obrzęk naczynioruchowy
Obrzęk naczynioruchowy to nagła, miejscowa opuchlizna tkanek miękkich, przede wszystkim skóry i błon śluzowych, spowodowana zwiększoną przepuszczalnością naczyń krwionośnych. Charakteryzuje się szybkim rozwojem obrzęku, który może dotyczyć twarzy, warg, języka, krtani, kończyn, narządów płciowych lub przewodu pokarmowego.
Mechanizm powstawania obrzęku naczynioruchowego związany jest najczęściej z uwalnianiem mediatorów zapalnych, takich jak histamina, bradykinina czy leukotrieny. Wyróżnia się obrzęk alergiczny (mediowany przez IgE), niealergiczny (związany z działaniem leków, np. inhibitorów ACE), wrodzony (dziedziczny niedobór inhibitora C1-esterazy) oraz idiopatyczny (o nieznanej przyczynie).
Obrzęk naczynioruchowy górnych dróg oddechowych stanowi stan zagrożenia życia wymagający natychmiastowej interwencji. W przypadku obrzęku alergicznego leczenie obejmuje podanie adrenaliny, kortykosteroidów i leków przeciwhistaminowych. W obrzęku bradykininowym (np. dziedzicznym) stosuje się koncentrat inhibitora C1-esterazy, antagonistów receptora bradykininowego lub świeżo mrożone osocze.
Profilaktyka polega na identyfikacji i unikaniu czynników wyzwalających, edukacji pacjenta oraz, w przypadku obrzęku wrodzonego, na długoterminowym leczeniu zapobiegawczym inhibitorami C1-esterazy, antagonistami receptora bradykininowego lub lekami antyfibrynolitycznymi.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Działania niepożądane – Lacydyna 4 mg
Lacydypina w dawce 4 mg, będąca antagonistą kanału wapniowego z grupy dihydropirydyn, jest stosowana głównie w terapii nadciśnienia tętniczego. Lek charakteryzuje się dobrym profilem tolerancji, choć może wywoływać działania niepożądane, najczęściej związane z rozszerzeniem naczyń obwodowych, takie jak zawroty głowy, bóle głowy, nagłe zaczerwienienie twarzy oraz obrzęki, które zwykle są przemijające. Często obserwuje się kołatanie serca i tachykardię, a niezbyt często omdlenia i dławicę piersiową, z ryzykiem nasilenia istniejącej choroby niedokrwiennej serca, co wymaga szczególnej ostrożności i monitorowania. W zakresie układu pokarmowego często występują dyskomfort w jamie brzusznej i nudności, a niezbyt często rozrost dziąseł. Reakcje skórne, takie jak wysypka, rumień i świąd, pojawiają się często, natomiast poważniejsze reakcje nadwrażliwości, jak obrzęk naczynioruchowy i pokrzywka, są rzadkie, ale wymagają natychmiastowego odstawienia leku.
antagonista kanału wapniowego, ból głowy, choroba niedokrwienna serca, ciężka reakcja skórna, depresja, dławica piersiowa, drżenie, dyskomfort w jamie brzusznej, fosfataza alkaliczna, kołatanie serca, kurcz mięśni, lacydypina, nadciśnienie tętnicze, nagłe zaczerwienienie, niedociśnienie tętnicze, niestabilna dławica piersiowa, nudności, obrzęk, obrzęk naczynioruchowy, omdlenie, pochodna dihydropirydyny, pokrzywka, reakcja nadwrażliwości, reakcja skórna, rozrost dziąseł, rozszerzenie naczyń obwodowych, rumień, świąd, tachykardia, wielomocz, wysypka, zawroty głowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Oziclide MR 60 mg
Oziclide MR (gliklazyd 60 mg) w formie tabletek o zmodyfikowanym uwalnianiu jest związany z ryzykiem wystąpienia działań niepożądanych, z których najczęstszą i klinicznie najistotniejszą jest hipoglikemia. Objawy hipoglikemii obejmują szerokie spektrum symptomów neurologicznych (np. ból głowy, zaburzenia świadomości, drżenia), psychiatrycznych (pobudzenie, agresja, majaczenie), ogólnoustrojowych (silny głód, nudności, zmęczenie) oraz ciężkich stanów zagrażających życiu, takich jak drgawki, bradykardia, śpiączka. W przypadku hipoglikemii konieczne jest natychmiastowe podanie glukozy, z wykluczeniem sztucznych substancji słodzących, oraz monitorowanie pacjenta ze względu na ryzyko nawrotu. Dolegliwości ze strony przewodu pokarmowego (ból brzucha, nudności, wymioty, niestrawność, biegunka, zaparcia) występują niezbyt często i można je ograniczyć przez przyjmowanie leku podczas śniadania.
afazja, agranulocytoza, alergiczne zapalenie naczyń, aminotransferaza alaninowa, aminotransferaza asparaginianowa, ból brzucha, ból głowy, bradykardia, dławica piersiowa, dolegliwości przewodu pokarmowego, drgawki, erytrocytopenia, fosfataza zasadowa, gliklazyd, granulocytopenia, hipoglikemia, hiponatremia, leukopenia, majaczenie, małopłytkowość, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, niedokrwistość, niedokrwistość hemolityczna, niedowład, niewydolność wątroby, objawy neurologiczne, objawy psychiatryczne, obrzęk naczynioruchowy, pancytopenia, pochodna sulfonylomocznika, pokrzywka, przejściowe zaburzenie widzenia, rumień, śpiączka, tachykardia, wysypka z eozynofilią, zaburzenie rytmu serca, zaburzenie snu, zaburzenie świadomości, zaburzenie wątroby, zaburzenie widzenia, zapalenie wątroby, zastój żółci, zespół DRESS, zespół Stevensa-Johnsona, żółtaczka cholestatyczna, zwiększona aktywność enzymów wątrobowych - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Lackepila 200 mg
Lek Lackepila (lakozamid) jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną lub substancje pomocnicze, co może prowadzić do reakcji alergicznych od łagodnych wysypek po ciężkie reakcje anafilaktyczne. Drugim bezwzględnym przeciwwskazaniem jest obecność bloku przedsionkowo-komorowego II lub III stopnia, ze względu na ryzyko pogorszenia przewodnictwa sercowego, co może skutkować bradykardią, asystolią lub nagłym zatrzymaniem krążenia. Przed rozpoczęciem terapii wskazane jest wykonanie EKG w celu wykluczenia tych zaburzeń przewodzenia. Tabletki Lackepila dostępne są w dawkach 50 mg, 100 mg, 150 mg i 200 mg, a każda zawiera specyficzne substancje pomocnicze, które mogą wywołać reakcje alergiczne u predysponowanych pacjentów.
asystolia, badanie EKG, blok przedsionkowo-komorowy, blok przedsionkowo-komorowy I stopnia, blok przedsionkowo-komorowy II stopnia, blok przedsionkowo-komorowy III stopnia, bradykardia, lakozamid, lek przeciwpadaczkowy, nadwrażliwość na lakozamid, nagłe zatrzymanie krążenia, napad padaczkowy, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, obrzęk naczynioruchowy, reakcja alergiczna, substancja czynna, układ bodźcotwórczo-przewodzący serca, wstrząs anafilaktyczny, wywiad alergologiczny, zaburzenie przewodnictwa elektrycznego - Leksykon leków
Działania niepożądane – Acurenal 40 mg
Lek Acurenal zawierający 40 mg chinaprylu (43,328 mg chlorowodorku chinaprylu) wykazuje szeroki profil działań niepożądanych, które należy monitorować podczas terapii. Najczęściej zgłaszane objawy to ból głowy (7,2%), zawroty głowy (5,5%), kaszel (3,9%), zmęczenie (3,5%), zapalenie błony śluzowej nosa (3,2%) oraz nudności i/lub wymioty (2,8%). Istotne jest ryzyko poważnych powikłań hematologicznych, takich jak agranulocytoza, niedokrwistość hemolityczna, neutropenia i małopłytkowość, zwłaszcza u pacjentów z wrodzonym niedoborem G-6-PDH. Ponadto, mogą wystąpić reakcje rzekomoanafilaktyczne, zespół nieprawidłowego wydzielania hormonu antydiuretycznego (SIADH) prowadzący do hiponatremii, a także hiperkaliemia wymagająca regularnego monitorowania elektrolitów. W zakresie układu nerwowego często obserwuje się bezsenność, parestezje oraz zawroty głowy, a rzadziej poważne zdarzenia naczyniowo-mózgowe.
agranulocytoza, białkomocz, chinapryl, diuretyki, dławica piersiowa, eozynofilowe zapalenie płuc, ginekomastia, hiperkaliemia, hiponatremia, inhibitor ACE, łuszczycopodobne zapalenie skóry, małopłytkowość, neutropenia, niedobór G-6-PDH, niedociśnienie ortostatyczne, niedokrwistość, niedokrwistość hemolityczna, niewydolność nerek, obniżony hematokryt, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk naczynioruchowy jelita, pęcherzyca, podwyższony poziom kreatyniny, przemijający napad niedokrwienny, reakcja rzekomoanafilaktyczna, rumień wielopostaciowy, SIADH, skurcz oskrzeli, splątanie, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, zaburzenia erekcji, zapalenie naczyń, zapalenie trzustki, zawał mięśnia sercowego, zdarzenie naczyniowo-mózgowe, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry, żółtaczka cholestatyczna - Leksykon leków
Działania niepożądane – Ansifora 100 mg
Lek Ansifora zawierający sytagliptynę w dawkach 50 mg lub 100 mg wykazuje zróżnicowany profil działań niepożądanych, obejmujący m.in. ciężkie powikłania takie jak zapalenie trzustki (częstość 0,3% vs 0,2% placebo) oraz reakcje nadwrażliwości, w tym anafilaksję. Hipoglikemia jest istotnym ryzykiem, szczególnie w terapii skojarzonej z pochodnymi sulfonylomocznika (4,7-13,8%) i insuliną (9,6%). Działania niepożądane klasyfikowane są według częstości występowania od bardzo częstych (≥1/10) do bardzo rzadkich (<1/10 000), obejmując m.in. trombocytopenię, śródmiąższową chorobę płuc, ostre i martwicze zapalenie trzustki, obrzęk naczynioruchowy, złuszczające choroby skóry oraz zaburzenia nerek, w tym ostrą niewydolność nerek. Profil bezpieczeństwa u dzieci (10-17 lat) jest zbliżony do dorosłych.
