krwawienie międzymiesiączkowe
Krwawienie międzymiesiączkowe, określane również jako krwawienie śródcykliczne, to każde krwawienie z dróg rodnych występujące poza regularnym okresem menstruacyjnym. W prawidłowym cyklu miesiączkowym krwawienie powinno pojawiać się wyłącznie podczas menstruacji, a wszelkie dodatkowe epizody krwawień wymagają diagnostyki.
Przyczyny krwawień międzymiesiączkowych mogą być różnorodne, od fizjologicznych (np. krwawienie owulacyjne), przez hormonalne (zaburzenia równowagi estrogenowo-progesteronowej, stosowanie antykoncepcji hormonalnej), infekcyjne (zapalenie szyjki macicy, endometrium), po zmiany organiczne (polipy, mięśniaki, rozrosty endometrium, nowotwory). Szczególną uwagę należy zwrócić na krwawienia po stosunku, które mogą sugerować patologię szyjki macicy.
Diagnostyka krwawień międzymiesiączkowych obejmuje wywiad, badanie ginekologiczne, badanie ultrasonograficzne oraz badania hormonalne. W zależności od wieku pacjentki i obrazu klinicznego mogą być wskazane dodatkowe procedury diagnostyczne jak histeroskopia, biopsja endometrium czy kolposkopia. Leczenie zależy od przyczyny krwawień i może obejmować farmakoterapię hormonalną, leczenie przeciwzapalne lub interwencję chirurgiczną.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Varel 3 mg + 0,03 mg
Produkt leczniczy Varel zawiera 3 mg drospirenonu i 0,03 mg etynyloestradiolu w tabletkach powlekanych (tabletki żółte) oraz tabletki placebo (białe). Dawkowanie polega na codziennym, systematycznym przyjmowaniu jednej tabletki przez 28 dni bez przerwy między opakowaniami. Krwawienie z odstawienia pojawia się zwykle 2-3 dni po rozpoczęciu tabletek placebo i może trwać do rozpoczęcia kolejnego blistra. Rozpoczęcie terapii zależy od wcześniejszej metody antykoncepcji lub stanu pacjentki (np. po porodzie, poronieniu), z koniecznością stosowania dodatkowej antykoncepcji mechanicznej przez 7 dni w przypadku zmiany z preparatów zawierających wyłącznie progestagen lub opóźnionego startu po porodzie/poronieniu w II trymestrze. Pominięcie tabletek placebo nie wpływa na skuteczność, natomiast pominięcie tabletek aktywnych wymaga postępowania zależnego od tygodnia cyklu i czasu opóźnienia, z możliwym zastosowaniem dodatkowej antykoncepcji.
antykoncepcja hormonalna, antykoncepcja mechaniczna, ciąża, drospirenon i etynyloestradiol, hormonalny środek antykoncepcyjny, krwawienie międzymiesiączkowe, krwawienie miesiączkowe, krwawienie z odstawienia, minitabletka, oś podwzgórze-przysadka-jajniki, plamienie, poronienie, progestagen, skuteczność antykoncepcyjna, system domaciczny, system terapeutyczny dopochwowy, system transdermalny, tabletka placebo, wchłanianie leku, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, złożony hormonalny produkt antykoncepcyjny - Leksykon chorób i schorzeń
Rzeżączka – Objawy
Rzeżączka, wywoływana przez Neisseria gonorrhoeae, jest powszechną infekcją przenoszoną drogą płciową, która może zakażać błony śluzowe narządów płciowych, gardła, odbytu oraz oczu. Okres inkubacji wynosi zwykle 2-7 dni (zakres 1-30 dni). U mężczyzn objawy pojawiają się w 90% przypadków i obejmują dyzurię, ropną wydzielinę z cewki moczowej oraz ból jąder, natomiast u kobiet infekcja często przebiega bezobjawowo (do 80%), co utrudnia diagnostykę i sprzyja transmisji. Rzeżączka może manifestować się także jako zapalenie odbytu, gardła czy spojówek, z objawami takimi jak świąd, ból gardła, ropna wydzielina z oczu, a infekcje gardła mogą utrzymywać się mediana 16 tygodni. Bez leczenia infekcja może prowadzić do poważnych powikłań, w tym zapalenia narządów miednicy mniejszej (PID) u kobiet, zapalenia najądrza i prostaty u mężczyzn oraz rozsianej infekcji gonokokowej (DGI) u około 1% pacjentów.
bezobjawowy przebieg choroby, choroba przenoszona drogą płciową, ciąża ektopowa, dyspareunia, dyzuria, koinfekcja, krwawienie międzymiesiączkowe, Neisseria gonorrhoeae, niepłodność, okres inkubacji, oporność na antybiotyki, reinfekcja, ropień wewnętrzny, rozsiana infekcja gonokokowa, rzeżączkowe zapalenie odbytnicy, rzeżączkowe zapalenie spojówek, wydzielina z cewki moczowej, wysypka skórna, zapalenie błony maziowej, zapalenie najądrza, zapalenie narządów miednicy mniejszej, zapalenie prostaty, zapalenie stawów, zapalenie wsierdzia, zwężenie cewki moczowej - Leksykon leków
Przedawkowanie – Provera 10 mg
Przedawkowanie octanu medroksyprogesteronu, substancji czynnej leku Provera, wymaga szczególnej uwagi klinicznej, choć doustne dawki do 3 g/dobę są zazwyczaj dobrze tolerowane. Objawy przedawkowania mogą obejmować nudności, wymioty, bóle brzucha, zaburzenia miesiączkowania, krwawienia międzymiesiączkowe oraz objawy ze strony ośrodkowego układu nerwowego, takie jak bóle głowy, zawroty głowy i senność. Nie istnieje swoiste antidotum, dlatego leczenie ma charakter objawowy i wspomagający, z koniecznością monitorowania funkcji życiowych oraz stanu klinicznego pacjenta.
badanie laboratoryjne, ból brzucha, ból głowy, ciśnienie tętnicze, dawka doustna, działanie niepożądane, funkcja wątroby, krwawienie międzymiesiączkowe, leczenie objawowe, leczenie przedawkowania, monitorowanie funkcji życiowych, nudności i wymioty, octan medroksyprogesteronu, progestagen, równowaga wodno-elektrolitowa, zaburzenie miesiączkowania, zawrót głowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Ulipristal Aristo 30 mg
Octan uliprystalu w dawce 30 mg, stosowany u kobiet, wykazuje profil bezpieczeństwa potwierdzony w badaniach klinicznych fazy III obejmujących 2637 pacjentek. Najczęściej obserwowanymi działaniami niepożądanymi są bóle głowy, nudności, bóle brzucha oraz bolesne miesiączkowanie. Wpływ leku na cykl miesiączkowy jest istotny: u 74,6% kobiet krwawienie wystąpiło w przewidywanym terminie lub z odchyleniem do 7 dni, podczas gdy u 18,5% nastąpiło opóźnienie powyżej 7 dni, a u 4% opóźnienie przekroczyło 20 dni. Krwawienia międzymiesiączkowe występowały u 8,7% pacjentek, głównie o charakterze skąpym (88,2%). Profil bezpieczeństwa pozostaje spójny także przy wielokrotnym podaniu leku oraz u pacjentek poniżej 18. roku życia. Nie zaobserwowano nowych istotnych sygnałów bezpieczeństwa w okresie porejestracyjnym.
bezsenność, biegunka, ból brzucha, ból głowy, ból miednicy, bolesne miesiączkowanie, dyspareunia, krwawienie międzymiesiączkowe, krwawienie miesiączkowe, migrena, nasilone krwawienie miesiączkowe, niestrawność, nudności, obrzęk naczynioruchowy, octan uliprystalu, omdlenie, pokrzywka, reakcja nadwrażliwości, światłowstręt, tabletka powlekana, tkliwość piersi, torbiel jajnika, trądzik, uderzenie gorąca, upławy, wymioty, wysypka, wzdęcia, zaburzenie apetytu, zaburzenie nastroju, zaburzenie wzroku, zapalenie pochwy, zawrót głowy błędnikowy, zespół napięcia przedmiesiączkowego - Leksykon substancji czynnych
Estradiol – Dawkowanie i sposób podawania
Estradiol jest kluczowym estrogenem stosowanym w hormonalnej terapii zastępczej (HTZ) u kobiet w okresie menopauzy, z dawkowaniem dostosowanym do postaci farmaceutycznej, wskazań oraz indywidualnych potrzeb pacjentki. U kobiet z zachowaną macicą konieczne jest łączenie estradiolu z progestagenem przez co najmniej 12-14 dni cyklu, aby zapobiec rozrostowi endometrium. Doustne dawki estradiolu wahają się od 0,5 mg do 2 mg na dobę, z różnymi schematami ciągłymi lub cyklicznymi, np. Activelle (1 mg estradiolu + 0,5 mg noretysteronu octanu) stosowany raz dziennie bez przerw, czy Cyclo-Progynova (2 mg estradiolu walerianianu przez 11 dni, następnie 2 mg estradiolu + 0,5 mg norgestrelu przez 10 dni, z 7-dniową przerwą). Preparaty przezskórne, takie jak Climara-50 (uwalnia 50 μg estradiolu/24h, zmieniany raz w tygodniu) czy Divigel 0,1% (zwykle 1 g żelu zawierającego 1 mg estradiolu na dobę), oferują alternatywne drogi podania, z możliwością dostosowania dawki. Tabletki dopochwowe (Vagifem, Vagirux) zawierają 10 μg estradiolu, stosowane początkowo codziennie przez 2 tygodnie, a następnie dwa razy w tygodniu.
aerozol przezskórny, ciągła złożona HTZ, dienogest, drospirenon, dydrogesteron, endometrioza, estradiol, estradiol walerianian, hormonalna terapia zastępcza, krwawienie międzymiesiączkowe, lewonorgestrel, medroksyprogesteronu octan, noretysteronu octan, norgestrel, progestagen, progesteron, rozrost błony śluzowej macicy, sekwencyjna HTZ, system transdermalny, tabletka dopochwowa, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby - Leksykon leków
Działania niepożądane – AntyGrypin COMPLEX 500 mg + 200 mg + 4 mg
Lek AntyGrypin COMPLEX zawiera paracetamol (500 mg), kwas askorbinowy (200 mg) oraz maleinian chlorofenaminy (4 mg). Paracetamol, choć powszechnie stosowany, może wywoływać rzadkie działania niepożądane, takie jak niedokrwistość niehemolityczna, zahamowanie czynności szpiku, małopłytkowość, obrzęki, ostre i przewlekłe zapalenie trzustki, krwotoki, niewydolność i martwica wątroby, żółtaczka oraz ciężkie reakcje skórne (zespół Stevensa-Johnsona, toksyczna nekroliza naskórka). Chlorofenamina wykazuje działania niepożądane zależne od dawki, w tym depresję OUN (senność, nudności, osłabienie mięśniowe), dyskinezy, zaburzenia koordynacji, nieostre widzenie, suchość błon śluzowych, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zatrzymanie moczu, a także rzadkie reakcje hematologiczne (agranulocytoza, leukopenia) i immunologiczne (reakcje anafilaktyczne, nadwrażliwość na światło).
agranulocytoza, AntyGrypin COMPLEX, cholestaza, depresja ośrodkowego układu nerwowego, dyskineza, hepatotoksyczność, hipotensja, krwawienie międzymiesiączkowe, kwas askorbowy, leukopenia, maleinian chlorofenaminy, małopłytkowość, martwica wątroby, nefropatia, niedokrwistość aplastyczna, niedokrwistość niehemolityczna, niewydolność wątroby, obrzęk krtani, obrzęk naczynioruchowy, ostra uogólniona osutka krostkowa, ostre zapalenie błędnika, paracetamol, parestezja, pęcherzowy rumień wielopostaciowy, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, rumień wielopostaciowy, tachykardia, toksyczna nekroliza naskórka, trombocytopenia, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenie rytmu serca, zahamowanie czynności szpiku kostnego, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zespół Lyella, zespół Stevensa-Johnsona, żółtaczka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Drosfemine forte 0,03 mg + 3 mg
Drosfemine forte to złożony doustny środek antykoncepcyjny zawierający 0,03 mg etynyloestradiolu i 3 mg drospirenonu. Profil bezpieczeństwa leku obejmuje liczne działania niepożądane dotyczące różnych układów, w tym zaburzenia immunologiczne (np. nadwrażliwość, obrzęk naczynioruchowy), psychiczne (wahania nastroju, zmiany libido), neurologiczne (ból głowy), naczyniowe (migrena, nadciśnienie, żylna i tętnicza choroba zakrzepowo-zatorowa), żołądkowo-jelitowe (nudności, wymioty, biegunka), skórne (trądzik, egzema, rumień wielopostaciowy) oraz rozrodcze (zaburzenia miesiączkowania, krwawienia międzymiesiączkowe, kandydoza). Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko powikłań zakrzepowo-zatorowych, które mogą prowadzić do zawału mięśnia sercowego, udaru mózgu czy zatorowości płucnej, a także na możliwość wystąpienia nadciśnienia tętniczego i zaburzeń czynności wątroby. Warto monitorować pacjentki pod kątem tych powikłań oraz ewentualnych reakcji alergicznych, zwłaszcza u osób z historią nadwrażliwości.
choroba Crohna, drospirenon, etynyloestradiol, hormonalny środek antykoncepcyjny, induktor enzymatyczny, kandydoza pochwy, krwawienie międzymiesiączkowe, mięśniak macicy, migrena, nadciśnienie, nastrój depresyjny, nowotwór wątroby, obrzęk naczynioruchowy, opryszczka ciężarnych, ostuda, padaczka, pląsawica Sydenhama, porfiria, przemijający napad niedokrwienny, rak piersi, rumień guzowaty, rumień wielopostaciowy, tętnicze zaburzenia zakrzepowo-zatorowe, toczeń rumieniowaty układowy, trądzik, udar mózgu, wrzodziejące zapalenie jelita grubego, zaburzenia czynności wątroby, zaburzenia miesiączkowania, zatorowość płucna, zatrzymanie płynów, zawał mięśnia sercowego, zespół hemolityczno-mocznicowy, żółtaczka cholestatyczna, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon substancji czynnych
Progesteron – Działania niepożądane
Progesteron, jako hormon steroidowy stosowany w różnych formach farmaceutycznych (tabletki dopochwowe, kapsułki doustne, żele, globulki, roztwory do wstrzykiwań), wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, których częstość i charakter zależą od drogi podania, dawki oraz indywidualnych cech pacjentek. Najczęściej obserwowane działania niepożądane dotyczą układu rozrodczego i obejmują tkliwość piersi (do 10,4%), ból głowy (3,4%), nudności (2,2%), ból miednicy (3,1%), krwawienia z dróg rodnych (3,4%) oraz upławy (3,4%). Preparaty dopochwowe mogą powodować miejscowe objawy takie jak dyskomfort, pieczenie, suchość, a także specyficzne reakcje związane z żelem Crinone, w tym tworzenie się grudek i podrażnienie pochwy. Działania niepożądane ze strony układu nerwowego to przede wszystkim bóle głowy (1,5-3,4%), senność i zawroty głowy, zwłaszcza przy niedoborze estrogenów, które ustępują po dostosowaniu dawki lub poziomu estrogenów. Rzadziej występują zaburzenia psychiczne, takie jak depresja czy lęk, oraz objawy ze strony przewodu pokarmowego, w tym wzdęcia, biegunka i wymioty.
brak miesiączki, częstomocz, grzybica pochwy, hirsutyzm, hormon steroidowy, hormonalna terapia zastępcza, kapsułka miękka doustna, krwawienie międzymiesiączkowe, krwawienie z dróg rodnych, krwawienie z odstawienia, nietrzymanie moczu, nocne pocenie, obrzęk sromu i pochwy, ostuda, podrażnienie pochwy, pokrzywka, reakcja nadwrażliwości, roztwór do wstrzykiwań, skurcz macicy, świąd sromu i pochwy, tabletka dopochwowa, tkliwość piersi, uderzenie gorąca, utrzymanie ciąży, zaburzenie koncentracji, zaburzenie miesiączkowania, zaburzenie nastroju, zaburzenie sromu i pochwy, zaburzenie zakrzepowo-zatorowe, zakrzepica żył głębokich, zatorowość płucna, zatrzymanie płynów, zawrót głowy, żel dopochwowy, żółtaczka cholestatyczna - Leksykon chorób i schorzeń
Cerwicyt – Objawy
Cerwicyt to zapalenie szyjki macicy, które może mieć charakter ostry (zwykle infekcyjny) lub przewlekły (często nieinfekcyjny). Występuje u ponad 50% kobiet w ciągu życia, często bezobjawowo (do 80% przypadków). Objawy, gdy występują, obejmują nieprawidłową wydzielinę o zmienionej barwie (żółta, biała, szara, zielonkawa), krwawienia między miesiączkami lub po stosunku, dyspareunię, dyskomfort w miednicy oraz objawy zapalenia dróg moczowych. W badaniu ginekologicznym obserwuje się zaczerwienienie, obrzęk, śluzowo-ropną wydzielinę, kruchość szyjki i bolesność przy ruchach szyjki (cervical motion tenderness). Leczenie infekcyjnego cerwicytu bakteryjnego (np. chlamydia, rzeżączka) antybiotykami zwykle prowadzi do ustąpienia objawów w ciągu kilku dni i całkowitego wyleczenia w 1-2 tygodnie. W przypadku wirusowego zapalenia (HSV, HPV, CMV) infekcja może być kontrolowana, ale nie zawsze całkowicie eliminowana.
badanie ginekologiczne, bliznowacenie jajowodów, cervical motion tenderness, cerwicyt, cerwicyt bakteryjny, chlamydia, choroby przenoszone drogą płciową, ciąża pozamaciczna, dyspareunia, dyzuria, endometritis, endometrium, HIV, kiła, kruchość szyjki macicy, krwawienie międzymiesiączkowe, ostre zapalenie, owrzodzenie szyjki macicy, poród przedwczesny, przedwczesne pęknięcie błon płodowych, przewlekłe zapalenie, przewlekły ból miednicy, rzęsistkowica, rzeżączka, STI, torbiel nabothiańska, wydzielina ropna, wydzielina z pochwy, zapalenie narządów miednicy mniejszej, zapalenie okołowątrobowe, zapalenie torebki wątroby, zespół Fitza-Hugha-Curtisa - Leksykon leków
Działania niepożądane – Klimedix 2 mg + 1 mg
Na podstawie danych z siedmiu badań klinicznych fazy III obejmujących 2424 kobiety stosujące Klimedix (estradiol 1 mg i drospirenon 2 mg), najczęściej obserwowanymi działaniami niepożądanymi były ból piersi oraz krwawienia i plamienia, występujące u ponad 10% pacjentek, zwłaszcza w początkowych cyklach terapii. Działania niepożądane zostały sklasyfikowane według układów narządów zgodnie z MedDRA, z częstością występowania od bardzo częstych (≥1/100 do <1/10) do rzadkich (<1/1000). Wśród nich wymieniono m.in. niedokrwistość, zaburzenia metaboliczne (hiperlipidemia, zmiany masy ciała), zaburzenia psychiczne (depresja, nerwowość), neurologiczne (bóle głowy, zawroty głowy), sercowo-naczyniowe (palpitacje, nadciśnienie, zakrzepica żył), żołądkowo-jelitowe (nudności, ból brzucha), skórne (trądzik, łysienie), a także zmiany w układzie rozrodczym (łagodne nowotwory piersi, zaburzenia miesiączkowania). U pacjentek z nadciśnieniem tętniczym odnotowano dodatkowo hiperkaliemię, niewydolność serca, trzepotanie przedsionków oraz wydłużenie odstępu QT.
doustne środki antykoncepcyjne, estradiol z drospirenonem, hiperkaliemia, hormonalna terapia zastępcza, kamica żółciowa, kandydoza pochwy, kardiomegalia, krwawienie międzymiesiączkowe, mastodynia, nadciśnienie tętnicze, niedokrwistość, nieregularne krwawienia, niewydolność serca, nowotwór jajnika, ostuda, otępienie, plamica naczyniowa, rak endometrium, rak piersi, rumień guzowaty, rumień wielopostaciowy, terapia estrogenowo-progestagenowa, trzepotanie przedsionków, udar krwotoczny, udar niedokrwienny, zakrzepica żył głębokich, zakrzepica żylna, zapalenie pochwy, zatorowość płucna - Leksykon leków
Działania niepożądane – Dionelle 0,03 mg + 2 mg
Analiza działań niepożądanych leku Dionelle, zawierającego 0,03 mg etynyloestradiolu i 2,0 mg dienogestu, opiera się na danych z badań klinicznych obejmujących 4942 pacjentki oraz raportach po wprowadzeniu do obrotu. Działania niepożądane sklasyfikowano według częstości występowania: często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1000 do <1/100), rzadko (≥1/10 000 do <1/1000) oraz nieznana. Najczęściej obserwowane działania obejmują zakażenia pochwy (np. kandydoza), zapalenia różnych narządów (jajników, pęcherza, szyjki macicy), a także mięśniaki macicy i tłuszczaki piersi. Zgłaszano również niedokrwistość oraz inne infekcje wirusowe i bakteryjne. Wśród ciężkich działań niepożądanych odnotowano nieznacznie zwiększone ryzyko raka piersi, nowotworów wątroby (łagodnych i złośliwych) oraz raka szyjki macicy, choć związek przyczynowy nie jest jednoznacznie potwierdzony.
cholestaza, choroba Leśniowskiego-Crohna, dienogest, etynyloestradiol, hipertriglicerydemia, insulinooporność obwodowa, kamica pęcherzyka żółciowego, kandydoza pochwy, krwawienie międzymiesiączkowe, mięśniak gładki macicy, nadciśnienie tętnicze, niedokrwistość, nowotwór wątroby, obrzęk naczynioruchowy, opryszczka ciężarnych, ostuda, otoskleroza, pląsawica Sydenhama, porfiria, rak piersi, rak szyjki macicy, toczeń rumieniowaty układowy, wrzodziejące zapalenie jelita grubego, zaburzenie wątrobowe, zakażenie dróg moczowych, zakażenie grzybicze, zapalenie jajników i jajowodów, zapalenie oskrzeli, zapalenie pęcherza, zapalenie pochwy, zapalenie sutka, zapalenie szyjki macicy, zapalenie trzustki, zapalenie zatok, zespół hemolityczno-mocznicowy, złożony doustny środek antykoncepcyjny - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Lesinelle 3 mg + 0,02 mg
Lesinelle to złożony doustny środek antykoncepcyjny zawierający 0,02 mg etynyloestradiolu i 3 mg drospirenonu, stosowany w dawce jednej tabletki powlekanej dziennie przez 21 dni, po których następuje 7-dniowa przerwa. Tabletki należy przyjmować codziennie o stałej porze, zgodnie z kolejnością na blistrze. Rozpoczęcie terapii zależy od wcześniejszej metody antykoncepcji i sytuacji klinicznej pacjentki, z koniecznością stosowania dodatkowej antykoncepcji mechanicznej przez pierwsze 7 dni w określonych przypadkach (np. zmiana metody lub późniejsze rozpoczęcie po porodzie). Pominięcie tabletki o mniej niż 12 godzin nie wpływa na skuteczność, natomiast pominięcie powyżej 12 godzin wymaga zastosowania dodatkowych środków zapobiegających ciąży, zwłaszcza w pierwszym tygodniu cyklu. W przypadku ciężkich zaburzeń żołądkowo-jelitowych, takich jak wymioty w ciągu 3-4 godzin po przyjęciu tabletki, zaleca się przyjęcie dodatkowej dawki i stosowanie antykoncepcji mechanicznej.
antykoncepcja hormonalna, antykoncepcja mechaniczna, choroba wątroby, drospirenon, etynyloestradiol, krwawienie międzymiesiączkowe, krwawienie z odstawienia, niewydolność nerek, oś podwzgórze-przysadka-jajnik, poronienie w drugim trymestrze, poronienie w pierwszym trymestrze, progestagen, system domaciczny, tabletka powlekana, wymioty, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, złożony doustny środek antykoncepcyjny, złożony środek antykoncepcyjny - Leksykon chorób i schorzeń
Obfite krwawienie miesiączkowe – Objawy
Obfite krwawienie miesiączkowe (menorrhagia) definiuje się jako utratę krwi przekraczającą 80 ml na cykl lub krwawienie trwające dłużej niż 7 dni, często wymagające zmiany podpasek lub tamponów co 1-2 godziny. Objawy obejmują przesiąkanie przez środki higieniczne, obecność skrzepów większych niż 2,5 cm oraz konieczność stosowania podwójnej ochrony. Menorrhagia dotyka 10-20% kobiet w wieku rozrodczym i może prowadzić do niedokrwistości z niedoboru żelaza, objawiającej się zmęczeniem, dusznością, zawrotami głowy i tachykardią. Wśród przyczyn wymienia się mięśniaki macicy, polipy endometrialne, endometriozę, zaburzenia krzepnięcia oraz w rzadkich przypadkach raka endometrium. Diagnostyka powinna obejmować morfologię, poziom ferrytyny, badania krzepnięcia, USG miednicy, cytologię, histeroskopię i biopsję endometrium.
adenomioza, arytmia, astenia, badanie cytologiczne, badanie krzepnięcia krwi, biopsja endometrium, czerwona krwinka, endometrioza, ferrytyna, histeroskopia, krwawienie międzymiesiączkowe, krwotok, menarche, menopauza, menorrhagia, mięśniak macicy, morfologia krwi, niedokrwistość z niedoboru żelaza, nieregularny cykl miesiączkowy, okres okołomenopauzalny, oś podwzgórze-przysadka-jajnik, polip endometrialny, rak endometrium, skrzep krwi, tachykardia, USG miednicy mniejszej, zaburzenie hormonalne, zaburzenie krzepnięcia krwi - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Activelle 1 mg + 0,5 mg
Activelle jest lekiem stosowanym w hormonalnej terapii zastępczej (HTZ) u kobiet z zachowaną macicą, zawierającym 1 mg estradiolu półwodnego oraz 0,5 mg noretysteronu octanu. Terapia prowadzona jest w trybie ciągłym złożonym, co oznacza codzienne przyjmowanie jednej tabletki doustnie, bez przerw między opakowaniami. Zaleca się stosowanie najmniejszej skutecznej dawki przez możliwie najkrótszy czas, aby zminimalizować ryzyko działań niepożądanych. W przypadku braku poprawy po 3 miesiącach, można rozważyć zwiększenie dawki. Rozpoczęcie terapii zależy od statusu pacjentki i wcześniejszego leczenia HTZ: u kobiet niemiesiączkujących i niestosujących HTZ oraz zmieniających leczenie z innego ciągłego schematu HTZ – w dowolnym dniu, natomiast u pacjentek przechodzących ze schematu sekwencyjnego – bezpośrednio po ustaniu krwawienia z odstawienia.
ciągła złożona HTZ, dawka dobowa, działanie niepożądane, estradiol półwodny, hormonalna terapia zastępcza, krwawienie międzymiesiączkowe, krwawienie z odstawienia, leczenie objawów menopauzalnych, niedobór estrogenów, noretysteronu octan, objawy menopauzalne, odpowiedź terapeutyczna, sekwencyjna HTZ, skuteczność terapii, tabletka powlekana - Leksykon leków
Działania niepożądane – Varel 3 mg + 0,03 mg
Varel jest złożonym hormonalnym środkiem antykoncepcyjnym zawierającym 3 mg drospirenonu i 0,03 mg etynyloestradiolu w postaci tabletek powlekanych. W trakcie stosowania leku obserwuje się różnorodne działania niepożądane, które zostały sklasyfikowane według częstości występowania: często (>1/100 do <1/10), niezbyt często (>1/1 000 do <1/100) oraz rzadko (>1/10 000 do <1/1 000). Do najczęstszych działań należą ból głowy, nudności, trądzik, zaburzenia miesiączkowania oraz tkliwość piersi. Rzadziej występują poważne zaburzenia, takie jak tętnicze i żylne zaburzenia zakrzepowo-zatorowe, nadciśnienie tętnicze, migrena, a także zmiany skórne i zaburzenia psychiczne. Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko zakrzepicy żył i tętnic, które może prowadzić do zawału mięśnia sercowego, udaru mózgu czy zatorowości płucnej, wymagających natychmiastowej interwencji medycznej.
astma, biegunka, ból głowy, choroba Leśniowskiego-Crohna, depresja, drospirenon i etynyloestradiol, hormonalny środek antykoncepcyjny, induktor enzymatyczny, kandydoza pochwy, krwawienie międzymiesiączkowe, krwawienie śródcykliczne, łysienie, mięśniak macicy, migrena, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość, niedociśnienie tętnicze, niedosłuch, nowotwór wątroby, nudności, obrzęk naczynioruchowy, opryszczka ciężarnych, ostuda, padaczka, pląsawica Sydenhama, porfiria, przemijający atak niedokrwienny, rak piersi, rumień guzowaty, rumień wielopostaciowy, świąd, tętnicze zaburzenia zakrzepowo-zatorowe, toczeń rumieniowaty układowy, trądzik, udar mózgu, wrzodziejące zapalenie jelita grubego, wymioty, wyprysk, zaburzenia czynności wątroby, zaburzenia libido, zaburzenia miesiączkowania, zakrzepica, zapalenie pochwy, zatorowość płucna, zatrzymanie płynów, zawał mięśnia sercowego, zespół hemolityczno-mocznicowy, żółtaczka cholestatyczna, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon substancji czynnych
Octan uliprystalu – Działania niepożądane
Octan uliprystalu w dawce 30 mg, stosowany jako antykoncepcja awaryjna (produkty: Eginilla, Misstala, Ulipristal Aristo), został oceniony pod kątem bezpieczeństwa w badaniach klinicznych fazy III na 2637 kobietach oraz w szerokich obserwacjach po wprowadzeniu do obrotu (łącznie 4718 pacjentek). Najczęściej zgłaszanymi działaniami niepożądanymi są bóle głowy (częstość ≥1/100 do <1/10), nudności, bóle brzucha i bolesne miesiączkowanie. Inne objawy, takie jak zawroty głowy, senność, migrena, wymioty, biegunka czy zaburzenia miesiączkowania, występują rzadziej. Profil bezpieczeństwa jest podobny u młodszych pacjentek (<18 lat) i dorosłych. W badaniach wielokrotnego stosowania (do 3 dawek) nie zaobserwowano istotnych różnic w zakresie działań niepożądanych ani wpływu na cykl miesiączkowy.
antykoncepcja awaryjna, badania kliniczne fazy III, biegunka, ból brzucha, ból głowy, ból miednicy, bolesne miesiączkowanie, cykl miesiączkowy, dyspareunia, działanie niepożądane, górne drogi oddechowe, klasyfikacja MedDRA, krwawienie do jamy otrzewnej, krwawienie międzymiesiączkowe, krwawienie miesiączkowe, migrena, niestrawność, nudności, obrzęk naczynioruchowy, octan uliprystalu, omdlenie, pęknięcie torbieli jajnika, pokrzywka, reakcja alergiczna, reakcja nadwrażliwości, światłowstręt, trądzik, wstrząs, wymioty, zaburzenie apetytu, zaburzenie nastroju, zaburzenie wzroku, zapalenie pochwy, zawrót głowy, zespół napięcia przedmiesiączkowego - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Tegretol
Tegretol (karbamazepina) wymaga ścisłego nadzoru lekarskiego, zwłaszcza u pacjentów z chorobami serca, wątroby, nerek oraz z historią niepożądanych reakcji hematologicznych. Ryzyko agranulocytozy i niedokrwistości aplastycznej jest bardzo niskie (4,7 i 2 przypadki na milion rocznie), jednak konieczne jest monitorowanie morfologii krwi, liczby płytek, retykulocytów oraz stężenia żelaza w surowicy przed i w trakcie terapii. Tegretol może powodować przemijające lub trwałe zmniejszenie liczby leukocytów i płytek, a w przypadku ich znacznego spadku należy rozważyć przerwanie leczenia. Należy również monitorować czynność wątroby i stężenie sodu w surowicy, szczególnie u osób z ryzykiem hiponatremii, a także kontrolować funkcję tarczycy u pacjentów z niedoczynnością. U pacjentów w podeszłym wieku i z podwyższonym ciśnieniem śródgałkowym wskazana jest szczególna ostrożność ze względu na możliwe działania niepożądane, takie jak splątanie, pobudzenie czy ataksja.
agranulocytoza, allel HLA-A*3101, allel HLA-B*1502, ataksja, efekt przeciwcholinergiczny, funkcja wątroby, hiponatremia, krwawienie międzymiesiączkowe, małopłytkowość, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, mieszane napady padaczkowe, morfologia krwi, myśli samobójcze, napad padaczkowy, napady nieświadomości, niedokrwistość aplastyczna, ostra uogólniona osutka krostkowa, reakcja nadwrażliwości typu I, zahamowanie szpiku kostnego, zespół DRESS, zespół nadwrażliwości wielonarządowej, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Marvelon 0,15 mg + 0,03 mg
Marvelon to złożony hormonalny środek antykoncepcyjny zawierający 0,15 mg dezogestrelu i 0,03 mg etynyloestradiolu w postaci tabletek, stosowany w schemacie 21 dni przyjmowania codziennie o stałej porze, po którym następuje 7-dniowa przerwa. Skuteczność antykoncepcyjna zależy od prawidłowego stosowania, a opóźnienie przyjęcia tabletki do 12 godzin nie obniża jej działania. W przypadku opóźnienia powyżej 12 godzin lub pominięcia tabletki, szczegółowe postępowanie zależy od tygodnia cyklu, w którym doszło do pominięcia, z koniecznością stosowania dodatkowej antykoncepcji mechanicznej przez 7 dni w określonych sytuacjach. W przypadku ciężkich zaburzeń żołądkowo-jelitowych lub wymiotów w ciągu 3-4 godzin po przyjęciu tabletki, zaleca się stosowanie dodatkowej metody antykoncepcji, a w razie potrzeby przyjęcie dodatkowej tabletki z innego opakowania.
antykoncepcja hormonalna, antykoncepcja mechaniczna, dezogestrel, etynyloestradiol, implant antykoncepcyjny, krwawienie międzymiesiączkowe, krwawienie miesiączkowe, krwawienie z odstawienia, Marvelon, minitabletka, oś podwzgórze-przysadka-jajnik, plamienie, poronienie w pierwszym trymestrze, progestagen, system terapeutyczny domaciczny, system terapeutyczny dopochwowy, system transdermalny, tabletka placebo, wchłanianie leku, wymioty, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, złożony hormonalny środek antykoncepcyjny - Leksykon substancji czynnych
Chlormadinon octan – Działania niepożądane
Chlormadinon octan, stosowany w złożonych hormonalnych środkach antykoncepcyjnych (np. Clormetin zawierający 0,03 mg etynyloestradiolu i 2 mg chlormadinonu octanu), wiąże się z szerokim spektrum działań niepożądanych. Najczęściej (>20%) obserwuje się krwawienia międzymiesiączkowe, plamienia, bóle głowy oraz dyskomfort piersiowy, które zwykle ustępują samoistnie. W badaniach klinicznych na 1629 kobietach najczęstsze działania dotyczą układu rozrodczego (wydzielina z pochwy, bolesne miesiączkowanie, brak miesiączki), a także zaburzeń naczyniowych, takich jak nadciśnienie tętnicze, zakrzepica żył i tętnic oraz zdarzenia zakrzepowo-zatorowe (VTE, ATE). Dodatkowo obserwuje się zmiany skórne (trądzik, ostuda), zaburzenia metaboliczne (hipertrójglicerydemia), psychiczne (obniżony nastrój, nerwowość, zmniejszone libido) oraz rzadkie przypadki gruczolako-włókniaka piersi i nowotworów wątroby.
bolesne miesiączkowanie, brak miesiączki, chlormadinon octan, choroba Leśniowskiego-Crohna, etynyloestradiol, gruczolako-włókniak piersi, hipertrójglicerydemia, kandydoza pochwy, krwawienie międzymiesiączkowe, krwotok miesiączkowy, łysienie, mlekotok, nadciśnienie tętnicze, niedociśnienie tętnicze, nowotwór szyjki macicy, nowotwór wątroby, obrzęk naczynioruchowy, ostuda, plamienie, pokrzywka, progestagen, przemijający napad niedokrwienny, rumień, rumień guzkowaty, szumy uszne, tętnicze zaburzenie zakrzepowo-zatorowe, trądzik, udar, wrzodziejące zapalenie jelita grubego, zakrzepica żył, zapalenie spojówek, zapalenie sromu i pochwy, zapaść sercowo-naczyniowa, zatorowość płucna, zawał mięśnia sercowego, zespół napięcia przedmiesiączkowego, złożony hormonalny środek antykoncepcyjny, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon substancji czynnych
Chlormadinon octan – Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
Stosowanie złożonych hormonalnych środków antykoncepcyjnych zawierających chlormadinon octan, takich jak Clormetin, wiąże się ze zwiększonym ryzykiem zakrzepowo-zatorowych powikłań naczyniowych, w tym żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej (ŻChZZ) oraz tętniczych incydentów zakrzepowo-zatorowych (zawał mięśnia sercowego, udar mózgu). Ryzyko ŻChZZ u kobiet stosujących preparaty z etynyloestradiolem <50 μg wynosi około 6-12 na 10 000 rocznie, podczas gdy u kobiet niestosujących antykoncepcji jest to 2 na 10 000. Czynniki ryzyka nasilające te powikłania to m.in. wiek >35 lat, palenie tytoniu, otyłość (BMI >30 kg/m²), długotrwałe unieruchomienie, choroby współistniejące (np. toczeń rumieniowaty układowy, cukrzyca), a także dodatni wywiad rodzinny. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentek palących powyżej 35. roku życia, którym zaleca się alternatywne metody antykoncepcji. Pacjentki powinny być edukowane w zakresie rozpoznawania objawów zakrzepicy żył głębokich, zatorowości płucnej oraz incydentów naczyniowo-mózgowych i natychmiastowego zgłaszania się do lekarza.
chlormadinon octan, choroba Leśniowskiego-Crohna, cukrzyca, dyslipoproteinemia, endometrioza, hiperhomocysteinemia, krwawienie międzymiesiączkowe, krwawienie z odstawienia, mastopatia, mięśniak macicy, migotanie przedsionków, nadciśnienie tętnicze, napad naczyniowo-mózgowy, niedokrwistość sierpowatokrwinkowa, nowotwór wątroby, obrzęk naczynioruchowy, opryszczka ciężarnych, ostuda ciążowa, pląsawica Sydenhama, rak piersi, rak szyjki macicy, stwardnienie rozsiane, tętnicze zaburzenia zakrzepowo-zatorowe, toczeń rumieniowaty układowy, udar mózgu, wirus brodawczaka ludzkiego, wrzodziejące zapalenie jelita grubego, zakrzepica żył głębokich, zatorowość płucna, zawał mięśnia sercowego, zespół hemolityczno-mocznicowy, żółtaczka cholestatyczna, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Fem 7 50 mcg/24 h (1,5 mg)
Produkt Fem 7 to system transdermalny uwalniający 50 µg estradiolu na dobę przez 7 dni, stosowany w hormonalnej terapii zastępczej u kobiet w okresie menopauzy. Standardowa dawka to 1 plaster tygodniowo (15 cm²), z możliwością zwiększenia do 2 systemów (100 µg/24h) w przypadku utrzymujących się objawów. Terapia może być prowadzona według schematu cyklicznego (3 tygodnie leczenia, 1 tydzień przerwy) lub ciągłego (bez przerw). U pacjentek z zachowaną macicą konieczne jest stosowanie progestagenu przez 12-14 dni w każdym cyklu w celu ochrony endometrium przed rozrostem estrogenozależnym. U kobiet po histerektomii progestagen jest wskazany jedynie przy obecności ognisk endometriozy resztkowej. Terapia może być rozpoczęta w dowolnym momencie u pacjentek nieleczonych wcześniej HTZ lub po zakończeniu poprzedniego cyklu w przypadku terapii sekwencyjnej.
aplikacja systemu transdermalnego, ból piersi, dawkowanie estradiolu, ekspozycja na słońce, estradiol półwodny, histerektomia, hormonalna terapia zastępcza, krwawienie międzymiesiączkowe, menopauza, objawy menopauzy, ochrona endometrium, plamienie, podrażnienie skóry, schemat ciągły, schemat cykliczny, sekwencyjna HTZ, system transdermalny, systemy transdermalne - Leksykon leków
Działania niepożądane – Novynette 0,02 mg + 0,15 mg
Novynette to złożony hormonalny środek antykoncepcyjny zawierający 20 µg etynyloestradiolu i 150 µg dezogestrelu, stosowany w formie tabletek powlekanych. W trakcie terapii mogą wystąpić zmiany w cyklu miesiączkowym, takie jak modyfikacje częstości, nasilenia i czasu trwania krwawień. Działania niepożądane sklasyfikowano według systemu MedDRA i podzielono na częstość występowania: często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1000 do <1/100), rzadko (≥1/10 000 do <1/1000) oraz częstość nieznaną. Najczęściej obserwowane działania obejmują bóle głowy, nudności, ból i tkliwość piersi, a także zmiany nastroju i zatrzymywanie płynów. Rzadziej mogą pojawić się reakcje alergiczne, zaburzenia naczyniowe, w tym żylna i tętnicza choroba zakrzepowo-zatorowa, a także zmiany skórne i zaburzenia metaboliczne.
chloasma, choroba Leśniowskiego-Crohna, dezogestrel, etynyloestradiol, hipertriglicerydemia, induktor enzymu, krwawienie międzymiesiączkowe, małopłytkowość, migrena, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość, nastrój depresyjny, niedokrwistość hemolityczna, nowotwór hormonozależny, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność nerek, ostuda, otoskleroza, pląsawica Sydenhama, pokrzywka, porfiria, przemijający napad niedokrwienny, rak szyjki macicy, rumień guzowaty, rumień wielopostaciowy, tętnicze zaburzenia zakrzepowo-zatorowe, toczeń rumieniowaty układowy, udar mózgu, wrzodziejące zapalenie jelita grubego, zaburzenia cyklu miesiączkowego, zaburzenia czynności wątroby, zakrzepica żylna, zastój żółci, zatorowość płucna, zatrzymywanie płynów, zawał mięśnia sercowego, zespół hemolityczno-mocznicowy, złożony hormonalny środek antykoncepcyjny, żółtaczka, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon leków
Działania niepożądane – ApoSerta 50 mg
Sertralina w preparacie ApoSerta wykazuje dobrze scharakteryzowany profil bezpieczeństwa potwierdzony badaniami klinicznymi kontrolowanymi placebo u 2542 pacjentów leczonych sertraliną oraz 2145 otrzymujących placebo, obejmującymi m.in. depresję, zespół obsesyjno-kompulsyjny, lęk napadowy, PTSD i zespół lęku społecznego. Najczęściej zgłaszanym działaniem niepożądanym są nudności (≥1/10), a istotnym klinicznie problemem są zaburzenia seksualne, szczególnie u mężczyzn (14% w terapii zespołu lęku społecznego), manifestujące się głównie niezdolnością do ejakulacji. Działania niepożądane mają zwykle charakter zależny od dawki i często ustępują podczas kontynuacji leczenia. Inne często występujące objawy to zawroty głowy, bóle głowy, bezsenność, biegunka, wymioty, zaburzenia żołądkowo-jelitowe oraz nadmierne pocenie się i wysypka. Rzadziej obserwuje się poważne powikłania, takie jak zespół serotoninowy, złośliwy zespół neuroleptyczny, ciężkie reakcje skórne (w tym zespół Stevensa-Johnsona), zaburzenia rytmu serca (wydłużenie QT, torsade de pointes) oraz krwawienia z przewodu pokarmowego.
bezsenność, ból głowy, ciężka reakcja skórna, drgawki, dysfagia, dyspepsja, hipercholesterolemia, hipertermia, hipoglikemia, hiponatremia, krwawienie międzymiesiączkowe, krwawienie z przewodu pokarmowego, lęk napadowy, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, mlekotok, nadmierne pobudzenie, nagła śmierć sercowa, niezdolność do ejakulacji, nudności, objaw psychotyczny, parestezja, priapizm, rabdomioliza, sertralina, tachykardia, toksyczna nekroliza naskórka, torsade de pointes, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie autonomiczne, zaburzenie ejakulacji, zaburzenie funkcji seksualnej, zaburzenie równowagi, zaburzenie seksualne, zachowanie samobójcze, zapalenie trzustki, zawał mięśnia sercowego, zawroty głowy, zespół lęku społecznego, zespół obsesyjno-kompulsyjny, zespół serotoninowy, zespół Stevensa-Johnsona, zespół stresu pourazowego, złośliwy zespół neuroleptyczny - Leksykon substancji czynnych
Progesteron – Dawkowanie i sposób podawania
Progesteron jest kluczowym hormonem stosowanym w leczeniu zaburzeń hormonalnych, terapii zastępczej oraz wspomaganiu ciąży, dostępny w postaciach doustnych, dopochwowych, podjęzykowych i pozajelitowych. Dawkowanie jest ściśle zależne od wskazania klinicznego i formy podania, nie przekraczając 200 mg na pojedynczą dawkę. W hormonalnej terapii zastępczej u kobiet po menopauzie zaleca się doustne podawanie 200 mg na dobę (w dwóch dawkach po 100 mg lub jednorazowo wieczorem) przez 12-14 dni w miesiącu lub dopochwowo 25-50 mg dwa razy dziennie, stosując terapię sekwencyjną lub ciągłą. W programach zapłodnienia in vitro dawki dopochwowe wahają się od 90 mg żelu Crinone raz dziennie do 600 mg kapsułek Utrogestan w trzech dawkach podzielonych, a podskórnie lub domięśniowo stosuje się Prolutex 25 mg na dobę, z kontynuacją terapii do 7-12 tygodnia ciąży w zależności od preparatu.
bolesne miesiączkowanie, endometrioza, kapsułka dopochwowa, kapsułka miękka, krótka szyjka macicy, krwawienie czynnościowe, krwawienie międzymiesiączkowe, krwawienie z odstawienia, niewydolność fazy lutealnej, ochrona endometrium, poród przedwczesny, poronienie nawykowe, postać farmaceutyczna, próba progesteronowa, progesteron, rozrost endometrium, roztwór do wstrzykiwań, suplementacja fazy lutealnej, tabletka dopochwowa, tabletka podjęzykowa, terapia hormonalna zastępcza, transfer zarodka, wskazanie kliniczne, wtórny brak miesiączki, zaburzenie cyklu miesiączkowego, zaburzenie hormonalne, zapłodnienie in vitro, żel dopochwowy, zespół napięcia przedmiesiączkowego - Leksykon leków
Interakcje leku – Neurapas 60 mg + 32 mg + 28 mg
Produkt leczniczy Neurapas, zawierający wyciągi z ziela dziurawca, męczennicy i korzenia kozłka, wykazuje istotne interakcje farmakokinetyczne głównie poprzez indukcję enzymów cytochromu P450 (CYP3A4, CYP2B6, CYP2C9, CYP2C19) oraz glikoproteiny P. Indukcja ta prowadzi do zmniejszenia stężenia i skuteczności wielu leków, w tym przeciwzakrzepowych (np. warfaryna, acenokumarol), immunosupresyjnych (cyklosporyna, takrolimus), przeciwwirusowych (inhibitory proteazy HIV, nukleozydowe inhibitory odwrotnej transkryptazy), przeciwnowotworowych (irynotekan, imatynib) oraz doustnych środków antykoncepcyjnych, co może skutkować ryzykiem odrzutu przeszczepu, obniżeniem efektu terapeutycznego i krwawieniami międzymiesiączkowymi. Zaleca się bezwzględne przeciwwskazanie do jednoczesnego stosowania Neurapasu z wymienionymi grupami leków oraz stosowanie dodatkowych metod antykoncepcji u kobiet przyjmujących hormonalne środki antykoncepcyjne.
cytochrom P450, doustny środek antykoncepcyjny, działanie hipolipemiczne, działanie hipolipemizujące, działanie sedatywne, działanie serotoninergiczne, glikoproteina p, glikozyd nasercowy, hepatotoksyczność, inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, izoenzym CYP2B6, izoenzym CYP2C19, izoenzym CYP2C9, izoenzym CYP3A4, korzeń kozłka, krwawienie międzymiesiączkowe, lek immunosupresyjny, lek przeciwalergiczny, lek przeciwbólowy, lek przeciwdepresyjny, lek przeciwmigrenowy, lek przeciwnowotworowy, lek przeciwwirusowy, lek przeciwzakrzepowy, lek uspokajający, Neurapas, tryptan, zespół serotoninowy, ziele dziurawca, ziele męczennicy, znieczulenie ogólne - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Bijuva 1 mg + 100 mg
Bijuva to preparat do hormonalnej terapii zastępczej (HTZ) zawierający 1 mg estradiolu i 100 mg progesteronu, przeznaczony do codziennego, ciągłego stosowania doustnego, wieczorem, z posiłkiem. Terapia powinna być prowadzona najmniejszą skuteczną dawką przez możliwie najkrótszy czas. Rozpoczęcie leczenia zależy od typu menopauzy: u kobiet z naturalną menopauzą terapia Bijuva powinna być wdrożona po 12 miesiącach od ostatniego krwawienia, natomiast u pacjentek po menopauzie chirurgicznej możliwe jest natychmiastowe rozpoczęcie. W przypadku zmiany schematu leczenia z terapii sekwencyjnej lub cyklicznej, należy zakończyć pełny 28-dniowy cykl przed rozpoczęciem Bijuva, natomiast przy zmianie z innej terapii ciągłej można rozpocząć leczenie w dowolnym momencie.
Bijuva, estradiol, hormonalna terapia zastępcza, kapsułka miękka, krwawienie międzymiesiączkowe, krwawienie miesiączkowe, leczenie ciągłe, menopauza chirurgiczna, naturalna menopauza, objawy pomenopauzalne, plamienie, produkt złożony, progesteron, terapia ciągła sekwencyjna, terapia cykliczna, terapia sekwencyjna, wywiad medyczny, złożony preparat - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Ladybon
Hormonalna terapia zastępcza (HTZ) w leczeniu objawów pomenopauzalnych powinna być stosowana wyłącznie, gdy objawy znacząco obniżają jakość życia pacjentki, z coroczną oceną bilansu korzyści i ryzyka. Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko udaru mózgu, raka piersi i raka endometrium, zwłaszcza u kobiet z zachowaną macicą. Przed rozpoczęciem HTZ konieczne jest przeprowadzenie pełnego wywiadu lekarskiego, badania ginekologicznego i piersi oraz monitorowanie podczas terapii, w tym mammografii zgodnie z wytycznymi. Leczenie tibolonem wymaga ścisłego nadzoru u pacjentek z mięśniakami, endometriozą, czynnikami ryzyka zakrzepowo-zatorowymi, nadciśnieniem, chorobami wątroby, cukrzycą, migreną, toczniem rumieniowatym, hiperplazją endometrium i innymi wymienionymi schorzeniami. Przerwanie terapii jest wskazane przy żółtaczce, pogorszeniu funkcji wątroby, istotnym wzroście ciśnienia tętniczego, migrenowych bólach głowy lub ciąży.
astma, cholesterol całkowity, cholesterol HDL, cholesterol LDL, choroba wieńcowa, ciśnienie tętnicze, cukrzyca, endometrioza, globulina wiążąca hormony płciowe, globulina wiążąca hormony tarczycy, gruczolak wątroby, hiperplazja endometrium, hipertrójglicerydemia, hormonalna terapia zastępcza, kamica żółciowa, krwawienie międzymiesiączkowe, mięśniak gładkokomórkowy, migrena, nadciśnienie tętnicze, nadkrzepliwość krwi, niedobór antytrombiny, niedokrwienny udar mózgu, otoskleroza, padaczka, rak błony śluzowej macicy, rak endometrium, rak jajnika, rak piersi, retencja płynów, toczeń rumieniowaty układowy, udar mózgu, zaburzenia zakrzepowo-zatorowe, zakrzepica żył głębokich, zapalenie trzustki, zatorowość płucna, żółtaczka, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Karbamazepina Tillomed
Karbamazepina wymaga ścisłego nadzoru lekarskiego i regularnego monitorowania, zwłaszcza morfologii krwi (liczba płytek, leukocytów, retikulocytów, stężenie żelaza) oraz czynności wątroby i nerek. Zaleca się badania: przed leczeniem, w pierwszym miesiącu co tydzień, następnie co miesiąc, a po 6 miesiącach 2-4 razy w roku. Istotne jest wczesne rozpoznanie objawów agranulocytozy, niedokrwistości aplastycznej, reakcji skórnych (SJS, TEN) oraz zespołu DRESS. Ryzyko ciężkich reakcji skórnych jest zwiększone u nosicieli alleli HLA-A*3101 (częstość 2-5% w populacji europejskiej, 10% u Japończyków) oraz HLA-B*1502 (około 10% u Chińczyków Han i Tajów). U pacjentów z dodatnim wynikiem testu na HLA-B*1502 nie zaleca się rozpoczynania terapii karbamazepiną, jeśli dostępne są alternatywy. Karbamazepina może indukować enzymy metabolizujące leki, co wpływa na skuteczność innych terapii, w tym hormonalnej antykoncepcji, której skuteczność może być zniesiona.
agranulocytoza, allel HLA-A*3101, allel HLA-B*1502, antykoncepcja hormonalna, ataksja, białe krwinki, działanie przeciwcholinergiczne, hiponatremia, indukcja enzymatyczna, induktor enzymów, jaskra, krwawienie międzymiesiączkowe, lek przeciwpadaczkowy, morfologia krwi, niedociśnienie, niedoczynność tarczycy, niedokrwistość aplastyczna, odczyn wątrobowy, ostra uogólniona osutka krostkowa, płytki krwi, reakcja skórna, stan splątania, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, uczulenie na światło, wysypka polekowa z eozynofilią, zachowanie samobójcze, zapalenie wątroby, zatrzymanie moczu, zawroty głowy, zespół DRESS, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Madinette 0,03 mg + 2 mg
Produkt leczniczy Madinette, zawierający 0,03 mg etynyloestradiolu oraz 2 mg chlormadynonu octanu, jest złożonym hormonalnym środkiem antykoncepcyjnym, którego stosowanie jest przeciwwskazane w okresie ciąży oraz karmienia piersią. Przed rozpoczęciem terapii należy wykluczyć ciążę, a w przypadku jej wystąpienia natychmiast przerwać stosowanie leku. Dane kliniczne nie wykazały teratogennego ani toksycznego wpływu chlormadynonu octanu na płód, mimo toksyczności obserwowanej w badaniach na zwierzętach. Po porodzie należy uwzględnić zwiększone ryzyko żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej przy ponownym rozpoczęciu terapii. Estrogeny zawarte w preparacie mogą zaburzać laktację oraz przenikać do mleka, co stanowi przeciwwskazanie do stosowania Madinette podczas karmienia piersią.
bolesne miesiączkowanie, brak miesiączki, choroba Crohna, doustny środek antykoncepcyjny, działanie teratogenne, gruczolako-włókniak piersi, induktor enzymatyczny, krwawienie międzymiesiączkowe, krwotok miesiączkowy, łagodny nowotwór wątroby, nowotwór szyjki macicy, obniżone libido, obrzęk naczynioruchowy, przemijający napad niedokrwienny, ryzyko zakrzepowo-zatorowe, skórna reakcja alergiczna, toksyczność płodowa, udar mózgu, wkładka wewnątrzmaciczna, wrzodziejące zapalenie jelita grubego, zaburzenia dróg żółciowych, zaburzenia miesiączkowania, zakrzepica żylna, zatorowość płucna, zawał mięśnia sercowego, zespół napięcia przedmiesiączkowego, złożony hormonalny środek antykoncepcyjny, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon leków
Interakcje leku – Femoston conti 1 mg + 5 mg
Femoston conti, zawierający estradiol i dydrogesteron, wykazuje liczne potencjalne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne, głównie związane z metabolizmem przez enzymy cytochromu P450 (CYP450). Indukcja enzymów CYP2B6, 3A4, 3A5 i 3A7 przez leki przeciwdrgawkowe (fenobarbital, karbamazepina, fenytoina), przeciwzakaźne (ryfampicyna, ryfabutyna, newirapina, efawirenz) oraz przeciwwirusowe (rytonawir, nelfinawir) może prowadzić do obniżenia stężenia hormonów i zmniejszenia skuteczności hormonalnej terapii zastępczej (HTZ), co manifestuje się zaburzeniami cyklu miesiączkowego. Preparaty ziołowe zawierające dziurawiec zwyczajny również indukują CYP3A4, zwiększając ryzyko krwawień międzymiesiączkowych. Z kolei estrogeny mogą hamować metabolizm leków o wąskim indeksie terapeutycznym, takich jak takrolimus, cyklosporyna A, fentanyl i teofilina, co może skutkować wzrostem ich stężeń do poziomów toksycznych, wymagając monitorowania i ewentualnej redukcji dawek. Ponadto, HTZ może indukować glukuronidację lamotryginy, obniżając jej stężenie i osłabiając kontrolę napadów padaczkowych.
aktywność AlAT, astma oskrzelowa, cytochrom P450, dziurawiec zwyczajny, enzym cytochromu P450, hamowanie kompetycyjne, hipertriglicerydemia, hormonalna terapia zastępcza, hormonalny środek antykoncepcyjny, indeks terapeutyczny, indukcja glukuronidacji, interakcja farmakodynamiczna, interakcja lekowa, krwawienie międzymiesiączkowe, lek immunosupresyjny, lek przeciwastmatyczny, lek przeciwdrgawkowy, lek przeciwpadaczkowy, lek przeciwwirusowy, lek przeciwzakaźny, napad padaczkowy, objaw menopauzalny, opioidowy lek przeciwbólowy, profil krwawień, stężenie toksyczne, zaburzenie cyklu miesiączkowego, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie naczyniowe, złożony hormonalny środek antykoncepcyjny - Leksykon chorób i schorzeń
Ciężkie krwawienia miesiączkowe – Objawy
Ciężkie krwawienia miesiączkowe (menorrhagia) definiuje się jako utratę ponad 80 ml krwi podczas jednego cyklu lub krwawienie trwające dłużej niż 7 dni. Stan ten dotyka około 20-25% kobiet i może prowadzić do niedokrwistości z niedoboru żelaza, objawiającej się zmęczeniem, dusznością, bladością skóry oraz zawrotami głowy. Charakterystyczne objawy to m.in. przesiąkanie przez podpaski lub tampony co godzinę przez kilka godzin, konieczność stosowania podwójnej ochrony, wydalanie skrzepów większych niż 2,5 cm oraz ograniczenie codziennych aktywności. Przyczyny są zróżnicowane i obejmują zaburzenia hormonalne (np. anowulacja, PCOS, niedoczynność tarczycy), zmiany strukturalne macicy (mięśniaki, polipy, adenomioza, endometrioza), zaburzenia krzepnięcia (np. choroba von Willebranda) oraz czynniki zewnętrzne, takie jak wkładki wewnątrzmaciczne czy leki przeciwzakrzepowe. W około 50% przypadków etiologia pozostaje nieokreślona. Progresja i nasilenie objawów zależą od wieku pacjentki i przyczyny podstawowej, a stan ten znacząco obniża jakość życia, powodując m.in. absencję w pracy, zaburzenia snu i problemy psychiczne.
adenomioza, anowulacja, biopsja endometrium, choroba von Willebranda, ciąża pozamaciczna, dysmenorrhea, endometrioza, histerosalpingografia, histeroskopia, krwawienie menstruacyjne, krwawienie międzymiesiączkowe, menorrhagia, mięśniak macicy, niedoczynność tarczycy, niedokrwistość z niedoboru żelaza, okres okołomenopauzalny, oś podwzgórze-przysadka-jajniki, polip, rezonans magnetyczny, rozrost endometrium, skrzep krwi, sonohisterografia, ultrasonografia przezpochwowa, zaburzenie krzepnięcia, zespół policystycznych jajników - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Dessette Forte
Dessette forte, zawierający 30 µg etynyloestradiolu i 150 µg dezogestrelu, jest złożonym hormonalnym środkiem antykoncepcyjnym, którego stosowanie wiąże się ze zwiększonym ryzykiem żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej (ŻChZZ). Ryzyko to jest około dwukrotnie wyższe w porównaniu do preparatów zawierających lewonorgestrel, z częstością występowania ŻChZZ wynoszącą 9-12 przypadków na 10 000 kobiet rocznie. Szczególną uwagę należy zwrócić na indywidualne czynniki ryzyka, takie jak otyłość (BMI >30 kg/m²), wiek powyżej 35 lat, dodatni wywiad rodzinny, długotrwałe unieruchomienie czy współistniejące choroby (np. toczeń rumieniowaty układowy, nowotwory). Przeciwwskazane jest stosowanie Dessette forte u pacjentek z wieloma czynnikami ryzyka zakrzepicy żylnej lub tętniczej, a także u kobiet palących powyżej 35. roku życia, z nadciśnieniem tętniczym, migreną czy cukrzycą. Należy przeprowadzić dokładny wywiad, badanie fizykalne i pomiar ciśnienia tętniczego przed rozpoczęciem terapii oraz poinformować pacjentkę o objawach zakrzepicy i konieczności natychmiastowego zgłoszenia się do lekarza w przypadku ich wystąpienia.
aminotransferaza alaninowa, choroba Leśniowskiego-Crohna, ciąża, dezogestrel, etynyloestradiol, hipertriglicerydemia, hormonalny środek antykoncepcyjny, incydent naczyniowo-mózgowy, insulinooporność, kamica żółciowa, krwawienie międzymiesiączkowe, krwawienie z odstawienia, nadciśnienie tętnicze, nowotwór wątroby, obrzęk naczynioruchowy, opryszczka ciężarnych, ostuda, otoskleroza, plamienie, pląsawica Sydenhama, przemijający napad niedokrwienny, rak piersi, rak szyjki macicy, tętnicze zaburzenie zakrzepowo-zatorowe, toczeń rumieniowaty układowy, udar, wirus brodawczaka ludzkiego, wrzodziejące zapalenie jelita grubego, zakrzepica naczyń krwionośnych, zakrzepica żył głębokich, zakrzepica żylna, zakrzepowe zapalenie żył, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby typu C, zatorowość płucna, zawał mięśnia sercowego, zespół hemolityczno-mocznicowy, żółtaczka cholestatyczna, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon leków
Działania niepożądane – Livopill 1500 μg
Livopill, zawierający 1500 mikrogramów lewonorgestrelu, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych o różnej częstości i nasileniu. Najczęściej obserwowanym działaniem niepożądanym są nudności, występujące bardzo często (≥1/10). Często (≥1/100 do <1/10) pojawiają się bóle głowy, zawroty głowy, bóle podbrzusza, biegunka, wymioty oraz zaburzenia cyklu miesiączkowego, takie jak krwawienia niezwiązane z miesiączką, opóźnienie miesiączki powyżej 7 dni (wymagające wykluczenia ciąży), nieregularne krwawienia oraz tkliwość piersi. Bardzo rzadko (<1/10 000) zgłaszano ból brzucha, ból w miednicy, bolesne miesiączki, obrzęk twarzy oraz reakcje skórne, takie jak wysypka, pokrzywka i świąd, które mogą wskazywać na reakcję nadwrażliwości.
biegunka, ból brzucha, ból głowy, ból miednicy, ból podbrzusza, bolesne miesiączki, działanie niepożądane, krwawienie międzymiesiączkowe, lewonorgestrel, Livopill, monitorowanie pacjenta, nieregularne krwawienie miesiączkowe, nudności, obrzęk twarzy, opóźnienie miesiączki, pokrzywka, produkt leczniczy, reakcja alergiczna, reakcja nadwrażliwości, świąd, tkliwość piersi, układ nerwowy, układ rozrodczy, wymioty, wysypka, zaburzenia cyklu miesiączkowego, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zawroty głowy, zmęczenie - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Yasmin 0,03 mg + 3 mg
Yasmin to doustny złożony hormonalny środek antykoncepcyjny zawierający 0,030 mg etynyloestradiolu i 3 mg drospirenonu, stosowany w standardowym cyklu 21 dni przyjmowania tabletek, po którym następuje 7-dniowa przerwa. Skuteczność antykoncepcyjna zależy od prawidłowego dawkowania i terminowego przyjmowania tabletek. W przypadku pominięcia dawki do 12 godzin, należy natychmiast zażyć pominiętą tabletkę bez utraty ochrony antykoncepcyjnej. Przy opóźnieniu powyżej 12 godzin, skuteczność może się zmniejszyć, a postępowanie zależy od tygodnia cyklu, w którym nastąpiło pominięcie, z zaleceniem stosowania dodatkowej antykoncepcji mechanicznej w pierwszym tygodniu oraz modyfikacji schematu przyjmowania w trzecim tygodniu. Wymioty lub biegunka mogą zaburzać wchłanianie, co wymaga przyjęcia dodatkowej dawki i ewentualnego stosowania dodatkowych metod antykoncepcyjnych.
antykoncepcja hormonalna, antykoncepcja mechaniczna, antykoncepcja progestagenowa, biegunka, choroba wątroby, cykl miesiączkowy, drospirenon, etynyloestradiol, krwawienie międzymiesiączkowe, krwawienie miesiączkowe, krwawienie z odstawienia, menopauza, miesiączkowanie, minitabletka, niewydolność nerek, oś podwzgórzowo-przysadkowo-jajnikowa, ostra niewydolność nerek, plamienie, plamienie międzymiesiączkowe, podanie doustne, poronienie, prezerwatywa, tabletka placebo, wymioty, zaburzenia żołądka i jelit, złożony hormonalny produkt antykoncepcyjny, złożony produkt antykoncepcyjny - Leksykon leków
Przedawkowanie – Eginilla 30 mg
Przedawkowanie octanu uliprystalu, substancji czynnej preparatu Eginilla, wymaga szczególnej uwagi klinicznej, mimo ograniczonych danych dotyczących skutków toksycznych. Standardowa dawka terapeutyczna wynosi 30 mg, natomiast badania kliniczne wykazały, że pojedyncze dawki do 200 mg (ponad 6-krotność dawki terapeutycznej) były generalnie dobrze tolerowane. Niemniej jednak, u kobiet przyjmujących dawki przekraczające 30 mg obserwowano istotne zmiany w cyklu menstruacyjnym, takie jak skrócenie cyklu (krwawienie 2-3 dni wcześniej), wydłużony czas trwania krwawienia oraz plamienia międzymiesiączkowe, wszystkie występujące przy dawkach do 200 mg.
antidotum, badanie kliniczne, cykl menstruacyjny, dawka terapeutyczna, dieta niskosodowa, Eginilla, krwawienie menstruacyjne, krwawienie międzymiesiączkowe, krwawienie z macicy, laktoza, leczenie objawowe, leczenie przedawkowania, nietolerancja laktozy, octan uliprystalu, parametry życiowe, plamienie, przedawkowanie produktu leczniczego, wydłużone krwawienie, zaburzenia cyklu menstruacyjnego - Leksykon leków
Działania niepożądane – Misstala 30 mg
Octan uliprystalu, substancja czynna leku Misstala, wykazuje profil bezpieczeństwa potwierdzony w badaniach klinicznych na 4718 kobietach, w tym 2637 w fazie III. Najczęstsze działania niepożądane to bóle głowy, nudności, bóle brzucha oraz bolesne miesiączkowanie. Reakcje niepożądane sklasyfikowano według układów i narządów z określoną częstością: bardzo często (>1/10), często (>1/100 do <1/10), niezbyt często (>1/1000 do <1/100) oraz rzadko (>1/10 000 do <1/1000). Wśród nich występują m.in. reakcje nadwrażliwości, zaburzenia nastroju, zawroty głowy, suchość w gardle, nudności i wymioty, trądzik, bóle mięśniowe oraz zmiany w cyklu menstruacyjnym, takie jak opóźnienia menstruacji przekraczające 7 dni u 18,5% pacjentek, a u 4% opóźnienia powyżej 20 dni. Krwawienia międzymiesiączkowe występowały u 8,7% kobiet, trwały średnio 2,4 dnia i były przeważnie skąpe (88,2%).
ból brzucha, ból głowy, ból miednicy, bolesne miesiączkowanie, cykl menstruacyjny, diagnostyka różnicowa, dyspareunia, krwawienie międzymiesiączkowe, nudności, obrzęk naczynioruchowy, octan uliprystalu, pęknięcie torbieli jajnika, profil bezpieczeństwa, reakcja nadwrażliwości, skąpa miesiączka, światłowstręt, tkliwość piersi, uderzenie gorąca, upławy, zaburzenie apetytu, zaburzenie emocjonalne, zaburzenie miesiączkowania, zaburzenie nastroju, zaburzenie smaku, zaburzenie wzrokowe, zaburzenie żołądka i jelit, zapalenie pochwy, zawroty głowy, zespół napięcia przedmiesiączkowego, zmiana libido - Leksykon chorób i schorzeń
Cerwicyt – Charakterystyka, pielęgnacja i opieka
Cerwicyt to zapalenie szyjki macicy, obejmujące nabłonek gruczołowy kanału szyjki oraz czasem nabłonek płaski części pochwowej. Etiologia jest zróżnicowana, z przewagą infekcji przenoszonych drogą płciową, takich jak Chlamydia trachomatis, Neisseria gonorrhoeae, Mycoplasma genitalium, Trichomonas vaginalis oraz wirus opryszczki pospolitej (HSV). Diagnostyka opiera się na badaniu ginekologicznym (obserwacja zaczerwienienia, obrzęku, wydzieliny ropnej, kruchości szyjki) oraz testach laboratoryjnych, w tym NAAT, posiewach i badaniach serologicznych. Leczenie dostosowuje się do etiologii: doksycyklina 100 mg 2x/d przez 7 dni lub azytromycyna 1000 mg jednorazowo dla chlamydii, ceftriakson dla rzeżączki, metronidazol dla bakteryjnej waginozy i rzęsistkowicy, a moksyfloksacyna 400 mg/d przez 7-14 dni w przypadku opornych infekcji Mycoplasma genitalium. W przypadku cerwicytu nieinfekcyjnego zaleca się eliminację czynników drażniących, a w przewlekłych, opornych przypadkach rozważa się zabiegi takie jak krioterapia, kauteryzacja lub terapia laserowa.
azytromycyna, badanie cytologiczne, bakteryjne zapalenie pochwy, ceftriakson, cerwicyt, Chlamydia trachomatis, ciąża pozamaciczna, doksycyklina, dyspareunia, infekcja przenoszona drogą płciową, kauteryzacja, krioterapia, krwawienie międzymiesiączkowe, metronidazol, moksyfloksacyna, Mycoplasma genitalium, nabłonek gruczołowy, Neisseria gonorrhoeae, przedwczesny poród, rzęsistek pochwowy, rzeżączka, terapia laserowa, test NAAT, test Pap, Trichomonas vaginalis, wirus opryszczki pospolitej, wydzielina śluzowo-ropna, zapalenie narządów miednicy mniejszej, zapalenie szyjki macicy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Mywy 3 mg + 0,02 mg
Lek MYWY, zawierający drospirenon 3 mg oraz etynyloestradiol 0,02 mg, jest złożonym doustnym środkiem antykoncepcyjnym, którego stosowanie wiąże się z ryzykiem poważnych działań niepożądanych, w tym żylnej i tętniczej choroby zakrzepowo-zatorowej (zakrzepica żylna, zatorowość płucna, zawał mięśnia sercowego, udar, przemijający napad niedokrwienny), nadciśnienia tętniczego oraz nowotworów wątroby. Dodatkowo obserwuje się niejednoznaczne powiązania z chorobami autoimmunologicznymi, neurologicznymi i zapalnymi, takimi jak toczeń rumieniowaty układowy, padaczka czy choroby zapalne jelit. W trakcie terapii konieczne jest monitorowanie funkcji wątroby, a w przypadku ich zaburzeń – przerwanie stosowania preparatu do czasu normalizacji parametrów. Ryzyko raka piersi jest nieznacznie podwyższone, jednak wzrost ten jest niewielki w stosunku do całkowitego ryzyka zachorowania u kobiet poniżej 40. roku życia, a związek przyczynowy nie został jednoznacznie potwierdzony.
antykoncepcja hormonalna, bezsenność, choroba Leśniowskiego-Crohna, depresja, doustny środek antykoncepcyjny, drospirenon i etynyloestradiol, dysplazja włóknisto-torbielowata piersi, endometrium, hiperkaliemia, hiponatremia, induktor enzymatyczny, kandydoza, krwawienie międzymiesiączkowe, krwotok maciczny, mięśniak macicy, migrena, nadciśnienie tętnicze, niedokrwistość, nowotwór wątroby, obrzęk naczynioruchowy, opryszczka ciężarnych, ostuda, padaczka, parestezja, pląsawica Sydenhama, polip szyjki macicy, porfiria, rak piersi, rumień wielopostaciowy, tachykardia, tętnicze zaburzenie zakrzepowo-zatorowe, toczeń rumieniowaty układowy, torbiel jajnika, trądzik pospolity, trombocytoza, wrzodziejące zapalenie jelita grubego, zaburzenie czynności wątroby, zakrzepica żylna, zapalenie spojówek, zatorowość płucna, zawał mięśnia sercowego, zespół hemolityczno-mocznicowy, zespół suchego oka, żółtaczka cholestatyczna, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa, żylne zaburzenie zakrzepowo-zatorowe - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Bijuva
Produkt leczniczy Bijuva, zawierający 1 mg estradiolu i 100 mg progesteronu w kapsułkach miękkich, jest wskazany do hormonalnej terapii zastępczej (HTZ) u kobiet z objawami menopauzy obniżającymi jakość życia. Terapia powinna być wdrażana po starannej ocenie stosunku korzyści do ryzyka, przeprowadzanej co najmniej raz w roku. Szczególną uwagę należy zwrócić na pacjentki z przedwczesną menopauzą, u których ryzyko powikłań jest mniejsze. Przed rozpoczęciem leczenia konieczne jest zebranie szczegółowego wywiadu, badanie przedmiotowe ze szczególnym uwzględnieniem narządów miednicy i piersi oraz ocena przeciwwskazań i czynników ryzyka. W trakcie terapii zaleca się indywidualne dostosowanie częstotliwości badań kontrolnych, w tym mammografii, oraz edukację pacjentek w zakresie zgłaszania niepokojących objawów piersi.
astma oskrzelowa, badanie przedmiotowe, biopsja endometrium, cukrzyca, endometrioza, estradiol, gruczolak wątrobowokomórkowy, hiperplazja endometrium, hormonalna terapia zastępcza, kamica żółciowa, krwawienie międzymiesiączkowe, mammografia, mięśniak gładki, migrena, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość, nowotwór estrogenozależny, nowotwór złośliwy błony śluzowej macicy, otoskleroza, padaczka, plamienie, progesteron, przedwczesna menopauza, rak endometrium, rozrost endometrium, toczeń rumieniowaty układowy, włókniakomięśniak macicy, zaburzenie zakrzepowo-zatorowe, żółtaczka