obrzęk naczynioruchowy
Obrzęk naczynioruchowy to nagła, miejscowa opuchlizna tkanek miękkich, przede wszystkim skóry i błon śluzowych, spowodowana zwiększoną przepuszczalnością naczyń krwionośnych. Charakteryzuje się szybkim rozwojem obrzęku, który może dotyczyć twarzy, warg, języka, krtani, kończyn, narządów płciowych lub przewodu pokarmowego.
Mechanizm powstawania obrzęku naczynioruchowego związany jest najczęściej z uwalnianiem mediatorów zapalnych, takich jak histamina, bradykinina czy leukotrieny. Wyróżnia się obrzęk alergiczny (mediowany przez IgE), niealergiczny (związany z działaniem leków, np. inhibitorów ACE), wrodzony (dziedziczny niedobór inhibitora C1-esterazy) oraz idiopatyczny (o nieznanej przyczynie).
Obrzęk naczynioruchowy górnych dróg oddechowych stanowi stan zagrożenia życia wymagający natychmiastowej interwencji. W przypadku obrzęku alergicznego leczenie obejmuje podanie adrenaliny, kortykosteroidów i leków przeciwhistaminowych. W obrzęku bradykininowym (np. dziedzicznym) stosuje się koncentrat inhibitora C1-esterazy, antagonistów receptora bradykininowego lub świeżo mrożone osocze.
Profilaktyka polega na identyfikacji i unikaniu czynników wyzwalających, edukacji pacjenta oraz, w przypadku obrzęku wrodzonego, na długoterminowym leczeniu zapobiegawczym inhibitorami C1-esterazy, antagonistami receptora bradykininowego lub lekami antyfibrynolitycznymi.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przeciwwskazania – Seretide 125 (125 mcg + 25 mcg)/dawkę inh.
Lek Seretide 125, aerozol inhalacyjny zawierający salmeterol (25 μg dawki dostarczonej) oraz flutykazon propionian (110 μg dawki dostarczonej) na dawkę inhalacyjną, posiada jedno kluczowe przeciwwskazanie – nadwrażliwość na którykolwiek ze składników preparatu, w tym substancje czynne oraz pomocnicze. Szczególną uwagę należy zwrócić na historię alergii pacjenta, obejmującą reakcje skórne (wysypka, pokrzywka, świąd), reakcje ze strony układu oddechowego (skurcz oskrzeli, duszność), obrzęk naczynioruchowy oraz anafilaksję. W przypadku potwierdzenia nadwrażliwości, stosowanie Seretide 125 jest bezwzględnie przeciwwskazane, a lekarz powinien rozważyć alternatywne metody leczenia oraz dokładnie udokumentować alergię w dokumentacji medycznej pacjenta.
- Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Mifoglame
Preparat Mifoglame zawierający sytagliptynę (100 mg) jest inhibitorem DPP-4 stosowanym w leczeniu cukrzycy typu 2, jednak nie jest wskazany w cukrzycy typu 1 ani w terapii kwasicy ketonowej. Istotnym ryzykiem związanym z jego stosowaniem jest możliwość wystąpienia ostrego zapalenia trzustki, które może manifestować się uporczywym, silnym bólem brzucha. W przypadku podejrzenia zapalenia trzustki należy natychmiast odstawić lek i wykluczyć inne potencjalne przyczyny, a po potwierdzeniu rozpoznania nie należy ponownie rozpoczynać terapii sytagliptyną. Szczególną ostrożność zaleca się u pacjentów z historią zapalenia trzustki. Ponadto, podczas stosowania sytagliptyny w monoterapii lub w skojarzeniu z lekami niepowodującymi hipoglikemii (np. metforminą, agonistami PPAR), częstość hipoglikemii jest zbliżona do placebo, natomiast ryzyko hipoglikemii wzrasta przy jednoczesnym stosowaniu insuliny lub pochodnych sulfonylomocznika, co wymaga rozważenia redukcji ich dawek.
agonista receptora PPAR, anafilaksja, charakterystyka produktu leczniczego, ciężka reakcja nadwrażliwości, cukrzyca typu 2, dializa otrzewnowa, hemodializa, hipoglikemia, inhibitor DPP-4, kwasica ketonowa, martwicze zapalenie trzustki, obrzęk naczynioruchowy, ostre zapalenie trzustki, pemfigoid pęcherzowy, pochodna sulfonylomocznika, schyłkowa niewydolność nerek, sytagliptyna, terapia skojarzona, zaburzenie czynności nerek, zapalenie trzustki, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczająca choroba skóry - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Ibuprofen Catalent 200 mg
Ibuprofen Catalent w postaci kapsułek miękkich 200 mg jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na ibuprofen, inne NLPZ, sorbitol (59,3 mg/kapsułkę) oraz czerwień koszenilową (E124), które mogą wywoływać reakcje alergiczne. Leku nie należy stosować u osób z historią reakcji nadwrażliwości na kwas acetylosalicylowy lub NLPZ, manifestujących się pokrzywką, nieżytem błony śluzowej nosa, obrzękiem naczynioruchowym czy astmą oskrzelową. Przeciwwskazania obejmują także czynną lub nawracającą chorobę wrzodową przewodu pokarmowego, aktywne lub nawracające krwawienia z przewodu pokarmowego oraz wcześniejsze perforacje związane z NLPZ. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z ciężką niewydolnością wątroby, nerek oraz serca (klasa IV wg NYHA), ze względu na ryzyko nasilenia niewydolności i retencji płynów.
astma oskrzelowa, choroba wrzodowa, czerwień koszenilowa, dziedziczna nietolerancja fruktozy, klasyfikacja NYHA, krwawienie z przewodu pokarmowego, kwas acetylosalicylowy, nadwrażliwość na ibuprofen, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność nerek, niewydolność serca, niewydolność wątroby, nieżyt błony śluzowej nosa, obrzęk naczynioruchowy, odwodnienie, ostra niewydolność nerek, owrzodzenie, perforacja przewodu pokarmowego, płytki krwi, pokrzywka, przewód tętniczy, reakcja alergiczna, retencja płynów, skaza krwotoczna, sorbitol, trzeci trymestr ciąży - Leksykon substancji czynnych
Cyna(II) chlorek dwuwodny – Działania niepożądane
Cyna(II) chlorek dwuwodny, obecny m.in. w preparacie PoltechColloid (0,17 mg w fiolce), jest stosowany w medycynie nuklearnej jako składnik radiofarmaceutyków. Dawka skuteczna promieniowania jonizującego w standardowych badaniach diagnostycznych zwykle nie przekracza 20 mSv, co mieści się w granicach akceptowalnego ryzyka indukcji nowotworów i wad dziedzicznych. Niemniej jednak, w wybranych sytuacjach klinicznych możliwe jest zastosowanie wyższych dawek. Działania niepożądane związane z podaniem preparatów zawierających cynę(II) chlorek dwuwodny obejmują objawy ze strony układu sercowo-naczyniowego (obniżone ciśnienie krwi, bradykardia), układu nerwowego (zaburzenia naczynioruchowe), oddechowego (spłycenie oddechu, skurcz oskrzeli), a także reakcje skórne i obrzęk naczynioruchowy, który może stanowić zagrożenie życia. Objawy ogólne to m.in. złe samopoczucie oraz bóle w klatce piersiowej lub plecach, wymagające różnicowania z poważniejszymi stanami klinicznymi.
astma, ból w klatce piersiowej, bradykardia, choroba nowotworowa, cyna(II) chlorek dwuwodny, dawka promieniowania, dawka skuteczna, duszność, indukcja nowotworu, lek przeciwalergiczny, medycyna nuklearna, niedociśnienie tętnicze, obrzęk naczynioruchowy, omdlenie, POChP, preparat radiofarmaceutyczny, promieniowanie jonizujące, reakcja skórna, rumień, rytm serca, skurcz oskrzeli, spłycenie oddechu, świąd, świsty oddechowe, wada dziedziczna, wysypka, zaburzenie naczynioruchowe, zawroty głowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Karbis 32 mg
Kandesartan cyleksetylu, dostępny w dawkach 8 mg, 16 mg i 32 mg, wykazuje profil bezpieczeństwa charakteryzujący się głównie łagodnymi i przemijającymi działaniami niepożądanymi. W badaniach nad nadciśnieniem tętniczym najczęściej obserwowano zawroty głowy, ból głowy oraz zakażenia układu oddechowego, z częstością ≥1% w porównaniu do placebo. Odsetek rezygnacji z terapii z powodu działań niepożądanych wynosił 3,1% dla kandesartanu i 3,2% dla placebo. U pacjentów z niewydolnością serca (program CHARM) działania niepożądane obejmowały hiperkaliemię, niedociśnienie i zaburzenia czynności nerek, z wyższym ryzykiem u osób >70 lat, z cukrzycą lub stosujących inhibitory ACE i spironolakton. Zaleca się regularne monitorowanie stężenia kreatyniny i potasu u tych pacjentów, natomiast u chorych na nadciśnienie bez zaburzeń nerek rutynowe badania nie są konieczne, choć u osób z dysfunkcją nerek kontrola jest wskazana.
agranulocytoza, ból głowy, hemoglobina, hiperkaliemia, hiponatremia, inhibitor ACE, kandesartan cyleksetylu, kaszel, kreatynina, leukopenia, nadciśnienie tętnicze, neutropenia, niedociśnienie, niedociśnienie tętnicze, niemiarowość zatokowa, niewydolność nerek, niewydolność serca, obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka, potas w surowicy, spironolakton, świąd, układ renina-angiotensyna-aldosteron, wysypka, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zakażenie górnych dróg oddechowych, zakażenie układu oddechowego, zapalenie nosogardła, zapalenie wątroby, zawroty głowy pochodzenia błędnikowego, zwężenie tętnicy nerkowej - Leksykon substancji czynnych
Cyproheptadyna – Wskazania do stosowania
Cyproheptadyna, substancja czynna produktu Peritol (4 mg cyproheptadyny chlorowodorku, odpowiadająca 4,3 mg półtorawodnego chlorowodorku), wykazuje szerokie spektrum działania w leczeniu schorzeń alergicznych, zwłaszcza tych przebiegających z intensywnym świądem. Wskazania obejmują m.in. ostrą i przewlekłą pokrzywkę, obrzęk naczynioruchowy, wysypki polekowe, wyprysk, kontaktowe zapalenie skóry, neurodermit, alergiczne i naczynioruchowe zapalenie błony śluzowej nosa, chorobę posurowiczą oraz miejscowe reakcje alergiczne po ukąszeniach owadów. Ponadto, cyproheptadyna jest stosowana w terapii naczyniowych bólów głowy, takich jak migrena i bóle głowy zależne od histaminy, a także jako element leczenia wspomagającego jadłowstręt psychiczny (anoreksję), gdzie działa stymulująco na apetyt i masę ciała. Produkt zawiera laktozę jednowodną (128 mg/tabletkę), co należy uwzględnić u pacjentów z nietolerancją laktozy.
alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, choroba alergiczna, choroba posurowicza, choroba współistniejąca, cyproheptadyna chlorowodorek, działanie niepożądane, jadłowstręt psychiczny, kontaktowe zapalenie skóry, lek przeciwhistaminowy, lichenifikacja, migrena, naczynioruchowe zapalenie błony śluzowej nosa, naczyniowy ból głowy, neurodermit, nietolerancja laktozy, obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka, świąd, uporczywy świąd, wyprysk, wysypka polekowa, zapalenie skóry - Leksykon leków
Działania niepożądane – Rivaxar 2,5 mg
Rywaroksaban, stosowany doustnie w dawce 2,5 mg, jest lekiem przeciwzakrzepowym o dobrze udokumentowanym profilu bezpieczeństwa, potwierdzonym w 13 badaniach klinicznych fazy III obejmujących 53103 pacjentów. Najczęstszym działaniem niepożądanym są krwawienia, z częstością 4,5% dla krwawień z nosa oraz 3,8% dla krwotoków z przewodu pokarmowego. Odsetek krwawień różni się w zależności od wskazania terapeutycznego, wahając się od 6,8% u pacjentów po aloplastyce stawu biodrowego lub kolanowego do 28 na 100 pacjentolat u osób z migotaniem przedsionków. Ryzyko krwawień jest szczególnie podwyższone u pacjentów z niekontrolowanym ciężkim nadciśnieniem tętniczym oraz u tych stosujących jednocześnie leki wpływające na hemostazę. Krwawienia mogą prowadzić do niedokrwistości pokrwotocznej, manifestującej się objawami takimi jak osłabienie, bladość, zawroty głowy, a w cięższych przypadkach do niedokrwienia mięśnia sercowego.
aloplastyka stawu, aminotransferazy, antagonista witaminy K, cholestaza, dławica piersiowa, hemostaza, hipoperfuzja, hipowolemia, krwawienie domięśniowe, krwawienie miesiączkowe, krwawienie z błon śluzowych, krwawienie z dziąseł, krwawienie z nosa, krwiomocz, krwioplucie, krwotok mózgowy, krwotok oczny, krwotok podspojówkowy, krwotok śródczaszkowy, krwotok z odbytnicy, krwotok z przewodu pokarmowego, lek przeciwzakrzepowy, migotanie przedsionków, nadciśnienie tętnicze, nadpłytkowość, niedociśnienie tętnicze, niedokrwienie mięśnia sercowego, niedokrwistość, niedokrwistość pokrwotoczna, niewydolność nerek, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność nerek, powikłanie krwotoczne, profilaktyka udaru, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, rywaroksaban, tachykardia, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, wstrząs anafilaktyczny, wylew krwi do stawu, zapalenie wątroby, zatorowość obwodowa, zespół ciasnoty przedziałów powięziowych, zespół DRESS, zespół Stevensa-Johnsona, żółtaczka, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon leków
Działania niepożądane – Sudafed 60 mg
Sudafed, zawierający pseudoefedryny chlorowodorek, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych o różnej częstości i nasileniu, potwierdzonych zarówno w badaniach klinicznych, jak i w raportach po wprowadzeniu do obrotu. Najczęściej obserwuje się zawroty głowy (≥1/100 do <1/10 pacjentów), suchość w jamie ustnej oraz nudności, natomiast bardzo rzadkie (<1/10 000) powikłania obejmują poważne zdarzenia neurologiczne (udar mózgu, zespół tylnej odwracalnej encefalopatii PRES, zespół odwracalnego zwężenia naczyń mózgowych RCVS), kardiologiczne (arytmia, zawał mięśnia sercowego, tachykardia, kołatanie serca), a także niedokrwienne zapalenie jelita grubego i niedokrwienną neuropatię nerwu wzrokowego. Działania te wymagają szczególnej uwagi klinicznej, zwłaszcza u pacjentów z predyspozycjami do chorób układu sercowo-naczyniowego, neurologicznego oraz urologicznego.
akatyzja, arytmia, bezsenność, ciśnienie tętnicze, drżenie, dyzuria, działanie antycholinergiczne, działanie sympatykomimetyczne, euforia, kołatanie serca, neuropatia nerwu wzrokowego, niedokrwienne zapalenie jelita, nudności, obrzęk naczynioruchowy, omamy, ostra uogólniona osutka krostkowa, parestezja, pseudoefedryna, reakcja nadwrażliwości, senność, suchość w ustach, tachykardia, udar mózgu, zatrzymanie moczu, zawał serca, zespół odwracalnego zwężenia naczyń mózgowych, zespół tylnej odwracalnej encefalopatii - Leksykon leków
Działania niepożądane – Ambroksol APTEO MED 30 mg/5 ml
Ambroksol chlorowodorek w postaci syropu 30 mg/5 ml wykazuje działania niepożądane o zróżnicowanej częstości występowania, klasyfikowane zgodnie z MedDRA. Najczęściej obserwuje się zaburzenia smaku (dysgeuzja), niedoczulicę gardła i jamy ustnej oraz nudności, wszystkie z częstością ≥1/100 do <1/10. Niezbyt często (≥1/1000 do <1/100) występują wymioty, biegunka, dyspepsja, ból brzucha oraz suchość w jamie ustnej. Rzadko (≥1/10000 do <1/1000) pojawiają się reakcje nadwrażliwości, wysypka i pokrzywka. Szczególną uwagę należy zwrócić na ciężkie reakcje skórne (SCAR) o częstości nieznanej, takie jak rumień wielopostaciowy, zespół Stevensa-Johnsona, toksyczna nekroliza naskórka oraz ostra uogólniona krostkowica, które mogą zagrażać życiu pacjenta.
ambroksol chlorowodorek, biegunka, ból brzucha, dysgeuzja, dyspepsja, działanie niepożądane, erythema multiforme, farmakonadzór, hipoestezja jamy ustnej, niedoczulica gardła, niedoczulica jamy ustnej, niestrawność, nudności, obrzęk naczynioruchowy, ostra uogólniona krostkowica, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, rumień wielopostaciowy, SCAR, suchość gardła, suchość jamy ustnej, świąd, toksyczna nekroliza naskórka, wstrząs anafilaktyczny, wymioty, wysypka, zaburzenie smaku, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Działania niepożądane – Levomine mini 20 mcg + 100 mcg
Levomin mini, jako złożony doustny środek antykoncepcyjny, wiąże się z ryzykiem wystąpienia działań niepożądanych o różnym nasileniu i częstości, w tym najczęściej zgłaszanymi objawami (≥1% do <10%) są nudności, ból brzucha, wzrost masy ciała, bóle głowy, obniżenie i zmienność nastroju oraz dolegliwości ze strony piersi, takie jak ból i tkliwość. Najpoważniejszym powikłaniem jest ryzyko zakrzepowo-zatorowe tętnic i żył, manifestujące się m.in. zakrzepicą żylną, zatorowością płucną, zawałem mięśnia sercowego czy udarem mózgu. Wskazane jest monitorowanie czynników ryzyka sercowo-naczyniowego, zwłaszcza u pacjentek z predyspozycjami takimi jak wiek, palenie tytoniu, otyłość, nadciśnienie tętnicze, zaburzenia lipidowe czy cukrzyca. Ponadto, stosowanie Levomine mini może prowadzić do zaburzeń metabolicznych (hipertriglicerydemia, zaburzenia tolerancji glukozy), zmian w funkcji wątroby, a także zwiększonego ryzyka rozwoju nowotworów, w tym raka szyjki macicy i nieznacznie podwyższonego ryzyka raka piersi, choć związek przyczynowy nie jest jednoznacznie potwierdzony.
antykoncepcja hormonalna, choroba Leśniowskiego-Crohna, choroba zakrzepowo-zatorowa, endometrioza, guz wątroby, hemolityczny zespół mocznicowy, hipertriglicerydemia, insulinooporność obwodowa, krwawienie śródcykliczne, lek indukujący enzymy wątrobowe, mięśniak macicy, migrena, nadciśnienie tętnicze, obrzęk naczynioruchowy, opryszczka ciążowa, ostuda, otoskleroza, padaczka, pląsawica Sydenhama, porfiria, przemijający napad niedokrwienny, rak piersi, rak szyjki macicy, rumień guzowaty, rumień wielopostaciowy, tętnicze zaburzenie zakrzepowo-zatorowe, toczeń rumieniowaty układowy, udar, wrzodziejące zapalenie jelita grubego, zaburzenie funkcji wątroby, zaburzenie tolerancji glukozy, zakrzepica żylna, zatorowość płucna, zatrzymanie płynów, zawał mięśnia sercowego, złożony doustny środek antykoncepcyjny, żółtaczka cholestatyczna, żylne zaburzenie zakrzepowo-zatorowe - Leksykon leków
Działania niepożądane – Piramil 10 mg 10 mg
Ramipryl, będący inhibitorem ACE, wykazuje charakterystyczny profil bezpieczeństwa, w którym dominują działania niepożądane takie jak uporczywy suchy kaszel oraz objawy niedociśnienia tętniczego. Do poważnych powikłań należą obrzęk naczynioruchowy, hiperkaliemia, zaburzenia czynności nerek i wątroby, zapalenie trzustki oraz ciężkie reakcje skórne, w tym neutropenia i agranulocytoza. Częstość występowania działań niepożądanych jest zróżnicowana, od bardzo częstych (≥1/10) do bardzo rzadkich (<1/10 000) oraz nieznanych. W zakresie hematologicznym obserwuje się eozynofilię (często), leukopenię, trombocytopenię (rzadko) oraz bardzo rzadko niewydolność szpiku kostnego i pancytopenię. Reakcje anafilaktyczne i zwiększone miano przeciwciał przeciwjądrowych występują rzadko, a zespół SIADH jest zgłaszany z częstością nieznaną. Hiperkaliemia jest częstym zaburzeniem metabolicznym, natomiast hiponatremia występuje z częstością nieznaną.
agranulocytoza, ból głowy, dławica piersiowa, drżenie, eozynofilia, hemoglobina, hiperkaliemia, hiponatremia, impotencja, inhibitor konwertazy angiotensyny, leukopenia, neutropenia, niedociśnienie, niedociśnienie tętnicze, niedokrwienie mięśnia sercowego, niedokrwistość hemolityczna, niewydolność szpiku kostnego, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność nerek, ostra niewydolność wątroby, pancytopenia, pokrzywka, ramipryl, rumień wielopostaciowy, skurcz oskrzeli, suchy kaszel, tachykardia, toksyczne martwicze oddzielanie naskórka, trombocytopenia, zapalenie naczyń, zapalenie spojówek, zapalenie trzustki, zawał mięśnia sercowego, zawroty głowy, zespół nieadekwatnego wydzielania hormonu antydiuretycznego, zespół Stevensa-Johnsona, żółtaczka cholestatyczna - Leksykon leków
Działania niepożądane – Alpragen 0,5 mg
Alprazolam, jako benzodiazepina, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, z których najczęstsze to senność (około 10% pacjentów), bóle głowy, zaburzenia pamięci, zawroty głowy, ataksja oraz zaburzenia psychiczne takie jak drażliwość, depresja i zaburzenia snu. Istotne jest ryzyko uzależnienia fizycznego i psychicznego, a także wystąpienia zespołu odstawienia przy nagłym przerwaniu terapii, objawiającego się m.in. skurczami mięśni, wymiotami, drżeniem i konwulsjami. Reakcje paradoksalne, takie jak pobudzenie, agresja czy psychozy, występują częściej u osób starszych. Dodatkowo, alprazolam może powodować zaburzenia pamięci, niekorzystne zmiany behawioralne, a także zwiększać ryzyko wypadków drogowych poprzez upośledzenie zdolności prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn.
agranulocytoza, akatyzja, ataksja, benzodiazepina, ciśnienie śródgałkowe, częstomocz, depersonalizacja, derealizacja, dyskineza, dyskomfort w nadbrzuszu, dystonia, hiperprolaktynemia, hiperwentylacja, kołatanie serca, lęk napadowy, moczenie nocne, nadwrażliwość na światło, niedociśnienie tętnicze, niepamięć, nietrzymanie moczu, objawy grypopodobne, objawy z odbicia, obrzęk naczynioruchowy, omam, ośrodkowy układ nerwowy, parestezja, reakcja paradoksalna, sedacja, spowolnienie psychoruchowe, szum uszny, tachykardia, uderzenie gorąca, uzależnienie fizyczne, zaburzenie afektywne, zaburzenie erekcji, zaburzenie miesiączkowania, zaburzenie osobowości, zaburzenie poznawcze, zaburzenie seksualne, zaburzenie widzenia, zakażenie górnych dróg oddechowych, zapalenie wątroby, zatrzymanie moczu, zespół odstawienia, żółtaczka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Respifortin 600 mg
Acetylocysteina w dawce 600 mg, stosowana w formie tabletek musujących Respifortin, może wywoływać działania niepożądane o różnej częstości i nasileniu, które dotyczą głównie układu pokarmowego (np. stan zapalny błony śluzowej jamy ustnej, wymioty, biegunka, ból brzucha, nudności – częstość niezbyt częsta ≥ 1/1 000 do <1/100), układu nerwowego (ból głowy), układu oddechowego (skurcz oskrzeli, duszność – rzadko ≥ 1/10 000 do <1/1 000), a także reakcji nadwrażliwości immunologicznych (np. pokrzywka, wysypka, obrzęk naczynioruchowy, wstrząs anafilaktyczny – bardzo rzadko <1/10 000). Szczególną uwagę należy zwrócić na możliwość wystąpienia ciężkich reakcji skórnych, takich jak zespół Stevensa-Johnsona i toksyczna nekroliza naskórka, które choć bardzo rzadkie, wymagają natychmiastowego odstawienia leku. Ponadto acetylocysteina może wpływać na zmniejszenie agregacji płytek krwi, co jest istotne u pacjentów z zaburzeniami hemostazy lub przyjmujących leki przeciwzakrzepowe.
acetylocysteina, agregacja płytek krwi, biegunka, ból brzucha, ból głowy, duszność, lek przeciwzakrzepowy, nadreaktywność oskrzeli, niedociśnienie tętnicze, niestrawność, nudności, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk twarzy, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, reakcja rzekomoanafilaktyczna, Respifortin, skurcz oskrzeli, szumy uszne, tachykardia, toksyczna nekroliza naskórka, wstrząs anafilaktyczny, wymioty, zaburzenie hemostazy, zapalenie błony śluzowej jamy ustnej, zespół Lyella, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Działania niepożądane – Simvasterol 20 mg
Symwastatyna zawarta w preparacie Simvasterol wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa potwierdzony w dużych, długoterminowych badaniach klinicznych, takich jak HPS (n=20 536) i 4S (n=4 444). W badaniu HPS stosowanie dawki 40 mg/dobę przez średnio 5 lat nie różniło się istotnie pod względem działań niepożądanych w porównaniu z placebo, z częstością miopatii poniżej 0,1% oraz podwyższeniem aminotransferaz (>3× ULN) u 0,21% pacjentów. Wysoka dawka 80 mg/dobę wiązała się z istotnie wyższym ryzykiem miopatii (1,0% vs 0,02% przy 20 mg/dobę). Profil bezpieczeństwa u dzieci i młodzieży z heterozygotyczną hipercholesterolemią był podobny do placebo, jednak długoterminowy wpływ na rozwój fizyczny i płciowy pozostaje nieznany.
aminotransferazy, anafilaksja, działanie niepożądane, eozynofilia, fotowrażliwość, ginekomastia, heterozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna, immunozależna miopatia martwicza, kinaza kreatynowa, małopłytkowość, miopatia, neuropatia obwodowa, niedokrwistość, niewydolność wątroby, obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka, rabdomioliza, śródmiąższowa choroba płuc, symwastatyna, zaburzenia funkcji poznawcze, zapalenie naczyń, zapalenie stawów, zapalenie wątroby, zespół nadwrażliwości, zespół toczniopodobny, żółtaczka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Atorvastatin Teva Pharmaceuticals Polska 10 mg
Analiza profilu bezpieczeństwa atorwastatyny (Atorvox) opiera się na danych z badań klinicznych obejmujących 16 066 pacjentów leczonych średnio przez 53 tygodnie. Odsetek przerwania terapii z powodu działań niepożądanych wyniósł 5,2% w grupie atorwastatyny versus 4,0% w grupie placebo. Najczęściej obserwowanymi działaniami niepożądanymi były infekcje górnych dróg oddechowych, bóle mięśniowo-szkieletowe, zaburzenia żołądkowo-jelitowe oraz podwyższenie aktywności aminotransferaz i kinazy kreatynowej (CK). Istotne klinicznie podwyższenie aminotransferaz (>3x GGN) wystąpiło u 0,8% pacjentów, a zwiększenie CK (>3x GGN) u 2,5%, z czego 0,4% miało wartości >10x GGN. Działania niepożądane obejmowały także rzadkie przypadki miopatii, rabdomiolizy, reakcji alergicznych, zaburzeń neurologicznych i skórnych, a także metaboliczne, takie jak hiperglikemia i hipoglikemia. Profil bezpieczeństwa u dzieci i młodzieży (10-17 lat) był zbliżony do dorosłych, bez wpływu na wzrost i dojrzewanie płciowe.
aminotransferaza, anafilaksja, anoreksja, atorwastatyna, badanie czynności wątroby, ból stawu, cholestaza, działanie niepożądane, ginekomastia, glukoza we krwi, hiperglikemia, hipoglikemia, immunozależna miopatia martwicza, inhibitor reduktazy HMG-CoA, kinaza kreatynowa, leukocyturia, małopłytkowość, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, miopatia, neuropatia obwodowa, niedoczulica, niewydolność wątroby, obrzęk naczynioruchowy, parestezja, rabdomioliza, rumień wielopostaciowy, skala Tannera, śródmiąższowa choroba płuc, statyna, zapalenie mięśni, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Metformax SR Combi
Produkt leczniczy Metformax SR Combi, zawierający sytagliptynę oraz metforminę chlorowodorek w formie tabletek o zmodyfikowanym uwalnianiu, jest przeciwwskazany u pacjentów z cukrzycą typu 1 oraz w przebiegu kwasicy ketonowej. Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko ostrego zapalenia trzustki, które może wystąpić podczas terapii inhibitorami DPP-4, w tym sytagliptyną. Objawem alarmującym jest uporczywy, silny ból brzucha, a w przypadku podejrzenia zapalenia trzustki konieczne jest natychmiastowe odstawienie leku. Ponadto, kwasica mleczanowa, choć rzadka, stanowi poważne powikłanie związane z metforminą, szczególnie przy pogorszeniu czynności nerek, chorobach układu krążenia, oddechowego lub posocznicy. Ryzyko to wzrasta przy GFR < 30 ml/min, odwodnieniu, niewydolności wątroby, nadmiernym spożyciu alkoholu oraz stosowaniu leków nefrotoksycznych. Charakterystyczne objawy kwasicy mleczanowej to duszność kwasicza, ból brzucha, skurcze mięśni, astenia oraz hipotermia prowadząca do śpiączki. W badaniach laboratoryjnych obserwuje się pH krwi < 7,35 oraz stężenie mleczanów > 5 mmol/l.
anafilaksja, astenia, cukrzyca typu 1, cukrzyca typu 2, czynność nerek, duszność kwasicza, hipoglikemia, hipotermia, inhibitor DPP-4, insulina, ketoza, kwasica ketonowa, kwasica mleczanowa, luka anionowa, martwicze zapalenie trzustki, metformina, nefropatia kontrastowa, niewydolność wątroby, obrzęk naczynioruchowy, ostre zapalenie trzustki, pemfigoid pęcherzowy, pochodna sulfonylomocznika, posocznica, przesączanie kłębuszkowe, reakcja nadwrażliwości, środek kontrastowy jodowy, sytagliptyna, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczająca choroba skóry, znieczulenie ogólne, znieczulenie podpajęczynówkowe, znieczulenie zewnątrzoponowe - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Neurontin 300 300 mg
Produkt leczniczy Neurontin (gabapentyna) w kapsułkach twardych o dawkach 100 mg, 300 mg oraz 400 mg jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną lub składniki pomocnicze, w tym laktozę jednowodną. Zawartość laktozy jednowodnej różni się w zależności od dawki: 13 mg w kapsułce 100 mg, 41 mg w 300 mg oraz 54 mg w 400 mg. Lekarz powinien szczególnie unikać przepisywania Neurontinu pacjentom z historią reakcji alergicznych na gabapentynę (np. wysypka, pokrzywka, obrzęk naczynioruchowy), alergią na składniki pomocnicze lub nietolerancją laktozy, która może być wywołana przez zawartość laktozy w kapsułkach.
anafilaksja, duszność, gabapentyna, kapsułka żelatynowa, laktoza jednowodna, lek przeciwpadaczkowy, nadwrażliwość na substancję czynną, nietolerancja laktozy, objaw alergiczny, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk twarzy, pokrzywka, reakcja nadwrażliwości, skórna reakcja alergiczna, substancja pomocnicza, wysypka skórna, zaburzenie żołądkowo-jelitowe - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Bilant 20 mg
Lek Bilant w dawce 20 mg, zawierający bilastynę, jest dostępny w formie okrągłych, obustronnie wypukłych tabletek o średnicy około 7 mm, przeznaczonych do stosowania u pacjentów bez przeciwwskazań. Jedynym bezwzględnym przeciwwskazaniem do jego stosowania jest nadwrażliwość na bilastynę lub którąkolwiek substancję pomocniczą preparatu. W trakcie wywiadu lekarskiego należy szczególnie uwzględnić historię reakcji alergicznych na bilastynę lub inne leki przeciwhistaminowe, które mogą manifestować się wysypką, świądem, pokrzywką, obrzękiem naczynioruchowym, trudnościami w oddychaniu lub reakcjami anafilaktycznymi. Pacjenci z potwierdzoną alergią na składniki pomocnicze również nie powinni stosować tego leku.
- Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Ibuprofen Hasco
Produkt Ibuprofen Hasco w dawce 200 mg (kapsułki miękkie) wymaga szczególnej ostrożności podczas stosowania, zwłaszcza u pacjentów z chorobami autoimmunologicznymi (toczeń rumieniowaty układowy, mieszana choroba tkanki łącznej), wrodzonymi zaburzeniami metabolizmu porfiryn, chorobami przewodu pokarmowego (wrzodziejące zapalenie jelita grubego, choroba Leśniowskiego-Crohna), nadciśnieniem tętniczym, łagodną do umiarkowanej zastoinową niewydolnością serca, zaburzeniami czynności nerek i wątroby oraz u osób z zaburzeniami krzepnięcia. Stosowanie ibuprofenu wiąże się z ryzykiem poważnych działań niepożądanych, takich jak krwawienia z przewodu pokarmowego, owrzodzenia, perforacje, a także ryzykiem incydentów sercowo-naczyniowych przy dawkach powyżej 1200 mg/dobę, szczególnie przy dawce 2400 mg/dobę. U pacjentów w podeszłym wieku oraz u dzieci i młodzieży odwodnionych ryzyko nefrotoksyczności jest zwiększone. Zaleca się stosowanie najmniejszej skutecznej dawki przez najkrótszy możliwy czas oraz unikanie jednoczesnego stosowania z innymi NLPZ i lekami zwiększającymi ryzyko krwawień (kortykosteroidy, leki przeciwzakrzepowe, inhibitory wychwytu serotoniny, kwas acetylosalicylowy).
astma oskrzelowa, choroba Leśniowskiego-Crohna, choroba naczyń mózgowych, choroba naczyń obwodowych, choroba niedokrwienna serca, dziedziczna nietolerancja fruktozy, hematuria, incydent zatorowo-zakrzepowy, inhibitor agregacji płytek krwi, inhibitor cyklooksygenazy-2, jałowe zapalenie opon mózgowych, kortykosteroid, krwotok z przewodu pokarmowego, lek przeciwzakrzepowy, martwica brodawek nerkowych, mieszana choroba tkanki łącznej, nefropatia analgetyczna, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność nerek, obrzęk naczynioruchowy, ostra uogólniona osutka krostkowa, ostre śródmiąższowe zapalenie nerek, owrzodzenie, perforacja, pokrzywka, polip nosa, porfiria, porfiria przerywana ostra, pozaszpitalne bakteryjne zapalenie płuc, proteinuria, przewlekłe zapalenie błony śluzowej nosa, rumień wielopostaciowy, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, skurcz oskrzeli, toczeń rumieniowaty układowy, toksyczne martwicze oddzielenie naskórka, udar, wrzodziejące zapalenie jelita grubego, zaburzenie hematopoezy, zaburzenie krzepnięcia krwi, zapalenie migdałków podniebiennych, zapalenie zatok, zastoinowa niewydolność serca, zawał mięśnia sercowego, zespół DRESS, zespół Kounisa, zespół nerczycowy, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry - Leksykon leków
Działania niepożądane – Noxizol 10 mg
Zolpidem winian, substancja czynna leku Noxizol 10 mg, wykazuje działania niepożądane zależne od dawki, szczególnie dotyczące ośrodkowego układu nerwowego oraz przewodu pokarmowego. Działania te są częstsze i bardziej nasilone u pacjentów w podeszłym wieku. Do często obserwowanych działań należą zakażenia górnych i dolnych dróg oddechowych, zaburzenia psychiczne takie jak omamy, pobudzenie, koszmary senne, a także zaburzenia neurologiczne: senność, ból głowy, zawroty głowy, nasilona bezsenność i niepamięć następcza. W obrębie przewodu pokarmowego często występują biegunka, nudności, wymioty i ból brzucha. Zgłaszane są również reakcje alergiczne, w tym obrzęk naczynioruchowy o nieznanej częstości, stanowiący zagrożenie życia. Ponadto, mogą pojawić się objawy takie jak zwiększona aktywność enzymów wątrobowych, osłabienie mięśni, uczucie zmęczenia oraz ryzyko upadków, szczególnie u osób starszych.
ataksja, bezsenność z odbicia, enzymy wątrobowe, koszmar senny, niepamięć następcza, niewydolność oddechowa, obrzęk naczynioruchowy, omam, ośrodkowy układ nerwowy, podwójne widzenie, reakcja paradoksalna, somnambulizm, splątanie, tolerancja na lek, układ immunologiczny, urojenie, uzależnienie od leków, zaburzenia popędu płciowego, zaburzenie chodu, zakażenie dolnych dróg oddechowych, zakażenie górnych dróg oddechowych, złożone zachowanie podczas snu, zolpidem winian - Leksykon leków
Działania niepożądane – Febuxostat Solinea 80 mg
Febuksostat, stosowany w leczeniu hiperurykemii i dny moczanowej, posiada dobrze udokumentowany profil bezpieczeństwa oparty na danych od 4072 pacjentów przyjmujących dawki od 10 mg do 300 mg. Najczęściej obserwowane działania niepożądane to zaostrzenie dny moczanowej, zaburzenia czynności wątroby, biegunka, nudności, ból głowy, wysypka i obrzęk, zwykle o nasileniu łagodnym lub umiarkowanym. Szczególną uwagę należy zwrócić na rzadkie, ale poważne reakcje nadwrażliwości, takie jak zespół Stevensa-Johnsona, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka oraz reakcje anafilaktyczne, które mogą prowadzić do wstrząsu. Działania niepożądane zostały sklasyfikowane według częstości występowania: często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1000 do <1/100) oraz rzadko (≥1/10000 do <1/1000), obejmując szeroki zakres objawów ze strony układu krwiotwórczego, immunologicznego, nerwowego, pokarmowego, wątroby, skóry i innych narządów.
agranulocytoza, bezsenność, białkomocz, biegunka, ból głowy, cewkowo-śródmiąższowe zapalenie nerek, cukrzyca, dna moczanowa, duszność, dysfagia, eozynofilia, febuksostat, hiperlipidemia, hiperurykemia, jadłowstręt, kamica nerkowa, kamica żółciowa, kolchicyna, krwiomocz, migotanie przedsionków, nadciśnienie tętnicze, niedowład połowiczy, niewydolność nerek, nudności, obrzęk, obrzęk naczynioruchowy, pancytopenia, parestezja, pokrzywka, rabdomioliza, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, refluks żołądkowo-przełykowy, świąd, szumy uszne, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, trombocytopenia, wstrząs anafilaktyczny, wybroczyny, wysypka, zaburzenia czynności wątroby, zaostrzenie dny moczanowej, zapalenie oskrzeli, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zespół Stevensa-Johnsona, żółtaczka - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Etopiryna 300 mg + 100 mg + 50 mg
Etopiryna jest preparatem zawierającym kwas acetylosalicylowy (300 mg), etenzamid (100 mg) oraz kofeinę (50 mg), którego stosowanie jest przeciwwskazane u pacjentów z nadwrażliwością na składniki leku, zwłaszcza na kwas acetylosalicylowy, występującą u 0,3% populacji, a u 20% chorych na astmę oskrzelową lub przewlekłą pokrzywkę. Lek może wywoływać reakcje alergiczne, w tym pokrzywkę i wstrząs anafilaktyczny, szczególnie u osób z astmą, przewlekłymi chorobami układu oddechowego, gorączką sienną oraz obrzękiem błony śluzowej nosa. Etopiryna jest przeciwwskazana u pacjentów z aktywną chorobą wrzodową żołądka i/lub dwunastnicy oraz u osób z krwawieniami z przewodu pokarmowego ze względu na ryzyko zaostrzenia tych stanów. Ponadto, nie należy jej stosować u pacjentów z ciężką niewydolnością wątroby, nerek i serca, zaburzeniami krzepnięcia, a także u osób przyjmujących leki przeciwzakrzepowe, ze względu na zwiększone ryzyko powikłań krwotocznych i toksycznych.
astma oskrzelowa, choroba wrzodowa dwunastnicy, choroba wrzodowa żołądka, encefalopatia, etenzamid, gorączka sienna, hemofilia, hemoliza, heparyna, katar sienny, kofeina, krwawienie z przewodu pokarmowego, kwas acetylosalicylowy, laktoza jednowodna, lek przeciwzakrzepowy, małopłytkowość, metotreksat, mielotoksyczność, nadwrażliwość na kwas acetylosalicylowy, niedobór dehydrogenazy glukozo-6-fosforanowej, niesteroidowy lek przeciwzapalny, nietolerancja laktozy, niewydolność nerek, niewydolność serca, niewydolność wątroby, obrzęk błony śluzowej nosa, obrzęk naczynioruchowy, pochodna kumaryny, przewlekła pokrzywka, skurcz oskrzeli, stłuszczenie wątroby, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenie krzepnięcia krwi, zespół Reye’a - Leksykon leków
Działania niepożądane – Ambroksol Hasco 30 mg
Podczas terapii ambroksolem chlorowodorkiem (Ambroksol Hasco, 30 mg tabletki) najczęściej obserwuje się działania niepożądane ze strony układu pokarmowego, w tym nudności o częstości ≥1/100 do <1/10, biegunki, wymiotów, niestrawności oraz bólu brzucha z częstością ≥1/1 000 do <1/100. Reakcje skórne, takie jak wysypka i pokrzywka, występują rzadko (≥1/10 000 do <1/1 000). Szczególnie istotne są ciężkie reakcje skórne o nieznanej częstości, w tym rumień wielopostaciowy, zespół Stevensa-Johnsona, toksyczna martwica naskórka oraz ostra uogólniona krostkowica, które mogą stanowić zagrożenie życia pacjenta.
ambroksol chlorowodorek, Ambroksol Hasco, biegunka, ból brzucha, dyspepsja, konwencja MedDRA, leukocytoza, mukolityk, niestrawność, nudności, obrzęk naczynioruchowy, ostra uogólniona krostkowica, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, rumień wielopostaciowy, świąd, toksyczna martwica naskórka, wstrząs anafilaktyczny, wymioty, wysypka, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Działania niepożądane – Tadamen 10 mg
Tadalafil, substancja czynna leku Tadamen 10 mg, wykazuje dobrze poznany profil bezpieczeństwa oparty na badaniach klinicznych obejmujących 8022 pacjentów leczonych tadalafilem oraz 4422 pacjentów z placebo. Najczęściej obserwowanymi działaniami niepożądanymi są ból głowy, niestrawność, ból pleców i mięśni, które mają zazwyczaj łagodny lub umiarkowany charakter i pojawiają się najczęściej w ciągu pierwszych 10-30 dni terapii. Częstość występowania działań niepożądanych koreluje z dawką. Rzadziej występują poważniejsze incydenty, takie jak zawał mięśnia sercowego, niestabilna dławica piersiowa, niedociśnienie tętnicze, nadciśnienie, a także zaburzenia widzenia, w tym niezapalna przednia niedokrwienna neuropatia nerwu wzrokowego (NAION) oraz centralna surowicza chorioretinopatia. W grupie pacjentów powyżej 65. roku życia częściej zgłaszano biegunkę i zawroty głowy, zwłaszcza przy dawce 5 mg raz na dobę stosowanej w łagodnym rozroście gruczołu krokowego.
ból brzucha, ból głowy, ból mięśni, ból pleców, bradykardia zatokowa, centralna surowicza chorioretinopatia, choroba refluksowa przełyku, częstoskurcz, duszność, hemospermia, kołatanie serca, krwawienie z nosa, krwiomocz, krwotok z prącia, łagodny rozrost gruczołu krokowego, migrena, nadciśnienie tętnicze, nagła głuchota, nagłe zaczerwienienie twarzy, nagły zgon sercowy, NAION, napad drgawkowy, niedociśnienie tętnicze, niestabilna dławica piersiowa, niestrawność, niewyraźne widzenie, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk obwodowy, obrzęk twarzy, pokrzywka, priapizm, profil bezpieczeństwa, przedłużony wzwód, przekrwienie błony śluzowej nosa, przemijająca amnezja, reakcja nadwrażliwości, szumy uszne, tadalafil, Tadamen, TIA, ubytek pola widzenia, udar mózgu, zaburzenia elektrokardiograficzne, zawał mięśnia sercowego, zawroty głowy, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Levomine midi
Levomine midi, zawierający 30 µg etynyloestradiolu i 125 µg lewonorgestrelu, jest złożonym hormonalnym środkiem antykoncepcyjnym, którego stosowanie wiąże się ze zwiększonym ryzykiem żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej (ŻChZZ). Ryzyko to wynosi około 6-7 przypadków na 10 000 kobiet rocznie, w porównaniu do 2 na 10 000 u kobiet niestosujących antykoncepcji hormonalnej. Szczególnie istotne jest pierwsze rok stosowania oraz wznowienie terapii po przerwie ≥4 tygodni. Czynniki ryzyka ŻChZZ obejmują m.in. otyłość (BMI >30 kg/m²), długotrwałe unieruchomienie, dodatni wywiad rodzinny, choroby współistniejące (np. nowotwory, toczeń rumieniowaty układowy), oraz wiek >35 lat. Objawy zakrzepicy żył głębokich i zatorowości płucnej wymagają natychmiastowej konsultacji lekarskiej. Ponadto, stosowanie Levomine midi jest przeciwwskazane przy obecności wielu czynników ryzyka zakrzepicy żylnej, gdyż ryzyko jest synergistyczne i może przekraczać sumę pojedynczych czynników.
aminotransferaza alaninowa, cholestaza, choroba Leśniowskiego-Crohna, cukrzyca, dyslipoproteinemia, hemolityczny zespół mocznicowy, hiperhomocysteinemia, hipertriglicerydemia, incydent naczyniowo-mózgowy, kamica żółciowa, krwotok wewnątrzbrzuszny, migotanie przedsionków, nadciśnienie tętnicze, napad naczyniowo-mózgowy, niedokrwistość sierpowatokrwinkowa, nowotwór wątroby, obrzęk naczynioruchowy, oporność na insulinę, ostuda, otoskleroza, pemfigoid ciężarnych, pląsawica Sydenhama, porfiria, przemijający napad niedokrwienny, rak piersi, rak szyjki macicy, tętnicze zaburzenia zakrzepowo-zatorowe, toczeń rumieniowaty układowy, udar mózgu, wirus brodawczaka ludzkiego, wirusowe zapalenie wątroby typu C, wrzodziejące zapalenie okrężnicy, zaburzenie czynności wątroby, zakrzepica tętnicza, zakrzepica żył głębokich, zakrzepica żylna, zapalenie trzustki, zatorowość płucna, zawał mięśnia sercowego, żółtaczka cholestatyczna, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon leków
Działania niepożądane – Ceurolex SR 8 mg
Ropinirol, stosowany w dawkach do 24 mg/dobę w leczeniu choroby Parkinsona zarówno w monoterapii, jak i w terapii skojarzonej z lewodopą, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych. W monoterapii bardzo często obserwuje się senność i nudności, często omdlenia, zawroty głowy oraz niedociśnienie ortostatyczne, a także zaparcia i zgagę. W terapii skojarzonej z lewodopą często występują dyskinezy, wymioty, ból brzucha oraz obrzęk nóg. Zaburzenia psychiczne, takie jak omamy (często), dezorientacja i reakcje psychotyczne (niezbyt często), a także zaburzenia kontroli impulsów (częstość nieznana) manifestujące się patologicznym hazardem, hiperseksualnością czy kompulsywnym objadaniem, wymagają szczególnej uwagi klinicznej. Reakcje nadwrażliwości, w tym pokrzywka i obrzęk naczynioruchowy, oraz reakcje wątrobowe z podwyższeniem enzymów wątrobowych występują z częstością nieznaną.
