Dawkowanie i sposób podawania
Farmorubicin PFS 2 mg/ml (10 mg/5 ml, 50 mg/25 ml, 200 mg/100 ml)
Farmorubicin PFS, zawierający epirubicyny chlorowodorek w stężeniu 2 mg/ml, może być podawany dożylnie lub dopęcherzowo, w zależności od wskazań klinicznych. Dożylne podanie wymaga infuzji trwającej 3-20 minut, z zastosowaniem roztworu fizjologicznego (0,9% NaCl lub 5% glukozy) w celu minimalizacji ryzyka zakrzepicy i wynaczynienia. Standardowa dawka początkowa w monoterapii u dorosłych wynosi 60-120 mg/m² powierzchni ciała (pc) na cykl, z możliwością podania jednorazowego lub podzielonego na 2-3 dni, powtarzanego co 3-4 tygodnie. W terapii uzupełniającej raka piersi z przerzutami do węzłów pachowych zaleca się dawkę 100-120 mg/m² pc. W leczeniu raka piersi i płuca dopuszczalne są większe dawki do 135 mg/m² pc w monoterapii oraz do 120 mg/m² pc w terapii skojarzonej. U pacjentów z ciężką niewydolnością nerek (kreatynina >5 mg/dl) oraz zaburzeniami czynności wątroby (bilirubina 1,2-3 mg/dl lub >3 mg/dl, AspAT 2-4× lub >4× górna granica normy) konieczne jest odpowiednie zmniejszenie dawki (od 50% do 25% dawki początkowej). U pacjentów intensywnie leczonych lub z naciekiem nowotworowym w szpiku rozważa się redukcję dawki lub wydłużenie odstępów między cyklami, natomiast u osób w podeszłym wieku stosuje się standardowe schematy dawkowania.
- białaczka
- chemioterapia paliatywna raka połączenia przełykowo-żołądkowego
- chłoniaki nieziarnicze złośliwe
- drobnokomórkowy rak płuca
- mięsak tkanek miękkich
- niedrobnokomórkowy rak płuca
- nowotwory głowy i szyi
- rak jajnika
- rak odbytnicy
- rak okrężnicy
- rak pęcherza moczowego wywodzący się z komórek nabłonka przejściowego
- rak piersi wczesny
- rak piersi z przerzutami
- rak piersi zaawansowany
- rak trzustki
- rak żołądka
- szpiczak mnogi
- ziarnica złośliwa
Dawkowanie i sposób podawania leku Farmorubicin PFS
Farmorubicin PFS (2 mg/ml roztwór do wstrzykiwań i infuzji) zawierający epirubicyny chlorowodorek może być podawany dwiema drogami: dożylną lub dopęcherzową. Wybór drogi podania zależy od wskazania klinicznego i ustalonego schematu leczenia.1
Podanie dożylne (i.v.)
Epirubicyny chlorowodorek podawany dożylnie powinien być aplikowany do przewodu, przez który swobodnie przepływa roztwór fizjologiczny (0,9% roztwór chlorku sodu lub 5% roztwór glukozy). Czas wlewu wynosi zazwyczaj od 3 do 20 minut, w zależności od dawki i objętości roztworu. Taka procedura ma na celu zminimalizowanie ryzyka zakrzepicy lub wynaczynienia produktu. Należy zaznaczyć, że bezpośrednie wstrzyknięcie produktu nie jest zalecane ze względu na ryzyko wynaczynienia, które może wystąpić nawet przy prawidłowym aspirowaniu krwi do strzykawki przed podaniem.2
Schematy leczenia ze standardową dawką początkową
Standardowa dawka początkowa chlorowodorku epirubicyny stosowana w monoterapii u pacjentów dorosłych wynosi 60-120 mg/m² powierzchni ciała na jeden cykl leczenia. W terapii uzupełniającej u pacjentów z rakiem piersi z przerzutami do węzłów chłonnych pachowych, zalecana dawka początkowa wynosi 100-120 mg/m² powierzchni ciała. Całkowita dawka w danym cyklu może być podana jednorazowo lub w postaci podzielonej na 2-3 kolejne dni.3
Cykle leczenia można powtarzać co 3-4 tygodnie, pod warunkiem prawidłowego ustąpienia objawów toksyczności, w szczególności supresji szpiku kostnego i zapalenia błony śluzowej jamy ustnej. W przypadku leczenia skojarzonego z innymi cytostatykami, których działania niepożądane mogą się kumulować, należy rozważyć odpowiednie zmniejszenie zalecanej dawki na jeden cykl.4
Schematy leczenia z dużą dawką początkową
W leczeniu raka piersi i płuca możliwe jest zastosowanie dużych dawek początkowych epirubicyny chlorowodorku. W monoterapii, zalecana duża dawka początkowa dla dorosłych pacjentów wynosi do 135 mg/m² powierzchni ciała, podawana w dniu 1. lub podzielona na dni 1., 2. i 3., co 3-4 tygodnie. W terapii skojarzonej, zalecana duża dawka początkowa wynosi do 120 mg/m² powierzchni ciała, podawana w dniu 1., co 3-4 tygodnie.5
