lek przeciwgrzybiczny azolowy

Leki przeciwgrzybicze azolowe stanowią ważną grupę środków farmakologicznych stosowanych w terapii zakażeń grzybiczych. Działają poprzez hamowanie enzymu 14-α-demetylazy lanosterolu, co prowadzi do zaburzenia syntezy ergosterolu – kluczowego składnika błony komórkowej grzybów. Efektem jest zwiększenie przepuszczalności błony komórkowej i śmierć komórki grzyba.

Do grupy leków przeciwgrzybiczych azolowych zaliczamy imidazole (np. klotrimazol, mikonazol, ketokonazol) oraz triazole (np. flukonazol, itrakonazol, worikonazol, posakonazol). Imidazole stosowane są głównie miejscowo w leczeniu grzybic skóry i błon śluzowych, natomiast triazole, charakteryzujące się lepszymi właściwościami farmakokinetycznymi, znajdują zastosowanie w terapii systemowej zakażeń grzybiczych.

Spektrum działania leków azolowych obejmuje dermatofity, drożdżaki (w tym Candida spp.), dimorficzne grzyby chorobotwórcze oraz niektóre grzyby pleśniowe. Poszczególne preparaty różnią się profilem aktywności przeciwgrzybiczej, co determinuje ich zastosowanie kliniczne. Najnowsze generacje triazoli (worikonazol, posakonazol) wykazują rozszerzone spektrum działania, obejmujące również oporne szczepy grzybów.

Podczas stosowania leków azolowych należy zwrócić uwagę na potencjalne interakcje lekowe, wynikające z hamowania cytochromu P450, co może prowadzić do zwiększenia stężenia innych jednocześnie stosowanych leków. Działania niepożądane obejmują głównie zaburzenia żołądkowo-jelitowe, hepatotoksyczność (szczególnie przy stosowaniu ketokonazolu), a w przypadku leków stosowanych miejscowo – miejscowe podrażnienia.

Powiązane wpisy

Leksykon leków
Interakcje leku – Ximve 40 mg

Symwastatyna, jako substrat enzymu CYP3A4 i transportera OATP1B1, wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne, które mogą prowadzić do istotnego zwiększenia ryzyka miopatii i rabdomiolizy. Silne inhibitory CYP3A4, takie jak itrakonazol, ketokonazol, erytromycyna czy inhibitory proteazy HIV, powodują ponad 5-krotne zwiększenie stężenia symwastatyny w osoczu, co jest przeciwwskazaniem do jednoczesnego stosowania. Podobnie przeciwwskazane jest łączenie symwastatyny z cyklosporyną, danazolem oraz gemfibrozylem (zwiększenie stężenia o 1,9x). W przypadku umiarkowanych inhibitorów CYP3A4 (amiodaron, werapamil, diltiazem, amlodypina) zaleca się ograniczenie dawki symwastatyny do 20 mg/dobę, ze względu na wzrost narażenia na lek od 1,6- do 2,7-krotnego. Szczególną uwagę należy zwrócić na interakcję z kwasem fusydowym, gdzie ryzyko miopatii i rabdomiolizy jest bardzo wysokie i wymaga przerwania terapii symwastatyną na czas stosowania kwasu fusydowego.
antagonista kanału wapniowego, antybiotyk makrolidowy, CYP3A4, cytochrom P450, fenofibrat, fibrat, gemfibrozyl, hepatotoksyczność, hipercholesterolemia rodzinna homozygotyczna, inhibitor BCRP, inhibitor CYP3A4, inhibitor proteazy HCV, inhibitor proteazy HIV, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, kwas fusydowy, kwas nikotynowy, lek przeciwgrzybiczny azolowy, lek przeciwzakrzepowy doustny, niacyna, OATP1B1, pochodna kumaryny, rabdomioliza, reduktaza HMG-CoA, zaburzenie czynności nerek
Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Crosuvo

Rozuwastatyna (Crosuvo) wymaga szczególnej ostrożności klinicznej, zwłaszcza przy dawkach 40 mg, ze względu na ryzyko wystąpienia proteinurii, miopatii, rabdomiolizy oraz działań niepożądanych ze strony wątroby i mięśni. Monitorowanie aktywności kinazy kreatynowej (CK) jest kluczowe, zwłaszcza gdy wartości przekraczają 5 × górną granicę normy (GGN). Leczenie nie powinno być rozpoczynane ani kontynuowane przy znacznie podwyższonej CK. Szczególną uwagę należy zwrócić na pacjentów z predyspozycjami do miopatii, takimi jak zaburzenia czynności nerek, niedoczynność tarczycy, choroby mięśniowe w wywiadzie, wiek >70 lat, nadużywanie alkoholu oraz stosowanie leków zwiększających stężenie rozuwastatyny, w tym inhibitorów proteaz, fibratów i kwasu nikotynowego. Jednoczesne stosowanie rozuwastatyny 40 mg z fibratami jest przeciwwskazane. Ponadto, stosowanie kwasu fusydowego wymaga przerwania terapii statynami na czas leczenia i 7 dni po jego zakończeniu ze względu na ryzyko rabdomiolizy.
alkoholizm, antybiotyk makrolidowy, ból mięśni, choroba nerek, cyklosporyna, gemfibrozyl, hiperglikemia, immunozależna miopatia martwicza, inhibitor proteazy, inhibitor reduktazy HMG-CoA, kinaza kreatynowa, kwas fusydowy, lek przeciwgrzybiczny azolowy, miopatia, niedoczynność tarczycy, osłabienie mięśniowe, padaczka, proteinuria, rabdomioliza, sepsa, skurcz mięśni, śródmiąższowe zapalenie płuc, zaburzenie elektrolitowe, zaburzenie metaboliczne, zespół DRESS, zespół nerczycowy, zespół Stevensa-Johnsona
Leksykon leków
Interakcje leku – Rivaroxaban Intas 15 mg

Rywaroksaban jest metabolizowany głównie przez CYP3A4 oraz jest substratem glikoproteiny P (P-gp), co powoduje istotne interakcje farmakokinetyczne z lekami modulującymi te szlaki. Silne inhibitory CYP3A4 i P-gp, takie jak ketokonazol (400 mg/dobę) i rytonawir (600 mg 2x/dobę), powodują 2,5-2,6-krotne zwiększenie AUC oraz 1,6-1,7-krotne zwiększenie Cmax rywaroksabanu, co znacząco podnosi ryzyko krwawienia i jest przeciwwskazaniem do jednoczesnego stosowania. Umiarkowane inhibitory, np. klarytromycyna (500 mg 2x/dobę), erytromycyna (500 mg 3x/dobę) czy flukonazol (400 mg/dobę), zwiększają AUC i Cmax o 1,3-1,5 raza, co wymaga ostrożności, zwłaszcza u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek lub wysokim ryzykiem krwawienia. Dronedaron należy unikać ze względu na brak wystarczających danych klinicznych. Jednoczesne stosowanie rywaroksabanu z lekami przeciwzakrzepowymi (np. enoksaparyna 40 mg) oraz NLPZ lub inhibitorami agregacji płytek (np. klopidogrel, ASA 500 mg) zwiększa ryzyko krwawienia, co wymaga szczególnej ostrożności i monitorowania.
alkohol etylowy, antagonista witaminy K, atorwastatyna, CYP2E1, cytochrom P450 3A4, czas krzepnięcia, czas protrombinowy, czynnik Xa, digoksyna, diklofenak, dronedaron, dziurawiec zwyczajny, endogenny potencjał trombiny, enoksaparyna, erytromycyna, fenobarbital, fenytoina, flukonazol, fluoksetyna, fondaparynuks, glikoproteina p, heparyna drobnocząsteczkowa, ibuprofen, induktor CYP3A4, inhibitor agregacji płytek krwi, inhibitor CYP3A4, inhibitor P2Y12, inhibitor pompy protonowej, inhibitor proteazy HIV, inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny i noradrenaliny, itrakonazol, karbamazepina, ketokonazol, klarytromycyna, klopidogrel, kwas acetylosalicylowy, lek przeciwgrzybiczny azolowy, midazolam, naproksen, niesteroidowy lek przeciwzapalny, NLPZ, omeprazol, paroksetyna, pozakonazol, ryfampicyna, rytonawir, rywaroksaban, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, sertralina, SNRI, SSRI, warfaryna, wenlafaksyna, worykonazol
Leksykon leków
Interakcje leku – Rivaroxaban Medreg 20 mg

Rywaroksaban, składnik aktywny produktu Rivaroxaban Medreg, wykazuje istotne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne, głównie poprzez wpływ na enzym CYP3A4 oraz glikoproteinę P (P-gp). Silne inhibitory obu tych szlaków, takie jak ketokonazol (400 mg/dobę) i rytonawir (600 mg 2x/dobę), powodują 2,5-2,6-krotne zwiększenie AUC oraz 1,6-1,7-krotne zwiększenie Cmax rywaroksabanu, co znacząco podnosi ryzyko krwawienia i jest przeciwwskazaniem do jednoczesnego stosowania. Umiarkowane inhibitory, np. klarytromycyna (500 mg 2x/dobę) i erytromycyna (500 mg 3x/dobę), zwiększają ekspozycję na rywaroksaban w mniejszym stopniu (1,3-1,5-krotnie), jednak u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek (łagodnymi do umiarkowanych) erytromycyna może podwoić AUC, co wymaga szczególnej ostrożności. Jednoczesne stosowanie z innymi lekami przeciwzakrzepowymi (np. enoksaparyną 40 mg) wykazuje addytywne działanie przeciwzakrzepowe, zwiększając ryzyko krwawienia, podobnie jak kojarzenie z NLPZ, inhibitorami agregacji płytek oraz SSRI/SNRI, które dodatkowo wpływają na funkcję płytek krwi.
antagonista witaminy K, atorwastatyna, azolowe leki przeciwgrzybicze, cytochrom P450 3A4, czas protrombinowy, czynnik anty-Xa, digoksyna, dronedaron, działanie antyagregacyjne, działanie farmakodynamiczne, działanie przeciwzakrzepowe, dziurawiec zwyczajny, efekt farmakodynamiczny, enzym wątrobowy, erytromycyna, fenobarbital, fenytoina, flukonazol, glikoproteina p, induktor CYP3A4, inhibitor agregacji płytek, inhibitor CYP3A4, inhibitor czynnika Xa, inhibitor glikoproteiny p, inhibitor pompy protonowej, inhibitor proteazy HIV, inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny i noradrenaliny, interakcja farmakokinetyczna, karbamazepina, klarytromycyna, klopidogrel, koagulopatia, krwawienie, kwas acetylosalicylowy, lek przeciwgrzybiczny azolowy, lek przeciwzakrzepowy, midazolam, naproksen, niesteroidowy lek przeciwzapalny, omeprazol, powikłanie zakrzepowo-zatorowe, ryfampicyna, rywaroksaban, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, SNRI, SSRI, układ krzepnięcia, warfaryna, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie funkcji wątroby
Leksykon leków
Interakcje leku – Levomine midi 30 mcg + 125 mcg

Levomine midi, zawierający 30 µg etynyloestradiolu i 125 µg lewonorgestrelu, wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne z innymi lekami oraz substancjami. Szczególnie istotne są leki indukujące enzymy mikrosomalne (np. fenytoina, karbamazepina, ryfampicyna), które zwiększają klirens hormonów płciowych, co może prowadzić do krwawień śródcyklicznych i obniżenia skuteczności antykoncepcyjnej. Indukcja enzymatyczna pojawia się w ciągu kilku dni i może utrzymywać się do 4 tygodni po zakończeniu terapii indukującej. Zaleca się stosowanie dodatkowej metody antykoncepcji mechanicznej podczas i przez 28 dni po terapii indukującej. Ponadto, preparaty ziołowe zawierające ziele dziurawca zwyczajnego są przeciwwskazane ze względu na ryzyko zmniejszenia skuteczności antykoncepcyjnej. Leki zwiększające motorykę przewodu pokarmowego, takie jak metoklopramid, mogą obniżać wchłanianie hormonów, co również wymaga rozważenia dodatkowej ochrony antykoncepcyjnej.
alkohol etylowy, aminotransferaza alaninowa, barbiturany, cholestaza wewnątrzwątrobowa, cyklosporyna, CYP3A4, cytochrom P450, dasabuwir, diltiazem, dziurawiec zwyczajny, enzymy mikrosomalne, erytromycyna, etorykoksyb, etynyloestradiol, felbamat, fenytoina, fibrynoliza, flukonazol, globulina wiążąca kortykosteroidy, gryzeofulwina, indukcja enzymatyczna, inhibitor CYP1A1, inhibitor CYP1A2, inhibitor CYP2C19, inhibitor CYP2C8, inhibitor CYP2J2, inhibitor CYP3A4/5, inhibitor proteazy HCV, inhibitor proteazy HIV, itrakonazol, karbamazepina, klarytromycyna, krwawienie śródcykliczne, lamotrygina, lek przeciwgrzybiczny azolowy, lewonorgestrel, melatonina, metabolizm węglowodanów, metoklopramid, midazolam, nienukleozydowy inhibitor odwrotnej transkryptazy, okskarbazepina, ombitaswir, parytaprewir, prymidon, rybawiryna, ryfampicyna, rytonawir, sok grejpfrutowy, teofilina, tizanidyna, topiramat, troleandomycyna, werapamil, worykonazol
Leksykon leków
Interakcje leku – Fingolimod Fresenius Kabi 0,5 mg

Fingolimod wykazuje liczne interakcje farmakologiczne, które mają istotne znaczenie kliniczne, zwłaszcza w kontekście terapii stwardnienia rozsianego. Jednoczesne stosowanie z lekami immunosupresyjnymi, immunomodulującymi oraz przeciwnowotworowymi jest przeciwwskazane ze względu na ryzyko addycyjnej immunosupresji. Szczególną ostrożność należy zachować podczas przejścia z terapii natalizumabem, teriflunomidem lub mitoksantronem. Żywe szczepionki atenuowane są przeciwwskazane w trakcie leczenia i do 2 miesięcy po jego zakończeniu z powodu ryzyka zakażeń. Fingolimod może indukować bradykardię, zwłaszcza na początku terapii, a jej nasilenie (do 15%) obserwuje się przy jednoczesnym stosowaniu beta-adrenolityków (np. atenolol, metoprolol), leków antyarytmicznych klasy Ia i III, antagonistów kanału wapniowego (werapamil, diltiazem), iwabradyny, digoksyny oraz inhibitorów cholinesterazy. W takich przypadkach zaleca się konsultację kardiologiczną i przedłużoną obserwację pacjenta po pierwszej dawce fingolimodu.
antagonista cholinesterazy, antagonista kanału wapniowego, antybiotyk makrolidowy, atenolol, bradykardia, cyklosporyna, CYP3A4, CYP4F2, digoksyna, diltiazem, dziurawiec, efawirenz, etynyloestradiol, fenobarbital, fenytoina, fingolimod, immunosupresja, inhibitor proteazy, iwabradyna, karbamazepina, kardiolog, ketokonazol, kortykosteroid, lek antyarytmiczny, lek beta-adrenolityczny, lek immunomodulujący, lek immunosupresyjny, lek przeciwgrzybiczny azolowy, lek przeciwnowotworowy, lewonorgestrel, mitoksantron, natalizumab, pilokarpina, progestagen, ryfampicyna, stwardnienie rozsiane, szczepionka atenuowana, teriflunomid
Leksykon leków
Przeciwwskazania – Hydroxyzinum VP 10 mg

Hydroxyzinum VP, zawierający chlorowodorek hydroksyzyny w dawkach 10 mg i 25 mg w formie tabletek powlekanych, posiada szereg bezwzględnych przeciwwskazań do stosowania. Lek jest niewskazany u pacjentów z nadwrażliwością na hydroksyzynę, cetyryzynę, inne pochodne piperazyny, aminofilinę, etylenodiaminę oraz substancje pomocnicze, w tym laktozę (21,00 mg w tabletce 10 mg; 11,20 mg w tabletce 25 mg) i barwnik czerwień koszenilową (E124) (0,127 mg w tabletce 10 mg; 0,580 mg w tabletce 25 mg). Ponadto, lek jest przeciwwskazany u pacjentów z porfirią, kobiet w ciąży i karmiących piersią ze względu na ryzyko dla płodu i przenikanie substancji czynnej do mleka matki. Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko wydłużenia odstępu QT, co wyklucza stosowanie hydroksyzyny u pacjentów z wrodzonym lub nabytym wydłużeniem QT, istotnymi zaburzeniami elektrolitowymi (hipokaliemia, hipomagnezemia), chorobami układu krążenia, znaczną bradykardią oraz u osób przyjmujących inne leki wydłużające QT lub wywołujące torsade de pointes.
aminofilina, badanie EKG, biosynteza hemu, bradykardia, cetyryzyna, czerwień koszenilowa, etylenodiamina, fluorochinolon, hipokaliemia, hipomagnezemia, hydroksyzyna, hydroksyzyny chlorowodorek, laktoza jednowodna, lek przeciwarytmiczny, lek przeciwdepresyjny, lek przeciwgrzybiczny azolowy, lek przeciwmalaryczny, makrolid, nadwrażliwość na leki, nagła śmierć sercowa, neuroleptyk, niedobór laktazy, nietolerancja galaktozy, pochodne piperazyny, porfiria, reakcja alergiczna, torsade de pointes, wydłużenie odstępu QT, zaburzenia elektrolitowe, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy
Leksykon leków
Interakcje leku – Meaxin 400 mg

Imatynib, metabolizowany głównie przez izoenzym CYP3A4 układu cytochromu P450, wykazuje liczne interakcje lekowe o istotnym znaczeniu klinicznym. Inhibitory CYP3A4, takie jak ketokonazol, itrakonazol czy inhibitory proteazy HIV, zwiększają ekspozycję na imatynib (wzrost Cmax o 26% i AUC o 40%), co wymaga ostrożności i ewentualnej modyfikacji dawki. Z kolei induktory CYP3A4 (np. ryfampicyna, fenytoina, karbamazepina) znacząco obniżają stężenie imatynibu (spadek Cmax o 54% i AUC o 74%), co może prowadzić do niepowodzenia terapeutycznego i wskazuje na konieczność unikania jednoczesnego stosowania. Imatynib jako inhibitor CYP3A4 zwiększa stężenia leków metabolizowanych przez ten enzym, w tym symwastatyny, cyklosporyny, takrolimusu czy pimozydu, nawet 2-3,5-krotnie, co wymaga szczególnej ostrożności przy lekach o wąskim indeksie terapeutycznym. Ponadto, imatynib hamuje CYP2D6, co skutkuje wzrostem Cmax i AUC metoprololu o około 23%, wskazując na konieczność monitorowania klinicznego przy jednoczesnym stosowaniu.
alkaloid sporyszu, antybiotyk makrolidowy, benzodiazepina, bloker kanału wapniowego, chemioterapeutyk, CYP2D6, CYP3A4, cytochrom P450, dysfagia, dziurawiec, glejak złośliwy, heparyna, hepatotoksyczność, imatynib, induktor CYP3A4, inhibitor proteazy, inhibitor reduktazy HMG-CoA, ketokonazol, kortykosteroid, L-asparaginaza, lek antyarytmiczny, lek immunosupresyjny, lek przeciwgruźliczy, lek przeciwgrzybiczny azolowy, lek przeciwhistaminowy, lek przeciwnowotworowy, lek przeciwpadaczkowy, lek przeciwpadaczkowy indukujący enzymy, lek przeciwpsychotyczny, lek przeciwzakrzepowy, lewotyroksyna, mielosupresja, Ph+ ALL, pochodna kumaryny, preparat ziołowy, statyna, warfaryna
Leksykon leków
Interakcje leku – Hydroxyzinum Bluefish 10 mg

Hydroksyzyna chlorowodorek, składnik preparatu Hydroxyzinum Bluefish, wykazuje liczne interakcje farmakologiczne, z których najistotniejsze klinicznie dotyczą leków wydłużających odstęp QT i wywołujących torsade de pointes, takich jak chinidyna, amiodaron, sotalol, haloperydol, czy erytromycyna. Jednoczesne stosowanie tych leków z hydroksyzyną jest bezwzględnie przeciwwskazane ze względu na ryzyko nagłej śmierci sercowej. Ponadto, hydroksyzyna wykazuje działanie antagonistyczne wobec betahistyny oraz inhibitorów cholinoesterazy, a także nasila działania niepożądane przy jednoczesnym stosowaniu z inhibitorami MAO. Zaleca się przerwanie terapii hydroksyzyną na co najmniej 5 dni przed wykonaniem testów alergicznych i prowokacji oskrzeli z metacholiną, aby uniknąć fałszywych wyników diagnostycznych.
antybiotyk makrolidowy, beta-adrenolityk, CYP3A4/5, dehydrogenaza alkoholowa, działanie kardiodepresyjne, działanie przeciwcholinergiczne, hipokaliemia, hydroksyzyna chlorowodorek, inhibitor cholinoesterazy, inhibitor CYP2D6, inhibitor MAO, inhibitor proteazy HIV, lek przeciwarytmiczny klasy Ia, lek przeciwarytmiczny klasy III, lek przeciwdepresyjny, lek przeciwgrzybiczny, lek przeciwgrzybiczny azolowy, lek przeciwhistaminowy, lek przeciwmalaryczny, lek przeciwpadaczkowy, lek przeciwpsychotyczny, lek przeciwwirusowy, monoaminooksydaza, nagła śmierć sercowa, ośrodkowy układ nerwowy, selektywny inhibitor zwrotnego wychwytu serotoniny, SSRI, test prowokacji oskrzeli, tiazydowy lek moczopędny, torsade de pointes, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie rytmu serca
Leksykon leków
Interakcje leku – Gastrostad 20 mg

Pantoprazol, jako inhibitor pompy protonowej, znacząco podnosi pH żołądka, co wpływa na biodostępność leków zależnych od kwaśnego środowiska, takich jak azolowe leki przeciwgrzybicze (ketokonazol, itrakonazol, pozakonazol) oraz erlotynib. Szczególnie istotne jest unikanie jednoczesnego stosowania pantoprazolu z inhibitorami proteazy HIV (np. atazanawirem) ze względu na ryzyko znacznego obniżenia ich stężenia, co wymaga ograniczenia dawki pantoprazolu do 20 mg i monitorowania miana wirusa. Ponadto, pantoprazol może zwiększać ryzyko wzrostu INR i wydłużenia czasu protrombinowego u pacjentów leczonych warfaryną lub fenprokumonem, co wymaga regularnego monitorowania parametrów krzepnięcia. U pacjentów przyjmujących wysokie dawki metotreksatu (np. 300 mg) zaleca się rozważenie czasowego odstawienia pantoprazolu ze względu na ryzyko zwiększenia stężenia metotreksatu.
amoksycylina, atazanawir, biodostępność leku, choroba wrzodowa, CYP2C19, cytochrom P-450, czas protrombinowy, diazepam, digoksyna, diklofenak, dziurawiec zwyczajny, erlotynib, etanol, etynyloestriadol, fenprokumon, fluwoksamina, glibenklamid, induktor CYP2C19, inhibitor CYP2C19, inhibitor kinazy tyrozynowej, inhibitor pompy protonowej, inhibitor proteazy HIV, itrakonazol, karbamazepina, ketokonazol, klarytromycyna, kofeina, kwas solny, lek przeciwgrzybiczny azolowy, lewonorgestrel, metoprolol, metotreksat, metronidazol, naproksen, nifedypina, pantoprazol, pH żołądka, piroksykam, pozakonazol, refluks żołądkowo-przełykowy, ryfampicyna, środek zobojętniający, teofilina, terapia eradykacyjna H. pylori, warfaryna, wartość INR
Leksykon leków
Przeciwwskazania – Eplenocard 25 mg

Eplerenon, substancja czynna leku Eplenocard (dostępnego w dawkach 25 mg i 50 mg), jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną lub składniki pomocnicze, w tym laktozę jednowodną (35,7 mg w tabletce 25 mg i 71,4 mg w tabletce 50 mg) oraz sód (0,41 mg i 0,81 mg odpowiednio). Kluczowymi przeciwwskazaniami są hiperkaliemia (stężenie potasu >5,0 mmol/l), ciężka niewydolność nerek (eGFR <30 ml/min/1,73 m²) oraz ciężka niewydolność wątroby (klasa C wg Child-Pugh). Ponadto, jednoczesne stosowanie eplerenonu z lekami moczopędnymi oszczędzającymi potas, silnymi inhibitorami CYP3A4 (np. azolowe leki przeciwgrzybicze, rytonawir, klarytromycyna) oraz kombinacją ACE inhibitorów i ARB jest przeciwwskazane ze względu na ryzyko hiperkaliemii i toksyczności.
antagonista aldosteronu, antagonista receptora angiotensyny, antybiotyk makrolidowy, ciężka niewydolność nerek, ciężka niewydolność wątroby, dysfagia, eplerenon, hiperkaliemia, inhibitor CYP3A4, inhibitor konwertazy angiotensyny, laktoza jednowodna, lek przeciwgrzybiczny azolowy, lek przeciwwirusowy, leki moczopędne oszczędzające potas, nadwrażliwość na lek, potas w surowicy, przesączanie kłębuszkowe, skala Child-Pugh, substancja czynna, umiarkowana niewydolność nerek, umiarkowana niewydolność wątroby, zaburzenia funkcji nerek
Leksykon substancji czynnych
Tiotepa – Interakcje

Tiotepa jest metabolizowana głównie przez enzymy CYP2B6 i CYP3A4, co predysponuje do licznych interakcji farmakokinetycznych o istotnym znaczeniu klinicznym. Inhibitory CYP2B6 (np. klopidogrel, tyklopidyna) oraz CYP3A4 (azolowe leki przeciwgrzybicze, makrolidy, inhibitory proteazy) mogą zwiększać stężenie tiotepy w osoczu, jednocześnie obniżając poziom jej aktywnego metabolitu TEPA, co wymaga ścisłego monitorowania pacjenta. Induktory cytochromu P450 (ryfampicyna, karbamazepina, fenobarbital) nasilają metabolizm tiotepy, podnosząc stężenie TEPA. Tiotepa wykazuje także słabe działanie inhibicyjne CYP2B6, co może zwiększać stężenia leków metabolizowanych przez ten enzym, w tym ifosfamidu, tamoksyfenu, bupropionu, efawirenzu i cyklofosfamidu. Szczególnie istotna jest interakcja z cyklofosfamidem, gdyż tiotepa zmniejsza stężenie jego aktywnego metabolitu 4-hydroksycyklofosfamidu (4-OHCP), co wymaga unikania jednoczesnego podawania tych leków w tym samym schemacie kondycjonującym – tiotepę należy podać dopiero po zakończeniu infuzji cyklofosfamidu.
bupropion, busulfan, cyklofosfamid, cyklosporyna, cytochrom P450, doustny lek przeciwzakrzepowy, działanie niepożądane hematologiczne, efawirenz, enzym CYP2B6, enzym CYP3A4, fenobarbital, fludarabina, ifosfamid, immunosupresja, induktor cytochromu P450, inhibitor CYP2B6, inhibitor CYP3A4, inhibitor proteazy, karbamazepina, klopidogrel, lek cytotoksyczny, lek mielosupresyjny, lek przeciwgrzybiczny azolowy, limfoproliferacja, makrolid, melfalan, mielotoksyczność, pseudocholinoesteraza, ryfampicyna, sukcynylocholina, szczepionka przeciwko żółtej febrze, takrolimus, tamoksyfen, tiotepa, treosulfan, tyklopidyna, wskaźnik INR
Leksykon leków
Przeciwwskazania – Simvastatin Genoptim 40 mg

Simvastatin Genoptim, dostępny w dawkach 10 mg, 20 mg oraz 40 mg w formie tabletek powlekanych, jest wskazany w terapii zaburzeń lipidowych, jednak jego stosowanie jest przeciwwskazane w określonych stanach klinicznych. Bezwzględne przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na symwastatynę lub substancje pomocnicze (w tym laktozę: 74,50 mg w dawce 10 mg, 149 mg w dawce 20 mg, 298 mg w dawce 40 mg), czynną chorobę wątroby lub niewyjaśnione podwyższenie aminotransferaz, ciążę i okres karmienia piersią. Ponadto, jednoczesne stosowanie z silnymi inhibitorami CYP3A4 (m.in. itrakonazol, ketokonazol, erytromycyna, nelfinawir) jest przeciwwskazane ze względu na ryzyko znacznego wzrostu stężenia symwastatyny i powikłań mięśniowych, takich jak miopatia i rabdomioliza. Również interakcje z gemfibrozylem, cyklosporyną i danazolem stanowią bezwzględne przeciwwskazanie do kojarzenia z symwastatyną. U pacjentów z homozygotyczną hipercholesterolemią rodzinną stosujących lomitapid dawka symwastatyny nie powinna przekraczać 40 mg/dobę.
aminotransferazy, antybiotyk makrolidowy, choroba nerek, choroba wątroby, ciąża i laktacja, cyklosporyna, danazol, diltiazem, działanie niepożądane, gemfibrozyl, hepatocyt, homozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna, inhibitor CYP3A4, inhibitor proteazy HIV, lek hipolipemizujący, lek przeciwgrzybiczny azolowy, lomitapid, metabolizm leku, mikrosomalne białko transportujące triglicerydy, miopatia i rabdomioliza, nadwrażliwość, niedoczynność tarczycy, nietolerancja laktozy, symwastatyna, zaburzenie lipidowe
Leksykon leków
Interakcje leku – Midazolam Accord 5 mg/ml

Midazolam Accord jest metabolizowany głównie przez enzymy CYP3A4 i CYP3A5, co powoduje liczne interakcje farmakokinetyczne wpływające na jego stężenie w osoczu oraz okres półtrwania. Silne inhibitory CYP3A4, takie jak ketokonazol i worykonazol, zwiększają stężenie midazolamu odpowiednio 5- i 3-4-krotnie, wydłużając okres półtrwania około trzykrotnie, co wymaga podawania leku w warunkach intensywnej opieki medycznej z koniecznością zmniejszenia dawki i ścisłego monitorowania. Podobne efekty obserwuje się przy jednoczesnym stosowaniu inhibitorów proteazy HIV (np. lopinawir/rytonawir) oraz inhibitorów proteazy HCV (boceprewir, telaprewir), które zwiększają stężenie midazolamu do 3,4-5,4-krotnie i wydłużają jego okres półtrwania do 4-krotnie. Z kolei induktory CYP3A4, takie jak ryfampicyna, karbamazepina czy fenytoina, znacząco obniżają stężenie midazolamu (do 90%) i skracają okres półtrwania o około 50-60%, co może wymagać zwiększenia dawki midazolamu. Interakcje farmakodynamiczne z lekami uspokajająco-nasennymi, opiatami, barbituranami oraz alkoholem prowadzą do nasilonej sedacji, depresji oddechowej i innych poważnych działań niepożądanych, dlatego jednoczesne stosowanie alkoholu jest kategorycznie przeciwwskazane.
amnezja anterogradowa, antagonista receptora histaminowego H2, antagonista receptora NK1, antybiotyk makrolidowy, atorwastatyna, barbiturat, benzodiazepina, bezdech, bloker kanału wapniowego, cymetydyna, CYP3A4, depresja oddechowa, diltiazem, dziurawiec zwyczajny, efawirenz, erytromycyna, etomidat, fentanyl, fenytoina, flukonazol, hipotensja, hipoventylacja, induktor CYP3A, inhibitor CYP3A4, inhibitor kinazy tyrozynowej, inhibitor proteazy HCV, inhibitor proteazy HIV, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, itrakonazol, karbamazepina, ketamina, ketokonazol, klarytromycyna, klobazam, lek przeciwgrzybiczny azolowy, lek przeciwpsychotyczny, minimalne stężenie pęcherzykowe, nefazodon, pozakonazol, propofol, roksytromycyna, ryfampicyna, telitromycyna, tikagrelor, wemurafenib, werapamil, worykonazol
Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Ezehron Duo

Produkt leczniczy Ezehron Duo, zawierający rozuwastatynę (5 mg, 10 mg, 20 mg) oraz ezetymib (10 mg), wymaga szczególnej ostrożności ze względu na ryzyko miopatii, miopatii immunozależnej (IMNM) oraz rabdomiolizy, zwłaszcza przy dawkach rozuwastatyny powyżej 20 mg. Monitorowanie aktywności kinazy kreatynowej (CK) jest kluczowe, zwłaszcza przy objawach mięśniowych lub gdy wyjściowa aktywność CK przekracza 5-krotnie górną granicę normy (GGN). Leczenie należy przerwać, jeśli CK >5 x GGN lub objawy mięśniowe są nasilone. Produkt jest przeciwwskazany u pacjentów z ostrymi stanami predysponującymi do rabdomiolizy, takimi jak posocznica, niedociśnienie, ciężkie zabiegi chirurgiczne czy zaburzenia metaboliczne. Należy unikać jednoczesnego stosowania z gemfibrozylem oraz kwasem fusydowym podawanym ogólnoustrojowo ze względu na zwiększone ryzyko rabdomiolizy. U pacjentów z umiarkowaną lub ciężką niewydolnością wątroby stosowanie Ezehron Duo nie jest zalecane.
aminotransferaza, antybiotyk makrolidowy, białkomocz, ból mięśni, ezetymib, fenofibrat, fibrat, fluindion, gemfibrozyl, hipercholesterolemia, hiperglikemia, immunozależna miopatia martwicza, inhibitor proteazy, inhibitor reduktazy HMG-CoA, kamica żółciowa, kinaza kreatynowa, kwas fusydowy, lek przeciwgrzybiczny azolowy, miastenia, miastenia oczna, międzynarodowy współczynnik znormalizowany, miopatia, niedoczynność tarczycy, niewydolność nerek, pochodna kumaryny, rabdomioliza, reakcja polekowa z eozynofilią i objawami ogólnymi, rozuwastatyna, śródmiąższowa choroba płuc, statyna, warfaryna, zespół nerczycowy, zespół Stevensa-Johnsona
Leksykon leków
Przeciwwskazania – Axocar 10 mg + 10 mg

Produkt leczniczy Axocar, zawierający ezetymib i symwastatynę, jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na składniki leku, kobiet w ciąży i karmiących piersią ze względu na ryzyko teratogenności i przenikania substancji do mleka. Nie należy go stosować u osób z czynną chorobą wątroby lub utrzymującym się, niewyjaśnionym wzrostem aminotransferaz, gdyż symwastatyna jest metabolizowana w wątrobie i może nasilać hepatotoksyczność. Ponadto, stosowanie Axocar jest przeciwwskazane w skojarzeniu z silnymi inhibitorami CYP3A4 (np. itrakonazol, ketokonazol, erytromycyna, klarytromycyna, nelfinawir), które zwiększają AUC symwastatyny około pięciokrotnie, podnosząc ryzyko miopatii i rabdomiolizy.
aminotransferaza, antybiotyk makrolidowy, choroba wątroby, działanie niepożądane, ezetymib i symwastatyna, hepatotoksyczność, homozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna, inhibitor CYP3A4, inhibitor proteazy HIV, laktoza jednowodna, lek przeciwgrzybiczny azolowy, lomitapid, miopatia i rabdomioliza, miotoksyczność, nadwrażliwość na substancje czynne, niedobór laktazy, nietolerancja laktozy, teratogenność, zaburzenie lipidowe, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy
Leksykon leków
Interakcje leku – Cutivate 0,5 mg/g

Flutykazon propionian, substancja czynna kremu Cutivate 0,5 mg/g, jest metabolizowany w wątrobie głównie przez izoenzym CYP3A4. Inhibitory tego enzymu, takie jak rytonawir (stosowany w terapii HIV) oraz azolowe leki przeciwgrzybicze (itrakonazol, ketokonazol), mogą znacząco spowalniać metabolizm flutykazonu, prowadząc do zwiększenia jego stężenia w osoczu i podwyższonego ryzyka ogólnoustrojowych działań niepożądanych kortykosteroidów, w tym supresji osi podwzgórze-przysadka-nadnercza oraz zespołu Cushinga. Interakcje te mają różny poziom istotności klinicznej, zależny od dawki leku, powierzchni skóry objętej leczeniem, czasu terapii oraz siły działania inhibitora CYP3A4. Dodatkowo, makrolidowe antybiotyki (erytromycyna, klarytromycyna) również hamują CYP3A4 i mogą zwiększać stężenie flutykazonu, co wymaga monitorowania działań niepożądanych.
antybiotyk makrolidowy, cytochrom P450, działanie immunosupresyjne, działanie ogólnoustrojowe, erytromycyna, flutykazon propionian, HIV, inhibitor CYP3A4, inhibitor kalcyneuryny, inhibitor proteazy HIV, interakcja lekowa, itrakonazol, izoenzym CYP3A4, ketokonazol, klarytromycyna, kortykosteroid, kortykosteroid miejscowy, kwas owocowy, lek przeciwgrzybiczny, lek przeciwgrzybiczny azolowy, lek przeciwwirusowy, metabolizm flutykazonu, metabolizm przez CYP3A4, opatrunek okluzyjny, pimekrolimus, posakonazol, przepuszczalność skóry, retinoid, rytonawir, supresja kory nadnerczy, takrolimus, wchłanianie leku, zakażenie grzybicze, zespół Cushinga
Leksykon leków
Interakcje leku – Cabazitaxel Fresenius Kabi 20 mg/ml

Kabazytaksel jest metabolizowany głównie przez izoformę CYP3A, odpowiadającą za 80-90% jego przemian metabolicznych. Silne inhibitory CYP3A, takie jak ketokonazol (400 mg/dobę), prowadzą do zmniejszenia klirensu kabazytakselu o około 20% i wzrostu AUC o 25%, co zwiększa ryzyko toksyczności. Z kolei silne induktory CYP3A, np. ryfampicyna (600 mg/dobę), zwiększają klirens o 21% i zmniejszają AUC o 17%, co może osłabić efekt terapeutyczny. Zaleca się unikanie jednoczesnego stosowania kabazytakselu z silnymi inhibitorami (np. azolowe leki przeciwgrzybicze, makrolidy, inhibitory proteazy HIV) oraz induktorami CYP3A (np. leki przeciwdrgawkowe, ryfampicyna, ziele dziurawca). Umiarkowane inhibitory, takie jak aprepitant, nie wykazują istotnego wpływu na farmakokinetykę kabazytakselu.
antybiotyk makrolidowy, chemioterapia, CYP3A, cytochrom P450, depresja ośrodkowego układu nerwowego, drobnoustrój atenuowany, etanol bezwodny, farmakokinetyka leku, hepatotoksyczność, immunosupresja, induktor CYP3A, inhibitor CYP3A, inhibitor proteazy HIV, kabazytaksel, ketokonazol, lek przeciwgrzybiczny azolowy, nudność, OATP1B1, pole pod krzywą, ryfampicyna, substrat OATP1B1, szczepionka żywa, transporter błonowy, układ odpornościowy
Leksykon leków
Interakcje leku – Simvastatin Genoptim 20 mg

Symwastatyna wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne, które mogą znacząco zwiększać ryzyko miopatii i rabdomiolizy. Silne inhibitory CYP3A4, takie jak itrakonazol, ketokonazol, erytromycyna czy inhibitory proteazy HIV, powodują 5-11-krotny wzrost stężenia symwastatyny, co stanowi przeciwwskazanie do jednoczesnego stosowania. Umiarkowani inhibitory CYP3A4 (werapamil, diltiazem, amlodipina) zwiększają ekspozycję na symwastatynę 1,6-2,7-krotnie, dlatego dawka symwastatyny nie powinna przekraczać 20 mg/dobę. Gemfibrozyl, hamując glukuronidację i OATP1B1, podnosi AUC symwastatyny o 1,9 raza i jest przeciwwskazany. Fenofibrat wykazuje addytywne działanie miopatyczne, zaleca się nie przekraczać dawki 10 mg/dobę symwastatyny. Inne istotne interakcje dotyczą kwasu fusydowego (przerwać terapię symwastatyną), lomitapidu (max. 40 mg/dobę u pacjentów z HoFH), niacyny ≥ 1 g/dobę oraz kolchicyny, zwłaszcza u pacjentów z niewydolnością nerek. Sok grejpfrutowy może zwiększyć ekspozycję na symwastatynę od 1,9- do 7-krotnej, co wymaga unikania jego spożycia podczas terapii.
amiodaron, amlodypina, antagonista kanału wapniowego, antybiotyk makrolidowy, AUC, cyklosporyna, cytochrom P450 3A4, czas protrombinowy, danazol, diltiazem, doustny lek przeciwzakrzepowy, fenofibrat, fibrat, gemfibrozyl, hepatotoksyczność, hipercholesterolemia rodzinna homozygotyczna, inhibitor CYP3A4, inhibitor OATP1B1, inhibitor proteazy HIV, INR, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, kolchicyna, kwas fusydowy, kwas symwastatyny, lek przeciwgrzybiczny azolowy, lomitapid, miopatia i rabdomioliza, niacyna, pochodna kumaryny, ryfampicyna, sok grejpfrutowy, warfaryna, werapamil
Leksykon leków
Interakcje leku – Xanconalon 5 mg + 2,5 mg

Xanconalon, zawierający oksykodon i nalokson, wykazuje liczne klinicznie istotne interakcje farmakologiczne, szczególnie z lekami działającymi depresyjnie na ośrodkowy układ nerwowy (OUN) oraz metabolizowanymi przez enzymy CYP3A4 i CYP2D6. Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko nasilenia depresji oddechowej i sedacji przy jednoczesnym stosowaniu benzodiazepin, innych opioidów, leków przeciwlękowych, nasennych, przeciwdepresyjnych i przeciwhistaminowych. Spożywanie alkoholu podczas terapii Xanconalonem jest przeciwwskazane ze względu na ryzyko ciężkiej depresji OUN i zagrożenia życia. Ponadto, stosowanie oksykodonu z lekami serotoninergicznymi (SSRI, SNRI) może prowadzić do zespołu serotoninowego, objawiającego się m.in. pobudzeniem, tachykardią, hipertermią i zaburzeniami nerwowo-mięśniowymi, co wymaga ścisłej kontroli i ewentualnej redukcji dawki oksykodonu.
antybiotyk makrolidowy, benzodiazepina, chinidyna, CYP2D6, depresja oddechowa, depresja OUN, dziurawiec zwyczajny, enzym CYP3A4, fenytoina, fluoksetyna, inhibitor proteazy HIV, INR, karbamazepina, ketokonazol, klarytromycyna, lek opioidowy, lek przeciwdepresyjny, lek przeciwgrzybiczny azolowy, lek przeciwhistaminowy, lek przeciwlękowy, lek przeciwpsychotyczny, lek przeciwwymiotny, lek uspokajający, metabolizm wątrobowy, nalokson, oksykodon, ośrodkowy układ nerwowy, paroksetyna, pochodna kumaryny, ryfampicyna, SNRI, SSRI, toksyczność serotoninowa, warfaryna, Xanconalon, zespół serotoninowy
Leksykon leków
Interakcje leku – Sigrada 10 mg

Prasugrel, substancja czynna leku Sigrada, wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne, które mają istotne znaczenie kliniczne. Jednoczesne stosowanie z warfaryną i innymi pochodnymi kumaryny zwiększa ryzyko krwawień, mimo braku wpływu na farmakokinetykę S-warfaryny, co wymaga ścisłego monitorowania INR. Podobnie, długotrwałe stosowanie niesteroidowych leków przeciwzapalnych (NLPZ) oraz kwasu acetylosalicylowego (ASA) może nasilać ryzyko krwawień, choć ASA jest zalecane w terapii skojarzonej z prasugrelem. Heparyna, mimo braku wpływu na farmakokinetykę prasugrelu, również może zwiększać ryzyko krwawień, co wymaga ostrożności. W przypadku opioidów, zwłaszcza morfiny, obserwuje się opóźnienie i zmniejszenie ekspozycji na prasugrel i jego aktywny metabolit, co może obniżać skuteczność terapii u pacjentów z ostrym zespołem wieńcowym; w takich sytuacjach rozważa się pozajelitowe podanie inhibitora P2Y12.
agregacja płytek krwi, antagonista receptora H2, biwalirudyna, cyklofosfamid, CYP2B6, cytochrom P450, digoksyna, działanie przeciwpłytkowe, efawirenz, funkcja płytek krwi, heparyna niefrakcjonowana, heparyna niskocząsteczkowa, hydroksybupropion, induktor CYP3A, inhibitor COX-2, inhibitor CYP3A, inhibitor GP IIb/IIIa, inhibitor P2Y12, inhibitor pompy protonowej, inhibitor proteazy HIV, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, kwas acetylosalicylowy, lanzoprazol, lek przeciwgrzybiczny azolowy, niesteroidowy lek przeciwzapalny, ostry zespół wieńcowy, pochodne kumaryny, prasugrel, ranitydyna, warfaryna, wąski indeks terapeutyczny, zaburzenie czynności wątroby
Leksykon leków
Interakcje leku – Accordeon 40 mg

Oksykodon, metabolizowany głównie przez CYP3A4 i częściowo przez CYP2D6, wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne, które mają istotne znaczenie kliniczne. Inhibitory CYP3A4, takie jak ketokonazol, itrakonazol czy sok grejpfrutowy, mogą zwiększać AUC oksykodonu nawet 1,7-3,6-krotnie, co wymaga redukcji dawki i monitorowania działań niepożądanych. Z kolei induktory CYP3A4 (np. ryfampicyna, ziele dziurawca) mogą obniżać stężenie oksykodonu w osoczu do 14% wartości wyjściowej, co może skutkować koniecznością zwiększenia dawki. Inhibitory CYP2D6 (paroksetyna, fluoksetyna, chinidyna) powodują umiarkowany wzrost stężenia oksykodonu (~13%), jednak bez istotnej zmiany efektu farmakodynamicznego. Szczególną uwagę należy zwrócić na interakcje z lekami działającymi hamująco na ośrodkowy układ nerwowy (benzodiazepiny, neuroleptyki, inne opioidy), które mogą prowadzić do nasilenia sedacji, depresji oddechowej, a nawet śpiączki, co wymaga ograniczenia dawki i czasu terapii oraz ścisłego monitorowania pacjenta.
antybiotyk makrolidowy, choroba Parkinsona, cytochrom CYP3A4, depresja oddechowa, działanie depresyjne addytywne, działanie przeciwcholinergiczne, efekt depresyjny addytywny, induktor CYP3A4, inhibitor CYP2D6, inhibitor CYP3A4, inhibitor MAO, inhibitor monoaminooksydazy, inhibitor proteazy, lek przeciwcholinergiczny, lek przeciwdepresyjny trójpierścieniowy, lek przeciwgrzybiczny azolowy, lek przeciwhistaminowy, lek przeciwpsychotyczny, lek serotoninergiczny, neuroleptyk, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, ośrodkowy układ nerwowy, SNRI, SSRI, układ autonomiczny, zespół serotoninowy
Leksykon leków
Przeciwwskazania – Etiagen XR 300 mg

Lek Etiagen XR zawierający kwetiapinę w formie fumaranu w tabletkach o przedłużonym uwalnianiu (dostępnych w dawkach 50 mg, 150 mg, 200 mg, 300 mg oraz 400 mg) posiada bezwzględne przeciwwskazania do stosowania, które obejmują nadwrażliwość na substancję czynną lub substancje pomocnicze oraz jednoczesne stosowanie inhibitorów izoenzymu CYP3A4. Do inhibitorów CYP3A4 należą m.in. inhibitory proteazy HIV (ritonawir, indynawir, sakwinawir), azolowe leki przeciwgrzybicze (ketokonazol, itrakonazol, flukonazol), antybiotyki makrolidowe (erytromycyna, klarytromycyna) oraz nefazodon. Interakcje te prowadzą do istotnego zahamowania metabolizmu kwetiapiny, co skutkuje wzrostem jej stężenia w osoczu i zwiększonym ryzykiem działań niepożądanych, w tym potencjalnie zagrażających życiu reakcji nadwrażliwości.
antybiotyk makrolidowy, bezpieczeństwo farmakoterapii, działanie niepożądane, erytromycyna, fumaran kwetiapiny, inhibitor izoenzymu CYP3A4, inhibitor proteazy HIV, interakcja lekowa, klarytromycyna, kwetiapina, lek przeciwdepresyjny, lek przeciwgrzybiczny azolowy, metabolizm kwetiapiny, nefazodon, przedawkowanie, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, substancja czynna, tabletka o przedłużonym uwalnianiu
Leksykon leków
Interakcje leku – Clozapine Hasco 100 mg

Klozapina wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne, które mają istotne znaczenie kliniczne. Szczególnie przeciwwskazane jest łączenie klozapiny z lekami o działaniu mielosupresyjnym (np. karbamazepina, chloramfenikol) oraz długo działającymi lekami przeciwpsychotycznymi depot ze względu na ryzyko agranulocytozy i neutropenii. Spożywanie alkoholu podczas terapii klozapiną jest bezwzględnie przeciwwskazane z powodu nasilenia działania sedatywnego, ryzyka depresji oddechowej oraz hipotensji. Interakcje farmakokinetyczne obejmują inhibitory CYP1A2 (fluwoksamina, kofeina, cyprofloksacyna, perazyna), które mogą zwiększać stężenie klozapiny w osoczu o 50-70%, oraz induktory CYP1A2 (ryfampicyna, omeprazol, palenie tytoniu), które obniżają jej stężenie, zmniejszając skuteczność terapeutyczną. Nagłe zaprzestanie palenia może zwiększyć stężenie klozapiny, co wymaga monitorowania i dostosowania dawki.
adrenalina, agranulocytoza, alkohol etylowy, antykoncepcja hormonalna, benzodiazepina, cyprofloksacyna, cytalopram, cytochrom P450, depresja oddechowa, digoksyna, działanie alfa-adrenergiczne, działanie hipotensyjne, działanie mielosupresyjne, działanie przeciwcholinergiczne, fenytoina, fluoksetyna, fluwoksamina, hipotonia ortostatyczna, inhibitor CYP1A2, inhibitor monoaminooksydazy, inhibitor proteazy, interakcja farmakodynamiczna, karbamazepina, klozapina, kofeina, kwas walproinowy, lek opioidowy, lek przeciwgrzybiczny azolowy, lek przeciwnadciśnieniowy, lek przeciwpsychotyczny depot, majaczenie, napad padaczkowy, neutropenia, noradrenalina, omeprazol, ośrodkowy układ nerwowy, paroksetyna, perazyna, ryfampicyna, sertralina, SSRI, torsade de pointes, warfaryna, wydłużenie odstępu QTc, zapaść krążeniowa, złośliwy zespół neuroleptyczny
Leksykon leków
Interakcje leku – Bevimlar 20 mg

Rywaroksaban, metabolizowany głównie przez CYP3A4 i będący substratem glikoproteiny P (P-gp), wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne o istotnym znaczeniu klinicznym. Silne inhibitory CYP3A4 i P-gp, takie jak ketokonazol, itrakonazol, worykonazol, pozakonazol oraz rytonawir, zwiększają stężenie rywaroksabanu w osoczu 2,5-2,6-krotnie (AUC) i 1,6-1,7-krotnie (Cmax), co znacząco podnosi ryzyko krwawień i jest przeciwwskazaniem do jednoczesnego stosowania. Umiarkowane inhibitory, np. klarytromycyna (500 mg 2×/dobę), erytromycyna (500 mg 3×/dobę) i flukonazol (400 mg 1×/dobę), powodują wzrost AUC rywaroksabanu o 1,3-1,5 raza, co wymaga ostrożności zwłaszcza u pacjentów z niewydolnością nerek. Jednoczesne stosowanie z lekami przeciwzakrzepowymi (enoksaparyna 40 mg, warfaryna z INR 2,0-3,0) wykazuje addytywne działanie przeciwzakrzepowe, zwiększając ryzyko krwawień, co wymaga szczególnej uwagi klinicznej. NLPZ (np. naproksen 500 mg, kwas acetylosalicylowy 500 mg) oraz inhibitory agregacji płytek (klopidogrel 300 mg dawka nasycająca, następnie 75 mg) mogą nasilać ryzyko krwawień, mimo braku istotnych interakcji farmakokinetycznych.
atorwastatyna, cytochrom P450 3A4, czas częściowej tromboplastyny po aktywacji, czas protrombinowy, czynnik Xa, digoksyna, dronedaron, duloksetyna, działanie przeciwzakrzepowe, dziurawiec zwyczajny, enoksaparyna, erytromycyna, fenobarbital, fenytoina, flukonazol, fluoksetyna, glikoproteina p, heparyna drobnocząsteczkowa, inhibitor agregacji płytek krwi, inhibitor pompy protonowej, inhibitor proteazy HIV, inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny i noradrenaliny, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, itrakonazol, karbamazepina, ketokonazol, klarytromycyna, klopidogrel, kwas acetylosalicylowy, lek przeciwgrzybiczny azolowy, midazolam, naproksen, niesteroidowy lek przeciwzapalny, omeprazol, paroksetyna, powikłanie krwotoczne, pozakonazol, ryfampicyna, rytonawir, rywaroksaban, ryzyko krwawienia, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, sertralina, układ krzepnięcia, warfaryna, wenlafaksyna, worykonazol
Leksykon leków
Interakcje leku – Fingolimod Pharmaselect 0,5 mg

Fingolimod Pharmaselect wykazuje liczne interakcje farmakologiczne, które mają istotne znaczenie kliniczne, zwłaszcza w kontekście terapii stwardnienia rozsianego. Szczególnie niebezpieczne jest jednoczesne stosowanie z lekami immunosupresyjnymi, przeciwnowotworowymi oraz immunomodulującymi (np. natalizumab, teriflunomid, mitoksantron), ze względu na ryzyko nasilenia immunosupresji. Kortykosteroidy stosowane krótkoterminowo nie zwiększają ryzyka zakażeń. W trakcie terapii i do 2 miesięcy po jej zakończeniu należy unikać żywych szczepionek atenuowanych z powodu zwiększonego ryzyka infekcji. Fingolimod może powodować bradykardię, a jego stosowanie z beta-adrenolitykami (np. atenolol), lekami antyarytmicznymi klasy Ia i III, antagonistami kanału wapniowego (werapamil, diltiazem), iwabradyną, digoksyną, antagonistami cholinesterazy i pilokarpiną jest przeciwwskazane lub wymaga szczególnej ostrożności i monitorowania kardiologicznego.
antagonista cholinesterazy, antagonista kanału wapniowego, antybiotyk makrolidowy, atenolol, beta-adrenolityk, bradykardia, cyklosporyna, CYP3A4, CYP450, CYP4F2, digoksyna, diltiazem, doustny środek antykoncepcyjny, dziurawiec, efawirenz, etynyloestriadiol, fenobarbital, fenytoina, fingolimod, hepatotoksyczność, immunosupresja, induktor CYP3A4, inhibitor proteazy, iwabradyna, karbamazepina, ketokonazol, kortykosteroid, lek antyarytmiczny, lek beta-adrenolityczny, lek immunomodulujący, lek immunosupresyjny, lek przeciwgrzybiczny azolowy, lek przeciwnowotworowy, lewonorgestrel, mitoksantron, natalizumab, ośrodkowy układ nerwowy, pilokarpina, progestagen, przeciwciało monoklonalne, ryfampicyna, stwardnienie rozsiane, szczepionka atenuowana, teriflunomid, układ immunologiczny, żywa szczepionka atenuowana
Leksykon leków
Przeciwwskazania – VIXARGIO 10 mg

Rywaroksaban w dawce 10 mg (lek VIXARGIO) jest doustnym antykoagulantem o szerokim spektrum przeciwwskazań, głównie ze względu na ryzyko krwawień. Bezwzględne przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na rywaroksaban lub substancje pomocnicze (w tym 19,24 mg laktozy jednowodnej na tabletkę), czynne istotne klinicznie krwawienia, patologie przewodu pokarmowego (czynne lub niedawne owrzodzenia), nowotwory złośliwe z ryzykiem krwawienia, niedawne urazy mózgu lub kręgosłupa, niedawne zabiegi chirurgiczne w obrębie OUN i okulistyki, krwawienia wewnątrzczaszkowe oraz poważne patologie naczyniowe (żylaki przełyku, tętniaki, wady naczyniowe). Ponadto, stosowanie rywaroksabanu jest przeciwwskazane u pacjentów z marskością wątroby stopnia B i C wg Child-Pugh oraz u kobiet w ciąży i karmiących piersią ze względu na ryzyko krwawień i przenikanie leku przez łożysko i do mleka matki.
apiksaban, choroba wrzodowa żołądka, ciężka niewydolność nerek, dalteparyna, enoksaparyna, eteksylan dabigatranu, fenobarbital, fenytoina, fondaparynuks, heparyna drobnocząsteczkowa, heparyna niefrakcjonowana, induktor CYP3A4, inhibitor agregacji płytek, inhibitor CYP3A4, inhibitor proteazy HIV, itrakonazol, karbamazepina, ketokonazol, klasyfikacja Childa-Pugha, klirens kreatyniny, koagulopatia wątrobowa, krwawienie klinicznie istotne, krwawienie śródczaszkowe, krwotok wewnątrzczaszkowy, laktoza jednowodna, lek przeciwgrzybiczny azolowy, lek przeciwzakrzepowy, marskość wątroby, nadwrażliwość na substancję czynną, niesteroidowy lek przeciwzapalny, nietolerancja galaktozy, nowotwór złośliwy, owrzodzenie przewodu pokarmowego, powikłanie krwotoczne, pozakonazol, ryfampicyna, rytonawir, rywaroksaban, tętniak naczyniowy, VIXARGIO, warfaryna, worykonazol, zaburzenie krzepnięcia, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy, żylaki przełyku
Leksykon leków
Interakcje leku – Darunavir Synoptis 75 mg

Darunawir, podawany w skojarzeniu z rytonawirem, jest silnym inhibitorem enzymów CYP3A i CYP2D6 oraz glikoproteiny P, co prowadzi do licznych interakcji farmakokinetycznych. Rytonawir dodatkowo hamuje transportery OATP1B1 i OATP1B3, co może zwiększać stężenia leków metabolizowanych przez te szlaki. Indukcja enzymów CYP2C9 i CYP2C19 przez darunawir może obniżać stężenia leków metabolizowanych przez te izoenzymy. Leki indukujące CYP3A (np. ryfampicyna, dziurawiec zwyczajny) obniżają stężenia darunawiru i rytonawiru, natomiast inhibitory CYP3A (np. azolowe leki przeciwgrzybicze) je zwiększają. Spożywanie alkoholu może nasilać hepatotoksyczność i działania niepożądane ośrodkowego układu nerwowego, dlatego zaleca się ograniczenie jego spożycia podczas terapii. Monitorowanie funkcji wątroby jest wskazane u pacjentów regularnie spożywających alkohol.
antagonista wapnia, biodostępność leku, CYP2C19, CYP2C8, cytochrom P450, dabigatran, działanie toksyczne, dziurawiec zwyczajny, funkcja wątroby, glikoproteina p, hepatotoksyczność, induktor CYP3A, inhibicja CYP2D6, inhibicja CYP3A, inhibitor integrazy, inhibitor PDE-5, inhibitor proteazy HIV, inhibitor reduktazy HMG-CoA, krwawienie, lek immunosupresyjny, lek przeciwdepresyjny, lek przeciwdrgawkowy, lek przeciwgrzybiczny azolowy, lek przeciwpsychotyczny, midazolam, nienukleozydowy inhibitor odwrotnej transkryptazy, nukleozydowy inhibitor odwrotnej transkryptazy, OATP1B1, OATP1B3, ośrodkowy układ nerwowy, polimorfizm CYP2C19, rabdomioliza, rytonawir, zaburzenie rytmu serca, zespół Cushinga
Leksykon leków
Interakcje leku – Doxylamina Polpharma 25 mg

Doksylamina wodorobursztynianu wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne, które mają istotne znaczenie kliniczne. Farmakodynamicznie, lek może nasilać działanie innych substancji o działaniu przeciwcholinergicznym (np. leki przeciwdepresyjne, leki przeciwparkinsonowskie, atropina) oraz uspokajającym (np. guanabenz, klonidyna, metyldopa). Istotne jest unikanie jednoczesnego stosowania leków wydłużających odstęp QT (np. leki przeciwarytmiczne, niektóre antybiotyki i leki przeciwpsychotyczne) ze względu na potencjalne ryzyko zaburzeń rytmu serca. Ponadto, adrenalina jest przeciwwskazana u pacjentów leczonych doksylaminą z powodu ryzyka paradoksalnego spadku ciśnienia tętniczego, natomiast noradrenalina może być stosowana bez istotnych interakcji. Zaleca się również unikanie jednoczesnego stosowania doksylaminy z lekami przeciwhistaminowymi stosowanymi miejscowo (np. difenhydramina) oraz lekami rozkurczowymi o działaniu atropinopodobnym i skopolaminą ze względu na kumulację działania antycholinergicznego.
adrenalina, alergiczny test skórny, antybiotyk makrolidowy, bupropion, choroba Parkinsona, depresja oddechowa, doksylaminy wodorobursztynian, działanie przeciwcholinergiczne, gemfibrozyl, guanabenz, hipokaliemia, hipomagnezemia, inhibitor cytochromu P450, inhibitor izoenzymu CYP450, inhibitor monoaminooksydazy, inhibitor proteazy, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, klonidyna, lek cholinolityczny, lek przeciwarytmiczny, lek przeciwgrzybiczny azolowy, lek przeciwhistaminowy miejscowy, lek przeciwpsychotyczny, lek rozkurczowy, metyldopa, niedociśnienie tętnicze, noradrenalina, sedacja, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, skopolamina, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, wąski indeks terapeutyczny, wydłużenie odstępu QT
Leksykon leków
Interakcje leku – Vasilip 20 mg

Symwastatyna, będąca substratem CYP3A4 i transportera OATP1B1, wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne, które mogą znacząco zwiększać ryzyko miopatii i rabdomiolizy. Silne inhibitory CYP3A4, takie jak azolowe leki przeciwgrzybicze (itrakonazol, ketokonazol), makrolidowe antybiotyki (erytromycyna, klarytromycyna), inhibitory proteazy HIV oraz cyklosporyna, powodują ponad 10-krotne zwiększenie stężenia kwasu symwastatyny, co stanowi przeciwwskazanie do jednoczesnego stosowania. Gemfibrozyl zwiększa AUC kwasu symwastatyny 1,9-krotnie, również będąc przeciwwskazanym w terapii skojarzonej. Inne leki, takie jak amiodaron, werapamil, diltiazem i amlodypina, podnoszą ekspozycję na symwastatynę odpowiednio 2,3-, 2,7- i 1,6-krotnie, co wymaga ograniczenia dawki symwastatyny do 20 mg/dobę. Niacyna w dawkach ≥1 g/dobę oraz tikagrelor (zwiększający Cmax symwastatyny o 81% i AUC o 56%) również zwiększają ryzyko miopatii, co wymaga ostrożności i ograniczenia dawki do 40 mg/dobę w przypadku tikagreloru.
amiodaron, amlodypina, antagonista kanału wapniowego, antybiotyk makrolidowy, białko warunkujące oporność w raku piersi, cyklosporyna, cytochrom P450 3A4, czas protrombinowy, danazol, daptomycyna, diltiazem, flukonazol, gemfibrozyl, hepatotoksyczność, hipercholesterolemia rodzinna, hipercholesterolemia rodzinna homozygotyczna, induktor cytochromu P450, inhibitor proteazy HIV, inhibitor reduktazy HMG-CoA, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, kolchicyna, kwas fusydowy, kwas nikotynowy, lek przeciwgrzybiczny azolowy, lek przeciwzakrzepowy, lomitapid, miopatia, niacyna, pochodna kumaryny, przeciwwskazanie, rabdomioliza, ryfampicyna, sok grejpfrutowy, tikagrelor, werapamil
Leksykon leków
Przeciwwskazania – Simratio 10 10 mg

Produkt leczniczy Simratio, zawierający symwastatynę w dawkach 10 mg, 20 mg i 40 mg, posiada istotne przeciwwskazania, które należy uwzględnić przed rozpoczęciem terapii. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na symwastatynę lub substancje pomocnicze, w tym laktozę jednowodną (odpowiednio 0,07 g, 0,14 g i 0,285 g w dawkach 10 mg, 20 mg i 40 mg), czynną chorobę wątroby lub niewyjaśnione, utrzymujące się podwyższenie aktywności aminotransferaz. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest stosowanie leku w okresie ciąży i laktacji ze względu na ryzyko teratogenności wynikające z hamowania syntezy cholesterolu, niezbędnego do prawidłowego rozwoju płodu.
aminotransferazy, antybiotyk makrolidowy, ciąża i karmienie piersią, cyklosporyna, czynna choroba wątroby, danazol, endometrioza, gemfibrozyl, homozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna, inhibitor CYP3A4, inhibitor proteazy HIV, laktoza jednowodna, lek hipolipemizujący, lek immunosupresyjny, lek przeciwgrzybiczny azolowy, lomitapid, miopatia i rabdomioliza, nadwrażliwość na substancję czynną, nietolerancja laktozy, powikłania wątrobowe, statyna, symwastatyna, syntetyczny steroid, terapia hipolipemizująca, WZW typu C
Leksykon leków
Interakcje leku – VIXARGIO 10 mg

Rywaroksaban, metabolizowany głównie przez CYP3A4 i będący substratem P-gp, wykazuje istotne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne z wieloma lekami. Silne inhibitory CYP3A4 i P-gp, takie jak ketokonazol (400 mg/dobę) i rytonawir (600 mg 2×/dobę), powodują 2,5-2,6-krotne zwiększenie AUC oraz 1,6-1,7-krotne zwiększenie Cmax rywaroksabanu, co znacząco nasila ryzyko krwawień i wyklucza ich jednoczesne stosowanie. Umiarkowane inhibitory, np. klarytromycyna (500 mg 2×/dobę), erytromycyna (500 mg 3×/dobę) i flukonazol (400 mg/dobę), zwiększają AUC rywaroksabanu o 1,3-1,5 razy i Cmax o 1,3-1,4 razy, co wymaga ostrożności zwłaszcza u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek (np. erytromycyna u pacjentów z umiarkowaną niewydolnością nerek zwiększa AUC 2-krotnie i Cmax 1,6-krotnie). Rywaroksaban w połączeniu z innymi lekami przeciwzakrzepowymi, takimi jak enoksaparyna (40 mg) czy warfaryna (20 mg), wykazuje addytywne działanie przeciwzakrzepowe, przy czym zmiana terapii między tymi lekami może prowadzić do znacznego wzrostu PT/INR (do wartości 12), co wymaga ścisłego monitorowania i stosowania specyficznych testów (aktywność anty-Xa, PiCT, HepTest).
agregacja płytek, aPTT, atorwastatyna, cytochrom P450 3A4, czas protrombinowy, czynnik Xa, digoksyna, dronedaron, działanie przeciwkrzepliwe, działanie przeciwzakrzepowe, enoksaparyna, erytromycyna, farmakoterapia, fenobarbital, fenytoina, flukonazol, glikoproteina p, hemostaza, heparyna drobnocząsteczkowa, induktor CYP3A4, inhibitor agregacji płytek, inhibitor CYP3A4 i P-gp, inhibitor pompy protonowej, inhibitor proteazy HIV, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, karbamazepina, ketokonazol, klarytromycyna, klopidogrel, kwas acetylosalicylowy, leczenie przeciwzakrzepowe, lek przeciwgrzybiczny azolowy, midazolam, naproksen, niesteroidowy lek przeciwzapalny, NLPZ, omeprazol, powikłanie krwotoczne, ryfampicyna, rytonawir, SNRI, śródbłonek naczyniowy, SSRI, terapia rywaroksabanem, warfaryna, zaburzenie czynności nerek
Leksykon leków
Interakcje leku – Esogno 2 mg

Eszopiklon (Esogno) w dawkach 1 mg, 2 mg i 3 mg jest metabolizowany głównie przez enzym CYP3A4, z udziałem CYP2E1, co powoduje liczne interakcje farmakokinetyczne. Inhibitory CYP3A4, takie jak ketokonazol (400 mg/dobę przez 5 dni), azolowe leki przeciwgrzybicze, antybiotyki makrolidowe oraz sok grejpfrutowy, mogą podwoić ekspozycję na eszopiklon, co wymaga zmniejszenia dawki, zwłaszcza u osób w podeszłym wieku, gdzie stosowanie jest przeciwwskazane. Induktory CYP3A4, np. ryfampicyna, karbamazepina, fenytoina i ziele dziurawca, mogą obniżyć stężenie eszopiklonu nawet o 80%, osłabiając jego działanie. Eszopiklon wykazuje również istotne interakcje farmakodynamiczne z lekami depresyjnymi na OUN, w tym z lekami przeciwpsychotycznymi (np. olanzapiną), przeciwlękowymi, zwiotczającymi mięśnie, przeciwpadaczkowymi oraz uspokajającymi przeciwhistaminowymi, zwiększając ryzyko nadmiernej sedacji i wymagając ostrożności oraz ewentualnej korekty dawki.
antybiotyk makrolidowy, baklofen, benzodiazepina, depresja oddechowa, depresja ośrodkowego układu nerwowego, digoksyna, dziurawiec, enzym CYP3A4, escitalopram, eszopiklon, fenobarbital, fenytoina, fluoksetyna, hydroksyzyna, induktor CYP3A4, inhibitor CYP3A4, karbamazepina, ketokonazol, lek opioidowy, lek przeciwbólowy narkotyczny, lek przeciwdepresyjny, lek przeciwgrzybiczny azolowy, lek przeciwhistaminowy uspokajający, lek przeciwlękowy, lek przeciwpadaczkowy, lek przeciwpsychotyczny, lek zwiotczający mięśnie, lorazepam, metabolizm eszopiklonu, olanzapina, paroksetyna, prometazyna, ryfampicyna, ryzyko upadku, sedacja ośrodkowa, sok grejpfrutowy, SSRI, tyzanidyna, warfaryna, zaburzenie koordynacji psychoruchowej, zaburzenie pamięci, zopiklon
Leksykon leków
Interakcje leku – Rupurix 10 mg

Rupurix (rupatadyna) w dawce 10 mg wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne, głównie związane z metabolizmem przez izoenzym CYP3A4. Silne inhibitory CYP3A4, takie jak itrakonazol, ketokonazol, worykonazol, pozakonazol, inhibitory proteazy HIV, klarytromycyna oraz nefazodon, powodują nawet 10-krotne zwiększenie ekspozycji na rupatadynę, co stanowi przeciwwskazanie do jednoczesnego stosowania. Umiarkowane inhibitory CYP3A4 (erytromycyna, flukonazol, diltiazem) zwiększają ekspozycję 2-3-krotnie, wymagając ostrożności. Ponadto, sok grejpfrutowy zwiększa ekspozycję na lek 3,5-krotnie i nie powinien być stosowany równocześnie z Rupurix. W badaniach klinicznych nie zaobserwowano istotnego wpływu na odstęp QT ani wzrostu działań niepożądanych pomimo tych zmian farmakokinetycznych.
antybiotyk makrolidowy, badanie kliniczne, diltiazem, działanie niepożądane, ekspozycja ogólnoustrojowa, erytromycyna, flukonazol, fosfokinaza kreatynowa, indeks terapeutyczny, inhibitor CYP3A4, inhibitor proteazy HIV, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, itrakonazol, izoenzym CYP3A4, ketokonazol, klarytromycyna, lek przeciwgrzybiczny azolowy, lek przeciwhistaminowy, metabolizm leku, midazolam, nefazodon, odstęp QT, ośrodkowy układ nerwowy, pozakonazol, rupatadyna, sok grejpfrutowy, terapia rupatadyną, worykonazol, zaburzenie psychomotoryczne
Leksykon substancji czynnych
Oksytetracyklina – Interakcje

Oksytetracyklina stosowana miejscowo (maści, krople do oczu i uszu, aerozol) wykazuje niskie ryzyko interakcji farmakologicznych ze względu na minimalne wchłanianie ogólnoustrojowe. Niemniej jednak, szczególną uwagę należy zwrócić na preparaty łączące oksytetracyklinę z glikokortykosteroidami (np. hydrokortyzon w Atecortin, Oxycort, Oxycort A), które mogą wchodzić w interakcje z inhibitorami enzymu CYP3A, takimi jak kobicystat, ketokonazol, itrakonazol, klarytromycyna czy erytromycyna. Interakcje te mogą prowadzić do zwiększenia ryzyka ogólnoustrojowych działań niepożądanych glikokortykosteroidów, w tym zahamowania czynności kory nadnerczy, zespołu Cushinga, hiperglikemii i nadciśnienia tętniczego. W przypadku konieczności jednoczesnego stosowania tych leków zaleca się monitorowanie pacjenta pod kątem objawów nadmiaru steroidów oraz unikanie łączenia, jeśli to możliwe.
antybiotyk tetracyklinowy, błona śluzowa, diltiazem, dysfagia, działanie niepożądane ogólnoustrojowe, erytromycyna, glikokortykosteroid, hiperglikemia, hydrokortyzon, inhibitor CYP3A, inhibitor proteazy HIV, itrakonazol, ketokonazol, klarytromycyna, kobicystat, lek przeciwgrzybiczny azolowy, makrolid, maść do oczu, nadciśnienie tętnicze, oksytetracyklina, osłabienie mięśni, sok grejpfrutowy, werapamil, zaczerwienienie skóry, zahamowanie czynności kory nadnerczy, zespół Cushinga
Leksykon substancji czynnych
Midazolam – Interakcje

Midazolam jest metabolizowany głównie przez izoenzymy CYP3A4 i CYP3A5, co powoduje, że inhibitory i induktory CYP3A znacząco wpływają na jego farmakokinetykę i działanie kliniczne. Interakcje te są bardziej wyraźne po podaniu doustnym niż dożylnym, ze względu na obecność CYP3A4 w przewodzie pokarmowym. Silne inhibitory CYP3A4, takie jak ketokonazol, worykonazol czy inhibitory proteazy HIV, mogą zwiększać AUC midazolamu nawet >10-krotnie, wydłużając jego okres półtrwania do 3-krotnie (np. ketokonazol). Umiarkowane i słabe inhibitory (np. flukonazol, erytromycyna, diltiazem, sok grejpfrutowy) również podnoszą stężenia midazolamu, choć w mniejszym stopniu (2-5-krotnie lub <2-krotnie). Induktory CYP3A, takie jak ryfampicyna, karbamazepina czy fenytoina, mogą obniżać stężenia midazolamu nawet o 60-96%, skracając jego okres półtrwania o 50-60%. W związku z tym konieczne jest dostosowanie dawki midazolamu oraz ścisłe monitorowanie pacjentów, zwłaszcza przy jednoczesnym stosowaniu silnych inhibitorów lub induktorów CYP3A.
antagonista receptora NK1, antybiotyk makrolidowy, bloker kanału wapniowego, CYP3A, cytochrom P450, depresja oddechowa, działanie psychomotoryczne, działanie uspokajające, faza eliminacji, inhibitor kinazy tyrozynowej, inhibitor proteazy HCV, inhibitor proteazy HIV, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, izoenzym CYP3A, izoenzym CYP3A4, klirens ogólnoustrojowy, lek przeciwdepresyjny, lek przeciwgrzybiczny azolowy, lek przeciwhistaminowy, lek przeciwpsychotyczny, lek zwiotczający mięśnie, minimalne stężenie pęcherzykowe, okres półtrwania, ośrodkowy układ nerwowy, podanie doustne, podanie dożylne, sedacja, synergizm farmakodynamiczny
Leksykon leków
Interakcje leku – Bromocorn 2,5 mg

Bromokryptyna, będąca substratem i inhibitorem enzymu CYP3A4, wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne, które mają istotne znaczenie kliniczne. Szczególną uwagę należy zwrócić na jednoczesne stosowanie z silnymi inhibitorami CYP3A4, takimi jak azolowe leki przeciwgrzybicze (ketokonazol, itrakonazol) oraz inhibitory proteazy HIV (ritonawir), co może prowadzić do znacznego wzrostu stężenia bromokryptyny w osoczu i nasilenia działań niepożądanych. Podobny efekt obserwuje się przy stosowaniu antybiotyków makrolidowych (erytromycyna, josamycyna), które hamują metabolizm bromokryptyny przez CYP3A4. U pacjentów z akromegalią jednoczesne podawanie oktreotydu zwiększa stężenie bromokryptyny, co wymaga dostosowania dawki. W terapii należy również unikać antagonistów receptorów dopaminowych, takich jak fenotiazyny, butyrofenony, tioksanteny, metoklopramid i domperydon, które osłabiają efekt terapeutyczny bromokryptyny.
akromegalia, antagonista dopaminy, antagonizm dopaminergiczny, antybiotyk makrolidowy, bromokryptyna, butyrofenon, domperydon, działanie niepożądane, działanie przeciwdopaminergiczne, erytromycyna, fenotiazyna, hamowanie metabolizmu, inhibitor CYP3A4, inhibitor proteazy HIV, josamycyna, lek przeciwgrzybiczny azolowy, lek przeciwpsychotyczny, lek przeciwwymiotny, metabolizm wątrobowy, metoklopramid, oktreotyd, profil bezpieczeństwa, receptor dopaminowy, stężenie w osoczu, substrat enzymatyczny, tioksanten, układ nerwowy, układ sercowo-naczyniowy
Leksykon leków
Interakcje leku – Amantix 100 mg

Siarczan amantadyny wykazuje liczne interakcje farmakologiczne, które mogą wpływać na bezpieczeństwo i skuteczność terapii. Szczególnie istotne jest unikanie jednoczesnego stosowania amantadyny z lekami wydłużającymi odstęp QT w zapisie EKG, takimi jak leki przeciwarytmiczne klasy IA (chinidyna, dizopiramid, prokainamid) i III (amiodaron, sotalol), przeciwpsychotyczne (tioridazyna, chloropromazyna, haloperidol, pimozyd), trój- i czteropierścieniowe leki przeciwdepresyjne (np. amitryptylina), przeciwhistaminowe I generacji (astemizol, terfenadyna), makrolidy (erytromycyna, klarytromycyna), inhibitory gyrazy (sparfloksacyna), azolowe leki przeciwgrzybicze oraz inne preparaty o potencjale wydłużania QT (budypina, halofantryna, kotrimoksazol, pentamidyna, cizapryd, bepridyl). Takie połączenia są przeciwwskazane ze względu na wysokie ryzyko groźnych zaburzeń rytmu serca. Ponadto, stosowanie amantadyny z lekami moczopędnymi zawierającymi triamteren i hydrochlorotiazyd może prowadzić do zmniejszenia klirensu osoczowego amantadyny i toksycznych stężeń leku w surowicy, co również wymaga unikania takiej kombinacji.
amiodaron, amitryptylina, antybiotyk makrolidowy, astemizol, benzatropina, biperyden, chinidyna, choroba Parkinsona, działanie niepożądane, erytromycyna, haloperidol, inhibitor gyrazy, klirens osoczowy, lek moczopędny, lek przeciwarytmiczny, lek przeciwcholinergiczny, lek przeciwdepresyjny trójpierścieniowy, lek przeciwgrzybiczny azolowy, lek przeciwhistaminowy, lek przeciwparkinsonowski, lek przeciwpsychotyczny, lewodopa, memantyna, ośrodkowy układ nerwowy, otępienie, reakcja psychotyczna, siarczan amantadyny, sparfloksacyna, splątanie, sympatykomimetyk, terapia skojarzona, tioridazyna, triamteren, triheksyfenidyl, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie poznawcze, zaburzenie równowagi, zaburzenie rytmu serca
Leksykon substancji czynnych
Hydrokortyzon – Interakcje

Hydrokortyzon, będący glikokortykosteroidem metabolizowanym głównie przez enzymy 11β-HSD2 oraz CYP3A4, wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne, szczególnie przy podaniu systemowym. Inhibitory CYP3A4 (np. ketokonazol, itrakonazol, klarytromycyna, rytonawir, sok grejpfrutowy) znacząco zmniejszają klirens hydrokortyzonu, zwiększając jego stężenie w osoczu i ryzyko działań niepożądanych, co wymaga redukcji dawki i monitorowania pacjenta. Z kolei induktory CYP3A4 (np. ryfampicyna, karbamazepina, fenobarbital) przyspieszają metabolizm hydrokortyzonu, obniżając jego skuteczność i często wymagając zwiększenia dawki. Ponadto hydrokortyzon wpływa na gospodarkę elektrolitową (zatrzymanie sodu i wody, utrata potasu), metabolizm glukozy oraz funkcje immunologiczne, co może modyfikować działanie leków takich jak digoksyna (zwiększona toksyczność przez hipokaliemię), leki moczopędne (nasilenie hipokaliemii), leki hipoglikemiczne (antagonizacja działania), leki hipotensyjne (osłabienie efektu) oraz doustne leki przeciwzakrzepowe (zmienny wpływ na INR). Szczególną uwagę należy zwrócić na interakcje z cyklosporyną, gdzie wzajemne hamowanie metabolizmu może prowadzić do napadów drgawek, wymagając monitorowania stężeń i dostosowania dawek.
6β-hydroksylacja steroidów, alfa-adrenolityk, amfoterycyna B, antagonista receptora angiotensyny, antagonizm lekowy, antybiotyk makrolidowy, beta-adrenolityk, bloker nerwowo-mięśniowy, cholinomimetyk, cukrzyca, CYP3A4, cytochrom P450 3A4, dehydrogenaza 11β-hydroksysteroidowa, doustny lek przeciwzakrzepowy, glikokortykosteroid, glikozyd nasercowy, hipokalemia, hipokaliemia, hipoprothrombinemia, immunosupresja, induktor CYP3A4, inhibitor aromatazy, inhibitor cholinesterazy, inhibitor CYP3A4, inhibitor konwertazy angiotensyny, inhibitor proteazy HIV, interakcja farmakokinetyczna, klirens wątrobowy, lek antycholinergiczny, lek hipoglikemiczny, lek hipotensyjny, lek immunosupresyjny, lek moczopędny, lek przeciwdrgawkowy, lek przeciwgruźliczy, lek przeciwgrzybiczny azolowy, metabolizm leku, miastenia, nadnercze, niesteroidowy lek przeciwzapalny, transkortyna
Leksykon leków
Interakcje leku – Mirzaten Q-Tab 15 mg

Mirtazapina wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne, które mają istotne znaczenie kliniczne. Przeciwwskazane jest jednoczesne stosowanie inhibitorów MAO z mirtazapiną ze względu na ryzyko zespołu serotoninowego, wymagające zachowania co najmniej 2-tygodniowego odstępu między terapiami. Leki serotoninergiczne (m.in. SSRI, tryptany, tramadol, lit, dziurawiec) mogą nasilać ryzyko zespołu serotoninowego, co wymaga ścisłego monitorowania pacjenta. Mirtazapina potęguje działanie sedatywne benzodiazepin, leków przeciwpsychotycznych, antagonistów H1 oraz opioidów, a także nasila depresję ośrodkowego układu nerwowego w połączeniu z alkoholem, co wskazuje na konieczność unikania spożycia alkoholu podczas terapii. Ponadto, stosowanie mirtazapiny z lekami wydłużającymi odstęp QTc zwiększa ryzyko torsade de pointes, co wymaga monitorowania EKG i unikania łączenia tych leków.
amitryptylina, antagonista receptora H1, benzodiazepina, błękit metylenowy, buprenorfina, cymetydyna, działanie uspokajające, dziurawiec zwyczajny, erytromycyna, fenytoina, induktor CYP3A4, inhibitor cytochromu P450, inhibitor MAO, inhibitor proteazy HIV, INR, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, karbamazepina, ketokonazol, L-tryptofan, lek przeciwgrzybiczny azolowy, lek przeciwpsychotyczny, lek serotoninergiczny, linezolid, mirtazapina, nefazodon, opioid, paroksetyna, ryfampicyna, rysperydon, sole litu, SSRI, torsade de pointes, tramadol, tryptan, warfaryna, wenlafaksyna, zespół serotoninowy
Leksykon leków
Interakcje leku – Zomiren 0,25 mg

Alprazolam, jako benzodiazepina metabolizowana głównie przez izoenzym CYP3A4, wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne, które mają istotne znaczenie kliniczne. Interakcje farmakodynamiczne dotyczą głównie nasilenia działania depresyjnego na ośrodkowy układ nerwowy (OUN), co jest szczególnie niebezpieczne przy jednoczesnym stosowaniu z opioidami, lekami przeciwpsychotycznymi, nasennymi, przeciwdepresyjnymi, przeciwdrgawkowymi, środkami znieczulającymi oraz przeciwhistaminowymi o działaniu sedatywnym. Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko depresji oddechowej i ewentualnego rozwoju zależności psychicznej, zwłaszcza w populacji osób starszych. Farmakokinetycznie, inhibitory CYP3A4, takie jak azolowe leki przeciwgrzybicze (ketokonazol, itrakonazol, pozakonazol, worykonazol), nefazodon, fluwoksamina oraz cymetydyna, mogą znacząco zwiększać stężenie alprazolamu w osoczu, co wymaga często redukcji dawki lub unikania jednoczesnego stosowania. Inhibitory proteazy HIV (np. rytonawir) wykazują złożony efekt zależny od czasu terapii, początkowo hamując metabolizm alprazolamu, a następnie indukując CYP3A4, co może wymagać modyfikacji dawkowania.
antybiotyk makrolidowy, benzodiazepina, cymetydyna, CYP3A4, cytochrom P450, depresja oddechowa, depresja ośrodkowego układu nerwowego, digoksyna, diltiazem, doustny środek antykoncepcyjny, działanie addytywne, fenytoina, fluoksetyna, fluwoksamina, imipramina, induktor CYP3A4, inhibitor CYP3A4, inhibitor proteazy HIV, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, kwas walproinowy, lek przeciwdepresyjny, lek przeciwdrgawkowy, lek przeciwgrzybiczny azolowy, lek przeciwhistaminowy, metabolizm wątrobowy, neuroleptyk, opioid, ośrodkowy układ nerwowy, propoksyfen, propranolol, receptor GABA, sertralina, środek znieczulający, teofilina, warfaryna, zaburzenie koordynacji ruchowej, zaburzenie pamięci, zaburzenie poznawcze
Leksykon leków
Przeciwwskazania – Roxan 10 mg

Lek Roxan zawierający 10 mg rywaroksabanu jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną lub substancje pomocnicze, w tym 25 mg laktozy jednowodnej na tabletkę, co jest istotne u osób z nietolerancją laktozy. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest czynne krwawienie o znaczeniu klinicznym oraz stany zwiększające ryzyko krwawień, takie jak aktywne lub niedawno przebyte owrzodzenia przewodu pokarmowego, żylaki przełyku, nowotwory złośliwe o wysokim ryzyku krwawienia, niedawne urazy lub zabiegi neurochirurgiczne, okulistyczne, a także malformacje naczyniowe. Ponadto, jednoczesne stosowanie innych leków przeciwzakrzepowych (heparyny niefrakcjonowanej, drobnocząsteczkowych, doustnych antagonistów witaminy K i innych NOAC) jest przeciwwskazane, z wyjątkiem krótkotrwałej zmiany terapii lub podtrzymania drożności cewników naczyniowych.
choroba wątroby, choroba wrzodowa, czynnik krzepnięcia, doustny lek przeciwzakrzepowy, działanie przeciwzakrzepowe, heparyna drobnocząsteczkowa, heparyna niefrakcjonowana, inhibitor CYP3A4, inhibitor proteazy HIV, klasyfikacja Child-Pugh, koagulopatia, krwawienie czynne, krwotok wewnątrzczaszkowy, laktoza jednowodna, lek przeciwgrzybiczny azolowy, lek przeciwpłytkowy, marskość wątroby, nadciśnienie tętnicze, niesteroidowy lek przeciwzapalny, nietolerancja laktozy, nowotwór złośliwy, okres półtrwania leku, owrzodzenie przewodu pokarmowego, powikłanie krwotoczne, powikłanie zakrzepowo-zatorowe, rywaroksaban, tętniak naczyniowy, wada żylno-tętnicza, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy, żylaki przełyku
Leksykon leków
Interakcje leku – Alprazolam Aurovitas 0,25 mg

Alprazolam, będący benzodiazepiną, wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne, które mają istotne znaczenie kliniczne. Farmakodynamicznie, jednoczesne stosowanie alprazolamu z lekami depresyjnymi na ośrodkowy układ nerwowy (OUN), takimi jak opioidy, neuroleptyki, leki nasenne, uspokajające, przeciwdepresyjne, przeciwpadaczkowe, środki znieczulające oraz H1-przeciwhistaminowe, może prowadzić do nasilonej depresji OUN, zwiększonego ryzyka sedacji, depresji oddechowej, a nawet śpiączki i zgonu. Szczególnie niebezpieczne jest połączenie z opioidami oraz klozapiną, które zwiększają ryzyko zatrzymania oddechu i akcji serca. Spożywanie alkoholu podczas terapii alprazolamem jest kategorycznie przeciwwskazane ze względu na synergistyczne nasilenie działania depresyjnego na OUN, co skutkuje znacznym pogorszeniem koordynacji, funkcji poznawczych i zwiększonym ryzykiem wypadków. Dodatkowo, stosowanie leków zwiotczających mięśnie może nasilać ich działanie relaksacyjne, zwiększając ryzyko upadków, zwłaszcza na początku terapii.
alprazolam, antybiotyk makrolidowy, cymetydyna, CYP3A4, depresja oddechowa, digoksyna, disulfiram, doustny środek antykoncepcyjny, dysfagia, dziurawiec zwyczajny, erytromycyna, fenytoina, fluoksetyna, fluwoksamina, imipramina, inhibitor proteazy HIV, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, itrakonazol, karbamazepina, klarytromycyna, klozapina, lek przeciwbólowy, lek przeciwgrzybiczny azolowy, lek przeciwhistaminowy, lek przeciwpadaczkowy, lek przeciwpsychotyczny, lek zwiotczający mięśnie, nefazodon, opioid, propranolol, ryfampicyna, rytonawir, sedacja, środek przeciwdepresyjny, telitromycyna, troleandomycyna, warfaryna
Leksykon leków
Interakcje leku – Atorvastatin Teva Pharmaceuticals Polska 40 mg

Atorwastatyna, metabolizowana głównie przez CYP3A4 oraz będąca substratem transporterów OATP1B1/1B3, P-gp i BCRP, wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne o istotnym znaczeniu klinicznym. Silne inhibitory CYP3A4, takie jak cyklosporyna, makrolidy (klarytromycyna, telitromycyna), azolowe leki przeciwgrzybicze (ketokonazol, worykonazol, itrakonazol), inhibitory proteazy HIV (rytonawir, lopinawir) oraz niektóre leki przeciwwirusowe (elbaswir/grazoprewir), mogą zwiększać AUC atorwastatyny nawet do 9,4-krotności, co znacząco podnosi ryzyko miopatii i rabdomiolizy. W takich przypadkach zaleca się ograniczenie dawki atorwastatyny (np. do 10–20 mg/dobę) oraz ścisłe monitorowanie kliniczne. Umiarkowane inhibitory CYP3A4 (erytromycyna, diltiazem, werapamil) również podwyższają stężenia leku, co wymaga dostosowania dawki i obserwacji pacjenta. Induktory CYP3A4 (ryfampicyna, efawirenz, ziele dziurawca) mogą obniżać stężenia atorwastatyny, co może osłabiać jej skuteczność, a ryfampicyna dodatkowo hamuje OATP1B1, co komplikuje interakcję i wymaga jednoczesnego podawania oraz monitorowania efektu terapeutycznego.
antybiotyk makrolidowy, atorwastatyna, białko oporności raka piersi, boceprewir, cyklosporyna, cytochrom P450 3A4, czas protrombinowy, delawirdyna, digoksyna, diltiazem, doustny środek antykoncepcyjny, efawirenz, elbaswir, erytromycyna, ezetymib, fenofibrat, fibrat, gemfibrozyl, glekaprewir, hepatotoksyczność, inhibitor proteazy HIV, itrakonazol, klarytromycyna, kolchicyna, kwas fusydowy, lek przeciwgrzybiczny azolowy, letermowir, miopatia, P-glikoproteina, polipeptyd transportujący aniony organiczne, rabdomioliza, ryfampicyna, rytonawir, typranawir, warfaryna, worykonazol, ziele dziurawca, żółtaczka
Leksykon leków
Interakcje leku – Vellofent 133 mcg

Produkt leczniczy Vellofent, zawierający fentanyl w postaci tabletek podjęzykowych, wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne, które mogą znacząco wpływać na jego skuteczność i bezpieczeństwo stosowania. Fentanyl jest metabolizowany przez enzym CYP3A4, a inhibitory tego enzymu (np. erytromycyna, ketokonazol, rytonawir, diltiazem, fluoksetyna, alkohol) mogą zwiększać jego biodostępność i ryzyko depresji oddechowej. Przeciwwskazane jest stosowanie Vellofentu u pacjentów, którzy w ciągu ostatnich 14 dni przyjmowali inhibitory monoaminooksydazy (IMAO) ze względu na ryzyko ciężkich działań opioidowych. Również jednoczesne stosowanie z hydroksymaślanem sodu jest przeciwwskazane z powodu addytywnego efektu depresyjnego na ośrodkowy układ nerwowy (OUN). Pacjenci powinni być monitorowani podczas jednoczesnego stosowania inhibitorów CYP3A4, a dawka fentanylu może wymagać dostosowania.
antybiotyk makrolidowy, antybiotyk przeciwgruźliczy, benzodiazepina, częściowy agonista opioidowy, depresja oddechowa, enzym CYP3A4, gabapentynoid, hydroksymaślan sodu, induktor CYP3A4, inhibitor monoaminooksydazy, inhibitor proteazy, inhibitor wapnia, inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny i noradrenaliny, lek hamujący wydzielanie kwasu solnego, lek hipoglikemizujący, lek przeciwdepresyjny, lek przeciwgrzybiczny azolowy, lek przeciwhistaminowy, lek przeciwlękowy, lek przeciwpadaczkowy, lek przeciwwirusowy, lek przeciwwymiotny, lek rozluźniający mięśnie szkieletowe, lek uspokajający, ośrodkowy układ nerwowy, pochodna fenotiazyny, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, sok grejpfrutowy, tabletka podjęzykowa fentanylu, zespół serotoninowy, ziele dziurawca, znieczulenie ogólne
Leksykon leków
Interakcje leku – Mirzaten 45 mg 45 mg

Mirtazapina, substancja czynna leku Mirzaten, wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne, które należy uwzględnić podczas terapii. Przeciwwskazane jest jednoczesne stosowanie inhibitorów MAO z mirtazapiną ze względu na ryzyko zespołu serotoninowego i przełomu nadciśnieniowego; zaleca się zachowanie co najmniej 2-tygodniowego odstępu między terapiami. Łączenie mirtazapiny z lekami serotoninergicznymi (np. SSRI, L-tryptofan, tryptany, tramadol, lit, dziurawiec) wymaga ostrożności i monitorowania pacjenta z uwagi na ryzyko zespołu serotoninowego. Mirtazapina nasila działanie uspokajające benzodiazepin, leków przeciwpsychotycznych, antagonistów H1 oraz opioidów, co wymaga dostosowania dawek. Istotne jest także monitorowanie wydłużenia odstępu QTc przy jednoczesnym stosowaniu leków wydłużających QTc, ze względu na ryzyko torsade de pointes. W terapii skojarzonej z warfaryną (dawka mirtazapiny 30 mg/dobę) obserwuje się statystycznie istotne zwiększenie INR, co wymaga monitorowania parametrów krzepnięcia.
amitryptylina, antagonista receptora histaminowego H1, benzodiazepina, błękit metylenowy, buprenorfina, cymetydyna, działanie uspokajające, dziurawiec zwyczajny, erytromycyna, fenytoina, induktor CYP3A4, inhibitor cytochromu P450, inhibitor MAO, inhibitor proteazy HIV, INR, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, karbamazepina, ketokonazol, L-tryptofan, lek przeciwgrzybiczny azolowy, lek przeciwpsychotyczny, lek serotoninergiczny, linezolid, lit, mirtazapina, Mirzaten, nefazodon, opioid, ośrodkowy układ nerwowy, paroksetyna, przełom nadciśnieniowy, ryfampicyna, rysperydon, SSRI, torsade de pointes, tramadol, tryptan, warfaryna, wenlafaksyna, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie rytmu serca, zespół serotoninowy
Leksykon leków
Interakcje leku – Pantoprazole Bluefish 20 mg

Pantoprazol, jako inhibitor pompy protonowej, wpływa na farmakokinetykę leków wymagających kwaśnego środowiska żołądka do optymalnej absorpcji, takich jak azolowe leki przeciwgrzybicze (ketokonazol, itrakonazol, pozakonazol) oraz erlotynib, prowadząc do obniżenia ich biodostępności i osłabienia efektu terapeutycznego. Szczególnie istotne są interakcje z inhibitorami proteazy HIV (np. atazanawir), gdzie podwyższenie pH żołądkowego może znacząco zmniejszyć ich stężenie, co grozi utratą kontroli nad infekcją i rozwojem oporności. W takich przypadkach zaleca się ograniczenie dawki pantoprazolu do 20 mg/dobę oraz ścisłe monitorowanie miana wirusa HIV. Ponadto, u pacjentów stosujących pochodne kumaryny (warfaryna, fenprokumon) obserwuje się wzrost INR i czasu protrombinowego, co wymaga intensywnego monitorowania parametrów krzepnięcia, zwłaszcza na początku terapii skojarzonej. Wysokie dawki metotreksatu (np. 300 mg) mogą ulec kumulacji w osoczu przy jednoczesnym stosowaniu pantoprazolu, co wymaga rozważenia czasowego odstawienia IPP w celu uniknięcia toksyczności.
amoksycylina, atazanawir, biodostępność, choroba wrzodowa, CYP1A2, CYP2C9, CYP2D6, CYP2E1, CYP3A4, cytochrom P450, czas protrombinowy, diazepam, digoksyna, diklofenak, dziurawiec zwyczajny, erlotynib, etanol, etynyloestradiol, fenprokumon, fluwoksamina, GERD, glibenklamid, hamowanie wydzielania kwasu solnego, induktor CYP2C19, inhibitor CYP2C19, inhibitor kinazy tyrozynowej, inhibitor pompy protonowej, inhibitor proteazy, inhibitor proteazy HIV, itrakonazol, izoenzym CYP2C19, karbamazepina, ketokonazol, klarytromycyna, kofeina, lek przeciwgrzybiczny azolowy, lewonorgestrel, metoprolol, metotreksat, metronidazol, naproksen, nifedypina, oporność wirusowa, P-glikoproteina, parametry krzepnięcia, pH żołądkowe, piroksykam, pochodna kumaryny, pozakonazol, refluks żołądkowo-przełykowy, ryfampicyna, środek zobojętniający, teofilina, warfaryna, wartość INR
Leksykon leków
Interakcje leku – Coffecorn forte 1 mg + 100 mg

Produkt leczniczy Coffecorn forte zawiera 1 mg ergotaminy winianu oraz 100 mg kofeiny bezwodnej i wykazuje liczne interakcje farmakologiczne, które należy uwzględnić w planowaniu terapii. Przeciwwskazane jest jednoczesne stosowanie z innymi alkaloidami sporyszu (dihydroergotamina, bromokryptyna, kabergolina, metyzergid) oraz agonistami receptorów serotoninowych, w tym sumatryptanem, ze względu na ryzyko sumowania działania naczynioskurczowego i poważnych powikłań sercowo-naczyniowych, takich jak nadciśnienie tętnicze i zawał serca. Szczególną ostrożność należy zachować przy jednoczesnym stosowaniu leków wpływających na układ sercowo-naczyniowy, w tym inhibitorów receptorów alfa- i beta-adrenergicznych (tolazolina, prazosyna, atenolol, propranolol i inne), które mogą nasilać wzrost ciśnienia tętniczego i wywoływać bóle wieńcowe. Ponadto, stosowanie dopaminy i dobutaminy z ergotaminą jest przeciwwskazane z powodu ryzyka obwodowego niedokrwienia i martwicy kończyn.
agonista receptora serotoninowego, alkaloid sporyszu, antybiotyk makrolidowy, atenolol, bromokryptyna, cyprofloksacyna, dihydroergotamina, diltiazem, dobutamina, dopamina, działanie naczynioskurczowe, ergotamina, fluoksetyna, fluwoksamina, indynawir, inhibitor proteazy HIV, inhibitor zwrotnego wychwytu serotoniny, izoenzym CYP3A cytochromu P450, kabergolina, klarytromycyna, lek anorektyczny, lek przeciwgrzybiczny azolowy, lek przeciwwirusowy, lek sympatykomimetyczny, metyzergid, nadolol, niedokrwienie obwodowe, oksprenolol, ośrodkowy układ nerwowy, paroksetyna, prazosyna, propranolol, psychostymulant, receptor alfa-adrenergiczny, receptor beta-adrenergiczny, receptor serotoninowy, sertralina, sok grejpfrutowy, SSRI, sumatryptan, telitromycyna, teofilina, tolazolina, tymolol, werapamil
Leksykon substancji czynnych
Estradiol – Interakcje

Estradiol, metabolizowany głównie przez enzymy cytochromu P450, zwłaszcza CYP3A4, wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne o istotnym znaczeniu klinicznym. Induktory enzymów, takie jak leki przeciwpadaczkowe (fenobarbital, fenytoina, karbamazepina), leki przeciwzakaźne (ryfampicyna, newirapina) oraz preparaty ziołowe (dziurawiec zwyczajny), przyspieszają metabolizm estradiolu, co prowadzi do obniżenia jego stężenia w osoczu i osłabienia efektu terapeutycznego, w tym zmniejszenia skuteczności antykoncepcji i zmian w profilu krwawień macicznych. Z kolei inhibitory CYP3A4, takie jak azolowe leki przeciwgrzybicze (ketokonazol, flukonazol) i makrolidy (erytromycyna, klarytromycyna), zwiększają stężenie estradiolu, co może nasilać działania niepożądane. W badaniach klinicznych ketokonazol zwiększał AUC estronu o 1,39 razy, a erytromycyna AUC estradiolu o 1,3 raza. Droga podania estradiolu ma kluczowe znaczenie – podanie transdermalne lub dopochwowe zmniejsza ryzyko interakcji w porównaniu z podaniem doustnym.
aminotransferaza alaninowa, antybiotyk makrolidowy, bloker kanału wapniowego, cyklosporyna A, CYP3A4, cytochrom P450, diltiazem, dziurawiec zwyczajny, efekt pierwszego przejścia przez wątrobę, erytromycyna, estrogen, fenobarbital, fentanyl, fenytoina, fibrynoliza, flukonazol, frakcja lipidowa, glekaprewir, globulina wiążąca hormony płciowe, glukuronidacja lamotryginy, hepatotoksyczność, hormonalna terapia zastępcza, inhibitor proteazy HIV, itrakonazol, karbamazepina, ketokonazol, klarytromycyna, lamotrygina, lek przeciwgrzybiczny azolowy, lek przeciwpadaczkowy, lek przeciwzakaźny, metabolizm węglowodanów, napad padaczkowy, nienukleozydowy inhibitor odwrotnej transkryptazy, okskarbazepina, ombitaswir, podanie dopochwowe, ryfampicyna, takrolimus, teofilina, wąski indeks terapeutyczny, werapamil, wirusowe zapalenie wątroby typu C, wskaźnik krzepnięcia
Leksykon leków
Przeciwwskazania – Pinexet 200 mg 200 mg

Lek Pinexet zawiera kwetiapinę w formie fumaranu, dostępny w dawkach 25 mg, 100 mg, 200 mg oraz 300 mg, z zawartością laktozy jednowodnej odpowiednio 0,315 mg, 1,26 mg, 2,52 mg i 3,78 mg na tabletkę. Podstawowym przeciwwskazaniem jest nadwrażliwość na kwetiapinę lub substancje pomocnicze, w tym laktozę, co jest szczególnie istotne u pacjentów z ciężką nietolerancją laktozy. Ponadto, bezwzględnym przeciwwskazaniem jest jednoczesne stosowanie inhibitorów enzymu CYP3A4, takich jak inhibitory proteazy HIV (rytonawir, atazanawir, indynawir), azolowe leki przeciwgrzybicze (ketokonazol, itrakonazol, flukonazol), antybiotyki makrolidowe (erytromycyna, klarytromycyna) oraz nefazodon, ze względu na ryzyko znacznego wzrostu stężenia kwetiapiny w osoczu i powikłań, takich jak wydłużenie odstępu QT, nadmierna sedacja czy hipotonia ortostatyczna.
antybiotyk makrolidowy, atazanawir, działanie niepożądane, erytromycyna, flukonazol, fumaran, hipotonia ortostatyczna, indynawir, inhibitor cytochromu P450 3A4, inhibitor proteazy HIV, interakcja lekowa, itrakonazol, ketokonazol, klarytromycyna, kwetiapina, laktoza jednowodna, lek przeciwgrzybiczny azolowy, nadwrażliwość na kwetiapinę, nefazodon, nietolerancja laktozy, reakcja anafilaktyczna, rytonawir, wydłużenie odstępu QT