roztwór chlorku sodu
Roztwór chlorku sodu (NaCl), często nazywany solą fizjologiczną, jest jednym z podstawowych preparatów stosowanych w medycynie. Standardowy roztwór 0,9% chlorku sodu odpowiada osmolarności płynów ustrojowych człowieka (290-310 mOsm/l), dzięki czemu jest izoosmotyczny względem osocza krwi.
W praktyce klinicznej roztwór chlorku sodu stosuje się jako płyn infuzyjny do uzupełniania niedoborów wodno-elektrolitowych, nośnik dla leków podawanych dożylnie oraz do przemywania ran i płukania jam ciała. Roztwór 0,9% NaCl zawiera 154 mmol/l jonów sodu i 154 mmol/l jonów chlorkowych, co jest wartością nieznacznie wyższą niż fizjologiczne stężenie tych elektrolitów w osoczu.
Należy pamiętać, że podawanie dużych objętości roztworu chlorku sodu może prowadzić do hiperchloremicznej kwasicy metabolicznej ze względu na relatywnie wysokie stężenie jonów chlorkowych. W niektórych sytuacjach klinicznych, jak niewydolność serca, niewydolność nerek czy obrzęki, stosowanie tego roztworu wymaga szczególnej ostrożności i monitorowania stanu pacjenta.
Oprócz standardowego roztworu 0,9%, w medycynie stosuje się również roztwory hipertoniczne (np. 3%, 7,5% NaCl) w leczeniu obrzęku mózgu czy hiponatremii, oraz roztwory hipotoniczne (0,45% NaCl) w specyficznych sytuacjach klinicznych, gdy potrzebne jest dostarczenie wolnej wody do organizmu.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Skład i postać leku – Fragmin 12 500 j.m. a.Xa/0,5 ml
FRAGMIN to roztwór do wstrzykiwań zawierający dalteparynę sodową, heparynę drobnocząsteczkową, której aktywność wyrażona jest w międzynarodowych jednostkach anty-Xa (j.m. anty-Xa). Preparat dostępny jest w siedmiu dawkach: od 2 500 j.m. anty-Xa/0,2 ml do 18 000 j.m. anty-Xa/0,72 ml, co umożliwia precyzyjne dostosowanie terapii do potrzeb pacjenta. Skład substancji pomocniczych różni się w zależności od dawki, przy czym dawka 2 500 j.m. anty-Xa zawiera chlorek sodu, a pozostałe nie. Produkt jest pakowany w ampułkostrzykawki jednorazowego użytku, wykonane ze szkła klasy I, z osłonką igły, która może zawierać lateks, co jest istotne dla pacjentów z alergią na tę substancję. Opakowania zawierają od 5 do 20 ampułkostrzykawek, w zależności od dawki, a lek należy przechowywać w temperaturze poniżej 25°C przez okres do 3 lat.
ampułkostrzykawka, chlorek sodu, dalteparyna sodowa, heparyna drobnocząsteczkowa, jednostka anty-Xa, kwas solny, lateks, Międzynarodowy Standard dla Heparyn Drobnocząsteczkowych, Needle-Trap, niezgodność farmaceutyczna, osłonka igły, roztwór chlorku sodu, roztwór do wstrzykiwań, roztwór glukozy, utylizacja leku, woda do wstrzykiwań, wodorotlenek sodu - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Farmorubicin PFS 2 mg/ml (10 mg/5 ml, 50 mg/25 ml, 200 mg/100 ml)
Farmorubicin PFS, zawierający epirubicyny chlorowodorek w stężeniu 2 mg/ml, może być podawany dożylnie lub dopęcherzowo, w zależności od wskazań klinicznych. Dożylne podanie wymaga infuzji trwającej 3-20 minut, z zastosowaniem roztworu fizjologicznego (0,9% NaCl lub 5% glukozy) w celu minimalizacji ryzyka zakrzepicy i wynaczynienia. Standardowa dawka początkowa w monoterapii u dorosłych wynosi 60-120 mg/m² powierzchni ciała (pc) na cykl, z możliwością podania jednorazowego lub podzielonego na 2-3 dni, powtarzanego co 3-4 tygodnie. W terapii uzupełniającej raka piersi z przerzutami do węzłów pachowych zaleca się dawkę 100-120 mg/m² pc. W leczeniu raka piersi i płuca dopuszczalne są większe dawki do 135 mg/m² pc w monoterapii oraz do 120 mg/m² pc w terapii skojarzonej. U pacjentów z ciężką niewydolnością nerek (kreatynina >5 mg/dl) oraz zaburzeniami czynności wątroby (bilirubina 1,2-3 mg/dl lub >3 mg/dl, AspAT 2-4× lub >4× górna granica normy) konieczne jest odpowiednie zmniejszenie dawki (od 50% do 25% dawki początkowej). U pacjentów intensywnie leczonych lub z naciekiem nowotworowym w szpiku rozważa się redukcję dawki lub wydłużenie odstępów między cyklami, natomiast u osób w podeszłym wieku stosuje się standardowe schematy dawkowania.
AspAT, bilirubina, błona śluzowa pęcherza moczowego, cewnik, chemiczne zapalenie pęcherza moczowego, cytostatyk, epirubicyny chlorowodorek, leczenie skojarzone, monoterapia, naciek nowotworowy szpiku, niewydolność nerek, nowotwór inwazyjny, podanie dopęcherzowe, podanie dożylne, powierzchowny nowotwór pęcherza moczowego, przerzuty do węzłów chłonnych, przezcewkowa resekcja guza, rak piersi, rak płuca, roztwór chlorku sodu, roztwór glukozy, stężenie kreatyniny, supresja szpiku kostnego, terapia uzupełniająca, wynaczynienie, zaburzenia czynności wątroby, zakrzepica, zapalenie błony śluzowej jamy ustnej - Leksykon leków
Skład i postać leku – Sandostatin 100 mcg/ml
Sandostatin jest dostępny w postaci roztworu do wstrzykiwań lub infuzji w dwóch dawkach: 50 μg/ml oraz 100 μg/ml oktreotydu octanu. Preparat charakteryzuje się przejrzystością i brakiem zabarwienia, a ampułki wykonane są ze szkła typu I, oznaczone kolorowymi pierścieniami (50 μg/ml: niebieski i żółty, 100 μg/ml: niebieski i zielony). Substancje pomocnicze to kwas mlekowy, mannitol, sód wodorowęglan oraz woda do wstrzykiwań. Lek może być podawany podskórnie lub dożylnie, przy czym infuzję dożylną przygotowuje się przez rozcieńczenie w 0,9% roztworze chlorku sodu lub 5% roztworze glukozy, z preferencją dla chlorku sodu ze względu na wpływ na homeostazę glukozy. Standardowy protokół infuzji obejmuje rozpuszczenie 500 μg oktreotydu w 60 ml 0,9% NaCl, podawane za pomocą pompy infuzyjnej.
homeostaza glukozy, infuzja dożylna, kwas mlekowy, mannitol, niezgodność farmaceutyczna, oktreotyd, oktreotyd octan, pompa infuzyjna, roztwór chlorku sodu, roztwór do infuzji, roztwór do wstrzykiwań, roztwór glukozy, sód wodorowęglan, stabilność fizykochemiczna, woda do wstrzykiwań, wstrzyknięcie podskórne, żywienie pozajelitowe - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Zoledronic Acid Accord 4 mg/100 ml
Kwas zoledronowy w dawce 4 mg/100 mL (Zoledronic Acid Accord) jest wskazany do stosowania u dorosłych i osób w podeszłym wieku z zaawansowanym procesem nowotworowym z zajęciem kości, podawany co 3-4 tygodnie. W leczeniu hiperkalcemii nowotworowej (stężenie wapnia w surowicy ≥ 12,0 mg/dl lub ≥ 3,0 mmol/l) stosuje się jednorazową dawkę 4 mg. Terapia wymaga jednoczesnej suplementacji wapniem (500 mg/dobę) i witaminą D (400 j.m./dobę). U pacjentów ze szpiczakiem mnogim lub przerzutami do kości konieczne jest oznaczenie stężenia kreatyniny i obliczenie klirensu kreatyniny (CLcr) wg Cockcroft-Gaulta, gdyż lek jest przeciwwskazany przy CLcr < 30 mL/min. Dawkowanie należy dostosować u pacjentów z łagodnymi do umiarkowanych zaburzeniami czynności nerek (CLcr 30-60 mL/min), stosując zmniejszone dawki od 3,0 do 3,5 mg, aby utrzymać docelowe wartości AUC (0,66 mg•h/l przy CLcr 75 mL/min).
bisfosfonian, ciężkie zaburzenia czynności nerek, hiperkalcemia nowotworowa, infuzja dożylna, klirens kreatyniny, kwas zoledronowy, powikłania kostne, przerzuty guzów litych, roztwór chlorku sodu, roztwór glukozy, stężenie kreatyniny, suplementacja wapnia, szpiczak mnogi, wzór Cockcroft-Gaulta, zaawansowany proces nowotworowy, zaburzenia czynności nerek, Zoledronic Acid Accord - Leksykon substancji czynnych
Cyklofosfamid – Dawkowanie i sposób podawania
Cyklofosfamid jest cytotoksycznym lekiem przeciwnowotworowym, którego podawanie wymaga doświadczenia onkologa oraz monitorowania wskaźników klinicznych, biochemicznych i hematologicznych przed, w trakcie i po terapii. Dawkowanie ustala się indywidualnie, uwzględniając wskazania terapeutyczne, stan pacjenta, funkcję narządów oraz wyniki badań laboratoryjnych, zwłaszcza morfologii krwi. W terapii skojarzonej z innymi cytostatykami o podobnej toksyczności konieczne może być zmniejszenie dawki lub wydłużenie odstępów między cyklami. Zaleca się stosowanie czynników stymulujących hematopoezę w celu ograniczenia mielosupresji. Ze względu na nefrotoksyczność i ryzyko uszkodzenia dróg moczowych, pacjent powinien otrzymywać odpowiednią podaż płynów, a lek podaje się rano. Dawkowanie dożylne obejmuje: leczenie ciągłe 3-6 mg/kg mc. (120-240 mg/m²), leczenie przerywane 10-15 mg/kg mc. (400-600 mg/m²) co 2-5 dni oraz duże dawki 20-40 mg/kg mc. (800-1600 mg/m²) co 21-28 dni. W przypadku ciężkich zaburzeń czynności wątroby (bilirubina 3,1-5 mg/100 ml) dawkę należy zmniejszyć o 25%, a przy GFR <10 ml/min o 50%.
busulfan, chemioterapia przeciwnowotworowa, choroba autoimmunologiczna, cyklofosfamid, cytostatyk, czynnik stymulujący hematopoezę, dializa, diureza, enzymy wątrobowe, erytrocyty w moczu, guz lity, hamowanie czynności szpiku kostnego, infuzja dożylna, leukocyty, mielosupresja, nowotwór hematologiczny, onkolog, płytki krwi, przesączanie kłębuszkowe, przeszczepienie szpiku, roztwór chlorku sodu, roztwór dekstrozy, roztwór hipotoniczny, stężenie bilirubiny, substancja cytotoksyczna, terapia skojarzona, toksyczność dróg moczowych, wskaźniki hematologiczne, wstrzyknięcie dożylne, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby - Leksykon leków
Skład i postać leku – Albunorm 20% 200 g/l
Albunorm 20% to roztwór do infuzji zawierający 200 g/l białka całkowitego, w tym minimum 96% albuminy ludzkiej, o właściwościach hyperonkotycznych. Preparat dostępny jest w butelkach 50 ml (10 g albuminy) oraz 100 ml (20 g albuminy). Zawiera substancje pomocnicze: chlorek sodu (5,7 g/l), N-acetylo-DL-tryptofan (3,9 g/l), kwas kaprylowy (2,3 g/l) oraz wodę do wstrzykiwań. Stężenie sodu wynosi 144-160 mmol/l, co jest istotne przy stosowaniu u pacjentów z ograniczeniem sodu w diecie. Roztwór powinien być przejrzysty lub lekko opalizujący; mętność lub osad wskazują na niestabilność lub zanieczyszczenie preparatu. Albunorm 20% można podawać bezpośrednio dożylnie lub po rozcieńczeniu w roztworze izotonicznym (5% glukoza lub 0,9% NaCl), z zaleceniem ogrzania do temperatury pokojowej lub ciała przed podaniem.
albumina ludzka, białko całkowite, chlorek sodu, dieta z ograniczeniem sodu, hemoliza, koncentrat krwinek czerwonych, kwas kaprylowy, N-acetylo-D,L-tryptofan, niezgodność farmaceutyczna, okres ważności leku, podanie dożylne, rozcieńczenie leku, roztwór chlorku sodu, roztwór do infuzji, roztwór glukozy, stężenie sodu, temperatura przechowywania, woda do wstrzykiwań - Leksykon leków
Skład i postać leku – Micafungin Zentiva 50 mg
Micafungin Zentiva jest dostępny w postaci proszku do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, w dawkach 50 mg i 100 mg mykafunginy (w postaci soli sodowej). Po rozpuszczeniu w 5 ml roztworu chlorku sodu 0,9% lub glukozy 5% tworzy roztwór o stężeniu odpowiednio 10 mg/ml lub 20 mg/ml, o pH 5,0-7,0 w temperaturze 25°C ± 2°C. Preparat zawiera substancje pomocnicze takie jak laktoza jednowodna, kwas cytrynowy i wodorotlenek sodu, które stabilizują pH i strukturę leku. Przygotowanie leku wymaga aseptycznych warunków, powolnego wstrzyknięcia rozpuszczalnika do fiolki, delikatnego mieszania bez wstrząsania oraz natychmiastowego użycia sporządzonego koncentratu. Dawkowanie może być dostosowane przez łączenie fiolek, np. 150 mg (1 × 100 mg + 1 × 50 mg) lub 200 mg (2 × 100 mg), z końcowym stężeniem roztworu do infuzji od 0,5 mg/ml do 2,0 mg/ml.
guma bromobutylowa, infuzja dożylna, koncentrat roztworu do infuzji, kwas cytrynowy, laktoza jednowodna, mykafungina, niezgodność farmaceutyczna, pojemność leku, roztwór chlorku sodu, roztwór glukozy, roztwór rozcieńczony, stabilność chemiczna i fizyczna, substancja czynna, substancja pomocnicza, warunki aseptyczne, wieczko aluminiowe, wlew dożylny, wodorotlenek sodu - Leksykon leków
Skład i postać leku – Trabectedin EVER PHARMA 1 mg
Trabectedin EVER PHARMA to syntetyczny lek przeciwnowotworowy dostępny w postaci proszku do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji w dawkach 0,25 mg i 1 mg trabektedyny. Po rekonstytucji z użyciem jałowej wody do wstrzykiwań (5 ml dla 0,25 mg i 20 ml dla 1 mg) uzyskuje się roztwór o stężeniu 0,05 mg/ml, który wymaga dalszego rozcieńczenia przed podaniem. Do rozcieńczenia stosuje się roztwór chlorku sodu 9 mg/ml (0,9%) lub roztwór glukozy 50 mg/ml (5%), przy czym stężenie trabektedyny w końcowym roztworze infuzyjnym nie powinno przekraczać 0,030 mg/ml. W przypadku podawania do żyły obwodowej zaleca się rozcieńczenie w co najmniej 1000 ml rozcieńczalnika, aby zminimalizować ryzyko podrażnienia naczyń. Preparat należy przechowywać w temperaturze 2–8°C, a roztwór po rekonstytucji i rozcieńczeniu wykazuje stabilność chemiczną i fizyczną do 30 godzin w temperaturze do 25°C, przy czym mikrobiologicznie powinien być użyty niezwłocznie lub przechowywany maksymalnie 24 godziny w warunkach aseptycznych.
arginina, cewnik żyły centralnej, koncentrat roztworu do infuzji, kwas cytrynowy, kwas fosforowy, lek cytotoksyczny, lek przeciwnowotworowy, niezgodność farmaceutyczna, pegylowana liposomalna doksorubicyna, precypitacja, rekonstytucja, rozcieńczalnik, roztwór chlorku sodu, roztwór glukozy, roztwór parenteralny, stabilność chemiczna i fizyczna, substancja pomocnicza, terapia skojarzona, trabektedyna, wodorotlenek sodu, wstrzyknięcie, wszczepialny system dostępu żylnego, żyła obwodowa - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Budixon Neb 0,25 mg/ml
Budixon Neb to zawiesina do nebulizacji zawierająca budezonid w stężeniach 0,25 mg/ml oraz 0,50 mg/ml, dostępna w plastikowych pojemnikach zawierających odpowiednio 0,50 mg lub 1 mg substancji czynnej w 2 ml zawiesiny. Dawkowanie jest indywidualizowane w zależności od wieku pacjenta, wcześniejszego leczenia glikokortykosteroidami oraz stopnia kontroli objawów. U dzieci od 6. miesiąca życia dawka dobowa wynosi od 0,25 mg do 0,5 mg, z możliwością zwiększenia do 1 mg przy jednoczesnym stosowaniu doustnych glikokortykosteroidów. U dorosłych i osób starszych dawka dobowa mieści się w zakresie 1-2 mg, a w POChP zaleca się 1-2 mg podzielone na dwie dawki co 12 godzin. W przypadku zespołu krupu u niemowląt i dzieci stosuje się dawkę 2 mg, podawaną jednorazowo lub w dwóch dawkach po 1 mg co 30 minut, powtarzaną co 12 godzin do 36 godzin. Budixon Neb nie jest lekiem doraźnym w ostrych napadach astmy, a pełne działanie terapeutyczne osiąga się po kilku tygodniach stosowania.
acetylocysteina, astma oskrzelowa, bromek ipratropiowy, budezonid, działanie niepożądane, fenoterolu, glikokortykosteroid, glikokortykosteroid doustny, kromoglikan sodowy, lek rozszerzający oskrzela, marskość wątroby, maska twarzowa, napad astmy, nebulizacja, nebulizator ultradźwiękowy, niewydolność nerek, POChP, roztwór chlorku sodu, salbutamol, stężenie w surowicy, terbutalina, zaburzenie czynności nerek, zakażenie grzybicze, zespół krupu, zestaw do nebulizacji - Leksykon leków
Skład i postać leku – Lorazepam TZF 4 mg/ml
Produkt leczniczy Lorazepam TZF dostępny jest w formie bezbarwnego roztworu do wstrzykiwań o stężeniach 2 mg/mL oraz 4 mg/mL, zawierający odpowiednio 2 mg lub 4 mg lorazepamu w 1 mL roztworu. Preparat charakteryzuje się pH w zakresie 3,5-7,5 i zawiera substancje pomocnicze takie jak makrogol 400 (203 mg/mL) oraz glikol propylenowy (845 mg/mL dla 2 mg/mL i 843 mg/mL dla 4 mg/mL), które poprawiają rozpuszczalność i stabilność roztworu. Lorazepam TZF przeznaczony jest do podawania domięśniowego (nierozcieńczony) lub dożylnego (po rozcieńczeniu 1:1 z wodą do wstrzykiwań, 0,9% roztworem NaCl lub 5-10% roztworem glukozy). Produkt dostarczany jest w ampułkach ze szkła borokrzemianowego o pojemności 2 mL, z oznaczeniem kolorem czerwonym (jedna obwódka dla 2 mg/mL, dwie dla 4 mg/mL).
- Leksykon substancji czynnych
Sód – Dawkowanie i sposób podawania
Dawkowanie sodu w terapii wymaga precyzyjnego dostosowania do indywidualnego stanu klinicznego pacjenta, uwzględniając zapotrzebowanie elektrolitowe oraz współistniejące schorzenia, zwłaszcza zaburzenia czynności nerek i wątroby. Sód podawany jest w różnych formach i jednostkach: mg, mEq/mmol oraz jako masa soli sodowej (np. NaCl, gdzie 1 g NaCl odpowiada 394 mg sodu i 17,1 mEq sodu). Roztwór chlorku sodu 0,9% zawiera 154 mmol/l sodu (około 9 mg/ml) i jest stosowany w dawkach od 500 ml do 3 litrów na 24 godziny u dorosłych oraz 20-100 ml/kg/24h u dzieci, z indywidualnym dostosowaniem. W dializie otrzewnowej i hemodializie dawkowanie sodu jest ściśle kontrolowane, np. w CADO stosuje się około 2000 ml roztworu na wymianę, 4 razy na dobę, a w hemodializie szybkość przepływu roztworu Biphozyl wynosi 500-3000 ml/godz. W żywieniu pozajelitowym dawkowanie sodu zależy od preparatu i masy ciała, np. Finomel 13-31 ml/kg m.c./dobę, Nutriflex do 40 ml/kg m.c./dobę, a u dzieci preparat Numeta G16%E do 96,2 ml/kg m.c./dobę.
acyklowir, automatyczna dializa otrzewnowa, badanie PET, chlorek sodu, ciągła ambulatoryjna dializa otrzewnowa, diagnostyka PET, dializa otrzewnowa, dializat, elektrolit w surowicy, hemodiafiltracja ciągła, hemodializa i hemofiltracja, hipernatremia, infuzja dożylna, kortykosteroid, milimol, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność wątroby, opryszczkowe zapalenie mózgu, płyn do dializy, płyn substytucyjny, półpasiec, preparat przeczyszczający, retencja sodu, równowaga kwasowo-zasadowa, równowaga wodno-elektrolitowa, roztwór chlorku sodu, sól fizjologiczna, wodobrzusze, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie wodno-elektrolitowe, żywienie pozajelitowe - Leksykon leków
Skład i postać leku – Fragmin 7 500 j.m. a.Xa/0,3 ml
Fragmin to preparat zawierający dalteparynę sodową, heparynę drobnocząsteczkową, dostępny w formie roztworu do wstrzykiwań o dawkach wyrażonych w j.m. anty-Xa, zgodnych z Międzynarodowym Standardem dla heparyn drobnocząsteczkowych. Dostępne dawki to: 2 500 j.m./0,2 ml, 5 000 j.m./0,2 ml, 7 500 j.m./0,3 ml, 10 000 j.m./0,4 ml, 12 500 j.m./0,5 ml, 15 000 j.m./0,6 ml oraz 18 000 j.m./0,72 ml. Substancje pomocnicze obejmują chlorek sodu, wodorotlenek sodu lub kwas solny do korekcji pH (5-7,5) oraz wodę do wstrzykiwań. Produkt jest dostępny w ampułkostrzykawkach jednorazowego użytku, wykonanych ze szkła klasy I, z osłonką igły potencjalnie zawierającą lateks, co jest istotne dla pacjentów z alergią na lateks. Niektóre ampułkostrzykawki wyposażone są w system Needle-Trap zapobiegający przypadkowym ukłuciom.
ampułkostrzykawka, dalteparyna sodowa, forma parenteralna, heparyna drobnocząsteczkowa, iniekcja, jednostka anty-Xa, kwas solny, nadwrażliwość na substancje, Needle-Trap, niezgodność farmaceutyczna, osłonka igły, roztwór chlorku sodu, roztwór do wstrzykiwań, roztwór glukozy, skażenie mikrobiologiczne, substancja czynna, substancja pomocnicza - Leksykon leków
Skład i postać leku – Pantoprazol Accord 40 mg
Pantoprazol Accord jest dostępny w postaci liofilizowanego proszku do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, zawierającego 40 mg pantoprazolu (w formie sodu półtorawodnego) w fiolce 10 ml. Do rekonstytucji używa się 10 ml 0,9% roztworu chlorku sodu, co daje przezroczysty, żółtawy roztwór gotowy do podania dożylnego. Możliwe jest dalsze rozcieńczenie roztworu w 100 ml 0,9% NaCl lub 5% roztworu glukozy, przy użyciu wyłącznie pojemników szklanych lub plastikowych. Produkt należy podawać dożylnie w czasie od 2 do 15 minut, a fiolka jest przeznaczona do jednorazowego użytku. Po rekonstytucji i rozcieńczeniu roztwór zachowuje stabilność chemiczną i fizyczną przez 12 godzin w temperaturze 25°C, jednak ze względów mikrobiologicznych powinien być wykorzystany niezwłocznie po przygotowaniu.
czystość mikrobiologiczna, guma bromobutylowa, niezgodność farmaceutyczna, pantoprazol, pantoprazol sodowy półtorawodny, podanie dożylne, proszek do rekonstytucji, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, proszek liofilizowany, rekonstytucja produktu, roztwór chlorku sodu, roztwór glukozy, stabilność roztworu, wodorotlenek sodu - Leksykon substancji czynnych
Neurotoksyna Clostridium botulinum typu A – Dawkowanie i sposób podawania
Neurotoksyna Clostridium botulinum typu A jest stosowana w leczeniu spastyczności mięśniowej, kręczu szyi, łagodnego kurczu powiek (BEB) oraz neurogennej nadreaktywności wypieracza. Dawkowanie jest ściśle zależne od wskazania klinicznego, masy ciała pacjenta oraz lokalizacji mięśni. W leczeniu spastyczności u dzieci dawka maksymalna wynosi do 15 j./kg na jedną kończynę dolną i do 16 j./kg na jedną kończynę górną, z całkowitą dawką nieprzekraczającą 1000 jednostek lub 30 j./kg mc. (mniejsza wartość). W przypadku leczenia nietrzymania moczu zalecana dawka to 600 jednostek, z możliwością zwiększenia do 800 jednostek, podawana w 30 iniekcjach do mięśnia wypieracza. Dla kręczu szyi dawka początkowa wynosi 500 jednostek, z możliwością dostosowania do 1000 jednostek, a w leczeniu BEB stosuje się dawki od 40 do 120 jednostek na oko, z zalecanym odstępem między iniekcjami co najmniej 12 tygodni.
cystoskop, dystonia szyjna, elektromiografia, elektrostymulacja, kurcz powiek, kurczowy kręcz szyi, mięsień brzuchaty łydki, mięsień dwugłowy ramienia, mięsień dźwigacz powieki górnej, mięsień kulszowo-goleniowy, mięsień mostkowo-obojczykowo-sutkowy, mięsień nawrotny obły, mięsień okrężny, mięsień piszczelowy tylny, mięsień płaszczkowaty, mięsień płatowaty głowy, mięsień przywodziciel kciuka, mięsień przywodziciel stawu biodrowego, mięsień zginacz głęboki palców, mięsień zginacz łokciowy nadgarstka, mięsień zginacz powierzchowny palców, mięsień zginacz promieniowy nadgarstka, mózgowe porażenie dziecięce, neurogenna nadreaktywność wypieracza, neurotoksyna Clostridium botulinum typu A, opadanie powieki, połowiczy kurcz twarzy, roztwór chlorku sodu, spastyczność ogniskowa, ultrasonografia - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – 0,9% Sodium Chloride-BRAUN 9 mg/ml
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa roztworu 0,9% chlorku sodu (Sodium Chloride-Braun) wykazały brak specjalnych zagrożeń dla ludzi, potwierdzając korzystny profil farmakologiczny produktu. Ocena wpływu na układy sercowo-naczyniowy, oddechowy oraz ośrodkowy układ nerwowy nie ujawniła istotnych niekorzystnych efektów. Badania toksyczności wielokrotnego dawkowania nie wykazały klinicznie istotnych zmian w parametrach biochemicznych, hematologicznych ani histopatologicznych narządów. Ponadto, nie stwierdzono toksycznego wpływu na reprodukcję, rozwój zarodka, płodu oraz rozwój pourodzeniowy, co potwierdza bezpieczeństwo stosowania w okresie ciąży i rozwoju potomstwa.
badania przedkliniczne, bezpieczeństwo farmakologiczne, elektrolity w osoczu, genotoksyczność, kwasowość miareczkowa, ocena histopatologiczna, osmolarność osocza, osmolarność teoretyczna, ośrodkowy układ nerwowy, parametry biochemiczne, pH płynów ustrojowych, potencjał klastogenny, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, równowaga elektrolitowa, roztwór chlorku sodu, roztwór soli fizjologicznej, rozwój pourodzeniowy, rozwój zarodka i płodu, toksyczność wielokrotnego dawkowania, toksyczny wpływ na reprodukcję, układ sercowo-naczyniowy, zaburzenia osmotyczne - Leksykon leków
Skład i postać leku – Meprelon 32 mg
Produkt leczniczy Meprelon dostępny jest w dawkach 16 mg i 32 mg metyloprednizolonu, w postaci proszku do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji. Ampułka 16 mg zawiera 20,92 mg metyloprednizolonu sodu bursztynianu (odpowiadające 15,78 mg metyloprednizolonu), natomiast ampułka 32 mg zawiera 41,85 mg metyloprednizolonu sodu bursztynianu (31,57 mg metyloprednizolonu). Roztwór przygotowuje się aseptycznie, rozpuszczając proszek w 1 ml wody do wstrzykiwań, a następnie, w przypadku infuzji, rozcieńcza się go w 5% roztworze glukozy, 0,9% roztworze chlorku sodu lub roztworze Ringera. Należy unikać mieszania Meprelonu z innymi lekami lub roztworami o pH ≤ 5,6, aby zapobiec mętnieniu lub wytrącaniu się substancji, a także z roztworami zawierającymi wapń, które mogą powodować powstawanie osadu fosforanu wapnia. Produkt jest przeznaczony do jednorazowego użycia, a pozostałości po otwarciu należy usunąć.
disodu fosforan, fosforan wapnia, metyloprednizolon, metyloprednizolonu sodu bursztynian, niezgodność farmaceutyczna, podanie pozajelitowe, roztwór chlorku sodu, roztwór do infuzji, roztwór do wstrzykiwań, roztwór glukozy, roztwór Ringera, sodu diwodorofosforan, stabilność chemiczna i fizyczna, warunki aseptyczne, woda do wstrzykiwań, wytrącanie substancji - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Daptomycin Reddy 500 mg
Daptomycin Reddy jest dostępny w dawkach 350 mg i 500 mg jako proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań/infuzji, zawierający 50 mg daptomycyny w 1 ml po rekonstytucji w 0,9% roztworze chlorku sodu. U dorosłych dawkowanie zależy od rodzaju zakażenia i obecności bakteriemii wywołanej przez Staphylococcus aureus: 4 mg/kg mc. raz na dobę przez 7-14 dni w powikłanych zakażeniach skóry i tkanek miękkich bez bakteriemii, 6 mg/kg mc. raz na dobę w przypadku bakteriemii lub infekcyjnego zapalenia wsierdzia (RIE). U pacjentów z klirensem kreatyniny <30 ml/min dawkowanie jest modyfikowane do podawania co 48 godzin. Lek podaje się dożylnie, zwykle w infuzji trwającej minimum 30 minut, choć u dorosłych dopuszczalne jest także 2-minutowe wstrzyknięcie dożylne, bez istotnych różnic farmakokinetycznych i bezpieczeństwa. Konieczne jest monitorowanie stężenia kinazy kreatynowej (CPK) na początku i co najmniej raz w tygodniu podczas terapii.
bakteriemia, bakteriemia Staphylococcus aureus, ciągła ambulatoryjna dializa otrzewnowa, daptomycyna, fosfokinaza kreatynowa, hemodializa, infekcyjne zapalenie wsierdzia, infuzja dożylna, kinaza kreatynowa, klasyfikacja Child-Pugh, klirens kreatyniny, powikłane zakażenie skóry i tkanek miękkich, przewodnictwo nerwowo-mięśniowe, rekonstytucja, roztwór chlorku sodu, układ nerwowy, wstrzyknięcie dożylne, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby - Leksykon leków
Skład i postać leku – Phenylephrine Unimedic 10 mg/ml
Phenylephrine Unimedic to koncentrat do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji o stężeniu 10 mg/ml fenylefryny (chlorowodorek fenylefryny). Preparat jest klarownym, bezbarwnym roztworem o pH 4,5-6,5, dostępny w ampułkach 2 ml zawierających 1 ml koncentratu (10 mg substancji czynnej). Substancje pomocnicze obejmują m.in. chlorek sodu (0,2 mmol sodu na ampułkę), cytrynian sodu, kwas cytrynowy, wodę do wstrzykiwań oraz regulatory pH (kwas solny i wodorotlenek sodu). Ze względu na wysokie stężenie preparat wymaga rozcieńczenia przed podaniem dożylnym, najczęściej w roztworze NaCl 9 mg/ml (0,9%) lub glukozy 50 mg/ml (5%).
bufor pH, chlorek sodu, chlorowodorek fenylefryny, cytrynian sodu, fenylefryna, interakcja farmaceutyczna, koncentrat do sporządzania roztworu, koncentrat do wstrzykiwań, koncentrat jałowy, kwas cytrynowy bezwodny, kwas solny, niezgodność farmaceutyczna, podanie dożylne, roztwór chlorku sodu, roztwór glukozy, środek izotonizujący, stabilność produktu, utylizacja produktów farmaceutycznych, warunki aseptyczne, warunki przechowywania, woda do wstrzykiwań, wodorotlenek sodu, wstrzyknięcie lub infuzja - Leksykon leków
Skład i postać leku – Micafungin Day Zero 50 mg
Micafungin Day Zero to lek przeciwgrzybiczy dostępny w postaci proszku do sporządzania roztworu do infuzji, zawierający mykafunginę w formie soli sodowej w dawkach 50 mg i 100 mg. Po rekonstytucji stężenie substancji czynnej wynosi odpowiednio 10 mg/ml dla fiolki 50 mg oraz 20 mg/ml dla fiolki 100 mg. Preparat zawiera także substancje pomocnicze takie jak sacharoza, kwas cytrynowy i wodorotlenek sodu, które stabilizują pH roztworu. Roztwór po przygotowaniu powinien być przezroczysty i bezbarwny, bez widocznych cząstek, a podanie odbywa się w powolnym wlewie dożylnym trwającym około 1 godziny. Dawkowanie może wynosić 50 mg, 100 mg, 150 mg lub 200 mg, co wymaga odpowiedniej liczby fiolek i rozpuszczalnika (5 ml na fiolkę), a końcowe stężenia w roztworze do infuzji wynoszą od 0,5 mg/ml do 2,0 mg/ml.
fiolka, infuzja dożylna, korek z gumy butylowej, kwas cytrynowy, mykafungina, niezgodność farmaceutyczna, proszek do sporządzania roztworu do infuzji, rekonstytucja, roztwór chlorku sodu, roztwór glukozy, sacharoza, sodu wodorotlenek, sól sodowa mykafunginy, stabilność chemiczna i fizyczna, substancja pomocnicza, warunki aseptyczne, wlew dożylny - Leksykon leków
Skład i postać leku – Topotecanum Accord 1 mg/ml
Topotecanum Accord to koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji zawierający topotekan w stężeniu 1 mg/ml (chlorowodorek topotekanu). Produkt dostępny jest w fiolkach o pojemności 1 ml (1 mg topotekanu) oraz 4 ml (4 mg topotekanu). Roztwór charakteryzuje się pH w zakresie 1,5-2,5 oraz osmolarnością około 100-40 mOsm/l. Przed podaniem koncentrat należy rozcieńczyć do stężenia terapeutycznego 25-50 µg/ml, stosując 0,9% roztwór chlorku sodu lub 5% roztwór glukozy. Po rozcieńczeniu roztwór wykazuje stabilność chemiczną i fizyczną do 30 dni w temperaturze 25°C lub 2-8°C, jednak ze względów mikrobiologicznych zaleca się zużycie w ciągu 24 godzin, chyba że rozcieńczenie odbyło się w warunkach aseptycznych.