Modyfikacja dawki w wybranych grupach pacjentów
Zaburzenia czynności nerek
U pacjentów z ciężką niewydolnością nerek (stężenie kreatyniny w surowicy >5 mg/dl) należy rozważyć zastosowanie mniejszych dawek początkowych. Należy jednak podkreślić, że dostępne dane kliniczne dotyczące pacjentów z niewydolnością nerek są ograniczone i nie pozwalają na sformułowanie ścisłych zaleceń dotyczących dawkowania.Zaburzenia czynności wątroby
W przypadku pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby, dawkowanie należy modyfikować według następujących kryteriów:
U pacjentów wcześniej intensywnie leczonych lub pacjentów, u których występuje naciek nowotworowy w szpiku kostnym, może być konieczne rozważenie zastosowania mniejszych dawek początkowych lub wydłużenia odstępów pomiędzy cyklami leczenia. U pacjentów w podeszłym wieku stosowane są standardowe dawki początkowe i schematy leczenia, bez dodatkowych modyfikacji.8 Epirubicyny chlorowodorek podawany dopęcherzowo wprowadza się przez cewnik, a następnie zatrzymuje w pęcherzu moczowym przez 1 godzinę. Aby zapewnić optymalne działanie leku, pacjent powinien w trakcie wlewu zmieniać pozycję ciała, co umożliwia najlepszy kontakt roztworu leku z błoną śluzową pęcherza moczowego. Dla uniknięcia nadmiernego rozcieńczenia leku w moczu, pacjent nie powinien spożywać płynów przez 12 godzin poprzedzających wlew. Po zakończeniu godzinnego zatrzymania leku, pacjent powinien oddać mocz.9 Należy podkreślić, że dopęcherzowe podawanie produktu nie jest odpowiednie do leczenia nowotworów inwazyjnych, naciekających błonę mięśniową pęcherza moczowego.10 W leczeniu powierzchownych nowotworów pęcherza moczowego, dostępne są dwa schematy dawkowania dopęcherzowego:11
Parametr
Wartość
Modyfikacja dawki
Bilirubina
1,2-3 mg/dl
50% zalecanej dawki początkowej
AspAT
2-4 × górna granica normy
Bilirubina
>3 mg/dl
25% zalecanej dawki początkowej
AspAT
>4 × górna granica normy
Inne specjalne grupy pacjentów
Podanie dopęcherzowe
Powierzchowne nowotwory pęcherza moczowego
Tabela dawkowania leku Farmorubicin PFS
Droga podania
Wskazanie
Schemat dawkowania
Częstotliwość podawania
Dożylna – standardowa dawka
Monoterapia
60-120 mg/m² pc.
Jednorazowo lub podzielona na 2-3 dni, cykle co 3-4 tygodnie
Terapia uzupełniająca raka piersi z przerzutami do węzłów pachowych
100-120 mg/m² pc.
Jednorazowo lub podzielona na 2-3 dni, cykle co 3-4 tygodnie
Dożylna – duża dawka
Monoterapia raka piersi i płuca
Do 135 mg/m² pc.
W dniu 1. lub podzielona na dni 1., 2. i 3., cykle co 3-4 tygodnie
Leczenie skojarzone raka piersi i płuca
Do 120 mg/m² pc.
W dniu 1., cykle co 3-4 tygodnie
Dopęcherzowa
Pojedynczy wlew po TUR
80-100 mg
Jednorazowo bezpośrednio po zabiegu
Cykl leczenia powierzchownego raka pęcherza
50 mg (w 25-50 ml roztworu soli fizjologicznej)
8 wlewów tygodniowo lub 4 wlewy tygodniowo + 11 comiesięcznie
Tabela modyfikacji dawkowania w szczególnych przypadkach
Grupa pacjentów
Parametr
Modyfikacja dawki
Ciężka niewydolność nerek
Kreatynina > 5 mg/dl
Rozważyć zmniejszenie dawki początkowej
Umiarkowane zaburzenia czynności wątroby
Bilirubina 1,2-3 mg/dl
50% zalecanej dawki początkowej
AspAT 2-4 × górna granica normy
Ciężkie zaburzenia czynności wątroby
Bilirubina > 3 mg/dl
25% zalecanej dawki początkowej
AspAT > 4 × górna granica normy
Pacjenci wcześniej intensywnie leczeni
–
Rozważyć zmniejszenie dawki lub wydłużenie odstępów między cyklami
Pacjenci z naciekiem nowotworowym szpiku
–
Rozważyć zmniejszenie dawki lub wydłużenie odstępów między cyklami
Pacjenci w podeszłym wieku
–
Standardowe dawki początkowe
Miejscowe działanie toksyczne przy podaniu dopęcherzowym
Chemiczne zapalenie pęcherza moczowego
Zmniejszenie dawki do 30 mg
Kolejne rozdziały
Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.
Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje leku
- Profil bezpieczeństwa leku
- Przeciwwskazania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Skład i postać leku
- Specjalne ostrzeżenia
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania