnym | Brak śmiertelności | 1000 mg/kg mc. (pojedyncza dawka) | Myszy i szczury |
| LD50 po podaniu dożylnym | Dawka śmiertelna dla 50% populacji | 77 mg/kg mc. | Myszy |
| LD50 po podaniu dożylnym | Dawka śmiertelna dla 50% populacji | 83 mg/kg mc. | Szczury |
Kolejne rozdziały
Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.
Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje leku
- Profil bezpieczeństwa leku
- Przeciwwskazania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Skład i postać leku
- Specjalne ostrzeżenia
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania