roztwór chlorku sodu
Roztwór chlorku sodu (NaCl), często nazywany solą fizjologiczną, jest jednym z podstawowych preparatów stosowanych w medycynie. Standardowy roztwór 0,9% chlorku sodu odpowiada osmolarności płynów ustrojowych człowieka (290-310 mOsm/l), dzięki czemu jest izoosmotyczny względem osocza krwi.
W praktyce klinicznej roztwór chlorku sodu stosuje się jako płyn infuzyjny do uzupełniania niedoborów wodno-elektrolitowych, nośnik dla leków podawanych dożylnie oraz do przemywania ran i płukania jam ciała. Roztwór 0,9% NaCl zawiera 154 mmol/l jonów sodu i 154 mmol/l jonów chlorkowych, co jest wartością nieznacznie wyższą niż fizjologiczne stężenie tych elektrolitów w osoczu.
Należy pamiętać, że podawanie dużych objętości roztworu chlorku sodu może prowadzić do hiperchloremicznej kwasicy metabolicznej ze względu na relatywnie wysokie stężenie jonów chlorkowych. W niektórych sytuacjach klinicznych, jak niewydolność serca, niewydolność nerek czy obrzęki, stosowanie tego roztworu wymaga szczególnej ostrożności i monitorowania stanu pacjenta.
Oprócz standardowego roztworu 0,9%, w medycynie stosuje się również roztwory hipertoniczne (np. 3%, 7,5% NaCl) w leczeniu obrzęku mózgu czy hiponatremii, oraz roztwory hipotoniczne (0,45% NaCl) w specyficznych sytuacjach klinicznych, gdy potrzebne jest dostarczenie wolnej wody do organizmu.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Skład i postać leku – Nimbex 2 mg/ml
Produkt leczniczy Nimbex zawiera cisatrakurium w stężeniu 2 mg/ml, dostępny w ampułkach o pojemnościach 2,5 ml (5 mg), 5 ml (10 mg) oraz 10 ml (20 mg). Jest to przezroczysty roztwór do wstrzykiwań i infuzji, bez widocznych cząstek stałych, o barwie od bezbarwnej do jasnożółtej lub zielonawo-żółtej. Preparat należy przechowywać w temperaturze 2–8°C, chronić przed światłem i nie zamrażać. Po otwarciu ampułki produkt zachowuje stabilność fizyczną i chemiczną przez co najmniej 24 godziny w temperaturze 5–25°C, jednak z punktu widzenia mikrobiologicznego powinien być zużyty natychmiast. Po rozcieńczeniu w kompatybilnych płynach infuzyjnych (0,9% NaCl, 5% glukoza, mieszanki NaCl i glukozy) w stężeniach 0,1–2,0 mg/ml, Nimbex pozostaje stabilny przez 24 godziny w temperaturze 5–25°C, pod warunkiem stosowania odpowiednich pojemników (PVC lub polipropylen).
benzenosulfonian cisatrakurium, chlorowodorek alfentanylu, chlorowodorek midazolamu, cisatrakurium, cytrynian fentanylu, cytrynian sufentanylu, droperidol, kwas benzenosulfonowy, niezgodność farmaceutyczna, płyn infuzyjny, płyn Ringera, propofol, roztwór chlorku sodu, roztwór do wstrzykiwań, roztwór glukozy, tiopental sodu, warunki aseptyczne, woda do wstrzykiwań - Leksykon leków
Skład i postać leku – Furosemidum Neupharm 10 mg/ml
Furosemidum Neupharm to roztwór do wstrzykiwań o stężeniu 10 mg/ml, dostępny w ampułkach 2 ml zawierających 20 mg furosemidu. Preparat charakteryzuje się pH w zakresie 8,8–9,5 oraz osmolarnością 280–300 mOsmol/l, co zapewnia kompatybilność z osoczem. Substancje pomocnicze to chlorek sodu, wodorotlenek sodu (do regulacji pH) oraz woda do wstrzykiwań; istotna jest zawartość sodu wynosząca 3,7 mg/ml (7,4 mg/ampułkę). Produkt przechowywany jest w ampułkach z oranżowego szkła typu I, z okresem ważności 3 lat, bez konieczności chłodzenia, jednak chroniony przed światłem. Po otwarciu ampułkę należy zużyć natychmiast, a po rozcieńczeniu w 0,9% NaCl (1:9) roztwór pozostaje stabilny przez 12 godzin w temperaturze 25ºC±2ºC, pod warunkiem ochrony przed światłem i aseptycznych warunków podania.
chlorek sodu, furosemid, krwioobieg, niezgodność farmaceutyczna, osad krystaliczny, osocze krwi, pojemność buforowa, roztwór chlorku sodu, roztwór dekstrozy, roztwór do infuzji, roztwór do wstrzykiwań, sól fizjologiczna, stabilność chemiczna, woda do wstrzykiwań, wodorotlenek sodu, wytrącanie furosemidu, zanieczyszczenie mikrobiologiczne - Leksykon leków
Skład i postać leku – Irinotecan Accord 20 mg/ml
Irinotekan Accord to koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji zawierający irynotekanu chlorowodorek trójwodny w stężeniu 20 mg/ml (odpowiadający 17,33 mg czystego irynotekanu). Dostępny jest w fiolkach o pojemnościach od 2 ml (40 mg) do 50 ml (1000 mg). Substancją pomocniczą jest sorbitol (45 mg/ml), a pH roztworu mieści się w zakresie 3,0–3,8, z osmolalnością 270–330 mOsmol/kg. Lek podaje się wyłącznie dożylnie po rozcieńczeniu w 0,9% roztworze chlorku sodu lub 5% roztworze glukozy w objętości 250 ml. Przygotowanie roztworu wymaga aseptycznych warunków, stosowania środków ochrony osobistej oraz unikania mieszania z innymi lekami poza wymienionymi roztworami. W przypadku obecności osadu preparat należy usunąć zgodnie z procedurami dla leków cytotoksycznych.
guma chlorobutylowa, komora ochronna, koncentrat do sporządzania roztworu, kwas mlekowy, kwas solny, lek cytostatyczny, lek cytotoksyczny, niezgodność farmaceutyczna, odzież ochronna, osmolalność, podanie dożylne, roztwór chlorku sodu, roztwór do infuzji, roztwór glukozy, sodu wodorotlenek, sorbitol, substancja pomocnicza, uszczelnienie flip-off, warunki aseptyczne, woda do wstrzykiwań - Leksykon leków
Skład i postać leku – Bortezomib Adamed 1 mg
Bortezomib Adamed 1 mg jest dostępny w postaci liofilizowanego proszku do sporządzania roztworu do wstrzykiwań dożylnych, zawierającego 1 mg bortezomibu w każdej fiolce. Substancją pomocniczą jest mannitol, który stabilizuje preparat. Rekonstytucja polega na rozpuszczeniu proszku w 1 ml 0,9% roztworu chlorku sodu, co daje przezroczysty, bezbarwny roztwór o pH 4-7, zawierający 1 mg bortezomibu/ml. Preparat podaje się wyłącznie dożylnie; podanie dooponowe jest bezwzględnie przeciwwskazane ze względu na ryzyko zgonu. Po rekonstytucji roztwór należy ocenić wzrokowo pod kątem wytrąceń i przebarwień – w przypadku ich obecności lek nie powinien być stosowany. Fiolka przed rekonstytucją może być przechowywana do 3 lat w oryginalnym opakowaniu chroniącym przed światłem, bez specjalnych wymagań temperaturowych.
bortezomib, ester mannitolu, fiolka medyczna, guma bromobutylowa, lek cytotoksyczny, mannitol, personel medyczny, podanie dooponowe, podanie dożylne, precypitat, proszek do sporządzania roztworu, proszek liofilizowany, rekonstytucja leku, roztwór chlorku sodu, substancja konserwująca, technika aseptyczna, warunki aseptyczne - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Sulperazon 2 g 1000 mg + 1000 mg
Sulperazon to preparat zawierający cefoperazon i sulbaktam w stosunku 1:1, dostępny w dawkach 1 g (500 mg + 500 mg) oraz 2 g (1000 mg + 1000 mg) w formie proszku do sporządzania roztworu do wstrzykiwań i infuzji. Standardowa dawka dobowa dla dorosłych wynosi 2-4 g produktu (1-2 g cefoperazonu), podawana dożylnie lub domięśniowo co 12 godzin w równych dawkach. W ciężkich zakażeniach dawkę można zwiększyć do 8 g produktu (4 g cefoperazonu). Maksymalna dobowa dawka sulbaktamu to 4 g (odpowiada 8 g Sulperazonu). U pacjentów z klirensem kreatyniny <30 ml/min konieczne jest dostosowanie dawki sulbaktamu: 1 g co 12 h przy klirensie 15-30 ml/min oraz 500 mg co 12 h przy klirensie <15 ml/min. U pacjentów dializowanych lek podaje się po sesji dializy ze względu na zmienioną farmakokinetykę sulbaktamu i skrócony okres półtrwania cefoperazonu.
cefoperazon i sulbaktam, chlorowodorek lidokainy, ciężkie zakażenie, hemodializa, infuzja dożylna, klirens kreatyniny, niewydolność nerek, okres półtrwania, parametr farmakokinetyczny, podawanie domięśniowe, roztwór chlorku sodu, roztwór glukozy, roztwór mleczanowy Ringera, sesja dializy, Sulperazon, wstrzyknięcie dożylne, zaburzenie czynności nerek, zakażenie oporne na leczenie - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Neorelium 5 mg/ml
Neorelium (diazepam) w roztworze do wstrzykiwań 5 mg/ml wymaga indywidualnego dawkowania dostosowanego do wskazań klinicznych i stanu pacjenta. U dorosłych dawki wahają się od 5-10 mg i.m. lub i.v. w stanach silnego pobudzenia psychotycznego, przez 10 mg początkowo w ostrym zespole abstynencji alkoholowej, do 0,1-0,3 mg/kg mc. co 4 godziny w tężcu. W stanach padaczkowych stosuje się 0,15-0,25 mg/kg mc. (zwykle 10-20 mg) i.v. lub i.m., z możliwością powtórzenia dawki po 30-60 minutach, a w premedykacji 0,1-0,2 mg/kg mc. U dzieci dawka wynosi 0,2-0,3 mg/kg mc. lub 1 mg na rok życia, z powtórzeniem po 5 minutach w razie braku poprawy. U pacjentów geriatrycznych zaleca się dawki do połowy standardowych, a u osób z niewydolnością wątroby lub nerek konieczne jest indywidualne zmniejszenie dawki. Ze względu na zawartość alkoholu benzylowego lek jest przeciwwskazany u wcześniaków i noworodków.
alkohol benzylowy, diazepam, drgawki gorączkowe, infuzja dożylna, ośrodkowy układ nerwowy, pacjent geriatryczny, płyn infuzyjny, pobudzenie psychotyczne, premedykacja, roztwór chlorku sodu, roztwór glukozy, spadek ciśnienia tętniczego, stan padaczkowy, stan spastyczny mięśni, tężec, tolerancja lekowa, wstrzyknięcie domięśniowe, wstrzyknięcie dożylne, zaburzenie czynności wątroby, zahamowanie czynności oddechowej, zespół abstynencji alkoholowej, zespół psychoorganiczny, zestaw do resuscytacji - Leksykon leków
Skład i postać leku – Penicillinum procainicum L TZF 2 400 000 j.m.
Penicillinum Procainicum L TZF to lek w postaci proszku do sporządzania zawiesiny do wstrzykiwań, zawierający benzylopenicylinę prokainową lecytynowaną w dawkach 1 200 000 j.m. lub 2 400 000 j.m. Preparat jest wolny od substancji pomocniczych, co oznacza, że zawiera wyłącznie substancję czynną. Przed podaniem proszek należy rozpuścić w 0,9% roztworze chlorku sodu lub wodzie do wstrzykiwań – odpowiednio 5 ml dla dawki 1 200 000 j.m. oraz 8 ml dla dawki 2 400 000 j.m. Zawiesinę należy podawać bezpośrednio po przygotowaniu, gdyż nie jest przeznaczona do dłuższego przechowywania.
benzylopenicylina prokainowa, benzylopenicylina prokainowa lecytynowana, inaktywacja benzylopenicyliny, Penicillinum Procainicum, penicylina prokainowa, pH środowiska, produkt leczniczy, roztwór chlorku sodu, środowisko alkaliczne i kwaśne, utylizacja produktów farmaceutycznych, woda do wstrzykiwań, zawiesina do wstrzykiwań - Leksykon leków
Skład i postać leku – Cabazitaxel G.L. 20 mg/ml
Cabazitaxel G.L. jest dostępny jako jałowy koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji o stężeniu 20 mg/ml, w fiolkach po 3 ml zawierających 60 mg kabazytakselu. Produkt ma postać przejrzystego, oleistego roztworu o barwie od żółtej do brązowożółtej i zawiera substancje pomocnicze: polisorbat 80, etanol bezwodny (395 mg/ml, co daje 1185 mg etanolu na fiolkę, 39,5% v/v) oraz kwas cytrynowy. Ze względu na wysoką zawartość etanolu, szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z chorobami wątroby lub uzależnieniem od alkoholu. Preparat wymaga rozcieńczenia w 5% roztworze glukozy lub 0,9% roztworze chlorku sodu do końcowego stężenia 0,10–0,26 mg/ml przed podaniem, a do infuzji należy stosować filtry 0,22 μm oraz unikać worków PVC i poliuretanowych zestawów infuzyjnych.
choroba wątroby, etanol bezwodny, filtr medyczny, kabazytaksel, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, kwas cytrynowy, niezgodność farmaceutyczna, polisorbat 80, roztwór chlorku sodu, roztwór glukozy, środki ochrony indywidualnej, substancje cytotoksyczne, taksany, uzależnienie od alkoholu, worki infuzyjne, wskazanie onkologiczne, zestaw do infuzji - Leksykon leków
Skład i postać leku – Meprelon 16 mg
Meprelon jest preparatem metyloprednizolonu dostępnym w dawkach 16 mg i 32 mg, w postaci proszku do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji. Ampułka 16 mg zawiera 20,92 mg metyloprednizolonu sodu bursztynianu (odpowiadające 15,78 mg metyloprednizolonu), natomiast ampułka 32 mg zawiera 41,85 mg tej samej soli (31,57 mg metyloprednizolonu). Preparat rekonstytuuje się wodą do wstrzykiwań, a następnie, w przypadku infuzji, rozcieńcza w 5% roztworze glukozy, 0,9% roztworze chlorku sodu lub roztworze Ringera. Substancje pomocnicze to m.in. buforujące sole fosforanowe, a ampułki wykonane są ze szkła typu I, zapewniającego stabilność chemiczną. Preparat jest przeznaczony do jednorazowego użytku, a po otwarciu roztworu należy go zużyć w ciągu 24 godzin (woda do wstrzykiwań) lub 8 godzin (roztwory infuzyjne) w temperaturze do 25°C, z zachowaniem aseptyki.
ampułka szklana, disodu fosforan dwuwodny, metyloprednizolon, metyloprednizolonu sodu bursztynian, niezgodność farmaceutyczna, podanie parenteralne, proszek i rozpuszczalnik, rekonstytucja, roztwór chlorku sodu, roztwór do infuzji, roztwór do wstrzykiwań, roztwór glukozy, roztwór Ringera, sodu diwodorofosforan dwuwodny, stabilność chemiczno-fizyczna, warunki aseptyczne, woda do wstrzykiwań - Leksykon leków
Skład i postać leku – Syntarpen 2 g
Syntarpen to preparat zawierający 2 g kloksacyliny sodowej w formie proszku do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji. Produkt charakteryzuje się wysoką zawartością sodu (50,5 mg Na/g), co jest istotne u pacjentów na diecie niskosodowej. Roztwór po przygotowaniu ma pH 5,0-7,0, co zapewnia stabilność i dobrą tolerancję parenteralną. Preparat nie zawiera substancji pomocniczych, co zmniejsza ryzyko reakcji alergicznych. Kloksacyliny nie należy mieszać z aminoglikozydami, tetracyklinami, erytromycyną, polimyksyną B oraz preparatami krwi i hydrolizatami białkowymi ze względu na ryzyko inaktywacji lub antagonizmu działania. W przypadku konieczności jednoczesnego podania, leki należy podawać osobno, w różne miejsca, z co najmniej godzinnym odstępem.
aminoglikozyd, bolus, dieta niskosodowa, erytromycyna, fiolka, guma bromobutylowa, guma chlorobutylowa, hydrolizat białkowy, infuzja dożylna, kloksacylina, kloksacylina sodowa, niezgodność farmaceutyczna, podanie parenteralne, polimyksyna B, proszek do sporządzania roztworu, roztwór chlorku sodu, roztwór glukozy, stabilność fizykochemiczna, tetracyklina, woda do wstrzykiwań, wstrzyknięcie domięśniowe, wstrzyknięcie dożylne - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Budixon Neb 0,5 mg/ml
Budixon Neb to zawiesina do nebulizacji zawierająca budezonid w stężeniach 0,25 mg/ml lub 0,5 mg/ml, z dawkami 0,50 mg lub 1 mg w 2 ml zawiesiny. Dawkowanie jest indywidualizowane w zależności od stanu klinicznego pacjenta i wskazań terapeutycznych. U dorosłych dawka dobowa wynosi od 1 mg do 2 mg, a u dzieci od 6. miesiąca życia od 0,25 mg do 0,5 mg, z możliwością zwiększenia do 1 mg u dzieci przyjmujących doustne glikokortykosteroidy. W przypadku zaostrzeń dawkę można zwiększyć powyżej 1 mg, stosując podawanie dwukrotne na dobę. W leczeniu zespołu krupu u niemowląt i dzieci standardowa dawka wynosi 2 mg budezonidu, podawana jednorazowo lub podzielona na dwie dawki po 1 mg co 30 minut, powtarzana co 12 godzin do 36 godzin lub do poprawy stanu klinicznego. W POChP zalecane dawki to 1-2 mg na dobę, podzielone na dwie dawki co 12 godzin.
acetylocysteina, astma oskrzelowa, bromek ipratropiowy, budezonid, fenoterolu, glikokortykosteroid, kromoglikan sodowy, lek rozszerzający oskrzela, marskość wątroby, maska twarzowa, nebulizator ultradźwiękowy, niewydolność nerek, POChP, przewlekła obturacyjna choroba płuc, roztwór chlorku sodu, salbutamol, terbutalina, zakażenie grzybicze, zawiesina do nebulizacji, zespół krupu, zestaw do nebulizacji - Leksykon leków
Skład i postać leku – Bendamustine Glenmark 2,5 mg/ml
Bendamustine Glenmark jest dostępny jako liofilizowany proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji o stężeniu 2,5 mg/ml bendamustyny chlorowodorku jednowodnego, w fiolkach 25 mg i 100 mg. Rekonstytucja polega na rozpuszczeniu proszku w odpowiedniej objętości wody do wstrzykiwań (10 ml dla 25 mg, 40 ml dla 100 mg), co daje klarowny, bezbarwny roztwór. Następnie koncentrat rozcieńcza się w 0,9% roztworze chlorku sodu do infuzji do objętości około 500 ml. Podanie odbywa się w formie wlewu dożylnego trwającego 30-60 minut. Produkt jest jednorazowego użytku, a fiolki należy przechowywać w oryginalnym opakowaniu chroniącym przed światłem. Okres ważności produktu w stanie nienaruszonym wynosi 3 lata, natomiast po rekonstytucji i rozcieńczeniu roztwór zachowuje stabilność chemiczną i fizyczną przez 3,5 godziny w 25°C i 2 dni w 2-8°C, pod warunkiem aseptycznych warunków przygotowania.
bendamustyna chlorowodorek, cytostatyk, koncentrat roztworu do infuzji, lek cytotoksyczny, liofilizowany proszek, mannitol, niezgodność farmaceutyczna, postać farmaceutyczna, rekonstytucja, rozcieńczanie, roztwór chlorku sodu, technika aseptyczna, warunek aseptyczny, właściwości cytotoksyczne, wlew dożylny, woda do wstrzykiwań, wyciąg laminarny - Leksykon leków
Skład i postać leku – Predasol 1000 mg
Produkt leczniczy Predasol zawiera prednizolonu sodu bursztynian w czterech dawkach: 25 mg (19,6 mg prednizolonu), 50 mg (39,1 mg prednizolonu), 250 mg (195,7 mg prednizolonu) oraz 1000 mg (782,7 mg prednizolonu). Preparat jest dostępny w postaci proszku do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, przeznaczonego do podawania parenteralnego. Substancje pomocnicze obejmują związki sodu (wodorowęglan sodu, disodu fosforan dwuwodny, sodu diwodorofosforan dwuwodny), co wymaga ostrożności u pacjentów z nadciśnieniem tętniczym lub niewydolnością serca. Proszek jest rekonstytuowany wodą do wstrzykiwań, a gotowy roztwór powinien być stosowany natychmiast po przygotowaniu, szczególnie w dawkach 25 mg i 50 mg, gdzie niezużyty roztwór należy usunąć. Dla dawek 250 mg i 1000 mg dopuszcza się przechowywanie roztworu do 24 godzin w temperaturze 2-8°C, jednak fiolki nie nadają się do ponownego użycia.
ampułka OPC, bufor fosforanowy, diwodorofosforan sodu, fiolka ze szkła, fosforan disodu, guma bromobutylowa, nadciśnienie tętnicze, niewydolność serca, płyn infuzyjny, podanie parenteralne, prednizolon sodu bursztynian, proszek do sporządzania roztworu, rekonstytucja, roztwór chlorku sodu, roztwór do infuzji, roztwór do wstrzykiwań, roztwór glukozy, roztwór Ringera, substancje pomocnicze, woda do wstrzykiwań, wodorowęglan sodu - Leksykon leków
Skład i postać leku – Szczepionka przeciwgruźlicza BCG 10 0,5 mg (od 1,5 mln do 6 mln żywych prątków BCG/ml); szczepionka 10 dawkowa, 1 dawka (0,1 ml)
Szczepionka przeciwgruźlicza BCG 10 to liofilizowany preparat do wstrzykiwań śródskórnych, zawierający 50 µg półsuchej masy prątków Bacillus Calmette-Guerin (BCG) podszczep brazylijski Moreau w pojedynczej dawce 0,1 ml, co odpowiada 150 000–600 000 żywych prątków. Opakowanie zawiera 0,5 mg proszku (1,5–6 mln żywych prątków) i 1 ml izotonicznego roztworu chlorku sodu jako rozpuszczalnika, umożliwiając przygotowanie 10 dawek. Proszek zawiera sodu glutaminian jako substancję pomocniczą. Preparat należy przechowywać w temperaturze 2–8°C, chronić przed światłem, a okres ważności wynosi 30 miesięcy. Po rekonstytucji szczepionka powinna być zużyta natychmiast, gdyż nie jest przeznaczona do dłuższego przechowywania.
alkohol etylowy, Bacillus Calmette-Guérin, fiolka szklana, glutaminian sodu, guma chlorobutylowa, korek gumowy, podszczep brazylijski Moreau, prątki BCG, rekonstytucja, rekonstytucja szczepionki, roztwór chlorku sodu, strzykawka jednorazowa, szczepienie BCG, szczepionka przeciwgruźlicza, szczepionka przeciwgruźlicza BCG, wstrzyknięcie śródskórne, zawiesina do wstrzykiwań - Leksykon leków
Skład i postać leku – Flumazenil Pharmaselect 0,1 mg/ml 0,1 mg/ml
Flumazenil Pharmaselect dostępny jest jako roztwór do wstrzykiwań oraz koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji o stężeniu 0,1 mg/ml. Produkt charakteryzuje się pH 4,0-5,0 oraz osmolarnością 270-310 mOsmol/kg. Każdy mililitr zawiera 0,1 mg flumazenilu, a dostępne ampułki mają pojemność 5 ml (0,5 mg flumazenilu) lub 10 ml (1 mg flumazenilu). Substancje pomocnicze obejmują m.in. sód w ilości 3,6 mg/ml, disodu edetynian, kwas octowy 1%, chlorek sodu oraz wodę do wstrzykiwań. Produkt wymaga przechowywania w temperaturze do 25°C, z okresem ważności 4 lata, a po otwarciu ampułki należy go wykorzystać bezzwłocznie.