bezpieczeństwo mikrobiologiczne, chlorowodorek, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, kwas solny, kwas winowy, lek cytotoksyczny, niezgodność farmaceutyczna, okres ważności, osmolarność, parametry fizykochemiczne, roztwór chlorku sodu, roztwór glukozy, stabilizator pH, stabilność użytkowa, stężenie terapeutyczne, topotekan, warunki aseptyczne, właściwości cytotoksyczne, woda do wstrzykiwań - Leksykon leków
Skład i postać leku – Tigecycline AptaPharma 50 mg
Tigecycline AptaPharma jest dostępny w postaci liofilizowanego proszku do sporządzania roztworu do infuzji, zawierającego 50 mg tygecykliny w 10 ml fiolce. Po rekonstytucji w 5,3 ml 0,9% roztworu chlorku sodu, 5% roztworu glukozy lub płynu Ringera z mleczanami, uzyskuje się roztwór o stężeniu 10 mg/ml i pH 5,0–6,5. Do infuzji dożylnej należy podać 5 ml roztworu (50 mg tygecykliny), a w przypadku dawki 100 mg – roztwory z dwóch fiolek rozcieńczone w 100 ml. Roztwór powinien być klarowny, pomarańczowy, bez widocznych cząstek stałych. Tygecyklinę podaje się dożylnie, stosując odrębny przewód lub łącznik typu Y, który należy przepłukać 0,9% roztworem chlorku sodu lub 5% roztworem glukozy przed i po infuzji. Nie zaleca się jednoczesnego podawania przez ten sam łącznik amfoterycyny B, diazepamu, inhibitorów pompy protonowej (esomeprazol, omeprazol) oraz roztworów o pH >7.
amfoterycyna B, amikacyna, chlorowodorek dopaminy, chlorowodorek lidokainy, chlorowodorek ranitydyny, diazepam, dobutamina, ezomeprazol, gentamycyna, haloperydol, infuzja dożylna, kompleks lipidowy amfoterycyny, łącznik typu Y, metoklopramid, morfina, noradrenalina, omeprazol, piperacylina z tazobaktamem, płyn Ringera z mleczanami, propofol, proszek liofilizowany, rekonstytucja, roztwór chlorku sodu, roztwór do infuzji, roztwór glukozy, teofilina, tobramycyna, tygecyklina - Leksykon leków
Skład i postać leku – Irinotecan Kabi 20 mg/ml
Irinotecan Kabi jest koncentratem do sporządzania roztworu do infuzji o stężeniu 20 mg/ml (chlorowodorek irynotekanu trójwodny, odpowiadający 17,33 mg irynotekanu na ml). Produkt dostępny jest w fiolkach o pojemnościach 2 ml (40 mg), 5 ml (100 mg), 15 ml (300 mg) oraz 25 ml (500 mg). Preparat ma jasnożółty kolor i pH w zakresie 3,0-3,7, zawiera sorbitol (45 mg/ml) jako substancję pomocniczą o znanym działaniu, kwas mlekowy, wodę do wstrzykiwań oraz sodu wodorotlenek do regulacji pH. Lek jest cytostatykiem przeznaczonym do dożylnej infuzji po rozcieńczeniu w 0,9% roztworze chlorku sodu lub 5% roztworze glukozy, w objętości 250 ml. Po rozcieńczeniu roztwór powinien być przezroczysty, bezbarwny do jasnożółtego, bez cząstek stałych, a jego stabilność chemiczna i fizyczna utrzymuje się do 24 godzin w temperaturze poniżej 25°C oraz do 48 godzin w 2-8°C, przy czym zaleca się natychmiastowe zużycie z mikrobiologicznego punktu widzenia.
- Leksykon leków
Skład i postać leku – Piperacillin/Tazobactam Kabi 4 g + 0,5 g 4 g + 0,5 g
Piperacillin/Tazobactam Kabi w dawce 4 g + 0,5 g zawiera 4 g piperacyliny i 0,5 g tazobaktamu w postaci soli sodowych, dostarczając jednocześnie 9,7 mmol (224 mg) sodu na fiolkę. Produkt występuje jako biały lub prawie biały proszek do sporządzania roztworu do infuzji, który wymaga rozpuszczenia w 20 ml rozpuszczalnika (0,9% roztwór chlorku sodu lub jałowa woda do wstrzykiwań, z ograniczeniem do 50 ml jałowej wody). Po rozpuszczeniu roztwór należy ocenić wizualnie pod kątem przejrzystości i braku cząstek stałych. Dalsze rozcieńczenie do 50 ml lub 150 ml jest możliwe przy użyciu 0,9% roztworu chlorku sodu, 5% roztworu glukozy lub 6% roztworu dekstranu w 0,9% chlorku sodu. Produkt nie zawiera substancji pomocniczych, co minimalizuje ryzyko reakcji niepożądanych i interakcji farmakologicznych.
aminoglikozydy, aseptyka, dieta niskosodowa, guma halobutylowa, hydrolizat albuminy, inaktywacja aminoglikozydu, niezgodność farmaceutyczna, piperacylina, podanie dożylne, produkty krwiopochodne, roztwór chlorku sodu, roztwór dekstranu, roztwór do infuzji, roztwór glukozy, roztwór Hartmanna, roztwór Ringera, stabilność chemiczna, tazobaktam, warunki aseptyczne, wieczko flip-off, woda do wstrzykiwań, wodorowęglan sodu - Leksykon leków
Skład i postać leku – Etopozyd Accord 20 mg/ml
Etopozyd Accord to koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji o stężeniu 20 mg/ml, dostępny w fiolkach o objętości od 5 ml (100 mg etopozydu) do 50 ml (1000 mg etopozydu). Preparat ma pH 3,0–4,0 i zawiera substancje pomocnicze takie jak alkohol benzylowy (30 mg/ml), etanol bezwodny (240,64 mg/ml), kwas cytrynowy bezwodny, polisorbat 80 oraz makrogol 300. Przed podaniem lek musi zostać rozcieńczony w 5% roztworze glukozy lub 0,9% roztworze chlorku sodu do stężenia 0,2-0,4 mg/ml, z zaleceniem nieprzekraczania 0,4 mg/ml ze względu na ryzyko wytrącenia osadu. Rozcieńczone roztwory zachowują stabilność fizykochemiczną do 96 godzin (0,2 mg/ml) lub do 48 godzin (0,4 mg/ml) w temperaturze 20-25°C, jednak z mikrobiologicznego punktu widzenia powinny być zużyte natychmiast po przygotowaniu. Nie zaleca się przechowywania w lodówce (2-8°C) z powodu ryzyka wytrącenia osadu.
alkohol benzylowy, ekspozycja na lek, etanol bezwodny, etopozyd, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, kwas cytrynowy bezwodny, lek cytostatyczny, makrogol 300, niezgodność farmaceutyczna, polisorbat 80, regulator pH, rękawiczki ochronne, rozcieńczony roztwór, roztwór chlorku sodu, roztwór glukozy, stabilność fizyko-chemiczna, substancja czynna, substancja pomocnicza, warunki jałowe, wytrącenie osadu - Leksykon leków
Skład i postać leku – Biotum 2 g
Biotum to antybiotyk cefalosporynowy III generacji, zawierający 1 g lub 2 g ceftazydymu w postaci pięciowodzianu buforowanego węglanem sodu, dostępny jako proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji. Preparat zawiera odpowiednio 60 mg lub 120 mg sodu na fiolkę i wymaga przechowywania w temperaturze do 25ºC, chroniony przed światłem, z okresem ważności 2 lata. Po rekonstytucji roztwór może mieć barwę od jasnożółtej do bursztynowej, co nie wpływa na skuteczność leku. Roztwór można przechowywać do 24 godzin w lodówce (2-8ºC). Ceftazydym wykazuje niezgodności farmaceutyczne z wankomycyną i aminoglikozydami, co wyklucza ich mieszanie w jednej strzykawce lub zestawie do infuzji. Nie jest stabilny w roztworze wodorowęglanu sodu, który nie powinien być stosowany jako rozpuszczalnik.
aminoglikozyd, antybiotyk cefalosporynowy, cefalosporyna trzeciej generacji, ceftazydym, chlorowodorek lidokainy, dializa otrzewnowa, dwutlenek węgla, infuzja dożylna, niezgodność farmaceutyczna, proszek do sporządzania roztworu, roztwór chlorku sodu, roztwór dekstranu, roztwór glukozy, roztwór mleczanu sodu, roztwór wodorowęglanu sodu, wankomycyna, węglan sodu, wstrzyknięcie domięśniowe, wstrzyknięcie dożylne, wstrzyknięcie lub infuzja - Leksykon leków
Skład i postać leku – Benodil 0,125 mg/ml
Benodil to zawiesina do nebulizacji zawierająca budezonid w stężeniach 0,125 mg/ml, 0,25 mg/ml oraz 0,5 mg/ml, przeznaczona do podawania wziewnego. Każda ampułka o pojemności 2 ml zawiera odpowiednio 0,25 mg, 0,5 mg lub 1 mg budezonidu oraz 6,99 mg sodu, co jest istotne u pacjentów na diecie niskosodowej. Substancje pomocnicze obejmują disodu edetynian, chlorek sodu, polisorbat 80, kwas cytrynowy bezwodny, sodu cytrynian oraz wodę do wstrzykiwań. Produkt jest pakowany w ampułki LDPE po 2 ml, w saszetkach po 5 ampułek, dostępny w opakowaniach zawierających od 10 do 60 ampułek. Okres ważności wynosi 18 miesięcy dla stężenia 0,125 mg/ml oraz 3 lata dla pozostałych stężeń.
ampułka z polietylenu, budezonid, ciśnienie osmotyczne, dieta niskosodowa, disodu edetynian, droga wziewna, glikokortykosteroid, kwas cytrynowy bezwodny, nebulizacja, nebulizator, polisorbat 80, rozcieńczenie roztworu, roztwór chlorku sodu, sodu cytrynian, substancja chelatująca, substancja pomocnicza, układ oddechowy, woda do wstrzykiwań, zawiesina, zawiesina do nebulizacji - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Temsirolimus Accord 30 mg
Temsirolimus Accord jest lekiem przeciwnowotworowym stosowanym w leczeniu zaawansowanego raka nerkowokomórkowego, podawanym wyłącznie dożylnie w dawce 25 mg raz w tygodniu, we wlewie trwającym 30-60 minut. Preparat dostępny jest w formie koncentratu zawierającego 30 mg temsirolimusu, który po rozcieńczeniu w 1,8 ml rozpuszczalnika osiąga stężenie 10 mg/ml. Następnie wymaga dalszego rozcieńczenia w 0,9% roztworze chlorku sodu do wstrzykiwań. Kluczowym elementem terapii jest premedykacja dożylna difenhydraminą w dawce 25-50 mg, podawana około 30 minut przed infuzją, celem zmniejszenia ryzyka reakcji nadwrażliwości. W przypadku działań niepożądanych dopuszcza się modyfikację dawki o 5 mg na tydzień lub tymczasowe przerwanie leczenia. Nie jest konieczne dostosowanie dawki u pacjentów w podeszłym wieku ani u osób z zaburzeniami czynności nerek, jednak zaleca się ostrożność przy ciężkich dysfunkcjach nerek.
ciężkie zaburzenie czynności wątroby, difenhydramina, działanie niepożądane, etanol i glikol propylenowy, glejak o wysokim stopniu złośliwości, infuzja, koncentrat i rozpuszczalnik, liczba płytek krwi, mięsak prążkowanokomórkowy, nerwiak zarodkowy, płytki krwi, podanie dożylne, produkt przeciwhistaminowy, rak nerkowokomórkowy, reakcja nadwrażliwości, roztwór chlorku sodu, temsirolimus, wlew dożylny, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby - Leksykon leków
Skład i postać leku – Naloxonum hydrochloricum WZF 400 mcg/ml
Produkt leczniczy Naloxonum hydrochloricum WZF jest dostępny w postaci roztworu do wstrzykiwań o stężeniu 400 mikrogramów/ml, zawierającym nalokson chlorowodorek dwuwodny jako substancję czynną. Każdy mililitr roztworu zawiera 3,36 mg sodu, co jest istotne dla pacjentów z kontrolowaną podażą sodu. Preparat jest bezbarwnym, przezroczystym płynem, co umożliwia ocenę jego czystości przed podaniem. Dostępne drogi podania to dożylne (i.v.), domięśniowe (i.m.), podskórne (s.c.) oraz wlew dożylny po rozcieńczeniu. W przypadku wlewu dożylnego, standardowe rozcieńczenie polega na rozpuszczeniu 2000 mikrogramów naloksonu (5 ml roztworu) w 500 ml roztworu chlorku sodu 0,9% lub glukozy 5%, co daje stężenie 4 mikrogramów/ml. Roztwór do wlewu należy przygotować bezpośrednio przed podaniem, aby zachować stabilność i skuteczność leku.
ampułka, interakcja fizykochemiczna, kwas solny rozcieńczony, naloksonu chlorowodorek, naloksonu chlorowodorek dwuwodny, niezgodność farmaceutyczna, podanie domięśniowe, podanie dożylne, podanie podskórne, roztwór chlorku sodu, roztwór do wstrzykiwań, roztwór glukozy, sodu chlorek, wlew dożylny, wlew kroplowy, woda do wstrzykiwań - Leksykon leków
Skład i postać leku – Ondansetron B. Braun 2 mg/ml roztwór do wstrzykiwań 2 mg/ml
Ondansetron B. Braun to roztwór do wstrzykiwań zawierający 2 mg/ml ondansetronu w formie chlorowodorku dwuwodnego, dostępny w ampułkach o pojemności 2 ml (4 mg substancji czynnej) oraz 4 ml (8 mg substancji czynnej). Preparat zawiera również substancje pomocnicze, takie jak chlorek sodu (izotoniczność), cytrynian sodu dwuwodny (bufor) oraz kwas cytrynowy jednowodny (regulator pH). W każdym mililitrze roztworu znajduje się 3,34 mg sodu. Produkt jest dostępny w ampułkach szklanych typu I oraz z polietylenu (LDPE), które są kompatybilne ze strzykawkami z złączami Luer lock i Luer fit, co zwiększa bezpieczeństwo podania. Preparat jest przeznaczony do jednorazowego użytku, a po otwarciu należy go zużyć natychmiast lub przechowywać zgodnie z zaleceniami.
ampułka polietylenowa, ampułka szklana, bufor, chlorek sodu, cytrynian sodu dwuwodny, degradacja substancji czynnej, interakcja fizykochemiczna, izotoniczność, kwas cytrynowy, niezgodność farmaceutyczna, ondansetron, przezroczystość roztworu, regulator pH, rozcieńczenie leku, roztwór chlorku sodu, roztwór do wstrzykiwań, roztwór glukozy, roztwór mannitolu, roztwór Ringera, stabilność leku, substancja pomocnicza, warunek aseptyczny, woda do wstrzykiwań, wytrącanie osadu, złącze luer, zmiana fizykochemiczna - Leksykon leków
Skład i postać leku – Paclitaxel-Ebewe 6 mg/ml
Paclitaxel-Ebewe to koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji zawierający paklitaksel w stężeniu 6 mg/ml, dostępny w fiolkach o pojemnościach od 5 ml (30 mg paklitakselu) do 100 ml (600 mg paklitakselu). Substancje pomocnicze to polioksyetylowany olej rycynowy (522,4 mg/ml) oraz etanol bezwodny (401,7 mg/ml). Lek podaje się wyłącznie dożylnie po rozcieńczeniu w 0,9% roztworze chlorku sodu, 5% roztworze glukozy lub ich mieszaninie, do końcowego stężenia paklitakselu 0,3–1,2 mg/ml. Ze względu na obecność polioksyetylowanego oleju rycynowego, który może wypłukiwać DEHP z pojemników PCW, zaleca się stosowanie sprzętu i pojemników wolnych od PCW (szkło, polipropylen, poliolefiny) oraz infuzję przez polietylenowe zestawy z filtrem 0,22 µm. Nie należy mieszać produktu z innymi lekami poza wymienionymi rozcieńczalnikami.
