nudności
Nudności to subiektywne, nieprzyjemne uczucie dyskomfortu w jamie brzusznej, często poprzedzające wymioty. Jest to jeden z najczęstszych objawów zgłaszanych przez pacjentów, który może towarzyszyć wielu schorzeniom, zarówno z zakresu gastroenterologii, jak i innych specjalności medycznych.
Etiologia nudności jest bardzo zróżnicowana i obejmuje choroby przewodu pokarmowego (zapalenie żołądka, chorobę wrzodową, niedrożność jelit), zaburzenia metaboliczne (cukrzycowa kwasica ketonowa, mocznica), choroby neurologiczne (migrena, wzrost ciśnienia śródczaszkowego), a także stany fizjologiczne (ciąża, choroba lokomocyjna). Nudności mogą być również działaniem niepożądanym wielu leków, w tym chemioterapeutyków, opioidów czy antybiotyków.
Diagnostyka nudności powinna uwzględniać dokładny wywiad, badanie fizykalne oraz, w zależności od podejrzenia klinicznego, badania laboratoryjne i obrazowe. Leczenie jest ukierunkowane na przyczynę podstawową, ale często wymaga również podawania leków przeciwwymiotnych (antagonistów receptora 5-HT3, antagonistów receptora NK1, leków przeciwhistaminowych, fenotiazyn czy metoklopramidu).
U pacjentów z przewlekłymi nudnościami istotna jest ocena stanu odżywienia i nawodnienia, gdyż długotrwałe występowanie tego objawu może prowadzić do poważnych zaburzeń elektrolitowych i wyniszczenia organizmu. W przypadku nudności opornych na standardowe leczenie należy rozważyć konsultację wielospecjalistyczną.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – CitraFleet (0,01 g + 3,5 g + 10,97 g)/160 ml
CitraFleet to preparat złożony zawierający 0,01 g pikosiarczanu sodu, 3,50 g tlenku magnezu oraz 10,97 g kwasu cytrynowego w 160 ml roztworu doustnego, stosowany do oczyszczania jelita przed badaniami diagnostycznymi i zabiegami chirurgicznymi. Mechanizm działania opiera się na efekcie osmotycznym cytrynianu magnezu, który zatrzymuje wodę w świetle okrężnicy, oraz stymulacji perystaltyki przez pikosiarczan sodu. Badania kliniczne wykazały, że podanie CitraFleet według schematu rano w dniu badania zapewnia istotnie lepsze oczyszczenie jelita (p<0,05) w porównaniu do podania wieczorem dnia poprzedzającego, z 68,1% pacjentów osiągających dobre lub bardzo dobre oczyszczenie przy podaniu wieczornym. Preparat cechuje się dobrą tolerancją, z działaniami niepożądanymi u 2,2% pacjentów i brakiem ciężkich zdarzeń niepożądanych.
biegunka osmotyczna, chlorek potasu, chlorek sodu, ciężkie działanie niepożądane, cytrynian magnezu, dawka podzielona, dwuwęglan sodu, działanie niepożądane, działanie osmotyczne, efekt wypłukujący, elektrolity, glikol polietylenowy, kolonoskopia, kwas cytrynowy, nudności, oczyszczenie jelita, okrężnica, perystaltyka jelit, pikosiarczan sodu, pirosiarczyn sodu, roztwór doustny, siarczan sodu, środek przeczyszczający, tlenek magnezu - Leksykon leków
Przedawkowanie – Maść ochronna z witaminą A 800 j.m./g
Przedawkowanie maści ochronnej z witaminą A w stężeniu 800 j.m./g stosowanej miejscowo jest zjawiskiem rzadko opisywanym i dotychczas raportowane przypadki hiperwitaminozy A dotyczą głównie podania doustnego lub parenteralnego. Pomimo minimalnego ryzyka przy aplikacji miejscowej, szczególnie przy długotrwałym stosowaniu na rozległe powierzchnie skóry, istnieje możliwość systemowej absorpcji witaminy A, co może prowadzić do objawów hiperwitaminozy. Objawy te obejmują m.in. neurologiczne (zmęczenie, bóle głowy, podwyższone ciśnienie wewnątrzczaszkowe), ze strony przewodu pokarmowego (nudności, wymioty, brak łaknienia), zmiany skórne (hiperkeratoza, obrzęki), zaburzenia hematologiczne (niedokrwistość), metaboliczne (hiperkalcemia) oraz mięśniowo-szkieletowe (bóle kostno-stawowe).
absorpcja systemowa, ból głowy, ból kostno-stawowy, brak łaknienia, ciśnienie wewnątrzczaszkowe, hiperkalcemia, hiperkeratoza, hiperwitaminoza A, maść ochronna z witaminą A, niedokrwistość, nudności, parametry biochemiczne, poziom wapnia w osoczu, rogowacenie naskórka, systemowa ekspozycja, wymioty, zmęczenie - Leksykon leków
Działania niepożądane – Mifoglame 50 mg
Mifoglame, zawierający sytagliptynę w dawce 50 mg, wykazuje profil bezpieczeństwa obejmujący zarówno często występujące, jak i rzadkie działania niepożądane. Najpoważniejsze z nich to ostre i martwicze zapalenie trzustki oraz reakcje nadwrażliwości, w tym anafilaksja, które mogą stanowić zagrożenie życia. Hipoglikemia występuje często, zwłaszcza w terapii skojarzonej z pochodnymi sulfonylomocznika (4,7-13,8%) lub insuliną (9,6%). Inne działania niepożądane obejmują trombocytopenię (rzadko), bóle głowy (często), zawroty głowy (niezbyt często), śródmiąższową chorobę płuc, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zmiany skórne (w tym zespół Stevensa-Johnsona) oraz zaburzenia nerek, w tym ostrą niewydolność nerek. Profil działań niepożądanych u dzieci i młodzieży z cukrzycą typu 2 jest porównywalny do dorosłych.
anafilaksja, artropatia, bezpieczeństwo sercowo-naczyniowe, biegunka, ból głowy, ból kończyn, ból mięśni, ból stawów, ciężka hipoglikemia, ciężkie działanie niepożądane, cukrzyca typu 2, hipoglikemia, insulina, krwotoczne zapalenie trzustki, martwicze zapalenie trzustki, metformina, nudności, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk obwodowy, odpowiedź anafilaktyczna, ostra niewydolność nerek, ostre zapalenie trzustki, pemfigoid pęcherzowy, pioglitazon, pochodna sulfonylomocznika, pokrzywka, reakcja nadwrażliwości, senność, śródmiąższowa choroba płuc, suchość w ustach, świąd, sytagliptyna, trombocytopenia, wymioty, wysypka, wzdęcia, zaburzenie czynności nerek, zakażenie górnych dróg oddechowych, zapalenie błony śluzowej nosogardła, zapalenie kości i stawów, zapalenie naczyń skóry, zapalenie trzustki, zaparcie, zawroty głowy, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczająca choroba skóry - Leksykon leków
Przedawkowanie – Rolpryna SR 8 mg
Rolpryna SR, zawierająca ropinirol w dawkach 2 mg, 4 mg oraz 8 mg w formie tabletek o przedłużonym uwalnianiu, działa poprzez stymulację receptorów dopaminergicznych. Przedawkowanie tego leku prowadzi do nadmiernej aktywacji tych receptorów, co manifestuje się objawami neurologicznymi (m.in. nadmierna sedacja, pobudzenie, halucynacje, drgawki), zaburzeniami układu sercowo-naczyniowego (potencjalne zaburzenia rytmu serca, hipotonia) oraz żołądkowo-jelitowymi (nudności, wymioty). Mechanizm tych objawów opiera się na nadaktywacji receptorów dopaminowych, co wymaga szybkiego i specjalistycznego postępowania medycznego.
antagonista dopaminy, blokada receptora dopaminergicznego, drgawki, działanie dopaminergiczne, halucynacje, hipotonia, metoklopramid, neuroleptyki, nudności, objaw dopaminergiczny, ośrodek wymiotny, receptor dopaminergiczny, ropinirol, sedacja, stymulacja dopaminergiczna, tabletka o przedłużonym uwalnianiu, wymioty, zaburzenia układu nerwowego, zaburzenia układu sercowo-naczyniowego, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zaburzenie rytmu serca - Leksykon leków
Działania niepożądane – Fluconazole Polfarmex 100 mg
Fluconazole Polfarmex, dostępny w dawkach 50 mg, 100 mg, 150 mg i 200 mg, zawiera flukonazol, lek przeciwgrzybiczy o szerokim spektrum działania. Najczęściej obserwowane działania niepożądane (≥1/10) to ból głowy, ból brzucha, biegunka, nudności, wymioty oraz podwyższenie aktywności enzymów wątrobowych (aminotransferazy alaninowej, aminotransferazy asparaginianowej, fosfatazy alkalicznej) i wysypka. Rzadziej występują poważniejsze zaburzenia hematologiczne, takie jak agranulocytoza, leukopenia, trombocytopenia i neutropenia, a także anafilaksja, wymagająca natychmiastowej interwencji. Flukonazol może również powodować zaburzenia metaboliczne (hipercholesterolemia, hipertriglicerydemia, hipokaliemia), objawy ze strony układu nerwowego (drgawki, parestezje, zawroty głowy, zmiany smaku, drżenie) oraz poważne zaburzenia rytmu serca, w tym torsade de pointes i wydłużenie odstępu QT.
agranulocytoza, aminotransferaza alaninowa, aminotransferaza asparaginianowa, anafilaksja, bezsenność, biegunka, bilirubina, cholestaza, enzymy wątrobowe, flukonazol, fosfataza alkaliczna, hipercholesterolemia, hipertriglicerydemia, hipokaliemia, kandydoza narządów płciowych, lek przeciwgrzybiczy, leukopenia, martwica komórek wątrobowych, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, neutropenia, niedokrwistość, niewydolność wątroby, nudności, obrzęk naczynioruchowy, ostra uogólniona osutka krostkowa, osutka krostkowa, parestezje, pokrzywka, torsade de pointes, trombocytopenia, wydłużenie odstępu QT, zaburzenia rytmu serca, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry, żółtaczka - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Cardilopin 2,5 mg
Amlodypina, stosowana w leczeniu nadciśnienia tętniczego i choroby niedokrwiennej serca, może wywierać mały lub umiarkowany wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn, co jest szczególnie istotne w początkowym okresie terapii. Do najważniejszych działań niepożądanych wpływających na funkcje psychomotoryczne należą zawroty głowy, bóle głowy, zmęczenie oraz nudności, które mogą zaburzać równowagę, koncentrację i czas reakcji pacjenta. Lekarz powinien przeprowadzić indywidualną ocenę ryzyka, uwzględniając dawkę amlodypiny (2,5 mg, 5 mg, 10 mg), współistniejące choroby oraz charakter pracy pacjenta, zwłaszcza jeśli dotyczy ona prowadzenia pojazdów lub obsługi maszyn. Szczególną uwagę należy zwrócić na pacjentów wykonujących zawody wymagające wysokiej czujności, takich jak zawodowi kierowcy, operatorzy maszyn czy pracownicy służb bezpieczeństwa.
adaptacja organizmu, amlodypina, ból głowy, charakterystyka produktu leczniczego, choroba niedokrwienna serca, czas reakcji, dawka leku, dokumentacja medyczna, działanie niepożądane, funkcja psychomotoryczna, nadciśnienie tętnicze, nasilenie działań niepożądanych, nudności, osłabiona zdolność reagowania, początkowy okres leczenia, poradnictwo medyczne, postać farmaceutyczna, stężenie leku, stężenie leku w surowicy, zawroty głowy, zmęczenie - Leksykon leków
Działania niepożądane – GlimeHexal 4 4 mg
GlimeHexal 4, zawierający 4 mg glimepirydu, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, które mogą dotyczyć różnych układów i narządów. Wśród rzadkich, ale istotnych działań hematologicznych wymienia się małopłytkowość, leukopenię, granulocytopenię, agranulocytozę, erytropenię, niedokrwistość hemolityczną oraz pancytopenię, które zwykle ustępują po odstawieniu leku. Z częstością nieznaną odnotowano ciężką małopłytkowość z liczbą płytek poniżej 10 000/µl oraz plamicę małopłytkową. Bardzo rzadko obserwowano leukoklastyczne zapalenie naczyń oraz reakcje nadwrażliwości, które mogą progresować do ciężkich objawów, takich jak duszność, hipotonia i wstrząs. Hipoglikemia, choć rzadka, stanowi poważne ryzyko, z możliwością ciężkiego przebiegu i trudnościami w wyrównaniu, zależnym od indywidualnych czynników pacjenta. Przemijające zaburzenia widzenia związane ze zmianami stężenia glukozy występują z częstością nieznaną, szczególnie na początku terapii.
agranulocytoza, alergia krzyżowa, biegunka, ból brzucha, ciężka małopłytkowość, duszność, dysgeuzja, erytropenia, fotowrażliwość, glimepiryd, granulocytopenia, hipoglikemia, hiponatremia, leukoklastyczne zapalenie naczyń, leukopenia, łysienie, małopłytkowość, niedociśnienie tętnicze, niedokrwistość hemolityczna, niewydolność wątroby, nudności, pancytopenia, plamica małopłytkowa, pochodne sulfonylomocznika, podwyższone enzymy wątrobowe, pokrzywka, reakcja nadwrażliwości, świąd, wstrząs anafilaktyczny, wymioty, wysypka skórna, zaburzenia czynności wątroby, zaburzenia widzenia, zapalenie wątroby - Leksykon substancji czynnych
Wyciąg z owoców palmy sabal – Działania niepożądane
Wyciąg z owoców palmy sabal (Serenoa repens) jest stosowany w leczeniu łagodnego rozrostu gruczołu krokowego. Działania niepożądane związane z jego stosowaniem klasyfikuje się według częstości występowania: bardzo często (≥ 1/10), często (≥ 1/100 do < 1/10), niezbyt często (≥ 1/1000 do < 1/100), rzadko (≥ 1/10 000 do < 1/1000) oraz bardzo rzadko (< 1/10 000). Do najczęściej obserwowanych działań niepożądanych należą dolegliwości ze strony układu pokarmowego, takie jak nudności, wymioty, biegunka oraz ból brzucha, które występują niezbyt często (≥ 1/1000 do < 1/100), zwłaszcza przy przyjmowaniu preparatu na czczo. Mechanizm tych objawów wiąże się prawdopodobnie z miejscowym podrażnieniem błony śluzowej przewodu pokarmowego przez składniki oleiste wyciągu.
biegunka, ból brzucha, ból głowy, działanie niepożądane, łagodny rozrost gruczołu krokowego, monitorowanie działań niepożądanych, nadwrażliwość, nudności, obrzęk naczynioruchowy, podrażnienie błony śluzowej, podrażnienie przewodu pokarmowego, Prostamol Uno, reakcja alergiczna, Urząd Rejestracji Produktów Leczniczych, wyciąg z palmy sabal, wymioty, wysypka skórna - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Caramlo 16 mg + 5 mg
Produkt leczniczy Caramlo, zawierający 16 mg kandesartanu cyleksetylu oraz 5 mg amlodypiny, wykazuje umiarkowany wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych i obsługi maszyn. Objawy niepożądane takie jak zawroty głowy, ból głowy, zmęczenie oraz nudności mogą znacząco obniżać koncentrację, wydłużać czas reakcji i zaburzać ocenę odległości, co bezpośrednio przekłada się na bezpieczeństwo pacjenta podczas wykonywania tych czynności. Szczególnie istotny jest początkowy okres terapii, kiedy to adaptacja organizmu do substancji czynnych może nasilać działania niepożądane, co wymaga od pacjenta zachowania szczególnej ostrożności, a w razie wystąpienia objawów – czasowego powstrzymania się od prowadzenia pojazdów.
amlodypina, ból głowy, choroba neurologiczna, dokumentacja medyczna, działanie niepożądane, funkcje psychomotoryczne, interakcja lekowa, kandesartan cyleksetylu, kandesartan cyleksetylu i amlodypina, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, nudności, ośrodkowy układ nerwowy, pacjent geriatryczny, substancja czynna, świadoma zgoda pacjenta, wydłużenie czasu reakcji, zaburzenia koncentracji, zawroty głowy, zmęczenie - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Minirin 0,2 0,2 mg
MINIRIN 0,2 (octan desmopresyny 0,2 mg) wymaga precyzyjnego dawkowania dostosowanego do wskazań klinicznych, z uwzględnieniem indywidualnej odpowiedzi pacjenta. W leczeniu moczówki prostej ośrodkowej dawka początkowa wynosi 0,1 mg 3 razy na dobę, z dawką dobową zwykle mieszczącą się w zakresie 0,2-1,2 mg. W przypadku pierwotnego izolowanego moczenia nocnego zaleca się dawkę 0,2 mg raz na dobę przed snem, z możliwością zwiększenia do 0,4 mg, a terapia powinna trwać do 3 miesięcy z tygodniową przerwą po tym okresie. W leczeniu nokturii dawka początkowa to 0,1 mg przed snem, z możliwością stopniowego zwiększania do 0,4 mg, przy zachowaniu tygodniowych odstępów. Kluczowe jest ograniczenie podaży płynów podczas całej terapii, aby zapobiec hiponatremii i zatrzymaniu wody. U pacjentów powyżej 65 roku życia wskazane jest monitorowanie stężenia sodu w surowicy przed leczeniem, po 3 dniach terapii oraz po każdej zmianie dawki.
ból głowy, czynnościowa pojemność pęcherza moczowego, desmopresyna, drgawki, działanie przeciwdiuretyczne, gospodarka wodno-elektrolitowa, hiponatremia, interakcja lekowa, moczówka prosta ośrodkowa, nocny wielomocz, nokturia, nudności, octan desmopresyny, pierwotne izolowane moczenie nocne, stężenie sodu w surowicy, wymioty, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności wątroby, zatrzymanie wody w organizmie - Leksykon leków
Działania niepożądane – Folik 0,4 mg
Produkt leczniczy Folik zawiera kwas foliowy w dawce 0,4 mg i charakteryzuje się niskim profilem działań niepożądanych, głównie o podłożu alergicznym. Najczęściej obserwowane reakcje to skórne objawy alergiczne, takie jak wysypka i świąd, występujące z częstością niezbyt częstą (≥ 1/1000 do < 1/100). Rzadziej (≥ 1/10000 do <1/1000) mogą pojawić się dolegliwości żołądkowo-jelitowe (gorzki smak w ustach, wzdęcia, nudności, wymioty, biegunka) oraz zaburzenia psychiczne i neurologiczne (brak łaknienia, trudności w zasypianiu, senność, nadmierna pobudliwość nerwowa, depresja). Bardzo rzadko (< 1/10000) odnotowano ciężkie reakcje alergiczne, takie jak obrzęk naczynioruchowy i skurcz oskrzeli, które wymagają natychmiastowej interwencji medycznej. Częstość występowania reakcji anafilaktycznych pozostaje nieznana, jednak są one potencjalnie zagrażające życiu.
bezsenność, biegunka, brak łaknienia, ciężka reakcja alergiczna, depresja, dolegliwość żołądkowo-jelitowa, gorzki smak w ustach, kwas foliowy, nudności, obrzęk naczynioruchowy, pobudliwość nerwowa, reakcja anafilaktyczna, skórna reakcja alergiczna, skurcz oskrzeli, słownik MedDRA, świąd, Urząd Rejestracji Produktów Leczniczych, zaburzenie neurologiczne - Leksykon substancji czynnych
Witamina B1 – Dawkowanie i sposób podawania
Witamina B1 (tiamina) jest dostępna w różnych postaciach farmaceutycznych, a jej dawkowanie powinno być dostosowane do wieku pacjenta, wskazania klinicznego oraz formy preparatu. U dorosłych stosuje się m.in. Elevit PRONATAL (1,6 mg tiaminy chlorowodorku raz dziennie, zalecany u kobiet w ciąży i karmiących), Revalid (1,5 mg 3 razy dziennie, z możliwością zwiększenia dawki do 3 g/dzień w schorzeniach zaawansowanych), Sylimarol Vita 150 (10 mg 2 razy dziennie) oraz Sylimarol Vita 80 (2 mg 3 razy dziennie). U dzieci dawkowanie jest zależne od wieku i masy ciała, np. Multi-Sanostol podaje się w dawce 2 mg tiaminy chlorowodorku na 10 ml syropu, 2 razy dziennie, z różnicowaniem dawki dla dzieci 1-6 lat (5 ml) i powyżej 6 lat (10 ml). Czas terapii waha się od 2-4 tygodni do 3 miesięcy, z możliwością przedłużenia w zależności od preparatu i wskazań klinicznych.
cukrzyca, karmienie piersią, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, nudności, okres rozrodczy, postać farmaceutyczna, preparat wielowitaminowy, schorzenia paznokci, schorzenia włosów, tabletka drażowana, tabletka powlekana, tiamina, tiamina azotan, tiamina chlorowodorek, wiek podeszły, witamina B1, wywiad medyczny, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności wątroby - Leksykon leków
Działania niepożądane – Dymol (137 mcg + 50 mcg)/dawkę donosową
Dymol, aerozol do nosa zawierający azelastyny chlorowodorek (137 µg) i flutykazonu propionian (50 µg) na dawkę donosową, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych o różnej częstości i nasileniu. Najczęściej obserwowanym działaniem niepożądanym jest krwawienie z nosa, występujące u ≥10% pacjentów. Często zgłaszane są również ból głowy, zaburzenia smaku oraz nieprzyjemny zapach, które mogą być związane z techniką aplikacji leku. Rzadziej występują objawy takie jak podrażnienie i suchość błony śluzowej nosa i gardła, kichanie, kaszel oraz suchość w jamie ustnej. Bardzo rzadkie, ale poważne reakcje obejmują reakcje anafilaktyczne, obrzęk naczynioruchowy, skurcz oskrzeli, zaburzenia neurologiczne (zawroty głowy, senność), okulistyczne (jaskra, wzrost ciśnienia wewnątrzgałkowego, zaćma) oraz perforację przegrody nosowej i nadżerkę błony śluzowej nosa.
azelastyny chlorowodorek, ból głowy, ciśnienie wewnątrzgałkowe, dyskomfort w jamie nosowej, flutykazonu propionian, jaskra, kortykosteroid donosowy, krwawienie z nosa, nadżerka błony śluzowej, nieostre widzenie, nieprzyjemny zapach, nudności, obrzęk naczynioruchowy, osteoporoza, owrzodzenie błony śluzowej nosa, perforacja przegrody nosowej, podrażnienie gardła, pokrzywka, powikłanie okulistyczne, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, skurcz oskrzeli, suchość gardła, suchość jamy nosowej, suchość jamy ustnej, świąd, wysypka, zaburzenia smaku, zaćma, zahamowanie wzrostu, zawroty głowy - Leksykon leków
Przedawkowanie – Sora Forte 10 mg/ml
Przedawkowanie szamponu leczniczego Sora Forte, zawierającego permetrynę w stężeniu 10 mg/ml, nie zostało dotychczas udokumentowane w literaturze medycznej, co sugeruje relatywnie wysoki profil bezpieczeństwa przy stosowaniu zgodnie z zaleceniami. Preparat jest przeznaczony do stosowania miejscowego w leczeniu infestacji pasożytniczych skóry. W przypadku podejrzenia przedawkowania lub przypadkowego spożycia, kluczowe jest szybkie skonsultowanie się z lekarzem celem wdrożenia odpowiedniego postępowania diagnostycznego i terapeutycznego. Leczenie ma charakter objawowy i podtrzymujący, obejmujące m.in. dokładne zmycie preparatu ze skóry, a w przypadku ekspozycji doustnej – rozważenie płukania żołądka oraz podania węgla aktywowanego.
absorpcja systemowa, choroby dermatologiczne, glikol propylenowy, infestacja pasożytnicza, kontaktowe zapalenie skóry, metylu parahydroksybenzoesan, nudności, objawy neurotoksyczne, objawy toksyczne, objawy żołądkowo-jelitowe, parestezje, permetryna, płukanie żołądka, podrażnienie skóry, propylu parahydroksybenzoesan, pyretroidy, reakcja alergiczna, reakcja nadwrażliwości, węgiel aktywowany, wymioty, zaburzenie neurologiczne, zawroty głowy - Leksykon leków
Przedawkowanie – Midiana 3 mg + 0,03 mg
Przedawkowanie złożonych doustnych środków antykoncepcyjnych, takich jak Midiana zawierająca 3 mg drospirenonu i 0,03 mg etynyloestradiolu na tabletkę, może skutkować objawami ze strony przewodu pokarmowego (nudności, wymioty) oraz zaburzeniami cyklu menstruacyjnego, w tym krwawieniami z dróg rodnych. Szczególną uwagę należy zwrócić na możliwość wystąpienia krwawień z pochwy u dziewcząt przed menarche, które przypadkowo przyjęły lek. W przypadku przedawkowania nie istnieje specyficzne antidotum, a leczenie powinno być objawowe, obejmujące nawodnienie, leki przeciwwymiotne oraz monitorowanie stanu pacjentki i parametrów hematologicznych.
antidotum, dawkowanie leku, doustny środek antykoncepcyjny, drospirenon i etynyloestradiol, funkcja nerek, funkcja wątroby, ginekolog, krwawienie z dróg rodnych, krwawienie z pochwy, leczenie objawowe, lek przeciwwymiotny, menarche, Midiana, morfologia krwi, nudności, objawy kliniczne, parametry życiowe, pierwsza miesiączka, przewód pokarmowy, stężenie substancji aktywnej, układ krzepnięcia, zaburzenia hormonalne, zaburzenia miesiączkowania - Leksykon leków
Działania niepożądane – Metocard ZK 95 mg
Metocard ZK zawiera metoprololu bursztynian w dawkach 23,75 mg, 47,5 mg oraz 95 mg (odpowiednio 25 mg, 50 mg i 100 mg metoprololu winianu) w formie tabletek o przedłużonym uwalnianiu. Lek ten, jako beta-adrenolityk, może wywoływać działania niepożądane obejmujące układ sercowo-naczyniowy (często bradykardię, niedociśnienie ortostatyczne, blok przedsionkowo-komorowy I° oraz zaostrzenie niewydolności serca), układ nerwowy (zawroty głowy, bóle głowy, parestezje, zaburzenia psychiczne takie jak depresja, bezsenność, koszmarne sny, rzadko omamy), układ oddechowy (skurcz oskrzeli, duszność wysiłkowa), przewód pokarmowy (nudności, bóle brzucha, biegunka, zaparcia, wymioty), skórę (wysypki, łuszczycopodobne zmiany, nadmierna potliwość, wypadanie włosów) oraz inne układy (małopłytkowość, leukopenia, zaburzenia metaboliczne, zaburzenia narządów zmysłów, mięśniowo-szkieletowe i rozrodcze). Częstość działań niepożądanych klasyfikowana jest zgodnie z MedDRA, od bardzo często (≥1/10) do bardzo rzadko (<1/10 000).
astma oskrzelowa, beta-adrenolityk, bezsenność, biegunka, blok przedsionkowo-komorowy, ból głowy, bradykardia, choroba Peyroniego, chromanie przestankowe, depresja, duszność wysiłkowa, leukopenia, łuszczyca, małopłytkowość, metoprolol bursztynian, niedociśnienie ortostatyczne, nudności, omamy, parestezja, plastyczne stwardnienie prącia, przedłużone uwalnianie, przewlekła obturacyjna choroba płuc, receptor beta-adrenergiczny, skurcz oskrzeli, szumy uszne, utajona cukrzyca, wysypka, zapalenie spojówek, zapalenie wątroby, zawroty głowy, zespół Raynauda - Leksykon substancji czynnych
Gefitinib – Działania niepożądane
Gefitynib, stosowany w dawce 250 mg, wykazuje charakterystyczny profil działań niepożądanych na podstawie danych z badań klinicznych III fazy (ISEL, INTEREST, IPASS) obejmujących 2462 pacjentów. Najczęstsze działania niepożądane (>20%) to biegunka oraz zmiany skórne, takie jak wysypka, trądzik, suchość skóry i świąd, zwykle pojawiające się w pierwszym miesiącu terapii i mające przebieg odwracalny. Ciężkie działania niepożądane (3. i 4. stopnia wg CTC) wystąpiły u około 8% pacjentów, a u 3% konieczne było przerwanie leczenia. Szczególnie istotnym i potencjalnie śmiertelnym powikłaniem jest śródmiąższowa choroba płuc (ChŚP), występująca u 1,3% pacjentów, z ciężkim przebiegiem i śmiertelnością sięgającą 38,6% w badaniu porejestracyjnym w Japonii. Ryzyko ChŚP jest wyższe u pacjentów azjatyckich, co wymaga intensywnego monitorowania objawów oddechowych (duszność, kaszel, gorączka) zwłaszcza na początku terapii.
aminotransferaza alaninowa, aminotransferaza asparaginowa, białkomocz, biegunka, bilirubina całkowita, brak łaknienia, docetaksel, duszność, gefitynib, gorączka, hepatotoksyczność, karboplatyna/paklitaksel, kaszel, krwawienie z nosa, krwiomocz, krwotoczne zapalenie pęcherza moczowego, łysienie, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, nadżerka rogówki, niewydolność wątroby, nudności, obrzęk naczynioruchowy, odwodnienie, osłabienie, perforacja przewodu pokarmowego, pokrzywka, rumień wielopostaciowy, śródmiąższowa choroba płuc, stężenie kreatyniny, substancja czynna, suchość jamy ustnej, suchość oka, suchość skóry, świąd, trądzik, Wspólna Skala Toksyczności, wymioty, wysypka, wysypka krostkowa, zapalenie jamy ustnej, zapalenie naczyń skórnych, zapalenie pęcherza moczowego, zapalenie powiek, zapalenie rogówki, zapalenie spojówek, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Działania niepożądane – Pelafen MED 20 mg
Lek Pelafen MED zawiera 20 mg suchego wyciągu z korzenia pelargonii (Pelargonium sidoides DC i/lub Pelargonium reniforme Curt.) i może wywoływać działania niepożądane, które występują z bardzo rzadką częstością (<1/10 000). Do najczęstszych należą łagodne zaburzenia żołądkowo-jelitowe, takie jak biegunka, ból w nadbrzuszu, nudności, wymioty oraz utrudnione połykanie. Ponadto mogą pojawić się łagodne krwawienia z dziąseł i nosa oraz reakcje alergiczne manifestujące się wysypką, świądem lub obrzękiem. Częstość występowania hepatotoksyczności nie jest znana, jednak objawy takie jak podwyższenie enzymów wątrobowych, żółtaczka czy ból brzucha wymagają natychmiastowego przerwania terapii i wdrożenia odpowiedniego postępowania diagnostyczno-terapeutycznego.
biegunka, ból nadbrzusza, dysfagia, dysfunkcja wątroby, działanie niepożądane, enzymy wątrobowe, epistaxis, hepatotoksyczność, krwawienie, krwawienie dziąseł, krwawienie z nosa, motoryka przewodu pokarmowego, nadwrażliwość, niewydolność wątroby, nudności, obrzęk, Pelargonium reniforme, Pelargonium sidoides, reakcja alergiczna, świąd, układ immunologiczny, uszkodzenie komórek wątrobowych, uszkodzenie wątroby, wyciąg z korzenia pelargonii, wymioty, wysypka, zaburzenie krwotoczne, zaburzenie układu immunologicznego, zaburzenie wątroby i dróg żółciowych, zaburzenie żołądkowo-jelitowe, żółtaczka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Misstala 30 mg
Octan uliprystalu, substancja czynna leku Misstala, wykazuje profil bezpieczeństwa potwierdzony w badaniach klinicznych na 4718 kobietach, w tym 2637 w fazie III. Najczęstsze działania niepożądane to bóle głowy, nudności, bóle brzucha oraz bolesne miesiączkowanie. Reakcje niepożądane sklasyfikowano według układów i narządów z określoną częstością: bardzo często (>1/10), często (>1/100 do <1/10), niezbyt często (>1/1000 do <1/100) oraz rzadko (>1/10 000 do <1/1000). Wśród nich występują m.in. reakcje nadwrażliwości, zaburzenia nastroju, zawroty głowy, suchość w gardle, nudności i wymioty, trądzik, bóle mięśniowe oraz zmiany w cyklu menstruacyjnym, takie jak opóźnienia menstruacji przekraczające 7 dni u 18,5% pacjentek, a u 4% opóźnienia powyżej 20 dni. Krwawienia międzymiesiączkowe występowały u 8,7% kobiet, trwały średnio 2,4 dnia i były przeważnie skąpe (88,2%).
ból brzucha, ból głowy, ból miednicy, bolesne miesiączkowanie, cykl menstruacyjny, diagnostyka różnicowa, dyspareunia, krwawienie międzymiesiączkowe, nudności, obrzęk naczynioruchowy, octan uliprystalu, pęknięcie torbieli jajnika, profil bezpieczeństwa, reakcja nadwrażliwości, skąpa miesiączka, światłowstręt, tkliwość piersi, uderzenie gorąca, upławy, zaburzenie apetytu, zaburzenie emocjonalne, zaburzenie miesiączkowania, zaburzenie nastroju, zaburzenie smaku, zaburzenie wzrokowe, zaburzenie żołądka i jelit, zapalenie pochwy, zawroty głowy, zespół napięcia przedmiesiączkowego, zmiana libido - Leksykon leków
Działania niepożądane – Mannitol 20% Fresenius 200 mg/ml
Mannitol 20% Fresenius (200 mg/ml) jest roztworem do infuzji o silnym działaniu osmotycznym i diuretycznym, który może wywoływać liczne działania niepożądane obejmujące układ krążenia, nerwowy, przewód pokarmowy, gospodarkę wodno-elektrolitową oraz reakcje miejscowe. Do najpoważniejszych powikłań należą zaburzenia hemodynamiczne, takie jak zastój w krążeniu płucnym, obniżenie ciśnienia tętniczego, częstoskurcz, bóle dławicowe oraz zastoinowa niewydolność krążenia. Neurologiczne działania niepożądane obejmują bóle głowy, zawroty, niewyraźne widzenie i drgawki, które mogą być związane z gwałtownymi zmianami osmolarności osocza. Mannitol może również powodować zaburzenia równowagi wodno-elektrolitowej, w tym kwasicę, odwodnienie, nadmierną diurezę, zatrzymanie moczu oraz objawy ze strony przewodu pokarmowego, takie jak nudności, wymioty i biegunka. Reakcje miejscowe obejmują martwicę skóry, zakrzepowe zapalenie żyły oraz podrażnienie w miejscu infuzji, a także uogólnione pokrzywki.
biegunka, bilans płynów, ból głowy, ciśnienie tętnicze, częstoskurcz, dreszcze, drgawki, gorączka, kwasica, mannitol, martwica skóry, monitorowanie pacjenta, nadmierna diureza, niewyraźne widzenie, nieżyt nosa, nudności, obniżenie ciśnienia tętniczego, obrzęk, obrzęk płuc, odwodnienie, osmolarność osocza, ośrodkowe ciśnienie żylne, podrażnienie żyły, pokrzywka, roztwór do infuzji, suchość jamy ustnej, wymioty, wzmożone pragnienie, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia układu krążenia, zaburzenia wodno-elektrolitowe, zakrzepowe zapalenie żył, zastoinowa niewydolność krążenia, zastój w krążeniu płucnym, zatrzymanie moczu, zawroty głowy - Leksykon substancji czynnych
Olejek etanolowy – Działania niepożądane
Olejek etanolowy, główny składnik aktywny Melisana Klosterfrau Original, zawiera 65 mg olejków lotnych w 66,8% (V/V) etanolu i może wywoływać działania niepożądane, które wymagają monitorowania przez lekarza. Najczęściej obserwowane są dolegliwości żołądkowe, takie jak nudności, zgaga i zmęczenie, pojawiające się głównie na początku terapii i łagodniejące po przyjmowaniu leku po posiłku. Rzadziej występują objawy neurologiczne, w tym zawroty głowy i drętwienie kończyn, które mogą wymagać modyfikacji dawkowania lub przerwania leczenia. Reakcje skórne, w tym świąd i podrażnienia wywołane aldehydem cynamonowym, są rzadkie, ale istotne, zwłaszcza przy długotrwałej ekspozycji na promieniowanie UV, co może prowadzić do fototoksyczności i uszkodzeń skóry. Miejscowa aplikacja olejku może powodować nadmierne wysuszenie skóry, szczególnie u pacjentów z wrażliwą skórą, co wymaga stosowania emolientów i ograniczenia częstotliwości aplikacji.
aldehyd cynamonowy, alergiczne kontaktowe zapalenie skóry, atopowe zapalenie skóry, choroba wrzodowa, diagnostyka neurologiczna, dolegliwości przewodu pokarmowego, dolegliwości żołądkowe, drętwienie kończyn, działanie neurotoksyczne, działanie niepożądane, etanol, farmakoterapia, kora cynamonowca, lek osłonowy, łuszczyca, monitorowanie działań niepożądanych, nadzór nad bezpieczeństwem farmakoterapii, nudności, odwodnienie, olejek etanolowy, parestezja, podrażnienie skóry, promieniowanie UV, reakcja fotosensybilizująca, reakcja fototoksyczna, reakcja nadwrażliwości, refluks żołądkowo-przełykowy, rumień, świąd, test płatkowy, uczucie ciepła, wysuszenie skóry, zaburzenie elektrolitowe, zawroty głowy, zmiana przedrakowa - Leksykon leków
Działania niepożądane – Acarbose Aurovitas 50 mg
Akarboza, stosowana w dawkach dobowych 150-300 mg, najczęściej wywołuje działania niepożądane ze strony układu pokarmowego, związane z jej mechanizmem hamowania rozkładu węglowodanów w jelicie cienkim. Do najczęstszych należą gazy, burczenie i wzdęcie brzucha (bardzo często, ≥10%), a także biegunka i bóle żołądkowo-jelitowe (często, ≥1% do <10%). Objawy te mogą nasilać się po spożyciu sacharozy i nieprzestrzeganiu diety cukrzycowej. Rzadziej obserwuje się nudności, wymioty, niestrawność (niezbyt często, ≥0,1% do <1%) oraz poważniejsze powikłania, takie jak podniedrożność lub niedrożność jelit (rzadko, ≥0,01% do <0,1%), które wymagają natychmiastowego przerwania leczenia. Po wprowadzeniu leku do obrotu zgłaszano również przypadki odmy pęcherzykowej jelit oraz reakcji nadwrażliwości, w tym wysypki i pokrzywki (częstość nieznana).