artropatia, bezpieczeństwo sercowo-naczyniowe, cukrzyca typu 2, hipoglikemia, martwicze zapalenie trzustki, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk obwodowy, odpowiedź anafilaktyczna, ostra niewydolność nerek, ostre zapalenie trzustki, pemfigoid pęcherzowy, pochodna sulfonylomocznika, pokrzywka, reakcja nadwrażliwości, śródmiąższowa choroba płuc, sytagliptyna, trombocytopenia, zaburzenie czynności nerek, zakażenie górnych dróg oddechowych, zapalenie błony śluzowej nosogardła, zapalenie kości i stawów, zapalenie naczyń skóry, zapalenie trzustki, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczająca choroba skóry - Leksykon leków
Działania niepożądane – Apo-Atorva 30 mg
Atorwastatyna (Apo-Atorva) wykazuje profil działań niepożądanych potwierdzony na podstawie badań klinicznych obejmujących 16 066 pacjentów leczonych średnio przez 53 tygodnie. Odsetek przerwania terapii z powodu działań niepożądanych wyniósł 5,2% w grupie leczonej atorwastatyną versus 4,0% w grupie placebo. Najczęściej obserwowanymi działaniami niepożądanymi są zaburzenia mięśniowo-szkieletowe, takie jak bóle mięśni, stawów i kończyn, skurcze mięśni oraz obrzęki stawów. Istotne klinicznie zwiększenie aktywności aminotransferaz (>3 razy górna granica normy – GGN) wystąpiło u 0,8% pacjentów, a zwiększenie kinazy kreatynowej (CK) >3 razy GGN u 2,5%, z czego 0,4% miało wzrost CK >10 razy GGN. Rzadkie, ale poważne działania obejmują miopatię, zapalenie mięśni, rabdomiolizę oraz zapalenie ścięgien, a także immunozależną miopatię martwiczą o częstości nieznanej. W populacji pediatrycznej (249 dzieci i młodzieży) obserwowano podobny profil działań niepożądanych, jednak dane dotyczące długoterminowego bezpieczeństwa są ograniczone.
aminotransferazy, anafilaksja, atorwastatyna, biegunka, ból brzucha, ból w klatce piersiowej, cholestaza, dyspepsja, ginekomastia, hiperglikemia, hipoglikemia, immunozależna miopatia martwicza, inhibitor reduktazy HMG-CoA, kinaza kreatynowa, małopłytkowość, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, miastenia, miopatia, neuropatia obwodowa, niedoczulica, niewydolność wątroby, nudności, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk obwodowy, parestezja, rabdomioliza, rumień wielopostaciowy, śródmiąższowa choroba płuc, statyna, zapalenie mięśni, zapalenie ścięgien, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Działania niepożądane – Indapen SR 1,5 mg
Indapamid, substancja czynna leku Indapen SR 1,5 mg, wykazuje działania niepożądane zależne od dawki, z najczęstszymi objawami obejmującymi hipokaliemię, reakcje nadwrażliwości skórnej oraz wysypki plamkowo-grudkowe. W badaniach klinicznych II i III fazy stwierdzono, że po 4-6 tygodniach terapii dawką 1,5 mg hipokaliemia (stężenie potasu w osoczu <3,4 mmol/l) wystąpiła u 10% pacjentów, a stężenie <3,2 mmol/l u 4%, ze średnim spadkiem potasu o 0,23 mmol/l po 12 tygodniach. Przy dawce 2,5 mg odsetek pacjentów z hipokaliemią wzrastał do 25% (<3,4 mmol/l) i 10% (<3,2 mmol/l), ze średnim spadkiem 0,41 mmol/l. Monitorowanie elektrolitów, zwłaszcza potasu, jest kluczowe podczas terapii indapamidem ze względu na ryzyko poważnych zaburzeń elektrolitowych, w tym hiponatremii, hipochloremii, hipomagnezemii oraz rzadkich przypadków hiperkalcemii.
agranulocytoza, encefalopatia wątrobowa, hiperkalcemia, hipochloremia, hipokaliemia, hipomagnezemia, hiponatremia, indapamid, lek moczopędny, leukopenia, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, nadwrażliwość na światło, niedociśnienie tętnicze, niedokrwistość aplastyczna, niedokrwistość hemolityczna, niewydolność nerek, obrzęk naczynioruchowy, parestezja, plamica, pokrzywka, reakcja nadwrażliwości, toczeń rumieniowaty układowy, torsade de pointes, trombocytopenia, wydłużenie odstępu QT, wysypka plamkowo-grudkowa, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie elektrolitowe, zaburzenie erekcji, zaburzenie rytmu serca, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zawroty głowy, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Polopiryna Max 500 mg
Polopiryna MAX (500 mg tabletki dojelitowe) zawiera kwas acetylosalicylowy i posiada liczne przeciwwskazania, które należy szczegółowo ocenić przed zastosowaniem. Główne przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na kwas acetylosalicylowy lub inne NLPZ, szczególnie u pacjentów z astmą oskrzelową (20% ryzyka nadwrażliwości) oraz przewlekłą pokrzywką. Lek jest przeciwwskazany u osób z aktywną chorobą wrzodową żołądka i/lub dwunastnicy, stanami zapalnymi lub krwawieniami z przewodu pokarmowego, a także u pacjentów z ciężką niewydolnością wątroby, nerek lub serca. Dodatkowo, stosowanie jest zabronione u osób z zaburzeniami krzepnięcia, w tym hemofilią i małopłytkowością, oraz u pacjentów przyjmujących leki przeciwzakrzepowe (pochodne kumaryny, heparyna) ze względu na zwiększone ryzyko krwawień.
astma oskrzelowa, choroba wrzodowa żołądka, czerwień koszenilowa, gorączka sienna, hemofilia, hemoliza, heparyna, katar sienny, krwawienie z przewodu pokarmowego, kwas acetylosalicylowy, małopłytkowość, metotreksat, mielotoksyczność, nadwrażliwość na substancję czynną, niedobór dehydrogenazy glukozo-6-fosforanowej, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność nerek, niewydolność serca, niewydolność wątroby, obrzęk błony śluzowej nosa, obrzęk naczynioruchowy, pochodna kumaryny, przewlekła pokrzywka, przewlekłe schorzenie układu oddechowego, skurcz oskrzeli, środek przeciwzakrzepowy, synteza prostaglandyn, uszkodzenie szpiku kostnego, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenie krzepnięcia krwi, zespół Reye’a - Leksykon leków
Działania niepożądane – Zanacodar 40 mg
Lek Zanacodar zawiera telmisartan w dawkach 40 mg i 80 mg, stosowany głównie w terapii nadciśnienia tętniczego oraz w celu zmniejszenia chorobowości sercowo-naczyniowej. Profil bezpieczeństwa telmisartanu jest dobrze poznany i porównywalny z placebo pod względem częstości działań niepożądanych (41,4% vs 43,9%). Do rzadkich, ale potencjalnie ciężkich działań niepożądanych należą reakcje anafilaktyczne, obrzęk naczynioruchowy (częstość ≥1/10 000 do <1/1000) oraz ostra niewydolność nerek (≥1/1000 do <1/100). W badaniu PRoFESS odnotowano zwiększoną częstość posocznicy, w tym przypadki śmiertelne, co wymaga szczególnej uwagi klinicznej, zwłaszcza u pacjentów z unormowanym ciśnieniem tętniczym stosujących telmisartan w profilaktyce sercowo-naczyniowej. Ponadto, obserwowano niedociśnienie ortostatyczne, zaburzenia czynności wątroby (częściej u pacjentów japońskiego pochodzenia), a także bardzo rzadkie przypadki śródmiąższowej choroby płuc.
bradykardia, duszność, enzymy wątrobowe, eozynofilia, fosfokinaza kreatynowa, hiperkaliemia, hipoglikemia, kreatynina, kwas moczowy, nadciśnienie tętnicze, niedociśnienie ortostatyczne, niedokrwistość, obrzęk naczynioruchowy, omdlenie, ostra niewydolność nerek, osutka polekowa, posocznica, reakcja anafilaktyczna, rwa kulszowa, śródmiąższowa choroba płuc, tachykardia, telmisartan, toksyczna osutka skórna, trombocytopenia, zaburzenia wątroby, Zanacodar, zapalenie gardła, zapalenie pęcherza moczowego, zapalenie ścięgien, zapalenie zatok - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Silamil
Przed rozpoczęciem terapii produktem leczniczym Silamil (solifenacyna) konieczne jest przeprowadzenie diagnostyki różnicowej częstomoczu, wykluczając inne przyczyny, takie jak niewydolność serca czy choroby nerek. W przypadku zakażenia układu moczowego należy najpierw wdrożyć leczenie przeciwbakteryjne. Silamil wymaga ostrożności u pacjentów z klinicznie istotnym zwężeniem drogi odpływu moczu, zaburzeniami drożności przewodu pokarmowego, zwolnioną perystaltyką jelit, ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny ≤30 ml/min, dawka max 5 mg), umiarkowanymi zaburzeniami czynności wątroby (Child-Pugh 7-9 pkt, dawka max 5 mg) oraz podczas jednoczesnego stosowania silnych inhibitorów CYP3A4. Ponadto, u pacjentów z przepukliną rozworu przełykowego, refluksem żołądkowo-przełykowym oraz neuropatią autonomicznego układu nerwowego konieczny jest szczególny nadzór kliniczny.