aspekt mikrobiologiczny, droga dożylna, etanol bezwodny, infuzja dożylna, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, lek cytotoksyczny, lek przeciwnowotworowy, makrogologlicerolu rycynooleinian, paklitaksel, polichlorek winylu, polioksyetylowany olej rycynowy, roztwór chlorku sodu, roztwór glukozy, stabilność chemiczna i fizyczna, warunki aseptyczne, wytrącanie osadu, zestaw do infuzji, zwalidowane warunki aseptyczne - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Omeprazole Noridem 40 mg
Omeprazole Noridem w postaci proszku do sporządzania roztworu do infuzji zawiera 40 mg omeprazolu (42,6 mg soli sodowej) na fiolkę, co po odtworzeniu daje roztwór o stężeniu 0,4 mg/ml omeprazolu (0,426 mg/ml soli sodowej). Lek podaje się dożylnie u pacjentów, u których terapia doustna jest niemożliwa lub niewskazana. Standardowa dawka wynosi 40 mg raz na dobę podawane we wlewie dożylnym trwającym 20-30 minut. W przypadku zespołu Zollingera-Ellisona dawka początkowa to 60 mg na dobę, a w razie konieczności większe dawki należy podawać w dwóch dawkach podzielonych. U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek nie jest wymagana modyfikacja dawki, natomiast u osób z niewydolnością wątroby zaleca się zmniejszenie dawki do 10-20 mg na dobę. Pacjenci geriatryczni (>65 lat) nie wymagają zmiany dawkowania, a dane dotyczące stosowania u dzieci i młodzieży są ograniczone.
biały proszek, dawka początkowa, dawka podzielona, omeprazol, pacjent geriatryczny, populacja pediatryczna, produkt leczniczy, roztwór chlorku sodu, roztwór do infuzji, roztwór glukozy, terapia doustna, wlew dożylny, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zespół Zollingera-Ellisona - Leksykon leków
Skład i postać leku – Pulmicort 0,125 mg/ml
Pulmicort to zawiesina do nebulizacji zawierająca mikronizowany budezonid w stężeniach 0,125 mg/ml, 0,250 mg/ml oraz 0,500 mg/ml. Każdy plastikowy pojemnik jednostkowy zawiera 2 ml zawiesiny, co odpowiada dawkom odpowiednio 0,25 mg, 0,50 mg lub 1 mg budezonidu. Preparat zawiera substancje pomocnicze takie jak disodu edetynian, chlorek sodu, polisorbat 80, kwas cytrynowy bezwodny, cytrynian sodu oraz wodę oczyszczoną. Dostępny jest w opakowaniach po 20 lub 5 pojemników, z okresem ważności 2 lata dla stężenia 0,125 mg/ml oraz 3 lata dla wyższych stężeń. Po otwarciu torebki z folii aluminiowej, pojemniki można przechowywać do 3 miesięcy w temperaturze poniżej 30°C, chroniąc przed światłem, jednak zawartość pojedynczego pojemnika powinna być zużyta w ciągu 12 godzin, a pozostałość po otwarciu nie powinna być ponownie stosowana ze względu na brak jałowości.
acetylocysteina, bromek ipratropiowy, budezonid, chlorek sodu, cytrynian sodu, disodu edetynian, fenoterol, kromoglikan sodowy, kwas cytrynowy, maska twarzowa, nebulizacja, nebulizator, podrażnienie skóry, polisorbat, roztwór chlorku sodu, salbutamol, substancja czynna, substancja pomocnicza, terbutalina, zakażenie grzybicze, zawiesina do nebulizacji - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Antytoksyna jadu żmij 1 ml zawiera przeciwciała neutralizujące nie mniej niż 130 j. LD50 jadu żmii zygzakowatej; 1 ampułka zawiera przeciwciała neutralizujące nie mniej, niż 500 j. LD50 jadu żmii zygzakowatej
Decyzja o zastosowaniu Antytoksyny jadu żmij powinna być poprzedzona szczegółowym wywiadem alergicznym oraz wykonaniem śródskórnej próby uczuleniowej na antytoksynę końską (białko końskie). Próba polega na śródskórnym wstrzyknięciu 0,1 ml antytoksyny rozcieńczonej 1:10 w 0,9% NaCl i obserwacji reakcji przez 10-20 minut; obecność zaczerwienienia i bąbla wskazuje na uczulenie. W przypadku wyniku ujemnego podaje się domięśniowo całą dawkę z jednej ampułki (zawierającej ≥500 jednostek LD₅₀ neutralizujących jad żmii zygzakowatej), a w razie braku poprawy po 1-2 godzinach dawkę można powtórzyć. Antytoksynę podaje się najlepiej w okolice miejsca ukąszenia, a przed podaniem należy mieć przygotowany zestaw przeciwwstrząsowy. W sytuacjach nagłych, gdy nie ma czasu na próbę uczuleniową, antytoksynę można podać pod osłoną leków przeciwwstrząsowych, decyzję podejmuje lekarz.
antybiotyk, antytoksyna jadu żmij, antytoksyna końska, białko końskie, jad żmii, kortykosteroid, lek przeciwhistaminowy, lek przeciwwstrząsowy, metoda odczulająca, nawodnienie pozajelitowe, niesterydowy lek przeciwzapalny, podanie domięśniowe, podanie podskórne, podanie śródskórne, roztwór chlorku sodu, stan alergiczny, ukąszenie, zatrucie jadem, zestaw przeciwwstrząsowy, żmija zygzakowata - Leksykon leków
Skład i postać leku – Biofuroksym 750 mg
BIOFUROKSYM to cefuroksym sodowy dostępny w postaci proszku do sporządzania roztworu lub zawiesiny do wstrzykiwań w dawkach 250 mg, 500 mg oraz 750 mg. Każda fiolka zawiera odpowiednio 14 mg, 28 mg lub 42 mg sodu, co jest istotne przy monitorowaniu podaży sodu u pacjentów. Preparat wymaga rozpuszczenia w odpowiedniej objętości rozpuszczalnika zależnie od drogi podania: domięśniowo (1-3 ml, stężenie około 216 mg/ml) lub dożylnie (co najmniej 2-6 ml, stężenie około 116 mg/ml). Roztwór należy stosować bezpośrednio po przygotowaniu, choć zachowuje trwałość do 24 godzin w temperaturze 2-8°C. Zabarwienie roztworu może się pogłębiać podczas przechowywania, co nie wpływa na skuteczność terapeutyczną.
aminoglikozyd, cefuroksym, chlorek potasu, chlorowodorek lidokainy, heparyna, hydrokortyzon, inaktywacja, infuzja dożylna, mleczan sodu, mleczanowy roztwór Ringera, niezgodność farmaceutyczna, podanie domięśniowe, proszek do sporządzania roztworu, roztwór chlorku sodu, roztwór glukozy, roztwór Hartmanna, roztwór ksylitolu, roztwór Ringera, roztwór wodorowęglanu sodu, sól sodowa, współczynnik przesuwu fazowego, wstrzyknięcie dożylne, zawiesina do wstrzykiwań - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Human Albumin CSL Behring 200 g/l 200 g/l
Human Albumin CSL Behring 200 g/l to hiperonkotyczny roztwór dożylny zawierający 200 g/l białka całkowitego, z czego minimum 96% stanowi ludzka albumina, oraz 125 mmoli sodu na litr. Dawkowanie preparatu musi być indywidualnie dostosowane do masy ciała pacjenta, ciężkości urazu lub choroby, stopnia utraty płynów i białek oraz przede wszystkim do objętości krążącej krwi, a nie poziomu albumin w osoczu. Preparat można podawać nierozcieńczony lub po rozcieńczeniu w 5% roztworze glukozy bądź 0,9% roztworze chlorku sodu. Szybkość infuzji powinna być ustalana indywidualnie, z uwzględnieniem stanu klinicznego pacjenta oraz w szczególnych przypadkach, takich jak wymiana osocza, gdzie konieczna jest synchronizacja szybkości podawania albuminy z usuwaniem osocza.
albumina ludzka, ciśnienie tętnicze krwi, ciśnienie zaklinowania w tętnicy płucnej, hematokryt, infuzja dożylna, objętość krążącej krwi, objętość moczu, ośrodkowe ciśnienie żylne, perfuzja nerek, powikłanie hemodynamiczne, poziom albumin w osoczu, poziom elektrolitów, preparat hiperonkotyczny, równowaga hemodynamiczna, roztwór chlorku sodu, roztwór glukozy, roztwór izotoniczny, sól fizjologiczna, stan hemodynamiczny, szybkość infuzji, wymiana osocza - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Daptomycin Reddy 500 mg
Produkt leczniczy Daptomycin Reddy, dostępny w dawkach 350 mg i 500 mg jako proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań/infuzji, jest bezwzględnie przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na daptomycynę lub substancje pomocnicze. Po rekonstytucji w 0,9% roztworze chlorku sodu (7 ml dla dawki 350 mg i 10 ml dla dawki 500 mg) stężenie wynosi 50 mg daptomycyny/ml. Przed rozpoczęciem terapii konieczne jest szczegółowe zebranie wywiadu alergologicznego, a w przypadku wystąpienia objawów nadwrażliwości (wysypka, świąd, pokrzywka, obrzęk naczynioruchowy, duszność, spadek ciśnienia, wstrząs anafilaktyczny) podawanie leku należy natychmiast przerwać. W dokumentacji medycznej należy precyzyjnie odnotować wszelkie reakcje alergiczne, aby zapobiec ponownemu podaniu leku u pacjentów z przeciwwskazaniami.
antybiotyk, daptomycyna, duszność, działanie niepożądane, hipotensja, liofilizat, nadwrażliwość, objawy nadwrażliwości, obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka, reakcja nadwrażliwości, reakcja skórna, rekonstytucja proszku, roztwór chlorku sodu, świąd, wstrząs anafilaktyczny, wysypka, wywiad alergologiczny, zestaw przeciwwstrząsowy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Inj. Natrii chlorati 10% Polpharma 100 mg/ml
W badaniach przedklinicznych oceniono bezpieczeństwo stosowania koncentratu chlorku sodu 10%, ze szczególnym uwzględnieniem potencjalnego działania teratogennego i mutagennego. W modelu ciężarnych myszy podawanie 25% roztworu chlorku sodu w dawkach 2500 mg/kg oraz 1900 mg/kg masy ciała wykazało toksyczność płodową, z zależnym od dawki wzrostem częstości wad rozwojowych. W badaniach mutagenności na szczurach, podanie chlorku sodu dootrzewnowo w dawce 1027 mg/kg (30 mmol/kg mc.) nie wywołało istotnych zmian komórkowych, natomiast dawka 2338 mg/kg (40 mmol/kg mc.) spowodowała znaczący wzrost liczby zmienionych komórek, co wskazuje na efekt dawko-zależny.
badanie mutagenności, badanie przedkliniczne, błona śluzowa żołądka, działanie teratogenne, koncentrat chlorku sodu, podanie dootrzewnowe, podanie doustne, rozrost komórek, roztwór chlorku sodu, stężenie chlorku sodu, toksyczność płodowa, uszkodzenie komórek, wada rozwojowa, wstrzyknięcie podskórne, zależność dawka-efekt, zmiana komórkowa, zmiana nowotworowa - Leksykon leków
Skład i postać leku – Micafungin Zentiva 100 mg
Micafungin Zentiva to lek przeciwgrzybiczy dostępny w postaci proszku do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, zawierający mykafunginę w dawkach 50 mg i 100 mg (odpowiednio 10 mg/ml i 20 mg/ml po rozpuszczeniu). Preparat ma pH w zakresie 5,0-7,0 i jest rozpuszczany w 5 ml roztworu chlorku sodu 0,9% lub glukozy 5%, co pozwala na uzyskanie roztworu o stężeniu od 0,5 mg/ml do 2,0 mg/ml w zależności od łącznej dawki (50-200 mg). Produkt wymaga aseptycznego przygotowania i rozcieńczenia, a następnie podania w postaci powolnej infuzji dożylnej trwającej około 1 godziny. Fiolki są jednorazowego użytku, a roztwór powinien być klarowny, bez cząstek stałych.
fiolka ze szkła oranżowego, guma bromobutylowa, kontrolowane warunki aseptyczne, kwas cytrynowy, laktoza jednowodna, mykafungina, mykafungina sodowa, niezgodność farmaceutyczna, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, punkt widzenia mikrobiologiczny, roztwór chlorku sodu, roztwór do infuzji, roztwór glukozy, warunki aseptyczne, wlew dożylny, wodorotlenek sodu - Leksykon leków
Skład i postać leku – Bocouture 100 j. toksyny botulinowej typu A (150 kD)/ fiolkę
BOCOUTURE to toksyna botulinowa typu A (150 kD), dostępna w fiolkach zawierających 50 lub 100 jednostek substancji czynnej, wolnej od białek kompleksujących, oczyszczonej z Clostridium botulinum (szczep Hall). Produkt występuje w postaci białego proszku do rekonstytucji w 0,9% roztworze chlorku sodu (9 mg/ml). Zalecane dawki po rekonstytucji to 5 jednostek/0,1 ml przy rozpuszczeniu 50 jednostek w 1 ml lub 2 ml rozpuszczalnika oraz 4 jednostki/0,1 ml przy rozpuszczeniu 50 lub 100 jednostek w 1,25 ml lub 2,5 ml roztworu. Roztwór powinien być klarowny i bezbarwny, a rekonstytucja musi odbywać się aseptycznie, unikając piany i gwałtownych ruchów. Produkt przechowuje się w temperaturze do 25°C, a po rekonstytucji stabilność chemiczna i fizyczna utrzymuje się do 24 godzin w 2-8°C; po tym czasie roztwór należy wyrzucić. Nie należy mieszać BOCOUTURE z innymi lekami poza chlorkiem sodu 0,9% do wstrzykiwań.
albumina ludzka, Clostridium botulinum, detergent anionowy, etanol, inaktywacja, izopropanol, niezgodność farmaceutyczna, podchloryn sodu, rekonstytucja, roztwór chlorku sodu, roztwór do wstrzykiwań, sacharoza, sterylizacja w autoklawie, toksyna botulinowa typu A, warunki aseptyczne, wodorotlenek sodu - Leksykon leków
Skład i postać leku – Campto 20 mg/ml
CAMPTO to koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji zawierający irynotekan chlorowodorek trójwodny w stężeniu 20 mg/ml, co odpowiada 17,33 mg irynotekanu na 1 ml koncentratu. Dostępny jest w fiolkach o pojemnościach 2 ml (40 mg, 34,66 mg irynotekanu), 5 ml (100 mg, 86,65 mg irynotekanu) oraz 15 ml (300 mg, 259,95 mg irynotekanu). Substancją pomocniczą jest sorbitol (E 420) w ilościach odpowiednio 90 mg, 225 mg i 675 mg w zależności od pojemności fiolki. Preparat wymaga aseptycznego przygotowania roztworu do infuzji w 250 ml 0,9% roztworu chlorku sodu lub 5% roztworu glukozy, z zachowaniem środków ostrożności typowych dla leków przeciwnowotworowych. Nie należy stosować roztworu z widocznym osadem, a po rozcieńczeniu lek powinien być użyty natychmiast lub przechowywany maksymalnie 12 godzin w temperaturze pokojowej lub 24 godziny w 2–8°C. Fiolki przechowuje się poniżej 25°C, chroniąc przed światłem.
D-sorbitol, fiolka polipropylenowa, guma butylowa, irynotekan chlorowodorek trójwodny, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, kwas mlekowy, lek przeciwnowotworowy, niezgodność farmaceutyczna, roztwór chlorku sodu, roztwór glukozy, sodu wodorotlenek, sorbitol, środek cytotoksyczny, właściwość cytotoksyczna, woda do wstrzykiwań, zasady aseptyki - Leksykon leków
Skład i postać leku – Penicillinum procainicum L TZF 1 200 000 j.m.
Penicillinum Procainicum L TZF to preparat zawierający benzylopenicylinę prokainową lecytynowaną w dawkach 1 200 000 j.m. oraz 2 400 000 j.m., dostępny w postaci proszku do sporządzania zawiesiny do wstrzykiwań. Produkt nie zawiera substancji pomocniczych, co jest istotne przy przepisywaniu pacjentom z nadwrażliwościami. Rekonstytucja polega na dodaniu odpowiednio 5 ml (dla dawki 1 200 000 j.m.) lub 8 ml (dla dawki 2 400 000 j.m.) 0,9% roztworu NaCl lub wody do wstrzykiwań, a zawiesinę należy podać natychmiast po przygotowaniu ze względu na podatność benzylopenicyliny na degradację. Preparat jest wrażliwy na środowisko alkaliczne i kwaśne, co wyklucza łączenie go w jednej strzykawce z innymi lekami, aby nie doszło do inaktywacji substancji czynnej.
benzylopenicylina prokainowa, benzylopenicylina prokainowa lecytynowana, benzylpenicillinum procainicum, inaktywacja benzylopenicyliny, nadwrażliwość na substancje, niezgodność farmaceutyczna, okres ważności leku, postać farmaceutyczna, proszek krystaliczny, rekonstytucja leku, roztwór chlorku sodu, środowisko alkaliczne i kwaśne, substancja czynna, substancja pomocnicza, woda do wstrzykiwań, zawiesina do wstrzykiwań - Leksykon leków
Skład i postać leku – IPP 40 mg
Produkt leczniczy IPP 40 mg zawiera pantoprazol w postaci pantoprazolu sodowego półtorawodnego, dostępny jako proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań. Każda fiolka zawiera 40 mg substancji czynnej. Roztwór do podania przygotowuje się przez rozpuszczenie proszku w 10 ml 0,9% roztworu chlorku sodu (9 mg/ml), co daje roztwór o barwie od bezbarwnej do bladożółtej. Podanie dożylne może odbywać się bezpośrednio po rozpuszczeniu lub po rozcieńczeniu w 100 ml 0,9% roztworu chlorku sodu lub 5% roztworu glukozy jednowodnej (55 mg/ml). Zaleca się stosowanie wyłącznie szklanych lub plastikowych pojemników do rozcieńczania, a czas infuzji wynosi od 2 do 15 minut. Nie należy mieszać leku z innymi roztworami poza wymienionymi.