agonista dopaminy, agresja, apatia, ból brzucha, choroba Parkinsona, czkawka, depresja, dezorientacja, dysfagia, dyskineza, enzym wątrobowy, lewodopa, majaczenie, mania, nagły napad snu, niedociśnienie, niedociśnienie ortostatyczne, nudności, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk nóg, obrzęk obwodowy, omamy, omdlenie, paranoja, patologiczny hazard, pokrzywka, reakcja nadwrażliwości, reakcja psychotyczna, reakcja wątrobowa, ropinirol, senność, spontaniczna erekcja, urojenia, wymioty, zaburzenie kontroli impulsów, zaparcie, zawroty głowy, zespół odstawienia agonisty dopaminy, zespół rozregulowania dopaminy, zgaga, zwiększone libido - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Ramipril Actavis
Ramipryl, jako inhibitor ACE, jest przeciwwskazany w ciąży ze względu na ryzyko teratogenne i powinien być natychmiast odstawiony po jej potwierdzeniu. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z aktywacją układu renina-angiotensyna-aldosteron, w tym z ciężkim nadciśnieniem, niewydolnością serca, zwężeniem tętnicy nerkowej, odwodnieniem czy marskością wątroby, ze względu na ryzyko znacznego spadku ciśnienia tętniczego i upośledzenia funkcji nerek. Zaleca się korektę hipowolemii i niedoborów sodu przed terapią oraz ścisłe monitorowanie ciśnienia i parametrów nerkowych, zwłaszcza w początkowych tygodniach leczenia i u osób starszych. Przed planowanymi zabiegami operacyjnymi ramipryl powinien być odstawiony na co najmniej 24 godziny, aby zmniejszyć ryzyko hipotensji śródoperacyjnej.
agranulocytoza, ciężkie nadciśnienie tętnicze, ewerolimus, hiperkaliemia, hiponatremia, hipowolemia, inhibitor ACE, inhibitor mTOR, kolagenoza, leukopenia, małopłytkowość, marskość wątroby, niedokrwistość, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk naczynioruchowy jelit, racekadotryl, reakcja anafilaktyczna, sakubitryl z walsartanem, SIADH, stenoza zastawki aortalnej, supresja szpiku kostnego, syrolimus, temsyrolimus, toczeń rumieniowaty, twardzina, układ renina-angiotensyna-aldosteron, wildagliptyna, wodobrzusze, zdekompensowana zastoinowa niewydolność serca, zwężenie tętnicy nerkowej - Leksykon leków
Działania niepożądane – Co-Amlessa 8 mg + 10 mg + 2,5 mg
Lek Co-Amlessa, zawierający peryndopryl (inhibitor ACE), amlodypinę (blokujący kanały wapniowe) oraz indapamid (tiazydopodobny diuretyk), charakteryzuje się profilem działań niepożądanych wynikających z farmakologii poszczególnych składników oraz ich interakcji. Najistotniejszym ryzykiem jest hipokaliemia, której częstość wzrasta wraz z dawką indapamidu: 2% przy dawce 2 mg peryndoprylu + 0,625 mg indapamidu, 4% przy 4 mg + 1,25 mg oraz 6% przy 8 mg + 2,5 mg. Do najczęstszych działań niepożądanych należą: zawroty głowy, ból głowy, kaszel (typowy dla peryndoprylu), obrzęki (amlodypina), reakcje skórne (świąd, wysypka), zaburzenia żołądkowo-jelitowe (ból brzucha, nudności, biegunka) oraz zaburzenia elektrolitowe. W tabeli przedstawiono szczegółowy podział działań niepożądanych według układów narządów i częstości występowania dla każdego składnika.
agranulocytoza, bezmocz, częstoskurcz typu torsade de pointes, dławica piersiowa, encefalopatia wątrobowa, eozynofilowe zapalenie płuc, glukonian wapnia, hiperkalcemia, hipochloremia, hipoglikemia, hipokaliemia, hiponatremia, inhibitor ACE, kołatanie serca, leukopenia, małopłytkowość, migotanie przedsionków, nagłe zaczerwienienie skóry, neutropenia, niedociśnienie tętnicze, niedokrwistość aplastyczna, niedokrwistość hemolityczna, niekardiogenny obrzęk płuc, niewydolność nerek, objaw Raynauda, obrzęk naczynioruchowy, pancytopenia, parestezja, peryndopryl, pokrzywka, reakcja nadwrażliwości, rozrost dziąseł, rumień wielopostaciowy, skąpomocz, skurcz oskrzeli, szum uszny, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, układ renina-angiotensyna-aldosteron, wysypka plamkowo-grudkowa, zaburzenie smaku, zaburzenie widzenia, zapalenie naczyń krwionośnych, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zawroty głowy pochodzenia błędnikowego, zawroty głowy pochodzenia ośrodkowego, zespół niewłaściwego wydzielania hormonu antydiuretycznego, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry, żółtaczka - Leksykon leków
Działania niepożądane – ApoRopin 2 mg
Ropinirol, stosowany w dawkach do 24 mg/dobę w terapii choroby Parkinsona zarówno w monoterapii, jak i w leczeniu skojarzonym z lewodopą, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych. Najczęściej obserwowane działania obejmują zaburzenia psychiczne (omamy często w monoterapii, reakcje psychotyczne niezbyt często), zaburzenia kontroli impulsów (częstość nieznana), oraz objawy neurologiczne takie jak senność (bardzo często w monoterapii), omdlenia i dyskinezy (często). W leczeniu skojarzonym z lewodopą często występują zawroty głowy, epizody nagłego zasypiania oraz niepohamowana senność w ciągu dnia. Ponadto, często obserwuje się niedociśnienie ortostatyczne i nudności (bardzo często w monoterapii), a także zaparcia i zgagę (często). Reakcje nadwrażliwości, w tym pokrzywka i obrzęk naczynioruchowy, oraz reakcje wątrobowe (zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych) występują z częstością nieznaną.
choroba Parkinsona, dyskineza, enzym wątrobowy, hazard patologiczny, hiperseksualność, leczenie skojarzone, lewodopa, majaczenie, mania, monoterapia, nagłe zasypianie, niedociśnienie ortostatyczne, niepohamowana senność, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk obwodowy, omamy, paranoja, pokrzywka, reakcja nadwrażliwości, reakcja psychotyczna, ropinirol, urojenia, zaawansowana choroba Parkinsona, zaburzenie kontroli impulsów, zespół odstawienia agonisty dopaminy, zespół rozregulowania dopaminy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Levetiracetam Aurovitas 500 mg
Levetiracetam Aurovitas, lek przeciwpadaczkowy, wykazuje szeroki profil działań niepożądanych, które zostały sklasyfikowane według częstości występowania: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1000 do <1/100), rzadko (≥1/10 000 do <1/1000) oraz bardzo rzadko (<1/10 000). Najczęściej obserwowane działania niepożądane to zapalenie błony śluzowej nosa i gardła, senność, ból głowy, zmęczenie oraz zawroty głowy ośrodkowego pochodzenia. Wśród poważniejszych reakcji odnotowano małopłytkowość, leukopenię, pancytopenię, agranulocytozę, zespół DRESS, reakcje anafilaktyczne, encefalopatię odwracalną po przerwaniu terapii oraz rzadkie przypadki zapalenia trzustki i zespołu Stevensa-Johnsona. Warto podkreślić, że jadłowstręt występuje częściej przy jednoczesnym stosowaniu z topiramatem, a łysienie może ustąpić po odstawieniu leku.
agranulocytoza, ataksja, badanie kontrolowane placebo, choreoatetoza, drgawka, dyskineza, działanie niepożądane lewetyracetamu, encefalopatia, fosfokinaza kreatynowa, hiponatremia, jadłowstręt, lek przeciwpadaczkowy, leukopenia, lewetyracetam, małopłytkowość, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, napad częściowy, napad padaczkowy, neutropenia, niewydolność wątroby, obrzęk naczynioruchowy, pancytopenia, parestezja, rabdomioliza, rumień wielopostaciowy, topiramat, zaburzenie obsesyjno-kompulsyjne, zaburzenie psychotyczne, zahamowanie czynności szpiku kostnego, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zespół DRESS, zespół Stevensa-Johnsona, złośliwy zespół neuroleptyczny - Leksykon chorób i schorzeń
Czarne oko – Patofizjologia i mechanizm
Krwiak okołooczodołowy (periorbital hematoma), potocznie zwany czarnym okiem, jest wynikiem wynaczynienia krwi z uszkodzonych naczyń kapilarnych w tkance łącznej wokół oka, najczęściej po urazie twarzy lub głowy. Krew gromadzi się w przestrzeni potencjalnej powiezi powieki dolnej (septum malaris), co ogranicza rozległość siniaka i nadaje mu charakterystyczny wygląd. Proces gojenia przebiega etapowo: od obrzęku i zaczerwienienia w dniu 1, przez zmiany barwy siniaka od fioletowej do żółtej w dniach 2-14, aż do całkowitego zaniku. Czas pojawienia się krwiaka zależy od mechanizmu urazu – bezpośrednie uderzenia powodują siniaki natychmiast, natomiast przesączanie krwi z ran skóry głowy pojawia się po około 4 godzinach. W diagnostyce różnicowej należy wykluczyć objaw oczu szopa (raccoon eyes), który jest obustronnym krwiakiem okołooczodołowym pojawiającym się 2-3 dni po urazie i silnie związanym ze złamaniem podstawy czaszki.