disodu edetynian, flumazenil, infuzja dożylna, koncentrat do sporządzania roztworu, kwas octowy, okres ważności leku, osmolarność, płyn Ringera, podanie dożylne, roztwór chlorku sodu, roztwór do wstrzykiwań, roztwór glukozy, sodu chlorek, sodu wodorotlenek, stabilność chemiczna, substancja chelatująca, temperatura przechowywania leku, warunki aseptyczne, wlew dożylny, woda do wstrzykiwań - Leksykon leków
Skład i postać leku – Levofloxacin Kabi 5 mg/ml
Levofloxacin Kabi to roztwór do infuzji zawierający 5 mg/ml lewofloksacyny (w postaci półwodnej), dostępny w opakowaniach 50 ml (250 mg substancji czynnej) oraz 100 ml (500 mg substancji czynnej). Substancje pomocnicze obejmują m.in. sód (3,54 mg/ml), chlorek sodu, wodorotlenek sodu i kwas solny, które regulują ciśnienie osmotyczne i pH roztworu. Produkt charakteryzuje się żółto-zielonkawą barwą i nie wymaga rozcieńczenia przed podaniem. Roztwór jest kompatybilny z 5% i 2,5% roztworami glukozy, 0,9% roztworem NaCl oraz złożonymi roztworami do żywienia pozajelitowego, natomiast nie należy mieszać go z heparyną, roztworami zasadowymi ani innymi niekompatybilnymi preparatami.
aminokwas, chlorek sodu, dieta niskosodowa, elektrolit, heparyna, kwas solny, lewofloksacyna, niezgodność farmaceutyczna, okres ważności, oporność bakterii, płyn infuzyjny, roztwór chlorku sodu, roztwór do infuzji, roztwór glukozy, roztwór Ringera, roztwór zasadowy, substancja czynna, warunki przechowywania, węglowodan, woda do wstrzykiwań, wodorotlenek sodu, wodorowęglan sodu, zaburzenie gospodarki wodno-elektrolitowej, żywienie pozajelitowe - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Salbutamol WZF 0,5 mg/ml
SALBUTAMOL WZF w stężeniu 0,5 mg/ml jest dostępny w formie roztworu do wstrzykiwań i może być podawany podskórnie, domięśniowo lub dożylnie, z dawkowaniem dostosowanym do drogi podania i masy ciała pacjenta. U dorosłych dawka podskórna i domięśniowa wynosi 0,5 mg (8 μg/kg mc.) co 4 godziny w razie potrzeby. Dożylne podanie obejmuje dawki od 0,25 mg do 0,5 mg (4-8 μg/kg mc.), które należy wstrzykiwać powoli, często po wcześniejszym rozcieńczeniu 0,5 mg leku do 10 ml wody do wstrzykiwań, uzyskując stężenie 50 μg/ml. Wlew dożylny powinien być prowadzony z szybkością 5 μg/min, z monitorowaniem tętna i ciśnienia tętniczego oraz jednoczesną tlenoterapią i suplementacją potasu w celu zapobiegania hipoksemii i hipokaliemii. W przypadku nebulizacji zalecana dawka wynosi 2,5-5 mg, z możliwością powtarzania co 1-3 godziny w stanach astmatycznych. U dzieci brak jest wystarczających danych do ustalenia schematu dawkowania, dlatego stosowanie jest ograniczone do wyjątkowych sytuacji klinicznych.
ciśnienie tętnicze, działanie niepożądane, hipokaliemia, hipoksemia, nebulizacja, podanie domięśniowe, podanie dożylne, podanie podskórne, podanie wziewne, roztwór chlorku sodu, roztwór do wstrzykiwań, roztwór glukozy, stan astmatyczny, suplementacja potasu, tlenoterapia, układ sercowo-naczyniowy, wlew kroplowy, zaburzenie elektrolitowe - Leksykon leków
Skład i postać leku – Enoxaparin sodium LEK-AM 4 000 j.m. (40 mg)/0,4 ml
Enoxaparin sodium LEK-AM to roztwór do wstrzykiwań dostępny w ampułko-strzykawkach o różnych dawkach: 20 mg (2000 j.m. anty-Xa/0,2 ml), 40 mg (4000 j.m./0,4 ml), 60 mg (6000 j.m./0,6 ml), 80 mg (8000 j.m./0,8 ml) oraz 100 mg (10 000 j.m./1,0 ml). Substancją czynną jest enoksaparyna sodowa, uzyskiwana z heparyny pochodzącej z błony śluzowej jelit świń, a jedynym składnikiem pomocniczym jest woda do wstrzykiwań. Preparat jest pakowany w ampułko-strzykawki z bezbarwnego szkła typu I, wyposażone w igłę i korek z gumy chlorobutylowej. Okres ważności wynosi 3 lata, a lek należy przechowywać w temperaturze poniżej 25°C lub w lodówce (2–8°C) nie dłużej niż 1 miesiąc, bez zamrażania.
aktywność anty-Xa, ampułko-strzykawka, błona śluzowa jelit, enoksaparyna sodowa, ester benzylowy heparyny, fałd skórny, roztwór chlorku sodu, roztwór do wstrzykiwań, roztwór fizjologiczny soli, roztwór wodny dekstrozy, tkanka bliznowata, tkanka tłuszczowa, uniesienie odcinka ST, wstrzyknięcie dożylne, wstrzyknięcie podskórne, zasadowa depolimeryzacja, zawał mięśnia sercowego - Leksykon leków
Skład i postać leku – Cefazolin AptaPharma 1 g
Cefazolin AptaPharma to antybiotyk cefalosporynowy pierwszej generacji, zawierający 1 g cefazoliny (1048 mg cefazoliny sodowej) w każdej fiolce o pojemności 10 mL. Preparat występuje w postaci białego proszku do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, o pH 4,7-5,1 i osmolalności 308-675 mOsm/kg. Każda fiolka zawiera 50,6 mg sodu (2,2 mmole), co należy uwzględnić u pacjentów z ograniczeniami sodowymi. Produkt przechowuje się w temperaturze do 25°C, chroniąc przed światłem, a okres ważności wynosi 2 lata. Po rekonstytucji roztwór należy podać niezwłocznie, bez przechowywania. Fiolki są wykonane ze szkła typu III, zamykane korkiem bromobutylowym i aluminiowym wieczkiem typu flip-off.
antybiotyk cefalosporynowy, cefazolina, cefazolina sodowa, chlorowodorek lidokainy, dawkowanie pediatryczne, drogi podania leku, guma bromobutylowa, infuzja dożylna, okres ważności leku, osmolalność, płyn Ringera, płyn Ringera z mleczanami, podanie domięśniowe, podanie dożylne, podanie dożylne bezpośrednie, proszek do sporządzania roztworu, przechowywanie leku, rekonstytucja, roztwór chlorku sodu, roztwór glukozy, woda do wstrzykiwań, wstrzyknięcie domięśniowe, wstrzyknięcie i infuzja - Leksykon leków
Skład i postać leku – Epimedac 2 mg/ml roztwór do wstrzykiwań 2 mg/ml
Epimedac to roztwór do wstrzykiwań zawierający 2 mg/ml chlorowodorku epirubicyny, cytostatyku z grupy antracyklin stosowanego w terapii onkologicznej. Produkt dostępny jest w fiolkach o pojemnościach 5 ml (10 mg), 10 ml (20 mg), 25 ml (50 mg), 50 ml (100 mg) oraz 100 ml (200 mg). Substancje pomocnicze obejmują chlorek sodu (izotoniczność), kwas solny (regulacja pH) oraz wodę do wstrzykiwań. Preparat charakteryzuje się klarownym, czerwonym zabarwieniem typowym dla antracyklin, co umożliwia wizualną kontrolę jakości przed podaniem. Epimedac podaje się dożylnie, zarówno w postaci nierozcieńczonej, jak i po rozcieńczeniu w roztworze glukozy 5% lub chlorku sodu 0,9%. Należy unikać kontaktu z roztworami o zasadowym pH, w tym wodorowęglanem sodu, ze względu na ryzyko hydrolizy substancji czynnej. Nie zaleca się mieszania leku z innymi preparatami, zwłaszcza heparyną.
antracykliny, chlorowodorek epirubicyny, cytotoksyczność, działanie teratogenne, fiolka szklana, heparyna, hydroliza substancji czynnej, infuzja dożylna, korek z gumy chlorobutylowej, leczenie onkologiczne, niezgodność farmaceutyczna, odpady cytotoksyczne, podanie dożylne, roztwór chlorku sodu, roztwór do wstrzykiwań, roztwór glukozy, środki ochrony indywidualnej, stabilność roztworu, warunki aseptyczne - Leksykon leków
Skład i postać leku – Bortezomib Adamed 2,5 mg
Bortezomib Adamed jest dostępny w postaci proszku do sporządzania roztworu do wstrzykiwań o mocy 2,5 mg bortezomibu (ester mannitolu i kwasu boronowego) na fiolkę. Po rozpuszczeniu w 0,9% roztworze chlorku sodu stężenie substancji czynnej wynosi 1 mg/ml dla podania dożylnego (i.v.) i 2,5 mg/ml dla podania podskórnego (s.c.). Preparat nie może być podawany dooponowo ze względu na ryzyko zgonu. Przygotowanie roztworu wymaga aseptycznej techniki i wykwalifikowanego personelu, a roztwór powinien być bezbarwny, przezroczysty, o pH 4-7, bez obecności cząstek stałych lub przebarwień. Niewłaściwy roztwór należy odrzucić. Produkt zawiera mannitol jako substancję pomocniczą i jest przeznaczony do jednorazowego użycia.
bortezomib, guma bromobutylowa, mannitol, niezgodność farmaceutyczna, podanie dooponowe, podanie dożylne, podanie podskórne, precypitat, roztwór chlorku sodu, roztwór do wstrzykiwań, substancja konserwująca, substancja pomocnicza, technika aseptyczna, właściwości cytotoksyczne, wstrzyknięcie dożylne, wstrzyknięcie podskórne - Leksykon leków
Skład i postać leku – Dobutamin hameln 12,5 mg/ml
Dobutamin hameln to koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji o stężeniu 12,5 mg/ml, dostępny w ampułkach 20 ml zawierających 280 mg dobutaminy chlorowodorku (250 mg dobutaminy). Preparat ma pH 3,0-4,5 i jest bezbarwny lub żółtawy, bez widocznych cząstek. Zawiera substancje pomocnicze, w tym sód (0,0016 mmol/ml) oraz sódu pirosiarczyn (E223) w ilości 0,15 mg/ml, który pełni funkcję przeciwutleniacza. Koncentrat wymaga rozcieńczenia przed podaniem, a kompatybilność potwierdzono z 5% roztworem glukozy, 0,9% i 0,45% roztworami chlorku sodu. Roztwór do infuzji po rozcieńczeniu jest stabilny chemicznie i fizycznie przez 24 godziny w temperaturze do 25°C, a preparat należy chronić przed światłem i nie zamrażać. Po otwarciu ampułki może wystąpić krótkotrwały siarkowy zapach, co jest zjawiskiem normalnym.
acyklowir, alteplaza, aminofilina, bretylium, bursztynian hydrokortyzonu, cefalotyna sodowa, cefamandolu mrówczan, cefazolina sodowa, chloramfenikol, cisplatyna, diazepam, digoksyna, dobutaminy chlorowodorek, etakrynian sodu, fenytoina, furosemid, heparyna sodowa, insulina, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, kwas solny, lek przeciwarytmiczny, lek trombolityczny, magnezu siarczan, niezgodność farmaceutyczna, potasu chlorek, roztwór chlorku sodu, roztwór glukozy, roztwór zasadowy, sodu pirosiarczyn, sodu wodorosiarczyn, sodu wodorowęglan, streptokinaza, wapnia chlorek, wapnia glukonian, werapamil, woda do wstrzykiwań - Leksykon leków
Interakcje leku – Injectio Natrii chlorati isotonica Polpharma 9 mg/ml
Injectio Natrii Chlorati Isotonica Polpharma to roztwór chlorku sodu 0,9% (9 mg/ml), zawierający 154 mmol/l jonów Na+ i Cl-, o pH 5,5-7,5, zbliżonym do fizjologicznego pH krwi. Produkt ten nie wykazuje znanych interakcji farmakologicznych z innymi lekami, co jest istotne w kontekście jego szerokiego zastosowania jako rozpuszczalnika do leków parenteralnych. Pomimo braku udokumentowanych interakcji, zaleca się weryfikację kompatybilności fizykochemicznej roztworu z lekami przed ich łącznym podaniem, zwłaszcza w przypadku leków o wąskim indeksie terapeutycznym, kortykosteroidów, diuretyków oszczędzających potas oraz leków nefrotoksycznych, ze względu na potencjalne, choć niskie ryzyko modyfikacji efektów farmakologicznych lub gospodarki elektrolitowej.
antybiotyki, diuretyki oszczędzające potas, elektrolity, funkcja nerek, gospodarka wodno-elektrolitowa, hipernatremia, hiponatremia, interakcje chemiczne, kortykosteroidy, leki nefrotoksyczne, leki parenteralne, pH krwi, retencja sodu, roztwór chlorku sodu, roztwór fizjologiczny, wąski indeks terapeutyczny, zaburzenia elektrolitowe, zaburzenia gospodarki wodno-elektrolitowej, zgodność fizykochemiczna - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Onko BCG 50 50 mg (nie mniej niż 150 mln i nie więcej niż 600 mln żywych prątków BCG)/ml
Onko BCG 50 to preparat zawierający 50 mg żywych, atenuowanych prątków BCG (1,5 × 10⁸ do 6,0 × 10⁸ jednostek) podszczepu brazylijskiego Moreau, stosowany dopęcherzowo w leczeniu raka pęcherza moczowego. Standardowy schemat terapeutyczny obejmuje fazę indukcyjną – 6 wlewek podawanych raz w tygodniu oraz fazę podtrzymującą – 3 wlewki raz w tygodniu podawane w 3., 6., 12., 18., 24., 30. i 36. miesiącu terapii. Każda wlewka to 50 ml zawiesiny, przygotowanej przez rozcieńczenie 1 ml rekonstytuowanego preparatu w 49 ml jałowego roztworu chlorku sodu, z czasem retencji w pęcherzu wynoszącym 2 godziny. W przypadku nawrotu guza in situ (Tis) po 12 miesiącach lub nawrotu guza Ta i T1 wysokiego ryzyka (HG) po 6 miesiącach od ostatniej ekspozycji na BCG, zaleca się powtórzenie pełnej kuracji według powyższego schematu.
Bacillus Calmette-Guérin, dawka terapeutyczna, elektroresekcja przezcewkowa, faza indukcyjna, faza podtrzymująca, guz in situ, guz Ta i T1 wysokiego ryzyka, nawrót choroby, Onko BCG 50, pęcherz moczowy, podanie dopęcherzowe, podszczep brazylijski Moreau, prątki BCG, roztwór chlorku sodu, śluzówka pęcherza, terapia dopęcherzowa, wlewka dopęcherzowa, wycinek z guza, zaleganie moczu, zawiesina jednolita - Leksykon leków
Skład i postać leku – Daptomycin Reddy 500 mg
Daptomycin Reddy jest dostępny w postaci liofilizatu do sporządzania roztworu do wstrzykiwań/infuzji w dawkach 350 mg i 500 mg daptomycyny. Po rekonstytucji odpowiednio 7 ml lub 10 ml 0,9% roztworu chlorku sodu uzyskuje się roztwór o stężeniu 50 mg/ml. Lek zawiera jedynie sodu wodorotlenek jako substancję pomocniczą do regulacji pH. Podawanie leku różni się w zależności od wieku pacjenta: u dorosłych dopuszczalne są wlewy 30-minutowe oraz 2-minutowe wstrzyknięcia, natomiast u dzieci i młodzieży (7-17 lat) dopuszczalne są wyłącznie wlewy 30-minutowe, a u dzieci poniżej 7 lat zalecane jest podawanie przez 60 minut. Produkt wykazuje niezgodność z roztworami glukozy, co wyklucza mieszanie z innymi lekami poza określonymi w specyfikacji.
aseptyka, daptomycyna, fiolka szklana, infuzja dożylna, korek z gumy bromobutylowej, niezgodność farmaceutyczna, podanie dożylne, proszek do sporządzania roztworu, rekonstytucja proszku, rozcieńczony roztwór, roztwór antyseptyczny, roztwór chlorku sodu, urządzenie bezigłowe, warunki aseptyczne, wlew dożylny, wodorotlenek sodu, worek infuzyjny, wstrzyknięcie dożylne - Leksykon leków
Skład i postać leku – Proxacin 1% 10 mg/ml
PROXACIN 1% to koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji zawierający cyprofloksacynę w stężeniu 10 mg/ml (10 mg substancji czynnej w 1 ml koncentratu). Preparat ma pH w zakresie 3,0-4,5 i wymaga rozcieńczenia przed podaniem dożylnego, stosując 0,9% roztwór chlorku sodu lub 5% roztwór glukozy. Zalecane rozcieńczenie to co najmniej 50 ml na 10 ml koncentratu, co daje stężenie nie mniejsze niż 1 mg/ml w roztworze do infuzji. Infuzję należy podawać powoli do dużego naczynia, aby zminimalizować ryzyko podrażnienia żył. Preparat zawiera kwas mlekowy i kwas solny jako substancje pomocnicze stabilizujące pH i kwasowość roztworu.
- Leksykon leków
Skład i postać leku – Gemcitabine Kabi 38 mg/ml
Gemcitabine Kabi to koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji zawierający 38 mg/ml gemcytabiny (chlorowodorek gemcytabiny). Produkt dostępny jest w fiolkach o pojemnościach i zawartościach: 200 mg/5,26 ml, 1000 mg/26,3 ml oraz 2000 mg/52,6 ml. Roztwór jest przezroczysty, bezbarwny do delikatnie słomkowego, o pH 7,0–9,0, zawiera substancje pomocnicze takie jak glikol propylenowy (30% v/v, 310,8 mg/ml) oraz sód (3,16–3,74 mg/ml). Preparat wymaga rozcieńczenia w co najmniej 500 ml 0,9% roztworu chlorku sodu, co pozwala uzyskać stężenia gemcytabiny od 2 mg/ml do 5 mg/ml przy dawkach 1000–1250 mg/m² powierzchni ciała pacjenta. Produkt należy przygotowywać w warunkach aseptycznych, stosując środki ochrony osobistej, z zachowaniem zasad bezpieczeństwa dotyczących leków cytostatycznych.
chlorowodorek gemcytabiny, gemcytabina, glikol propylenowy, guma chlorobutylowa, infuzja dożylna, komora ochronna, koncentrat do infuzji, kwas solny, lek cytostatyczny, makrogol, metoda aseptyczna, niezgodność farmaceutyczna, roztwór chlorku sodu, roztwór do infuzji, stabilność fizykochemiczna, substancja pomocnicza, woda do wstrzykiwań, wodorotlenek sodu - Leksykon leków
Skład i postać leku – Scopolamine butylbromide Kalceks 20 mg/ml
Scopolamine butylbromide Kalceks to roztwór do wstrzykiwań zawierający 20 mg hioscyny butylobromku w 1 ml ampułce, stosowany jako lek o działaniu spazmolitycznym. Preparat jest klarowny, bezbarwny, o pH w zakresie 3,7-5,5, co zapewnia jego stabilność i bezpieczeństwo podania parenteralnego. Ampułki wykonane są ze szkła typu I, dostępne w opakowaniach po 5 lub 10 sztuk, z okresem ważności 5 lat przy standardowych warunkach przechowywania. Produkt jest przeznaczony do jednorazowego użytku, a po otwarciu ampułki niewykorzystany roztwór należy usunąć zgodnie z lokalnymi przepisami. Przed podaniem konieczna jest kontrola wizualna roztworu, który musi być wolny od cząstek stałych.
ampułka ze szkła, chlorek sodu, hioscyny butylobromek, izotoniczność roztworu, kwas solny, pH roztworu, płyn infuzyjny, podanie parenteralne, roztwór chlorku sodu, roztwór dekstrozy, roztwór do wstrzykiwań, skażenie mikrobiologiczne, stabilność chemiczna i fizyczna, substancja pomocnicza, woda do wstrzykiwań, wodorotlenek sodu - Leksykon leków
Skład i postać leku – Cymevene 500 mg
Cymevene to proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji zawierający 500 mg gancyklowiru sodowego na fiolkę. Po rozpuszczeniu 10 ml wody do wstrzykiwań, 1 ml roztworu zawiera 50 mg gancyklowiru. Produkt zawiera około 43 mg (2 mEq) sodu, co jest istotne dla pacjentów z ograniczeniem sodu w diecie. Roztwór należy przygotować poprzez powolne wstrzyknięcie wody do fiolki, delikatne wytrząsanie i obracanie do uzyskania przezroczystego roztworu o barwie od bezbarwnej do jasnożółtej. Nie wolno stosować bakteriostatycznej wody z parabenami, gdyż powoduje wytrącanie leku. Po przygotowaniu koncentratu, dawkę odpowiednią do masy ciała pacjenta rozcieńcza się w 100 ml roztworu do infuzji (chlorek sodu, 5% glukoza, roztwór Ringera lub Ringera z mleczanem), nie przekraczając stężenia 10 mg/ml.
działanie teratogenne, gancyklowir, koncentrat roztworu do infuzji, kwas solny, liofilizat, parabeny, rekonstytucja leku, roztwór chlorku sodu, roztwór glukozy, roztwór Ringera, roztwór Ringera z mleczanem, warunki aseptyczne, wlew dożylny, woda do wstrzykiwań, wodorotlenek sodu, wstrzyknięcie domięśniowe, wstrzyknięcie podskórne - Leksykon leków
Skład i postać leku – Bortezomib Glenmark 3,5 mg
Bortezomib Glenmark jest dostępny w postaci liofilizowanego proszku o mocy 3,5 mg, przeznaczonego do sporządzania roztworu do wstrzykiwań. Substancją czynną jest bortezomib w formie estru mannitolu i kwasu boronowego, a jedynym składnikiem pomocniczym jest mannitol. Preparat może być podawany dożylnie (i.v.) po rozpuszczeniu w 3,5 ml roztworu chlorku sodu 0,9%, co daje stężenie 1 mg/ml, lub podskórnie (s.c.) po rozpuszczeniu w 1,4 ml roztworu chlorku sodu 0,9%, uzyskując stężenie 2,5 mg/ml. Podanie dooponowe jest przeciwwskazane ze względu na ryzyko zgonu. Przygotowanie roztworu wymaga aseptycznych warunków i powinno być wykonywane przez wykwalifikowany personel, ze względu na cytotoksyczność leku i brak substancji konserwujących. Roztwór powinien być przezroczysty, bezbarwny, o pH 4-7, a wszelkie nieprawidłowości w wyglądzie dyskwalifikują go do podania.
- Leksykon leków
Skład i postać leku – Bortezomib Krka 1 mg
Bortezomib Krka w dawce 1 mg występuje jako liofilizowany proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań dożylnych, zawierający ester kwasu boronowego z mannitolem. Po rozpuszczeniu w 1 ml 0,9% roztworu chlorku sodu, roztwór zawiera 1 mg bortezomibu/ml, o pH 4-7, bezbarwny i przezroczysty. Produkt podaje się wyłącznie dożylnie, z wyraźnym przeciwwskazaniem do podawania dooponowego ze względu na ryzyko zgonu. Przygotowanie roztworu powinno odbywać się aseptycznie przez wykwalifikowany personel, z kontrolą wizualną pod kątem precypitatu i zmiany barwy, a roztwór należy zużyć w ciągu 8 godzin od sporządzenia, przechowując go w temperaturze do 25°C w oryginalnej fiolce. Zamknięte fiolki mają okres ważności 3 lata i powinny być chronione przed światłem oraz nie przechowywane powyżej 30°C.
- Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Flixotide 2 mg/2 ml
Flixotide w postaci zawiesiny do nebulizacji jest przeznaczony wyłącznie do inhalacji drogą wziewną za pomocą nebulizatora pneumatycznego, z wykluczeniem nebulizatorów ultradźwiękowych. Dawkowanie należy indywidualizować w zależności od nasilenia choroby, z celem osiągnięcia optymalnej kontroli przy najmniejszej skutecznej dawce dobowej. U dorosłych i młodzieży powyżej 16 lat zalecana dawka wynosi od 0,5 do 2,0 mg dwa razy na dobę, natomiast u dzieci i młodzieży w wieku 4-16 lat dawka wynosi 1,0 mg dwa razy na dobę, przy czym nie zaleca się stosowania dawki 2 mg/2 ml u pacjentów poniżej 16 lat. Brak jest danych dotyczących dawkowania u dzieci poniżej 4 lat. Nie ma konieczności modyfikacji dawki u pacjentów w podeszłym wieku oraz u osób z zaburzeniami czynności nerek lub wątroby.
aerozol leczniczy, flutykazon propionianu, inhalacja leku, kontrola choroby, kontrola lekarska, lek rozszerzający oskrzela, nasilenie choroby, nebulizator pneumatyczny, nebulizator ultradźwiękowy, odpowiedź na leczenie, profilaktyka farmakologiczna, roztwór chlorku sodu, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności wątroby, zawiesina do nebulizacji, zmiany zanikowe skóry - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Minirin 4 mcg/ml
Minirin w postaci roztworu do wstrzykiwań (4 μg/ml) stosowany jest w leczeniu moczówki prostej ośrodkowej oraz w diagnostyce zdolności zagęszczania moczu, a także w terapii hemostatycznej u pacjentów z łagodną hemofilią A i chorobą von Willebranda. Dawkowanie ustala się indywidualnie, bazując na wpływie leku na diurezę i osmolalność moczu. Standardowa dawka u dorosłych z moczówką prostą wynosi 1-4 μg (0,25-1 ml) raz na dobę lub w dwóch dawkach podzielonych, natomiast u dzieci powyżej 1 roku 0,1-1 μg (0,025-0,25 ml), a u niemowląt poniżej 1 roku dawka początkowa to 0,05 μg (0,0125 ml) z koniecznością dostosowania. W diagnostyce zdolności zagęszczania moczu podaje się jednorazowo 4 μg (1 ml) u dorosłych, 1-2 μg (0,25-0,5 ml) u dzieci powyżej 1 roku oraz 0,4 μg (0,1 ml) u niemowląt. Podczas badania należy wykluczyć mocz z pierwszej godziny po podaniu i zbierać próbki przez kolejne 8 godzin, z ograniczeniem podaży płynów.
antygen czynnika von Willebranda, choroba von Willebranda, ciśnienie tętnicze, czas krwawienia, czynnik VIII C, czynniki krzepnięcia, desmopresyna, koncentrat czynnika VIII, moczówka prosta ośrodkowa, niewydolność nerek, osmolalność moczu, roztwór chlorku sodu, roztwór do wstrzykiwań, stężenie elektrolitów, wlew dożylny, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby - Leksykon leków
Interakcje leku – Natrium chloratum 0,9% Kabi 9 mg/ml
Roztwór Natrium chloratum 0,9% Kabi, stosowany jako rozpuszczalnik do leków parenteralnych, może wpływać na farmakokinetykę i farmakodynamikę rozpuszczanych substancji. Szczególnie istotna jest interakcja z węglanem litu, gdzie podanie chlorku sodu zwiększa nerkowe wydzielanie litu, co może obniżać jego skuteczność terapeutyczną – wymaga to monitorowania stężenia litu w surowicy i ewentualnej korekty dawki. Ponadto, bezwzględnie należy unikać dodawania alkoholu etylowego do roztworu chlorku sodu ze względu na ryzyko zmiany właściwości fizykochemicznych roztworu oraz destabilizacji lub inaktywacji leków, co może prowadzić do powstania niebezpiecznych produktów ubocznych.
choroba sercowo-naczyniowa, diuretyk, efekt diuretyczny, gospodarka sodowa, gospodarka wodno-elektrolitowa, kortykosteroid, Natrium Chloratum, niewydolność serca, przewodnienie, retencja sodu, rozpuszczalnik leków parenteralnych, roztwór chlorku sodu, układ renina-angiotensyna-aldosteron, węglan litu, zaburzenie afektywne dwubiegunowe, zaburzenie elektrolitowe - Leksykon substancji czynnych
Fenoterol – Dawkowanie i sposób podawania
Fenoterol bromowodorek, będący selektywnym agonistą receptorów β2-adrenergicznych, jest stosowany w leczeniu obturacyjnych schorzeń dróg oddechowych, dostępny w formie aerozolu inhalacyjnego (Berotec N 100, Berodual N) oraz roztworu do nebulizacji (Berodual). Dawkowanie fenoterolu jest ściśle zależne od wskazań klinicznych i postaci leku: w ostrych napadach astmy oskrzelowej standardowa dawka to 100 μg (1 dawka Berotec N 100) z możliwością powtórzenia po 5 minutach, maksymalnie do 800 μg na dobę. W preparacie Berodual N dawka początkowa wynosi 2 rozpylenia (100 μg fenoterolu + 42 μg ipratropiowego bromku), z możliwością powtórzenia w cięższych przypadkach, maksymalna dawka dobowa to 8 rozpyleń (400 μg fenoterolu + 168 μg bromku ipratropiowego). Roztwór do nebulizacji zawiera fenoterol w stężeniu 0,5 mg/ml i ipratropiowy bromek 0,25 mg/ml, a dawkowanie jest dostosowane do wieku pacjenta, np. u dorosłych 0,5-1,25 mg fenoterolu i 0,25-0,625 mg bromku ipratropiowego na inhalację, z możliwością zwiększenia do 2 mg i 1 mg w ciężkich przypadkach.
aerozol inhalacyjny, agonista receptorów beta2-adrenergicznych, astma wysiłkowa, beta-agonista rozszerzający oskrzela, bromek ipratropiowy, bronchodylatacja, ciężki przypadek, dawka inhalacyjna, dyspnea, fenoterol bromowodorek, inhalacja, napad astmy oskrzelowej, nebulizator, roztwór chlorku sodu, roztwór do nebulizacji, schorzenie obturacyjne dróg oddechowych, skurcz oskrzeli, terapia skojarzona, ustnik inhalatora, wchłanianie do krążenia systemowego, zawór dozujący, zwężenie dróg oddechowych - Leksykon leków
Przedawkowanie – Candepres 32 mg
Przedawkowanie kandesartanu cyleksetylu, antagonisty receptora angiotensyny II stosowanego w leczeniu nadciśnienia tętniczego i niewydolności serca, prowadzi przede wszystkim do objawów związanych z nadmiernym działaniem hipotensyjnym. Kluczowymi symptomami są jawne niedociśnienie tętnicze, zawroty głowy, omdlenia, tachykardia odruchowa oraz zaburzenia świadomości, które mogą wystąpić nawet przy niewielkim przekroczeniu dawki terapeutycznej 32 mg. W przypadkach ciężkiego przedawkowania, sięgającego dawek do 672 mg (ponad 21-krotność dawki maksymalnej), obserwowano poważne hipoperfuzje narządowe, jednakże zdarzały się również powroty do zdrowia bez powikłań. Należy podkreślić, że kandesartan cyleksetyl nie jest dializowalny, co ogranicza możliwości eliminacji leku w zatruciu.
antagonista receptora angiotensyny II, działanie hipotensyjne, funkcje oddechowe, hipoperfuzja mózgu, kandesartan cyleksetyl, lek sympatykomimetyczny, łożysko naczyniowe, nadciśnienie tętnicze, niedociśnienie tętnicze, niedokrwienie narządów, niewydolność serca, okres półtrwania, opór naczyniowy, przepływ krwi, roztwór chlorku sodu, skurcz mięśnia sercowego, tachykardia odruchowa, układ renina-angiotensyna-aldosteron, zaburzenia świadomości, zawroty głowy - Leksykon substancji czynnych
Amiodaron – Dawkowanie i sposób podawania
Amiodaron jest lekiem przeciwarytmicznym stosowanym dożylnie w postaci roztworu do infuzji lub wstrzykiwań, wyłącznie w warunkach szpitalnych z monitorowaniem kardiologicznym, defibrylacji i stymulacji serca. Zaleca się podawanie leku w 5% roztworze glukozy, unikając fizjologicznego roztworu chlorku sodu ze względu na niezgodność. Dawka nasycająca wynosi 5 mg/kg masy ciała podawana w infuzji trwającej 20 minut do 2 godzin, rozcieńczona w 250 ml 5% glukozy, powtarzana 2-3 razy na dobę. Dawka podtrzymująca to 10-20 mg/kg mc./dobę (600-800 mg/24h, max 1200 mg/24h) w infuzji przez kilka dni. W sytuacjach nagłych dopuszcza się szybkie wstrzyknięcie dożylne 150-300 mg (5 mg/kg mc.) w 10-20 ml 5% glukozy, z co najmniej 15-minutowym odstępem między dawkami i ścisłym monitorowaniem pacjenta. W resuscytacji migotania komór opornego na defibrylację podaje się 300 mg (5 mg/kg mc.) w 20 ml 5% glukozy jako szybkie wstrzyknięcie, z możliwością dodatkowej dawki 150 mg (2,5 mg/kg mc.).
alkohol benzylowy, amiodaron, bradykardia, centralny dostęp żylny, chlorowodorek amiodaronu, czynność tarczycy, dawka nasycająca, dawka podtrzymująca, defibrylacja, defibrylator, infuzja dożylna, infuzja podtrzymująca, koncentrat do wstrzykiwań, migotanie komór, monitorowanie EKG, monitorowanie kardiologiczne, niedociśnienie tętnicze, oddział intensywnej terapii, resuscytacja krążeniowo-oddechowa, roztwór chlorku sodu, roztwór glukozy, zaburzenia rytmu serca, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zapalenie żył, zapaść krążeniowa - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Paracetamol B. Braun 10 mg/ml
Paracetamol B. Braun w roztworze do infuzji o stężeniu 10 mg/ml wymaga dawkowania dostosowanego do masy ciała pacjenta oraz odpowiedniego doboru opakowania: ampułka 10 ml dla masy ≤ 10 kg (7,5 mg/kg mc., maks. dawka dobowa 30 mg/kg mc.), butelka 50 ml dla masy > 10 kg do ≤ 33 kg (15 mg/kg mc., maks. 60 mg/kg mc. lub 2 g), butelka 100 ml dla masy > 33 kg do ≤ 50 kg (15 mg/kg mc., maks. 60 mg/kg mc. lub 3 g) oraz dawki stałe dla masy > 50 kg z uwzględnieniem czynników ryzyka hepatotoksyczności (maks. 3 g lub 4 g). Minimalny odstęp między dawkami wynosi 4 godziny, a u pacjentów z ciężką niewydolnością nerek (klirens kreatyniny ≤ 30 ml/min) należy go wydłużyć do 6 godzin. Nie należy podawać więcej niż 4 dawek w ciągu 24 godzin. W przypadku stosowania innych preparatów zawierających paracetamol, dawkę maksymalną należy odpowiednio zmniejszyć. Preparat podaje się dożylnie w infuzji trwającej 15 minut, a u dzieci ≤ 10 kg roztwór należy rozcieńczyć maksymalnie dziesięciokrotnie w roztworze chlorku sodu 0,9%, glukozy 5% lub ich mieszaninie.
ciężka niewydolność nerek, czynniki ryzyka hepatotoksyczności, dawkowanie paracetamolu, glutation wątrobowy, infuzja dożylna, klirens kreatyniny, masa ciała, niewydolność wątroby, odwodnienie, pompa strzykawkowa, przewlekła choroba alkoholowa, przewlekłe niedożywienie, roztwór chlorku sodu, roztwór do infuzji, roztwór glukozy, toksyczne uszkodzenie wątroby, zator powietrzny - Leksykon leków
Skład i postać leku – Propofol 1% Fresenius 10 mg/ml
Propofol 1% Fresenius to emulsja do wstrzykiwań o stężeniu 10 mg/ml, dostępna w ampułkach 20 ml (200 mg propofolu), butelkach 50 ml (500 mg) oraz 100 ml (1000 mg). Preparat jest emulsją typu olej w wodzie, zawierającą jako substancje pomocnicze olej sojowy (100 mg/ml), lecytynę jaja kurzego, glicerol, kwas oleinowy, wodorotlenek sodu oraz wodę do wstrzykiwań. Produkt wymaga wstrząśnięcia przed użyciem, aby zapewnić jednorodność emulsji; obecność dwóch warstw po wstrząśnięciu dyskwalifikuje preparat do podania. Propofol 1% Fresenius jest przeznaczony do podawania dożylnego, zarówno w formie bolusa, jak i infuzji, z zachowaniem aseptycznych warunków przygotowania i podawania.
dieta niskosodowa, emulgator, emulsja do wstrzykiwań, emulsja olej w wodzie, lecytyna jaja kurzego, olej sojowy, podanie dożylne, podawanie ciągłe, produkt leczniczy, propofol, regulator pH, roztwór chlorku sodu, roztwór glukozy, roztwór lidokainy, środek izotonizujący, warunki aseptyczne, woda do wstrzykiwań, wstrzyknięcie dożylne - Leksykon leków
Skład i postać leku – Crusia 100 mg/ml (10 000 j.m.)
Produkt leczniczy Crusia to roztwór do wstrzykiwań zawierający enoksaparynę sodową, będącą biologiczną substancją czynną uzyskaną z depolimeryzacji heparyny pochodzącej z błony śluzowej jelit świń. Preparat dostępny jest w ampułko-strzykawkach o różnych dawkach: 2000 j.m. (20 mg) w 0,2 ml, 4000 j.m. (40 mg) w 0,4 ml, 6000 j.m. (60 mg) w 0,6 ml, 8000 j.m. (80 mg) w 0,8 ml oraz 10 000 j.m. (100 mg) w 1 ml roztworu. Roztwór jest klarowny, bezbarwny do jasnożółtego, a jedyną substancją pomocniczą jest woda do wstrzykiwań. Produkt przeznaczony jest do podawania podskórnego, z wyłączeniem szybkiego wstrzyknięcia dożylnego (bolus) stosowanego w leczeniu świeżego zawału mięśnia sercowego z uniesieniem odcinka ST, gdzie można go rozcieńczać roztworem soli fizjologicznej 0,9% lub 5% roztworem dekstrozy. Ampułko-strzykawki wykonane są ze szkła typu I, wyposażone w korek z gumy chlorobutylowej oraz igłę, mogą posiadać automatyczne urządzenie zabezpieczające igłę.
aktywność anty-Xa, ampułko-strzykawka, błona śluzowa jelit, depolimeryzacja estru benzylowego heparyny, enoksaparyna sodowa, guma chlorobutylowa, heparyna, podanie podskórne, pojemnik jednodawkowy, roztwór chlorku sodu, roztwór do wstrzykiwań, roztwór fizjologiczny soli, roztwór wodny dekstrozy, system zabezpieczający, woda do wstrzykiwań, wstrzyknięcie dożylne, zawał mięśnia sercowego z uniesieniem odcinka ST - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Uman albumin 20% kedrion 200 g/l; 10 g/50 ml; 20 g/100 ml
UMAN ALBUMIN 20% KEDRION to roztwór hiperonkotyczny albuminy ludzkiej o stężeniu 200 g/l, dostępny w butelkach 50 ml (10 g albuminy, do 157 mg sodu) oraz 100 ml (20 g albuminy, do 314 mg sodu). Dawkowanie albuminy wymaga indywidualnego podejścia, uwzględniającego masę ciała pacjenta, stopień ciężkości choroby lub urazu oraz intensywność utraty płynów i białek. Dawka powinna być ustalana na podstawie oceny prawidłowej objętości krwi krążącej, a nie tylko stężenia albuminy w osoczu. Podawanie może odbywać się bezpośrednio w infuzji dożylnej lub po rozcieńczeniu w 5% roztworze glukozy bądź 0,9% roztworze chlorku sodu, z szybkością dostosowaną do stanu klinicznego pacjenta i wskazań, np. podczas wymiany osocza.
albumina ludzka, ciśnienie tętnicze krwi, ciśnienie zaklinowania w tętnicy płucnej, hematokryt, infuzja dożylna, nadciśnienie tętnicze, objętość krwi krążącej, objętość moczu, ośrodkowe ciśnienie żylne, roztwór chlorku sodu, roztwór glukozy, roztwór hiperonkotyczny, roztwór izotoniczny, stan hemodynamiczny, stężenie albuminy, stężenie elektrolitów, wymiana osocza