nudności
Nudności to subiektywne, nieprzyjemne uczucie dyskomfortu w jamie brzusznej, często poprzedzające wymioty. Jest to jeden z najczęstszych objawów zgłaszanych przez pacjentów, który może towarzyszyć wielu schorzeniom, zarówno z zakresu gastroenterologii, jak i innych specjalności medycznych.
Etiologia nudności jest bardzo zróżnicowana i obejmuje choroby przewodu pokarmowego (zapalenie żołądka, chorobę wrzodową, niedrożność jelit), zaburzenia metaboliczne (cukrzycowa kwasica ketonowa, mocznica), choroby neurologiczne (migrena, wzrost ciśnienia śródczaszkowego), a także stany fizjologiczne (ciąża, choroba lokomocyjna). Nudności mogą być również działaniem niepożądanym wielu leków, w tym chemioterapeutyków, opioidów czy antybiotyków.
Diagnostyka nudności powinna uwzględniać dokładny wywiad, badanie fizykalne oraz, w zależności od podejrzenia klinicznego, badania laboratoryjne i obrazowe. Leczenie jest ukierunkowane na przyczynę podstawową, ale często wymaga również podawania leków przeciwwymiotnych (antagonistów receptora 5-HT3, antagonistów receptora NK1, leków przeciwhistaminowych, fenotiazyn czy metoklopramidu).
U pacjentów z przewlekłymi nudnościami istotna jest ocena stanu odżywienia i nawodnienia, gdyż długotrwałe występowanie tego objawu może prowadzić do poważnych zaburzeń elektrolitowych i wyniszczenia organizmu. W przypadku nudności opornych na standardowe leczenie należy rozważyć konsultację wielospecjalistyczną.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Działania niepożądane – Amoxicillin Aurovitas 1000 mg
Amoxicillin Aurovitas w dawce 1000 mg (tabletki powlekane) zawiera amoksycylinę trójwodną i może powodować działania niepożądane o różnej częstości i nasileniu. Najczęściej obserwuje się zaburzenia żołądkowo-jelitowe, takie jak biegunka i nudności (często, ≥1/100 do <1/10), oraz wysypkę skórną (często). Wymioty występują niezbyt często (≥1/1 000 do <1/100). Bardzo rzadko (<1/10 000) mogą pojawić się poważne powikłania, takie jak rzekomobłoniaste zapalenie jelita grubego, ciężkie reakcje skórne (np. zespół Stevensa-Johnsona, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka), zaburzenia hematologiczne (leukopenia, agranulocytoza, trombocytopenia, niedokrwistość hemolityczna) oraz ciężkie reakcje alergiczne (anafilaksja, obrzęk naczynioruchowy). Z nieznaną częstością mogą wystąpić m.in. zapalenie jelit indukowane lekiem, aseptyczne zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, zespół Kounisa oraz reakcja Jarischa-Herxheimera.
alergiczne zapalenie naczyń, amoksycylina trójwodna, anafilaksja, aseptyczne zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, biegunka, Clostridioides difficile, drgawki, hiperkineza, kandydoza skóry i błon śluzowych, krwotoczne zapalenie jelita grubego, krystaluria, leukopenia, linijna IgA dermatoza, neutropenia i agranulocytoza, niedokrwistość hemolityczna, nudności, obrzęk naczynioruchowy, ostra uogólniona osutka krostkowa, ostre uszkodzenie nerek, podwyższony poziom AspAT, pokrzywka i świąd, polekowa reakcja z eozynofilią, reakcja Jarischa-Herxheimera, reakcja skórna, rumień wielopostaciowy, rzekomobłoniaste zapalenie jelita grubego, śródmiąższowe zapalenie nerek, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, trombocytopenia, wysypka skórna, zaburzenia krwi i układu chłonnego, zaburzenia układu immunologicznego, zapalenie jelit indukowane lekiem, zapalenie jelita grubego związane z antybiotykiem, zapalenie wątroby, zespół choroby posurowiczej, zespół Kounisa, zespół Stevensa-Johnsona, żółtaczka zastoinowa - Leksykon leków
Działania niepożądane – CitraFleet (0,01 g + 3,5 g + 10,97 g)/sasz.
Lek CitraFleet zawiera jako substancje czynne sodu pikosiarczan (0,01 g), magnezu tlenek lekki (3,50 g) oraz kwas cytrynowy (10,97 g) i wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, głównie związanych z przewodem pokarmowym oraz zaburzeniami elektrolitowymi. Najczęściej obserwowane działania to ból brzucha (bardzo często), suchość w ustach, nudności, uczucie pragnienia i zmęczenia (często), a także zawroty głowy i niedociśnienie ortostatyczne (niezbyt często). Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko hiponatremii i hipokaliemii (częstość nieznana), które mogą prowadzić do poważnych powikłań neurologicznych, w tym drgawek, a także na możliwość wystąpienia reakcji rzekomoanafilaktycznych zagrażających życiu. U pacjentów z padaczką mogą pojawić się napady toniczno-kloniczne (grand mal) zarówno w przebiegu hiponatremii, jak i niezależnie od niej.
biegunka, ból brzucha, ból głowy, CitraFleet, hipokaliemia, hiponatremia, kwas cytrynowy, magnezu tlenek lekki, nadwrażliwość, napad drgawkowy, napad grand mal, napad toniczno-kloniczny, niedociśnienie ortostatyczne, nietrzymanie kału, nudności, odwodnienie, padaczka, plamica, pokrzywka, reakcja rzekomoanafilaktyczna, rozdęcie brzucha, sodu pikosiarczan, stan splątania, suchość w ustach, świąd, wysypka grudkowo-plamista, zaburzenie elektrolitowe, zaburzenie snu, zawroty głowy - Leksykon leków
Przedawkowanie – ABILIUM 5 mg
Przedawkowanie arypiprazolu, substancji czynnej Abilium 5 mg, może prowadzić do poważnych objawów klinicznych, choć nie odnotowano zgonów nawet przy dawkach do 1260 mg u dorosłych i 195 mg u dzieci. U dorosłych dominują zaburzenia neurologiczne (letarg, senność), kardiologiczne (tachykardia, nadciśnienie tętnicze) oraz objawy ze strony przewodu pokarmowego (nudności, wymioty, biegunka). U pacjentów pediatrycznych obserwuje się przede wszystkim zaburzenia świadomości (senność, przejściowa utrata świadomości) oraz objawy pozapiramidowe, takie jak dystonia, akatyzja i parkinsonizm jatrogenny. Obraz kliniczny różni się w zależności od wieku, dawki i indywidualnych czynników pacjenta.
akatyzja, biegunka, drożność dróg oddechowych, dystonia, elektrokardiogram, hemodializa, leczenie objawowe, leczenie podtrzymujące, letarg, monitorowanie układu krążenia, nadciśnienie tętnicze, nudności, objawy pozapiramidowe, parametry farmakokinetyczne, parkinsonizm jatrogenny, przedawkowanie arypiprazolu, senność, tachykardia, utrata świadomości, węgiel aktywny, wentylacja mechaniczna, wiązanie z białkami osocza, wymioty, zaburzenie hemodynamiczne, zaburzenie neurologiczne - Leksykon leków
Działania niepożądane – Polyvaccinum mite Nieswoista szczepionka bakteryjna –
Szczepionka nieswoista bakteryjna Polyvaccinum (w odmianach submite, mite, forte) może wywoływać działania niepożądane o częstości określonej jako „nieznana” ze względu na brak precyzyjnych danych epidemiologicznych. Zgłaszane objawy obejmują zaburzenia układu nerwowego (ból głowy), żołądka i jelit (nudności), a także reakcje miejscowe i ogólne, takie jak zaczerwienienie, obrzęk, ból w miejscu podania, przejściowa gorączka do 38°C utrzymująca się 6-8 godzin, złe samopoczucie i ogólne osłabienie. Objawy te mają zazwyczaj charakter przejściowy i ustępują w ciągu około 24 godzin, jednak ich przedłużające się utrzymywanie się wymaga modyfikacji dawkowania.
ból głowy, ból miejsca podania, charakterystyka produktu leczniczego, Departament Monitorowania Niepożądanych Działań, gorączka przejściowa, monitorowanie bezpieczeństwa leku, monitorowanie bezpieczeństwa stosowania, nieswoista szczepionka bakteryjna, nudności, obrzęk miejsca podania, osłabienie ogólne, reakcja ogólnoustrojowa, reakcja zapalna miejscowa, stan zapalny miejscowy, zaburzenie układu nerwowego, zaburzenie żołądka i jelit, zaczerwienienie miejsca podania, zgłaszanie działań niepożądanych - Leksykon leków
Przedawkowanie – Imipenem + Cilastatin AptaPharma 500 mg + 500 mg
Przedawkowanie leku Imipenem + Cilastatin AptaPharma (500 mg + 500 mg, proszek do sporządzania roztworu do infuzji) może prowadzić do poważnych objawów klinicznych obejmujących ośrodkowy układ nerwowy (drgawki, stany dezorientacji, drżenia), przewód pokarmowy (nudności, wymioty) oraz układ sercowo-naczyniowy (niedociśnienie, bradykardia). Objawy te wynikają z farmakologicznego działania imipenemu i cylastatyny, w tym wpływu na receptory GABA oraz układ pozapiramidowy. W przypadku przedawkowania konieczne jest monitorowanie parametrów życiowych (ciśnienie tętnicze, tętno, częstość oddechów, temperatura), stanu neurologicznego, równowagi wodno-elektrolitowej, funkcji nerek oraz EKG. Warto zwrócić uwagę, że każda fiolka zawiera 37,5 mg (1,6 mmol) sodu, co może mieć znaczenie u pacjentów na diecie niskosodowej.
atropina, benzodiazepina, bradykardia, dezorientacja, diureza, drgawki, drżenie, EKG, funkcja nerek, hemodializa, imipenem z cylastatyną, lek przeciwdrgawkowy, lek przeciwwymiotny, lek wazopresyjny, napad drgawkowy, niedociśnienie, nudności, ośrodek wymiotny, ośrodkowy układ nerwowy, przewód pokarmowy, receptor GABA, równowaga wodno-elektrolitowa, układ pozapiramidowy, układ sercowo-naczyniowy, węzeł zatokowy, wstrząs, wymioty - Leksykon leków
Działania niepożądane – Midazolam Kalceks 5 mg/ml
Midazolam, dostępny w roztworze do wstrzykiwań/infuzji o stężeniach 1 mg/ml oraz 5 mg/ml, wykazuje szeroki profil działań niepożądanych, w tym potencjalnie zagrażające życiu incydenty kardiologiczne i oddechowe. Szczególnie narażone są osoby powyżej 60. roku życia, pacjenci z niewydolnością oddechową, zaburzeniami czynności mięśnia sercowego oraz ciężkimi zaburzeniami czynności nerek. Reakcje paradoksalne, takie jak pobudzenie, agresja czy lęk, występują zwłaszcza u dzieci i osób starszych. Niepamięć następcza jest dawkozależna i może utrzymywać się do zakończenia zabiegu, a w niektórych przypadkach dłużej. Midazolam może prowadzić do uzależnienia fizycznego, a nagłe przerwanie leczenia wiąże się z ryzykiem zespołu odstawienia, w tym drgawek. Zgłaszano również przypadki nadużywania leku.
bezdech, bradykardia, depresja oddechowa, drgawki toniczno-kloniczne, drgawki z odstawienia, duszność, działanie niepożądane, hiperaktywność, konwencja MedDRA, midazolam, nadwrażliwość, niedociśnienie, niepamięć następcza, niewydolność oddechowa, niezborność, nudności, obrzęk naczynioruchowy, ostry zespół wieńcowy, pobudzenie, pokrzywka, reakcja paradoksalna, roztwór do wstrzykiwań, ruchy mimowolne, sedacja, skurcz krtani, stan splątania, świąd, uzależnienie fizyczne, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenie czynności mięśnia sercowego, zaburzenie czynności nerek, zakrzepica, zakrzepowe zapalenie żył, zaparcia, zatrzymanie akcji serca, zatrzymanie oddychania, zespół Kounisa, zespół odstawienia - Leksykon leków
Działania niepożądane – Loper 2 mg
Loper zawiera 2 mg loperamidu chlorowodorku i jest stosowany w leczeniu ostrej i przewlekłej biegunki. Bezpieczeństwo leku oceniono w 31 badaniach klinicznych na 3076 pacjentach ≥12 lat, gdzie najczęstsze działania niepożądane (≥1%) to zatwardzenie (2,7% w ostrej, 2,2% w przewlekłej biegunce), wzdęcia (1,7% i 2%), bóle głowy (1,2%) oraz nudności (1,1% i 1,2%). Działania niepożądane klasyfikowano według częstości: często (1-10%), niezbyt często (0,1-1%), rzadko (0,01-0,1%). Wśród poważnych działań wymienia się reakcje anafilaktyczne, niedrożność jelit, toksyczne rozszerzenie okrężnicy, ciężkie reakcje skórne (zespół Stevensa-Johnsona, toksyczna martwica naskórka) oraz ostre zapalenie trzustki. Profil bezpieczeństwa u dzieci (10 dni – 13 lat, N=607) jest zgodny z dorosłymi.
bezsenność, ból brzucha, ból głowy, glossodynia, hipertonia, leki przeciwbiegunkowe, loperamid, niedrożność jelita, niestrawność, nudności, obrzęk naczynioruchowy, ostra biegunka, ostre zapalenie trzustki, otępienie, perforacja jelit, pokrzywka, przewlekła biegunka, reakcja anafilaktoidalna, reakcja anafilaktyczna, rozszerzenie okrężnicy, rumień wielopostaciowy, suchość w jamie ustnej, świąd, toksyczna rozpływna martwica naskórka, toksyczne rozszerzenie okrężnicy, utrata świadomości, wstrząs anafilaktyczny, wymioty, wzdęcia, zatrzymanie moczu, zatwardzenie, zawroty głowy, zespół Stevensa-Johnsona, zwężenie źrenicy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Atosiban Accord 37,5 mg/5 ml
Atosiban Accord (37,5 mg/5 ml, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji) wykazuje profil bezpieczeństwa oparty na danych z badań klinicznych oraz obserwacji po wprowadzeniu do obrotu. Substancja czynna, atosiban w postaci octanu, stosowana w stężeniu 0,75 mg/ml po rozcieńczeniu, powodowała działania niepożądane u 48% pacjentek, z przewagą objawów o umiarkowanym nasileniu. Najczęściej zgłaszanym działaniem niepożądanym były nudności (14%), klasyfikowane jako bardzo częste (≥1/10). Inne często występujące działania to wymioty, ból głowy, zawroty głowy, tachykardia, niedociśnienie oraz uderzenia gorąca. Reakcje w miejscu podania oraz gorączka występowały odpowiednio często i niezbyt często. Niezbyt często obserwowano krwotok maciczny, atonię macicy, świąd, wysypkę, bezsenność oraz hiperglikemię, co wymaga monitorowania, zwłaszcza u pacjentek z predyspozycjami metabolicznymi. Rzadko występowały reakcje alergiczne, które mogą mieć poważne konsekwencje kliniczne.
antagonista wapnia, atonia macicy, atozyban, beta-mimetyk, bezsenność, ból głowy, ciąża mnoga, duszność, gorączka, hiperglikemia, krwotok maciczny, lek tokolityczny, niedociśnienie, nudności, obrzęk płuc, reakcja alergiczna, reakcja w miejscu wstrzyknięcia, świąd, tachykardia, terapia skojarzona, uderzenia gorąca, wymioty, wysypka, zaburzenie oddechowe, zawroty głowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Atrovent 0,25 mg/ml
Atrovent (bromek ipratropiowy) w roztworze do nebulizacji o stężeniu 0,25 mg/ml wykazuje działania niepożądane głównie o charakterze przeciwcholinergicznym oraz miejscowym podrażnieniem dróg oddechowych. Najczęściej obserwowane objawy to ból głowy, podrażnienie gardła, kaszel, suchość błony śluzowej jamy ustnej, nudności oraz zaburzenia motoryki przewodu pokarmowego (w tym zaparcia, biegunka i wymioty). Reakcje nadwrażliwości i anafilaksja występują niezbyt często, stanowiąc poważne zagrożenie wymagające natychmiastowej interwencji. Wśród działań niepożądanych układu nerwowego dominują ból i zawroty głowy, natomiast w obrębie narządu wzroku mogą pojawić się niewyraźne widzenie, rozszerzenie źrenic, zwiększone ciśnienie wewnątrzgałkowe oraz jaskra, co jest istotne u pacjentów z predyspozycją do tych schorzeń.
aureola wzrokowa, biegunka, ból głowy, ból oka, bromek ipratropiowy, ciśnienie wewnątrzgałkowe, częstoskurcz nadkomorowy, działanie przeciwcholinergiczne, jaskra, kołatanie serca, migotanie przedsionków, nadwrażliwość, nebulizacja, niewyraźne widzenie, nudności, obrzęk gardła, obrzęk jamy ustnej, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk rogówki, paradoksalny skurcz oskrzeli, podrażnienie gardła, pokrzywka, przekrwienie spojówki, przerost gruczołu krokowego, reakcja anafilaktyczna, rozszerzenie źrenic, skurcz krtani, skurcz oskrzeli, suchość jamy ustnej, świąd, tachykardia, wymioty, wysypka, zaburzenia akomodacji, zaburzenia motoryki przewodu pokarmowego, zapalenie jamy ustnej, zaparcie, zatrzymanie moczu, zawroty głowy - Leksykon substancji czynnych
Lizyna bezwodna – Działania niepożądane
Lizyna bezwodna, obecna w produktach do żywienia pozajelitowego takich jak Kabiven Peripheral (3,4–5,6 g lizyny bezwodnej w postaci chlorowodorku lizyny na worek), jest związana z szeregiem działań niepożądanych, z których najczęstsze dotyczą układu naczyniowego. Szczególnie istotne jest ryzyko zakrzepowego zapalenia żył, zwłaszcza przy podawaniu dożylnym obwodowym roztworów hipertonicznych, co może prowadzić do powikłań takich jak zakrzepica żył głębokich czy zatorowość płucna. Niezbyt częste działania niepożądane obejmują zaburzenia żołądkowo-jelitowe (bóle brzucha, nudności, wymioty), neurologiczne (bóle głowy), ogólne (gorączka, dreszcze, zmęczenie) oraz naczyniowe (niedociśnienie i nadciśnienie tętnicze). Bardzo rzadko obserwuje się hemolizę, retikulocytozę, reakcje nadwrażliwości (w tym anafilaksję), przyspieszony oddech, podwyższenie enzymów wątrobowych oraz priapizm.
anemia, anemia hemolityczna, ból brzucha, ból głowy, chlorowodorek lizyny, dreszcze, emulsja tłuszczowa, enzymy wątrobowe, gorączka, hemoliza, hepatomegalia, hiperlipidemia, hipotensja, Kabiven Peripheral, leukopenia, lizyna bezwodna, naciek tłuszczu, nadciśnienie tętnicze, niedociśnienie tętnicze, niewydolność nerek, niewydolność oddechowa, nudności, obrzęk krtani, podwyższona temperatura ciała, pokrzywka, priapizm, przyspieszony oddech, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, retikulocytoza, roztwór hipertoniczny, skurcz oskrzeli, śpiączka, splenomegalia, trombocytopenia, wstrząs anafilaktyczny, wymioty, wysypka, zaburzenia krzepnięcia krwi, zakrzepica żył głębokich, zakrzepowe zapalenie żył, zatorowość płucna, zespół przedawkowania tłuszczu, żółtaczka, zwiększona aktywność enzymów wątrobowych, żywienie pozajelitowe - Leksykon leków
Działania niepożądane – Ecugra 60 mg
Tikagrelor, substancja czynna leku Ecugra dostępnego w dawkach 60 mg i 90 mg, posiada dobrze udokumentowany profil bezpieczeństwa potwierdzony w badaniach fazy 3 PLATO i PEGASUS, obejmujących ponad 39 000 pacjentów. Analizy wykazały wyższą częstość przerwania terapii z powodu działań niepożądanych w grupach leczonych tikagrelorem (7,4% w PLATO vs 5,4% klopidogrel; 16,1% w PEGASUS tikagrelor 60 mg + ASA vs 8,5% ASA monoterapia). Do najczęstszych działań niepożądanych należą krwawienia (z układu oddechowego, przewodu pokarmowego, podskórne, moczowego) oraz duszność, które wymagają szczególnej uwagi klinicznej ze względu na potencjalne poważne konsekwencje. Ponadto bardzo często obserwuje się hiperurykemię, co może prowadzić do dny moczanowej, a także często niedociśnienie i objawy neurologiczne (zawroty głowy, omdlenia, bóle głowy). Rzadziej występują poważne powikłania, takie jak zakrzepowa plamica małopłytkowa czy krwotok śródczaszkowy.
agregacja płytek krwi, biegunka, blok przedsionkowo-komorowy, ból głowy, bradyarytmia, dna moczanowa, dnawe zapalenie stawów, duszność, hiperurykemia, krwawienie, krwawienie do mięśni, krwawienie podskórne, krwawienie z guza, krwawienie z układu moczowego, krwiomocz, krwotok do oka, krwotok do ucha, krwotok śródczaszkowy, krwotok z przewodu pokarmowego, krwotok zaotrzewnowy, kwas acetylosalicylowy, nadwrażliwość, niedociśnienie, niestrawność, nudności, obrzęk naczynioruchowy, omdlenie, powikłanie krwotoczne, stan splątania, świąd, tikagrelor, wysypka, zakrzepowa plamica małopłytkowa, zaparcie, zawrót głowy pochodzenia błędnikowego, zawroty głowy - Leksykon leków
Przedawkowanie – Atixarso 60 mg
Przedawkowanie tikagreloru, substancji czynnej leku Atixarso (dostępnego w dawkach 60 mg i 90 mg), może prowadzić do poważnych powikłań klinicznych, w tym dolegliwości żołądkowo-jelitowych (nudności, wymioty, bóle brzucha) o nasileniu zależnym od dawki, duszności, zaburzeń rytmu serca (pauzy komorowe) oraz przedłużających się krwawień wynikających z zahamowania funkcji płytek krwi. W badaniach klinicznych pojedyncza dawka do 900 mg była zasadniczo dobrze tolerowana, jednak dawki przekraczające tę wartość zwiększają ryzyko powikłań, które mogą utrzymywać się przez dłuższy czas ze względu na mechanizm działania leku. Monitorowanie EKG jest wskazane ze względu na ryzyko arytmii, a szczególną uwagę należy zwrócić na objawy krwawień, które stanowią główne zagrożenie w przypadku przedawkowania.
antidotum, ból brzucha, dolegliwość żołądkowo-jelitowa, duszność, dyskomfort w nadbrzuszu, hemostaza, leczenie wspomagające, monitorowanie EKG, monitorowanie elektrokardiograficzne, nudności, pauza komorowa, przedawkowanie tikagreloru, przedłużające się krwawienie, przewód pokarmowy, substancja czynna, tabletka powlekana, transfuzja płytek krwi, układ krążenia, zaburzenie przewodnictwa, zaburzenie rytmu serca, zahamowanie funkcji płytek krwi - Leksykon leków
Działania niepożądane – Vita Buerlecithin –
Preparat Vita Buerlecithin, zawierający lecytynę sojową oraz kompleks witamin z grupy B, charakteryzuje się profilem działań niepożądanych, w którym dominują reakcje alergiczne i nadwrażliwości. Bardzo rzadko (≤ 1/10 000) mogą wystąpić ciężkie reakcje alergiczne na składniki aktywne oraz na barwnik czerwień koszenilową (E 124). Częstość innych reakcji nadwrażliwości, takich jak wysypka czy pokrzywka, pozostaje nieznana. Zgłaszano również zawroty głowy, kołatanie serca oraz podwyższone ciśnienie tętnicze, jednak ich częstość nie została precyzyjnie określona. W obrębie układu pokarmowego obserwuje się działania niepożądane o nieznanej częstości, takie jak stolce tłuszczowe, biegunka, nudności i wymioty, które mogą wpływać na komfort pacjenta i wymagać monitorowania. Warto zwrócić uwagę na obecność substancji pomocniczych, w tym 11 mg czerwieni koszenilowej (E 124), śladowych ilości siarczynów (E 220), 2,7 g etanolu oraz 48 mg sodu w 20 ml preparatu, co może mieć znaczenie kliniczne u pacjentów z alergiami, cukrzycą lub nadciśnieniem.
alkohol benzylowy, biegunka, ciężka reakcja alergiczna, cukier inwertowany, czerwień koszenilowa, działanie niepożądane, etanol, farmakoterapia, kołatanie serca, lecytyna sojowa, nadciśnienie tętnicze, nudności, pokrzywka, reakcja alergiczna, reakcja nadwrażliwości, sacharoza, siarczyny, stolce tłuszczowe, substancja pomocnicza, trawienie tłuszczów, układ immunologiczny, układ sercowo-naczyniowy, witaminy z grupy B, wymioty, wysypka, zaburzenia elektrolitowe, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zawroty głowy - Leksykon leków
Przedawkowanie – Tranexamic Acid Tillomed 500 mg
Przedawkowanie kwasu traneksamowego manifestuje się objawami wieloukładowymi, obejmującymi układ pokarmowy (nudności, wymioty, biegunka), nerwowy (zawroty głowy, ból głowy, drgawki), sercowo-naczyniowy (objawy ortostatyczne, niedociśnienie tętnicze) oraz mięśniowy (miopatia). Szczególnie niebezpieczne jest ryzyko zakrzepicy, zwłaszcza u pacjentów z predyspozycjami. Drgawki występują częściej przy wysokich dawkach leku i stanowią poważne zagrożenie życia. Warto podkreślić, że przedawkowanie może prowadzić do zaburzeń elektrolitowych i odwodnienia, co wymaga monitorowania stanu pacjenta.
biegunka, ból głowy, diureza, drgawki, hipoperfuzja narządów, kwas traneksamowy, leczenie przeciwdrgawkowe, leczenie przeciwzakrzepowe, miopatia, napad drgawkowy, niedociśnienie tętnicze, nudności, objawy ortostatyczne, odwodnienie, ostre zatrucie, parametry krzepnięcia, płukanie żołądka, równowaga wodno-elektrolitowa, tkanka mięśniowa, węgiel aktywowany, wstrząs, wymioty, zaburzenia elektrolitowe, zakrzepica, zawroty głowy - Leksykon substancji czynnych
Sód pikosiarczan – Działania niepożądane
Sód pikosiarczan, stosowany jako środek przeczyszczający, wykazuje wysoką skuteczność, jednak jego stosowanie wiąże się z ryzykiem wystąpienia działań niepożądanych, które należy uwzględnić podczas kwalifikacji pacjenta do terapii. Najczęściej obserwowanymi powikłaniami są zaburzenia ze strony układu pokarmowego, w tym biegunka występująca bardzo często (≥1/10), skurcze, ból i dyskomfort w jamie brzusznej (często, ≥1/100 do <1/10), a także wymioty i nudności (niezbyt często, ≥1/1000 do <1/100). Biegunka może prowadzić do poważnych zaburzeń gospodarki wodno-elektrolitowej, takich jak hiponatremia i hipokaliemia, szczególnie u osób starszych oraz pacjentów z chorobami sercowo-naczyniowymi lub przyjmujących leki moczopędne i glikozydy nasercowe. Skurcze jamy brzusznej mogą wywoływać reakcje wazowagalne, manifestujące się zawrotami głowy i omdleniami (niezbyt często, ≥1/1000 do <1/100), co zwiększa ryzyko urazów, zwłaszcza u osób w podeszłym wieku.
biegunka, ból brzucha, choroba sercowo-naczyniowa, diuretyk, dyskomfort jamy brzusznej, działanie przeczyszczające, glikozyd nasercowy, gospodarka wodno-elektrolitowa, hipokaliemia, hiponatremia, krwiak śródczaszkowy, niewydolność oddechowa, nudności, obrzęk naczynioruchowy, odwodnienie, omdlenie, reakcja nadwrażliwości, reakcja wazowagalna, skurcze jamy brzusznej, sód pikosiarczan, świąd, wykwit polekowy, wymioty, wysypka, zaburzenie elektrolitowe, zawroty głowy - Leksykon substancji czynnych
Kwiat pierwiosnka – Przedawkowanie
Kwiat pierwiosnka (Primula veris L. i/lub Primula elatior (L.) Hill., flos) jest składnikiem preparatów leczniczych stosowanych w terapii schorzeń górnych dróg oddechowych, m.in. Sinupret oraz Sinupret extract. Dotychczas nie odnotowano przypadków zatrucia związanych z przedawkowaniem tych preparatów, jednak brak udokumentowanych incydentów nie wyklucza możliwości wystąpienia działań niepożądanych przy dawkach znacznie przekraczających zalecane. Objawy przedawkowania dotyczą głównie układu pokarmowego i obejmują nudności, ból brzucha oraz biegunkę, szczególnie w przypadku Sinupret extract. W preparacie Sinupret w tabletkach drażowanych może dojść do nasilenia innych, niesprecyzowanych działań niepożądanych. Nie określono konkretnych dawek granicznych wywołujących toksyczność, co wskazuje na względnie wysoki profil bezpieczeństwa tych produktów.
antidotum, biegunka, ból brzucha, częstotliwość wypróżnień, dawka graniczna, dolegliwość bólowa, dolegliwość układu pokarmowego, działanie niepożądane, efekt toksyczny, funkcja życiowa, kolka, konsystencja stolca, kwiat pierwiosnka, leczenie objawowe, lek przeciwbiegunkowy, lek przeciwwymiotny, lek spazmolityczny, nudności, objaw kliniczny, objaw niepożądany, objaw toksyczny, odruch wymiotny, postępowanie terapeutyczne, Primula elatior, Primula veris, profil bezpieczeństwa, schorzenie górnych dróg oddechowych, Sinupret extract, tabletka drażowana, uzupełnianie elektrolitów, zatrucie - Leksykon leków
Działania niepożądane – Ospamox 1000 mg
Ospamox, zawierający amoksycylinę w dawkach 500 mg, 750 mg oraz 1000 mg, jest związany z szeregiem działań niepożądanych, które wymagają uważnej obserwacji klinicznej. Najczęściej obserwowane działania niepożądane to zaburzenia żołądkowo-jelitowe, takie jak biegunka i nudności (często ≥1/100 do <1/10), oraz wysypka skórna (często). Wymioty występują niezbyt często (≥1/1000 do <1/100). Należy zwrócić szczególną uwagę na rzadkie, ale poważne powikłania, takie jak rzekomobłoniaste zapalenie jelita grubego, ciężkie reakcje skórne (np. zespół Stevensa-Johnsona, toksyczna nekroliza naskórka), oraz ciężkie reakcje alergiczne (anafilaksja, obrzęk naczynioruchowy), które mogą zagrażać życiu i wymagają natychmiastowego przerwania terapii. Ponadto, bardzo rzadko obserwuje się zaburzenia hematologiczne (leukopenia, neutropenia, agranulocytoza), neurologiczne (hiperkineza, drgawki), wątrobowe (zapalenie wątroby, żółtaczka zastoinowa) oraz nefrologiczne (śródmiąższowe zapalenie nerek, krystaluria). Występowanie działań niepożądanych o częstości nieznanej obejmuje m.in. zapalenie jelit indukowane lekiem, aseptyczne zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych oraz zespół Kounisa.
agranulocytoza, amoksycylina, anafilaksja, biegunka, choroba posurowicza, drgawki, dysfagia, eozynofilia, hiperkineza, IgA dermatoza, kandydoza, krwotoczne zapalenie jelita, krystaluria, leukopenia, małopłytkowość, neutropenia, niedokrwistość hemolityczna, nudności, obrzęk naczynioruchowy, ostre uszkodzenie nerek, osutka krostkowa, pokrzywka, reakcja Jarischa-Herxheimera, rumień wielopostaciowy, rzekomobłoniaste zapalenie jelita, śródmiąższowe zapalenie nerek, toksyczna nekroliza naskórka, włochaty język, wymioty, wysypka skórna, zapalenie jelit, zapalenie jelita grubego, zapalenie naczyń, zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, zapalenie wątroby, zawroty głowy, zespół Kounisa, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry, żółtaczka zastoinowa - Leksykon leków
Działania niepożądane – Progesteron Adamed 100 mg
Progesteron Adamed w postaci tabletek dopochwowych zawierających 100 mg progesteronu wykazuje profil działań niepożądanych, które w badaniach klinicznych występowały z różną częstością. Najczęściej obserwowane działania to bóle głowy (1,5%), zaburzenia sromu i pochwy (1,5%) oraz skurcze macicy (1,4%). Zaburzenia sromu i pochwy obejmują objawy takie jak uczucie dyskomfortu, pieczenie, upławy, suchość oraz krwawienie z pochwy. Rzadziej występowały zaburzenia sutka (0,4%), w tym ból, obrzęk i tkliwość sutka. Inne działania niepożądane, klasyfikowane według MedDRA, obejmują zawroty głowy, senność, dolegliwości żołądkowo-jelitowe (wzdęcia, ból brzucha, nudności, biegunka, zaparcia, wymioty), reakcje skórne (pokrzywka, wysypka, świąd) oraz reakcje nadwrażliwości, z częstością od niezbyt często (>1/1000 do <1/100) do często (>1/100 do <1/10) w przypadku skurczów macicy i bólów głowy.
biegunka, ból brzucha, ból głowy, grzybica pochwy, klasyfikacja MedDRA, krwawienie z pochwy, nudności, obrzęk, pokrzywka, progesteron dopochwowy, reakcja nadwrażliwości, senność, skurcz macicy, świąd, tabletki dopochwowe z progesteronem, wymioty, wysypka, wzdęcie, zaburzenia skóry, zaburzenia sromu i pochwy, zaburzenia sutka, zaburzenia układu rozrodczego, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zaparcie, zawroty głowy, zmęczenie - Leksykon leków
Działania niepożądane – Chorapur 5000 IU
Ludzka gonadotropina kosmówkowa (hCG), substancja czynna leku Chorapur, jest stosowana w terapii zaburzeń płodności, jednak jej podawanie wiąże się z ryzykiem działań niepożądanych, z których najistotniejszym jest zespół hiperstymulacji jajników (OHSS). Działania niepożądane klasyfikuje się według częstości występowania: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1000 do <1/100), rzadko (≥1/10 000 do <1/1000), bardzo rzadko (<1/10 000) oraz nieznana. Do najczęstszych należą reakcje nadwrażliwości (≥1/10), w tym anafilaksja, a także ginekomastia u mężczyzn (≥1/100 do <1/10). Zatrzymanie elektrolitów i wody występuje niezbyt często (≥1/1000 do <1/100), co może prowadzić do obrzęków i wzrostu masy ciała. Rzadziej obserwuje się objawy ze strony układu pokarmowego (nudności, wymioty, biegunka), skóry (wysypka, świąd) oraz miejscowe reakcje w miejscu podania.
biegunka, ból brzucha, ból jądra, depresja, drażliwość, duszność, dyskomfort brzuszny, ginekomastia, gonadotropina kosmówkowa, nudności, przerost gruczołu krokowego, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, skąpomocz, skręt jajnika, torbiel jajnika, trądzik, uderzenie gorąca, wodobrzusze, wstrząs anafilaktyczny, wykwit skórny, wymioty, wysięk opłucnowy, zaburzenie płodności, zaburzenie zakrzepowo-zatorowe, zatrzymanie elektrolitów, zespół hiperstymulacji jajników - Leksykon substancji czynnych
Sód amidotryzoinian – Działania niepożądane
Sód amidotryzoinian, składnik środka kontrastowego Gastrografin, może wywoływać działania niepożądane o nasileniu od łagodnego do ciężkiego, w tym reakcje anafilaktoidalne i wstrząs anafilaktyczny, które stanowią bezpośrednie zagrożenie życia. Najczęściej obserwuje się wymioty, nudności oraz biegunkę (>1/100 do <1/10), związane z hipertonicznym charakterem roztworu. U pacjentów z zapaleniem jelita cienkiego lub okrężnicy może dojść do nasilenia objawów, a u osób z zaparciami – do poważnych powikłań, takich jak nadżerki czy martwica jelita. Rzadkie, ale krytyczne powikłania obejmują zatrzymanie serca, wstrząs, perforację ściany jelita oraz martwicę toksyczno-rozpływną naskórka. Ponadto, aspiracja środka może prowadzić do obrzęku płuc i zachłystowego zapalenia płuc, co wymaga natychmiastowej interwencji.
biegunka, ból brzucha, ból głowy, duszność, Gastrografin, gorączka, hipertoniczny roztwór, klasyfikacja MedDRA, martwica jelita, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, nadczynność tarczycy, niedociśnienie tętnicze, niedoczynność tarczycy, nudności, obrzęk płuc, obrzęk twarzy, perforacja jelita, pokrzywka, reakcja nadwrażliwości, resuscytacja krążeniowo-oddechowa, rumień, skurcz oskrzeli, sód amidotryzoinian, środek kontrastowy zawierający jod, świąd, tachykardia, wstrząs anafilaktoidalny, wymioty, wysypka, zaburzenia elektrolitowe, zaburzenia świadomości, zachłystowe zapalenie płuc, zapalenie jelita cienkiego, zapalenie okrężnicy, zatrzymanie serca, zawroty głowy - Leksykon substancji czynnych
Metoksalen – Przedawkowanie
Metoksalen (8-metoksypsoralen), stosowany w preparatach takich jak Oxsoralen (10 mg kapsułki miękkie) oraz Uvadex (20 µg/ml roztwór do modyfikacji frakcji krwi), charakteryzuje się znacznym marginesem bezpieczeństwa, jednak przedawkowanie, zwłaszcza dawką około 140-krotnie przekraczającą dawkę terapeutyczną (ok. 85 mg/kg m.c.), może wywołać ostrą toksyczność. Klasyczna triada objawów obejmuje nudności, gwałtowne wymioty oraz zawroty głowy, które pojawiają się szybko po przyjęciu toksycznej dawki. Przypadek kliniczny 25-letniej kobiety potwierdził te symptomy i podkreślił konieczność szybkiego rozpoznania i interwencji w sytuacji przedawkowania metoksalenu.
8-metoksypsoralen, badania toksykologiczne, dawka terapeutyczna, eliminacja substancji, fotofereza pozaustrojowa, fotouwrażliwienie, frakcja krwi wzbogacona w leukocyty, margines bezpieczeństwa, metoksalen, modyfikowanie frakcji krwi, nudności, odruch wymiotny, ostre przedawkowanie, Oxsoralen, promieniowanie UVA, protokół postępowania, przedawkowanie, przedawkowanie doustne, substancja czynna, toksyczna dawka, toksyczność, Uvadex, wymioty, zaburzenia hemodynamiczne, zaburzenia równowagi, zawroty głowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Acenol Forte 500 mg
Acenol Forte (paracetamol 500 mg) może wywoływać działania niepożądane o różnej częstości i nasileniu, obejmujące układ immunologiczny, hematologiczny, gastroenterologiczny, wątrobowy, skórny, nerkowy oraz ogólnoustrojowy. Reakcje uczuleniowe, takie jak wysypka, pokrzywka i osutki, występują rzadko, natomiast wstrząs anafilaktyczny odnotowano z częstością nieznaną. Bardzo rzadko obserwuje się hematologiczne zaburzenia, w tym małopłytkowość, methemoglobinemię, leukopenię, pancytopenię i agranulocytozę. Hemoliza pojawia się sporadycznie u pacjentów z niedoborem dehydrogenazy glukozo-6-fosforanowej, zwłaszcza u osób z populacji śródziemnomorskiej i rasy czarnej. W zakresie układu pokarmowego bardzo rzadko występują nudności, wymioty i zaburzenia trawienia. Uszkodzenie wątroby, manifestujące się wzrostem aktywności aminotransferaz, może pojawić się nawet przy dawkach terapeutycznych, szczególnie u pacjentów z chorobą alkoholową lub stosujących lek przewlekle.
Acenol Forte, agranulocytoza, aminotransferazy, białe krwinki, dehydrogenaza glukozo-6-fosforanowa, dysfagia, enzymopatia krwinkowa, granulocyt, hemoliza, hipotermia, leukopenia, małopłytkowość, methemoglobinemia, niewydolność nerek, nudności, ostra uogólniona osutka krostkowa, pancytopenia, paracetamol, płytki krwi, pokrzywka, reakcja uczuleniowa, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, układ chłonny, układ immunologiczny, uszkodzenie wątroby, wstrząs anafilaktyczny, wymioty, zaburzenia nerek, zaburzenia trawienia, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Działania niepożądane – Tadalafil SUN 5 mg
Stosowanie tadalafilu w dawce 5 mg w formie tabletek powlekanych wiąże się z występowaniem działań niepożądanych, które najczęściej obejmują ból głowy, niestrawność, ból pleców oraz ból mięśni. Częstość tych objawów jest zależna od dawki i zwykle ma charakter przejściowy o łagodnym lub umiarkowanym nasileniu. W badaniach klinicznych, obejmujących 8022 pacjentów leczonych tadalafilem oraz 4422 pacjentów placebo, działania niepożądane klasyfikowano według częstości występowania: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1000 do <1/100), rzadko (≥1/10 000 do <1/1000) oraz bardzo rzadko (<1/10 000). Do istotnych działań niepożądanych należą również reakcje nadwrażliwości (niezbyt często), obrzęk naczynioruchowy (rzadko), zaburzenia widzenia, szum w uszach, kołatanie serca, niedociśnienie tętnicze, a także priapizm (rzadko). U pacjentów stosujących tadalafil raz na dobę obserwowano nieznacznie większą częstość bradykardii zatokowej w zapisie EKG, jednak bez istotnych klinicznie konsekwencji.
biegunka, ból brzucha, ból głowy, ból kończyn, ból mięśni, ból pleców, ból w klatce piersiowej, bradykardia zatokowa, centralna surowicza chorioretinopatia, choroba refluksowa przełyku, częstoskurcz, duszność, hemospermia, incydent krwotoczny, kołatanie serca, komorowe zaburzenie rytmu serca, krwawienie z nosa, krwiomocz, krwotok z prącia, łagodny rozrost gruczołu krokowego, migrena, nadciśnienie tętnicze, nadmierna potliwość, nagła głuchota, nagły zgon sercowy, NAION, napad drgawkowy, niedociśnienie tętnicze, niestabilna dławica piersiowa, niestrawność, niewyraźne widzenie, nudności, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk obwodowy, obrzęk powiek, obrzęk twarzy, omdlenie, pokrzywka, priapizm, przedłużony wzwód, przekrwienie błony śluzowej nosa, przekrwienie spojówek, przemijająca amnezja, przemijający napad niedokrwienny, reakcja nadwrażliwości, szum w uszach, tadalafil, ubytek pola widzenia, udar, wymioty, wysypka, zaburzenie erekcji, zawał mięśnia sercowego, zawroty głowy, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry - Leksykon leków
Działania niepożądane – Nimotop S 0,2 mg/ml
Podczas stosowania nimodypiny w leczeniu krwotoku podpajęczynówkowego w następstwie tętniaka, najczęściej obserwowanymi działaniami niepożądanymi są niedociśnienie tętnicze oraz rozszerzenie naczyń krwionośnych (często, ≥ 1/100 do < 1/10), co wynika z jej działania wazodylatacyjnego jako antagonisty kanału wapniowego. Często występuje również ból głowy, prawdopodobnie związany z rozszerzeniem naczyń mózgowych. Niezbyt często (≥ 1/1000 do < 1/100) mogą pojawić się zaburzenia rytmu serca, takie jak tachykardia i bradykardia, wynikające z wpływu nimodypiny na układ przewodzący serca. Nudności są częstym objawem, natomiast niedrożność jelit występuje niezbyt często. Przemijające zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych jest również często obserwowane, co wymaga monitorowania funkcji wątroby, zwłaszcza u pacjentów z istniejącymi zaburzeniami tego narządu. Reakcje miejscowe w miejscu infuzji, w tym zakrzepowe zapalenie żył, również należą do często występujących działań niepożądanych.
anafilaksja, antagonista kanału wapniowego, ból głowy, bradykardia, działanie wazodylatacyjne, enzymy wątrobowe, hipotonia, krwotok podpajęczynówkowy, małopłytkowość, niedociśnienie tętnicze, niedrożność jelit, nimodypina, nudności, obrzęk naczynioruchowy, reakcja alergiczna, rozszerzenie naczyń krwionośnych, roztwór do infuzji, rumień, tachykardia, wysypka, wysypka plamisto-grudkowa, zakrzepowe zapalenie żył - Leksykon leków
Działania niepożądane – Tadalafil Belupo 5 mg
Stosowanie tadalafilu, analizowane na podstawie danych z ponad 12 000 pacjentów (8022 na tadalafil i 4422 na placebo), wiąże się z występowaniem działań niepożądanych, najczęściej obejmujących ból głowy, niestrawność, ból pleców i mięśni, których nasilenie koreluje z dawką leku. Objawy te mają zazwyczaj charakter przejściowy i umiarkowany. Szczególnie ból głowy pojawia się najczęściej w ciągu pierwszych 10-30 dni terapii. Wśród działań niepożądanych odnotowano także zaburzenia układu nerwowego (np. zawroty głowy, udar, omdlenia), narządu wzroku (np. NAION, okluzja naczyń siatkówki), serca (częstoskurcz, zawał mięśnia sercowego), układu naczyniowego (niedociśnienie, zaczerwienienie twarzy), przewodu pokarmowego (niestrawność, wymioty), skóry (wysypka, zespół Stevensa-Johnsona), mięśniowo-szkieletowe (ból pleców i mięśni) oraz zaburzenia układu rozrodczego (priapizm, przedłużony wzwód). Analiza EKG wykazała nieznacznie wyższą częstość bradykardii zatokowej u pacjentów stosujących tadalafil raz na dobę, jednak większość tych zmian była bezobjawowa.
biegunka, ból brzucha, ból głowy, ból kończyn, ból mięśni, ból pleców, ból w klatce piersiowej, bradykardia zatokowa, centralna surowicza chorioretinopatia, choroba refluksowa przełyku, częstoskurcz, duszność, inhibitor PDE5, kołatanie serca, komorowe zaburzenia rytmu, krwawienie z nosa, krwiomocz, krwioplucie, krwotok z prącia, łagodny rozrost gruczołu krokowego, migrena, nadciśnienie tętnicze, nadmierna potliwość, nagła śmierć sercowa, nagła utrata słuchu, napad drgawkowy, niedociśnienie tętnicze, niedokrwienna neuropatia nerwu wzrokowego, niestabilna dławica piersiowa, niestrawność, niewyraźne widzenie, nudności, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk obwodowy, obrzęk twarzy, okluzja naczyń siatkówki, pokrzywka, priapizm, przedłużony wzwód, przekrwienie błony śluzowej nosa, przekrwienie spojówek, przemijająca amnezja, przemijający napad niedokrwienny, reakcja nadwrażliwości, szum w uszach, tadalafil, ubytek pola widzenia, udar mózgu, wymioty, wysypka, zaburzenie erekcji, zawał mięśnia sercowego, zawroty głowy, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry - Leksykon substancji czynnych
Ziele nawłoci pospolitej – Działania niepożądane
Ziele nawłoci pospolitej (Solidago virgaurea L.), stosowane w preparatach takich jak Ziele Nawłoci czy Krople złożone Solidaginis, wykazuje ogólnie dobry profil bezpieczeństwa, jednak może wywoływać działania niepożądane, głównie ze strony układu pokarmowego. Do najczęściej zgłaszanych objawów należą nudności, zgaga, uczucie pełności, wzdęcia oraz biegunka. Częstość występowania tych działań nie została precyzyjnie określona w dokumentacji medycznej. Ponadto, u pacjentów z predyspozycjami do alergii, zwłaszcza uczulonych na rośliny z rodziny astrowatych (Asteraceae) lub lateks, mogą wystąpić reakcje nadwrażliwości, manifestujące się wysypką, świądem, pokrzywką, a w cięższych przypadkach obrzękiem naczynioruchowym lub reakcją anafilaktyczną.
astrowate, biegunka, farmakovigilance, Krople złożone Solidaginis, lateks, nudności, obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka, przewód pokarmowy, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktoidalna, reakcja anafilaktyczna, reakcja krzyżowa, reakcja nadwrażliwości, rumień, Solidago virgaurea, świąd, uczucie pełności, układ pokarmowy, wysypka, wzdęcia, zaburzenie żołądkowo-jelitowe, zarzucanie treści żołądkowej, zgaga, ziele nawłoci pospolitej - Leksykon leków
Przedawkowanie – Okitask 25 mg
Przedawkowanie ketoprofenu, substancji czynnej leku Okitask (25 mg ketoprofenu w jednej saszetce), może prowadzić do objawów o różnym nasileniu, zależnie od dawki. Objawy łagodne, takie jak ospałość, senność, ból brzucha, nudności i wymioty, pojawiają się nawet przy umiarkowanym przekroczeniu dawki terapeutycznej. Przy dawkach znacznie przekraczających 2,5 g ketoprofenu obserwuje się cięższe objawy, w tym depresję oddechową, śpiączkę oraz drgawki. Rzadziej występują powikłania takie jak krwawienia z przewodu pokarmowego, zaburzenia ciśnienia tętniczego (niedociśnienie lub nadciśnienie) oraz ostra niewydolność nerek.
ból brzucha, depresja oddechowa, diureza, dolegliwość przewodu pokarmowego, drgawki, hemodializa, intensywna terapia, ketoprofen, ketoprofen z lizyną, krwawienie z przewodu pokarmowego, kwasica, nadciśnienie, niedociśnienie, nudności, ostra niewydolność nerek, płukanie żołądka, śpiączka, wymioty, zaburzenie ciśnienia tętniczego, zaburzenie wodno-elektrolitowe - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Concoram 5 mg + 5 mg
Produkt leczniczy Concoram, zawierający bisoprolol fumaranu (5-10 mg) oraz amlodypinę (5-10 mg), może wpływać na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn, głównie za sprawą amlodypiny. Działania niepożądane takie jak zawroty głowy, ból głowy, zmęczenie oraz nudności mogą upośledzać koordynację ruchową, koncentrację i czas reakcji, co stanowi istotne ryzyko podczas wykonywania czynności wymagających wzmożonej uwagi. Bisoprolol, mimo braku wykazanego wpływu na zdolność prowadzenia pojazdów w badaniach klinicznych u pacjentów z chorobą niedokrwienną serca, może indywidualnie wpływać na pacjentów, dlatego nie można całkowicie wykluczyć jego oddziaływania na sprawność psychomotoryczną.
adaptacja do działania leku, amlodypina, bisoprolol fumaran, ból głowy, choroba niedokrwienna serca, Concoram, działania niepożądane leku, indywidualna tolerancja leku, indywidualna zmienność reakcji, jednoczesne spożywanie alkoholu, nudności, początkowy okres leczenia, schorzenia współistniejące, zawroty głowy, zdolności psychomotoryczne, zmęczenie, zmiana terapii - Leksykon substancji czynnych
Asparaginaza – Działania niepożądane
Asparaginaza, w tym preparat Crisantaspase Porton Biopharma zawierający 10 000 IU L-asparaginazy z Erwinia chrysanthemi, jest kluczowym enzymem w terapii ostrej białaczki limfoblastycznej. Terapia ta wiąże się z ryzykiem poważnych działań niepożądanych, głównie reakcji nadwrażliwości (pokrzywka, wstrząs anafilaktyczny) oraz zaburzeń krzepnięcia krwi, które mogą prowadzić do zakrzepicy i krwotoków. Zaburzenia te wynikają z obniżenia poziomów czynników krzepnięcia i inhibitorów (antytrombina III, białko C i S), hipofibrynogenemii oraz wydłużenia czasu protrombinowego i częściowej tromboplastyny. Działania niepożądane, choć często odwracalne, wymagają ścisłego monitorowania, zwłaszcza u pacjentów z dodatkowymi czynnikami ryzyka, takimi jak stosowanie steroidów czy centralne cewniki żylne.
afazja, anafilaksja, antytrombina III, asparaginaza, białaczka limfoblastyczna, białkomocz, biegunka, centralny cewnik żylny, cukrzycowa kwasica ketonowa, czas częściowej tromboplastyny, czas protrombinowy, duszność, encefalopatia, gorączka neutropeniczna, hepatomegalia, hepatotoksyczność, hiperamonemia, hiperglikemia, hiperlipidemia, hipertrójglicerydemia, hipoalbuminemia, hipofibrynogenemia, hipoproteinemia, jadłowstręt, kryzantaspaza, leukopenia, małopłytkowość, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, nadwrażliwość, napad drgawkowy, nefropatia moczanowa, nefrotoksyczność, neutropenia, niedociśnienie, niedokrwistość, niedokrwistość hemolityczna, niedowład, niewydolność wątroby, nudności, obrzęk naczynioruchowy, odczynowe zapalenie stawów, omam, ostra białaczka limfoblastyczna, ostra niewydolność nerek, pancytopenia, pokrzywka, powikłania zakrzepowo-zatorowe, przeciwciała przeciwlekowe, skurcz oskrzeli, śpiączka, stan splątania, stłuszczenie wątroby, trudności w połykaniu, układ krwiotwórczy, układ nerwowy, wstrząs anafilaktyczny, wtórna niedoczynność tarczycy, wymioty, zaburzenia krzepnięcia krwi, zahamowanie czynności szpiku kostnego, zakrzepica naczyń krwionośnych, zapalenie błony śluzowej, zapalenie trzustki, zespół odwracalnej tylnej encefalopatii, żółtaczka cholestatyczna - Leksykon leków
Działania niepożądane – Ristidic 1,5 mg
Ristidic, zawierający rywastygminę w postaci wodorowinianu, jest stosowany w terapii otępienia typu alzheimerowskiego oraz otępienia związanego z chorobą Parkinsona. Profil bezpieczeństwa leku obejmuje przede wszystkim działania niepożądane ze strony przewodu pokarmowego, takie jak nudności (38% pacjentów), wymioty (23%) oraz biegunka, szczególnie nasilone w fazie dostosowywania dawki. U kobiet obserwuje się większą wrażliwość na zaburzenia żołądkowo-jelitowe i zmniejszenie masy ciała. Istotne jest ryzyko poważnych powikłań, w tym pęknięcia przełyku w wyniku nasilonych wymiotów. Działania niepożądane obejmują także zaburzenia psychiczne (koszmary senne, pobudzenie, splątanie, lęk, bezsenność, depresja, omamy, agresja), neurologiczne (zawroty głowy, ból głowy, senność, drżenie, omdlenia, rzadko drgawki) oraz kardiologiczne (rzadko dusznica bolesna, zaburzenia rytmu serca, zespół chorego węzła zatokowego). Częstość występowania działań niepożądanych klasyfikowana jest od bardzo często (≥1/10) do bardzo rzadko (<1/10 000).
alergiczne zapalenie skóry, anoreksja, bezsenność, biegunka, blok przedsionkowo-komorowy, bradykardia, choroba wrzodowa, drgawki, drżenie, dusznica bolesna, dyskineza, koszmary senne, krwawienie z przewodu pokarmowego, majaczenie, migotanie przedsionków, nadaktywność psychoruchowa, nadciśnienie tętnicze, nietrzymanie moczu, nudności, objawy pozapiramidowe, odwodnienie, omamy, otępienie typu alzheimerowskiego, otępienie związane z chorobą Parkinsona, pęknięcie przełyku, pokrzywka, rywastygmina, senność, splątanie, tachykardia, wodorowinian rywastygminy, wymioty, zaburzenia świadomości, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zakażenie dróg moczowych, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zawroty głowy, zespół chorego węzła zatokowego - Leksykon leków
Działania niepożądane – Amlessa 8 mg + 5 mg
Produkt leczniczy Amlessa, zawierający peryndopryl (inhibitor ACE) oraz amlodypinę (antagonista wapnia) w dawce 8 mg + 5 mg, wykazuje profil działań niepożądanych typowy dla obu substancji czynnych. Najczęściej obserwowane działania niepożądane obejmują zaburzenia układu nerwowego (senność, zawroty głowy ośrodkowe, ból głowy), układu krążenia (obrzęki, kołatanie serca, niedociśnienie tętnicze), narządów zmysłów (zaburzenia widzenia, szum uszny), układu oddechowego (suchy kaszel, duszność), żołądkowo-jelitowego (nudności, wymioty, biegunka, zaparcia), skóry (wysypka, świąd) oraz mięśniowo-szkieletowego (obrzęk stawów, kurcze mięśni). Częstość występowania tych działań jest klasyfikowana jako często (≥1/100 do <1/10), a ich nasilenie i ryzyko kliniczne należy oceniać indywidualnie, zwłaszcza u pacjentów w podeszłym wieku. Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko niedociśnienia tętniczego, obrzęku naczynioruchowego, hiperkaliemii oraz zaburzeń czynności wątroby i nerek.
amlodypina, antagonista wapnia, astenia, biegunka, ból brzucha, ból głowy, diplopia, duszność, dyspepsja, hiperkaliemia, hiponatremia, inhibitor konwertazy angiotensyny, kołatanie serca, kurcze mięśni, małopłytkowość, nadciśnienie tętnicze, neutropenia, niedociśnienie tętnicze, nudności, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk stawów, parestezje, peryndopryl, senność, świąd, szum uszny, toksyczna nekroliza naskórka, wykwit skórny, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności wątroby, zaburzenia rytmu serca, zaburzenia smaku, zaburzenia widzenia, zaburzenia wypróżnień, zawroty głowy błędnikowe, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Działania niepożądane – Piracetam Polpharma 1200 mg
Piracetam Polpharma w dawce 1200 mg w postaci tabletek powlekanych wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, które mogą dotyczyć układu nerwowego, psychicznego, immunologicznego, krwionośnego, skórnego oraz przewodu pokarmowego. Profil bezpieczeństwa opiera się na badaniach klinicznych z udziałem ponad 3000 pacjentów, jednak częstość występowania wielu działań niepożądanych pozostaje nieznana. Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko reakcji anafilaktoidalnych, nadwrażliwości, obrzęku naczynioruchowego oraz zaburzeń krwotocznych, które mogą stanowić zagrożenie życia. W zakresie zaburzeń neurologicznych istotne jest ryzyko nasilenia padaczki, a także występowanie objawów takich jak hiperkinezja, ataksja, zawroty głowy czy zaburzenia równowagi. Działania niepożądane psychiczne obejmują nerwowość (często), depresję (niezbyt często), pobudzenie, lęk, splątanie i omamy (częstość nieznana). Wśród objawów ze strony przewodu pokarmowego wymienia się bóle brzucha, nudności, wymioty i biegunkę, a także wzrost masy ciała (często).
anhedonia, astenia, ataksja, bezsenność, biegunka, ból głowy, depresja, dyspepsja, hiperkinezja, lek przeciwkrzepliwy, nadwrażliwość, nudności, obrzęk naczynioruchowy, omamy, padaczka, piracetam, pokrzywka, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktoidalna, splątanie, tabletka powlekana, wymioty, zaburzenia koordynacji ruchowej, zaburzenia krwotoczne, zaburzenia motoryki przewodu pokarmowego, zaburzenia neurologiczne, zaburzenia percepcji, zaburzenia psychiczne, zaburzenia równowagi, zaburzenia skórne, zapalenie skóry, zawroty głowy, żółcień pomarańczowa - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Gattart 680 mg + 80 mg
GATTART to preparat w formie tabletek do rozgryzania i żucia, zawierający 680 mg wapnia węglanu oraz 80 mg magnezu węglanu w jednej tabletce, przeznaczony do leczenia zgagi i objawów z nią związanych. Mechanizm działania opiera się na neutralizacji kwasu solnego w żołądku, co prowadzi do złagodzenia uczucia pieczenia za mostkiem, często promieniującego do gardła. Lek jest wskazany u pacjentów z epizodami zgagi, objawami refluksu żołądkowo-przełykowego o łagodnym nasileniu oraz dolegliwościami pojawiającymi się po spożyciu tłustych, ostrych lub kwaśnych potraw, kawy i alkoholu. Tabletki zawierają również 299,079 mg ksylitolu, co może mieć znaczenie dla pacjentów z nietolerancją tego składnika.
- Leksykon leków
Działania niepożądane – Meropenem Genoptim 500 mg
Meropenem, antybiotyk z grupy karbapenemów, wykazuje profil bezpieczeństwa oparty na analizie 4872 pacjentów i 5026 zastosowań. Najczęstsze działania niepożądane to biegunka (2,3%), wysypka skórna (1,4%), nudności/wymioty (1,4%) oraz odczyny zapalne w miejscu podania (1,1%). W badaniach laboratoryjnych obserwowano trombocytozę u 1,6% oraz podwyższenie enzymów wątrobowych w zakresie 1,5-4,3%. Działania niepożądane sklasyfikowano według układów i narządów oraz częstości występowania, z uwzględnieniem m.in. zakażeń drożdżakowych, zaburzeń hematologicznych (trombocytemia, eozynofilia, agranulocytoza), reakcji nadwrażliwości (obrzęk naczynioruchowy, anafilaksja), zaburzeń neurologicznych (ból głowy, drgawki), oraz poważnych reakcji skórnych (zespół Stevensa-Johnsona, DRESS). Szczególną uwagę należy zwrócić na rzadkie, ale ciężkie powikłania, takie jak rzekomobłoniaste zapalenie jelit, reakcje anafilaktyczne i drgawki, zwłaszcza u pacjentów z predyspozycjami neurologicznymi lub niewydolnością nerek.
agranulocytoza, aminotransferaza, anafilaksja, biegunka, bilirubina, Clostridioides difficile, dehydrogenaza mleczanowa, drgawka, drożdżyca jamy ustnej, enzymy wątrobowe, eozynofilia, fosfataza alkaliczna, karbapenem, kreatynina, leukopenia, majaczenie, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, meropenem, mocznik, neutropenia, niedokrwistość hemolityczna, nudności, obrzęk naczynioruchowy, odczyn zapalny, osutka krostkowa, parestezja, reakcja anafilaktyczna, reakcja skórna, rumień wielopostaciowy, rzekomobłoniaste zapalenie jelit, trombocytemia, trombocytopenia, trombocytoza, wstrząs anafilaktyczny, wysypka skórna, zakrzepowe zapalenie żył, zapalenie okrężnicy poantybiotykowe, zespół DRESS, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Przedawkowanie – Clotrimazolum GSK 10 mg/g
Clotrimazolum GSK w postaci kremu zawiera klotrymazol w stężeniu 10 mg/g i jest stosowany miejscowo jako lek przeciwgrzybiczy. Przedawkowanie jest mało prawdopodobne przy prawidłowym stosowaniu, jednak przypadkowe doustne spożycie może prowadzić do objawów ogólnoustrojowych, takich jak zawroty głowy, nudności i wymioty. Objawy te wynikają z toksycznego działania klotrymazolu po podaniu doustnym i wymagają leczenia objawowego, gdyż nie istnieje specyficzna odtrutka. W ciężkich przypadkach konieczna może być hospitalizacja i monitorowanie parametrów życiowych pacjenta.
błony śluzowe oczu, Clotrimazolum GSK, dyskomfort nadbrzusza, hospitalizacja, klotrymazol, leczenie objawowe, lek przeciwgrzybiczy, monitorowanie parametrów życiowych, nudności, objawy ogólnoustrojowe, odtrutka, opróżnienie żołądka, spożycie doustne, substancja czynna, wchłanianie substancji czynnej, wymioty, zaburzenia równowagi, zawroty głowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Elestar HCT 40 mg + 5 mg + 25 mg
Profil bezpieczeństwa preparatu Elestar HCT, zawierającego olmesartan medoksomil, amlodypinę i hydrochlorotiazyd, został oceniony na podstawie badań klinicznych obejmujących 7826 pacjentów. Najczęściej obserwowanymi działaniami niepożądanymi są obrzęki obwodowe, ból głowy oraz zawroty głowy, które występują często (≥1/100 do <1/10). Inne istotne działania niepożądane to hipokaliemia, niedociśnienie ortostatyczne, zaburzenia czynności nerek (wzrost stężenia kreatyniny i mocznika), a także reakcje skórne, takie jak wysypka i pokrzywka, które mogą wymagać odstawienia leku. Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko hipokaliemii związane z hydrochlorotiazydem, która może prowadzić do zaburzeń rytmu serca, zwłaszcza u pacjentów z chorobami układu sercowo-naczyniowego lub stosujących glikozydy naparstnicy.
amlodypina, badanie bezpieczeństwa, badanie kliniczne, choroba układu sercowo-naczyniowego, dna moczanowa, duszność, glikozyd naparstnicy, hiperurykemia, hipokaliemia, hydrochlorotiazyd, kreatynina we krwi, lek nefrotoksyczny, mocznik we krwi, nadciśnienie tętnicze, niedociśnienie ortostatyczne, niewydolność nerek, niewydolność serca, nudności, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk obwodowy, olmesartan medoksomil, ostra niewydolność nerek, pokrzywka, reakcja nadwrażliwości, reakcja skórna, skurcz mięśni, wysypka skórna, zaburzenie elektrolitowe, zaburzenie rytmu serca, zaparcie, zawroty głowy, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Działania niepożądane – TADALAFIL MAXON 10 mg
Tadalafil w dawce 10 mg, stosowany w leczeniu zaburzeń erekcji oraz łagodnego rozrostu gruczołu krokowego, wiąże się z szeregiem działań niepożądanych, które lekarze powinni uwzględniać w praktyce klinicznej. Najczęściej obserwowanymi objawami są ból głowy (częstość ≥1/100 do <1/10), niestrawność, ból pleców oraz ból mięśni, przy czym ich częstość wzrasta wraz z dawką. Działania te mają zazwyczaj charakter przemijający i umiarkowany. W badaniach klinicznych obejmujących 8022 pacjentów leczonych tadalafilem oraz 4422 pacjentów z placebo, odnotowano także rzadkie, ale istotne zdarzenia, takie jak udary, przemijające napady niedokrwienne (TIA), priapizm, zawał mięśnia sercowego oraz niestabilna dławica piersiowa. Szczególną uwagę należy zwrócić na pacjentów z chorobami układu sercowo-naczyniowego, u których wystąpiły poważne incydenty sercowe, często w kontekście obecności czynników ryzyka. Ponadto, u osób powyżej 65. roku życia obserwuje się zwiększoną częstość biegunek i zawrotów głowy, zwłaszcza przy dawce 5 mg raz na dobę.
biegunka, ból brzucha, ból głowy, ból kończyn, ból mięśni, ból pleców, ból w klatce piersiowej, bradykardia zatokowa, centralna surowicza chorioretinopatia, choroba refluksowa przełyku, choroba układu sercowo-naczyniowego, częstoskurcz, duszność, kołatanie serca, komorowe zaburzenia rytmu serca, krew w nasieniu, krwawienie z nosa, krwiomocz, krwotok z prącia, łagodny rozrost gruczołu krokowego, migrena, nadciśnienie tętnicze, nadmierna potliwość, nagła głuchota, nagłe zaczerwienienie twarzy, nagły zgon sercowy, napad drgawkowy, niedociśnienie tętnicze, niestabilna dławica piersiowa, niestrawność, niewyraźne widzenie, nudności, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk obwodowy, obrzęk twarzy, okluzja naczyń siatkówki, pokrzywka, priapizm, przedłużony wzwód, przednia niedokrwienna neuropatia nerwu wzrokowego, przekrwienie błony śluzowej nosa, przemijająca amnezja, przemijający napad niedokrwienny, reakcja nadwrażliwości, szum w uszach, tadalafil, ubytek pola widzenia, udar, wymioty, wysypka, zaburzenie erekcji, zawał mięśnia sercowego, zawroty głowy, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry, zmęczenie - Leksykon leków
Działania niepożądane – Jansitin Duo 50 mg + 850 mg
Lek Jansitin Duo, zawierający sytagliptynę 50 mg oraz metforminę 850 mg, charakteryzuje się profilem bezpieczeństwa wynikającym z właściwości obu składników. Najpoważniejsze działania niepożądane obejmują ostre zapalenie trzustki (częstość 0,3% w badaniu TECOS dla sytagliptyny vs. 0,2% placebo) oraz rzadką, ale zagrażającą życiu kwasicę mleczanową związaną z metforminą. Często obserwowane działania niepożądane to zaburzenia żołądkowo-jelitowe (biegunka, nudności, wzdęcia), hipoglikemia (szczególnie przy jednoczesnym stosowaniu pochodnych sulfonylomocznika – 13,8% i insuliny – 10,9%), bóle głowy, zaparcia oraz zawroty głowy. W badaniu TECOS nie wykazano istotnych różnic w zakresie bezpieczeństwa sercowo-naczyniowego między sytagliptyną a placebo. U dzieci i młodzieży (10-17 lat) profil działań niepożądanych był podobny do dorosłych, z podwyższonym ryzykiem hipoglikemii niezależnie od stosowania insuliny.
biegunka, ból brzucha, ból głowy, ból mięśni, ból pleców, ból stawu, hipoglikemia, kwasica mleczanowa, metformina, niedobór witaminy B12, nudności, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk obwodowy, ostra niewydolność nerek, ostre zapalenie trzustki, pemfigoid pęcherzowy, pochodna sulfonylomocznika, pokrzywka, reakcja nadwrażliwości, senność, śródmiąższowa choroba płuc, suchość w ustach, świąd, sytagliptyna, trombocytopenia, utrata apetytu, wymioty, wysypka, wzdęcia, zaburzenie czynności nerek, zakażenie górnych dróg oddechowych, zapalenie błony śluzowej nosogardła, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zaparcie, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon substancji czynnych
Pankreatyna – Działania niepożądane
Pankreatyna, stosowana w leczeniu niewydolności zewnątrzwydzielniczej trzustki, wykazuje profil bezpieczeństwa oparty na badaniach klinicznych obejmujących ponad 10 000 pacjentów (np. Kreon 35 000) oraz ponad 900 pacjentów stosujących inne preparaty (Kreon 25 000, Kreon Travix, Lipancrea). Najczęściej obserwowane działania niepożądane dotyczą układu pokarmowego i obejmują bóle brzucha (bardzo często, ≥1/10), nudności, wymioty, zaparcia, wzdęcia oraz biegunkę (często, ≥1/100 do <1/10). Objawy te są zwykle łagodne do umiarkowanych i często związane z chorobą podstawową, co potwierdza porównanie z placebo. Istotnym ryzykiem są reakcje nadwrażliwości, w tym anafilaksja, manifestująca się uogólnioną wysypką, obrzękiem naczynioruchowym, obrzękiem błon śluzowych, zaburzeniami oddechowymi, tachykardią i niedociśnieniem. Preparaty takie jak Neo-Pancreatinum Forte i Pangrol mogą wywoływać reakcje alergiczne na białko wieprzowe lub inne składniki, w tym skurcz oskrzeli i duszność.
biegunka, ból brzucha, duszność, kamica moczowa, kolonopatia włókniejąca, mukowiscydoza, niedociśnienie, niewydolność zewnątrzwydzielnicza trzustki, nudności, obrzęk naczynioruchowy, pankreatyna, podrażnienie błony śluzowej, podwyższenie stężenia kwasu moczowego, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, skurcz oskrzeli, świąd, tachykardia, uogólniona wysypka, wstrząs anafilaktyczny, wymioty, wzdęcia, zaburzenia oddechowe, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zaparcia, zwężenie odcinka krętniczo-kątniczego, zwłóknienie torbielowate trzustki