amyloidoza, białaczka szpikowa, choroba von Willebranda, ciśnienie wewnątrzgałkowe, hemoglobina, hemotympanum, jaskra, kapilary, krwiak nadtwardówkowy, krwiak okołooczodołowy, krwiak podtwardówkowy, krwistek, leki przeciwzakrzepowe, objaw Battle’a, obrzęk naczynioruchowy, odwarstwienie siatkówki, owrzodzenie rogówki, toczeń, wyciek płynu mózgowo-rdzeniowego, zapalenie błony naczyniowej, zapalenie tęczówki, zapalenie tkanki łącznej, złamanie dna oczodołu, złamanie podstawy czaszki - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Telmisartan Orion 80 mg
Telmisartan, będący selektywnym antagonistą receptora angiotensyny II typu AT1 (kod ATC: C09CA07), wykazuje wysokie powinowactwo i długotrwałe działanie, co przekłada się na skuteczne obniżenie ciśnienia tętniczego zarówno skurczowego, jak i rozkurczowego. Dawka 80 mg telmisartanu niemal całkowicie hamuje wzrost ciśnienia indukowany angiotensyną II, a efekt terapeutyczny utrzymuje się przez 24 godziny, z potwierdzonym działaniem nawet do 48 godzin po podaniu. W badaniach klinicznych telmisartan wykazuje skuteczność porównywalną do amlodypiny, atenololu, enalaprylu, hydrochlorotiazydu i lizynoprylu, nie wpływając na częstość akcji serca i charakteryzując się mniejszą częstością występowania działań niepożądanych typowych dla inhibitorów ACE, takich jak suchy kaszel. Po nagłym odstawieniu leku nie obserwuje się efektu odbicia nadciśnienia, a działanie hipotensyjne utrzymuje się stabilnie przez całą dobę (through to peak ratio >80% dla dawek 40 i 80 mg).
albuminuria, aldosteron, angiotensyna II, antagonista receptora angiotensyny II, bradykinina, choroba sercowo-naczyniowa, choroba tętnic obwodowych, choroba wieńcowa, ciśnienie rozkurczowe, ciśnienie skurczowe, ciśnienie tętnicze, cukrzyca typu 2, działanie moczopędne, działanie natriuretyczne, eozynofilia, hiperkaliemia, inhibitor konwertazy angiotensyny, konwertaza angiotensyny, nadciśnienie tętnicze, nadciśnienie z odbicia, nefropatia cukrzycowa, niedociśnienie tętnicze, niewydolność nerek, obrzęk naczynioruchowy, ostre uszkodzenie nerek, posocznica, przemijający napad niedokrwienny, przerost lewej komory serca, przewlekła choroba nerek, receptor angiotensyny II typu AT1, retinopatia, suchy kaszel, udar mózgu, zastoinowa niewydolność serca, zawał serca - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Strepsils Intensive bez cukru pomarańczowy 8,75 mg
Strepsils Intensive bez cukru w postaci pastylek twardych zawiera 8,75 mg flurbiprofenu i jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na flurbiprofen, kwas acetylosalicylowy, inne NLPZ oraz substancje pomocnicze. Szczególną ostrożność należy zachować u osób z historią alergii na NLPZ, w tym pokrzywką, astmą oskrzelową, obrzękiem naczynioruchowym, zapaleniem błony śluzowej nosa i skurczem oskrzeli. Lek jest bezwzględnie przeciwwskazany u pacjentów z aktywną lub przebyłą chorobą wrzodową żołądka i/lub dwunastnicy, perforacją przewodu pokarmowego, krwawieniami z przewodu pokarmowego, ciężkim zapaleniem jelita grubego, zaburzeniami krwotocznymi, ciężką niewydolnością serca, wątroby lub nerek, a także u kobiet w trzecim trymestrze ciąży oraz dzieci poniżej 12 lat. Pastylki zawierają izomalt (2033,29 mg), maltitol ciekły (509,31 mg) oraz etanol (0,05 mg), co wymaga uwagi u pacjentów z nietolerancją cukrów lub chorobami metabolicznymi.
aseptyczne zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, astma oskrzelowa, choroba autoimmunologiczna, choroba Leśniowskiego-Crohna, choroba wrzodowa żołądka i dwunastnicy, ciężka niewydolność nerek, ciężka niewydolność serca, ciężka niewydolność wątroby, ciężkie zapalenie jelita grubego, etanol, flurbiprofen, glikokortykosteroid, izomalt, krwawienie z przewodu pokarmowego, kwas acetylosalicylowy, lek przeciwnadciśnieniowy, lek przeciwpłytkowy, lek przeciwzakrzepowy, maltitol ciekły, nadciśnienie tętnicze, niesteroidowy lek przeciwzapalny, nieswoiste zapalenie jelit, obrzęk naczynioruchowy, perforacja przewodu pokarmowego, pokrzywka, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, skurcz oskrzeli, trzeci trymestr ciąży, wrzodziejące zapalenie jelita grubego, zaburzenie krwotoczne, zaburzenie krzepnięcia krwi, zapalenie błony śluzowej nosa - Leksykon leków
Działania niepożądane – MUCOATAC 600 mg
Acetylocysteina zawarta w leku MUCOATAC 600 mg, tabletki musujące, wykazuje profil bezpieczeństwa z dominującymi działaniami niepożądanymi ze strony układu pokarmowego, takimi jak wymioty, biegunka, zapalenie jamy ustnej, ból brzucha, nudności oraz niestrawność. Rzadziej obserwuje się reakcje nadwrażliwości, w tym poważne zdarzenia jak wstrząs anafilaktyczny, skurcz oskrzeli, obrzęk naczynioruchowy, wysypka i świąd. Działania niepożądane sklasyfikowano według częstości: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1 000 do <1/100), rzadko (≥1/10 000 do <1/1 000), bardzo rzadko (<1/10 000) oraz częstość nieznana. W literaturze opisano bardzo rzadkie przypadki ciężkich reakcji skórnych, takich jak zespół Stevensa-Johnsona i zespół Lyella, z udziałem innych leków. W przypadku pojawienia się nowych zmian skórnych lub błon śluzowych zaleca się natychmiastowe odstawienie acetylocysteiny.
acetylocysteina, agregacja płytek krwi, biegunka, ból brzucha, ból głowy, ciężka reakcja skórna, duszność, działanie niepożądane, nadwrażliwość na siarczyny, niestrawność, nudności, obniżenie ciśnienia krwi, obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka, produkt leczniczy, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, reakcja rzekomoanafilaktyczna, skurcz oskrzeli, szum w uszach, tachykardia, układ pokarmowy, wstrząs anafilaktyczny, wymioty, zapalenie jamy ustnej, zespół Lyella, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Działania niepożądane – Proscar 5 mg
Finasteryd w dawce 5 mg (Proscar) jest stosowany w leczeniu łagodnego rozrostu gruczołu krokowego (BPH). Najczęściej obserwowanymi działaniami niepożądanymi są zaburzenia seksualne, takie jak impotencja i obniżone libido, które pojawiają się głównie we wczesnym okresie terapii i u większości pacjentów ustępują podczas dalszego leczenia. Inne działania niepożądane obejmują reakcje nadwrażliwości (w tym obrzęk naczynioruchowy), depresję, niepokój, kołatanie serca, wzrost aktywności enzymów wątrobowych, wysypkę, świąd, pokrzywkę oraz zaburzenia ejakulacji i tkliwość gruczołów sutkowych. Zmniejszenie objętości ejakulatu jest częstym, mierzalnym efektem farmakologicznym finasterydu. Działania niepożądane o nieznanej częstości, takie jak utrzymujące się po odstawieniu zaburzenia wzwodu, ból jąder czy niepłodność, wymagają dalszej obserwacji i ewentualnej interwencji.
antygen swoisty dla prostaty, depresja, doksazosyna, enzymy wątrobowe, farmakovigilance, finasteryd, hematospermia, impotencja, kołatanie serca, łagodny rozrost gruczołu krokowego, myśli samobójcze, niepłodność męska, obniżone libido, obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka, powiększenie gruczołów sutkowych, Proscar, rak gruczołu krokowego, rak sutka u mężczyzn, reakcja nadwrażliwości, skala Gleasona, terapia skojarzona, tkliwość gruczołów sutkowych, zaburzenia ejakulacji, zaburzenia wzwodu - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Enarenal 5 mg
Enarenal, zawierający enalapryl maleinianu w dawkach 5 mg, 10 mg i 20 mg, jest inhibitorem konwertazy angiotensyny (ACE) o ściśle określonych przeciwwskazaniach. Lek jest bezwzględnie przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na enalapryl, inne inhibitory ACE lub substancje pomocnicze, w tym laktozę jednowodną (42,81 mg w tabletce 5 mg, 85,62 mg w 10 mg, 171,25 mg w 20 mg). Ponadto, nie należy stosować Enarenalu u pacjentów z obrzękiem naczynioruchowym w wywiadzie (w tym dziedzicznym i idiopatycznym), a także w drugim i trzecim trymestrze ciąży ze względu na ryzyko ciężkich uszkodzeń płodu, takich jak hipotensja, niewydolność nerek, dysplazja czaszkowo-twarzowa i hipoplazja płuc. Konieczne jest także unikanie terapii łączonej z aliskirenem u pacjentów z cukrzycą lub GFR < 60 ml/min/1,73 m² oraz z sakubitrylem z walsartanem, gdzie odstęp czasowy od ostatniej dawki powinien wynosić co najmniej 36 godzin, aby zmniejszyć ryzyko obrzęku naczynioruchowego i zaburzeń nerkowych.