akarboza, aminotransferaza, biegunka, ból żołądkowo-jelitowy, burczenie w brzuchu, dieta cukrzycowa, gazy jelitowe, małopłytkowość, nadwrażliwość na lek, niedrożność jelit, niestrawność, nudności, obrzęk, odma pęcherzykowa jelit, osutka krostkowa, reakcja nadwrażliwości, uszkodzenie wątroby, wymioty, wzdęcie brzucha, zaburzenia krwi, zaburzenia układu odpornościowego, zaburzenia wątroby, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zapalenie wątroby, żółtaczka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Abrea 100 mg
Lek Abrea zawierający kwas acetylosalicylowy w dawkach 75 mg, 100 mg i 160 mg w postaci tabletek dojelitowych może powodować liczne działania niepożądane o różnej częstości i nasileniu. Najistotniejszym ryzykiem jest zwiększona skłonność do krwawień, występująca często (≥1/100 do <1/10), obejmująca krwawienia z nosa, dziąseł, przewodu pokarmowego (jawne i utajone), które mogą prowadzić do niedokrwistości z niedoboru żelaza. Rzadziej (≥1/10000 do <1/1000) obserwuje się krwawienia śródczaszkowe. Do często występujących działań ze strony przewodu pokarmowego należą niestrawność, nudności, wymioty i biegunka, natomiast ciężkie krwotoki z przewodu pokarmowego są rzadkie. Zgłaszano także owrzodzenia i perforacje przewodu pokarmowego o częstości nieznanej. W zakresie hematologicznym niezbyt często występuje trombocytopenia i granulocytoza, a rzadko niedokrwistość aplastyczna. Reakcje nadwrażliwości, w tym obrzęk naczynioruchowy i anafilaksja, mają częstość nieznaną.
duszność, granulocytoza, hiperurykemia, hipoglikemia, krwawe wymioty, krwawienie śródczaszkowe, krwotoczne zapalenie naczyń, krwotok z przewodu pokarmowego, kwas acetylosalicylowy, napad astmy, niedokrwistość aplastyczna, niedokrwistość z niedoboru żelaza, niestrawność, niewydolność wątroby, nudności, obrzęk alergiczny, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność nerek, owrzodzenie dwunastnicy, perforacja przewodu pokarmowego, plamica, podwyższone enzymy wątrobowe, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, rumień guzowaty, rumień wielopostaciowy, skłonność do krwawienia, skurcz oskrzeli, smolisty stolec, szum uszny, toksyczna nekroliza naskórka, trombocytopenia, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenie czynności nerek, zapalenie błony śluzowej nosa, zespół Lyella, zespół Reye’a, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Przedawkowanie – Piperacillin/Tazobactam Sandoz 4 g/0,5 g 4 g + 500 mg
Przedawkowanie preparatu Piperacillin/Tazobactam Sandoz, zawierającego 4 g piperacyliny sodowej oraz 0,5 g tazobaktamu sodowego na dawkę, może prowadzić do objawów ze strony przewodu pokarmowego (nudności, wymioty, biegunka), które mogą wystąpić także przy dawkach terapeutycznych. Szczególnie niebezpieczne są objawy neurologiczne, takie jak zwiększona pobudliwość nerwowo-mięśniowa i drgawki, zwłaszcza u pacjentów z niewydolnością nerek. Warto również uwzględnić ryzyko związane z obciążeniem sodem (9,44 mmol/l, czyli 217 mg na dawkę), co może mieć znaczenie kliniczne w przypadku przedawkowania.
- Leksykon leków
Działania niepożądane – Alfadiol 1 mcg
Lek Alfadiol (alfakalcydol) w dawkach 0,25 oraz 1 mikrograma, stosowany w terapii, może wywoływać działania niepożądane głównie związane z hiperkalcemią, która jest podstawowym mechanizmem patogenetycznym większości objawów. Do najczęstszych powikłań należą zaburzenia neurologiczne (ból głowy, zawroty głowy, splątanie), zaburzenia rytmu serca, objawy ze strony przewodu pokarmowego (biegunka, zaparcia, nudności, wymioty, suchość w jamie ustnej, wzmożone pragnienie, podrażnienie błon śluzowych, metaliczny posmak), a także bóle mięśni i kości. Hiperkalcemia może prowadzić do poważnych powikłań nerkowych, takich jak hiperkalciuria, nefrokalcynoza, zwapnienia ektopowe oraz zaburzenia czynności nerek, szczególnie u pacjentów z niewydolnością nerek. Częstość występowania działań niepożądanych jest w większości przypadków nieznana, co podkreśla konieczność ostrożnego monitorowania pacjentów podczas terapii.
alfakalcydol, arytmia, biegunka, ból głowy, ból kostny, choroba nerek, choroba sercowo-naczyniowa, dysgeuzja, gospodarka wapniowo-fosforanowa, hiperfosfatemia, hiperkalcemia, hiperkalciuria, kamica nerkowa, kapsułki miękkie, kontaktowe zapalenie skóry, kserostomia, mialgia, nadwrażliwość, nefrokalcynoza, niewydolność nerek, nudności, pokrzywka, poliuria, przedawkowanie leku, przewód pokarmowy, splątanie, świąd, wymioty, wysypka, zapalenie błony śluzowej, zapalenie spojówek, zaparcie, zawroty głowy, zwapnienie ektopowe - Leksykon leków
Działania niepożądane – Venlafaxine Aurovitas 150 mg
Chlorowodorek wenlafaksyny, dostępny w dawkach 37,5 mg, 75 mg i 150 mg w formie kapsułek o przedłużonym uwalnianiu (Venlafaxine Aurovitas), wykazuje szeroki profil działań niepożądanych, które należy uwzględnić podczas terapii. Najczęściej występujące działania niepożądane (≥1/10) to nudności, suchość w jamie ustnej, ból głowy oraz nadmierne pocenie się, w tym poty nocne. Wenlafaksyna może powodować poważne zaburzenia hematologiczne (agranulocytoza, niedokrwistość aplastyczna, pancytopenia, neutropenia, trombocytopenia) oraz reakcje anafilaktyczne, które wymagają natychmiastowej interwencji. Ponadto obserwuje się zaburzenia endokrynologiczne, takie jak nieprawidłowe wydzielanie hormonu antydiuretycznego i hiperprolaktynemię, co może prowadzić do hiponatremii i innych powikłań metabolicznych. W zakresie układu nerwowego najczęstsze objawy to ból głowy, zawroty głowy i senność, ale mogą wystąpić także poważne stany, takie jak złośliwy zespół neuroleptyczny, zespół serotoninowy czy drgawki. Działania niepożądane obejmują również zaburzenia psychiczne, w tym myśli i zachowania samobójcze, manię, majaczenie i omamy, co wymaga szczególnej obserwacji pacjentów, zwłaszcza na początku leczenia i przy zmianach dawkowania.
agranulocytoza, akatyzja, ból głowy, chlorowodorek wenlafaksyny, częstoskurcz komorowy, depersonalizacja, drgawki, dyskineza, dyskineza późna, eozynofilia płucna, hiperprolaktynemia, hipomania, hiponatremia, jaskra z zamkniętym kątem, kapsułka o przedłużonym uwalnianiu, kołatanie serca, krwawienie z przewodu pokarmowego, krwotok maciczny, krwotok miesiączkowy, krwotok poporodowy, majaczenie, mania, martwicze oddzielanie się naskórka, migotanie komór, myśli samobójcze, neutropenia, niedociśnienie ortostatyczne, niedokrwistość aplastyczna, nieprawidłowe wydzielanie hormonu antydiuretycznego, nieprawidłowe wyniki testów wątrobowych, nudności, objawy odstawienia, obrzęk naczynioruchowy, omamy, pancytopenia, pocenie się, rabdomioliza, reakcja anafilaktyczna, rumień wielopostaciowy, śródmiąższowa choroba płuc, stan splątania, suchość w jamie ustnej, tachykardia, torsade de pointes, trombocytopenia, wydłużenie odstępu QT, wydłużony czas krwawienia, zaburzenia ejakulacji, zaburzenia erekcji, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zespół serotoninowy, zespół Stevensa-Johnsona, złośliwy zespół neuroleptyczny, zmniejszenie łaknienia, zwiększone stężenie prolaktyny - Leksykon leków
Działania niepożądane – Aromek 2,5 mg
Lek Aromek zawierający letrozol w dawce 2,5 mg jest generalnie dobrze tolerowany w terapii zaawansowanego raka piersi, zarówno w leczeniu pierwszego i drugiego rzutu, jak i w przedłużonym leczeniu uzupełniającym po tamoksyfenie. Działania niepożądane występują u około 33% pacjentek, z najczęstszymi objawami takimi jak uderzenia gorąca (≥1/10), nudności, wymioty, łysienie oraz bóle kostno-mięśniowe (≥1/100 do <1/10). Objawy te są związane z farmakologicznym hamowaniem syntezy estrogenów. Inne często obserwowane działania to zmęczenie, obrzęki obwodowe, bóle głowy, zawroty głowy, depresja, zaburzenia żołądkowo-jelitowe (np. niestrawność, zaparcia, biegunka), wysypki skórne oraz zmiany w apetycie i metabolizmie lipidów (wzrost cholesterolu). Rzadziej występują poważniejsze incydenty naczyniowe, takie jak zakrzepica żył i tętnic, zator płucny czy udar niedokrwienny mózgu.
astenia, biegunka, ból głowy, bóle mięśniowo-szkieletowe, depresja, duszność, dyspepsja, hipercholesterolemia, kołatanie serca, krwawienie z pochwy, leczenie uzupełniające, letrozol, leukopenia, łysienie, nadciśnienie tętnicze, nadmierna potliwość, niedoczulica, niedokrwienie mięśnia sercowego, nudności, obrzęk obwodowy, parestezje, podwyższone enzymy wątrobowe, pokrzywka, rak piersi, suchość błon śluzowych, suchość pochwy, synteza estrogenów, tachykardia, tamoksyfen, udar mózgu, udar niedokrwienny, uderzenia gorąca, zaburzenia pamięci, zaćma, zakrzepica tętnicza, zakrzepowe zapalenie żył, zapalenie jamy ustnej, zaparcie, zatorowość płucna, zawroty głowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Rhesonativ 750 IU/ml
Lek Rhesonativ zawiera ludzką immunoglobulinę anty-D w stężeniu 750 j.m./ml (150 µg/ml) i może wywoływać różnorodne działania niepożądane, zarówno miejscowe, jak i ogólnoustrojowe. Do najczęściej obserwowanych należą reakcje w miejscu wstrzyknięcia, takie jak obrzęk, ból, zaczerwienienie, stwardnienie, świąd czy wysypka. Ponadto mogą wystąpić objawy ogólne, takie jak dreszcze, ból głowy, gorączka, nudności, wymioty, ból stawów oraz niedociśnienie tętnicze. Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko reakcji alergicznych, w tym wstrząsu anafilaktycznego, który może pojawić się nawet u pacjentek bez wcześniejszych objawów nadwrażliwości. W rzadkich przypadkach możliwa jest reakcja hemolityczna prowadząca do niedokrwistości, zwłaszcza przy nieprawidłowym dawkowaniu u osób z grupą krwi Rh-dodatnią.
ból głowy, ból stawów, częstoskurcz, dreszcze, dyskomfort w klatce piersiowej, gorączka, immunoglobulina ludzka anty-D, nadwrażliwość, niedociśnienie tętnicze, nudności, obrzęk, pokrzywka, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, reakcja hemolityczna, reakcja w miejscu wstrzyknięcia, rumień, skurcz oskrzeli, stwardnienie, świąd, świszczący oddech, tkliwość, wstrząs anafilaktyczny, wymioty, wysypka, zaburzenia hemodynamiczne, zawroty głowy, złe samopoczucie - Leksykon leków
Działania niepożądane – Captopril Jelfa 50 mg
Kaptopryl (Captopril Jelfa) w dawkach 12,5 mg, 25 mg i 50 mg, jako inhibitor ACE, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, które wymagają szczególnej uwagi klinicznej. Do najpoważniejszych należą zaburzenia hematologiczne, takie jak neutropenia, agranulocytoza, pancytopenia, niedokrwistość aplastyczna i hemolityczna oraz małopłytkowość, zwłaszcza u pacjentów z upośledzoną funkcją nerek. Często obserwuje się zaburzenia snu, dysgeuzję, zawroty głowy oraz suchy, uporczywy kaszel charakterystyczny dla inhibitorów ACE, który może wymagać przerwania terapii. Rzadko występują incydenty naczyniowo-mózgowe, tachykardia, niedociśnienie tętnicze, obrzęk naczynioruchowy oraz poważne reakcje skórne, takie jak zespół Stevensa-Johnsona. Wśród działań niepożądanych ze strony przewodu pokarmowego dominują nudności, wymioty, bóle brzucha i biegunka, a także rzadziej zapalenie jamy ustnej i owrzodzenia aftowe. Bardzo rzadko obserwuje się zaburzenia czynności wątroby, zapalenie wątroby, a także poważne powikłania płucne, w tym eozynofilowe zapalenie płuc.
anoreksja, artralgia, białkomocz, biegunka, ból brzucha, ból w klatce piersiowej, cholestaza, dławica piersiowa, duszność, dysgeusia, eozynofilia, eozynofilowe zapalenie płuc, ginekomastia, hiperkaliemia, hipoglikemia, impotencja, inhibitor ACE, kołatanie serca, łysienie, małopłytkowość, mialgia, neutropenia, niedociśnienie tętnicze, niedokrwistość, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, niewyraźne widzenie, nudności, obrzęk naczynioruchowy, odczyn Biernackiego, oliguria, pancytopenia, pokrzywka, poliuria, rumień wielopostaciowy, skurcz oskrzeli, suchy kaszel, świąd, tachyarytmia, tachykardia, wrzód trawienny, wstrząs kardiogenny, wymioty, wysypka skórna, zaburzenia snu, zapalenie języka, zapalenie pęcherzyków płucnych, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zaparcie, zatrzymanie krążenia, zawroty głowy, zespół nerczycowy, zespół Raynauda, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Działania niepożądane – Okitask 25 mg
Ketoprofen w postaci granulatu powlekanego (Okitask 25 mg), jako niesteroidowy lek przeciwzapalny (NLPZ), wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, z dominującymi zaburzeniami ze strony układu pokarmowego. Najczęściej obserwowane objawy to dyspepsja, nudności, bóle brzucha (częstość ≥1/100 do <1/10), a także rzadsze, ale poważne powikłania, takie jak wrzody trawienne, krwawienia i perforacje przewodu pokarmowego (częstość ≥1/10.000 do <1/1.000), które mogą prowadzić do zgonu, zwłaszcza u osób starszych. Ponadto, ketoprofen może nasilać choroby zapalne jelit, takie jak wrzodziejące zapalenie jelita grubego i choroba Leśniowskiego-Crohna. Wśród innych działań niepożądanych wymienia się reakcje alergiczne, w tym bardzo rzadkie (<1/10.000) reakcje anafilaktyczne i zespół Stevensa-Johnsona, które wymagają natychmiastowej interwencji medycznej.
agranulocytoza, astma, biegunka, ból brzucha, cewkowo-śródmiąższowe zapalenie nerek, choroba Leśniowskiego-Crohna, duszność, dyspepsja, hipoplazja szpiku kostnego, ketoprofen, kołatanie serca, krwawe wymioty, krwawienie z przewodu pokarmowego, małopłytkowość, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość na światło, niedokrwistość pokrwotoczna, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niestrawność, nudności, obrzęk głośni, obrzęk krtani, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność nerek, perforacja przewodu pokarmowego, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, skurcz oskrzeli, smolisty stolec, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, wrzód trawienny, wrzodziejące zapalenie jamy ustnej, wrzodziejące zapalenie jelit, wstrząs anafilaktyczny, wymioty, zapalenie błony śluzowej żołądka, zapalenie okrężnicy, zapalenie wątroby, zaparcie, zespół nerczycowy, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon substancji czynnych
Bikalutamid – Działania niepożądane
Bikalutamid, niesteroidowy antyandrogen stosowany w terapii raka gruczołu krokowego, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych o różnej częstości i nasileniu. Najczęściej obserwuje się niedokrwistość (≥1/10), zawroty głowy (≥1/10), uderzenia gorąca (≥1/10), bóle brzucha, zaparcia i nudności (≥1/10), krwiomocz (≥1/10), ginekomastię i tkliwość piersi (≥1/10), osłabienie i obrzęki (≥1/10). Często występują także zmniejszenie apetytu, depresja, zmniejszenie libido, senność, zawał mięśnia sercowego, niewydolność serca, hepatotoksyczność, żółtaczka, hipertransaminazemia, łysienie, wysypka, suchość skóry, świąd oraz zaburzenia erekcji (≥1/100 do <1/10). Rzadziej notuje się reakcje nadwrażliwości, śródmiąższową chorobę płuc, niewydolność wątroby, nadwrażliwość na światło (≥1/10 000 do <1/1 000). Wydłużenie odstępu QT o nieznanej częstości stanowi istotne ryzyko arytmii. Działania te mogą znacząco wpływać na jakość życia pacjentów i wymagają szczegółowej oceny klinicznej oraz monitorowania.
agonista LHRH, bikalutamid, ból brzucha, ból w klatce piersiowej, depresja, ginekomastia, hepatotoksyczność, hipertransaminazemia, impotencja, krwiomocz, łysienie, nadmierne owłosienie, nadwrażliwość na światło, niedokrwistość, niesteroidowy antyandrogen, niestrawność, niewydolność serca, niewydolność wątroby, nudności, obrzęk, obrzęk naczynioruchowy, osłabienie, pokrzywka, rak gruczołu krokowego, reakcja nadwrażliwości, senność, śródmiąższowa choroba płuc, suchość skóry, świąd, tkliwość piersi, uderzenia gorąca, wydłużenie odstępu QT, wysypka, wzdęcia, zaburzenia erekcji, zaparcia, zawał mięśnia sercowego, zawroty głowy, zmniejszenie apetytu, zmniejszenie libido, żółtaczka - Leksykon substancji czynnych
łuska cebuli – Działania niepożądane
Łuska cebuli (Alium cepa L., squama), będąca składnikiem preparatów złożonych takich jak Fitolizyna, może wywoływać działania niepożądane o różnym nasileniu, sklasyfikowane zgodnie z terminologią MedDRA. Do najczęściej obserwowanych należą reakcje alergiczne układu immunologicznego, takie jak świąd, wysypka, pokrzywka oraz alergiczny nieżyt nosa, o częstości występowania nieznanej. Ze strony układu nerwowego mogą pojawić się zawroty głowy, a ze strony przewodu pokarmowego nudności, wymioty, biegunka i wzdęcia, również o nieznanej częstości. Szczególną uwagę należy zwrócić na nadwrażliwość na promieniowanie UV, prowadzącą do reakcji fototoksycznych i fotoalergicznych, które mogą skutkować rumieniem, obrzękiem, pęcherzami i złuszczaniem skóry. Objawy te mogą mieć umiarkowany do ciężkiego stopień nasilenia i wymagają unikania ekspozycji na światło słoneczne lub sztuczne źródła UV.
alergiczny nieżyt nosa, biegunka, Fitolizyna, hiperpigmentacja, łuska cebuli, nadwrażliwość na promienie UV, nadwrażliwość typu I, nudności, odwodnienie, pokrzywka, reakcja alergiczna, reakcja fotoalergiczna, reakcja fototoksyczna, reakcja nadwrażliwości, rośliny czosnkowate, starzenie się skóry, świąd, terminologia MedDRA, wymioty, wysypka, wzdęcia, zaburzenia elektrolitowe, zaburzenia przewodu pokarmowego, zaburzenia równowagi, zaburzenia równowagi wodno-elektrolitowej, zawroty głowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Krople żołądkowe Amara –
Krople żołądkowe Amara to roztwór doustny zawierający wyciągi roślinne, w tym ziele dziurawca, liście mięty pieprzowej, korzeń kozłka oraz nalewkę gorzką z korzenia goryczki. Stosowanie preparatu może wywoływać działania niepożądane, głównie ze strony układu pokarmowego, takie jak nudności i skurczowe bóle brzucha, o nieznanej częstości występowania. U pacjentów z refluksem żołądkowo-przełykowym możliwe jest nasilenie zgagi. Rzadko obserwuje się tachykardię związaną z korzeniem goryczki, co jest istotne u osób z chorobami układu krążenia. Ponadto, preparat może wywoływać reakcje skórne, w tym świąd oraz alergiczne zmiany skórne, a także fotosensytyzację u osób o jasnej karnacji, spowodowaną obecnością dziurawca.
ból brzucha, ból głowy, charakterystyka produktu leczniczego, fotosensytyzacja, korzeń goryczki, korzeń kozłka, krople żołądkowe, mięta pieprzowa, nalewka gorzka, niepokój, nudności, pokrzywka, przewód pokarmowy, reakcja alergiczna, refluks żołądkowo-przełykowy, świąd, tachykardia, zgaga, ziele dziurawca, zmęczenie - Leksykon substancji czynnych
Loperamid – Działania niepożądane
Loperamid jest szeroko stosowanym lekiem w terapii ostrej i przewlekłej biegunki, jednak jego stosowanie wiąże się z ryzykiem działań niepożądanych, które należy uważnie monitorować. Najczęściej obserwowane działania niepożądane to zaparcia (2,7% w ostrej biegunce, 2,2% w przewlekłej), wzdęcia (1,7% i 2,8%), bóle głowy (1,2%) oraz nudności (1,1-1,2%). Rzadkie, ale poważne powikłania obejmują reakcje nadwrażliwości, w tym anafilaksję, toksyczne rozszerzenie okrężnicy (megacolon toxicum), niedrożność jelita, ostre zapalenie trzustki, zespół Stevensa-Johnsona i toksyczną nekrolizę naskórka, a także obrzęk naczynioruchowy i zatrzymanie moczu. Objawy tych powikłań mogą zagrażać życiu i wymagają natychmiastowej interwencji medycznej. W populacji pediatrycznej (10 dni – 13 lat) profil bezpieczeństwa jest podobny do dorosłych, bez specyficznych działań niepożądanych.
ataksja, badanie kliniczne, ból głowy, duszność, hipotensja, kserostomia, loperamid, megacolon toxicum, mioza, niedrożność jelit, niedrożność porażenna jelit, nudności, obrzęk krtani, obrzęk naczynioruchowy, ostra biegunka, ostre zapalenie trzustki, perforacja jelita, pokrzywka, populacja pediatryczna, przerost prostaty, przewlekła biegunka, reakcja anafilaktoidalna, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, rumień wielopostaciowy, świąd, toksyczna nekroliza naskórka, utrata przytomności, utrata świadomości, wstrząs anafilaktyczny, wzdęcia, zaburzenia elektrolitowe, zaburzenia świadomości, zapalenie otrzewnej, zaparcie, zatrzymanie moczu, zawroty głowy, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Działania niepożądane – IBU-SPA 400 mg + 100 mg
Produkt IBU-SPA, zawierający ibuprofen 400 mg oraz kofeinę 100 mg, wiąże się z ryzykiem działań niepożądanych, których częstość i nasilenie zależą od dawki oraz indywidualnych cech pacjenta. Najczęściej obserwowane objawy dotyczą przewodu pokarmowego i obejmują nudności, wymioty, biegunkę, niestrawność, ból brzucha, wzdęcia oraz zaparcia (częstość ≥1/100 do <1/10). Poważniejsze powikłania, takie jak owrzodzenia, perforacje i krwawienia z przewodu pokarmowego (rzadkość ≥1/10 000 do <1/1 000), mogą prowadzić do zgonu, zwłaszcza u osób starszych. W badaniach klinicznych po ekstrakcji zębów wielokorzeniowych odnotowano zapalenie kości zębodołu (2,8%) oraz aftowe zapalenie błony śluzowej jamy ustnej (1,4%). Ibuprofen w dawkach do 2400 mg/dobę może zwiększać ryzyko tętniczych incydentów zatorowo-zakrzepowych, takich jak zawał mięśnia sercowego czy udar mózgu, co wymaga szczególnej ostrożności u pacjentów z chorobami sercowo-naczyniowymi.
aftowe zapalenie jamy ustnej, ból głowy, choroba Leśniowskiego-Crohna, działanie niepożądane leku, ibuprofen, incydent zatorowo-zakrzepowy, krwawienie z przewodu pokarmowego, nadciśnienie tętnicze, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niestrawność, niewydolność serca, nudności, obrzęk, perforacja przewodu pokarmowego, reakcja nadwrażliwości, reakcja skórna, smoliste stolce, udar mózgu, wrzodziejące zapalenie jamy ustnej, wrzodziejące zapalenie jelita grubego, wysypka skórna, zapalenie błony śluzowej żołądka, zawał mięśnia sercowego - Leksykon chorób i schorzeń
Mastitis – Objawy
Mastitis to zapalenie tkanki piersiowej, które może mieć charakter nieinfekcyjny (zapalny) lub infekcyjny, najczęściej wywołany przez Staphylococcus aureus. Klinicznie manifestuje się nagłym bólem, zaczerwienieniem, obrzękiem i uciepleniem piersi, często jednostronnie, z towarzyszącą gorączką powyżej 38,3°C oraz objawami grypopodobnymi, takimi jak dreszcze, zmęczenie i bóle mięśni. Etiologia obejmuje zastój mleka, zablokowanie przewodów mlecznych, uszkodzenia brodawek oraz czynniki osłabiające odporność. Diagnostycznie istotne jest odróżnienie mastitis infekcyjnego od nieinfekcyjnego, gdyż leczenie i rokowanie różnią się znacząco. Nieleczone zapalenie może prowadzić do powikłań, w tym ropnia piersi, który wymaga interwencji chirurgicznej, a także do sepsy, stanowiącej zagrożenie życia.
antybiotykoterapia dożylna, biopsja skóry, drenaż chirurgiczny, dreszcze, galaktocele, gorączka, nudności, objawy grypopodobne, pęcherz mleczny, ropień piersi, sepsa, Staphylococcus aureus, tachykardia, torbiel mleczna, wydzielina z brodawki, zablokowany przewód mleczny, zakrzep krwi, zapalenie sutka, zapalny rak piersi, zastój pokarmu - Leksykon leków
Działania niepożądane – Ristidic 3 mg
Ristidic, zawierający rywastygminę w dawkach 1,5 mg, 3 mg, 4,5 mg oraz 6 mg, wykazuje profil działań niepożądanych istotny w praktyce klinicznej, zwłaszcza u pacjentów z otępieniem typu alzheimerowskiego oraz chorobą Parkinsona. Najczęściej obserwowane działania niepożądane to zaburzenia żołądkowo-jelitowe, w tym nudności (38%) i wymioty (23%), nasilone szczególnie w okresie ustalania dawki. Kobiety są bardziej podatne na te objawy oraz na spadek masy ciała. Profil działań niepożądanych różni się w zależności od wskazania terapeutycznego, z koniecznością szczególnego monitorowania pacjentów z chorobą Parkinsona ze względu na ryzyko nasilenia objawów parkinsonowskich, takich jak drżenie (10,2% vs 3,9% placebo), upadki, dyskineza i nadmierne wydzielanie śliny. Poważne działania niepożądane obejmują drgawki, zaburzenia rytmu serca (bradykardia, blok przedsionkowo-komorowy, migotanie przedsionków), krwawienia z przewodu pokarmowego oraz zapalenie wątroby, które wymagają natychmiastowej interwencji medycznej.
alergiczne zapalenie skóry, astenia, bezsenność, blok przedsionkowo-komorowy, bradykardia, brak łaknienia, choroba Alzheimera, choroba wrzodowa żołądka i dwunastnicy, drgawki, drżenie, dusznica bolesna, dyskineza, koszmary senne, krwawienie z przewodu pokarmowego, majaczenie, migotanie przedsionków, nadaktywność psychoruchowa, nadciśnienie tętnicze, nadmierne pocenie, nadmierne wydzielanie śliny, niepokój ruchowy, nietrzymanie moczu, nudności, objawy parkinsonowskie, objawy pozapiramidowe, odwodnienie, omamy, omdlenie, otępienie typu alzheimerowskiego, otępienie związane z chorobą Parkinsona, pęknięcie przełyku, pobudzenie, profil bezpieczeństwa, senność, splątanie, system transdermalny, wodorowinian rywastygminy, zaburzenia rytmu serca, zaburzenia wątroby, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zakażenie dróg moczowych, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zawroty głowy, zespół chorego węzła zatokowego - Leksykon leków
Działania niepożądane – Raenom 7,5 mg
Iwabradyna, substancja czynna leku Raenom, charakteryzuje się specyficznym profilem działań niepożądanych wynikających z jej mechanizmu farmakologicznego. Najczęściej obserwowanymi działaniami są zaburzenia widzenia, występujące u 14,5% pacjentów, oraz bradykardia u 3,3% pacjentów. Zaburzenia widzenia manifestują się jako przemijające wrażenia silnego światła, aureole, efekt stroboskopowy, kalejdoskopowy, kolorowe jasne światła oraz zwielokrotnione obrazy, najczęściej w pierwszych dwóch miesiącach terapii, z łagodnym do umiarkowanego nasileniem i ustępowaniem u 77,5% pacjentów. Bradykardia, pojawiająca się głównie w początkowym okresie leczenia, u 0,5% pacjentów osiąga ciężką postać z częstością pracy serca ≤ 40 uderzeń/min. Ponadto, badania kliniczne wykazały zwiększone ryzyko migotania przedsionków (4,86% vs 4,08% w grupie kontrolnej, HR 1,26, 95% CI [1,15-1,39]) oraz epizody podwyższonego ciśnienia tętniczego (7,1% vs 6,1% placebo), które miały charakter przejściowy i nie wpływały na skuteczność terapii.
astenia, aureola, biegunka, blok przedsionkowo-komorowy, ból głowy, bradykardia, ciężka bradykardia, dodatkowe skurcze komorowe, dodatkowe skurcze nadkomorowe, duszność, efekt stroboskopowy, eozynofilia, hiperkreatynemia, hiperurykemia, iwabradyna, kołatanie serca, kurcz mięśni, migotanie przedsionków, niedociśnienie, niewyraźne widzenie, nudności, obrzęk naczynioruchowy, omdlenie, osłabione widzenie, podwójne widzenie, pokrzywka, przetrwałe wrażenie wzrokowe, rumień, świąd, wrażenie widzenia silnego światła, wysypka, zaburzenie widzenia, zaparcie, zawroty błędnikowe, zawroty głowy, zespół chorego węzła zatokowego - Leksykon substancji czynnych
Meglumina – Działania niepożądane
Meglumina (N-metylo-D-glukamina) jest aminowym składnikiem stosowanym w środkach kontrastowych do MRI, pełniąc rolę kationu przeciwstawnego dla gadolinu, co zmniejsza toksyczność wolnego gadolinu i stabilizuje roztwór. Preparaty takie jak gadobenian dimegluminy (MultiHance) i kwas gadoterynowy w soli z megluminą (Cyclolux multidose) cechują się dobrym profilem bezpieczeństwa, z działaniami niepożądanymi o nasileniu od łagodnego do umiarkowanego, najczęściej występującymi podczas lub do godziny po podaniu, choć możliwe są także reakcje opóźnione (1 godzina do kilku dni), głównie skórne. Najczęstsze działania niepożądane (≥1/1000 do <1/100) obejmują nudności, ból głowy, reakcje w miejscu wstrzyknięcia, uczucie zimna, niedociśnienie tętnicze, senność, zawroty głowy, uczucie gorąca, pieczenia, wysypkę, astenie, zaburzenia smaku i nadciśnienie tętnicze. Reakcje nadwrażliwości, w tym anafilaktyczne i anafilaktoidalne, występują niezbyt często do rzadko, z wstrząsem anafilaktycznym bardzo rzadko (<1/10000). U pacjentów z wcześniejszymi drgawkami lub chorobami mózgu obserwowano napady drgawkowe po gadobenianie dimegluminy.
biegunka, ból głowy, drgawki, duszność, gadobenian dimegluminy, gadolin, kwas gadoterynowy, meglumina, nadciśnienie tętnicze, nerkopochodne włóknienie układowe, niedociśnienie tętnicze, niedokrwienie mięśnia sercowego, nudności, obrzęk gardła, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk płuc, parestezje, pokrzywka, reakcja anafilaktoidalna, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, rezonans magnetyczny, skurcz krtani, skurcz oskrzeli, środek kontrastowy, wstrząs anafilaktyczny, wymioty, wysypka, zaburzenia smaku, zatrzymanie akcji serca, zatrzymanie oddechu, zawroty głowy, zespół Kounisa - Leksykon leków
Działania niepożądane – Aropilo 2 mg
Ropinirol, agonista receptorów dopaminowych stosowany w leczeniu choroby Parkinsona oraz zespołu niespokojnych nóg (ZNN), wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, które różnią się w zależności od wskazania i dawki. W monoterapii choroby Parkinsona najczęściej obserwuje się senność i omdlenia (bardzo często, ≥1/10), nudności (bardzo często), zawroty głowy (często, ≥1/100 do <1/10) oraz omamy (często). Rzadziej występują reakcje psychotyczne, takie jak majaczenie, urojenia i paranoja (niezbyt często, ≥1/1 000 do <1/100), a także zaburzenia kontroli impulsów, w tym uzależnienie od hazardu, hiperseksualizm i kompulsywne zachowania (częstość nieznana). Dodatkowo, mogą pojawić się reakcje nadwrażliwości (częstość nieznana), niedociśnienie ortostatyczne (niezbyt często), czkawka (niezbyt często) oraz reakcje wątrobowe manifestujące się wzrostem aktywności enzymów wątrobowych (częstość nieznana). Zespół odstawienia agonisty dopaminy, objawiający się apatią, niepokojem, depresją i innymi objawami, może wystąpić podczas redukcji dawki lub przerwania leczenia.
agonista dopaminy, antagonista dopaminy, Aropilo, choroba Parkinsona, czkawka, domperydon, enzym wątrobowy, hiperseksualizm, kompulsywne wydawanie pieniędzy, majaczenie, nagły napad snu, napadowe objadanie się, niedociśnienie ortostatyczne, nudności, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk nóg, omamy, omdlenie, paranoja, pokrzywka, reakcja nadwrażliwości, reakcja psychotyczna, reakcja wątrobowa, ropinirol, senność, spontaniczna erekcja, stan splątania, urojenia, zaburzenia kontroli impulsów, zawroty głowy, zespół dysregulacji dopaminergicznej, zespół niespokojnych nóg, zespół odstawienia agonisty dopaminy - Leksykon substancji czynnych
Kora dębu – Przedawkowanie
Kora dębu (Quercus spp., cortex) jest składnikiem kilku preparatów leczniczych, takich jak Kora Dębu (zioła do zaparzania), Quecor (tabletki 370 mg), Vagosan (zioła do zaparzania), Imupret (tabletki drażowane) oraz Gastrovit TraviComplex (płyn doustny). W literaturze i charakterystykach tych produktów nie odnotowano udokumentowanych przypadków przedawkowania, jednak ze względu na wysoką zawartość garbników, które mogą działać drażniąco na błony śluzowe przewodu pokarmowego, istnieje potencjalne ryzyko toksyczności. Szczególną uwagę należy zwrócić na preparat Gastrovit TraviComplex, zawierający 60-70% (V/V) etanolu, co przy przedawkowaniu może prowadzić do objawów zatrucia alkoholowego. Potencjalne objawy toksyczne obejmują podrażnienie błon śluzowych, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zaburzenia wchłaniania, uszkodzenie wątroby oraz reakcje alergiczne, a także możliwe przewlekłe skutki toksyczne, takie jak zaburzenia równowagi elektrolitowej, niedobory składników odżywczych, hepatotoksyczność i nefrotoksyczność przy długotrwałym stosowaniu nadmiernych dawek.
anafilaksja, ataksja, biodostępność, ból nadbrzusza, depresja ośrodka oddechowego, dysfagia, działanie hepatotoksyczne, enzymy wątrobowe, garbnik, hepatotoksyczność, leczenie objawowe, nefrotoksyczność, nudności, objawy niepożądane, pieczenie w jamie ustnej, płukanie żołądka, podrażnienie błony śluzowej, podrażnienie przewodu pokarmowego, reakcja alergiczna, szlak enzymatyczny, uszkodzenie wątroby, węgiel aktywowany, zaburzenia elektrolitowe, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zatrucie alkoholowe, żółtaczka - Leksykon substancji czynnych
4-acetamidobenzoesan 2-hydroksypropylodimetyloamoniowy – Działania niepożądane
4-acetamidobenzoesan 2-hydroksypropylodimetyloamoniowy, składnik kompleksu inozyny pranobeksu w stosunku molarnym 3:1, wykazuje działanie przeciwwirusowe i immunomodulujące. Najczęściej obserwowanym działaniem niepożądanym jest bardzo częste (≥1/10) zwiększenie stężenia kwasu moczowego w surowicy krwi i moczu, które jest odwracalne i ustępuje kilka dni po zakończeniu terapii. Często (≥1/100 do <1/10) występują również podwyższone wartości enzymów wątrobowych (aminotransferazy, fosfataza zasadowa) oraz zwiększone stężenie mocznika/azotu mocznikowego (BUN), co wymaga monitorowania funkcji wątroby i nerek, zwłaszcza u pacjentów z istniejącymi schorzeniami. Działania niepożądane ze strony układu nerwowego obejmują często bóle i zawroty głowy oraz uczucie zmęczenia, a także niezbyt często senność, bezsenność i nerwowość. Ze strony przewodu pokarmowego często występują nudności, wymioty, dyskomfort i ból w nadbrzuszu, a niezbyt często zaburzenia rytmu wypróżnień (biegunka, zaparcia).
4-acetamidobenzoesan 2-hydroksypropylodimetyloamoniowy, aminotransferazy, badania diagnostyczne, bezsenność, ból nadbrzusza, ból stawów, dna moczanowa, działanie immunomodulujące, fosfataza zasadowa, hipurykemia, inozyna pranobeksu, kamica nerkowa, kwas moczowy, nadwrażliwość, niewydolność nerek, niewydolność oddechowa, nudności, obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka, przemiana azotowa, reakcja anafilaktyczna, stężenie mocznika, świąd, wielomocz, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenia mięśniowo-szkieletowe, zaburzenia równowagi, zaburzenia wątroby, zaburzenia wodno-elektrolitowe, zaburzenia wypróżniania, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zawroty głowy