bisfosfonian, choroba nerek, częstomocz, hipokaliemia, inhibitor CYP3A4, ketokonazol, klirens kreatyniny, leczenie przeciwbakteryjne, nadreaktywność wypieracza, neuropatia autonomicznego układu nerwowego, niedobór laktazy, niedrożność dróg oddechowych, nietolerancja galaktozy, niewydolność serca, obrzęk naczynioruchowy, przepuklina rozworu przełykowego, reakcja anafilaktyczna, refluks żołądkowo-przełykowy, skala Childa-Pugha, solifenacyna, torsade de pointes, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie drożności przewodu pokarmowego, zaburzenie rytmu serca, zakażenie układu moczowego, zapalenie przełyku, zatrzymanie moczu, zespół wydłużonego odstępu QT, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy, zwężenie drogi odpływu moczu, zwolniona perystaltyka jelit - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Co-Prenessa 2 mg/0,625 mg tabletki 2 mg + 0,625 mg
Preparat Co-Prenessa zawiera peryndopryl (2 mg w postaci tert-butyloaminy, odpowiadający 1,67 mg peryndoprylu) oraz indapamid (0,625 mg) i posiada liczne przeciwwskazania wynikające z farmakologii składników oraz potencjalnych interakcji. Bezwzględne przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na peryndopryl lub inne inhibitory ACE, obrzęk naczynioruchowy w wywiadzie, dziedziczny lub idiopatyczny obrzęk naczynioruchowy, stosowanie w II i III trymestrze ciąży, jednoczesne stosowanie z aliskirenem u pacjentów z cukrzycą lub GFR <60 ml/min/1,73 m² oraz z sakubitrylem z walsartanem (konieczny odstęp 36 godzin). Preparat jest także przeciwwskazany u pacjentów poddawanych dializie lub aferezie LDL z powodu ryzyka reakcji anafilaktoidalnych oraz u osób ze znacznym obustronnym zwężeniem tętnic nerkowych lub zwężeniem tętnicy zaopatrującej jedyną nerkę, ze względu na ryzyko ostrej niewydolności nerek. Każda tabletka zawiera 33,74 mg laktozy, co należy uwzględnić u pacjentów z rzadkimi zaburzeniami metabolicznymi.
afereza lipoprotein, aliskiren, beta-bloker, bloker kanału wapniowego, ciężka niewydolność nerek, cukrzyca, diuretyk, dziedziczny obrzęk naczynioruchowy, gliptyna, hemofiltracja, hiperkaliemia, hipotonia, indapamid, inhibitor konwertazy angiotensyny, inhibitor mTOR, krążenie pozaustrojowe, nadwrażliwość na peryndopryl, niedobór laktazy, nietolerancja galaktozy, niewyrównana niewydolność serca, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk Quinckego, ostra niewydolność nerek, peryndopryl, reakcja anafilaktoidalna, sakubitryl z walsartanem, sartan, trzeci trymestr ciąży, układ renina-angiotensyna-aldosteron, zaburzenie czynności nerek, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy, zwężenie tętnic nerkowych - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Krople żołądkowe –
W praktyce klinicznej stosowanie kropli żołądkowych o złożonym składzie ziołowym wymaga bezwzględnego uwzględnienia przeciwwskazań, przede wszystkim nadwrażliwości na składniki preparatu. Kluczowe alergeny to nalewki z korzenia kozłka lekarskiego (Valerianae tinctura), liści mięty pieprzowej z olejkiem (Menthae piperitae tinctura cum menthae piperitae aetheroleo), wyciąg z ziela dziurawca (Hyperici intractum) oraz nalewka gorzka zawierająca korzeń goryczki (Gentianae radice), liść bobrka trójlistkowego (Menyanthidis folio) i owocnię pomarańczy gorzkiej (Aurantii amari pericarpio). Szczególną uwagę należy zwrócić na nadwrażliwość na mentol, składnik olejku miętowego, który może wywołać reakcje alergiczne od świądu i pokrzywki po obrzęk naczynioruchowy i skurcz oskrzeli.
choroba alkoholowa, choroba wątroby, dziurawiec zwyczajny, epilepsja, interakcja z alkoholem, korzeń goryczki, korzeń kozłka lekarskiego, krople żołądkowe, liść bobrka trójlistkowego, liść mięty pieprzowej, nadwrażliwość na mentol, nadwrażliwość na substancje czynne, nalewka gorzka, obrzęk naczynioruchowy, olejek miętowy, owocnia pomarańczy gorzkiej, pokrzywka, próg drgawkowy, reakcja alergiczna, skurcz oskrzeli, wywiad alergologiczny, zaburzenie czynności wątroby, zapalenie błony śluzowej, ziele dziurawca - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Nefopam Holsten 30 mg
Lek Nefopam Holsten (chlorowodorek nefopamu) w dawce 30 mg jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną lub składniki pomocnicze, a także u osób z historią drgawek lub napadów padaczkowych ze względu na obniżanie progu drgawkowego. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest także jednoczesne stosowanie lub niedawne (w ciągu 14 dni) przyjmowanie inhibitorów monoaminooksydazy (MAO), co może prowadzić do zespołu serotoninowego. Ponadto, lek nie powinien być stosowany u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby i nerek, gdyż upośledzona metabolizacja i eliminacja nefopamu zwiększa ryzyko kumulacji i działań niepożądanych. Przed rozpoczęciem terapii konieczna jest ocena funkcji tych narządów.
chlorowodorek nefopamu, choroba hepatologiczna, choroba psychiczna, choroba układu sercowo-naczyniowego, choroba wrzodowa, ciśnienie tętnicze, ciśnienie wewnątrzgałkowe, dysfagia, działanie antycholinergiczne, inhibitor MAO, jaskra, lek przeciwdepresyjny, lek przeciwpadaczkowy, lek przeciwpsychotyczny, nadwrażliwość, napad padaczkowy, niewydolność nerek, obrzęk naczynioruchowy, ośrodkowy układ nerwowy, próg drgawkowy, przerost gruczołu krokowego, reakcja anafilaktyczna, refluks żołądkowo-przełykowy, tachykardia, układ serotoninergiczny, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zatrzymanie moczu, zespół serotoninowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Amoksiklav (400 mg + 57 mg)/5 ml
Amoksiklav w dawce 400 mg amoksycyliny i 57 mg kwasu klawulanowego na 5 ml zawiesiny doustnej jest antybiotykiem beta-laktamowym stosowanym w terapii zakażeń bakteryjnych. Najczęściej obserwowanymi działaniami niepożądanymi są zaburzenia ze strony przewodu pokarmowego, takie jak biegunka, nudności i wymioty, które można ograniczyć podając lek na początku posiłku. W trakcie terapii mogą wystąpić poważne reakcje alergiczne, w tym zespół Stevensa-Johnsona, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka oraz DRESS, wymagające natychmiastowego przerwania leczenia. Ponadto obserwuje się przemijającą leukopenię, małopłytkowość, wydłużenie czasu krwawienia i protrombinowego, co jest istotne u pacjentów z zaburzeniami krzepnięcia lub przyjmujących leki przeciwzakrzepowe.
AGEP, agranulocytoza, alergiczne zapalenie skóry, amoksycylina trójwodna, anafilaksja, antybiotyk beta-laktamowy, aseptyczne zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, ból głowy, choroba posurowicza, drgawki, dysbioza, kandydoza, krwotoczne zapalenie okrężnicy, krystaluria, kwas klawulanowy, lek przeciwzakrzepowy, leukopenia, małopłytkowość, niedokrwistość hemolityczna, obrzęk naczynioruchowy, ostre zapalenie trzustki, podwyższone enzymy wątrobowe, reakcja nadwrażliwości, rumień wielopostaciowy, rzekomobłoniaste zapalenie jelita grubego, śródmiąższowe zapalenie nerek, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, zaburzenia krzepnięcia, zaburzenia przewodu pokarmowego, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zapalenie jelita grubego, zapalenie naczyń, zapalenie wątroby, zawroty głowy, zespół DRESS, zespół Kounisa, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry, żółtaczka cholestatyczna - Leksykon leków
Działania niepożądane – Ramizek Plus 5 mg + 2,5 mg
Lek Ramizek Plus, zawierający ramipryl oraz bisoprolol fumaran, wykazuje złożony profil działań niepożądanych wynikający z farmakodynamiki obu substancji czynnych. Bisoprolol najczęściej powoduje bóle i zawroty głowy, nasilenie niewydolności serca, niedociśnienie, zimne kończyny oraz objawy ze strony przewodu pokarmowego, takie jak nudności, wymioty, ból brzucha, biegunka i zaparcia. Ramipryl natomiast charakteryzuje się przede wszystkim występowaniem uporczywego, suchego kaszlu oraz ryzykiem niedociśnienia, a także poważniejszych działań niepożądanych, w tym obrzęku naczynioruchowego, hiperkaliemii, zaburzeń czynności nerek i wątroby, zapalenia trzustki, ciężkich reakcji skórnych oraz neutropenii/agranulocytozy. Częstość występowania działań niepożądanych klasyfikowana jest według systemu MedDRA, z kategoriami od bardzo często (≥1/10) do bardzo rzadko (<1/10000), co umożliwia precyzyjne monitorowanie i ocenę ryzyka u pacjentów.
agranulocytoza, bisoprolol, bradykardia, dławica piersiowa, hiperkaliemia, hipoglikemia, hiponatremia, hipotensja ortostatyczna, leukopenia, neutropenia, niedociśnienie, niedoczulica, obrzęk naczynioruchowy, pancytopenia, parestezja, ramipryl, reakcja anafilaktyczna, skurcz oskrzeli, system MedDRA, tachykardia, trombocytopenia, zapalenie błony śluzowej nosa, zapalenie trzustki, zawał mięśnia sercowego, zawroty głowy - Leksykon substancji czynnych
Fluoksetyna – Działania niepożądane
Fluoksetyna, jako selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI), jest szeroko stosowana w leczeniu zaburzeń depresyjnych i obsesyjno-kompulsyjnych, jednak jej stosowanie wiąże się z licznymi działaniami niepożądanymi. Najczęściej obserwowane objawy to bóle głowy, nudności, bezsenność, zmęczenie oraz biegunka, których częstość występowania wynosi ≥10% (bardzo często). Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko myśli i zachowań samobójczych, zwłaszcza we wczesnej fazie terapii oraz po odstawieniu leku, a także na zespół serotoninowy, który może być wywołany współstosowaniem innych leków serotoninergicznych i stanowi zagrożenie życia. Ponadto, fluoksetyna może powodować poważne zaburzenia rytmu serca, w tym przedłużenie odstępu QT i torsade de pointes, a także krwawienia z przewodu pokarmowego, szczególnie u pacjentów przyjmujących leki przeciwpłytkowe lub przeciwzakrzepowe.
akatyzja, bruksizm, depersonalizacja, dyskineza, fluoksetyna, gammaglutamylotransferaza, hiperprolaktynemia, hipomania, hiponatremia, idiosynkratyczne zapalenie wątroby, krwotok poporodowy, leukopenia, małopłytkowość, mioklonia, neutropenia, niedociśnienie ortostatyczne, obrzęk naczynioruchowy, parestezja, priapizm, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, toksyczna nekroliza naskórka, torsade de pointes, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, zaburzenie depresyjne, zaburzenie obsesyjno-kompulsyjne, zaburzenie orgazmu, zespół Lyella, zespół odstawienny, zespół policzkowo-językowy, zespół serotoninowy, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon substancji czynnych
Mebeweryna – Działania niepożądane
Mebeweryna, stosowana w leczeniu zaburzeń czynnościowych przewodu pokarmowego (preparaty: Auroverin MR, Duspatalin Gastro, Duspatalin retard, Mebelin), charakteryzuje się relatywnie korzystnym profilem bezpieczeństwa, jednakże działania niepożądane, choć rzadkie, mogą mieć poważny charakter. Najistotniejsze z nich to reakcje nadwrażliwości układu immunologicznego, w tym ciężkie reakcje anafilaktyczne manifestujące się nagłym spadkiem ciśnienia tętniczego, zaburzeniami oddychania i obrzękiem krtani, które wymagają natychmiastowego przerwania terapii i interwencji przeciwwstrząsowej. Ponadto, często zgłaszane są objawy skórne, takie jak pokrzywka, obrzęk naczynioruchowy (zwłaszcza w obrębie dróg oddechowych), obrzęk twarzy oraz wysypka o różnym charakterze, które mogą stanowić zagrożenie dla życia pacjenta, szczególnie w przypadku obrzęku dróg oddechowych. Częstość występowania tych działań niepożądanych pozostaje nieznana z powodu ograniczeń systemu spontanicznego raportowania i braku badań epidemiologicznych.
Auroverin MR, bąbel pokrzywkowy, ciężka reakcja anafilaktyczna, Duspatalin Gastro, Duspatalin retard, duszność, działanie niepożądane, Mebelin, mebeweryna, monitorowanie bezpieczeństwa, niepożądane działanie produktu leczniczego, niewydolność oddechowa, obrzęk dróg oddechowych, obrzęk krtani, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk tkanki podskórnej, obrzęk twarzy, osutka skórna, pokrzywka, postępowanie przeciwwstrząsowe, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, spadek ciśnienia tętniczego, wstrząs anafilaktyczny, wysypka, zaburzenia czynnościowe przewodu pokarmowego, zaburzenia skóry i tkanki podskórnej, zaburzenie oddychania, zmiana rumieniowa - Leksykon leków
Działania niepożądane – Pirfenidon Medical Valley 267 mg
Pirfenidon, stosowany w dawce 2403 mg/dobę w terapii idiopatycznego włóknienia płuc, wykazuje charakterystyczny profil działań niepożądanych potwierdzony w badaniach klinicznych fazy 3 oraz w monitoringu po wprowadzeniu do obrotu. Najczęściej obserwowane działania niepożądane to nudności (32,4%), wysypka (26,2%), biegunka (18,8%), zmęczenie (18,5%), niestrawność (16,1%), zmniejszenie apetytu (20,7%), ból głowy (10,1%) oraz reakcje nadwrażliwości na światło (9,3%). Częstość występowania innych objawów, takich jak zakażenia górnych dróg oddechowych, duszność, kaszel, bóle stawów i zaburzenia żołądkowo-jelitowe, również jest istotna i wymaga uwagi klinicznej. Zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych (AlAT, AspAT, gamma-glutamylotransferazy) oraz rzadkie, ale poważne przypadki polekowego uszkodzenia wątroby, w tym zgony, podkreślają konieczność monitorowania funkcji wątroby podczas terapii.
agranulocytoza, anafilaksja, bezsenność, biegunka, choroba refluksowa przełyku, dolegliwości żołądkowe, duszność, enzymy wątrobowe, hiponatremia, idiopatyczne włóknienie płuc, letarg, nadwrażliwość na światło, niestrawność, nudności, obrzęk naczynioruchowy, oparzenie słoneczne, pirfenidon, polekowe uszkodzenie wątroby, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, uderzenia gorąca, wysypka rumieniowa, zaburzenia smaku, zakażenie górnych dróg oddechowych, zakażenie układu moczowego, zapalenie żołądka, zawroty głowy, zespół DRESS, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Działania niepożądane – Asubtela 3 mg + 0,03 mg
Lek Asubtela, zawierający 3 mg drospirenonu i 0,03 mg etynyloestradiolu, jest złożonym hormonalnym środkiem antykoncepcyjnym, który może powodować poważne działania niepożądane, w tym zakrzepowo-zatorowe powikłania zagrażające życiu, takie jak żylna choroba zakrzepowo-zatorowa (zakrzepica żył głębokich, zatorowość płucna), tętnicze zaburzenia zakrzepowo-zatorowe (zawał mięśnia sercowego), udar mózgu oraz nadciśnienie tętnicze. Dodatkowo, stosowanie leku wiąże się z ryzykiem nowotworów wątroby, zaburzeń czynności wątroby oraz nieznacznie zwiększoną częstością rozpoznawania raka piersi, choć związek przyczynowy nie jest jednoznacznie potwierdzony. Występowanie lub nasilenie chorób takich jak choroba Leśniowskiego-Crohna, wrzodziejące zapalenie jelita grubego, padaczka, migrena, mięśniaki macicy, toczeń rumieniowaty układowy czy zespół hemolityczno-mocznicowy wymaga szczególnej uwagi podczas terapii.
astma, biegunka, ból głowy, ból piersi, choroba Leśniowskiego-Crohna, drospirenon i etynyloestradiol, egzema, kandydoza pochwy, krwawienie śródcykliczne, łysienie, mięśniak macicy, migrena, nadciśnienie tętnicze, nastrój depresyjny, niedociśnienie tętnicze, niedosłuch, nowotwór wątroby, nudność, obniżenie libido, obrzęk naczynioruchowy, opryszczka ciężarnych, ostuda, padaczka, pląsawica Sydenhama, porfiria, powikłanie zakrzepowo-zatorowe, przemijający napad niedokrwienny, rak piersi, rumień guzowaty, rumień wielopostaciowy, środek antykoncepcyjny, świąd, tętnicze zaburzenie zakrzepowo-zatorowe, tkliwość piersi, toczeń rumieniowaty układowy, trądzik, udar mózgu, upławy, wrzodziejące zapalenie jelita grubego, wydzielina z piersi, wymioty, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie miesiączkowania, zakrzepica żył głębokich, zapalenie pochwy, zatorowość płucna, zatrzymanie płynów, zawał mięśnia sercowego, zespół hemolityczno-mocznicowy, żółtaczka cholestatyczna, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon leków
Interakcje leku – Sumilar Duo 10 mg + 10 mg
Sumilar Duo, zawierający ramipryl (inhibitor ACE) oraz amlodypinę (antagonista kanałów wapniowych), wykazuje liczne interakcje farmakologiczne istotne klinicznie. Ramipryl jest przeciwwskazany podczas zabiegów pozaustrojowych z użyciem błon poliakrylonitrylowych ze względu na ryzyko ciężkich reakcji rzekomoanafilaktycznych. Jednoczesne stosowanie ramiprylu z sakubitrylem i walsartanem jest przeciwwskazane z powodu zwiększonego ryzyka obrzęku naczynioruchowego. Współpodawanie leków zwiększających stężenie potasu (np. spironolakton, triamteren, suplementy potasu, antagoniści receptora angiotensyny II, takrolimus, heparyna, trimetoprim) wymaga ścisłego monitorowania ze względu na ryzyko hiperkaliemii. Podwójna blokada układu RAA (inhibitory ACE + ARB lub aliskiren) zwiększa ryzyko niedociśnienia, hiperkaliemii i niewydolności nerek. Ramipryl może także nasilać działanie leków przeciwcukrzycowych, wywołując hipoglikemię, oraz zmniejszać wydalanie litu, co wymaga monitorowania jego stężenia. Niesteroidowe leki przeciwzapalne i ASA mogą osłabiać działanie hipotensyjne ramiprylu i pogarszać funkcję nerek.
allopurynol, antagonista angiotensyny II, antybiotyk makrolidowy, biodostępność leku, błona poliakrylonitrylowa, cytochrom P450 3A4, cytostatyk, dantrolen, działanie wazodylatacyjne, działanie wazopresyjne, hiperkaliemia, hipertermia złośliwa, induktor CYP3A4, inhibitor ACE, inhibitor CYP3A4, inhibitor DPP-4, inhibitor mTOR, inhibitor NEP, klarytromycyna, ko-trimoksazol, kortykosteroid, lek immunosupresyjny, lek moczopędny oszczędzający potas, lek przeciwgrzybiczny azolowy, migotanie komór, NLPZ, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność nerek, reakcja hematologiczna, reakcja rzekomoanafilaktyczna, ryfampicyna, sakubitryl z walsartanem, sympatykomimetyk, układ renina-angiotensyna-aldosteron, zapaść krążeniowa, ziele dziurawca - Leksykon leków
Działania niepożądane – Septogard smak cytrynowy 3 mg
Podczas terapii lekiem Septogard smak cytrynowy, zawierającym 3 mg benzydaminy chlorowodorku (2,68 mg benzydaminy), obserwuje się działania niepożądane głównie ze strony układu immunologicznego oraz żołądkowo-jelitowego. Reakcje anafilaktyczne i nadwrażliwości, o częstości nieznanej, stanowią potencjalne zagrożenie życia i wymagają natychmiastowej interwencji. Bardzo rzadko występują skurcz krtani lub oskrzeli, co jest szczególnie istotne u pacjentów z astmą oskrzelową. Rzadko obserwuje się pieczenie i suchość w jamie ustnej, a niedoczulica błony śluzowej jamy ustnej ma częstość nieznaną. Nadwrażliwość na światło występuje niezbyt często, natomiast obrzęk naczynioruchowy, choć bardzo rzadki, może zagrażać życiu.
aspartam, astma oskrzelowa, benzydaminy chlorowodorek, dziedziczna nietolerancja fruktozy, fenyloalanina, fenyloketonuria, fotosensytywność, izomalt, klasyfikacja MedDRA, kwas acetylosalicylowy, kwas salicylowy, lek rozszerzający oskrzela, nadwrażliwość na światło, niedoczulica jamy ustnej, niesteroidowy lek przeciwzapalny, NLPZ, obrzęk naczynioruchowy, reakcja anafilaktyczna, reakcja krzyżowa, reakcja nadwrażliwości, salicylany, skurcz krtani, skurcz oskrzeli, substancja czynna, suchość jamy ustnej, układ immunologiczny, zaburzenia żołądkowo-jelitowe - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Medoxa 30 mg
Podczas kwalifikacji do terapii preparatem Medoxa zawierającym prednizon, jedynym bezwzględnym przeciwwskazaniem jest nadwrażliwość na substancję czynną lub substancje pomocnicze. W stanach zagrożenia życia, takich jak wstrząs anafilaktyczny, stan astmatyczny czy obrzęk naczynioruchowy, krótkotrwałe stosowanie prednizonu jest dopuszczalne mimo przeciwwskazań względnych, gdyż korzyści przewyższają ryzyko. Należy jednak zachować szczególną ostrożność w przypadku długotrwałej terapii, zwłaszcza u pacjentów z aktywnymi zakażeniami ogólnoustrojowymi (wirusowymi, grzybiczymi, gruźlicą), cukrzycą, osteoporozą, chorobą wrzodową, jaskrą, nadciśnieniem tętniczym, zaburzeniami psychicznymi oraz schorzeniami układu sercowo-naczyniowego, ze względu na zwiększone ryzyko działań niepożądanych i powikłań.
choroba wrzodowa, cukrzyca, działanie immunosupresyjne, działanie przeciwzapalne, etiologia wirusowa, glikokortykosteroid, jaskra, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość, obrzęk naczynioruchowy, osteoporoza, perforacja, powikłanie zakrzepowo-zatorowe, prednizon, retencja sodu, schorzenie układu sercowo-naczyniowego, stan astmatyczny, suplementacja wapnia, utrata masy kostnej, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenie psychiczne, zakażenie ogólnoustrojowe, zespół odstawienia glikokortykosteroidów - Leksykon leków
Działania niepożądane – Polopiryna Max Hot (500 mg + 300 mg + 50 mg)/sasz.
Polopiryna Max Hot to preparat zawierający kwas acetylosalicylowy (500 mg), kwas askorbowy (300 mg) oraz kofeinę (50 mg), którego profil działań niepożądanych wynika z efektów wszystkich składników. Kwas acetylosalicylowy jest głównym czynnikiem odpowiedzialnym za liczne działania niepożądane, w tym hematologiczne (małopłytkowość, niedokrwistość mikrokrwotoczna, hemolityczna u pacjentów z niedoborem G6PD, leukopenia), wydłużenie czasu krwawienia i protrombinowego, reakcje alergiczne (astma, pokrzywka, wstrząs anafilaktyczny), zaburzenia neurologiczne (zawroty głowy, szumy uszne, bóle głowy), krwotoki mózgowe, niewydolność serca, krwawienia okołooperacyjne, a także powikłania ze strony układu pokarmowego (dyspepsja, choroba wrzodowa u 15% pacjentów długotrwale stosujących, perforacje, krwawienia). Kwas askorbowy może powodować zaburzenia neurologiczne (znużenie, bezsenność), obniżenie pH moczu sprzyjające kamicy nerkowej oraz interferencje w badaniach laboratoryjnych, natomiast kofeina wywołuje objawy pobudzenia OUN (ból głowy, bezsenność, drżenie rąk), zaburzenia żołądkowo-jelitowe oraz może wpływać na wyniki testów diagnostycznych i powodować uzależnienie.
agranulocytoza, aminotransferaza, astma oskrzelowa, białkomocz, choroba wrzodowa żołądka, eozynopenia, fosfataza alkaliczna, kamień nerkowy, kofeina, krwawienie z przewodu pokarmowego, krwotok mózgowy, kwas acetylosalicylowy, kwas askorbowy, leukopenia, małopłytkowość, martwica brodawek nerkowych, martwica komórek wątrobowych, niedobór dehydrogenazy glukozo-6-fosforanowej, niedokrwistość, niedokrwistość hemolityczna, niestrawność, niewydolność nerek, niewydolność serca, obrzęk alergiczny, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk płuc, plamica, pokrzywka, śródmiąższowe zapalenie nerek, szum uszny, układ krwiotwórczy, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenie widzenia, zapalenie śluzówki nosa, zawrót głowy, zespół astmy aspirynowej, zgaga - Leksykon leków
Działania niepożądane – Binatta 100 mg
BINATTA, zawierająca tapentadol w postaci fosforanu, jest dostępna w tabletkach o przedłużonym uwalnianiu w dawkach 25 mg, 50 mg, 100 mg, 150 mg, 200 mg i 250 mg. Profil bezpieczeństwa leku wskazuje, że działania niepożądane są przeważnie łagodne lub umiarkowane, najczęściej dotyczą układu pokarmowego (nudności, zaparcia) oraz ośrodkowego układu nerwowego (zawroty głowy, senność, bóle głowy). Długoterminowe badania (do 1 roku) wykazały niewielkie ryzyko wystąpienia łagodnych objawów odstawiennych po nagłym przerwaniu terapii. Wśród działań niepożądanych odnotowano także rzadkie, ale poważne reakcje alergiczne, takie jak obrzęk naczynioruchowy, anafilaksja i wstrząs anafilaktyczny, wymagające natychmiastowej interwencji medycznej. Szczególną uwagę należy zwrócić na potencjalne ryzyko depresji oddechowej o częstości nieznanej, zwłaszcza u pacjentów z chorobami układu oddechowego.
anafilaksja, biegunka, ból głowy, depresja oddechowa, dezorientacja, drgawka, duszność, dysfunkcja seksualna, dyspepsja, lęk, majaczenie, mimowolne skurcze mięśni, myśli samobójcze, nadwrażliwość na lek, nastrój depresyjny, nastrój euforyczny, niedoczulica, nudności, objawy odstawienne, obrzęk naczynioruchowy, omdlenie, parestezja, pokrzywka, senność, stan splątania, tabletka o przedłużonym uwalnianiu, tapentadol, układ monoaminergiczny, uzależnienie od leku, wstrząs anafilaktyczny, wymioty, zaburzenia mikcji, zaburzenia percepcji, zaburzenia snu, zaburzenia uwagi, zaburzone opróżnianie żołądka, zaparcie, zawroty głowy, zespół odstawienny - Leksykon leków
Działania niepożądane – Dulofor 60 mg
Duloksetyna (Dulofor) charakteryzuje się profilem działań niepożądanych obejmującym najczęściej nudności, ból głowy, suchość w jamie ustnej, senność oraz zawroty głowy, które zwykle mają łagodne lub umiarkowane nasilenie i ustępują samoistnie. Szczególną uwagę należy zwrócić na objawy odstawienia, takie jak zawroty głowy, parestezje, drżenie, bezsenność, pobudzenie, nudności czy nadmierna potliwość, które mogą wystąpić po nagłym przerwaniu terapii i zwykle mają charakter przemijający. Zaleca się stopniowe zmniejszanie dawki w celu minimalizacji tych objawów. W badaniach klinicznych u pacjentów z neuropatią cukrzycową zaobserwowano statystycznie istotne, choć niewielkie, zwiększenie stężenia glukozy na czczo oraz wzrost HbA1c o 0,3% w porównaniu do grupy kontrolnej, a także niewielki wzrost cholesterolu całkowitego, co wymaga monitorowania parametrów metabolicznych u chorych z cukrzycą. Duloksetyna nie wykazuje istotnego wpływu na parametry elektrokardiograficzne, w tym odstęp QTc.
duloksetyna, duże zaburzenie depresyjne, elektrokardiogram, hemoglobina glikowana, inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny, myśli samobójcze, nadciśnienie tętnicze, neuropatia cukrzycowa, objawy niepożądane, obrzęk naczynioruchowy, odstęp QT, parestezje, poziom glukozy, profil bezpieczeństwa leku, przełom nadciśnieniowy, reakcja nadwrażliwości, SIADH, siatka centylowa, suchość jamy ustnej, zaburzenia czucia, zaburzenia lękowe uogólnione, zaburzenia neurologiczne, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zachowania samobójcze, zapalenie wątroby, zespół odstawienny, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Działania niepożądane – Cefotaxim-MIP 1 g 1 g
Cefotaksym, jako antybiotyk cefalosporynowy, może wywoływać różnorodne działania niepożądane, które obejmują zaburzenia hematologiczne (leukopenia, eozynofilia, trombocytopenia, rzadziej agranulocytoza i niedokrwistość hemolityczna), reakcje nadwrażliwości (od pokrzywki i świądu po rzadkie, ciężkie reakcje anafilaktyczne), objawy neurologiczne (drgawki, mioklonie, encefalopatia), a także zaburzenia żołądkowo-jelitowe (biegunka, rzekomobłoniaste zapalenie jelita grubego). Szczególną uwagę należy zwrócić na reakcję Herxheimera występującą w leczeniu boreliozy, objawiającą się m.in. wysypką, gorączką, leukopenią i wzrostem aktywności enzymów wątrobowych (AlAT, AspAT, LDH, GGTP, fosfataza alkaliczna). Cefotaksym może również powodować wzrost stężenia kreatyniny i mocznika, a w rzadkich przypadkach pogorszenie czynności nerek oraz śródmiąższowe zapalenie nerek.
agranulocytoza, alergiczna reakcja skórna, antybiotyk cefalosporynowy, arytmia, borelioza, cefotaksym, drgawka, encefalopatia, eozynofilia, gorączka polekowa, granulocytopenia, leukopenia, lidokaina, mioklonia, nadkażenie, neutropenia, niedokrwistość hemolityczna, obrzęk naczynioruchowy, pobudzenie ośrodkowego układu nerwowego, pogorszenie czynności nerek, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, reakcja Herxheimera, rumień wielopostaciowy, rzekomobłoniaste zapalenie jelita grubego, skurcz oskrzeli, śródmiąższowe zapalenie nerek, toksyczna nekroliza naskórka, trombocytopenia, uszkodzenie wątroby, wstrząs anafilaktyczny, zakrzepowe zapalenie żył, zapalenie wątroby, zespół Stevensa-Johnsona, żółtaczka, zwiększona aktywność enzymów wątrobowych, zwiększone stężenie bilirubiny, zwiększone stężenie kreatyniny, zwiększone stężenie mocznika - Leksykon leków
Działania niepożądane – Acnelec 1 mg/g
Acnelec, zawierający adapalen w stężeniu 1 mg/g w postaci kremu, jest stosowany miejscowo w leczeniu trądziku, jednak jego stosowanie wiąże się z ryzykiem wystąpienia licznych działań niepożądanych, głównie dermatologicznych. Najczęściej obserwowane reakcje to miejscowe podrażnienia skóry, takie jak suchość, rumień, uczucie pieczenia oraz podrażnienie, występujące u ≥1/100 do <1/10 pacjentów. Rzadziej (≥1/1000 do <1/100) mogą pojawić się kontaktowe zapalenie skóry, wyprysk, świąd, łuszczenie się skóry, oparzenia słoneczne oraz nasilenie trądziku. Po wprowadzeniu leku do obrotu zgłaszano również oparzenia miejscowe, w tym przypadki oparzeń drugiego stopnia, a także zmiany pigmentacji skóry (hipo- i hiperpigmentacja) o nieznanej częstości występowania. Wystąpienie bólu, obrzęku skóry oraz alergicznego kontaktowego zapalenia skóry wymaga natychmiastowego przerwania terapii i konsultacji lekarskiej.
adapalen, alergiczne kontaktowe zapalenie skóry, ból skóry, hiperpigmentacja skóry, hipopigmentacja skóry, kontaktowe zapalenie skóry, leczenie trądziku, łuszczenie skóry, miejscowa reakcja skórna, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk powiek, obrzęk skóry, oparzenie drugiego stopnia, oparzenie słoneczne, podrażnienie powiek, podrażnienie skóry, reakcja anafilaktyczna, rumień, rumień powiek, sucha skóra, świąd powiek, terapia dermatologiczna, uczucie pieczenia, wyprysk z podrażnienia - Leksykon leków
Działania niepożądane – Lamivudine Aurovitas 100 mg
Lek Lamivudine Aurovitas 100 mg, stosowany w terapii przewlekłego wirusowego zapalenia wątroby typu B, charakteryzuje się profilem bezpieczeństwa potwierdzonym w badaniach klinicznych, gdzie częstość działań niepożądanych była zbliżona do placebo, z wyjątkiem istotnego wzrostu aktywności aminotransferazy alaninowej (AlAT) oraz kinazy fosfokreatynowej (CPK). Najczęściej obserwowane działania niepożądane obejmują złe samopoczucie, zmęczenie, infekcje dróg oddechowych, dolegliwości bólowe (głowy, brzucha, mięśni), nudności, wymioty i biegunkę. Wśród działań niepożądanych o wysokiej częstości (≥ 1/10) wyróżnia się wzrost AlAT, co może wskazywać na uszkodzenie hepatocytów, oraz zwiększoną aktywność CPK i objawy mięśniowe, choć ich częstość była porównywalna z grupą placebo. Rzadkie, ale poważne powikłania to kwasica mleczanowa (bardzo rzadko) oraz rabdomioliza (częstość nieznana), które wymagają szczególnej uwagi klinicznej i monitorowania parametrów laboratoryjnych.
aminotransferaza alaninowa, analog nukleozydowy, infekcja dróg oddechowych, kinaza fosfokreatynowa, koinfekcja HIV, kwasica mleczanowa, lamiwudyna, neuropatia obwodowa, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność nerek, parestezja, podwyższone AlAT, przewlekłe wirusowe zapalenie wątroby typu B, rabdomioliza, świąd, trombocytopenia, wysypka, zaburzenie mięśniowo-szkieletowe, zaburzenie skórne, zapalenie trzustki - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Hascovir LIPOŻEL 50 mg/g
Produkt leczniczy Hascovir LIPOŻEL, zawierający acyklowir w stężeniu 50 mg/g, jest przeciwwskazany u pacjentów z rozpoznaną nadwrażliwością na acyklowir, walacyklowir (prekursor acyklowiru) oraz na jakikolwiek składnik pomocniczy preparatu. Przed zastosowaniem leku konieczne jest szczegółowe zebranie wywiadu alergicznego, zwłaszcza dotyczącego wcześniejszych reakcji uczuleniowych na acyklowir lub walacyklowir. Wystąpienie objawów takich jak wysypka, świąd, zaczerwienienie, obrzęk miejscowy lub obrzęk naczynioruchowy, a także objawy anafilaktyczne, stanowi bezwzględne przeciwwskazanie do stosowania Hascovir LIPOŻEL.
- Leksykon leków
Przeciwwskazania – Ibufen dla dzieci FORTE o smaku malinowym 200 mg/5 ml
Przeciwwskazania do stosowania zawiesiny doustnej Ibufen dla dzieci FORTE (200 mg ibuprofenu w 5 ml) obejmują nadwrażliwość na ibuprofen, inne NLPZ oraz substancje pomocnicze, takie jak maltitol ciekły (2,4 g/5 ml) i sodu benzoesan (5 mg/5 ml). Lek jest bezwzględnie przeciwwskazany u pacjentów z reakcjami nadwrażliwości po NLPZ (np. skurcz oskrzeli, astma oskrzelowa, obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka), aktywną chorobą wrzodową żołądka lub dwunastnicy, nawracającym krwawieniem z przewodu pokarmowego, ciężką niewydolnością serca (klasa IV NYHA), aktywnym krwawieniem, skazą krwotoczną, niewyjaśnionymi zaburzeniami układu krwiotwórczego, ciężką niewydolnością wątroby i nerek oraz ciężkim odwodnieniem. Ponadto, lek jest przeciwwskazany w ostatnim trymestrze ciąży ze względu na ryzyko przedwczesnego zamknięcia przewodu tętniczego Botalla i powikłań okołoporodowych oraz u niemowląt poniżej 5 kg masy ciała.
alergiczny nieżyt nosa, astma oskrzelowa, choroba Leśniowskiego-Crohna, choroba naczyń mózgowych, choroba naczyń obwodowych, choroba niedokrwienna serca, choroba wrzodowa, dysfagia, dziedziczna nietolerancja fruktozy, krwawienie, lek przeciwzakrzepowy, mieszana choroba tkanki łącznej, nadciśnienie tętnicze, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność nerek, niewydolność serca, niewydolność wątroby, nieżyt błony śluzowej nosa, obrzęk naczynioruchowy, odwodnienie, ostre uszkodzenie nerek, owrzodzenie przewodu pokarmowego, perforacja przewodu pokarmowego, pokrzywka, polip nosa, przewlekła obturacyjna choroba płuc, przewód tętniczy Botalla, skaza krwotoczna, skurcz oskrzeli, toczeń rumieniowaty układowy, trombocytopenia, trymestr ciąży, wrzodziejące zapalenie jelita grubego, zaburzenie układu krwiotwórczego - Leksykon leków
Działania niepożądane – Solian 200 mg
Amisulpryd, substancja czynna leku Solian, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, z których najczęstsze to objawy pozapiramidowe (≥10%), hiperprolaktynemia (≥10%), zaburzenia metaboliczne (hiperglikemia, hipertriglicerydemia, hipercholesterolemia) oraz zaburzenia układu nerwowego i psychiczne. Szczególną uwagę należy zwrócić na potencjalnie zagrażające życiu powikłania, takie jak złośliwy zespół neuroleptyczny, agranulocytoza, wydłużenie odstępu QT prowadzące do torsade de pointes, częstoskurczu komorowego i migotania komór, a także powikłania zakrzepowo-zatorowe (zakrzepica żylna, zatorowość płucna). Hiperprolaktynemia, wynikająca z antagonizmu amisulprydu na receptory dopaminowe D2, manifestuje się mlekotokiem, zatrzymaniem miesiączki, ginekomastią i zaburzeniami erekcji, a jej częstość jest bardzo wysoka (≥1/10). Późna dyskineza, często nieodwracalna, pojawia się po długotrwałym stosowaniu leku i dotyczy mimowolnych ruchów języka i twarzy.
agranulocytoza, akatyzja, amisulpryd, bradykardia, częstoskurcz komorowy, dyskineza późna, dystonia, ginekomastia, hipercholesterolemia, hiperglikemia, hiperprolaktynemia, hipertriglicerydemia, hiponatremia, migotanie komór, mlekotok, napad padaczkowy, neutropenia, objawy pozapiramidowe, obrzęk naczynioruchowy, osteoporoza, prolactinoma, rabdomioliza, torsade de pointes, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie rytmu komorowego, zachłystowe zapalenie płuc, zakrzepica żył głębokich, zakrzepica żylna, zatorowość płucna, zatrzymanie moczu, zespół nieadekwatnego wydzielania wazopresyny, zespół niespokojnych nóg, zespół odstawienia u noworodka, złośliwy zespół neuroleptyczny - Leksykon leków
Działania niepożądane – Osagrand 3 mg
Kwas ibandronowy w dawce 3 mg podawany dożylnie co 3 miesiące wykazuje profil bezpieczeństwa porównywalny z dawką doustną 2,5 mg/dobę, potwierdzony w dwuletnim badaniu pilotażowym. Najczęstsze działania niepożądane to bóle stawów oraz objawy grypopodobne (bóle mięśni, gorączka, dreszcze, zmęczenie), które występują u około 26,0% pacjentów po roku i 28,6% po dwóch latach terapii, zwykle po pierwszej dawce i mają łagodne lub umiarkowane nasilenie. Rzadkie, ale poważne powikłania obejmują reakcje anafilaktyczne (<1/10 000), martwicę kości szczęki i żuchwy (ONJ), nietypowe złamania podkrętarzowe i trzonu kości udowej, a także zapalenie błony naczyniowej oka. Hipokalcemia, występująca niezbyt często, może prowadzić do zaburzeń rytmu serca i tężyczki, co wymaga monitorowania poziomu wapnia u pacjentów z czynnikami ryzyka.
bisfosfonian, ból mięśni, ból mięśniowo-szkieletowy, ból stawów, choroba grypopodobna, dyspepsja, hipokalcemia, kwas ibandronowy, martwica kości przewodu słuchowego zewnętrznego, martwica kości szczęki, nietypowe złamanie kości udowej, nietypowe złamanie podkrętarzowe, objawy grypopodobne, obrzęk naczynioruchowy, osteoporoza, osteoporoza pomenopauzalna, patofizjologia, pęcherzowe zapalenie skóry, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, rumień wielopostaciowy, tężyczka, wstrząs anafilaktyczny, zakrzepowe zapalenie żył, zaostrzenie astmy, zapalenie błony naczyniowej oka, zapalenie błony śluzowej żołądka, zapalenie nadtwardówki, zapalenie oka, zapalenie twardówki, zapalenie żył, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Działania niepożądane – Casaro 8 mg
Lek Casaro zawierający kandesartan cyleksetylu wykazuje profil działań niepożądanych typowy dla antagonistów receptora angiotensyny II (ARB). W terapii nadciśnienia tętniczego najczęściej obserwuje się zawroty głowy, ból głowy oraz infekcje układu oddechowego, przy czym odsetek przerwania leczenia z powodu działań niepożądanych wynosi około 3,1%, porównywalnie do placebo (3,2%). W leczeniu niewydolności serca działania niepożądane występują częściej, z przerwaniem terapii u 21,0% pacjentów (w porównaniu do 16,1% w grupie placebo), głównie z powodu hiperkaliemii, niedociśnienia i zaburzeń czynności nerek. Ryzyko tych powikłań jest wyższe u pacjentów powyżej 70. roku życia, z cukrzycą oraz stosujących inne leki wpływające na układ renina-angiotensyna-aldosteron. Monitorowanie stężenia potasu i kreatyniny w surowicy jest zalecane u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek. U dzieci i młodzieży (6-18 lat) profil bezpieczeństwa jest podobny, jednak częstość występowania niektórych działań niepożądanych, takich jak ból głowy, kaszel, wysypka czy niemiarowość zatokowa, jest wyższa niż u dorosłych.
agranulocytoza, antagonista receptora angiotensyny II, Casaro, hiperkaliemia, hiponatremia, infekcja układu oddechowego, inhibitor ACE, kandesartan cyleksetylu, kreatynina w surowicy, leukopenia, nadciśnienie tętnicze, neutropenia, niedociśnienie, niemiarowość zatokowa, nieprawidłowa czynność wątroby, niewydolność nerek, niewydolność serca, obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka, spironolakton, stężenie hemoglobiny, stężenie potasu, układ renina-angiotensyna-aldosteron, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie rytmu serca, zakażenie górnych dróg oddechowych, zapalenie nosogardła, zapalenie wątroby, zawroty głowy - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Toralis 10 mg + 5 mg
Toralis, zawierający lizynopryl (inhibitor ACE) oraz torasemid (diuretyk pętlowy), posiada liczne przeciwwskazania wymagające szczegółowej oceny przed rozpoczęciem terapii. Bezwzględne przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na składniki, ciążę i karmienie piersią, a także obrzęk naczynioruchowy w wywiadzie po inhibitorach ACE oraz dziedziczny lub idiopatyczny obrzęk naczynioruchowy ze względu na ryzyko zagrażającego życiu obrzęku dróg oddechowych. U pacjentów stosujących aliskiren z cukrzycą lub GFR <60 ml/min/1,73 m² istnieje ryzyko pogorszenia funkcji nerek i hiperkaliemii. Torasemid jest przeciwwskazany przy niewydolności nerek z bezmoczem, śpiączce wątrobowej, niedociśnieniu tętniczym, hipowolemii, hiponatremii, hipokaliemii oraz ciężkich zaburzeniach oddawania moczu, ze względu na ryzyko nasilenia zaburzeń elektrolitowych, hemodynamicznych i mikcji.
aliskiren, bezmocz, cukrzyca, diuretyk pętlowy, dziedziczny obrzęk naczynioruchowy, encefalopatia wątrobowa, hiperkalemia, hipokaliemia, hiponatremia, hipowolemia, inhibitor ACE, lizynopryl, nadwrażliwość, niedociśnienie tętnicze, niestabilne ciśnienie tętnicze, obrzęk naczynioruchowy, pochodna sulfonylomocznika, przerost gruczołu krokowego, przewlekła choroba nerek, śpiączka wątrobowa, stan przedśpiączkowy, torasemid, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie mikcji, zaburzenie oddawania moczu, zatrzymanie moczu - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Maysiglu 100 mg
Lek Maysiglu, zawierający sytagliptynę w dawkach 25 mg, 50 mg oraz 100 mg w formie tabletek powlekanych, ma jedno bezwzględne przeciwwskazanie do stosowania – nadwrażliwość na substancję czynną lub substancje pomocnicze. Przed rozpoczęciem terapii konieczne jest szczegółowe zebranie wywiadu alergologicznego, zwłaszcza w kierunku wcześniejszych reakcji na inhibitory DPP-4. Tabletki różnią się kolorem i wymiarami: 25 mg (różowe, średnica ok. 7 mm, grubość 2,0-3,2 mm), 50 mg (jasnopomarańczowe, średnica ok. 9 mm, grubość 2,8-3,8 mm) oraz 100 mg (brązowo-pomarańczowe, średnica ok. 11 mm, grubość 3,3-4,5 mm), przy czym przeciwwskazania dotyczą wszystkich dawek i form farmaceutycznych.
- Leksykon leków
Przeciwwskazania – Captopril Polfarmex 25 mg
Lek Captopril Polfarmex, zawierający kaptopryl w dawkach 12,5 mg, 25 mg oraz 50 mg, jest inhibitorem konwertazy angiotensyny (ACE) stosowanym w terapii nadciśnienia i innych schorzeń układu sercowo-naczyniowego. Przeciwwskazania do jego stosowania obejmują nadwrażliwość na kaptopryl, inne inhibitory ACE oraz substancje pomocnicze, w tym laktozę (obecna w ilościach: 17,85 mg w dawce 12,5 mg, 35,7 mg w dawce 25 mg i 71,4 mg w dawce 50 mg). Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko obrzęku naczynioruchowego, zwłaszcza u pacjentów z historią obrzęku po inhibitorach ACE lub z dziedzicznym/samoistnym obrzękiem angioneurotycznym, ze względu na potencjalne zagrożenie życia przy zajęciu górnych dróg oddechowych.
aliskiren, cukrzyca, filtracja kłębuszkowa, górne drogi oddechowe, hiperkaliemia, hipotensja, inhibitor konwertazy angiotensyny, kaptopryl, laktoza jednowodna, małowodzie, nadwrażliwość, nietolerancja laktozy, niewydolność nerek, obrzęk angioneurotyczny, obrzęk naczynioruchowy, toksyczność płodowa, trymestr ciąży, zaburzenie czynności nerek, zdarzenie sercowo-naczyniowe - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Subinit
Podczas terapii sunitynibem (Subinit) należy uwzględnić szerokie spektrum działań niepożądanych, w tym reakcje skórne (np. odbarwienie włosów, suchość skóry, pęcherze, wysypka dłoni i stóp), a także ciężkie reakcje, takie jak piodermia zgorzelinowa, rumień wielopostaciowy (EM), zespół Stevensa-Johnsona (SJS) i martwica toksyczno-rozpływna naskórka (TEN). W przypadku objawów SJS, TEN lub EM należy natychmiast przerwać leczenie, a w potwierdzonych przypadkach SJS/TEN nie wznawiać terapii. Konieczne jest unikanie jednoczesnego stosowania silnych induktorów i inhibitorów CYP3A4 ze względu na ryzyko zmiany stężenia sunitynibu w osoczu i skuteczności terapii. Należy monitorować pacjentów pod kątem krwotoków (np. z przewodu pokarmowego, układu oddechowego, nosa), które mogą być ciężkie i prowadzić do zgonu, zwłaszcza u osób stosujących leki przeciwzakrzepowe, z kontrolą morfologii krwi, czasu protrombinowego (PT) i INR. Do najczęstszych działań niepożądanych ze strony układu pokarmowego należą biegunka, nudności, wymioty, ból brzucha, zapalenie jamy ustnej i przełyku, a w rzadkich przypadkach perforacje przewodu pokarmowego.
aminotransferaza alaninowa, aminotransferaza asparaginianowa, czas protrombinowy, frakcja wyrzutowa lewej komory, hipoglikemia, induktor CYP3A4, inhibitor CYP3A4, INR, krwioplucie, krwotok z nosa, lek przeciwhistaminowy, lek przeciwwymiotny, lek przeciwzakrzepowy, małopłytkowość, martwica kości szczęki, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, martwicze zapalenie powięzi, mikroangiopatia zakrzepowa, morfologia krwi, nadczynność tarczycy, neutropenia, niedoczynność tarczycy, niedokrwienie mięśnia sercowego, niewydolność wątroby, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność nerek, piodermia zgorzelinowa, przemijający napad niedokrwienny, rumień wielopostaciowy, torsade de pointes, udar naczyniowy mózgu, wydłużenie odstępu QT, zakrzepica żył głębokich, zakrzepowa plamica małopłytkowa, zapalenie trzustki, zastoinowa niewydolność serca, zator tętnicy płucnej, zawał mózgu, zespół hemolityczno-mocznicowy, zespół nerczycowy, zespół odwracalnej tylnej leukoencefalopatii, zespół ostrego rozpadu guza, zespół Stevensa-Johnsona, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Entekavir Adamed 1 mg
Entekavir Adamed, dostępny w formie tabletek powlekanych o dawkach 0,5 mg i 1 mg, jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na entekawir lub na substancje pomocnicze, w tym laktozę, której zawartość wynosi odpowiednio 120,97 mg w tabletce 0,5 mg oraz 241,94 mg w tabletce 1 mg. Objawy nadwrażliwości mogą obejmować reakcje skórne (wysypka, świąd, pokrzywka), obrzęk naczynioruchowy, trudności w oddychaniu oraz reakcje anafilaktyczne, które stanowią bezwzględne przeciwwskazanie do kontynuacji terapii. Tabletki, mimo obecności linii podziału, nie powinny być dzielone, aby uniknąć nieprawidłowego dawkowania.
charakterystyka produktu leczniczego, duszność, dzielenie tabletek, entekawir, laktoza, nadwrażliwość na entekawir, nadwrażliwość na substancje pomocnicze, nietolerancja laktozy, obrzęk naczynioruchowy, reakcja anafilaktyczna, reakcja skórna, substancja czynna, substancja pomocnicza, tabletka powlekana, wirusowe zapalenie wątroby typu B - Leksykon leków
Działania niepożądane – ApoAmlo 5 mg
Amlodypina, antagonista wapnia z grupy dihydropirydyn, wykazuje szeroki profil działań niepożądanych, które należy uwzględnić w trakcie terapii. Najczęściej obserwowane objawy to obrzęk (bardzo często), uczucie zmęczenia i osłabienie (często), a także dolegliwości ze strony układu nerwowego, takie jak senność, zawroty głowy i ból głowy (często). Działania niepożądane obejmują również objawy sercowo-naczyniowe, w tym kołatanie serca i zaczerwienienie twarzy (często), a także zaburzenia rytmu serca i niedociśnienie tętnicze (niezbyt często). Ze strony przewodu pokarmowego często występują ból brzucha, nudności i niestrawność, a rzadziej wymioty i suchość błony śluzowej jamy ustnej. Bardzo rzadko mogą pojawić się poważne powikłania, takie jak zapalenie wątroby, żółtaczka, zapalenie trzustki, reakcje alergiczne, leukopenia, małopłytkowość oraz ciężkie reakcje skórne, w tym zespół Stevensa-Johnsona i toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka (TEN).
antagonista wapnia, bezsenność, ból brzucha, ból głowy, bradykardia, cholestaza, depresja, drżenie, duszność, ginekomastia, hiperglikemia, hipertonia, impotencja, kołatanie serca, kurcz mięśni, leukopenia, łysienie, małopłytkowość, migotanie przedsionków, neuropatia obwodowa, niedociśnienie tętnicze, niedoczulica, niestrawność, nieżyt błony śluzowej nosa, nokturia, obrzęk kostek, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk Quinckego, omdlenie, parestezja, plamica, pochodna dihydropirydyny, pokrzywka, rozrost dziąseł, rumień wielopostaciowy, senność, splątanie, szum uszny, tachykardia komorowa, toksyczne martwicze oddzielanie naskórka, zaburzenie oddawania moczu, zaburzenie rytmu serca, zaburzenie smaku, zaburzenie widzenia, zapalenie błony śluzowej żołądka, zapalenie naczyń krwionośnych, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zawał mięśnia sercowego, zawrót głowy, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry, zmiana nastroju, żółtaczka, zwiększona aktywność enzymów wątrobowych - Leksykon leków
Działania niepożądane – Trund 750 mg
Lewetyracetam (lek Trund) w dawkach 250 mg, 500 mg, 750 mg i 1000 mg wykazuje szeroki profil działań niepożądanych, potwierdzony na podstawie badań klinicznych obejmujących 3416 pacjentów oraz danych po wprowadzeniu do obrotu. Najczęstsze działania niepożądane to zapalenie błony śluzowej nosa i gardła, senność, bóle głowy, zmęczenie oraz zawroty głowy ośrodkowego pochodzenia. Występują również rzadkie, ale poważne powikłania hematologiczne (pancytopenia, agranulocytoza), immunologiczne (zespół DRESS, anafilaksja), neurologiczne (encefalopatia, złośliwy zespół neuroleptyczny) oraz zaburzenia psychiczne, w tym depresja, agresja i próby samobójcze. Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko jadłowstrętu nasilonego przy jednoczesnym stosowaniu topiramatu oraz odwracalność łysienia i encefalopatii po odstawieniu leku.
agranulocytoza, anafilaksja, choreoatetoza, dyskineza, encefalopatia, hiperkinezja, hiponatremia, jadłowstręt, leukopenia, lewetyracetam, małopłytkowość, napady częściowe, neutropenia, niewydolność wątroby, obrzęk naczynioruchowy, ostre uszkodzenie nerek, padaczka, pancytopenia, podwójne widzenie, rabdomioliza, rumień wielopostaciowy, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, topiramat, wydłużenie odstępu QT, wysypka polekowa z eozynofilią, zaburzenia psychotyczne, zahamowanie czynności szpiku kostnego, zapalenie błony śluzowej nosa i gardła, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zawroty głowy pochodzenia błędnikowego, zawroty głowy pochodzenia ośrodkowego, zespół DRESS, zespół Stevensa-Johnsona, złośliwy zespół neuroleptyczny - Leksykon substancji czynnych
Terpina – Działania niepożądane
Wodzian terpinu, stosowany jako składnik preparatów wykrztuśnych i mukolitycznych, występuje m.in. w Coldrex MaxGrip C w dawce 20 mg/tabletkę, w połączeniu z paracetamolem (500 mg), kofeiną (25 mg), chlorowodorkiem fenylefryny (5 mg) oraz kwasem askorbinowym (30 mg). Charakterystyka produktu nie wskazuje na specyficzne działania niepożądane przypisane bezpośrednio wodzianowi terpinu, jednak ze względu na wieloskładnikowy charakter preparatu, profil bezpieczeństwa determinuje suma działań niepożądanych wszystkich składników. Paracetamol może wywoływać bardzo rzadkie (<1/10 000) reakcje takie jak trombocytopenia, reakcje anafilaktyczne, skurcz oskrzeli u pacjentów z nadwrażliwością na NLPZ oraz zaburzenia czynności wątroby. Kofeina (25 mg) i fenylefryna (5 mg) mogą powodować objawy ze strony OUN (nerwowość, zawroty głowy, bezsenność), układu sercowo-naczyniowego (tachykardia, wzrost ciśnienia), a także reakcje alergiczne i zaburzenia żołądkowo-jelitowe.
alergiczne zapalenie skóry, alfa-adrenomimetyk, charakterystyka produktu leczniczego, chlorowodorek fenylefryny, dysfunkcja wątroby, działanie hepatotoksyczne, jaskra z zamkniętym kątem, jaskra zamykającego się kąta, kofeina, kołatanie serca, kwas acetylosalicylowy, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość skórna, niepokój ruchowy, niesteroidowy lek przeciwzapalny, obrzęk naczynioruchowy, paracetamol, preparat mukolityczny, preparat wykrztuśny, profil bezpieczeństwa, reakcja anafilaktyczna, rozrost gruczołu krokowego, rumień wielopostaciowy, skurcz oskrzeli, tachykardia, trombocytopenia, wodzian terpinu, zaburzenie czynności wątroby, zatrzymanie moczu, zawroty głowy, zespół Stevens-Johnsona - Leksykon leków
Działania niepożądane – Zenaro 5 mg
Lek Zenaro zawierający lewocetyryzynę w dawce 5 mg, będący antagonistą receptorów H1 drugiej generacji, charakteryzuje się korzystnym profilem bezpieczeństwa z niską częstością działań niepożądanych, które w 91,6% przypadków mają nasilenie łagodne lub umiarkowane. W badaniach klinicznych na 935 dorosłych i młodzieży (12-71 lat) najczęściej obserwowano senność (8,1% vs 3,1% placebo), ból głowy (2,6%), suchość w jamie ustnej (2,6%) oraz zmęczenie (2,5%). Odsetek przerwania terapii z powodu działań niepożądanych wyniósł 1%, co jest niższym wynikiem niż w grupie placebo (1,8%). W populacji pediatrycznej, zwłaszcza u dzieci 6-12 lat, senność występowała u 2,9% pacjentów, co również było istotnie wyższe niż w grupie kontrolnej (0,4%). Działania niepożądane ze strony przewodu pokarmowego (biegunka, zaparcia) oraz zaburzenia snu były częstsze u najmłodszych dzieci (6 miesięcy – 6 lat).
badanie kliniczne, bezsenność, biegunka, ból głowy, ból stawów, depresja, drgawki, duszność, działanie niepożądane, działanie sedatywne, farmakoterapia, kołatanie serca, lek przeciwhistaminowy drugiej generacji, lewocetyryzyna, myśl samobójcza, nadwrażliwość, nudności, obrzęk naczynioruchowy, omamy, omdlenie, parestezja, pokrzywka, profil bezpieczeństwa, reakcja anafilaktyczna, rozrost prostaty, senność, suchość w jamie ustnej, świąd, tachykardia, wymioty, wysypka polekowa, zaburzenie psychiczne, zaburzenie smaku, zaburzenie snu, zaburzenie układu immunologicznego, zaburzenie widzenia, zaburzenie żołądka i jelit, zapalenie wątroby, zatrzymanie moczu, zawroty głowy, zmęczenie - Leksykon leków
Działania niepożądane – Cefazolin Dali Pharma 1 g
Cefazolina, stosowana w formie proszku do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, wiąże się z szerokim spektrum działań niepożądanych o różnej częstości i nasileniu. Do najczęstszych należą infekcje grzybicze, takie jak kandydoza jamy ustnej (częstość ≥1/100 do <1/10) oraz kandydoza narządów płciowych i zapalenie pochwy (niezbyt często, ≥1/1 000 do <1/100). Rzadko obserwuje się zaburzenia morfologii krwi (leukopenia, neutropenia, trombocytopenia) oraz zaburzenia glikemii (hiperglikemia lub hipoglikemia). Bardzo rzadko (<1/10 000) mogą wystąpić poważne zaburzenia krzepnięcia krwi, szczególnie u pacjentów z niedoborem witaminy K1, niewydolnością wątroby lub nerek. Reakcje alergiczne obejmują wysypki, obrzęk naczynioruchowy, a w bardzo rzadkich przypadkach ciężkie reakcje skórne (zespół Lyella, Stevens-Johnsona) oraz wstrząs anafilaktyczny z objawami takimi jak obrzęk krtani, tachykardia i hipotensja. Neurologicznie mogą wystąpić drgawki, zwłaszcza u pacjentów z niewydolnością nerek leczonych wysokimi dawkami, a także zawroty głowy, zaburzenia snu i widzenia barw.
bazofilia, biegunka, cefazolina, drgawki, drożdżyca, duszność, enzymy wątrobowe, eozynofilia, gorączka polekowa, granulocytopenia, granulocytoza, hiperglikemia, kandydoza jamy ustnej, kandydoza narządów płciowych, leukocytoza, leukopenia, limfocytopenia, monocytoza, morfologia krwi, nefropatia, nefrotoksyczność, neutropenia, niedobór witaminy K1, niewydolność oddechowa, obrzęk krtani, obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka, proteinuria, reakcja anafilaktyczna, roztwór do wstrzykiwań, rumień wielopostaciowy, rzekomobłoniaste zapalenie jelita, splątanie, śródmiąższowe zapalenie nerek, śródmiąższowe zapalenie płuc, toksyczna nekroliza naskórka, trombocytopenia, wstrząs anafilaktyczny, wysięk opłucnowy, zaburzenia gospodarki węglowodanowej, zaburzenia krzepnięcia krwi, zapalenie pochwy, zapalenie wątroby, zapalenie zakrzepowe żył, zawroty głowy, zespół Lyella, zespół Stevensa-Johnsona, żółtaczka cholestatyczna