aliskiren, drugi trymestr ciąży, dziedziczny obrzęk naczynioruchowy, enalapryl maleinianu, hiperkaliemia, hipoplazja płuc, hipotensja, hipotensja płodowa, idiopatyczny obrzęk naczynioruchowy, inhibitor konwertazy angiotensyny, inhibitor mTOR, inhibitor neprylizyny, laktoza jednowodna, nadwrażliwość, niedobór laktazy, nietolerancja galaktozy, nietolerancja laktozy, niewydolność nerek płodu, obrzęk naczynioruchowy, sakubitryl z walsartanem, trzeci trymestr ciąży, wywiad alergologiczny, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie hemodynamiczne, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Interakcje leku – Benalapril 10 10 mg
Enalapryl maleinian, substancja czynna preparatu Benalapril, wykazuje liczne interakcje farmakologiczne, które mogą wpływać na bezpieczeństwo i skuteczność terapii. Szczególnie istotne jest zwiększone ryzyko obrzęku naczynioruchowego przy jednoczesnym stosowaniu z sakubitrilem z walsartanem (przeciwwskazane), racekadotrylem, inhibitorami mTOR, wildagliptyną oraz lekami trombolitycznymi. Enalapryl może również powodować hiperkaliemię w połączeniu z lekami moczopędnymi oszczędzającymi potas (spironolakton, triamteren, amiloryd), suplementami potasu, substytutami soli zawierającymi potas, trimetoprymem, ko-trimoksazolem, cyklosporyną, heparyną oraz NLPZ, co wymaga regularnego monitorowania stężenia potasu w surowicy. Podwójna blokada układu renina-angiotensyna-aldosteron (RAA) poprzez łączenie inhibitorów ACE z antagonistami receptora angiotensyny II lub aliskirenem zwiększa ryzyko niedociśnienia, hiperkaliemii i zaburzeń czynności nerek, dlatego takie skojarzenia należy unikać.
aliskiren, alteplaza, amiloryd, antagonista receptora angiotensyny II, aurotiojabłczan sodu, azotan, beta-adrenolityk, cyklosporyna, diuretyk pętlowy, enalapryl maleinian, ewerolimus, heparyna, hiperkaliemia, hipoglikemia, inhibitor ACE, inhibitor COX-2, inhibitor mTOR, ko-trimoksazol, kwas acetylosalicylowy, kwasica mleczanowa, lek moczopędny oszczędzający potas, lek przeciwcukrzycowy, lek przeciwpsychotyczny, lek trombolityczny, metformina, niedociśnienie, niesteroidowy lek przeciwzapalny, nitrogliceryna, obrzęk naczynioruchowy, opioid, ostra niewydolność nerek, racekadotryl, sakubitryl z walsartanem, spironolakton, sulfametoksazol, sympatykomimetyk, syrolimus, temsyrolimus, triamteren, trimetoprym, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, układ renina-angiotensyna-aldosteron, wildagliptyna - Leksykon leków
Działania niepożądane – Tegretol CR 400 400 mg
Karbamazepina, substancja czynna leku Tegretol CR 400, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, które są istotne z punktu widzenia bezpieczeństwa terapii. Najczęściej obserwuje się działania ze strony ośrodkowego układu nerwowego, takie jak ataksja, zawroty głowy, senność, podwójne widzenie oraz bóle głowy. W początkowym okresie leczenia mogą wystąpić także nudności, wymioty oraz reakcje alergiczne skórne. Zaburzenia hematologiczne, w tym leukopenia (bardzo często), trombocytopenia i eozynofilia (często), stanowią poważne ryzyko, a rzadko obserwuje się agranulocytozę, niedokrwistość aplastyczną czy pancytopenię. Hiponatremia i zmniejszona osmolarność krwi, wynikające z efektu podobnego do działania ADH, mogą prowadzić do zatrucia wodnego z objawami neurologicznymi. Wśród działań niepożądanych skóry wymienia się pokrzywkę, alergiczne zapalenie skóry oraz bardzo rzadkie, ale ciężkie reakcje, takie jak zespół Stevensa-Johnsona i martwica toksyczno-rozpływna naskórka.
agranulocytoza, alergiczne zapalenie skóry, alergiczny odczyn skórny, aplazja czerwonokrwinkowa, ataksja, ból głowy, chłoniak rzekomy, choreoatetoza, dyskineza, eozynofilia, ginekomastia, hiponatremia, hirsutyzm, jałowe zapalenie opon mózgowych, kanalikowośródmiąższowe zapalenie nerek, karbamazepina, leukocytoza, leukopenia, limfadenopatia, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, mlekotok, nadwrażliwość na światło, nadwrażliwość wielonarządowa, neuropatia obwodowa, niedokrwistość aplastyczna, niedowład, niewydolność szpiku kostnego, niewydolność wątroby, obrzęk naczynioruchowy, oczopląs, osmolarność krwi, ośrodkowy układ nerwowy, ostra uogólniona krostkowica, pancytopenia, parestezja, plamica, podwójne widzenie, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, retykulocytoza, rogowacenie liszajowate, ruchy mimowolne, rumień guzowaty, rumień wielopostaciowy, suchość jamy ustnej, Tegretol CR, toczeń rumieniowaty układowy, trombocytopenia, uspokojenie polekowe, wysypka polekowa z eozynofilią, zaburzenia pigmentacji skóry, zaburzenia spermatogenezy, zaburzenia żołądka i jelit, zapalenie błony śluzowej jamy ustnej, zapalenie języka, zapalenie naczyń, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zatrucie wodne, zawroty głowy, zespół Stevensa-Johnsona, ziarniniakowe zapalenie wątroby, złośliwy zespół neuroleptyczny, złuszczające zapalenie skóry, żółtaczka - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Meaxin 100 mg
Lek Meaxin w dawce 100 mg imatynibu (w postaci mezylanu) jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na imatynib lub substancje pomocnicze zawarte w preparacie. Każda tabletka zawiera 114 mg laktozy, co wymaga szczególnej ostrożności lub przeciwwskazania u pacjentów z nietolerancją galaktozy, całkowitym niedoborem laktazy lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy. Przed rozpoczęciem terapii konieczne jest przeprowadzenie szczegółowego wywiadu alergicznego oraz ocena ryzyka indywidualnego, zwłaszcza u pacjentów z zaburzeniami trawienia lub wchłaniania laktozy.
działanie niepożądane, imatynib, laktoza, Meaxin, mezylan, modyfikacja dawkowania, nadwrażliwość na substancję czynną, niedobór laktazy, nietolerancja galaktozy, obrzęk naczynioruchowy, postępowanie przeciwwstrząsowe, reakcja nadwrażliwości, skurcz oskrzeli, substancja pomocnicza, tabletka powlekana, wstrząs anafilaktyczny, wywiad alergiczny, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Ugramel
Prasugrel, stosowany w terapii ostrych zespołów wieńcowych u pacjentów poddawanych przezskórnej interwencji wieńcowej (PCI) w skojarzeniu z kwasem acetylosalicylowym (ASA), wiąże się ze zwiększonym ryzykiem powikłań krwotocznych, klasyfikowanych według skali TIMI jako ciężkie i niewielkie krwawienia. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów w wieku ≥75 lat, u których ryzyko krwawienia, w tym śmiertelnego, jest wyższe; u tych osób zaleca się stosowanie dawki podtrzymującej 5 mg zamiast 10 mg. Ponadto, ostrożność wskazana jest u pacjentów ze skłonnością do krwawień (np. po niedawnym urazie, zabiegu chirurgicznym, z aktywną chorobą wrzodową), o masie ciała <60 kg (zalecana dawka podtrzymująca 5 mg), a także u osób przyjmujących jednocześnie leki zwiększające ryzyko krwawienia, takie jak doustne antykoagulanty, klopidogrel, NLPZ czy leki fibrynolityczne. W przypadku aktywnego krwawienia odwrócenie działania prasugrelu może wymagać przetoczenia płytek krwi.
anatomia tętnic wieńcowych, angiografia naczyń wieńcowych, choroba wrzodowa, dawka nasycająca, działanie niepożądane, działanie przeciwpłytkowe, krwawienie, krwawienie z przewodu pokarmowego, lek fibrynolityczny, lek przeciwzakrzepowy, niedobór laktazy, niestabilna dławica piersiowa, niesteroidowy lek przeciwzapalny, nietolerancja galaktozy, obrzęk naczynioruchowy, ostry zespół wieńcowy, pochodna tienopirydyny, pomostowanie aortalno-wieńcowe, powikłanie krwotoczne, prasugrel, przetoczenie płytek, przezskórna interwencja wieńcowa, schyłkowa choroba nerek, skala TIMI, zaburzenie czynności wątroby, zakrzepowa plamica małopłytkowa, zawał mięśnia sercowego bez uniesienia odcinka ST, zdarzenie niedokrwienne, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy