roztwór chlorku sodu
Roztwór chlorku sodu (NaCl), często nazywany solą fizjologiczną, jest jednym z podstawowych preparatów stosowanych w medycynie. Standardowy roztwór 0,9% chlorku sodu odpowiada osmolarności płynów ustrojowych człowieka (290-310 mOsm/l), dzięki czemu jest izoosmotyczny względem osocza krwi.
W praktyce klinicznej roztwór chlorku sodu stosuje się jako płyn infuzyjny do uzupełniania niedoborów wodno-elektrolitowych, nośnik dla leków podawanych dożylnie oraz do przemywania ran i płukania jam ciała. Roztwór 0,9% NaCl zawiera 154 mmol/l jonów sodu i 154 mmol/l jonów chlorkowych, co jest wartością nieznacznie wyższą niż fizjologiczne stężenie tych elektrolitów w osoczu.
Należy pamiętać, że podawanie dużych objętości roztworu chlorku sodu może prowadzić do hiperchloremicznej kwasicy metabolicznej ze względu na relatywnie wysokie stężenie jonów chlorkowych. W niektórych sytuacjach klinicznych, jak niewydolność serca, niewydolność nerek czy obrzęki, stosowanie tego roztworu wymaga szczególnej ostrożności i monitorowania stanu pacjenta.
Oprócz standardowego roztworu 0,9%, w medycynie stosuje się również roztwory hipertoniczne (np. 3%, 7,5% NaCl) w leczeniu obrzęku mózgu czy hiponatremii, oraz roztwory hipotoniczne (0,45% NaCl) w specyficznych sytuacjach klinicznych, gdy potrzebne jest dostarczenie wolnej wody do organizmu.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Skład i postać leku – Meropenem Accord 500 mg
Meropenem Accord jest dostępny w postaci proszku do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, w dawkach 500 mg i 1000 mg meropenemu trójwodnego na fiolkę. Substancją pomocniczą jest węglan sodu, co skutkuje zawartością sodu wynoszącą odpowiednio około 45,1 mg w fiolce 500 mg oraz 90,2 mg w fiolce 1000 mg. Preparat wymaga rozpuszczenia przed podaniem; do szybkiego wstrzyknięcia dożylnego stosuje się jałową wodę do wstrzykiwań, uzyskując stężenie 50 mg/ml, natomiast do infuzji dożylnej rozpuszcza się go w 0,9% roztworze chlorku sodu lub 5% roztworze glukozy, w stężeniu od 1 do 20 mg/ml. Roztwór powinien być bezbarwny lub o żółtawym zabarwieniu, bez obecności cząstek stałych, a każda fiolka jest przeznaczona do jednorazowego użycia.
- Leksykon leków
Skład i postać leku – Amoksiklav 500 mg + 100 mg
Amoksiklav to lek w postaci proszku do sporządzania roztworu do wstrzykiwań i infuzji, zawierający amoksycylinę (500 mg lub 1 g) oraz kwas klawulanowy (odpowiednio 100 mg lub 200 mg) w stałym stosunku 5:1. Produkt dostępny jest w dwóch wariantach dawkowania: 500 mg + 100 mg oraz 1 g + 200 mg, zawierających odpowiednio 31,4 mg i 62,9 mg sodu oraz 19,6 mg i 39,3 mg potasu. Proszek ma kolor od białego do żółtawego i nie zawiera substancji pomocniczych. Roztwory do wstrzykiwań przygotowuje się przez rozpuszczenie zawartości fiolki w 10 ml (wariant 500 mg + 100 mg) lub 20 ml (wariant 1 g + 200 mg) wody do wstrzykiwań, a roztwory do infuzji dodatkowo rozcieńcza w 50 ml lub 100 ml płynu infuzyjnego. Roztwory mają bladosłomkowy kolor i należy je podać w ciągu 20 minut od przygotowania.
amoksycylina, antybiotyk aminoglikozydowy, dekstran, emulsja tłuszczowa, hydrolizat białkowy, infuzja dożylna, klawulanian potasu, kwas klawulanowy, niezgodność farmaceutyczna, płyn infuzyjny, preparat krwi, proszek do sporządzania roztworu, roztwór chlorku potasu, roztwór chlorku sodu, roztwór Ringera, woda do wstrzykiwań, wodorowęglan, wstrzyknięcie dożylne - Leksykon leków
Skład i postać leku – Human Hemin Orphan Europe 25 mg/ml
Human Hemin Orphan Europe to koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji zawierający ludzką heminę w stężeniu 25 mg/ml, gdzie każda 10 ml ampułka dostarcza 250 mg substancji czynnej. Po rozcieńczeniu jednej ampułki w 100 ml 0,9% roztworu NaCl uzyskuje się roztwór o stężeniu 2273 µg/ml heminy. Preparat zawiera również etanol 96% (1 g/10 ml), argininę, glikol propylenowy oraz wodę do wstrzykiwań jako substancje pomocnicze. Ze względu na właściwości heminy, rozcieńczenie musi być wykonane bezpośrednio przed podaniem, w szklanej butelce, z użyciem 100 ml 0,9% NaCl, a do pojedynczej infuzji nie należy stosować więcej niż jednej ampułki na dobę. Ze względu na ciemną barwę roztworu, zaleca się stosowanie filtra podczas infuzji, aby zapobiec podaniu cząstek stałych.
ampułka, arginina, etanol, filtr do infuzji, glikol propylenowy, hemina ludzka, infuzja, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, niezgodność farmaceutyczna, okres ważności leku, przechowywanie w lodówce, rozcieńczenie preparatu, rozpuszczalnik, roztwór chlorku sodu, substancja pomocnicza, szkło typu I, utylizacja produktu leczniczego, woda do wstrzykiwań, współrozpuszczalnik - Leksykon leków
Skład i postać leku – Crealb 200 g/l 200 g/l
Produkt leczniczy Crealb 200 g/l to roztwór do infuzji zawierający 20% białka całkowitego, z czego co najmniej 95% stanowi albumina ludzka. Preparat dostępny jest w fiolkach o pojemności 50 ml (10 g albuminy) oraz 100 ml (20 g albuminy), charakteryzuje się działaniem hiperonkotycznym oraz zawiera 100 mmol/l sodu (2,3 g/l), co odpowiada 115 mg sodu w fiolce 50 ml i 230 mg sodu w fiolce 100 ml. Skład uzupełniają substancje pomocnicze takie jak sodu kaprylan, sodu chlorek, regulatory pH (sodu wodorotlenek lub kwas solny) oraz woda do wstrzykiwań. Produkt przechowuje się w temperaturze poniżej 25°C, chroniąc przed światłem, a okres ważności wynosi 3 lata. Po otwarciu fiolki należy zużyć zawartość niezwłocznie, a roztwór nie może być stosowany, jeśli jest mętny lub zawiera osad.
albumina ludzka, białko całkowite, chlorek sodu, ciśnienie osmotyczne, działanie hiperonkotyczne, hemoliza krwinek, koncentrat krwinek czerwonych, krew pełna, kwas solny, podanie dożylne, produkt leczniczy, regulator pH, roztwór chlorku sodu, roztwór do infuzji, roztwór glukozy, sodu kaprylan, sól fizjologiczna, woda do wstrzykiwań, wodorotlenek sodu - Leksykon leków
Skład i postać leku – Propofol 1% MCT/LCT Fresenius 10 mg/ml
Propofol 1% MCT/LCT Fresenius to emulsja do wstrzykiwań o stężeniu 10 mg/ml, zawierająca propofol jako substancję czynną. Preparat dostępny jest w ampułkach i fiolkach o pojemnościach 20 ml (200 mg propofolu), 50 ml (500 mg) oraz 100 ml (1000 mg). Emulsja typu olej w wodzie zawiera również substancje pomocnicze, takie jak oczyszczony olej sojowy (50 mg/ml), triglicerydy średniołańcuchowe i długłańcuchowe, fosfatydy jaja kurzego, glicerol oraz kwas oleinowy. Produkt przeznaczony jest do podawania dożylnego, zarówno w formie bolusa, jak i długotrwałej infuzji. Przechowywanie powinno odbywać się w temperaturze do 25°C, bez zamrażania, a po otwarciu preparat należy zużyć natychmiast. Po rozcieńczeniu emulsję należy podać w ciągu 6 godzin, a zestawy do podawania wymienić po 12 godzinach.
bolus, emulsja do wstrzykiwań, emulsja olej w wodzie, fosfatydy jaja, guma bromobutylowa, infuzja dożylna, łącznik Y, lidokaina, niezgodność farmaceutyczna, olej sojowy, podanie dożylne, propofol, roztwór chlorku sodu, roztwór glukozy, stężenie leku, szkło typu I, szkło typu II, triglicerydy kwasów tłuszczowych, woda do wstrzykiwań - Leksykon leków
Skład i postać leku – Tarcefoksym 2 g
Tarcefoksym 2 g to preparat zawierający 2 g cefotaksymu w formie soli sodowej, dostępny jako proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań i infuzji. Zawartość sodu w jednej fiolce wynosi 96 mg (4,2 mmol), co jest istotne dla pacjentów z ograniczeniem sodu w diecie. Preparat nie zawiera substancji pomocniczych, co minimalizuje ryzyko działań niepożądanych i interakcji. Cefotaksym można podawać domięśniowo (rozpuszczając proszek w 10 ml wody do wstrzykiwań lub 1% roztworze lidokainy), dożylnie (w 10 ml wody do wstrzykiwań, 0,9% NaCl lub 5% glukozy) lub w formie infuzji dożylnej (rozcieńczenie w 50-100 ml 0,9% NaCl lub 5% glukozy, podawanej przez 20-60 minut). Roztwór 1 g cefotaksymu w 14 ml wody do wstrzykiwań jest izotoniczny. Roztworu nie należy łączyć z aminoglikozydami ani rozcieńczać w roztworach o pH >7,5 lub wodorowęglanie sodu, aby nie obniżyć aktywności leku.
aminoglikozyd, cefotaksym, infuzja dożylna, niezgodność farmaceutyczna, proszek do sporządzania roztworu, roztwór chlorku sodu, roztwór glukozy, roztwór lidokainy, sód, sól sodowa cefotaksymu, stężenie terapeutyczne, temperatura przechowywania leku, woda do wstrzykiwań, wodorowęglan sodu, wstrzyknięcie domięśniowe, wstrzyknięcie dożylne - Leksykon leków
Skład i postać leku – Cefuroxime Dali Pharma 750 mg
Cefuroxime Dali Pharma to preparat zawierający cefuroksym sodowy dostępny w dawkach 750 mg i 1500 mg, przeznaczony do podawania domięśniowego lub dożylnego w formie proszku do sporządzania roztworu. Fiolki 750 mg zawierają 40,6 mg sodu, a 1500 mg – 81,2 mg sodu. Przygotowanie roztworu zależy od drogi podania: dla dawki 750 mg do podania domięśniowego stosuje się 3 mL wody (stężenie około 216 mg/mL), a do wstrzyknięcia dożylnego co najmniej 6 mL (stężenie około 116 mg/mL). Dla dawki 1500 mg odpowiednio 6 mL wody do podania domięśniowego (216 mg/mL) oraz co najmniej 15 mL do wstrzyknięcia dożylnego (94 mg/mL). Roztwory do infuzji przygotowuje się przez rozcieńczenie w 50 lub 100 mL kompatybilnego płynu infuzyjnego. Produkt nie zawiera substancji pomocniczych, a pH roztworu mieści się w zakresie 4,0–9,0.
antybiotyk aminoglikozydowy, azlocylina, cefuroksym, cukier inwertowany, guma bromobutylowa, infuzja dożylna, lidokaina, mleczan sodu, podanie domięśniowe, proszek do sporządzania roztworu, przesuw fazowy, roztwór chlorku sodu, roztwór do wstrzykiwań, roztwór fizjologiczny, roztwór glukozy, roztwór Ringera, wstrzyknięcie dożylne - Leksykon leków
Skład i postać leku – Biotaksym 1 g
Biotaksym to preparat zawierający cefotaksym sodowy w dawkach 1 g lub 2 g, stosowany do podawania domięśniowego, dożylnego lub w formie infuzji. Każdy gram substancji czynnej zawiera 48 mg sodu (2,09 mmol), co jest istotne u pacjentów z ograniczeniami sodowymi. Proszek do sporządzania roztworu jest higroskopijny i po rozpuszczeniu powinien dawać klarowny, bezbarwny lub jasnożółty roztwór. Podawanie domięśniowe wymaga rozpuszczenia w 4 ml wody do wstrzykiwań lub 1% roztworu lidokainy (nie do podawania dożylnego), dożylne w 10 ml wody, a infuzja trwa 20-60 minut po rozcieńczeniu w 50-100 ml odpowiedniego roztworu infuzyjnego (np. 0,9% NaCl, 5% glukozy, mleczan Ringera). U niemowląt poniżej 2 miesiąca życia dopuszczalne jest tylko podanie dożylne.
aminoglikozyd, antybiotyk, Biotaksym, cefotaksym, cefotaksym sodowy, higroskopijność, infuzja dożylna, lidokaina, mleczan sodu, niezgodność farmaceutyczna, podanie parenteralne, proszek do sporządzania roztworu, roztwór chlorku sodu, roztwór glukozy, roztwór infuzyjny, roztwór Ringera, wodorowęglan sodu, wstrzyknięcie domięśniowe, wstrzyknięcie dożylne, wstrzyknięcie i infuzja - Leksykon leków
Skład i postać leku – Paracetamol B. Braun 10 mg/ml
Paracetamol B. Braun to roztwór do infuzji o stężeniu 10 mg/ml, dostępny w ampułkach 10 ml (100 mg paracetamolu), butelkach 50 ml (500 mg) oraz 100 ml (1000 mg). Substancją czynną jest paracetamol, a skład uzupełniają mannitol, sodu cytrynian dwuwodny, kwas octowy lodowaty oraz woda do wstrzykiwań. Roztwór charakteryzuje się osmolarnością teoretyczną 305 mOsm/l oraz pH w zakresie 4,5–5,5. Produkt jest przezroczysty, może mieć lekko różowawo-pomarańczowe zabarwienie, a opakowania wykonane są z LDPE. Preparat może być rozcieńczany w roztworze chlorku sodu 0,9%, glukozy 5% lub ich mieszaninie, przy czym stosunek rozcieńczenia nie powinien przekraczać 1:10. Nie zaleca się mieszania z innymi lekami.
cytrynian sodu, kwas octowy, mannitol, niezgodność farmaceutyczna, osmolarność, paracetamol, podanie dożylne, polietylen o niskiej gęstości, roztwór chlorku sodu, roztwór do infuzji, roztwór glukozy, stabilność roztworu, substancja czynna, substancja pomocnicza, woda do wstrzykiwań, zestaw infuzyjny - Leksykon leków
Skład i postać leku – Flumazenil Kabi 0,1 mg/ml roztwór do wstrzykiwań 0,1 mg/ml
Flumazenil Kabi 0,1 mg/ml jest dostępny jako klarowny, bezbarwny roztwór do wstrzykiwań oraz koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, zawierający 0,1 mg flumazenilu na 1 ml. Ampułki występują w objętościach 5 ml (0,5 mg flumazenilu) oraz 10 ml (1 mg flumazenilu), z dodatkiem substancji pomocniczych takich jak kwas octowy lodowaty, chlorek sodu (37 mg sodu w 10 ml), disodu edetynian oraz wodorotlenek sodu, które stabilizują i regulują pH roztworu. Produkt przechowuje się w temperaturze do 25°C, z okresem ważności 3 lat, a po otwarciu należy go zużyć natychmiast. Po rozcieńczeniu zachowuje stabilność chemiczną i fizyczną przez 24 godziny w 25°C, jednak z mikrobiologicznego punktu widzenia zaleca się natychmiastowe użycie lub przechowywanie w 2-8°C do 24 godzin, pod warunkiem aseptycznych warunków przygotowania.
chlorek sodu, edetynian disodu, flumazenil, infuzja dożylna, koncentrat do sporządzania roztworu, kwas octowy, okres ważności, przechowywanie leków, rozcieńczenie leku, roztwór chlorku sodu, roztwór dekstrozy, roztwór do wstrzykiwań, stabilność chemiczna, substancja czynna, substancja pomocnicza, warunki aseptyczne, woda do wstrzykiwań, wodorotlenek sodu - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Budipulmi 0,25 mg/ml
Produkt Budipulmi, zawierający budezonid w stężeniach 0,25 mg/ml oraz 0,5 mg/ml w formie zawiesiny do nebulizacji, wymaga indywidualnego dostosowania dawki w zależności od wskazań klinicznych i stanu pacjenta. Dawkowanie u dzieci od 6. miesiąca życia wynosi od 0,25 mg do 0,5 mg na dobę, z możliwością zwiększenia do 1 mg przy jednoczesnym stosowaniu doustnych glikokortykosteroidów. U dorosłych dawka dobowa mieści się w zakresie 1–2 mg, z możliwością zwiększenia do 4 mg w przypadku nasilonych objawów. W zaostrzeniach POChP zalecane dawki wynoszą 4–8 mg na dobę, podzielone na 2–4 podania, z maksymalnym czasem leczenia do 10 dni. W przypadku zespołu krupu u niemowląt i dzieci stosuje się dawkę 2 mg budezonidu, podawaną w całości lub podzieloną na dwie dawki po 1 mg co 12 godzin, maksymalnie do 36 godzin. Pełne działanie terapeutyczne uzyskuje się po kilku tygodniach terapii, choć poprawa kliniczna może wystąpić już po kilku godzinach od rozpoczęcia leczenia.
budezonid, dawka budezonidu, dawka dobowa, doustny glikokortykosteroid, glikokortykosteroid, jama ustna i gardło, kontrola objawów astmy, marskość wątroby, maska twarzowa, nebulizator ultradźwiękowy, objętość oddechowa, podrażnienie skóry, pojemnik jednodawkowy, roztwór chlorku sodu, stężenie w surowicy, substancja czynna, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zakażenie grzybicze, zaostrzenie objawów, zaostrzenie POChP, zawiesina do nebulizacji, zespół krupu - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – 0,9% Sodium Chloride-BRAUN 9 mg/ml
Roztwór chlorku sodu 0,9% (Sodium Chloride-Braun) o stężeniu 9 mg/ml (154 mmol/l jonów Na+ i Cl-) oraz osmolarności teoretycznej 308 mOsm/l i pH 4,5-7,0, jest preparatem izotonicznym, którego skład jest zbliżony do osocza. Badania kliniczne wykazały, że nie wywiera on istotnego wpływu na zdolności psychomotoryczne, w tym prowadzenie pojazdów i obsługę maszyn, lub wpływ ten jest minimalny. Mimo to, lekarz powinien uwzględnić indywidualny stan kliniczny pacjenta, choroby współistniejące, stosowane leki oraz sposób podawania (np. dożylna infuzja może mechanicznie ograniczać prowadzenie pojazdów) przy ocenie zdolności do prowadzenia pojazdów. Informowanie pacjenta o potencjalnym wpływie leku, nawet minimalnym, jest elementem świadomej zgody i należy je dostosować do indywidualnych uwarunkowań klinicznych.
- Leksykon substancji czynnych
Wapń glukonolaktobionian – Przedawkowanie
Przedawkowanie wapnia glukonolaktobionianu prowadzi do hiperkalcemii, definiowanej jako stężenie wapnia w surowicy powyżej 2,6 mmol/l, z objawami obejmującymi anoreksję, polidypsję, nudności, wymioty, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, wielomocz oraz osłabienie mięśniowe. Objawy te nasilają się wraz ze wzrostem stężenia Ca²⁺, przy czym ciężka hiperkalcemia występuje powyżej 2,9 mmol/l. Mechanizmy patofizjologiczne obejmują wpływ podwyższonego wapnia na ośrodek głodu, ośrodek wymiotny, motorykę przewodu pokarmowego oraz przewodnictwo nerwowo-mięśniowe, a także zaburzenia zagęszczania moczu przez nerki. Preparat Sanosvit Calcium zawiera 1442,5 mg wapnia glukonolaktobionianu i 313,6 mg wapnia laktobionianu w 5 ml syropu, co odpowiada 114 mg jonów wapnia, a przedawkowanie może nastąpić przy znacznym przekroczeniu dawek terapeutycznych.
anoreksja, diuretyk pętlowy, furosemid, glikokortykosteroid, hiperkalcemia, hipofosfatemia, jon wapnia, kalcytonina, nudności, osłabienie mięśniowe, ośrodek wymiotny, polidypsja, poliuria, przewodnictwo nerwowo-mięśniowe, roztwór chlorku sodu, stężenie wapnia w surowicy, układ moczowy, układ nerwowo-mięśniowy, wapń glukonolaktobionian, wapń laktobionian, wymioty, zaburzenia przewodu pokarmowego, zaburzenia żołądkowo-jelitowe - Leksykon leków
Skład i postać leku – Micafungin Accord 100 mg
Micafungin Accord to lek przeciwgrzybiczy dostępny w postaci proszku do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, zawierający mykafunginę sodową w dawkach 50 mg i 100 mg. Po rozpuszczeniu, stężenie mykafunginy wynosi odpowiednio 10 mg/ml dla fiolki 50 mg oraz 20 mg/ml dla fiolki 100 mg. Preparat zawiera substancje pomocnicze takie jak laktoza jednowodna, kwas cytrynowy i wodorotlenek sodu, które stabilizują pH roztworu w zakresie 5,0–7,0. Okres ważności suchego proszku wynosi 2 lata dla dawki 50 mg i 3 lata dla dawki 100 mg. Po przygotowaniu koncentrat jest stabilny przez 48 godzin w 25°C, a rozcieńczony roztwór do infuzji przez 96 godzin w tych samych warunkach, pod warunkiem ochrony przed światłem i użycia roztworów chlorku sodu 0,9% lub glukozy 5% do infuzji.
degradacja substancji czynnej, infuzja dożylna, koncentrat do infuzji, koncentrat roztworu do infuzji, kwas cytrynowy, laktoza jednowodna, mykafungina, mykafungina sodowa, reakcja związana z wlewem, roztwór chlorku sodu, roztwór glukozy, sodu wodorotlenek, sól sodowa, substancja czynna, substancja pomocnicza, warunki aseptyczne, wlew dożylny - Leksykon leków
Skład i postać leku – Holoxan 1 g
Holoxan to preparat zawierający 1 g ifosfamidu w postaci proszku do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, bez substancji pomocniczych. Przed podaniem należy ocenić roztwór pod kątem cząstek stałych i przebarwień oraz całkowicie rozpuścić proszek w 25 ml wody do wstrzykiwań, uzyskując 4% izotoniczny roztwór. Roztwór można rozcieńczać w 5% roztworze glukozy, 0,9% roztworze chlorku sodu lub płynie Ringera, stosując różne objętości w zależności od czasu trwania wlewu: 250 ml dla krótkiego (30-60 min), 500 ml dla dłuższego (1-2 h) oraz 3000 ml dla wlewu ciągłego 24-godzinnego, np. przy dawkach 5 g/m². Stabilność chemiczna i fizyczna roztworu jest potwierdzona do 48 godzin w 25°C, jednak z mikrobiologicznego punktu widzenia zaleca się zużycie roztworu w ciągu 24 godzin przy przechowywaniu w 2-8°C. Roztwory nie powinny zawierać alkoholu benzylowego, który obniża stabilność ifosfamidu.
- Leksykon leków
Skład i postać leku – Midazolam Sandoz 1 mg/ml
Midazolam Sandoz jest dostępny jako roztwór do wstrzykiwań lub infuzji w stężeniach 1 mg/ml oraz 5 mg/ml, o pH 2,9-3,7 i osmolalności 280-330 mOsmol/kg. Preparat zawiera chlorowodorek midazolamu w ampułkach o różnych objętościach (1 ml, 3 ml, 5 ml, 10 ml) z zawartością midazolamu od 5 mg do 50 mg. Substancje pomocnicze obejmują chlorek sodu, kwas solny, wodę do wstrzykiwań oraz w przypadku stężenia 5 mg/ml dodatkowo wodorotlenek sodu, co wpływa na regulację pH i izotoniczność roztworu. Produkt jest przeznaczony do podawania zarówno jako iniekcja bezpośrednia, jak i infuzja dożylna po rozcieńczeniu w kompatybilnych roztworach, takich jak 0,9% NaCl, 5% i 10% glukoza, roztwór Ringera oraz Hartmanna, z zalecanym stężeniem końcowym 0,015-0,15 mg/ml midazolamu.
ampułka ze szkła, chlorek sodu, chlorowodorek midazolamu, infuzja dożylna, kwas solny, midazolam, niezgodność farmaceutyczna, roztwór chlorku sodu, roztwór dekstranu, roztwór do wstrzykiwań, roztwór glukozy, roztwór Hartmanna, roztwór Ringera, środek ostrożności, stabilność roztworu, substancja czynna, substancja pomocnicza, utylizacja produktu leczniczego, warunki aseptyczne, woda do wstrzykiwań, wodorotlenek sodu, wodorowęglan sodu - Leksykon leków
Przedawkowanie – Candepres 8 mg
Przedawkowanie kandesartanu cyleksetylu, substancji czynnej leku Candepres, manifestuje się przede wszystkim jawnym niedociśnieniem tętniczym oraz zawrotami głowy, co wynika z mechanizmu działania leku jako antagonisty receptora angiotensyny II i blokady układu renina-angiotensyna-aldosteron. Objawy te obserwowano nawet przy dawkach sięgających 672 mg, co znacznie przekracza maksymalną dawkę terapeutyczną dostępną w formie tabletek 8 mg, 16 mg lub 32 mg. W praktyce klinicznej istotne jest rozpoznanie tych symptomów oraz monitorowanie parametrów życiowych pacjenta, w tym ciśnienia tętniczego, tętna, stanu świadomości oraz diurezy, aby ocenić stopień hipoperfuzji i ryzyko powikłań.
antagonista receptora angiotensyny II, ciśnienie tętnicze, diureza, hipoperfuzja mózgowa, kandesartan cyleksetyl, lek sympatykomimetyczny, łożysko naczyniowe, niedociśnienie tętnicze, powrót żylny, pozycja leżąca, receptor adrenergiczny, rozszerzenie naczyń krwionośnych, roztwór chlorku sodu, rzut serca, skurcz naczyń, układ renina-angiotensyna-aldosteron, wydolność nerek, zawroty głowy - Leksykon leków
Skład i postać leku – Teicoplanin AptaPharma 200 mg
Teicoplanin AptaPharma to antybiotyk glikopeptydowy dostępny w dawkach 200 mg i 400 mg, w postaci liofilizowanego proszku do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji. Każda fiolka zawiera odpowiednio 200 mg (≥200 000 j.m.) lub 400 mg (≥400 000 j.m.) teikoplaniny w objętości 3,0 mL po rekonstytucji. Preparat zawiera również 10 mg sodu na fiolkę, co należy uwzględnić u pacjentów z ograniczeniami sodowymi. Roztwór po sporządzeniu jest izotoniczny, o pH 7,2-7,8, i ma barwę brązowawą, opalizującą. Zaleca się powolne wstrzyknięcie rozpuszczalnika do proszku, delikatne mieszanie i odstanie w celu usunięcia piany. Preparat można podawać bezpośrednio, po rozcieńczeniu lub doustnie, stosując odpowiednie roztwory do infuzji, takie jak 0,9% NaCl, roztwór Ringera, dekstroza 5% lub 10%, a także roztwory do dializy otrzewnowej.
aminoglikozyd, antybiotyk glikopeptydowy, dializa otrzewnowa, infekcja bakteryjna, interakcje leków, izotoniczność osocza, jednostka międzynarodowa, liofilizowany proszek, proszek i rozpuszczalnik, rekonstytucja, roztwór chlorku sodu, roztwór dekstrozy, roztwór do infuzji, roztwór do wstrzykiwań, roztwór glukozy, roztwór Ringera, roztwór Ringera z mleczanami, substancja pomocnicza, teikoplanina, terapia skojarzona, woda do wstrzykiwań - Leksykon leków
Skład i postać leku – Tiopental Panpharma 500 mg
Tiopental Panpharma jest dostępny w postaci proszku do sporządzania roztworu do wstrzykiwań w dawkach 500 mg i 1 g, zawierając odpowiednio 470 mg i 940 mg tiopentalu sodu. Preparat zawiera także węglan sodu oraz znaczącą ilość sodu: 53 mg (2,30 mmol) w dawce 500 mg oraz 106 mg (4,61 mmol) w dawce 1 g. Roztwory przygotowuje się w stężeniach 2,5% lub 5%, stosując wodę do wstrzykiwań lub 0,9% roztwór chlorku sodu, z objętościami rozpuszczalnika odpowiednio 10-40 ml w zależności od dawki i stężenia. Należy unikać podawania roztworu z widocznym osadem oraz mieszać wyłącznie z wymienionymi rozpuszczalnikami, ze względu na silnie zasadowy odczyn tiopentalu, który może powodować wytrącanie osadu i zatkanie igły przy łączeniu z roztworami o odczynie kwaśnym lub zwiększającymi objętość krwi.
czystość mikrobiologiczna, korek bromobutylowy, niezgodność farmaceutyczna, okres ważności, rekonstytucja, roztwór chlorku sodu, roztwór do wstrzykiwań, roztwór zwiększający objętość krwi, stężenie roztworu, tiopental sodu, trwałość chemiczna i fizyczna, warunki aseptyczne, węglan sodu, woda do wstrzykiwań, wytrącenie osadu, zasadowy odczyn - Leksykon substancji czynnych
Antytoksyna botulinowa typu B – Dawkowanie i sposób podawania
Decyzja o zastosowaniu antytoksyny botulinowej typu B (preparat Antytoksyna botulinowa ABE, stężenie 500 j.m./ml, 5000 j.m. w ampułce 10 ml) powinna być podjęta przez lekarza po dokładnej ocenie klinicznej pacjenta. Przed podaniem konieczne jest przeprowadzenie szczegółowego wywiadu dotyczącego alergii, wcześniejszego stosowania antytoksyny końskiej oraz przyjmowania leków antyhistaminowych w ciągu ostatnich 48 godzin. Wymagana jest próba uczuleniowa na białko końskie, wykonywana śródskórnie z różnym rozcieńczeniem preparatu (1:1000, 1:100 lub 1:10) i obserwacja reakcji przez 30 minut. W przypadku braku odczynu miejscowego i ogólnego, podaje się podskórnie 0,2 ml nierozcieńczonej antytoksyny, a następnie, jeśli nie wystąpi reakcja, można podać antytoksynę domięśniowo lub dożylnie. Pozytywny lub wątpliwy wynik próby wymaga zastosowania metody odczulającej.
antytoksyna botulinowa ABE, antytoksyna botulinowa typu B, białko końskie, infuzja dożylna, lek antyhistaminowy, metoda odczulająca, odczyn miejscowy, podanie domięśniowe, podanie dożylne, próba uczuleniowa, reakcja anafilaktyczna, roztwór chlorku sodu, środek przeciwwstrząsowy, toksyna botulinowa, wstrzyknięcie podskórne, wstrzyknięcie śródskórne - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Inj. Magnesii Sulfurici 20% Polpharma 200 mg/ml
Preparat Inj. Magnesii Sulfurici 20% Polpharma (200 mg/ml) jest wskazany do leczenia stanów zagrożenia rzucawką, kontroli drgawek, niedoboru magnezu oraz arytmii zagrażających życiu, a także w ostrym napadzie astmy. Dawkowanie różni się w zależności od wskazania i wieku pacjenta, np. w stanach zagrożenia rzucawką stosuje się 30 ml 20% roztworu (6 g siarczanu magnezu) domięśniowo co 4 godziny, z przerwą 12 godzinną po trzeciej dawce. W ciężkiej niewydolności nerek dawka nie powinna przekraczać 20 g w ciągu 48 godzin. W ostrym niedoborze magnezu podaje się 250 mg/kg m.c. domięśniowo lub 5 g w 1 litrze 5% glukozy/0,9% NaCl dożylnie przez 3 godziny. W napadowym częstoskurczu nadkomorowym podaje się 3-4 g dożylnie w ciągu 30 sekund, a w arytmiach zagrażających życiu 1-2 g rozcieńczone w 5% glukozie, z różnym czasem podania i dawkowaniem infuzyjnym.
arytmia zagrażająca życiu, choroba nadciśnieniowa, ciężka niewydolność nerek, ciśnienie tętnicze, częstoskurcz komorowy, częstoskurcz nadkomorowy, drgawki, encefalopatia, kłębuszkowe zapalenie nerek, napad astmy, niedobór magnezu, niedoczynność tarczycy, niewydolność nerek, odżywianie pozajelitowe, ostre zapalenie nerek, padaczka, podanie domięśniowe, podanie dożylne, podanie śródkostne, roztwór chlorku sodu, roztwór glukozy, rzucawka, siarczan magnezu, stan drgawkowy, stężenie magnezu w surowicy, torsade de pointes, wlew kroplowy - Leksykon leków
Skład i postać leku – Pantoprazol Zentiva 40 mg
Pantoprazol Zentiva w dawce 40 mg dostępny jest w formie liofilizowanego proszku do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, zawierającego pantoprazol sodowy półtorawodny. Po rekonstytucji 10 ml roztworu chlorku sodu 0,9% uzyskuje się roztwór o stężeniu 4 mg/ml, charakteryzujący się przejrzystością i żółtawym zabarwieniem. Preparat zawiera substancje pomocnicze, takie jak disodu edetynian i wodorotlenek sodu, które stabilizują roztwór i dostosowują jego pH. Roztwór można podawać bezpośrednio po rekonstytucji lub po dalszym rozcieńczeniu w 100 ml roztworu chlorku sodu 0,9% lub glukozy 5%. Do rozcieńczania należy stosować wyłącznie pojemniki szklane lub plastikowe, a podanie dożylne powinno trwać od 2 do 15 minut, z użyciem igły o rozmiarze 21G. Preparat jest przeznaczony do jednorazowego użytku.
czystość mikrobiologiczna, disodu edetynian, guma chlorobutylowa, liofilizowany proszek, niezgodność farmaceutyczna, pantoprazol, pantoprazol sodowy półtorawodny, podanie dożylne, proszek do sporządzania roztworu, rekonstytucja, roztwór chlorku sodu, roztwór glukozy, sodu wodorotlenek, stabilność chemiczna i fizyczna, substancja chelatująca - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Daptomycin Accordpharma 350 mg
Daptomycin Accordpharma to antybiotyk o działaniu selektywnym na bakterie Gram-dodatnie, dostępny w postaci proszku do sporządzania roztworu do wstrzykiwań/infuzji w dawkach 350 mg i 500 mg, które po rekonstytucji 0,9% roztworem NaCl dają stężenie 50 mg/ml przy pH 4,0-5,0. Lek jest wskazany do leczenia powikłanych zakażeń skóry i tkanek miękkich (cSSTI) u dorosłych oraz dzieci i młodzieży od 1 roku życia, prawostronnego infekcyjnego zapalenia wsierdzia (RIE) wywołanego przez Staphylococcus aureus u dorosłych oraz bakteriemii wywołanej przez S. aureus, z uwzględnieniem współistniejących zakażeń cSSTI lub RIE. Wskazania wymagają potwierdzenia etiologii i wrażliwości patogenu na daptomycynę, a w przypadku RIE konsultacji z ekspertem ds. zakażeń. W terapii zakażeń mieszanych konieczne jest stosowanie leków uzupełniających wobec bakterii Gram-ujemnych i beztlenowych.
antybiotyk przeciwbakteryjny, badanie mikrobiologiczne, bakterie beztlenowe, bakterie Gram-dodatnie, bakterie Gram-ujemne, bakteriemia Staphylococcus aureus, cSSTI, daptomycyna, liofilizat, oporność bakterii, powikłane zakażenie skóry i tkanek miękkich, prawostronne infekcyjne zapalenie wsierdzia, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, rekonstytucja, RIE, roztwór chlorku sodu, roztwór do infuzji, SAB, środek przeciwbakteryjny, Staphylococcus aureus, wrażliwość bakterii na antybiotyki - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Cyclophosphamide Accord 500 mg
Cyclophosphamide Accord powinien być podawany wyłącznie przez doświadczonych onkologów w placówkach z możliwością monitorowania parametrów klinicznych, biochemicznych i hematologicznych przed, w trakcie i po terapii. Dawkowanie jest indywidualizowane w zależności od wskazania terapeutycznego, schematu terapii, stanu pacjenta oraz funkcji narządów. Standardowe schematy dawkowania obejmują: leczenie ciągłe 3-6 mg/kg mc. (120-240 mg/m²) codziennie, leczenie przerywane 10-15 mg/kg mc. (400-600 mg/m²) co 2-5 dni oraz leczenie dużymi dawkami 20-40 mg/kg mc. (800-1600 mg/m²) co 21-28 dni. Przy przygotowaniu do przeszczepienia szpiku stosuje się 60 mg/kg mc. przez 2 dni lub 50 mg/kg mc. przez 4 dni dożylnie. W terapii chorób autoimmunologicznych dawka wynosi 500-1000 mg/m² miesięcznie. Należy zapewnić odpowiednie nawodnienie pacjenta w celu minimalizacji toksyczności układu moczowego oraz preferować podawanie leku w godzinach porannych.
bilirubina w surowicy, chemioterapia przeciwnowotworowa, choroba autoimmunologiczna, cytostatyk, czynnik stymulujący erytropoezę, czynnik wzrostu kolonii, diureza, enzym wątrobowy, erytrocyt, guz lity, infuzja dożylna, lek cytotoksyczny, leukocyt, mielosupresja, nowotwór hematologiczny, obrzęk twarzy, osad moczu, parametry biochemiczne, parametry hematologiczne, parametry kliniczne, płytka krwi, przekrwienie błony śluzowej nosa, przesączanie kłębuszkowe, przeszczepienie szpiku kostnego, rekonstytucja, roztwór chlorku sodu, roztwór dekstrozy, roztwór hipotoniczny, system dializacyjny, terapia skojarzona, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności serca, zaburzenie czynności wątroby, zahamowanie czynności szpiku kostnego - Leksykon leków
Skład i postać leku – Voriconazole Fosun Pharma 200 mg
Voriconazole Fosun Pharma to lek w postaci proszku do sporządzania roztworu do infuzji, zawierający 200 mg worykonazolu na fiolkę. Po rozpuszczeniu w 19 ml wody do wstrzykiwań lub 0,9% roztworu chlorku sodu uzyskuje się 20 ml koncentratu o stężeniu 10 mg/ml worykonazolu. Koncentrat ten należy rozcieńczyć do końcowego stężenia 0,5-5 mg/ml w odpowiednich roztworach do infuzji, takich jak 0,9% roztwór chlorku sodu, roztwór mleczanu sodu, 5% glukoza czy roztwór Ringera z mleczanami. Produkt zawiera 217,6 mg sodu i 3,2 g betadeksu sulfobutylowego eteru sodowego na fiolkę, co jest istotne u pacjentów z ograniczeniem podaży sodu. Nie wolno stosować roztworu wodorowęglanu sodu 4,2% do rozcieńczania, a kompatybilność z innymi roztworami nie została określona.
cewnik wieloświatłowy, dieta niskosodowa, dostęp dożylny, hipokalcemia, hipokaliemia, hipomagnezemia, koncentrat do infuzji, liofilizat, mleczan sodu, produkty krwiopochodne, roztwór chlorku sodu, roztwór do infuzji, roztwór glukozy, roztwór Ringera, sód, woda do wstrzykiwań, wodorowęglan sodu, worykonazol, zaburzenia elektrolitowe, żywienie pozajelitowe - Leksykon leków
Skład i postać leku – Bortezomib TZF 3,5 mg
Bortezomib TZF to lek zawierający 3,5 mg bortezomibu w postaci proszku do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, dostępny w fiolce o pojemności 8 ml. Po rekonstytucji roztwór do podania dożylnego zawiera 1 mg bortezomibu/ml (rozpuszczony w 3,5 ml 0,9% NaCl), natomiast do podania podskórnego 2,5 mg/ml (rozpuszczony w 1,4 ml 0,9% NaCl). Preparat zawiera mannitol jako substancję pomocniczą i wymaga aseptycznego przygotowania przez wykwalifikowany personel, z zachowaniem środków ochrony osobistej ze względu na cytotoksyczność. Podkreśla się bezwzględny zakaz podawania dooponowego ze względu na ryzyko zgonu. Roztwór po rekonstytucji powinien być klarowny, bezbarwny, o pH 4-7, i nie wykazywać wytrąceń ani przebarwień.
aseptyka, bortezomib, interakcje lekowe, kwas boronowy, mannitol, niezgodność farmaceutyczna, personel medyczny, podanie dooponowe, podanie dożylne, podanie podskórne, precypitat, produkt cytotoksyczny, proszek do sporządzania roztworu, rekonstytucja leku, roztwór chlorku sodu, stabilność leku, warunki aseptyczne, właściwości cytotoksyczne, wstrzyknięcie dożylne, wstrzyknięcie podskórne - Leksykon leków
Skład i postać leku – Clexane 10 000 j.m. (100 mg)/ml (30 000 j.m. (300 mg)/3 ml)
Preparat Clexane zawiera enoksaparynę sodową, heparynę drobnocząsteczkową pozyskiwaną z błony śluzowej jelit świń, o stężeniu 10 000 j.m. (100 mg)/ml. Każda fiolka wielodawkowa zawiera 30 000 j.m. (300 mg) enoksaparyny w 3 ml roztworu, o pH 5,5-7,5. Substancją pomocniczą jest alkohol benzylowy (45 mg/fiolkę, 15 mg/ml), pełniący funkcję konserwantu, który może wywoływać reakcje alergiczne. Preparat dostępny jest w fiolkach ze szkła typu I, zamkniętych korkiem chlorobutylowym, w opakowaniach po 1, 5 lub 10 fiolek. Clexane podaje się głównie podskórnie, a dożylnie (bolus) wyłącznie w leczeniu świeżego zawału mięśnia sercowego z uniesieniem odcinka ST. Do podania dożylnego można stosować roztwory 0,9% NaCl lub 5% dekstrozy.
aktywność anty-Xa, alkohol benzylowy, depolimeryzacja estru benzylowego heparyny, enoksaparyna sodowa, fiolka wielodawkowa, heparyna drobnocząsteczkowa, heparyna z błony śluzowej jelit, odpady medyczne, reakcja alergiczna, roztwór chlorku sodu, roztwór fizjologiczny, roztwór wodny dekstrozy, uniesienie odcinka ST, wstrzyknięcie dożylne, wstrzyknięcie podskórne, zawał mięśnia sercowego - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Ferinject 50 mg Fe3+/ml
Preparat Ferinject zawiera karboksymaltozę żelazową w stężeniu 50 mg Fe/ml, dostępny w fiolkach 2 ml (100 mg Fe), 10 ml (500 mg Fe) oraz 20 ml (1000 mg Fe). Dawkowanie ustala się trzystopniowo: określenie indywidualnego zapotrzebowania na żelazo na podstawie masy ciała i stężenia hemoglobiny (Hb), podanie odpowiedniej dawki z uwzględnieniem limitów (maksymalnie 15 mg Fe/kg mc. przy wstrzyknięciu dożylnym lub 20 mg Fe/kg mc. przy infuzji, nie przekraczając 1000 mg Fe na tydzień) oraz ocena stanu po uzupełnieniu niedoboru. Zaleca się obserwację pacjenta przez minimum 30 minut po podaniu ze względu na ryzyko reakcji nadwrażliwości, a podanie powinno odbywać się pod nadzorem personelu przeszkolonego w leczeniu anafilaksji. U pacjentów z przewlekłą chorobą nerek na hemodializie dawka dobowa nie powinna przekraczać 200 mg Fe, a u dzieci poniżej 1 roku życia stosowanie nie jest zalecane.
badanie laboratoryjne, dawka skumulowana, dializator, dyspersja do wstrzykiwań, erytropoeza, hemodializa, infuzja dożylna, karboksymaltoza żelazowa, niedobór żelaza, przewlekła choroba nerek, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, resuscytacja, roztwór chlorku sodu, stężenie hemoglobiny, wstrzyknięcie dożylne, zapotrzebowanie na żelazo - Leksykon leków
Skład i postać leku – Methylprednisolone Sopharma 250 mg
Methylprednisolone Sopharma jest dostępny w formie liofilizowanego proszku do sporządzania roztworu do wstrzykiwań w dawkach 40 mg i 250 mg metyloprednizolonu sodu bursztynianu. Preparat zawiera minimalną ilość sodu (<1 mmol, tj. 23 mg na dawkę), co jest istotne dla pacjentów na diecie niskosodowej. Proszek rekonstytuuje się wodą do wstrzykiwań (1 ml dla dawki 40 mg, 5 ml dla dawki 250 mg), a następnie można podać go bezpośrednio lub rozcieńczyć w dozwolonych roztworach infuzyjnych: 5% glukozy, 0,9% NaCl lub ich mieszaninie. Preparat nie powinien być mieszany z innymi lekami w jednej strzykawce, a przed podaniem należy ocenić klarowność i barwę roztworu. Substancje pomocnicze pełnią funkcję buforów stabilizujących pH roztworu.
aseptyka, dieta z kontrolowaną zawartością sodu, disodu fosforan dwuwodny, liofilizat, metyloprednizolon sodu bursztynian, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu, rekonstytucja, roztwór chlorku sodu, roztwór fizjologiczny, roztwór glukozy, sodu diwodorofosforan jednowodny, substancja pomocnicza, trwałość roztworu, warunki sterylne, wlew dożylny, woda do wstrzykiwań, zgodność farmaceutyczna - Leksykon leków
Przedawkowanie – Tertensif Bi-Kombi 10 mg + 2,5 mg
Przedawkowanie Tertensif Bi-Kombi, zawierającego 10 mg peryndoprylu z argininą oraz 2,5 mg indapamidu, prowadzi do istotnego niedociśnienia tętniczego, będącego kluczowym objawem klinicznym. Towarzyszą mu zaburzenia gospodarki wodno-elektrolitowej, w tym hiponatremia i hipokaliemia, które mogą powodować poważne konsekwencje neurologiczne, mięśniowe oraz sercowo-naczyniowe. Dodatkowo, przedawkowanie może skutkować oligurii (<500 ml/24h) lub anurii, wynikającymi z hipowolemii i hipoperfuzji nerek. Objawy takie jak nudności, wymioty, skurcze mięśni, zawroty głowy, senność oraz stan splątania są konsekwencją zarówno bezpośredniego działania leków, jak i wtórnych zaburzeń hemodynamicznych i elektrolitowych.
anuria, dializa, diuretyk, gospodarka wodno-elektrolitowa, hipokaliemia, hiponatremia, hipoperfuzja mózgowa, hipoperfuzja nerek, hipowolemia, inhibitor ACE, niedociśnienie tętnicze, niedokrwienie OUN, oliguria, ostre uszkodzenie nerek, peryndoprylat, płukanie żołądka, pozycja Trendelenburga, roztwór chlorku sodu, skurcz mięśniowy, stan splątania, węgiel aktywowany, zaburzenie elektrolitowe, zaburzenie świadomości - Leksykon leków
Skład i postać leku – Sulperazon 1 g 500 mg + 500 mg
Produkt leczniczy Sulperazon dostępny jest w dawkach 1 g i 2 g, zawierając odpowiednio 500 mg lub 1000 mg cefoperazonu (antybiotyk cefalosporynowy III generacji) oraz 500 mg lub 1000 mg sulbaktamu (inhibitor beta-laktamaz). Preparat występuje w formie proszku do sporządzania roztworu do wstrzykiwań i infuzji, bez substancji pomocniczych, z zawartością sodu wynoszącą 67,1 mg w dawce 1 g i 134,2 mg w dawce 2 g. Cefoperazon i sulbaktam wykazują stabilność w stężeniach odpowiednio 10-250 mg/ml i 5-125 mg/ml. Preparat wymaga rekonstytucji w wodzie do wstrzykiwań lub innych zatwierdzonych rozpuszczalnikach, takich jak 5% roztwór dekstrozy, 0,9% roztwór chlorku sodu oraz ich kombinacje.
aminoglikozyd, cefalosporyna trzeciej generacji, cefoperazon, cefoperazon sodowy, cewnik dożylny, chlorowodorek lidokainy, inhibitor beta-laktamaz, niezgodność farmaceutyczna, proszek do sporządzania roztworu, rekonstytucja, roztwór chlorku sodu, roztwór dekstrozy, roztwór do wstrzykiwań i infuzji, roztwór fizjologiczny, roztwór mleczanowy Ringera, sulbaktam, sulbaktam sodowy, terapia skojarzona, woda do wstrzykiwań - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Clemastinum WZF 1 mg/ml
Clemastinum WZF w stężeniu 1 mg/ml jest wskazany do leczenia wspomagającego wstrząsu anafilaktycznego oraz obrzęku naczynioruchowego u dorosłych, z dawką 2 ml (1 ampułka) podawaną dwa razy na dobę dożylnie lub domięśniowo. W profilaktyce przed zabiegami wywołującymi uwolnienie histaminy zaleca się jednorazowe dożylne podanie 2 ml bezpośrednio przed procedurą. Podanie dożylne wymaga rozcieńczenia roztworu w stosunku 1:5 za pomocą 0,9% NaCl lub 5% glukozy i powolnego wstrzyknięcia trwającego 2-3 minuty, natomiast podanie domięśniowe może być wykonane bez rozcieńczenia. Preparat zawiera dodatkowo 90 mg sorbitolu, 140 mg etanolu 96% oraz 600 mg glikolu propylenowego w każdej ampułce, co należy uwzględnić u pacjentów z nietolerancją fruktozy, chorobami wątroby lub zwiększonym ryzykiem działań niepożądanych związanych z tymi substancjami.
choroba wątroby, etanol, glikol propylenowy, klemastyna, leczenie wspomagające, nietolerancja fruktozy, obrzęk naczynioruchowy, podanie domięśniowe, podanie dożylne, roztwór chlorku sodu, roztwór do wstrzykiwań, roztwór glukozy, sorbitol, uwolnienie histaminy, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby - Leksykon leków
Skład i postać leku – Holoxan 2 g
Holoxan, zawierający ifosfamid w dawce 2 g na fiolkę, jest cytostatykiem dostępnym w formie proszku do sporządzania roztworu do wstrzykiwań. Przed podaniem należy przeprowadzić wizualną ocenę roztworu pod kątem cząstek stałych i przebarwień oraz całkowicie rozpuścić substancję czynną, nie przekraczając stężenia 4%. Optymalnym roztworem jest 4% izotoniczny roztwór uzyskany przez rozpuszczenie 2 g ifosfamidu w 50 ml wody do wstrzykiwań, z zalecanym wstrząsaniem fiolki przez 30-60 sekund. Roztwór można podawać w różnych formach wlewów dożylnych, rozcieńczając go w 5% roztworze glukozy, 0,9% roztworze chlorku sodu lub płynie Ringera, z objętościami końcowymi od 250 ml (krótki wlew 30-60 minut) do 3 litrów (wlew ciągły 24-godzinny przy dawkach do 5 g/m²). Roztwór zachowuje stabilność chemiczną i fizyczną przez 48 godzin w 25°C, jednak z mikrobiologicznego punktu widzenia zaleca się jego natychmiastowe użycie lub przechowywanie do 24 godzin w 2-8°C.
alkohol benzylowy, cytostatyk, Holoxan, ifosfamid, lek cytostatyczny, niezgodność farmaceutyczna, okres ważności leku, płyn Ringera, podanie pozajelitowe, proszek do sporządzania roztworu, roztwór chlorku sodu, roztwór do wstrzykiwań, roztwór glukozy, sól fizjologiczna, stabilność chemiczna, wlew ciągły, wlew dożylny - Leksykon leków
Przedawkowanie – Onko BCG 100 100 mg (nie mniej niż 300 mln i nie więcej niż 1,2 mld żywych prątków BCG)/ml
Przedawkowanie leku Onko BCG 100, zawierającego 100 mg żywych, atenuowanych prątków BCG (od 300 mln do 1,2 mld prątków w jednej ampułce), może wystąpić w wyniku podania zbyt dużej dawki lub zbyt długiego utrzymywania preparatu w pęcherzu moczowym. Klinicznie manifestuje się to miejscowymi objawami zapalnymi układu moczowego, takimi jak częstomocz, dyzuria, krwiomocz oraz skurcze pęcherza, które mogą pojawić się bezpośrednio po przedawkowaniu. W przypadku rozwoju objawów septycznych, takich jak gorączka >38,5°C, dreszcze, tachykardia, hipotensja i ogólne złe samopoczucie, konieczne jest natychmiastowe wdrożenie leczenia tuberkulostatykami. Przedawkowanie może również prowadzić do poważnych powikłań systemowych, w tym rozsianej infekcji BCG, zapalenia gruczołu krokowego, jąder i najądrzy, zaburzeń czynności wątroby, zwłóknień płuc oraz zapalenia szpiku kostnego, które stanowią zagrożenie życia pacjenta.
dysfunkcja wątroby, dyzuria, infekcja BCG, krwiomocz, leczenie przeciwprątkowe, objawy septyczne, podrażnienie pęcherza, podszczep Moreau, prątki BCG, roztwór chlorku sodu, sepsa, tuberkulostatyki, zaleganie moczu, zapalenie najądrzy, zapalenie prostaty, zapalenie szpiku, zawiesina BCG, zwłóknienie płuc - Leksykon leków
Skład i postać leku – Chlorsuccillin 200 mg
Chlorsuccillin 200 mg to lek w postaci liofilizowanego proszku zawierający 200 mg chlorku suksametoniowego (Suxamethonii chloridum) bez substancji pomocniczych, przeznaczony do sporządzania roztworu do wstrzykiwań. Produkt wymaga aseptycznego rozpuszczenia w wodzie do wstrzykiwań lub 0,9% roztworze chlorku sodu, z przygotowaniem roztworów o stężeniach dostosowanych do drogi podania: 2% dla wstrzyknięć dożylnych (1 fiolka w 10 ml rozpuszczalnika), 0,2% lub 0,1% dla wlewów kroplowych (1 fiolka w 100 ml lub 200 ml rozpuszczalnika). Należy unikać mieszania chlorku suksametoniowego z innymi lekami w tej samej strzykawce, zwłaszcza z tiopentalem, ze względu na ryzyko niezgodności farmaceutycznej.
- Leksykon leków
Skład i postać leku – Meropenem Genoptim 500 mg
Meropenem Genoptim jest dostępny w dawkach 500 mg i 1 g jako proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, zawierający meropenem trójwodny odpowiadający odpowiednio 500 mg lub 1000 mg bezwodnego meropenemu. Substancją pomocniczą jest sodu węglan, którego zawartość wynosi 104 mg (ok. 2 mEq sodu) w dawce 500 mg oraz 208 mg (ok. 4 mEq sodu) w dawce 1 g, co jest istotne przy monitorowaniu podaży sodu u pacjentów na diecie niskosodowej. Preparat wymaga rekonstytucji przed podaniem, z możliwością podania jako szybkie wstrzyknięcie dożylne (bolus) lub infuzja dożylna, z różnymi stężeniami końcowymi: 50 mg/mL dla bolusa oraz 1-20 mg/mL dla infuzji, przy użyciu jałowej wody do wstrzykiwań, 0,9% roztworu chlorku sodu lub 5% roztworu glukozy.
- Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Onko BCG 100 100 mg (nie mniej niż 300 mln i nie więcej niż 1,2 mld żywych prątków BCG)/ml
Lek Onko BCG 100 zawiera żywe, atenuowane prątki BCG (podszczep brazylijski Moreau) w dawce 100 mg, co odpowiada 300 milionom do 1,2 miliarda żywych prątków. Preparat podaje się dopęcherzowo w formie zawiesiny, rekonstytuowanej w 1 ml jałowego izotonicznego roztworu chlorku sodu, a następnie rozcieńczanej do 50 ml. Standardowy schemat leczenia obejmuje fazę indukcyjną (6 wlewek, 1 raz w tygodniu) oraz fazę podtrzymującą (3 wlewki podawane w tygodniu, powtarzane w określonych odstępach do 36 miesięcy). W przypadku nawrotu guza in situ (Tis) lub wysokiego ryzyka Ta i T1 (HG) zaleca się ponowne pełne leczenie odpowiednio po 12 i 6 miesiącach od ostatniej ekspozycji na BCG.
aseptyka, Bacillus Calmette-Guérin, cewka moczowa, faza indukcyjna, faza podtrzymująca, guz in situ, mikcja, nawrót guza, pęcherz moczowy, podszczep brazylijski Moreau, prątki BCG, preparat dezynfekcyjny, roztwór chlorku sodu, schemat leczenia podtrzymującego, śluzówka pęcherza, TUR, wlewka dopęcherzowa, wycinek z guza, zaleganie moczu, zawiesina dopęcherzowa - Leksykon leków
Skład i postać leku – Detimedac 500 mg 500 mg
Detimedac to preparat zawierający dakarbazynę w postaci proszku do sporządzania roztworu do infuzji, dostępny w dawkach 500 mg i 1000 mg. Po rekonstytucji 50 ml wody do wstrzykiwań, stężenie dakarbazyny wynosi odpowiednio 10 mg/ml (gęstość 1,007 g/ml) dla dawki 500 mg oraz 20 mg/ml (gęstość 1,015 g/ml) dla dawki 1000 mg. Następnie roztwór rozcieńcza się w 200-300 ml 0,9% NaCl lub 5% glukozy, uzyskując końcowe stężenia 1,4–2,0 mg/ml dla dawki 500 mg oraz 2,8–4,0 mg/ml dla dawki 1000 mg. Infuzję dożylną podaje się przez 20-30 minut. Lek wymaga aseptycznego przygotowania bezpośrednio przed podaniem, z ochroną przed światłem ze względu na fotowrażliwość dakarbazyny. Preparat jest cytotoksyczny, mutagenny, rakotwórczy i teratogenny, co wymaga stosowania środków ochrony osobistej i procedur bezpieczeństwa podczas przygotowania i podawania.
cytostatyk, cytrynian dakarbazyny, dakarbazyna, działanie cytotoksyczne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, infuzja dożylna, kwas cytrynowy bezwodny, lek przeciwnowotworowy, mannitol, niezgodność chemiczna, odpady cytotoksyczne, rekonstytucja, roztwór chlorku sodu, roztwór do infuzji, roztwór glukozy, środki ochrony osobistej, stabilność chemiczna i fizyczna, substancja czynna, warunki aseptyczne - Leksykon leków
Skład i postać leku – Cyclophosphamide Accord 500 mg
Cyclophosphamide Accord jest dostępny w postaci liofilizowanego proszku do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, w dawkach 500 mg i 1000 mg cyklofosfamidu bezwodnego, odpowiadających odpowiednio 534,5 mg i 1069,0 mg cyklofosfamidu jednowodnego. Po rekonstytucji uzyskuje się roztwór o stężeniu 20 mg/mL. Rekonstytucję przeprowadza się dodając 5 mL rozpuszczalnika na każde 100 mg substancji czynnej, z zastosowaniem roztworu chlorku sodu 0,9% do bezpośredniego wstrzyknięcia dożylnego, natomiast do infuzji można użyć zarówno roztworu chlorku sodu 0,9%, jak i jałowej wody do wstrzykiwań. Po rekonstytucji roztwór wymaga dalszego rozcieńczenia do minimalnego stężenia 2 mg/mL, stosując 5% roztwór dekstrozy lub roztwór chlorku sodu 0,9%. Preparat zawiera mannitol jako substancję pomocniczą i jest dostarczany w fiolkach ze szkła typu I, przechowywanych w temperaturze 2–8°C, z okresem ważności 2 lata dla nieotwartych fiolek.
cyklofosfamid bezwodny, cyklofosfamid jednowodny, guma chlorobutylowa, infuzja dożylna, jałowa woda do wstrzykiwań, lek cytotoksyczny, mannitol, niezgodność lekowa, odpady cytotoksyczne, proszek do sporządzania roztworu, przepływ laminarny, rekonstytucja leku, rozcieńczenie leku, roztwór chlorku sodu, roztwór dekstrozy, roztwór hipotoniczny, środki ochrony osobistej, stabilność chemiczna i fizyczna, warunki aseptyczne, właściwości cytostatyczne, wstrzyknięcie dożylne - Leksykon substancji czynnych
Hemina – Dawkowanie i sposób podawania
Hemina, substancja czynna preparatu Human Hemin Orphan Europe, dostępna jest w formie koncentratu do sporządzania roztworu do infuzji o stężeniu 25 mg/ml, gdzie jedna ampułka 10 ml zawiera 250 mg ludzkiej heminy. Po rozcieńczeniu w 100 ml 0,9% roztworu chlorku sodu, roztwór zawiera 2273 µg/ml heminy. Zalecana dawka terapeutyczna wynosi 3 mg/kg masy ciała podawana raz dziennie przez 4 dni, z maksymalną dawką dobową 250 mg (1 ampułka). W wyjątkowych przypadkach możliwe jest powtórzenie cyklu leczenia pod ścisłą kontrolą parametrów biochemicznych. Dawkowanie u osób starszych nie wymaga modyfikacji, a u dzieci i młodzieży stosuje się analogiczne schematy, nie przekraczając dawki 3 mg/kg przez 4 dni, z uwzględnieniem maksymalnej dawki 250 mg. Podawanie heminy odbywa się wyłącznie w formie infuzji dożylnej trwającej co najmniej 30 minut.
- Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Pantoprazol Zentiva 40 mg
Pantoprazol Zentiva w dawce 40 mg w postaci proszku do sporządzania roztworu do wstrzykiwań jest wskazany do podawania dożylnego wyłącznie przez wykwalifikowany personel medyczny i tylko w sytuacjach, gdy podanie doustne jest niemożliwe. Zalecana dawka w leczeniu choroby wrzodowej żołądka, dwunastnicy oraz refluksowego zapalenia przełyku wynosi 40 mg (1 fiolka) na dobę, podawana dożylnie w ciągu 2-15 minut. W przypadku zespołu Zollingera-Ellisona dawka początkowa to 80 mg na dobę (2 x 40 mg), z możliwością dostosowania dawki w zależności od wyników badań wydzielania kwasu solnego. Dawkowanie powyżej 80 mg/dobę wymaga podziału na dwie dawki, a okresowe zwiększenie dawki powyżej 160 mg/dobę jest dopuszczalne tylko na czas niezbędny do uzyskania efektu hamowania wydzielania kwasu. W celu szybkiego osiągnięcia efektu hamowania kwasu, dawka początkowa 2 x 80 mg pozwala zmniejszyć wydzielanie kwasu do poziomu <10 mEq/h w ciągu 1 godziny.
choroba wrzodowa żołądka i dwunastnicy, ciężka niewydolność wątroby, dysfagia, hamowanie wydzielania kwasu, nadmierne wydzielanie kwasu solnego, pacjent w podeszłym wieku, pantoprazol doustny, podanie dożylne, populacja pediatryczna, preparat dożylny, proszek do sporządzania roztworu, refluksowe zapalenie przełyku, roztwór chlorku sodu, roztwór glukozy, terapia doustna, wydzielanie kwasu solnego, zaburzenie czynności nerek, zespół Zollingera-Ellisona - Leksykon leków
Skład i postać leku – Busulfan Accord 6 mg/ml
Busulfan Accord to koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji o stężeniu 6 mg/ml, dostępny w fiolkach 10 ml zawierających 60 mg busulfanu. Po rozcieńczeniu w roztworze chlorku sodu 0,9% lub glukozy 5% (w stosunku 1:10) uzyskuje się roztwór o stężeniu 0,5 mg/ml. Lek zawiera dimetyloacetamid i makrogol 400 jako substancje pomocnicze. Ze względu na brak badań zgodności farmaceutycznej, Busulfan Accord nie powinien być mieszany z innymi lekami poza wymienionymi rozcieńczalnikami. Produkt wymaga przechowywania w lodówce (2-8°C), nie wolno go zamrażać, a po rozcieńczeniu stabilność wynosi do 4 godzin w temperaturze 20-25°C lub do 15 godzin w 2-8°C plus 3 godziny w 20-25°C. Preparat jest cytotoksyczny, dlatego przygotowanie i podawanie muszą odbywać się w warunkach aseptycznych z użyciem rękawiczek i odzieży ochronnej, unikając kontaktu ze skórą i błonami śluzowymi.
busulfan, cewnik żylny, dimetyloacetamid, koncentrat do infuzji, lek cytotoksyczny, makrogol, niezgodność farmaceutyczna, ocena mikrobiologiczna, podawanie leku, pompa strzykawkowa, przepływ laminarny, roztwór chlorku sodu, roztwór dożylny, roztwór glukozy, stabilność chemiczna, strzykawka poliwęglanowa, technika aseptyczna, terapia kondycjonująca, zestaw infuzyjny