Dawkowanie i sposób podawania
Temsirolimus Accord 30 mg

Temsirolimus Accord jest lekiem przeciwnowotworowym stosowanym w leczeniu zaawansowanego raka nerkowokomórkowego, podawanym wyłącznie dożylnie w dawce 25 mg raz w tygodniu, we wlewie trwającym 30-60 minut. Preparat dostępny jest w formie koncentratu zawierającego 30 mg temsirolimusu, który po rozcieńczeniu w 1,8 ml rozpuszczalnika osiąga stężenie 10 mg/ml. Następnie wymaga dalszego rozcieńczenia w 0,9% roztworze chlorku sodu do wstrzykiwań. Kluczowym elementem terapii jest premedykacja dożylna difenhydraminą w dawce 25-50 mg, podawana około 30 minut przed infuzją, celem zmniejszenia ryzyka reakcji nadwrażliwości. W przypadku działań niepożądanych dopuszcza się modyfikację dawki o 5 mg na tydzień lub tymczasowe przerwanie leczenia. Nie jest konieczne dostosowanie dawki u pacjentów w podeszłym wieku ani u osób z zaburzeniami czynności nerek, jednak zaleca się ostrożność przy ciężkich dysfunkcjach nerek.

Dawkowanie i sposób podawania leku Temsirolimus Accord

Temsirolimus Accord jest produktem leczniczym, który musi być podawany wyłącznie pod nadzorem lekarza posiadającego doświadczenie w stosowaniu przeciwnowotworowych produktów leczniczych. Preparat dostępny jest w postaci koncentratu i rozpuszczalnika do sporządzania roztworu do infuzji, zawierającego 30 mg temsirolimusu w fiolce. Po pierwszym rozcieńczeniu koncentratu w 1,8 ml dołączonego rozpuszczalnika uzyskuje się stężenie temsirolimusu wynoszące 10 mg/ml.{1}

Premedykacja przed podaniem leku

Istotnym elementem protokołu leczenia Temsirolimus Accord jest odpowiednia premedykacja. Około 30 minut przed rozpoczęciem podania każdej dawki temsirolimusu pacjenci powinni otrzymać dożylnie difenhydraminę w dawce 25 mg do 50 mg lub podobny produkt przeciwhistaminowy. Premedykacja ma na celu zmniejszenie ryzyka wystąpienia reakcji nadwrażliwości podczas infuzji.{2}

Dawkowanie w raku nerkowokomórkowym

W leczeniu zaawansowanego raka nerkowokomórkowego zalecana dawka temsirolimusu wynosi 25 mg podawana we wlewie dożylnym trwającym od 30 do 60 minut, raz w tygodniu. Terapię należy kontynuować tak długo, jak pacjent odnosi korzyści kliniczne z leczenia lub do wystąpienia objawów toksyczności niemożliwych do zaakceptowania.{3}

Modyfikacja dawki w przypadku wystąpienia działań niepożądanych

W przypadku wystąpienia działań niepożądanych podczas terapii temsirolimusem może zaistnieć konieczność tymczasowego przerwania leczenia i/lub modyfikacji dawkowania. Jeśli podejrzewa się wystąpienie reakcji niepożądanej, której nie można opanować poprzez opóźnienie podania kolejnej dawki leku, dozwolone jest zmniejszenie dawki temsirolimusu o 5 mg na tydzień.{4}

Dawkowanie w szczególnych grupach pacjentów

Pacjenci w podeszłym wieku: Nie jest konieczne specjalne dostosowywanie dawki u pacjentów w podeszłym wieku.{5}

Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek: Nie zaleca się dostosowywania dawki u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek. Należy jednak zachować szczególną ostrożność podczas stosowania temsirolimusu u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek.{6}

Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby: Zalecenia dotyczące dawkowania różnią się w zależności od stopnia zaburzeń czynności wątroby:{7}

