obrzęk Quinckego
Obrzęk Quinckego, znany również jako obrzęk naczynioruchowy lub ostry obrzęk naczynioruchowy, to stan chorobowy charakteryzujący się nagłym obrzękiem tkanek miękkich, najczęściej w obrębie twarzy, ust, gardła, krtani, ale może także dotyczyć kończyn, narządów płciowych lub przewodu pokarmowego. Jest to reakcja alergiczna typu I, w której dochodzi do uwolnienia mediatorów zapalnych, głównie histaminy, powodujących zwiększoną przepuszczalność naczyń krwionośnych i gromadzenie się płynu w tkankach.
Obrzęk Quinckego może być wywołany przez różne czynniki, w tym alergeny pokarmowe, leki (szczególnie niesteroidowe leki przeciwzapalne i inhibitory konwertazy angiotensyny), jady owadów, lateks, a także stres czy wysiłek fizyczny. W niektórych przypadkach może być związany z niedoborem inhibitora C1-esterazy, co prowadzi do dziedzicznego obrzęku naczynioruchowego (HAE).
Objawy obrzęku Quinckego rozwijają się gwałtownie, w ciągu minut do kilku godzin. Gdy obrzęk obejmuje drogi oddechowe, stanowi bezpośrednie zagrożenie życia, mogąc prowadzić do niedrożności dróg oddechowych i uduszenia. Leczenie ostrej fazy obejmuje podanie adrenaliny, leków antyhistaminowych, glikokortykosteroidów oraz zapewnienie drożności dróg oddechowych. W przypadku obrzęku wywołanego niedoborem inhibitora C1-esterazy stosuje się koncentrat inhibitora C1-esterazy, antagonistów receptora bradykininowego lub inhibitory kalikreiny.
Powiązane wpisy
- Leksykon substancji czynnych
Wiechlina łąkowa – Działania niepożądane
Immunoterapia alergenowa z wykorzystaniem produktu POLLINEX+Rye, zawierającego alergoidy 13 traw, w tym wiechliny łąkowej (Poa pratensis), wiąże się z ryzykiem wystąpienia działań niepożądanych o różnym nasileniu. Najczęściej obserwuje się reakcje miejscowe w miejscu iniekcji, takie jak zaczerwienienie, obrzęk przekraczający 5 cm oraz świąd, a rzadziej przejściowe stwardnienie podskórne. Reakcje ogólnoustrojowe dzielą się na łagodne (świąd oczu, kichanie, kaszel, uogólniona pokrzywka, łagodny skurcz oskrzeli, nasilenie egzemy atopowej, zmęczenie), umiarkowane i ciężkie (nasilony świszczący oddech, duszność, obrzęk Quinckego) oraz najcięższe – wstrząs anafilaktyczny, który może wystąpić rzadko, ale stanowi zagrożenie życia i wymaga natychmiastowej interwencji medycznej, w tym podania adrenaliny. Ponadto, bardzo rzadko mogą pojawić się późne reakcje posurowicze objawiające się gorączką, bólami stawów, pokrzywką i obrzękiem węzłów chłonnych, zwykle kilka dni po podaniu preparatu.
alergoidy pyłku traw, egzema atopowa, immunoterapia alergenowa, obrzęk Quinckego, pokrzywka uogólniona, pyłek trawy, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, reakcja miejscowa, reakcja ogólnoustrojowa, skurcz oskrzeli, stwardnienie podskórne, świąd oka, świszczący oddech, wiechlina łąkowa, wstrząs anafilaktyczny - Leksykon leków
Działania niepożądane – Amlodipine Orion 10 mg
Amlodypina, dostępna w preparacie Amlodipine Orion w dawkach 5 mg i 10 mg, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych o różnej częstości i nasileniu, które wymagają uważnego monitorowania przez lekarza. Najczęściej obserwowane objawy to senność, zawroty głowy, ból głowy, kołatanie serca, zaczerwienienia twarzy, ból brzucha, nudności, obrzęk okolicy kostek oraz zmęczenie. Działania niepożądane klasyfikowane są według częstości występowania: bardzo często (>1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1000 do <1/100), rzadko (≥1/10 000 do <1/1000), bardzo rzadko (<1/10 000) oraz o częstości nieznanej. Szczególną uwagę należy zwrócić na objawy ze strony układu nerwowego, sercowo-naczyniowego, pokarmowego, skóry oraz układu mięśniowo-szkieletowego, które mogą wpływać na komfort i bezpieczeństwo pacjenta podczas terapii.
amlodypina, bezsenność, biegunka, ból brzucha, ból głowy, ból stawów, bradykardia, depresja, duszność, ginekomastia, hiperglikemia, impotencja, kołatanie serca, kurcze mięśni, leukopenia, łysienie, małopłytkowość, migotanie przedsionków, neuropatia obwodowa, niedociśnienie, niestrawność, nieżyt żołądka, nudności, obrzęk kostek, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk Quinckego, plamica, podwójne widzenie, pokrzywka, reakcja alergiczna, rozrost dziąseł, rumień wielopostaciowy, senność, świąd, szumy uszne, tachykardia komorowa, toksyczne martwicze oddzielanie naskórka, zaburzenia mikcji, zaburzenia widzenia, zaczerwienienie twarzy, zapalenie naczyń, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zaparcie, zawał mięśnia sercowego, zawroty głowy, zespół pozapiramidowy, zespół Stevensa-Johnsona, żółtaczka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Rimal 5 mg + 5 mg
Lek Rimal, zawierający ramipryl (inhibitor ACE) oraz amlodypinę (bloker kanałów wapniowych), jest stosowany w terapii nadciśnienia tętniczego. Działania niepożądane mogą wynikać z obu substancji czynnych i obejmują szeroki zakres objawów według klasyfikacji MedDRA, z częstością występowania od bardzo rzadkich (<1/10 000) do często występujących (≥1/100 do <1/10). Do najważniejszych działań niepożądanych należą leukopenia, trombocytopenia, reakcje anafilaktyczne, hiperkaliemia, zaburzenia nastroju, zawroty głowy, tachykardia, niedociśnienie, kaszel suchy charakterystyczny dla ramiprylu, a także obrzęk naczynioruchowy. Monitorowanie parametrów biochemicznych, w tym stężenia potasu, kreatyniny, enzymów wątrobowych oraz glukozy u pacjentów z cukrzycą, jest kluczowe dla bezpieczeństwa terapii.
agranulocytoza, białkomocz, bloker kanałów wapniowych, działanie niepożądane, enzymy wątrobowe, ginekomastia, hiperkaliemia, hipotonia ortostatyczna, hormon antydiuretyczny, impotencja, inhibitor konwertazy angiotensyny, kardiomiopatia przerostowa, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość na światło, niedociśnienie tętnicze, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk Quinckego, ostra niewydolność nerek, pęcherzyca, poziom kreatyniny, poziom potasu we krwi, ramipryl i amlodypina, reakcja anafilaktyczna, skurcz oskrzeli, stenoza zastawki aortalnej, stenoza zastawki mitralnej, suchy kaszel, zaburzenie nastroju, zapalenie naczyń, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zawał mięśnia sercowego, zawroty błędnikowe, zespół nieadekwatnego wydzielania wazopresyny, zwężenie tętnicy nerkowej - Leksykon leków
Działania niepożądane – Salviasept –
Salviasept, koncentrat do sporządzania roztworu do płukania gardła, zawiera kompozycję olejków eterycznych oraz wyciąg płynny z ziół, co wiąże się z ryzykiem wystąpienia działań niepożądanych o różnej etiologii i nasileniu. Zgodnie z klasyfikacją MedDRA, działania te mają częstość nieznaną i obejmują reakcje nadwrażliwości, w tym ciężkie reakcje alergiczne takie jak duszność, obrzęk Quinckego, zapaść naczyniową oraz wstrząs anafilaktyczny, które stanowią zagrożenie życia i wymagają natychmiastowej interwencji. Dodatkowo obserwuje się objawy neurologiczne (uczucie pieczenia błony śluzowej, bóle głowy, drżenie mięśni, ataksję), kardiologiczne (bradykardię), podrażnienie błony śluzowej jamy ustnej oraz reakcje skórne (kontaktowe zapalenie skóry i błony śluzowej, swędzenie, wysypka rumieniowa). Szczególną uwagę należy zwrócić na pacjentów z zespołem pieczenia jamy ustnej, nawracającym owrzodzeniem jamy ustnej lub reakcją liszajową, u których ryzyko kontaktowego zapalenia błony śluzowej jest zwiększone.
ataksja, bradykardia, drżenie mięśni, duszność, kontaktowe zapalenie błony śluzowej, kontaktowe zapalenie skóry, konwencja MedDRA, obrzęk Quinckego, olejek eteryczny, owrzodzenie jamy ustnej, reakcja liszajowa, reakcja nadwrażliwości, wstrząs anafilaktyczny, wyciąg płynny, wysypka rumieniowa, zaburzenie koordynacji ruchowej, zapalenie błony śluzowej, zapaść naczyniowa, zespół pieczenia jamy ustnej, zwolnienie rytmu serca - Leksykon substancji czynnych
Mietlica pospolita – Działania niepożądane
Immunoterapia alergenowa z użyciem preparatu POLLINEX+Rye, zawierającego alergoid mietlicy pospolitej (Agrostis tenuis), wiąże się z ryzykiem wystąpienia działań niepożądanych zarówno miejscowych, jak i ogólnoustrojowych. Reakcje miejscowe obejmują zaczerwienienie, obrzęk przekraczający 5 cm oraz świąd w miejscu iniekcji, a także rzadkie przejściowe stwardnienie podskórne w postaci guzków, szczególnie przy powierzchownym podaniu preparatu. Reakcje ogólnoustrojowe mogą mieć charakter łagodny (np. świąd oczu, kichanie, kaszel, uogólniona pokrzywka, łagodny skurcz oskrzeli, nasilenie egzemy atopowej, sporadyczne uczucie zmęczenia), umiarkowany lub ciężki (nasilony świszczący oddech, duszność, obrzęk Quinckego). Najpoważniejszym powikłaniem jest wstrząs anafilaktyczny, który może rozwinąć się w ciągu kilku minut po iniekcji i wymaga natychmiastowej interwencji medycznej.
Agrostis tenuis, alergen, alergoid pyłku, anafilaksja, ból stawów, choroba posurowicza, duszność, działanie niepożądane, egzema atopowa, gorączka, guzek podskórny, immunoterapia alergenowa, mietlica pospolita, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk Quinckego, obrzęk węzłów chłonnych, personel medyczny, pokrzywka uogólniona, reakcja miejscowa, reakcja ogólnoustrojowa, skurcz oskrzeli, stwardnienie podskórne, świąd, świąd oczu, świszczący oddech, technika podawania leku, wstrząs anafilaktyczny, zaczerwienienie skóry - Leksykon leków
Działania niepożądane – Tenox 10 mg
Produkt leczniczy Tenox zawierający amlodypinę maleinian w dawkach 5 mg lub 10 mg jest związany z występowaniem licznych działań niepożądanych o różnej częstości i nasileniu. Najczęściej obserwuje się senność, zawroty głowy, ból głowy, kołatanie serca, nagłe zaczerwienienie twarzy, ból brzucha, nudności, obrzęk okolicy kostek oraz zmęczenie. Działania te mają szczególne znaczenie kliniczne zwłaszcza na początku terapii lub przy zmianie dawkowania. Rzadziej występują poważniejsze objawy, takie jak leukopenia, małopłytkowość, reakcje alergiczne, zaburzenia rytmu serca (bradykardia, tachykardia komorowa, migotanie przedsionków), zawał mięśnia sercowego, ciężkie reakcje skórne (zespół Stevensa-Johnsona, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka), obrzęk naczynioruchowy oraz zaburzenia wątroby (zapalenie, żółtaczka). Częstość działań niepożądanych została sklasyfikowana od bardzo często (≥1/10) do bardzo rzadko (<1/10 000), co pozwala na precyzyjną ocenę ryzyka u pacjentów.
amlodypina maleinian, antagonista wapnia, bezsenność, biegunka, ból brzucha, ból głowy, bradykardia, cholestaza, depresja, dezorientacja, duszność, ginekomastia, hiperglikemia, impotencja, kołatanie serca, kurcze mięśni, leukopenia, małopłytkowość, migotanie przedsionków, nadwrażliwość na światło, nagłe zaczerwienienie, neuropatia obwodowa, niedociśnienie, niestrawność, nudności, obrzęk kostek, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk Quinckego, parestezja, podwójne widzenie, pokrzywka, reakcja alergiczna, rozrost dziąseł, rumień wielopostaciowy, suchość jamy ustnej, szumy uszne, tachykardia komorowa, toksyczne martwicze oddzielanie naskórka, zaburzenia krzepnięcia, zaburzenia mikcji, zaburzenia pozapiramidowe, zaburzenia rytmu serca, zapalenie błony śluzowej nosa, zapalenie błony śluzowej żołądka, zapalenie naczyń, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zaparcie, zawał mięśnia sercowego, zawroty głowy, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry, żółtaczka - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Indix Combi
Indix Combi, zawierający 2,5 mg peryndoprylu i 0,625 mg indapamidu, wymaga ścisłego monitorowania ze względu na ryzyko działań niepożądanych, w tym hipokaliemii oraz reakcji idiosynkrazji, zwłaszcza u pacjentów nieleczonych wcześniej tymi substancjami. Nie zaleca się łączenia leku z preparatami litu oraz stosowania podwójnej blokady układu RAA (ACE, ARB, aliskiren) ze względu na zwiększone ryzyko niedociśnienia, hiperkaliemii i ostrej niewydolności nerek. W przypadku konieczności takiej terapii, wskazane jest prowadzenie leczenia pod nadzorem specjalisty z regularnym monitorowaniem czynności nerek, stężenia elektrolitów oraz ciśnienia tętniczego. U pacjentów z nefropatią cukrzycową przeciwwskazane jest łączenie inhibitorów ACE i antagonistów receptora angiotensyny II. Dodatkowo, stosowanie peryndoprylu z lekami oszczędzającymi potas lub suplementami potasu może prowadzić do hiperkaliemii, co wymaga ostrożności.
agranulocytoza, aliskiren, allopurynol, antagonista receptora angiotensyny II, hiperkaliemia, hipokaliemia, inhibitor ACE, kolagenoza naczyń, lek immunosupresyjny, lek moczopędny, lek oszczędzający potas, morfologia krwi, nadciśnienie naczyniowo-nerkowe, nefropatia cukrzycowa, neutropenia, niedociśnienie, niedokrwistość, niewydolność nerek, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk Quinckego, ostra niewydolność nerek, peryndopryl i indapamid, podwójna blokada RAA, prokainamid, trombocytopenia, układ renina-angiotensyna-aldosteron, zaburzenie czynności nerek, zwężenie tętnic nerkowych - Leksykon leków
Działania niepożądane – Clindamycin-MIP 150 mg/ml 150 mg/ml
Klindamycyna w roztworze do wstrzykiwań i infuzji (150 mg/ml) wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, z przewagą objawów ze strony przewodu pokarmowego, takich jak bóle brzucha, nudności, wymioty i biegunka, które występują często (≥1/100 do <1/10) i mają zwykle łagodny przebieg, ustępując podczas lub po zakończeniu terapii. Bardzo rzadko (≤1/10 000) może dojść do rzekomobłoniastego zapalenia jelit, wymagającego natychmiastowej interwencji. Reakcje alergiczne, w tym odropodobna wysypka, świąd i pokrzywka, występują rzadko (≥1/10 000 do <1/1 000), natomiast ciężkie reakcje nadwrażliwości, takie jak wstrząs anafilaktyczny, obrzęk Quinckego, rumień wielopostaciowy (zespół Stevensa-Johnsona) i zespół Lyella, są bardzo rzadkie i mogą pojawić się już po pierwszym podaniu leku, co wymaga ścisłego monitorowania pacjenta w początkowej fazie terapii.
aminotransferaza, blokada nerwowo-mięśniowa, ból brzucha, eozynofilia, gorączka polekowa, granulocytopenia, klindamycyna, leukopenia, nadwrażliwość, neutropenia, obraz krwi, obrzęk Quinckego, odropodobna wysypka, ostre uszkodzenie nerek, pokrzywka, przewód pokarmowy, ropień jałowy, rumień wielopostaciowy, rzekomobłoniaste zapalenie jelit, trombocytopenia, wstrząs anafilaktyczny, zakrzepowe zapalenie żył, zapalenie przełyku, zapalenie wielostawowe, zespół Lyella, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry, żółtaczka cholestatyczna - Leksykon substancji czynnych
Klemastyna – Wskazania do stosowania
Klemastyna, lek przeciwhistaminowy pierwszej generacji, dostępna jest w Polsce w formie tabletek, syropów oraz roztworu do wstrzykiwań (1 mg/ml), co umożliwia dostosowanie terapii do indywidualnych potrzeb pacjenta. Wskazania obejmują alergiczny nieżyt nosa (łagodzenie wodnistej wydzieliny, kichania, świądu i łzawienia), różne postaci alergii skórnych (pokrzywka, zapalenie kontaktowe, wyprysk atopowy, świąd) oraz obrzęk naczynioruchowy. Preparaty Clemastinum Aflofarm i Clemastinum Hasco są rekomendowane w leczeniu tych schorzeń, a działanie klemastyny polega na blokowaniu receptorów H₁, co skutecznie redukuje objawy alergiczne błony śluzowej nosa i skóry.
alergia skórna, alergiczny nieżyt nosa, bąbel pokrzywkowy, górne drogi oddechowe, lek przeciwhistaminowy pierwszej generacji, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk Quinckego, pokrzywka, postać farmaceutyczna, postać parenteralna, reakcja alergiczna, reakcja zapalna skóry, receptor H1, roztwór do wstrzykiwań, schorzenie dermatologiczne, sezonowy alergiczny nieżyt nosa, substancja czynna, świąd skóry, terapia obrzęku naczynioruchowego, trudność w połykaniu, uwalnianie histaminy, wodnista wydzielina z nosa, wstrząs anafilaktyczny, wyprysk atopowy, zapalenie kontaktowe skóry - Leksykon leków
Działania niepożądane – Duloxetine Medical Valley 120 mg
Duloksetyna, dostępna w kapsułkach dojelitowych o dawkach 90 mg i 120 mg, jest stosowana w leczeniu zaburzeń depresyjnych i lękowych. Profil bezpieczeństwa leku obejmuje najczęściej występujące działania niepożądane takie jak nudności, ból głowy, suchość w jamie ustnej, senność oraz zawroty głowy, które zwykle mają charakter łagodny lub umiarkowany i ustępują w trakcie kontynuacji terapii. Nagłe odstawienie duloksetyny może wywołać zespół odstawienia objawiający się zawrotami głowy, parestezjami, zaburzeniami snu, zmęczeniem, niepokojem oraz objawami żołądkowo-jelitowymi. Zaleca się stopniowe zmniejszanie dawki, aby zminimalizować ryzyko tych objawów. Badania kliniczne nie wykazały istotnych różnic w parametrach elektrokardiograficznych (QT, PR, QRS, QTcB) w porównaniu z placebo, co potwierdza korzystny profil kardiologiczny duloksetyny.
bezsenność, drgawki, drżenie, duloksetyna, duże zaburzenie depresyjne, halucynacja, hiponatremia, inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny i noradrenaliny, jaskra, kapsułka dojelitowa twarda, kołatanie serca, kryzys nadciśnieniowy, mania, myśli samobójcze, nadciśnienie tętnicze, objaw odstawienia, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk Quinckego, parametr elektrokardiograficzny, parestezja, profil bezpieczeństwa, reakcja anafilaktyczna, skorygowany odstęp QT, śródmiąższowe zapalenie płuc, wybroczyna, zaburzenie depresyjne, zaburzenie erekcji, zaburzenie lękowe, zaburzenie lękowe uogólnione, zaburzenie tarczycy, zapalenie błony śluzowej żołądka, zapalenie wątroby, zawroty głowy, zespół odstawienia, zespół serotoninowy, zespół Stevensa-Johnsona, żółtaczka - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Ibuprofen Dr. Max
Ibuprofen Dr. Max 400 mg należy stosować z zachowaniem szczególnej ostrożności, stosując najmniejsze skuteczne dawki przez możliwie najkrótszy czas, aby ograniczyć ryzyko działań niepożądanych. Przeciwwskazane jest łączenie ibuprofenu z innymi NLPZ, w tym selektywnymi inhibitorami COX-2, ze względu na zwiększone ryzyko owrzodzeń i krwawień z przewodu pokarmowego. Lek może maskować objawy zakażeń, co wymaga monitorowania przebiegu infekcji, zwłaszcza w przypadku pozaszpitalnego bakteryjnego zapalenia płuc i powikłań ospy wietrznej. Ryzyko powikłań ze strony przewodu pokarmowego wzrasta wraz z dawką, wiekiem pacjenta oraz historią chorób przewodu pokarmowego, a u pacjentów z podwyższonym ryzykiem zaleca się stosowanie leków osłonowych, takich jak inhibitory pompy protonowej lub mizoprostol. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów stosujących kortykosteroidy, leki przeciwzakrzepowe, SSRI oraz inhibitory agregacji płytek krwi.
agregacja trombocytów, aseptyczne zapalenie opon mózgowych, astma przeciwbólowa, choroba Crohna, cukrzyca, hiperlipidemia, inhibitor agregacji płytek krwi, inhibitor cyklooksygenazy-2, inhibitor pompy protonowej, inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, katar sienny, kortykosteroid, krwawienie z przewodu pokarmowego, kwas acetylosalicylowy, lek przeciwzakrzepowy, mizoprostol, nadciśnienie tętnicze, nefropatia przeciwbólowa, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność nerek, obrzęk Quinckego, ospa wietrzna, ostra uogólniona osutka krostkowa, owrzodzenie przewodu pokarmowego, perforacja przewodu pokarmowego, pokrzywka, polip nosa, pozaszpitalne bakteryjne zapalenie płuc, przewlekła obturacyjna choroba płuc, rumień wielopostaciowy, skurcz oskrzeli, toczeń rumieniowaty układowy, toksyczne martwicze oddzielanie naskórka, udar mózgu, warfaryna, wrzodziejące zapalenie jelita grubego, wstrząs anafilaktyczny, zastoinowa niewydolność serca, zawał mięśnia sercowego, zespół DRESS, zespół Kounisa, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry - Leksykon substancji czynnych
Owoc kopru – Działania niepożądane
Owoc kopru (Foeniculum vulgare Miller subsp. vulgare var. vulgare, fructus) jest składnikiem preparatu Salviasept, w którym stanowi 9,35 części wyciągu płynnego złożonego (extractum liquidum compositum) w stosunku 1:3,3. Preparat ten stosowany jest jako koncentrat do sporządzania roztworu do płukania gardła. Działania niepożądane związane z owocem kopru zostały sklasyfikowane według układów i narządów zgodnie z MedDRA, a ich częstość występowania jest nieznana lub nieokreślona na podstawie dostępnych danych. Zgłaszane działania niepożądane obejmują reakcje nadwrażliwości, w tym ciężkie reakcje alergiczne takie jak duszność, obrzęk Quinckego, zapaść naczyniowa oraz wstrząs anafilaktyczny, które stanowią zagrożenie życia i wymagają natychmiastowej interwencji medycznej.
ataksja, ból głowy, bradykardia, drżenie mięśniowe, duszność, Foeniculum vulgare, kontaktowe zapalenie skóry, konwencja MedDRA, nawracające owrzodzenie jamy ustnej, obrzęk Quinckego, owoc kopru, pieczenie jamy ustnej, reakcja liszajowa, reakcja nadwrażliwości, świąd, wstrząs anafilaktyczny, wysypka rumieniowa, zaburzenie koordynacji ruchowej, zapalenie błony śluzowej jamy ustnej, zapaść naczyniowa, zespół pieczenia jamy ustnej - Leksykon leków
Działania niepożądane – Cardilopin 2,5 mg
Amlodypina, substancja czynna preparatu Cardilopin, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, które należy uwzględnić w praktyce klinicznej, zwłaszcza u pacjentów z chorobami układu sercowo-naczyniowego. Najczęściej obserwuje się objawy ze strony układu nerwowego, takie jak senność, zawroty głowy i ból głowy, które pojawiają się zwłaszcza na początku terapii. Działania niepożądane sercowo-naczyniowe obejmują kołatanie serca i zaczerwienienie twarzy, a rzadziej zaburzenia rytmu serca (bradykardia, tachykardia komorowa, migotanie przedsionków) oraz niedociśnienie. Wśród objawów ze strony przewodu pokarmowego często występują ból brzucha, nudności, niestrawność oraz zmiany rytmu wypróżnień. Bardzo rzadko mogą pojawić się poważne powikłania, takie jak zapalenie wątroby, zawał mięśnia sercowego, zapalenie naczyń czy ciężkie reakcje skórne (np. zespół Stevensa-Johnsona). Obrzęki, zwłaszcza w okolicy kostek, są bardzo częstym działaniem niepożądanym, co wymaga szczególnej uwagi u pacjentów z niewydolnością serca.
antagonista kanału wapniowego, ból brzucha, ból głowy, bradykardia, depresja, duszność, ginekomastia, hiperglikemia, impotencja, kołatanie serca, kurcze mięśni, leukopenia, łysienie, małopłytkowość, migotanie przedsionków, nadmierna potliwość, nadwrażliwość na światło, neuropatia obwodowa, niedociśnienie, niedoczulica, niestrawność, nudności, obrzęk, obrzęk kostek, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk Quinckego, omdlenie, parestezja, plamica, podwójne widzenie, podwyższone enzymy wątrobowe, pokrzywka, rozrost dziąseł, rumień wielopostaciowy, senność, suchość jamy ustnej, świąd, szum uszny, tachykardia komorowa, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, wysypka, wzmożone napięcie, zaburzenia mikcji, zaburzenia pozapiramidowe, zaburzenia smaku, zaburzenia widzenia, zaburzenia wypróżnień, zaburzenie rytmu serca, zaczerwienienie twarzy, zapalenie błony śluzowej żołądka, zapalenie naczyń, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zawał mięśnia sercowego, zawroty głowy, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry, żółtaczka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Alneta 10 mg
Alneta zawiera amlodypinę bezylanu w dawkach 5 mg lub 10 mg, stosowaną w terapii nadciśnienia i chorób układu sercowo-naczyniowego. Najczęściej obserwowane działania niepożądane to senność, zawroty głowy, ból głowy, kołatanie serca, zaczerwienienie twarzy, ból brzucha, nudności, obrzęki kostek oraz zmęczenie. Działania niepożądane sklasyfikowano według częstości występowania: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1000 do <1/100), rzadko (≥1/10 000 do <1/1000) oraz bardzo rzadko (<1/10 000). Zaburzenia układu nerwowego (senność, zawroty głowy), sercowo-naczyniowego (kołatanie, zaczerwienienie twarzy), żołądkowo-jelitowego (ból brzucha, nudności) oraz mięśniowo-szkieletowego (obrzęk kostek) występują najczęściej, natomiast poważne reakcje, takie jak zawał mięśnia sercowego, zapalenie wątroby, zespół Stevensa-Johnsona czy toksyczne martwicze oddzielenie naskórka, są bardzo rzadkie, ale wymagają natychmiastowego odstawienia leku i intensywnej opieki medycznej.
amlodypina, bezsenność, biegunka, ból brzucha, ból głowy, cholestaza, częstoskurcz komorowy, depresja, dezorientacja, duszność, ginekomastia, hiperglikemia, hipertonia, impotencja, kołatanie serca, leukopenia, łysienie, małopłytkowość, migotanie przedsionków, neuropatia obwodowa, niedociśnienie tętnicze, nieżyt błony śluzowej nosa, nudności, obrzęk, obrzęk kostek, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk Quinckego, plamica, podwójne widzenie, pokrzywka, rozrost dziąseł, rumień wielopostaciowy, rzadkoskurcz, senność, szum uszny, toksyczne martwicze oddzielenie naskórka, zaburzenia rytmu serca, zaczerwienienie twarzy, zapalenie błony śluzowej żołądka, zapalenie naczyń, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zaparcia, zawał mięśnia sercowego, zawroty głowy, zespół pozapiramidowy, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry, żółtaczka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Adipine 5 mg
Adipine, zawierający amlodypinę bezylan, jest stosowany w leczeniu nadciśnienia tętniczego oraz choroby niedokrwiennej serca. Profil bezpieczeństwa leku obejmuje działania niepożądane o różnej częstości występowania, od bardzo częstych (≥1/10) do bardzo rzadkich (<1/10 000) oraz o nieznanej częstości. Najczęstsze objawy to senność, zawroty głowy, ból głowy, kołatanie serca, zaczerwienienie twarzy, ból brzucha, nudności, obrzęk kostek i zmęczenie. Rzadziej obserwuje się poważniejsze reakcje, takie jak leukopenia, małopłytkowość, reakcje alergiczne, hiperglikemia, zaburzenia rytmu serca, zawał mięśnia sercowego, zapalenie wątroby, ciężkie reakcje skórne (np. zespół Stevensa-Johnsona) oraz toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, które wymagają natychmiastowego przerwania terapii.
amlodypina bezylan, choroba niedokrwienna serca, częstoskurcz komorowy, dezorientacja, enzymy wątrobowe, ginekomastia, hiperglikemia, kołatanie serca, małopłytkowość, migotanie przedsionków, nadciśnienie tętnicze, neuropatia obwodowa, niedociśnienie tętnicze, obrzęk kostek, obrzęk Quinckego, podwójne widzenie, przerost dziąseł, reakcja alergiczna, rumień wielopostaciowy, szum uszny, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, zaburzenia krzepnięcia, zaburzenia pozapiramidowe, zaburzenia rytmu serca, zaburzenia sercowo-naczyniowe, zapalenie błony śluzowej żołądka, zapalenie naczyń, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zawał mięśnia sercowego, zawroty głowy, zespół Stevensa-Johnsona, żółtaczka - Leksykon substancji czynnych
Albumina ludzka – Działania niepożądane
Albumina ludzka, stosowana w terapii różnych stanów klinicznych, charakteryzuje się stosunkowo dobrym profilem bezpieczeństwa, jednak jej podawanie może wywołać działania niepożądane o różnym nasileniu. Do najczęstszych łagodnych reakcji należą zaczerwienienie twarzy, pokrzywka, gorączka oraz nudności, które zwykle ustępują po zmniejszeniu szybkości infuzji lub jej przerwaniu. Ciężkie działania niepożądane, takie jak wstrząs anafilaktyczny, reakcje anafilaktyczne czy obrzęk płuc, występują bardzo rzadko, ale wymagają natychmiastowej interwencji, w tym przerwania infuzji i wdrożenia standardowego leczenia w stanach zagrożenia życia. Zaburzenia układu immunologicznego, nerwowego, sercowo-naczyniowego, oddechowego, żołądkowo-jelitowego oraz skórne mogą pojawić się w trakcie terapii, a ich częstość występowania jest różna, często określana jako rzadka lub bardzo rzadka. Monitorowanie parametrów hemodynamicznych i stanu pacjenta jest kluczowe, zwłaszcza u osób z chorobami współistniejącymi.
albumina ludzka, ból głowy, bradykardia, czynnik zakaźny, dreszcze, duszność, dysguesja, gorączka, lek adrenergiczny, migotanie przedsionków, nadciśnienie tętnicze, niedociśnienie, nudności, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk płuc, obrzęk Quinckego, parestezja, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, rumień, skurcz oskrzeli, świąd, tachykardia, układ immunologiczny, wstrząs anafilaktyczny, wymioty, zaburzenie świadomości, zawał mięśnia sercowego - Leksykon leków
Działania niepożądane – Amlodipine Fair-Med 10 mg
W terapii amlodypiną (dawki 5 mg i 10 mg) obserwuje się szerokie spektrum działań niepożądanych, które wynikają z mechanizmu blokowania kanałów wapniowych i rozszerzenia naczyń krwionośnych. Najczęstsze objawy to senność, zawroty głowy, ból głowy, kołatanie serca, zaczerwienienie twarzy, ból brzucha, nudności, obrzęki kostek oraz zmęczenie. Działania niepożądane sklasyfikowano według częstości występowania: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1000 do ≤1/100), rzadko (≥1/10 000 do ≤1/1000) oraz bardzo rzadko (≤1/10 000). Wśród rzadkich, ale poważnych powikłań wymienia się m.in. leukocytopenię, trombocytopenię, reakcje uczuleniowe, hiperglikemię, zawał mięśnia sercowego, arytmie, zapalenie naczyń, ciężkie reakcje skórne (np. zespół Stevensa-Johnsona) oraz zespół pozapiramidowy.
arytmia, bezsenność, bradykardia, cholestaza, częstoskurcz komorowy, depresja, dezorientacja, drżenie, duszność, ginekomastia, hiperglikemia, hipertonia, kanał wapniowy, kołatanie serca, lęk, łysienie, migotanie przedsionków, neuropatia obwodowa, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk Quinckego, opór obwodowy, parestezja, plamica, podwójne widzenie, pokrzywka, przerost dziąseł, reakcja uczuleniowa, rozszerzenie naczyń krwionośnych, rumień wielopostaciowy, szum uszny, trombocytopenia, zaburzenie krzepnięcia, zapalenie błony śluzowej nosa, zapalenie naczyń, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zapalenie żołądka, zawał mięśnia sercowego, zespół pozapiramidowy, zespół Stevensa-Johnsona, żółtaczka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Echinerba 100 mg
Preparat Echinerba (100 mg tabletka), zawierający suchy wyciąg z ziela jeżówki purpurowej (Echinaceae purpureae herbae extractum siccum), może indukować szerokie spektrum działań niepożądanych, głównie o charakterze reakcji nadwrażliwości. Objawy te obejmują od łagodnych wysypek i pokrzywki, po ciężkie, zagrażające życiu stany, takie jak zespół Stevensa-Johnsona, obrzęk Quincke’go, skurcz oskrzeli, astmę oraz wstrząs anafilaktyczny. Szczególnie narażeni są pacjenci z atopią i chorobami autoimmunologicznymi, u których ryzyko nasilonych reakcji alergicznych jest zwiększone. Częstość występowania tych działań niepożądanych pozostaje nieznana, co wymaga ostrożności i indywidualnej oceny stosunku korzyści do ryzyka przed rozpoczęciem terapii.
astma, atopia, białe krwinki, choroba autoimmunologiczna, działanie niepożądane, jeżówka purpurowa, leukopenia, morfologia krwi, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk Quinckego, pokrzywka, reakcja nadwrażliwości, skurcz oskrzeli, wstrząs anafilaktyczny, wysypka, zakażenie bakteryjne, zakażenie grzybicze, zakażenie wirusowe, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Piramil 1,25 mg 1,25 mg
Lek Piramil, zawierający ramipryl, jest inhibitorem konwertazy angiotensyny (ACE) i posiada szereg istotnych przeciwwskazań klinicznych. Bezwzględnie nie powinien być stosowany u pacjentów z nadwrażliwością na ramipryl lub inne inhibitory ACE, a także u osób z historią obrzęku naczynioruchowego (Quinckego) niezależnie od etiologii. Przeciwwskazania obejmują także pacjentów poddawanych pozaustrojowym procedurom leczniczym z kontaktem krwi z powierzchniami o ujemnym ładunku elektrycznym (np. dializa z wysokoprzepływowymi błonami dializacyjnymi, afereza lipoprotein). Ponadto, lek jest przeciwwskazany u chorych z istotnym obustronnym zwężeniem tętnic nerkowych lub zwężeniem tętnicy nerkowej w jedynej czynnej nerce, ze względu na ryzyko ostrej niewydolności nerek. Ramipryl jest także przeciwwskazany w II i III trymestrze ciąży z uwagi na ryzyko poważnych wad rozwojowych płodu oraz u pacjentów z niedociśnieniem tętniczym lub niestabilnością hemodynamiczną, gdzie może powodować niebezpieczne obniżenie ciśnienia i pogorszenie perfuzji narządowej.
afereza lipoprotein, aliskiren, dializa, działanie hipotensyjne, hemofiltracja, hiperkaliemia, inhibitor konwertazy angiotensyny, nadwrażliwość na ramipryl, niedociśnienie tętnicze, niestabilność hemodynamiczna, niewydolność nerek, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk Quinckego, perfuzja nerek, Piramil, powikłanie sercowo-naczyniowe, procedura pozaustrojowa, ramipryl, sakubitryl, trymestr ciąży, układ renina-angiotensyna-aldosteron, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie rozwoju płodu, zwężenie tętnic nerkowych - Leksykon leków
Działania niepożądane – Candezek Combi 8 mg + 5 mg
Preparat Candezek Combi zawiera kandesartan cyleksetyl oraz amlodypinę, a jego profil bezpieczeństwa opiera się na danych dotyczących obu substancji stosowanych osobno. W badaniach klinicznych kandesartanu działania niepożądane były przeważnie łagodne i przemijające, bez istotnej korelacji z dawką czy wiekiem pacjentów. Najczęściej obserwowane działania niepożądane to zawroty głowy, bóle głowy oraz zakażenia dróg oddechowych. Amlodypina najczęściej powodowała senność, zawroty głowy, kołatanie serca, zaczerwienienie twarzy, nudności oraz obrzęki, w tym obrzęki kostek. Wśród rzadkich, ale istotnych działań niepożądanych wymienia się m.in. zawał mięśnia sercowego, arytmie, niedociśnienie tętnicze, leukopenię, agranulocytozę, zaburzenia czynności wątroby oraz niewydolność nerek, szczególnie u pacjentów z predyspozycjami. Zaleca się monitorowanie stężenia potasu i kreatyniny u osób z zaburzeniami czynności nerek.
amlodypina, bradykardia, cholestaza, częstoskurcz komorowy, ginekomastia, hiperglikemia, hiperkaliemia, kandesartan cyleksetyl, kreatynina w osoczu, leukopenia, migotanie przedsionków, moczenie nocne, nadciśnienie tętnicze, neuropatia obwodowa, niedociśnienie tętnicze, niewydolność nerek, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk Quinckego, przerost dziąseł, rumień wielopostaciowy, stężenie hemoglobiny, stężenie potasu, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, trombocytopenia, układ renina-angiotensyna-aldosteron, zaburzenia mikcji, zaburzenia pozapiramidowe, zaburzenie czynności nerek, zakażenie dróg oddechowych, zapalenie błony śluzowej żołądka, zapalenie naczyń, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zawał mięśnia sercowego, zawroty głowy błędnikowe, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Działania niepożądane – Betanil forte 24 mg
Betahistyna dichlorowodorek w dawce 24 mg (Betanil Forte) wykazuje profil działań niepożądanych potwierdzony zarówno w kontrolowanych badaniach klinicznych, jak i w raportach po wprowadzeniu do obrotu. Najczęściej obserwowane działania niepożądane (≥1/100 do <1/10) dotyczą układu żołądkowo-jelitowego (nudności, dyspepsja) oraz układu nerwowego (bóle głowy). Poza tym zgłaszane są reakcje nadwrażliwości o nieznanej częstości, w tym anafilaksja, wymagająca natychmiastowej interwencji. Dodatkowo, po wprowadzeniu leku do obrotu, odnotowano rzadziej występujące dolegliwości żołądkowo-jelitowe (wymioty, bóle brzucha, wzdęcia, flatulencja) oraz reakcje skórne (obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka, wysypka, świąd).
anafilaksja, betahistyna dichlorowodorek, Betanil Forte, ból brzucha, ból głowy, dyspepsja, działanie niepożądane, flatulencja, monitorowanie działań niepożądanych, nudności, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk Quinckego, pokrzywka, produkt leczniczy, reakcja nadwrażliwości, świąd, wymioty, wysypka, wzdęcia, zaburzenia skóry, zaburzenia układu immunologicznego, zaburzenia układu nerwowego, zaburzenia żołądka i jelit - Leksykon leków
Działania niepożądane – Bronchostop na kaszel 59,5 mg
Lek Bronchostop na kaszel (59,5 mg, pastylki miękkie) zawiera wyciąg suchy z ziela tymianku (Thymus vulgaris L. i/lub Thymus zygis L., DER 7-13:1, ekstrahent: woda), który może wywoływać działania niepożądane o częstości nieznanej, w tym reakcje nadwrażliwości takie jak wstrząs anafilaktyczny oraz obrzęk Quinckego. Objawy ze strony przewodu pokarmowego również zostały zgłoszone, obejmując nudności, wymioty, bóle brzucha, biegunkę lub zaparcia. Wstrząs anafilaktyczny wymaga natychmiastowej interwencji medycznej ze względu na ryzyko nagłego spadku ciśnienia tętniczego i zaburzeń oddychania, natomiast obrzęk Quinckego może prowadzić do obstrukcji dróg oddechowych i stanowić zagrożenie życia. Wszystkie działania niepożądane sklasyfikowano według MedDRA, jednak ich częstość występowania pozostaje nieokreślona na podstawie dostępnych danych.
ból brzucha, działanie przeczyszczające, lek przeciwkaszlowy, nietolerancja fruktozy, objaw przewodu pokarmowego, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk Quinckego, obrzęk tkanek miękkich, obstrukcja dróg oddechowych, produkt leczniczy, reakcja alergiczna, reakcja nadwrażliwości, spadek ciśnienia tętniczego, trudność w oddychaniu, wstrząs anafilaktyczny, wyciąg z tymianku, zaburzenie układu immunologicznego, zaburzenie żołądka i jelit - Leksykon substancji czynnych
Rumianek pospolity – Działania niepożądane
Rumianek pospolity (Matricaria recutita L.) jest składnikiem wielu preparatów leczniczych, jednak jego stosowanie wiąże się z ryzykiem wystąpienia działań niepożądanych, zwłaszcza alergicznych i immunologicznych. Do najczęstszych reakcji należą zaburzenia skórne, takie jak wysypka, pokrzywka, świąd, rumień, obrzęk oraz fotosensytyzacja, których częstość występowania w przypadku preparatu Azulan i Traumeel S jest określana jako nieznana lub rzadka (≥ 1/10000 do < 1/1000). Najpoważniejsze działania niepożądane to zaburzenia układu immunologicznego, w tym szok anafilaktyczny, astma, obrzęk Quinckego, duszność i zapaść naczyniowa, które mogą stanowić bezpośrednie zagrożenie życia. Szczególną uwagę należy zwrócić na pacjentów z alergią na rośliny z rodziny astrowatych (Asteraceae), u których może wystąpić reakcja krzyżowa na rumianek.
alergia na rośliny, astma, astrowate, duszność, działanie niepożądane, fotosensytyzacja, infekcja wtórna, lichenifikacja, nadwrażliwość na bylicę, niewydolność narządowa, obrzęk, obrzęk Quinckego, ostra niewydolność oddechowa, pokrzywka, reakcja alergiczna miejscowa, reakcja krzyżowa, reakcja nadwrażliwości, reakcja skórna, rumianek pospolity, rumień, świąd skóry, wstrząs anafilaktyczny, wysypka, wywiad alergologiczny, zaburzenie skórne, zaburzenie układu immunologicznego, zapalenie skóry, zapaść naczyniowa - Leksykon substancji czynnych
Cineol – Działania niepożądane
Cineol (1,8-cineol, eukaliptol) jest składnikiem aktywnym w preparatach takich jak Rowachol, Rowatinex i Salviasept, wykazującym udokumentowaną skuteczność terapeutyczną, jednakże może wywoływać działania niepożądane o różnej częstości i nasileniu. W przypadku Rowacholu działania niepożądane, takie jak odbijania i uczucie miętowego smaku po jedzeniu, występują bardzo rzadko i można je zredukować stosując lek na czczo, 30 minut przed posiłkiem. Rowatinex może powodować lekkie, przejściowe zaburzenia żołądkowe oraz rzadko wymioty, natomiast Salviasept wiąże się z podrażnieniem błony śluzowej jamy ustnej, kontaktowym zapaleniem błony śluzowej, reakcjami nadwrażliwości (w tym ciężkimi reakcjami alergicznymi jak duszność, obrzęk Quinckego, zapaść naczyniowa, wstrząs anafilaktyczny), a także zaburzeniami układu nerwowego (uczucie pieczenia, bóle głowy, drżenie mięśni, ataksja) i serca (bradykardia). Częstość występowania tych działań jest nieznana, co wymaga szczególnej uwagi klinicznej.
W pojedynczych przypadkach stosowania Rowacholu odnotowano bolesność ust i owrzodzenia błony śluzowej jamy ustnej, które ustępują po przerwaniu terapii. Rowatinex zanotował dwa przypadki nietolerancji leku o nieznanej etiologii, jednak działania niepożądane związane z tym preparatem mają niewielkie znaczenie kliniczne. Zaleca się zgłaszanie wszelkich podejrzewanych działań niepożądanych do odpowiednich instytucji monitorujących, co jest kluczowe dla oceny stosunku korzyści do ryzyka terapii. W przypadku wystąpienia objawów niepożądanych, szczególnie tych związanych z reakcjami alergicznymi lub zaburzeniami neurologicznymi, konieczna jest konsultacja lekarska i odpowiednie postępowanie medyczne.
ataksja, ból głowy, bradykardia, charakterystyka produktu leczniczego, cineol, drżenie mięśni, kontaktowe zapalenie błony śluzowej, kontaktowe zapalenie skóry, monitorowanie działań niepożądanych, nawracające owrzodzenie jamy ustnej, nietolerancja leku, obrzęk Quinckego, odbijanie, owrzodzenie błony śluzowej, pieczenie, podrażnienie błony śluzowej, reakcja alergiczna, reakcja liszajowa, reakcja nadwrażliwości, wstrząs anafilaktyczny, wysypka rumieniowa, zaburzenia serca, zaburzenia układu nerwowego, zaburzenia żołądkowe, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zapaść naczyniowa, zespół pieczenia jamy ustnej - Leksykon leków
Działania niepożądane – Clotrimazolum GSK 10 mg/g
Clotrimazolum GSK w kremie o stężeniu 10 mg/g klotrymazolu może wywoływać działania niepożądane o różnym nasileniu, z częstością występowania określaną jako nieznaną. Najpoważniejsze reakcje ze strony układu immunologicznego obejmują wstrząs anafilaktyczny, obrzęk naczynioruchowy oraz reakcje alergiczne takie jak pokrzywka, duszności, niedociśnienie tętnicze i omdlenia, które wymagają natychmiastowej interwencji medycznej. Lokalnie na skórze i tkance podskórnej obserwuje się świąd, wysypkę, pieczenie, podrażnienie, pęcherze, złuszczanie naskórka, ból, obrzęk, kłucie, rumień, kontaktowe zapalenie skóry oraz parestezje. Wszystkie te działania mają częstość nieokreśloną, co podkreśla konieczność uważnego monitorowania pacjentów podczas terapii.
alkohol benzylowy, alkohol cetostearylowy, klotrymazol, kontaktowe zapalenie skóry, nadwrażliwość, niedociśnienie tętnicze, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk Quinckego, obturacja dróg oddechowych, parestezje, pęcherze skórne, pieczenie skóry, podrażnienie skóry, pokrzywka, profil bezpieczeństwa leku, reakcja alergiczna, rumień, świąd, terapia przeciwgrzybicza, wstrząs anafilaktyczny, wysypka, zaburzenia skóry, złuszczanie naskórka - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Roxiper 20 mg + 8 mg + 2,5 mg
Lek Roxiper, będący preparatem złożonym zawierającym rozuwastatynę, peryndopryl oraz indapamid, posiada liczne przeciwwskazania wynikające z właściwości poszczególnych składników. Stosowanie jest bezwzględnie przeciwwskazane u pacjentów z nadwrażliwością na rozuwastatynę, peryndopryl lub indapamid, a także u osób z czynną chorobą wątroby, miopatią, encefalopatią wątrobową, ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby, hipokaliemią oraz u kobiet w ciąży i karmiących piersią. Dodatkowo, lek nie powinien być stosowany u pacjentów z obrzękiem naczynioruchowym w wywiadzie, istotnym obustronnym zwężeniem tętnic nerkowych, ciężkimi i umiarkowanymi zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny poniżej 30 ml/min oraz 30-60 ml/min dla dawek Roxiper 10 mg/8 mg/2,5 mg i 20 mg/8 mg/2,5 mg), a także u osób stosujących określone leki przeciwwirusowe (sofosbuwir/welpataswir/woksylaprewir), cyklosporynę, aliskiren (u pacjentów z cukrzycą lub GFR <60 ml/min/1,73 m²) oraz sakubitryl z walsartanem (konieczne 36-godzinne odstępy). Przeciwwskazania obejmują również pacjentów poddawanych dializoterapii oraz z nieleczoną, niewyrównaną niewydolnością serca.
W trakcie kwalifikacji do terapii Roxiperem konieczna jest szczegółowa ocena funkcji nerek i wątroby oraz monitorowanie elektrolitów, ze względu na ryzyko poważnych działań niepożądanych. Szczególną uwagę należy zwrócić na dobór dawki u pacjentów z umiarkowanymi zaburzeniami czynności nerek, gdzie stosowanie wyższych dawek zawierających peryndopryl 8 mg i indapamid 2,5 mg jest przeciwwskazane. Ponadto, ze względu na ryzyko nasilenia miopatii i potencjalnych interakcji farmakologicznych, stosowanie leku wymaga ostrożności u pacjentów z historią chorób mięśni oraz przy jednoczesnym stosowaniu leków immunosupresyjnych i przeciwwirusowych. Wskazane jest unikanie Roxipera u pacjentów z nadwrażliwością na substancje pomocnicze oraz w przypadku procedur pozaustrojowych kontaktu krwi z powierzchniami o ujemnym ładunku elektrycznym. Kompleksowy wywiad i monitorowanie kliniczne są kluczowe dla bezpiecznego stosowania preparatu.
aminotransferazy, choroba wątroby, cyklosporyna, dializoterapia, encefalopatia wątrobowa, hipokaliemia, indapamid, inhibitor ACE, klirens kreatyniny, lek immunosupresyjny, lek przeciwwirusowy, miopatia, niewydolność serca, niewydolność wątroby, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk Quinckego, peryndopryl, rozuwastatyna, sakubitryl, sofosbuwir, substancja pomocnicza, sulfonamidy, wirusowe zapalenie wątroby typu C, zwężenie tętnic nerkowych - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Ibuprofen B. Braun
Ibuprofen B. Braun w formie roztworu do infuzji wymaga stosowania z zachowaniem szczególnej ostrożności, zwłaszcza u pacjentów z chorobami przewodu pokarmowego, sercowo-naczyniowymi, nerek i wątroby. Dawkowanie powinno być minimalne i krótkotrwałe, aby ograniczyć ryzyko działań niepożądanych, takich jak krwawienia, owrzodzenia, perforacje przewodu pokarmowego oraz incydenty zatorowo-zakrzepowe, szczególnie przy dawkach powyżej 1200 mg/dobę (maksymalna dawka 2400 mg/dobę). U pacjentów z chorobami układu pokarmowego, stosujących jednocześnie ASA lub leki przeciwzakrzepowe, zaleca się terapię osłonową (np. inhibitory pompy protonowej). Ibuprofen może również wywoływać ciężkie reakcje skórne (SCAR) oraz reakcje anafilaktyczne, dlatego konieczne jest monitorowanie pacjentów, zwłaszcza na początku infuzji. Ponadto, lek może powodować zaburzenia czynności nerek i wątroby, dlatego u osób z niewydolnością tych narządów wskazane jest stosowanie najmniejszych dawek i regularna kontrola parametrów biochemicznych.
agregacja trombocytów, aseptyczne zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, astma analgetyczna, astma oskrzelowa, bakteryjne zapalenie płuc, choroba Leśniowskiego-Crohna, glikokortykosteroid, incydent zatorowo-zakrzepowy, inhibitor ACE, inhibitor cyklooksygenazy-2, inhibitor pompy protonowej, inhibitor zwrotnego wychwytu serotoniny, kwas acetylosalicylowy, lek moczopędny, lek przeciwzakrzepowy, mizoprostol, nefropatia analgetyczna, niesteroidowy lek przeciwzapalny, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk Quinckego, ospa wietrzna, ostra uogólniona osutka krostkowa, owrzodzenie trawienne, perforacja przewodu pokarmowego, pokrzywka, porfiria ostra przerywana, reakcja polekowa z eozynofilią, rumień wielopostaciowy, skurcz oskrzeli, toczeń rumieniowaty układowy, toksyczne martwicze oddzielanie naskórka, wrzodziejące zapalenie jelita grubego, wstrząs anafilaktyczny, zastoinowa niewydolność serca, zawał mięśnia sercowego, zespół Kounisa, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry - Leksykon leków
Działania niepożądane – Ramizek Combi 5 mg + 10 mg
Ramizek Combi to lek łączący ramipryl (inhibitor ACE) i amlodypinę (bloker kanałów wapniowych), stosowany w terapii nadciśnienia tętniczego, dostępny m.in. w dawce 5 mg ramiprylu + 10 mg amlodypiny. Profil bezpieczeństwa ramiprylu obejmuje przede wszystkim suchy kaszel i niedociśnienie tętnicze, a także ciężkie działania niepożądane, takie jak udar mózgu, zawał mięśnia sercowego, obrzęk naczynioruchowy, hiperkaliemia, niewydolność nerek i wątroby, zapalenie trzustki, ciężkie reakcje skórne oraz neutropenia/agranulocytoza. Amlodypina najczęściej powoduje senność, zawroty głowy, kołatanie serca, nagłe zaczerwienienie twarzy, ból brzucha, nudności oraz obrzęki obwodowe. Działania niepożądane klasyfikowane są według częstości występowania od bardzo częstych (≥1/10) do bardzo rzadkich (<1/10 000). U dzieci i młodzieży profil bezpieczeństwa ramiprylu jest podobny do dorosłych, choć tachykardia i zapalenie spojówek występują częściej.
aftowe zapalenie jamy ustnej, agranulocytoza, amlodypina, białkomocz, ból stawów, bradykardia, cytolityczne zapalenie wątroby, częstoskurcz komorowy, dławica piersiowa, eozynofilia, erytrocytopenia, ginekomastia, hiperglikemia, hiperkaliemia, kołatanie serca, leukopenia, łuszczycopodobne zapalenie skóry, małopłytkowość, migotanie przedsionków, nadciśnienie tętnicze, neuropatia obwodowa, neutropenia, niedociśnienie tętnicze, niedokrwienie mózgu, niedokrwistość, niedokrwistość hemolityczna, niewydolność nerek, niewydolność szpiku kostnego, niewydolność wątroby, objaw Raynauda, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk naczynioruchowy jelita, obrzęk Quinckego, onycholiza, ostra niewydolność nerek, pancytopenia, parestezja, przeciwciała przeciwjądrowe, ramipryl, reakcja anafilaktyczna, rozrost dziąseł, rumień wielopostaciowy, skurcz oskrzeli, stan splątania, suchy kaszel, tachykardia, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, udar mózgu, zaburzenia erekcji, zaburzenia pozapiramidowe, zaburzenia smaku, zapalenie naczyń, zapalenie trzustki, zawał mięśnia sercowego, zespół nieadekwatnego wydzielania wazopresyny, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry, żółtaczka cholestatyczna - Leksykon leków
Działania niepożądane – Amlessa 4 mg + 10 mg
Lek Amlessa, zawierający peryndopryl z tert-butyloaminą oraz amlodypinę w formie bezylanu, wykazuje szeroki profil działań niepożądanych, które należy monitorować podczas terapii. Najczęściej obserwowane działania obejmują obrzęk, senność, zawroty głowy, ból głowy, zaburzenia smaku, parestezje, zaburzenia widzenia, szum uszny, kołatanie serca, nagłe zaczerwienienie twarzy i szyi, niedociśnienie tętnicze, duszność, kaszel oraz dolegliwości żołądkowo-jelitowe (ból brzucha, nudności, wymioty, niestrawność, biegunka, zaparcia). Działania te sklasyfikowano według klasyfikacji MedDRA i częstości występowania, gdzie bardzo często (≥1/10) występują m.in. senność i obrzęk, często (≥1/100 do <1/10) – zawroty głowy, ból głowy, zaburzenia widzenia, a niezbyt często (≥1/1 000 do <1/100) – m.in. leukopenia, hipoglikemia, hiperkaliemia, hiponatremia, zaburzenia rytmu serca oraz reakcje skórne. Szczególną uwagę należy zwrócić na potencjalnie zagrażające życiu działania niepożądane, takie jak niedociśnienie tętnicze prowadzące do incydentów naczyniowo-mózgowych, zawał mięśnia sercowego, agranulocytoza, obrzęk naczynioruchowy (obrzęk Quincke'go), ciężkie reakcje skórne (zespół Stevensa-Johnsona), a także zaburzenia elektrolitowe (hiperkaliemia, hiponatremia) i metaboliczne (hipoglikemia, hiperglikemia).
agranulocytoza, amlodypina, astenia, bezsenność, ból głowy, diplopia, dławica piersiowa, dolegliwości żołądkowo-jelitowe, duszność, eozynofilia, eozynofilowe zapalenie płuc, hiperglikemia, hiperkaliemia, hipoglikemia, hiponatremia, klasyfikacja MedDRA, kołatanie serca, kurcze mięśni, leukopenia, małopłytkowość, migotanie przedsionków, niedociśnienie tętnicze, niedokrwistość hemolityczna, niewydolność nerek, objaw Raynauda, obrzęk, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk Quinckego, parestezje, peryndopryl, reakcje skórne, rozrost dziąseł, rumień wielopostaciowy, skurcz oskrzeli, szum uszny, udar mózgu, zaburzenia pozapiramidowe, zaburzenia rytmu serca, zaburzenia smaku, zaburzenia widzenia, zapalenie błony śluzowej nosa, zapalenie naczyń, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zawał mięśnia sercowego, zawroty głowy, zawroty głowy pochodzenia błędnikowego, zespół SIADH, zespół Stevensa-Johnsona, żółtaczka - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Triplixam 5 mg + 1,25 mg + 5 mg
Triplixam, zawierający peryndopryl, indapamid i amlodypinę, jest trójskładnikowym lekiem hipotensyjnym, którego stosowanie jest przeciwwskazane w wielu stanach klinicznych. Należą do nich dializoterapia oraz ciężkie zaburzenia czynności nerek z klirensem kreatyniny <30 ml/min, a także umiarkowane zaburzenia czynności nerek (klirens <60 ml/min) przy wyższych dawkach (10 mg peryndoprylu + 2,5 mg indapamidu). Lek jest niewskazany u pacjentów z obustronnym zwężeniem tętnic nerkowych lub zwężeniem tętnicy zaopatrującej jedyną nerkę. Przeciwwskazania obejmują także nadwrażliwość na składniki aktywne (peryndopryl, indapamid, amlodypinę) oraz na substancje pomocnicze, w tym reakcje na sulfonamidy, dihydropirydyny i inhibitory ACE, a także historię obrzęku naczynioruchowego (Quinckego) lub jego postaci dziedzicznej/idiopatycznej.
aliskiren, antagonista wapnia, ciężkie niedociśnienie tętnicze, ciężkie zaburzenie czynności nerek, ciężkie zaburzenie czynności wątroby, dializoterapia, diuretyk tiazydopodobny, dziedziczny obrzęk naczynioruchowy, encefalopatia wątrobowa, hemodynamicznie niestabilna niewydolność serca, hiperkaliemia, hipokaliemia, hipotonia, inhibitor ACE, klirens kreatyniny, niedorozwój kości czaszki, niewydolność nerek, niewyrównana niewydolność serca, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk Quinckego, pochodna dihydropirydyny, reakcja anafilaktyczna, sakubitryl i walsartan, sulfonamid, współczynnik przesączania kłębuszkowego, wstrząs kardiogenny, zaburzenie rytmu serca, zawał serca, zwężenie drogi odpływu z lewej komory, zwężenie tętnic nerkowych, zwężenie zastawki aorty - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Triveram 20 mg + 5 mg + 5 mg
Preparat Triveram, zawierający atorwastatynę (10-40 mg), peryndopryl (5-10 mg) oraz amlodypinę (5-10 mg), jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na składniki leku, w tym na laktozę jednowodną (27,46-109,84 mg w zależności od dawki), a także u osób z aktywną chorobą wątroby lub utrzymującym się, ponad 3-krotnym wzrostem aminotransferaz. Lek nie powinien być stosowany w ciąży, podczas karmienia piersią oraz u kobiet w wieku rozrodczym bez skutecznej antykoncepcji ze względu na teratogenne działanie atorwastatyny i ryzyko uszkodzenia płodu przez inhibitory ACE. Przeciwwskazania obejmują także ciężkie niedociśnienie, wstrząs kardiogenny, zwężenie drogi odpływu z lewej komory, hemodynamicznie niestabilną niewydolność serca po zawale oraz obrzęk naczynioruchowy w wywiadzie.
aliskiren, amlodypina, atorwastatyna, atorwastatyna peryndopryl amlodypina, ciężkie niedociśnienie tętnicze, czynna choroba wątroby, ezetymib, glekaprewir z pibrentaswirem, hiperkaliemia, leki beta-adrenolityczne, leki hipolipemizujące, metody pozaustrojowe, miopatia i rabdomioliza, nadwrażliwość na substancje czynne, niestabilna niewydolność serca, nietolerancja laktozy, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk Quinckego, ostry zawał serca, peryndopryl, podwyższone aminotransferazy, przerostowa kardiomiopatia zawężająca, przeszczep nerki, sakubitryl i walsartan, sartany, wirusowe zapalenie wątroby typu C, wrodzony obrzęk naczynioruchowy, wstrząs kardiogenny, zaburzenie czynności nerek, zwężenie drogi odpływu z lewej komory, zwężenie tętnic nerkowych, zwężenie zastawki aortalnej - Leksykon leków
Działania niepożądane – Co-Amlessa 4 mg + 10 mg + 1,25 mg
Preparat Co-Amlessa, zawierający peryndopryl, amlodypinę (w postaci bezylanu) oraz indapamid, wykazuje szeroki profil działań niepożądanych, które zostały szczegółowo udokumentowane w badaniach klinicznych oraz po wprowadzeniu leku do obrotu. Peryndopryl, jako inhibitor układu renina-angiotensyna-aldosteron, zmniejsza utratę potasu indukowaną przez indapamid, jednak mimo tego mechanizmu kompensacyjnego obserwuje się hipokaliemię o częstości zależnej od dawki: 2% przy 2 mg peryndoprylu + 0,625 mg indapamidu, 4% przy 4 mg + 1,25 mg oraz 6% przy 8 mg + 2,5 mg (stężenie potasu <3,4 mmol/l). Indapamid w dawce 1,5 mg powodował hipokaliemię (<3,4 mmol/l) u 10% pacjentów, a w dawce 2,5 mg u 25% pacjentów po 4-6 tygodniach leczenia. Najczęstsze działania niepożądane obejmują zawroty głowy, ból głowy, parestezje, zaburzenia smaku i widzenia (peryndopryl), hipokaliemię i reakcje nadwrażliwości skórne (indapamid), a także senność, kołatanie serca, obrzęki i zaczerwienienie skóry (amlodypina). W tabeli MedDRA sklasyfikowano liczne działania niepożądane o różnej częstości, od bardzo częstych po bardzo rzadkie, dotyczące układów krwiotwórczego, nerwowego, sercowo-naczyniowego, oddechowego, pokarmowego, wątroby, skóry i mięśniowo-szkieletowego.
agranulocytoza, amlodypina, astenia, dławica piersiowa, encefalopatia wątrobowa, eozynofilowe zapalenie płuc, ginekomastia, hiperkalcemia, hipochloremia, hipokaliemia, hipomagnezemia, hiponatremia, impotencja, indapamid, jaskra zamkniętego kąta, krótkowzroczność, leukopenia, małopłytkowość, migotanie przedsionków, nadciśnienie, neuropatia obwodowa, neutropenia, niedokrwistość aplastyczna, niedokrwistość hemolityczna, objaw Raynauda, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk obwodowy, obrzęk Quinckego, ostra niewydolność nerek, pancytopenia, parestezja, peryndopryl, reakcja nadwrażliwości, rumień wielopostaciowy, SIADH, skurcz oskrzeli, splątanie, tachykardia komorowa, toksyczna nekroliza naskórka, torsade de pointes, udar mózgu, układ renina-angiotensyna-aldosteron, wysięk naczyniówkowy, zaburzenia erekcji, zaburzenia rytmu serca, zapalenie naczyń krwionośnych, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zawał mięśnia sercowego, zawroty głowy pochodzenia błędnikowego, zawroty głowy pochodzenia ośrodkowego, zespół pozapiramidowy, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry - Leksykon leków
Przeciwwskazania – CoAramlessa 5 mg + 1,25 mg + 5 mg
Lek CoAramlessa, zawierający peryndopryl, indapamid oraz amlodypinę, jest przeciwwskazany u pacjentów z ciężkimi i umiarkowanymi zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny poniżej 30 ml/min, a dla wyższych dawek poniżej 60 ml/min), pacjentów dializowanych oraz ze znacznym obustronnym zwężeniem tętnic nerkowych. Nie należy go stosować u osób z nadwrażliwością na substancje czynne (peryndopryl, indapamid, amlodypina), inne sulfonamidy, inhibitory ACE, dihydropirydyny, a także u pacjentów z obrzękiem naczynioruchowym w wywiadzie, encefalopatią wątrobową, ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby, ciężkim niedociśnieniem tętniczym, wstrząsem (w tym kardiogennym), zwężeniem drogi odpływu z lewej komory, hemodynamicznie niestabilną niewydolnością serca po zawale oraz hipokaliemią. Stosowanie jest przeciwwskazane w II i III trymestrze ciąży ze względu na ryzyko teratogenne.
aliskiren, amlodypina, ciężkie zaburzenie czynności nerek, dializoterapia, encefalopatia wątrobowa, hipokaliemia, hiponatremia, hipotonia, indapamid, inhibitor ACE, klirens kreatyniny, neutropenia, niedociśnienie tętnicze, niewydolność serca, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk Quinckego, peryndopryl, pochodna dihydropirydyny, sakubitryl, sulfonamid, trymestr ciąży, współczynnik przesączania kłębuszkowego, wstrząs kardiogenny, zaburzenie czynności wątroby, zawał mięśnia sercowego, zwężenie tętnic nerkowych, zwężenie zastawki aorty - Leksykon substancji czynnych
Kłosówka wełnista – Działania niepożądane
Kłosówka wełnista (Holcus lanatus) jest składnikiem preparatów do immunoterapii alergenowej, które mogą wywoływać zarówno miejscowe, jak i ogólnoustrojowe działania niepożądane. Miejscowe reakcje po podaniu podskórnym obejmują świąd, rumień i obrzęk o średnicy 5-10 cm, a także podskórne, swędzące guzki (ziarniniaki) pojawiające się 2-3 tygodnie po iniekcji, związane z obecnością wodorotlenku glinu jako adiuwantu. Preparaty takie jak Pollinex+Rye mogą powodować zaczerwienienie, obrzęk >5 cm oraz świąd, a w rzadkich przypadkach przejściowe stwardnienie podskórne. Podjęzykowe formy (np. Perosall T13) wywołują krótkotrwałe objawy miejscowe, takie jak świąd gardła, pieczenie jamy ustnej i obrzęk warg. Reakcje ogólnoustrojowe obejmują spektrum od łagodnych (kichanie, kaszel, pokrzywka, łagodny skurcz oskrzeli) po ciężkie (obrzęk Quincke’go, wstrząs anafilaktyczny), które mogą wystąpić w ciągu kilku minut po podaniu preparatu i wymagają natychmiastowej interwencji medycznej. Rzadko obserwuje się objawy choroby posurowiczej, takie jak gorączka, bóle stawów i obrzęk węzłów chłonnych, pojawiające się po kilku dniach od podania.
adiuwant, astma, ból brzucha, choroba posurowicza, egzema atopowa, immunoterapia, immunoterapia alergenowa, kłosówka wełnista, nieżyt nosa, nieżyt spojówek, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk Quinckego, obrzęk warg, obrzęk węzłów chłonnych, podanie podjęzykowe, podanie podskórne, pokrzywka, preparat biologiczny, reakcja miejscowa, reakcja ogólnoustrojowa, rumień, skurcz oskrzeli, sprzęt resuscytacyjny, stan astmatyczny, świszczący oddech, ucisk w klatce piersiowej, wstrząs anafilaktyczny, wyprysk atopowy, zaburzenia narządu wzroku, zaburzenia skórne, zaburzenia układu oddechowego, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zapalenie naczyń, zapalenie nerek, ziarniniak - Leksykon leków
Działania niepożądane – Camlocor 16 mg + 5 mg
Produkt leczniczy Camlocor łączy kandesartan cyleksetyl i amlodypinę, jednak nie przeprowadzono odrębnych badań klinicznych dla tej kombinacji, a profil bezpieczeństwa opiera się na danych dotyczących monoterapii obu substancji. Kandesartan wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa, z działaniami niepożądanymi głównie łagodnymi i przemijającymi, takimi jak zawroty głowy, ból głowy i infekcje dróg oddechowych. Amlodypina natomiast najczęściej powoduje senność, zawroty głowy, kołatanie serca, zaczerwienienie twarzy, obrzęki i nudności. Działania niepożądane sklasyfikowano według MedDRA, z częstością występowania od bardzo często (≥1/10) do bardzo rzadko (<1/10 000). Wśród poważnych działań niepożądanych wymienia się m.in. zawał serca (<1/10 000), zaburzenia rytmu serca (≥1/1 000 do <1/100), niedociśnienie (≥1/1 000 do <1/100), leukopenię, neutropenię, agranulocytozę (bardzo rzadko), zapalenie wątroby i trzustki (bardzo rzadko), a także ciężkie reakcje skórne, takie jak zespół Stevensa-Johnsona i toksyczna martwica naskórka.
agranulocytoza, amlodypina, diplopia, ginekomastia, hiperglikemia, hiperkaliemia, kandesartan cyleksetylu, kołatanie serca, małopłytkowość, migotanie przedsionków, neuropatia obwodowa, niewydolność nerek, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk Quinckego, rumień wielopostaciowy, szum uszny, tachykardia komorowa, toksyczna martwica naskórka, układ renina-angiotensyna-aldosteron, zaburzenie widzenia, zakażenie układu oddechowego, zapalenie naczyń krwionośnych, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zawał serca, zawroty głowy pochodzenia błędnikowego, zawroty głowy pochodzenia ośrodkowego, zespół pozapiramidowy, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry, żółtaczka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Clindamycin-MIP 300 300 mg
Klindamycyna, substancja czynna leku Clindamycin-MIP 300, może wywoływać działania niepożądane obejmujące różne układy i narządy. Do najczęstszych należą dolegliwości ze strony przewodu pokarmowego, takie jak bóle brzucha, nudności, wymioty i biegunka o lekkim przebiegu (częstość ≥1/1 000 do <1/100), które zwykle ustępują po zakończeniu terapii. Rzadziej obserwuje się zaburzenia hematologiczne, w tym małopłytkowość, leukopenię, eozynofilię, neutropenię i granulocytopenię (częstość rzadka, ≥1/10 000 do <1/1 000), które mają charakter przemijający. Istotnym, choć bardzo rzadkim powikłaniem jest rzekomobłoniaste zapalenie jelit (<1/10 000), związane z nadmiernym rozwojem Clostridium difficile, które może wystąpić zarówno w trakcie, jak i po zakończeniu terapii. Ponadto, klindamycyna może powodować przemijające podwyższenie aktywności aminotransferaz (AspAT, AlAT) w surowicy (rzadko) oraz bardzo rzadkie przypadki zapalenia wątroby z żółtaczką cholestatyczną.
blokada nerwowo-mięśniowa, Clostridium difficile, dysfagia, działanie niepożądane klindamycyny, eozynofilia, farmakoterapia, funkcja nerek, gorączka polekowa, granulocytopenia, klindamycyna, lek nefrotoksyczny, leukopenia, małopłytkowość, morfologia krwi, neutropenia, niewydolność nerek, obrzęk Quinckego, obrzęk stawu, ostre uszkodzenie nerek, pęcherzowe zapalenie skóry, podwyższenie aminotransferaz, pokrzywka, rumień wielopostaciowy, rzekomobłoniaste zapalenie jelit, toksyczna nekroliza naskórka, wstrząs anafilaktyczny, wysypka odropodobna, zapalenie pochwy, zapalenie przełyku, zapalenie wątroby cholestatyczne, zapalenie wielostawowe, zespół Lyella, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon substancji czynnych
Olcha – Działania niepożądane
Immunoterapia swoista z użyciem alergenów olchy (Alnus sp.), stosowana w preparatach takich jak Perosall D (podjęzykowo) oraz Pollinex Tree (podskórnie), wiąże się z ryzykiem wystąpienia działań niepożądanych o różnym nasileniu. Reakcje miejscowe po podaniu podjęzykowym obejmują pieczenie w jamie ustnej, świąd gardła oraz obrzęk warg, natomiast po podaniu podskórnym obserwuje się zaczerwienienie, obrzęk (>5 cm) i świąd w miejscu iniekcji, a rzadko przejściowe stwardnienie podskórne (guzki). Reakcje ogólnoustrojowe mogą obejmować łagodne objawy alergiczne (świąd oczu, kichanie, kaszel, łagodny skurcz oskrzeli, uczucie zmęczenia), umiarkowane i ciężkie reakcje (nasilony świszczący oddech, duszność, obrzęk Quinckego) oraz rzadko występujący wstrząs anafilaktyczny, który wymaga natychmiastowej interwencji medycznej. Bardzo rzadko mogą pojawić się objawy choroby posurowiczej (gorączka, bóle stawów, pokrzywka, obrzęk węzłów chłonnych) kilka dni po podaniu preparatu.
alergeny olchy, alergiczny nieżyt nosa, anafilaksja, astma oskrzelowa, atopowe zapalenie skóry, choroba posurowicza, duszność, egzema atopowa, immunoterapia swoista, nieżyt nosa, nieżyt spojówek, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk Quinckego, obrzęk warg, obrzęk węzłów chłonnych, Perosall D, pieczenie jamy ustnej, podanie podjęzykowe, podanie podskórne, pokrzywka uogólniona, Pollinex Tree, reakcja miejscowa, reakcja ogólnoustrojowa, skurcz oskrzeli, stwardnienie podskórne, świąd gardła, świszczący oddech, wstrząs anafilaktyczny - Leksykon leków
Działania niepożądane – Fortalbia 200 mg/ml 200 mg/ml
Fortalbia 200 mg/ml to roztwór do infuzji zawierający 200 g/l białka całkowitego, z czego co najmniej 95% stanowi albumina ludzka. Preparat dostępny jest w fiolkach 50 ml (10 g albuminy) oraz 100 ml (20 g albuminy), o klarownej lub lekko opalizującej barwie od bezbarwnej do zielonkawej. Podczas stosowania mogą wystąpić działania niepożądane, głównie o charakterze alergicznym, o różnym nasileniu – od łagodnych objawów takich jak zaczerwienienie twarzy, pokrzywka, gorączka i nudności (występujące rzadko), po ciężkie reakcje anafilaktyczne, w tym wstrząs, które zdarzają się bardzo rzadko. W przypadku ciężkich reakcji konieczne jest natychmiastowe przerwanie infuzji i wdrożenie odpowiedniej terapii.
albumina ludzka, białko całkowite, ból głowy, dreszcze, duszność, gorączka, infuzja, niepokój, nudności, objaw alergiczny, obrzęk Quinckego, parestezja, pokrzywka, reakcja alergiczna, senność, skurcz oskrzeli, spadek ciśnienia tętniczego, świąd, tachykardia, ucisk w klatce piersiowej, wstrząs anafilaktyczny, wymioty, zaczerwienienie twarzy - Leksykon substancji czynnych
Diklofenak epolaminy – Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
Diklofenak epolaminy, stosowany miejscowo w formie plastra Diklofenak Viatris, charakteryzuje się minimalnym wchłanianiem ogólnoustrojowym, jednak istnieje ryzyko wystąpienia działań niepożądanych, zwłaszcza przy długotrwałym stosowaniu (do 14 dni). Preparat należy aplikować wyłącznie na nieuszkodzoną skórę, unikać stosowania na błony śluzowe i oczy oraz nie stosować pod opatrunkiem okluzyjnym. Zaleca się stosowanie najmniejszej skutecznej dawki i unikanie jednoczesnego stosowania innych NLPZ, zarówno miejscowo, jak i ogólnoustrojowo. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z chorobami układu oddechowego (astma, POChP, alergiczny nieżyt nosa), niewydolnością nerek, serca, wątroby, wywiadem wrzodów trawiennych, chorobą zapalną jelita grubego oraz skazą krwotoczną, a także u osób w podeszłym wieku.
alergiczny nieżyt nosa, aplikacja przezskórna, astma, choroba zapalna jelita grubego, diklofenak epolaminy, działanie niepożądane, ester parahydroksybenzoesanu, glikol propylenowy, inhibitor cyklooksygenazy, inhibitor syntezy prostaglandyn, metylu parahydroksybenzoesan, nadwrażliwość na światło, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność nerek, niewydolność serca, niewydolność wątroby, obrzęk Quinckego, opatrunek okluzyjny, pacjent w podeszłym wieku, pokrzywka, polip nosa, propylu parahydroksybenzoesan, przewlekła obturacyjna choroba płuc, reakcja alergiczna, reakcja typu późnego, reakcja uczuleniowa, skaza krwotoczna, wchłanianie ogólnoustrojowe, wrzód trawienny, zaburzenie płodności - Leksykon leków
Przeciwwskazania – CoAramlessa 10 mg + 2,5 mg + 5 mg
Produkt leczniczy CoAramlessa, zawierający peryndopryl z argininą, indapamid oraz amlodypinę bezylanu, jest przeciwwskazany u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny < 30 ml/min), a także przy umiarkowanej niewydolności nerek (klirens < 60 ml/min) dla dawek 10 mg peryndoprylu i 2,5 mg indapamidu. Nie należy stosować leku u pacjentów dializowanych oraz z obustronnym zwężeniem tętnic nerkowych. Przeciwwskazania obejmują również ciężkie zaburzenia czynności wątroby, encefalopatię wątrobową, hipokaliemię, niewyrównaną niewydolność serca, ciężkie niedociśnienie tętnicze, wstrząs kardiogenny, zwężenie drogi odpływu z lewej komory serca oraz pacjentów z nadwrażliwością na składniki preparatu, w tym na inhibitory ACE i sulfonamidy. Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko obrzęku naczynioruchowego u pacjentów z historią reakcji na inhibitory ACE.
aliskiren, amlodypina, dializoterapia, diuretyk tiazydopodobny, encefalopatia wątrobowa, hipokaliemia, indapamid, inhibitor ACE, klirens kreatyniny, nadciśnienie tętnicze, niedociśnienie tętnicze, niewydolność serca, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk Quinckego, peryndopryl, przesączanie kłębuszkowe, sakubitryl, teratogenność, trymestr ciąży, wstrząs kardiogenny, zaburzenia czynności wątroby, zawał mięśnia sercowego, zwężenie tętnic nerkowych, zwężenie zastawki aorty - Leksykon substancji czynnych
Kupkówka pospolita – Działania niepożądane
Kupkówka pospolita (Dactylis glomerata) jest istotnym alergenem stosowanym w immunoterapii swoistej, obecnym w preparatach takich jak Catalet T, Perosall T13 oraz POLLINEX+Rye. Działania niepożądane związane z tymi preparatami obejmują przede wszystkim reakcje miejscowe w miejscu podania, takie jak świąd, rumień i obrzęk o średnicy 5-10 cm, pojawiające się w fazie wczesnej (do 20 minut) lub późnej (w dniu iniekcji lub kolejnych). Charakterystycznym powikłaniem są podskórne ziarniniaki, związane z obecnością wodorotlenku glinu, które mogą utrzymywać się do 6 tygodni. W przypadku podjęzykowego podawania (np. Perosall T13) dominują objawy miejscowe w obrębie jamy ustnej i gardła, takie jak świąd, pieczenie i obrzęk warg. Reakcje ogólnoustrojowe mogą mieć różne nasilenie – od łagodnych objawów alergicznych (swędzenie oczu, kichanie, kaszel, pokrzywka, łagodny skurcz oskrzeli) po ciężkie, w tym wstrząs anafilaktyczny, który występuje rzadko, ale stanowi bezpośrednie zagrożenie życia i wymaga natychmiastowej interwencji.
adiuwant, alergen pyłkowy, bąbel pokrzywkowy, choroba posurowicza, duszność, egzema atopowa, immunoterapia alergenowa, immunoterapia podskórna, immunoterapia swoista, kupkówka pospolita, nieżyt nosa, nieżyt spojówek, obrzęk miejsca iniekcji, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk Quinckego, obrzęk warg, obrzęk węzłów chłonnych, personel medyczny, pokrzywka, preparat podjęzykowy, reakcja miejscowa, reakcja ogólnoustrojowa, rumień, skurcz oskrzeli, świszczący oddech, ucisk w klatce piersiowej, wstrząs anafilaktyczny, wyprysk atopowy, zaburzenie żołądkowo-jelitowe, zaostrzenie astmy, ziarniniak - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Clemastinum Hasco 1 mg/10 ml
Clemastinum Hasco w postaci syropu (1 mg klemastyny/10 ml) jest lekiem przeciwhistaminowym II generacji, stosowanym w leczeniu objawów alergicznych zarówno skórnych, jak i błony śluzowej nosa. Wskazania obejmują alergiczne zapalenie kontaktowe skóry, pokrzywkę, świąd oraz obrzęk naczynioruchowy (obrzęk Quinckego), a także alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa manifestujące się wodnistą wydzieliną, kichaniem i łzawieniem. Preparat jest szczególnie użyteczny w sezonowym i całorocznym alergicznym nieżycie nosa oraz w ostrych reakcjach alergicznych skóry. Syrop jest bezbarwny, przezroczysty lub lekko opalizujący, co ułatwia podawanie pacjentom z różnymi formami alergii.
alergia skórna, alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, całoroczne alergiczne zapalenie, dermatoza alergiczna, glikol propylenowy, katar sienny, kichanie, klemastyna, lek przeciwhistaminowy, łzawienie, metylu parahydroksybenzoesan, nadwrażliwość na konserwanty, nietolerancja cukrów, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk Quinckego, pokrzywka, propylu parahydroksybenzoesan, sezonowe alergiczne zapalenie, świąd skóry, wodnista wydzielina z nosa, zapalenie kontaktowe skóry - Leksykon leków
Działania niepożądane – Tetana nie mniej niż 40 j.m. toksoidu tężcowego/0,5 ml; 1 dawka (0,5 ml)
Szczepionka przeciw tężcowi Tetana zawiera toksoid tężcowy w dawce nie mniejszej niż 40 j.m., adsorbowany na wodorotlenku glinu, i może wywoływać różnorodne działania niepożądane o częstości nieznanej, co wynika z monitorowania spontanicznego po wprowadzeniu do obrotu. Do najczęściej zgłaszanych należą reakcje miejscowe w miejscu podania, takie jak zaczerwienienie, ból, obrzęk, a także ogólne objawy poszczepienne, w tym stan podgorączkowy, gorączka, dreszcze, osłabienie i złe samopoczucie, które zwykle ustępują w ciągu 24-48 godzin. Rzadziej obserwuje się poważniejsze reakcje, takie jak trombocytopenia, reakcje nadwrażliwości (w tym wstrząs anafilaktyczny), epizody hipotoniczno-hiporeaktywne, omdlenia, a także zaburzenia neurologiczne, naczyniowe, skórne i mięśniowo-szkieletowe. Szczególną uwagę należy zwrócić na rzadkie, ale istotne klinicznie powikłania, takie jak podskórne i długotrwałe ziarniniaki w miejscu iniekcji (częstość około 1:100 000) oraz swędzący limfatyczny naciek.
epizod hipotoniczno-hiporeaktywny, naciek limfatyczny, niewydolność nerek, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk Quinckego, reakcja nadwrażliwości, reaktywne zapalenie stawów, ropień aseptyczny, rumień guzowaty, stan podgorączkowy, szczepionka Tetana, toksoid tężcowy, trombocytopenia, węzły chłonne, wodorotlenek glinu, wstrząs anafilaktyczny, wybroczyny, ziarniniak podskórny