  • Pacjenci z łagodnymi lub umiarkowanymi zaburzeniami czynności wątroby i zaawansowanym rakiem nerkowokomórkowym: nie jest wymagane dostosowanie dawki
  • Pacjenci z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby i zaawansowanym rakiem nerkowokomórkowym: zalecana dawka temsirolimusu wynosi 10 mg podawana dożylnie we wlewie trwającym od 30 do 60 minut raz w tygodniu, pod warunkiem że wyjściowa liczba płytek krwi wynosi ≥100 x 10⁹/l

{8}

Dzieci i młodzież: Stosowanie temsirolimusu u dzieci i młodzieży w raku nerkowokomórkowym nie jest właściwe. Ponadto, w oparciu o dostępne dane, temsirolimusu nie należy stosować u dzieci i młodzieży w leczeniu nerwiaka zarodkowego (neuroblastoma), mięsaka prążkowanokomórkowego i glejaka o wysokim stopniu złośliwości ze względu na zastrzeżenia dotyczące skuteczności.{9}

Sposób podawania leku Temsirolimus Accord

Temsirolimus Accord jest przeznaczony wyłącznie do podawania dożylnego. Preparat wymaga dwuetapowego procesu przygotowania przed podaniem:{10}

  1. Pierwsze rozcieńczenie: fiolkę koncentratu zawierającą 30 mg temsirolimusu należy rozcieńczyć w 1,8 ml dołączonego rozpuszczalnika, uzyskując stężenie 10 mg/ml temsirolimusu
  2. Drugie rozcieńczenie: po pobraniu wymaganej ilości mieszaniny temsirolimusu i rozpuszczalnika (10 mg/ml) należy ją szybko wstrzyknąć do 9 mg/ml (0,9%) roztworu chlorku sodu do wstrzykiwań

{11}

Szczegółowe instrukcje dotyczące rozcieńczania i przygotowania produktu leczniczego przed podaniem znajdują się w punkcie 6.6 Charakterystyki Produktu Leczniczego.

Szczegółowa tabela dawkowania leku Temsirolimus Accord

Wskazanie Grupa pacjentów Dawka standardowa Modyfikacja dawki Czas i częstotliwość podania Premedykacja
Zaawansowany rak nerkowokomórkowy Pacjenci bez szczególnych uwarunkowań 25 mg Możliwe zmniejszenie o 5 mg/tydzień w przypadku działań niepożądanych Wlew dożylny trwający 30-60 minut, raz w tygodniu Difenhydramina 25-50 mg dożylnie (lub podobny produkt przeciwhistaminowy) około 30 minut przed podaniem temsirolimusu
Pacjenci w podeszłym wieku 25 mg Nie wymaga dostosowania
Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek (dowolnego stopnia) 25 mg Nie wymaga dostosowania, zachować ostrożność w ciężkich zaburzeniach
Pacjenci z łagodnymi lub umiarkowanymi zaburzeniami czynności wątroby 25 mg Nie wymaga dostosowania
Pacjenci z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby i liczbą płytek ≥100 x 10⁹/l 10 mg Możliwe zmniejszenie w przypadku działań niepożądanych

Uwagi dotyczące dawkowania

Należy pamiętać, że Temsirolimus Accord zawiera znaczące ilości etanolu i glikolu propylenowego jako substancji pomocniczych. Każda fiolka koncentratu zawiera 474 mg bezwodnego etanolu (39,5% w/v) oraz 603,6 mg glikolu propylenowego (50,30% w/v), natomiast dołączony rozpuszczalnik zawiera 358,2 mg bezwodnego etanolu (19,90% w/v). Te informacje mogą być istotne dla pacjentów z określonymi schorzeniami, którzy mogą być bardziej wrażliwi na działanie tych substancji.{12}

Po przygotowaniu roztwór powinien być przezroczysty lub lekko mętny, bezbarwny do jasnożółtego lub żółtego, wolny od widocznych cząstek stałych.{13}

  1. 23.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl