dawka śmiertelna
Dawka śmiertelna (LD – lethal dose) to ilość substancji, która po podaniu powoduje śmierć określonego odsetka badanej populacji organizmów w określonym czasie. Najczęściej stosowanym parametrem w toksykologii jest LD50, oznaczająca dawkę powodującą śmierć 50% badanych organizmów.
W praktyce klinicznej znajomość dawek śmiertelnych substancji leczniczych, chemicznych czy toksyn ma kluczowe znaczenie w diagnostyce i leczeniu zatruć. Parametr ten różni się w zależności od drogi podania, gatunku, płci, wieku oraz indywidualnych cech organizmu, co wymaga uwzględnienia w szacowaniu ryzyka dla konkretnego pacjenta.
Dla wielu leków określa się również indeks terapeutyczny, będący stosunkiem dawki toksycznej lub śmiertelnej do dawki terapeutycznej. Im niższy indeks, tym mniejszy margines bezpieczeństwa stosowania danej substancji, co ma szczególne znaczenie w przypadku leków o wąskim oknie terapeutycznym, takich jak digoksyna, lit czy warfaryna.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Curacne 5 mg 5 mg
Dane przedkliniczne dotyczące izotretynoiny wskazują na stosunkowo niską toksyczność ostrą, z wartościami LD50 wynoszącymi około 2000 mg/kg u królików, 3000 mg/kg u myszy oraz ponad 4000 mg/kg u szczurów, co jest znacznie wyższe niż dawki terapeutyczne stosowane u ludzi. W badaniach długoterminowych na szczurach (dawki 2, 8 i 32 mg/kg/dobę) zaobserwowano odwracalne działania niepożądane, takie jak częściowa utrata sierści i wzrost stężenia trójglicerydów w osoczu, bez masywnych zwapnień tkankowych czy zmian w komórkach wątrobowych typowych dla hiperwitaminozy A. Izotretynoina wykazuje działanie teratogenne i embriotoksyczne, co potwierdzono w modelach zwierzęcych, co uzasadnia restrykcje w stosowaniu u kobiet w wieku rozrodczym.
atrofia jąder, badanie mikroskopowe, badanie przedkliniczne, dawka śmiertelna, dawka terapeutyczna, działanie niepożądane, działanie teratogenne, hipertrójglicerydemia, hiperwitaminoza A, izotretynoina, kanaliki nasienne, komórka wątrobowa, pochodna witaminy A, potencjał mutagenny i karcynogenny, potencjał teratogenny, toksyczność ostra, toksyczność ostra i przewlekła, upośledzenie spermatogenezy, zatrucie witaminą A - Leksykon substancji czynnych
Ruskogenina – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Ruskogenina, aktywny składnik preparatów Ruskorex (maść 10 mg/g, czopki 25 mg/czopek), wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa w badaniach przedklinicznych. Nie stwierdzono działania teratogennego po podaniu wyciągu z Ruscus aculeatus w dawce pięciokrotnie przekraczającej dawkę terapeutyczną u ludzi. Toksyczność ostra ruskogeniny jest niska, z LD50 wynoszącym 3000 mg/kg mc. u myszy i szczurów, co jest dziesięciokrotnie wyższą wartością niż dla chlorowodorku tetrakainy (LD50 = 300 mg/kg mc.).
badanie histopatologiczne, badanie przedkliniczne, chlorowodorek tetrakainy, dawka śmiertelna, działanie teratogenne, funkcja wydzielnicza wątroby, morfologia krwi, nadnercze, próba z bromosulfoftaleiną, ruskogenina, Ruskorex, ruszczyk kolczasty, śledziona, substancja czynna, toksyczność ostra, toksyczność po podaniu wielokrotnym, wątroba, zmiana histologiczna - Leksykon leków
Przedawkowanie – Soledum forte 200 mg
Przedawkowanie 1,8-cyneolu, głównego składnika Soledum forte 200 mg kapsułek dojelitowych miękkich, stanowi istotne zagrożenie toksykologiczne, głównie ze względu na neurotoksyczne działanie tej substancji. Chociaż brak jest szczegółowych danych dotyczących objawów przedawkowania samego 1,8-cyneolu, analogie do zatrucia olejkiem eukaliptusowym wskazują na potencjalne poważne zaburzenia neurologiczne, takie jak dezorientacja, splątanie, zmieniony stan świadomości, a także objawy takie jak mioza, osłabienie mięśniowe, śpiączka oraz depresja oddechowa. Średnia dawka śmiertelna olejku eukaliptusowego po podaniu doustnym wynosi około 20 g, co stanowi ważny punkt odniesienia w ocenie ryzyka toksyczności 1,8-cyneolu.
8-cyneol, dawka śmiertelna, depresja oddechowa, eliminacja substancji, leczenie objawowe, mioza, monitorowanie funkcji życiowych, niewydolność oddechowa, olejek eukaliptusowy, śpiączka, układ nerwowy, utrata przytomności, zaburzenia koordynacji ruchowej, zaburzenia oddychania, zaburzenia świadomości, zmieniony stan świadomości - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Tabletki uspokajające Labofarm –
Przedkliniczne badania toksyczności składników aktywnych produktu leczniczego Tabletki uspokajające Labofarm wykazały, że waleranon, pochodzący z korzenia kozłka lekarskiego (Valeriana officinalis), charakteryzuje się stosunkowo niską toksycznością ostrą, z wartością LD50 przekraczającą 3160 mg/kg masy ciała zarówno u myszy (460-3160 mg/kg), jak i szczurów (1000-3160 mg/kg). Brak jest szczegółowych danych dotyczących toksyczności walepotriatów oraz olejku eterycznego z kozłka, co stanowi ograniczenie w pełnej ocenie bezpieczeństwa, jednakże wieloletnie doświadczenie kliniczne nie wskazuje na istotne ryzyko toksyczności. Podobnie, brak jest szczegółowych danych toksykologicznych dla liścia melisy (Melissa officinalis) oraz ziela serdecznika (Leonurus cardiaca), choć ich tradycyjne zastosowanie i brak doniesień o działaniach niepożądanych sugerują akceptowalny profil bezpieczeństwa.
dawka śmiertelna, działanie estrogenne, gonadotropina, gospodarka hormonalna, Humulus lupulus, korzeń kozłka, LD50, Leonurus cardiaca, liść melisy, Lupuli strobili, Melissa officinalis, olejek eteryczny, toksyczność ostra, Valeriana officinalis, walepotriaty, waleranon, wyciąg z szyszek chmielu, ziele serdecznika - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Flegamina Fast Junior 4 mg
Dane przedkliniczne dotyczące bromoheksyny chlorowodorku, substancji czynnej produktu Flegamina Fast Junior, wskazują na niski potencjał toksyczny oraz korzystny profil bezpieczeństwa. W badaniach toksyczności ostrej wartość LD50 po podaniu doustnym u królików przekracza 10 g/kg masy ciała, natomiast po podaniu dootrzewnowym u szczurów przekracza 3 g/kg masy ciała, co świadczy o szerokim marginesie bezpieczeństwa przy stosowaniu terapeutycznym. Ocena mutagenności przeprowadzona za pomocą testu Amesa (in vitro) oraz testu mikrojąderkowego u myszy (in vivo) wykazała brak działania mutagennego i genotoksycznego bromoheksyny.
bromoheksyna chlorowodorek, dawka śmiertelna, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, Flegamina Fast Junior, karcynogenność, LD50, mutacja punktowa, podanie dootrzewnowe, podanie doustne, potencjał genotoksyczny, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, test Amesa, test mikrojąderkowy, test mutagenności, toksyczność ostra - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Zolaxa Rapid 20 mg
W badaniach przedklinicznych oceniających bezpieczeństwo olanzapiny (substancji czynnej leku Zolaxa Rapid) stwierdzono, że dawki śmiertelne (LD50) wynoszą około 210 mg/kg u myszy i 175 mg/kg u szczurów. U psów i małp tolerancja na dawki doustne sięgała 100 mg/kg, przy czym obserwowano objawy takie jak sedacja, ataksja, drżenia, przyspieszenie czynności serca oraz zaburzenia oddychania. W badaniach toksyczności przewlekłej (do 3 miesięcy u myszy i do roku u szczurów i psów) odnotowano hamowanie aktywności OUN, objawy antycholinergiczne oraz obwodowe zaburzenia hematologiczne, w tym odwracalną neutropenię, małopłytkowość i niedokrwistość u psów przy dawkach 8-10 mg/kg/dobę. Zauważono również hiperprolaktynemię u szczurów, skutkującą zmianami morfologicznymi w narządach rozrodczych i gruczole sutkowym.
badania przedkliniczne, cytopenia, dawka śmiertelna, działanie antycholinergiczne, działanie kancerogenne, działanie klastogenne, działanie mutagenne, działanie teratogenne, hiperprolaktynemia, leukocyty, małopłytkowość, neuroleptyk, neutropenia, niedokrwistość, olanzapina, parametry hematologiczne, prolaktyna, prostracja, szpik kostny, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, tolerancja lekowa, zaburzenia hematologiczne - Leksykon substancji czynnych
Tamoksyfen – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Przedkliniczne badania tamoksyfenu obejmują szeroki zakres analiz farmakologicznych, toksykologicznych oraz genotoksycznych, wskazując na istotne aspekty bezpieczeństwa klinicznego tego leku. W badaniach toksyczności ostrej LD50 dla podania doustnego wynosiła 2,5-3 g/kg u szczurów i myszy, natomiast dożylne podanie wykazało znacznie niższą toksyczność z LD50 około 62,5 mg/kg. Przewlekłe podawanie tamoksyfenu (5-35 mg/kg/dobę przez 2 lata) u szczurów wiązało się z występowaniem zależnych od dawki nowotworów wątrobowokomórkowych oraz zaćmy. Działanie genotoksyczne potwierdzono po aktywacji wątrobowej, co stanowi istotny czynnik ryzyka, choć w badaniach na myszy nie wykazano genotoksyczności w układzie wewnątrzwydzielniczym. Ponadto, obserwowano rozwój guzów narządów rozrodczych u myszy oraz nowotworów wątroby u szczurów, co koreluje z klinicznymi doniesieniami o zwiększonym ryzyku raka błony śluzowej macicy u pacjentek stosujących tamoksyfen.
badanie farmakologiczne, dawka śmiertelna, dietylostylbestrol, dysplazja gruczołów pochwy, działanie estrogenowe, działanie genotoksyczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, ekspozycja wewnątrzmaciczna, embriotoksyczność, etynyloestradiol, genotoksyczność, guz komórek śródmiąższowych, guz komórek warstwy ziarnistej, guz wątroby, implantacja jaja, nowotwór błony śluzowej macicy, nowotwór wątroby, podanie doustne, podanie dożylne, rak jasnokomórkowy szyjki macicy, rak wątrobowokomórkowy, rakotwórczość, spermatogeneza, tamoksyfen, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, układ wewnątrzwydzielniczy, wpływ na reprodukcję, zaćma, zmiana histopatologiczna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Olanzaran 10 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa olanzapiny obejmowały ocenę toksyczności ostrej i przewlekłej, wpływu na parametry hematologiczne, potencjału teratogennego, mutagennego oraz rakotwórczego. W badaniach toksyczności ostrej u myszy i szczurów LD50 wynosiła odpowiednio około 210 mg/kg i 175 mg/kg masy ciała, a u psów i małp tolerowano dawki do 100 mg/kg bez śmiertelnych efektów. Objawy obejmowały zahamowanie aktywności OUN, drżenia, drgawki, ślinotok oraz zahamowanie przyrostu masy ciała. W toksyczności przewlekłej obserwowano zahamowanie aktywności OUN, działanie przeciwcholinergiczne oraz obwodowe zaburzenia hematologiczne, w tym odwracalne zmiany związane ze wzrostem prolaktyny, takie jak zmniejszenie masy jajników i macicy u szczurów. Wpływ na hematologię obejmował zmniejszenie liczby leukocytów u myszy i szczurów oraz odwracalną neutropenię, małopłytkowość i niedokrwistość u psów przy dawkach 8-10 mg/kg/dobę, przy czym AUC u tych psów było 12-15-krotnie wyższe niż u ludzi przy dawce 12 mg.
cytopenia, dawka śmiertelna, działanie cytotoksyczne, działanie klastogenne, działanie mutagenne, działanie przeciwcholinergiczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, leukocyty, małopłytkowość, neutropenia, niedokrwistość, olanzapina, opóźnienie rozwoju płodu, prolaktyna, szpik kostny, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, uspokojenie polekowe, zaburzenia hematologiczne, zmniejszenie aktywności - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Węgiel leczniczy Microfarm 200 mg
Produkt leczniczy Węgiel leczniczy Microfarm zawiera węgiel aktywny (Carbo activatus) w dawce 200 mg w postaci kapsułek twardych. Dokumentacja produktu wykazuje istotne braki w zakresie danych przedklinicznych dotyczących bezpieczeństwa stosowania, w tym brak informacji o toksyczności ostrej (LD50), toksyczności po podaniu wielokrotnym oraz braku badań farmakokinetycznych i farmakodynamicznych w modelach zwierzęcych. Ponadto, nie przedstawiono danych dotyczących wpływu na funkcje rozrodcze, płodność, rozwój zarodka i płodu, przebieg ciąży oraz rozwój pourodzeniowy, co stanowi istotne ograniczenie w ocenie bezpieczeństwa stosowania u kobiet w ciąży i w wieku rozrodczym.
adsorbent, aspekt toksykologiczny, badanie farmakodynamiczne, badanie farmakokinetyczne, carbo activatus, dane przedkliniczne, dawka śmiertelna, działanie immunotoksyczne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, funkcja rozrodcza, kapsułka twarda, kumulacja substancji, LD50, profil bezpieczeństwa, przewód pokarmowy, teratogenność, toksyczność ostra, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność reprodukcyjna, wchłanianie systemowe, węgiel aktywny, węgiel leczniczy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Supremin 4 mg/5 ml
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa cytrynianu butamiratu, substancji czynnej leku Supremin, obejmują ocenę ostrej toksyczności oraz wpływu na rozrodczość. W modelu mysim określono LD50 po podaniu doustnym na poziomie 1200 mg/kg masy ciała, co wskazuje na szeroki margines bezpieczeństwa względem dawek terapeutycznych stosowanych u ludzi. Badania na szczurach wykazały niewielkie działanie embriotoksyczne i teratogenne, co skutkuje zaleceniem unikania stosowania butamiratu w okresie ciąży. Brak jest jednak danych dotyczących mutagenności, genotoksyczności, karcynogenności oraz toksyczności po podaniu wielokrotnym i toksyczności narządowej.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Sulovas 250 LSU
Przedkliniczne badania toksykologiczne sulodeksydu, substancji czynnej leku Sulovas, wykazały bardzo niski profil toksyczności ostrej, z wartością LD50 przekraczającą 9000 mg/kg masy ciała przy podaniu doustnym u myszy i szczurów, co świadczy o wysokiej tolerancji leku. Przy podaniu dootrzewnowym LD50 wynosiła odpowiednio 1980 mg/kg u myszy i 2385 mg/kg u szczurów, wskazując na umiarkowanie wyższą toksyczność tej drogi podania. Badania podostre na psach (10 mg/kg/dobę przez 21 dni) oraz przewlekłe na psach i szczurach (20 mg/kg/dobę przez 180 dni) nie wykazały istotnych zaburzeń hematologicznych, zmian w moczu, kale ani zmian anatomopatologicznych, co potwierdza dobrą tolerancję sulodeksydu przy długotrwałym stosowaniu. Ponadto, badania fetotoksyczności na szczurach i królikach przy dawce 25 mg/kg nie wykazały działania embriotoksycznego ani fetotoksycznego, co jest istotne dla bezpieczeństwa stosowania u kobiet w wieku rozrodczym.
badania przedkliniczne, dawka śmiertelna, działanie embriotoksyczne, działanie fetotoksyczne, fetotoksyczność, LD50, mutagenność, parametry hematologiczne, podanie dootrzewnowe, podanie doustne, potencjał mutagenny, sulodeksyd, Sulovas, toksyczność ostra, toksyczność podostra, toksyczność przewlekła, zmiany anatomopatologiczne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Agapurin SR 400 400 mg
Przedkliniczne badania toksyczności pentoksyfiliny, substancji czynnej Agapurin SR 400, wykazały niski potencjał toksyczny. W badaniach ostrej toksyczności LD50 wyniosła 1385 mg/kg (myszy, doustnie), 230 mg/kg (szczury, dożylnie) oraz 1770 mg/kg (szczury, doustnie). W toksyczności przewlekłej, podawanie do 1000 mg/kg/dobę szczurów i do 100 mg/kg/dobę psów nie wywołało uszkodzeń narządów. Niekorzystne efekty, takie jak niewydolność krążenia, krwawienia czy obrzęk płuc, pojawiły się jedynie przy dawkach >320 mg/kg/dobę u psów, znacznie przekraczających dawki terapeutyczne u ludzi.
dawka śmiertelna, działanie embriotoksyczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, komórki olbrzymie, krwawienie, mutacja genowa, niewydolność krążenia, obrzęk płuc, pentoksyfilina, płodność, potencjał mutagenny, rozwój okołoporodowy, test Amesa, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, zaburzenia koordynacji ruchowej, zgon wewnątrzmaciczny płodu - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Cefazolin Sandoz 1 g
Dane przedkliniczne dotyczące bezpieczeństwa cefazoliny wskazują na niski poziom toksyczności ostrej, z wartościami LD50 po podaniu dożylnym w zakresie 2200–3900 mg/kg masy ciała, co świadczy o szerokim marginesie bezpieczeństwa terapeutycznego. Badania toksyczności przewlekłej na psach i szczurach, trwające od 1 do 6 miesięcy, nie wykazały istotnych zmian w parametrach biochemicznych i hematologicznych, potwierdzając dobrą tolerancję leku. Niemniej jednak, odnotowano objawy neurotoksyczności, choć ich charakter i nasilenie nie zostały dokładnie określone, co wymaga uwagi klinicznej. Cefazolina wykazuje słabą tolerancję miejscową przy podaniu domięśniowym, co może wpływać na komfort pacjenta i wybór drogi podania. W badaniach na królikach nerki były narządem docelowym toksyczności, podczas gdy u szczurów i psów nie zaobserwowano nefrotoksyczności, co podkreśla różnice gatunkowe i konieczność ostrożnej ekstrapolacji wyników na ludzi.
badanie toksykologiczne, bezpieczeństwo farmakoterapii, cefazolina, dawka śmiertelna, działanie teratogenne, margines bezpieczeństwa terapeutyczny, narząd docelowy, neurotoksyczność, parametry biochemiczne i hematologiczne, potencjał mutagenny, profil bezpieczeństwa leku, toksyczność narządowa, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, tolerancja miejscowa, wpływ na reprodukcję, wstrzyknięcie domięśniowe - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Toctino 10 mg
Przedkliniczne badania toksykologiczne alitretynoiny wykazały stosunkowo niską toksyczność ostrą, z wartościami LD50 powyżej 4000 mg/kg masy ciała po podaniu dootrzewnowym u myszy i szczurów oraz około 3000 mg/kg masy ciała po podaniu doustnym u szczurów. Badania podprzewlekłe i przewlekłe na psach (do 9 miesięcy) i szczurach (do 6 miesięcy) potwierdziły toksyczność zależną od dawki, z objawami typowymi dla nadmiaru witaminy A, które były na ogół odwracalne po zaprzestaniu leczenia. Alitretynoina wykazuje silne działanie teratogenne, co wymaga rygorystycznego stosowania środków antykoncepcyjnych u kobiet w wieku rozrodczym podczas terapii i przez co najmniej 1 miesiąc po jej zakończeniu. W badaniach na szczurach nie stwierdzono negatywnego wpływu na płodność, jednak odnotowano odwracalne zaburzenia spermatogenezy i zmiany zwyrodnieniowe jąder, z marginesem bezpieczeństwa dla męskich narządów rozrodczych u psów wynoszącym 1-6 w stosunku do dawki terapeutycznej 30 mg u ludzi.
alitretynoina, AUC, charakterystyka produktu leczniczego, dawka śmiertelna, działanie mutagenne, działanie niepożądane, ekspozycja terapeutyczna, fototoksyczność, LD50, margines bezpieczeństwa, nadmiar witaminy A, parametr reprodukcyjny, płodność, pole pod krzywą stężenia, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, potencjał teratogenny, profil toksykologiczny, promieniowanie UV, retynoid, substancja teratogenna, Toctino, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, zaburzenie spermatogenezy, zapobieganie ciąży, zmiany zwyrodnieniowe jąder - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Apipulmol (0,09 g + 2 g)/100 g
Przedkliniczne badania toksykologiczne leku Apipulmol, zawierającego sulfogwajakol (2 g/100g) i chlorek amonu (90 mg/100g), wykazały, że sulfogwajakol ulega hydrolizie do gwajakolu, który jest szybko wchłaniany z przewodu pokarmowego (Tmax 0,46-6,7 h). Gwajakol może działać drażniąco na błony śluzowe przewodu pokarmowego, co klinicznie objawia się nudnościami i wymiotami; wprowadzenie soli potasowej kwasu sulfonowego łagodzi te efekty. Toksyczność ostra gwajakolu u szczurów wynosi 520 mg/kg (doustnie), a badania nie wykazały działania rakotwórczego. U zdrowych ochotników dawki kreozotu (60-90% gwajakolu) w zakresie 45-225 mg były dobrze tolerowane, potwierdzając korzystny profil bezpieczeństwa u ludzi.
biodostępność substancji, błona śluzowa, chlorek amonu, dawka śmiertelna, dawka terapeutyczna, działanie drażniące, działanie rakotwórcze, gwajakol, hydroliza, kreozot, kwas sulfonowy, margines terapeutyczny, potencjał mutagenny, profil farmakodynamiczny, profil toksykologiczny, przewód pokarmowy, stężenie maksymalne we krwi, sulfogwajakol, toksyczność ostra - Leksykon substancji czynnych
Oktenidyna – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Oktenidyna dichlorowodorek, stosowana jako substancja czynna w lekach antyseptycznych, wykazuje stosunkowo niską toksyczność ostrą. LD50 dla oktenidyny wynosi 800 mg/kg mc. po podaniu doustnym oraz 10 mg/kg mc. po podaniu dożylnym u szczurów. Preparaty zawierające oktenidynę i fenoksyetanol charakteryzują się LD50 na poziomie 45-50 ml/kg mc. (doustnie) oraz 10-12 ml/kg mc. (dootrzewnowo) u szczurów. Fenoksyetanol wykazuje niską toksyczność ostrą, z LD50 doustnym w zakresie 1,3-3,4 g/kg mc. u szczurów i 933 mg/kg mc. u myszy. W badaniach wielokrotnych dawkach od 2 mg/kg mc. u myszy i psów oraz 8 mg/kg mc. u szczurów obserwowano zwiększoną śmiertelność z powodu zapalnych i krwotocznych uszkodzeń płuc, jednak przy miejscowym stosowaniu na błony śluzowe jamy ustnej nie stwierdzono toksyczności. Fenoksyetanol w dawce 400 mg/kg mc./dobę przez 90 dni wywoływał nefrotoksyczność i zmiany behawioralne u szczurów, a u królików dawki >100 mg/kg mc./dobę powodowały hemolizę.
aberracja chromosomowa, badanie rakotwórczości, dawka śmiertelna, działanie fotoalergizujące, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, embriotoksyczność, fenoksyetanol, genotoksyczność, lek antyseptyczny, nowotwór komórek wyspowych trzustki, oktenidyna dichlorowodorek, podanie dootrzewnowe, podanie dożylne, przenikanie przez łożysko, ryzyko środowiskowe, test Amesa, test Bühlera, test Magnussona i Kligmana, test mikrojądrowy, test płatkowy, toksyczność ostra, toksyczność podprzewlekła, toksyczność przewlekła, worek spojówkowy - Leksykon substancji czynnych
Metronidazol – Przedawkowanie
Metronidazol, dostępny w formach doustnych, dożylnych oraz miejscowych, wykazuje różnorodne objawy przedawkowania zależne od drogi podania i dawki. Doustne jednorazowe dawki do 15 g mogą powodować nudności, wymioty, hiperrefleksję, ataksję, tachykardię, skrócenie oddechu oraz splątanie, przy czym nie odnotowano zgonów, a objawy ustępują po kilku dniach leczenia objawowego. Dawki 6-10,4 g podawane co drugi dzień przez 5-7 dni mogą wywoływać neurotoksyczność, w tym napady drgawek i neuropatie obwodowe. Dożylne przedawkowanie objawia się podobnie, z dodatkowymi objawami neurologicznymi i neuropatiami, jednak prawidłowe dawkowanie minimalizuje ryzyko. Preparaty miejscowe cechuje niskie ryzyko toksyczności systemowej, co potwierdzają badania na szczurach przy dawkach odpowiadających wielokrotnemu spożyciu przez ludzi.
antidotum, ataksja, dawka śmiertelna, dekontaminacja przewodu pokarmowego, dializa otrzewnowa, duszność, hemodializa, hiperrefleksja, leczenie objawowe, metronidazol, napad drgawkowy, neuropatia obwodowa, neurotoksyczność, objaw toksyczny, płukanie żołądka, splątanie, środek przeczyszczający, substancja aktywna, tachykardia, toksyczność ostra, wchłanianie systemiczne, węgiel aktywny, zaburzenie elektrolitowe - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Rolicyn 50 mg
Badania przedkliniczne roksytromycyny, substancji czynnej leku Rolicyn, wykazały niską toksyczność ostrą z LD50 po podaniu doustnym wynoszącą około 750 mg/kg u myszy, 1-1,7 g/kg u szczurów oraz powyżej 2 g/kg u psów, co wskazuje na szeroki margines bezpieczeństwa względem dawek terapeutycznych. W badaniach toksyczności po podaniu wielokrotnych dawek głównymi narządami docelowymi były wątroba i trzustka, z wyraźniejszym działaniem hepatotoksycznym u psów (dawki 180 mg/kg/dobę przez 1 miesiąc i 100 mg/kg/dobę przez 6 miesięcy) niż u szczurów (odpowiednio 400 i 125 mg/kg/dobę). Wpływ na trzustkę różnił się gatunkowo: u szczurów dominowały zmiany w gruczołach wewnątrzwydzielniczych, u psów w zewnątrzwydzielniczych. Nie stwierdzono działania teratogennego ani mutagennego roksytromycyny w badaniach na myszy, szczurach i królikach.
dawka śmiertelna, dawka terapeutyczna, działanie hepatotoksyczne, erytromycyna, gruczoł wewnątrzwydzielniczy, margines bezpieczeństwa, płytka wzrostowa, potencjał czynnościowy serca, potencjał mutagenny, potencjał teratogenny, roksytromycyna, Rolicyn, stosowanie kliniczne, toksyczność ostra, trzustka, układ kostny, układ sercowo-naczyniowy, wątroba, zmiana hepatotoksyczna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Starazolin Free 0,5 mg/mL
Dane przedkliniczne dotyczące tetryzoliny chlorowodorku, substancji czynnej Starazolin Free (0,5 mg/ml, krople do oczu), wskazują na dobry profil bezpieczeństwa przy stosowaniu miejscowym. Badania toksyczności miejscowej na królikach wykazały brak podrażnień przy stosowaniu roztworu o stężeniach 0,25% i 0,5% (pH 5,5) dwa razy dziennie przez 5 dni. Toksyczność ostra po podaniu doustnym wykazała LD50 wynoszące 420 mg/kg u myszy oraz 785 mg/kg u szczurów, co świadczy o relatywnie niskiej toksyczności ogólnoustrojowej. W badaniach wielokrotnego podawania doustnego u szczurów (10-30 mg/kg) nie zaobserwowano działań niepożądanych, natomiast u małp rezus podawanie dożylne i doustne w dawkach 5-10 mg/kg przez 120 dni i 32 tygodnie odpowiednio, wywołało długotrwałe działanie uspokajające i senność, co wskazuje na wpływ na ośrodkowy układ nerwowy przy wysokich dawkach.
agonista receptorów α-adrenergicznych, dawka śmiertelna, działanie genotoksyczne, działanie kancerogenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, działanie uspokajające, krople do oczu, LD50, ośrodkowy układ nerwowy, podanie doustne, podanie dożylne, podrażnienie oka, profil bezpieczeństwa, rozwój postnatalny, rozwój prenatalny, Starazolin Free, tetryzolina chlorowodorek, toksyczność miejscowa, toksyczność ostra, toksyczność po podaniu wielokrotnym, właściwości mutagenne, wpływ na płodność, wpływ na reprodukcję - Leksykon substancji czynnych
Cynku undecylenian – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Undecylenian cynku, stosowany jako substancja czynna w preparatach przeciwgrzybiczych, wykazuje niski poziom toksyczności ostrej, z wartością LD50 przy podaniu doustnym u szczurów wynoszącą 2500 mg/kg masy ciała. Porównawczo, monoetanoloamid kwasu undecylenowego wykazuje LD50 w zakresie 2500-3500 mg/kg w zależności od drogi podania i gatunku zwierząt. Długotrwałe podawanie kwasu undecylenowego w dawce dobowej do 400 mg/kg przez okres do 9 miesięcy nie wywołało objawów toksycznych ani zmian morfologicznych w narządach rozrodczych szczurów i myszy. Badania genotoksyczności, w tym test Amesa, nie wykazały mutagenności ani działania rakotwórczego dla obu substancji, co potwierdza ich bezpieczeństwo w kontekście potencjalnego ryzyka genetycznego i nowotworowego.
badanie farmakologiczne, badanie przedkliniczne, cynk undecylenian, dawka śmiertelna, działanie drażniące, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, enzym mitochondrialny, genotoksyczność, keratyna naskórka, kwas undecylenowy, LD50, monoetanoloamid kwasu undecylenowego, Mykodermina, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, preparat przeciwgrzybiczny, Salmonella typhimurium, test Amesa, toksyczność ostra, toksyczność po podaniu wielokrotnym, undecylenian cynku, Unguentum undecylenicum, właściwość mutagenna, wpływ toksyczny, zmiana histopatologiczna, zmiana morfologiczna - Leksykon leków
Przedawkowanie – Doneprion 10 mg
Przedawkowanie donepezylu chlorowodorku, substancji czynnej leku Doneprion (dostępnego w tabletkach powlekanych 5 mg i 10 mg), prowadzi do przełomu cholinergicznego z nadmierną stymulacją receptorów muskarynowych i nikotynowych. Objawy kliniczne obejmują silne nudności, wymioty, wzmożone ślinienie, bradykardię, niedociśnienie tętnicze, depresję oddechową, drgawki oraz osłabienie mięśni, w tym mięśni oddechowych, co stanowi bezpośrednie zagrożenie życia. Dawki śmiertelne w modelach zwierzęcych wynoszą odpowiednio 45 mg/kg u myszy i 32 mg/kg u szczurów, co odpowiada około 225- i 160-krotności maksymalnej zalecanej dawki dobowej dla ludzi (10 mg). W przypadku zatrucia konieczne jest szybkie rozpoznanie i wdrożenie leczenia podtrzymującego funkcje życiowe oraz zastosowanie antidotum w postaci leków przeciwcholinergicznych, zwłaszcza atropiny podawanej dożylnie w dawce początkowej 1,0-2,0 mg, z dalszą titracją w zależności od stanu pacjenta.
bradykardia, dawka śmiertelna, depresja oddechowa, dializa otrzewnowa, donepezyl chlorowodorek, drżenie pęczkowe, hemodializa, hemofiltracja, inhibitor cholinesterazy, lek antycholinergiczny, lek przeciwcholinergiczny, nerw błędny, niedociśnienie tętnicze, przełom cholinergiczny, receptor cholinergiczny, receptor muskarynowy, siarczan atropiny, skurcz oskrzeli, środek cholinomimetyczny, układ cholinergiczny, złącze nerwowo-mięśniowe, zwężenie źrenic - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Melatonina Polfarmex 5 mg
Przedkliniczne badania melatoniny wykazały korzystny profil bezpieczeństwa przy stosowaniu w dawkach terapeutycznych. Toksyczność ostra jest niska, co potwierdza wartość LD50 u myszy wynosząca 1250 mg/kg masy ciała po podaniu doustnym, znacznie przewyższająca dawki terapeutyczne. Badania wielokrotnego podawania nie wykazały istotnych efektów toksycznych, a testy genotoksyczności i rakotwórczości nie potwierdziły negatywnego wpływu na materiał genetyczny ani zwiększonego ryzyka nowotworów. Ponadto, melatonina nie wykazuje działania teratogennego, co jest istotne dla bezpieczeństwa stosowania u kobiet w wieku rozrodczym.
badanie genotoksyczne, badanie rakotwórcze, badanie toksykologiczne, dawka śmiertelna, dawka terapeutyczna, działanie teratogenne, funkcja reprodukcyjna, LD50, materiał genetyczny, melatonina, męski układ rozrodczy, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa, toksyczność ostra, toksyczność po podaniu wielokrotnym, wada rozwojowa płodu, wpływ na reprodukcję - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Olanzapin Krka 15 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa olanzapiny wykazały, że dawki śmiertelne (LD50) u myszy i szczurów wynoszą odpowiednio około 210 mg/kg i 175 mg/kg masy ciała, natomiast psy tolerują pojedyncze dawki doustne do 100 mg/kg bez zgonów. Objawy toksyczności ostrej obejmowały zmniejszenie aktywności, śpiączkę, drżenia, drgawki kloniczne, ślinotok oraz zahamowanie przyrostu masy ciała. W badaniach przewlekłych (do 3 miesięcy u myszy i do 1 roku u szczurów i psów) zaobserwowano hamowanie aktywności OUN, objawy antycholinergiczne oraz obwodowe zaburzenia hematologiczne, w tym zależne od dawki leukopenię u myszy i niespecyficzne zmniejszenie leukocytów u szczurów. U psów dawki 8-10 mg/kg/dobę (AUC 12-15-krotnie wyższe niż u ludzi przy dawce 12 mg) powodowały przemijającą neutropenię, małopłytkowość i niedokrwistość, bez uszkodzenia komórek progenitorowych szpiku. U szczurów odnotowano zmiany endokrynologiczne związane ze wzrostem prolaktyny, prowadzące do zmniejszenia masy jajników i macicy oraz zmian morfologicznych w nabłonku pochwy i gruczole sutkowym.
ataksja, badanie in vitro, badanie in vivo, cytopenia, dawka śmiertelna, drgawki kloniczne, działanie antycholinergiczne, działanie cytotoksyczne, działanie klastogenne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, małopłytkowość, neuroleptyk, neutropenia, niedokrwistość, ośrodkowy układ nerwowy, prolaktyna, sedacja, szpik kostny, toksyczność hematologiczna, toksyczność ostra, zaburzenia endokrynologiczne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Isoprinosine 50 mg/ml
Przedkliniczne badania toksykologiczne inozyny pranobeksu, substancji czynnej preparatu Isoprinosine (syrop 50 mg/ml), wykazały bardzo korzystny profil bezpieczeństwa. Toksyczność ostra i przewlekła oceniana na różnych gatunkach zwierząt (myszy, szczury, psy, koty, małpy) wykazała, że dawka LD50 jest 50-krotnie wyższa niż maksymalna dawka terapeutyczna u ludzi (100 mg/kg mc./dobę), co wskazuje na niski potencjał toksyczny. Długoterminowe badania nie ujawniły właściwości karcinogennych, a testy mutagenności in vitro i in vivo potwierdziły brak działania mutagennego. Ponadto, badania reprodukcyjne na myszach, szczurach i królikach, przy dawkach do 20-krotnie wyższych niż terapeutyczne, nie wykazały toksyczności okołoporodowej, embriotoksyczności, teratogenności ani zaburzeń funkcji rozrodczych.
badania in vitro, badania in vivo, badania mutagenności, badania toksykologiczne, dawka LD50, dawka śmiertelna, dawka terapeutyczna, embriotoksyczność, inozyna pranobeksu, karmienie piersią, limfocyty krwi obwodowej, margines bezpieczeństwa, potencjał karcinogenny, potencjał mutagenny, profil bezpieczeństwa, rozwój embrionalny, teratogenność, toksyczność okołoporodowa, toksyczność ostra i przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, wiek rozrodczy, właściwości karcinogenne, właściwości mutagenne, wpływ na reprodukcję, zaburzenia czynności reprodukcyjnych - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Atrodil 20 mcg/dawkę inh.
Bromek ipratropiowy, substancja czynna leku Atrodil, został poddany szerokim badaniom bezpieczeństwa przedklinicznego na różnych gatunkach zwierząt, obejmującym toksyczność ostrą, wielokrotną, genotoksyczność, rakotwórczość oraz wpływ na rozrodczość. Toksyczność ostra po podaniu wziewnym wykazała minimalną dawkę śmiertelną u samców świnek morskich na poziomie 199 mg/kg m.c., natomiast u szczurów nie odnotowano śmiertelności nawet przy maksymalnych dawkach (0,05 mg/kg m.c. przez 4 godziny lub 160 rozpyleń po 0,02 mg/rozpylenie). Po podaniu doustnym LD50 wynosiło 1585 mg/kg m.c. u myszy, 1925 mg/kg u szczurów i 1920 mg/kg u królików, a po dożylnym 13,6 mg/kg u myszy, 15,8 mg/kg u szczurów i około 18,2 mg/kg u psów. Objawy toksyczności ostrej odpowiadały profilowi przeciwcholinergicznemu i obejmowały m.in. rozszerzenie źrenic, suchość błon śluzowych, duszność, drżenia i tachykardię.
aerozol inhalacyjny, bromek ipratropiowy, dawka śmiertelna, działanie genotoksyczne, działanie guzotwórcze, działanie przeciwcholinergiczne, działanie rakotwórcze, LD50, NOAEL, podanie wziewne, poziom dawkowania, reakcja anafilaktyczna, substancja przeciwcholinergiczna, szpik kostny, test Amesa, test mikrojądrowy, toksyczność ostra, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność zarodkowa, tolerancja miejscowa, układ oskrzelowo-płucny, wada rozwojowa, wpływ na rozrodczość - Leksykon substancji czynnych
Cyklosporyna – Przedawkowanie
Cyklosporyna, stosowana jako lek immunosupresyjny w transplantologii i chorobach autoimmunologicznych, wykazuje znaczną toksyczność przy przedawkowaniu, zwłaszcza drogą dożylną. Wartości LD50 dla podania doustnego wynoszą 2329 mg/kg u myszy, 1480 mg/kg u szczurów oraz >1000 mg/kg u królików, natomiast dla podania dożylnego są znacznie niższe: 148 mg/kg u myszy, 104 mg/kg u szczurów i 46 mg/kg u królików. Klinicznie, doustne przedawkowanie do 10 g (około 150 mg/kg mc.) jest stosunkowo dobrze tolerowane, manifestując objawy takie jak wymioty, senność, ból głowy, tachykardia oraz odwracalne zaburzenia czynności nerek. Natomiast pozajelitowe przedawkowanie, szczególnie u wcześniaków, może prowadzić do ciężkich, zagrażających życiu objawów, w tym niewydolności wielonarządowej i zaburzeń hemodynamicznych.
antidotum, badanie przedkliniczne, biodostępność, charakterystyka produktu leczniczego, choroba autoimmunologiczna, dawka śmiertelna, dializa, funkcje życiowe, hemoperfuzja, koncentrat do sporządzania roztworu, lek immunosupresyjny, nefrotoksyczność, niewydolność wielonarządowa, objawy zatrucia, personel medyczny, płukanie żołądka, przedawkowanie cyklosporyny, przedawkowanie doustne, przedawkowanie pozajelitowe, roztwór doustny, substancja czynna, tachykardia, uszkodzenie nerek, węgiel aktywowany, właściwości farmakokinetyczne, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie hemodynamiczne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – MUCOATAC 600 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa acetylocysteiny wykazały bardzo niski potencjał toksyczny, z wartością LD50 po podaniu doustnym wynoszącą 8 g/kg u myszy oraz >10 g/kg u szczurów, co wskazuje na niską toksyczność ostrą. Długoterminowe podawanie substancji w dawkach do 1 g/kg/dobę u szczurów przez 12 tygodni oraz 300 mg/kg/dobę u psów przez rok nie wywołało istotnych objawów toksyczności. Ocena genotoksyczności, przeprowadzona zarówno in vitro, jak i in vivo, potwierdziła brak działania mutagennego, co jest kluczowe dla bezpieczeństwa długotrwałego stosowania acetylocysteiny.
acetylocysteina, badanie in vitro, badanie in vivo, dawka śmiertelna, genotoksyczność, LD50, płodność samca, płodność samicy, potencjał genotoksyczny, profil bezpieczeństwa leku, rozwój płodu, ryzyko teratogenne, szkodliwy wpływ na płód, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, wpływ na reprodukcję, wpływ na rozród, zaburzenie płodności - Leksykon substancji czynnych
Lewodopa – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Dane przedkliniczne dotyczące bezpieczeństwa stosowania lewodopy, zarówno w monoterapii, jak i w połączeniu z inhibitorami dekarboksylazy (karbidopą lub benserazydem), nie wykazują istotnego zagrożenia dla człowieka pod względem farmakologicznego bezpieczeństwa, toksyczności po podaniu wielokrotnym, genotoksyczności oraz działania rakotwórczego. W badaniach toksyczności ostrej doustnej u szczurów LD50 mieściła się w zakresie 800-2260 mg/kg masy ciała, a u myszy dla połączenia lewodopy z karbidopą wynosiła 1930-3270 mg/kg mc. Toksyczność przewlekła u zwierząt obejmowała zmiany szkieletowe zależne od dawki u rosnących osobników oraz zmiany behawioralne (nadpobudliwość, ataksja). Testy mutagenności (m.in. test Amesa) były negatywne, a długoterminowe badania na szczurach (dawki do 100 mg/kg/dobę lewodopy + 10 mg/kg/dobę karbidopy przez 106 tygodni) nie wykazały zwiększonej częstości nowotworów.
ataksja, badanie mutagenności, centralny układ nerwowy, choroba Parkinsona, czas protrombinowy, dawka LD50, dawka śmiertelna, działanie genotoksyczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, enzymy wątrobowe, genotoksyczność, hepatotoksyczność, inhibitor dekarboksylazy, kancerogenność, karbidopa i benserazyd, stłuszczenie wątroby, szpik kostny, test Amesa, toksyczność ostra, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność układowa, wada rozwojowa, wada rozwojowa trzewna, zaburzenie rozwoju układu kostnego, zachowanie rozrodcze, zgon wewnątrzmaciczny, zmiana szkieletowa, żywotność potomstwa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Oktaseptal (0,1 g + 2 g)/100 g
Przedkliniczne badania toksykologiczne leku Oktaseptal, zawierającego oktenidyny dichlorowodorek (0,10 g/100 g) oraz fenoksyetanol (2,00 g/100 g), wykazały, że dawka śmiertelna LD50 po jednorazowym podaniu doustnym u szczurów wynosi 45-50 ml/kg, a po podaniu dootrzewnowym 10-12 ml/kg. Dla samej oktenidyny dichlorowodorku LD50 wynosiła 800 mg/kg (doustnie) oraz 10 mg/kg (dożylnie). Wielokrotne miejscowe stosowanie na rany oraz błony śluzowe jamy ustnej u zwierząt nie wywoływało toksycznych reakcji. Przy długotrwałym podawaniu doustnym dawki 650 mg/kg obserwowano jedynie poszerzenie jelita, typowe dla antybiotyków. Jednak dawki ≥2 mg/kg u myszy i psów oraz ≥8 mg/kg u szczurów wiązały się z podwyższoną śmiertelnością i zapalno-krwotocznymi uszkodzeniami płuc, przy niejasnej etiologii tych zmian.
aberracja chromosomowa, aktywność rakotwórcza, dawka śmiertelna, działanie antybakteryjne, działanie fotoalergizujące, działanie teratogenne, embriotoksyczność, fenoksyetanol, komórki nowotworowe trzustki, oktenidyna dichlorowodorek, podanie dootrzewnowe, podanie dożylne, podrażnienie, potencjał mutagenny, rakotwórczość, resorpcja zwrotna, teratogenność, test Amesa, test mikrojądrowy, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, właściwość mutagenna, właściwość uczulająca - Leksykon substancji czynnych
Streptococcus pyogenes – Przedawkowanie
Streptococcus pyogenes jest jednym z liofilizowanych lizatów bakterii obecnych w preparacie leczniczym Broncho-Vaxom dla dzieci (3,5 mg lizatów bakteryjnych w 20 mg liofilizatu OM-85). Produkt zawiera również lizaty innych patogenów, takich jak Haemophilus influenzae, Streptococcus pneumoniae, Klebsiella pneumoniae, Staphylococcus aureus, Streptococcus sanguinis oraz Moraxella catarrhalis. Badania toksykologiczne wykazały, że przedawkowanie Broncho-Vaxom nie powoduje zagrożeń dla pacjenta. Dawka śmiertelna (LD50) lizatu Streptococcus pyogenes wynosi ponad 2000 mg/kg masy ciała u myszy oraz ponad 1400 mg/kg u szczurów, co znacznie przekracza stosowane dawki terapeutyczne u ludzi.
badanie długoterminowe, badanie toksykologiczne, Broncho-Vaxom, dawka śmiertelna, dawka terapeutyczna, Haemophilus influenzae, Klebsiella pneumoniae, liofilizat OM-85, Moraxella catarrhalis, objaw toksyczności, profil bezpieczeństwa, przedawkowanie leku, Staphylococcus aureus, Streptococcus pneumoniae, Streptococcus pyogenes, Streptococcus sanguinis, toksyczność długoterminowa - Leksykon leków
Przedawkowanie – Ricordo 10 mg
Przedawkowanie chlorowodorku donepezylu, leku o silnym działaniu cholinergicznym stosowanego w dawce maksymalnej 10 mg/dobę, stanowi poważne zagrożenie życia z powodu ryzyka przełomu cholinergicznego. W badaniach na zwierzętach dawka śmiertelna wynosiła 45 mg/kg u myszy i 32 mg/kg u szczurów, co odpowiada 160-225-krotności dawki ludzkiej. Objawy kliniczne przedawkowania obejmują silne nudności, wymioty, ślinienie, bradykardię, niedociśnienie, depresję oddechową, drgawki, narastające osłabienie mięśni prowadzące do niewydolności oddechowej oraz objawy autonomiczne jak zwężenie źrenic i pocenie się. Mechanizmy patofizjologiczne wynikają z nadmiernej stymulacji receptorów muskarynowych i nikotynowych, co prowadzi do zaburzeń funkcji układu nerwowego, mięśniowego i sercowo-naczyniowego.
atropina, bradykardia, chlorowodorek donepezylu, czwartorzędowy lek przeciwcholinergiczny, dawka śmiertelna, depresja oddechowa, dializa otrzewnowa, drżenie pęczkowe mięśni, działanie cholinergiczne, glikopirolan, hemodializa, hemofiltracja, inhibitor cholinesterazy, lek antycholinergiczny, lek cholinomimetyczny, metoda dializacyjna, niedociśnienie tętnicze, niewydolność oddechowa, osłabienie mięśni, przełom cholinergiczny, receptor muskarynowy, receptor nikotynowy, toksyczność donepezylu, układ cholinergiczny, zapaść oddechowa, złącze nerwowo-mięśniowe - Leksykon substancji czynnych
Potas – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Potas, jako kluczowy elektrolit fizjologiczny, odgrywa istotną rolę w homeostazie elektrolitowej, funkcjonowaniu komórek oraz przewodnictwie nerwowo-mięśniowym. Dane przedkliniczne dotyczące różnych form potasu (chlorek potasu, wodoroasparaginian potasu, octan potasu, siarczan potasu) wskazują na niski profil toksyczności, z LD50 dla wodoroasparaginianu potasu wynoszącym 817 mg/kg (dożylnie u myszy) oraz powyżej 10 000 mg/kg (doustnie). Badania genotoksyczności, rakotwórczości i teratogenności nie wykazały istotnych zagrożeń, a toksyczność ostra i przewlekła jest minimalna. Produkty zawierające potas, stosowane m.in. w hemodializie, żywieniu pozajelitowym czy oczyszczaniu jelita, wykazują bezpieczeństwo oparte na doświadczeniu klinicznym i danych przedklinicznych, choć dla niektórych preparatów (np. Aspar Espefa Premium, Magnokal) brakuje pełnych danych przedklinicznych. W badaniach na zwierzętach nie stwierdzono działania mutagennego ani rakotwórczego, a dawki stosowane w terapii są znacznie niższe niż te wywołujące efekty toksyczne.
aminokwasy, chlorek potasu, dawka śmiertelna, embriotoksyczność, hemodializa, hiperkaliemia, homeostaza elektrolitowa, jodek potasu, karcinogenność, małopłytkowość, mutagenność, niewydolność nerek, octan potasu, pierwiastki śladowe, przewodnictwo nerwowo-mięśniowe, siarczan potasu, stłuszczenie wątroby, teratogenność, wodoroasparaginian potasu, wstrzyknięcie dożylne, zaburzenia oddechowe, zatrzymanie akcji serca, zmiany elektrokardiograficzne, żywienie pozajelitowe - Leksykon substancji czynnych
Lit – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa węglanu litu (Lithium Carbonicum GSK) wykazały, że toksyczność ostrej ekspozycji jest obserwowana jedynie przy dawkach znacznie przekraczających maksymalne dawki terapeutyczne stosowane u ludzi. Wartość LD50 dla myszy po dootrzewnowym podaniu chlorku litu wynosi 17 mmol/kg masy ciała, a śmiertelność wzrasta u zwierząt na diecie z obniżoną zawartością sodu, co podkreśla kluczową rolę homeostazy sodowej w toksyczności litu. Przewlekłe podawanie dawki 12,5 mmol/kg masy ciała przez 21 dni również prowadziło do śmierci myszy, z nasileniem efektu przy niedoborze sodu. Badania teratogenności wskazały na liczne zaburzenia rozwojowe płodów, takie jak zmniejszona liczebność miotu, niższa masa ciała noworodków, resorpcje płodu, zniekształcenia żeber, zaburzenia kostnienia czaszki oraz rozszczep podniebienia.
badanie teratogenne, chlorek litu, cytrynian litu, dawka śmiertelna, działanie genotoksyczne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, działanie toksyczne, gospodarka sodowa, homeostaza sodowa, karcynogeneza, LD50, Lithium Carbonicum, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa, resorpcja płodu, rozszczep podniebienia, toksyczność litu, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, uszkodzenie chromosomu, węglan litu, zaburzenie kostnienia czaszki, zaburzenie rozwojowe, zniekształcenie żebra - Leksykon substancji czynnych
Cholina alfosceran – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Cholina alfosceranu, substancja czynna leków Gliatilin i Gliatilin 1000, wykazuje niski profil toksyczności w badaniach przedklinicznych. Wartości LD50 dla podania pozajelitowego u gryzoni przekraczają 1 g/kg masy ciała, a dla podania doustnego ponad 10 g/kg, co wskazuje na niską toksyczność ostrą. Wielokrotne podawanie wysokich dawek (300 mg/kg u szczurów i 150 mg/kg u psów) nie wywołało objawów toksyczności klinicznej ani zmian w parametrach hematologicznych, biochemicznych czy analizie moczu, potwierdzając brak negatywnego wpływu na funkcje nerek i ogólną tolerancję substancji.
badanie przedkliniczne, cholina alfosceranu, dawka śmiertelna, działanie mutagenne, działanie teratogenne, funkcja nerek, Gliatilin, krew obwodowa, mutacja genetyczna, parametr hematologiczny, parametr LD50, podanie doustne, podanie pozajelitowe, profil bezpieczeństwa, toksyczność ostra, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność wielokrotnego podawania, wada rozwojowa, zaburzenie rozwojowe, zdolność rozrodcza - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Oftensin 2,5 mg/ml
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa tymololu maleinianu, substancji czynnej leku Oftensin, wykazały brak toksyczności miejscowej przy długotrwałym stosowaniu miejscowym u królików i psów (1-2 lata), co potwierdza bezpieczeństwo stosowania kropli do oczu. Toksyczność ostra po podaniu doustnym wykazała LD50 na poziomie 1190 mg/kg u myszy oraz 900 mg/kg u szczurów, wskazując na niską toksyczność ostrą. W badaniach karcinogenności u szczurów zaobserwowano wzrost częstości gruczolaka nadnerczy u samców przy dawce 300 mg/kg/dobę (300-krotność dawki ludzkiej), natomiast u myszy dawka 500 mg/kg/dobę (500-krotność dawki ludzkiej) wiązała się ze wzrostem nowotworów płuc, polipów macicy oraz gruczolakoraków sutka u samic. Nie stwierdzono działania karcinogennego przy dawkach 5 i 50 mg/kg/dobę (5- i 50-krotność dawki ludzkiej). Zwiększona częstość gruczolakoraka sutka korelowała ze wzrostem stężenia prolaktyny w surowicy.
badanie cytogenetyczne, badanie reprodukcyjne, dawka śmiertelna, działanie karcinogenne, działanie mutagenne, gruczolak nadnerczy, gruczolakorak sutka, LD50, mutacja wsteczna, nowotwór płuc, polip macicy, prolaktyna, test Amesa, test mikrojądrowy, test transformacji komórek nowotworowych, toksyczność miejscowa, toksyczność ogólnoustrojowa, tolerancja miejscowa, tymololu maleinian, wpływ na rozrodczość - Leksykon chorób i schorzeń
Choroba popromienna – Rokowania, prognozy i postęp choroby
Rokowanie w ostrym zespole popromiennym (ARS) jest ściśle zależne od pochłoniętej dawki promieniowania oraz szybkości ekspozycji. Dawki poniżej 2 Gy wiążą się z niemal 100% powrotem do zdrowia w ciągu miesiąca, natomiast dawka 2,5-5 Gy stanowi LD50/60, z około 50% śmiertelnością bez opieki medycznej. Przy dawce 6 Gy z opieką medyczną przeżywa około połowa pacjentów, natomiast dawki powyżej 8 Gy są niemal zawsze śmiertelne, nawet przy intensywnej terapii. Czas do zgonu skraca się wraz ze wzrostem dawki, a główne przyczyny zgonu to zniszczenie szpiku kostnego, infekcje, krwotoki, odwodnienie i niewydolność wielonarządowa. W praktyce klinicznej rokowanie opiera się na ocenie objawów klinicznych, poziomie limfocytów po 24 godzinach oraz systemie METREPOL, gdzie ocena 3 wskazuje na minimalne szanse przeżycia i rozwój niewydolności wielonarządowej.
aplazja szpiku kostnego, badanie laboratoryjne, białaczka, biomarker, choroba popromienna, ciśnienie wewnątrzczaszkowe, dawka promieniowania, dawka śmiertelna, morfologia krwi, niewydolność wielonarządowa, nowotwór indukowany promieniowaniem, ostry zespół promienny, pozytonowa tomografia emisyjna, radioterapia z modulacją intensywności wiązki, rak tarczycy, rdzeniak, rezonans magnetyczny, zaburzenia elektrolitowe, zapalenie naczyń, zapalenie opon mózgowych, zespół żołądkowo-jelitowy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Axotret 10 mg
W badaniach przedklinicznych izotretynoina wykazała stosunkowo niską toksyczność ostrą, z wartościami LD50 wynoszącymi około 2000 mg/kg u królików, 3000 mg/kg u myszy oraz powyżej 4000 mg/kg u szczurów. Długoterminowe podawanie leku szczurzym w dawkach 2, 8 i 32 mg/kg mc./dobę ujawniło działania niepożądane takie jak częściowe wypadanie włosów oraz podwyższone stężenie trójglicerydów w osoczu, przypominające objawy hiperwitaminozy A, jednak bez masywnych zwapnień tkanek i zmian w komórkach wątrobowych typowych dla witaminy A. Działania te były odwracalne i ustępowały w ciągu 1-2 tygodni po odstawieniu substancji. Izotretynoina wykazuje silne działanie teratogenne i embriotoksyczne, co stanowi istotne ograniczenie w terapii, zwłaszcza u kobiet w wieku rozrodczym.
budowa plemników, dawka śmiertelna, działanie embriotoksyczne, działanie mutagenne, działanie niepożądane, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, hiperwitaminoza A, izotretynoina, komórki wątrobowe, osocze krwi, płodność, płodność męska, ruchliwość plemników, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, trójglicerydy, zwapnienie tkanek - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Aknenormin 20 mg 20 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa izotretynoiny wykazały stosunkowo niską toksyczność ostrą, z wartościami LD50 wynoszącymi około 2000 mg/kg u królików, 3000 mg/kg u myszy oraz ponad 4000 mg/kg u szczurów. Długoterminowa toksyczność przewlekła oceniana na szczurach przy dawkach 2, 8 i 32 mg/kg/dobę ujawniła odwracalne działania niepożądane, takie jak częściowe wypadanie włosów oraz podwyższone stężenie triglicerydów w osoczu, bez masywnych zwapnień tkanek czy zmian w komórkach wątrobowych typowych dla hiperwitaminozy A. Po zakończeniu terapii obserwowano pełną regenerację, co potwierdza odwracalność efektów toksycznych izotretynoiny.
ciężka postać trądziku, dawka śmiertelna, działanie embriotoksyczne, działanie karcynogenne, działanie mutagenne, działanie niepożądane, działanie teratogenne, funkcja rozrodcza, hiperwitaminoza A, izotretynoina, liczba plemników, morfologia plemników, potencjał genotoksyczny, ruchliwość plemników, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, triglicerydy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Legalon 140 140 mg
Przedkliniczne badania toksyczności sylimaryny, aktywnego składnika preparatu Legalon 140, wykazały jej bardzo niski profil toksyczności. W badaniach ostrej toksyczności na szczurach i myszach dawka LD50 przekroczyła 2000 mg/kg masy ciała, co wskazuje na praktycznie nietoksyczne działanie przy jednorazowym podaniu. W badaniach przewlekłych, trwających 12 miesięcy, podawano sylimarynę szczurom (do 2500 mg/kg m.c.) oraz psom (do 1200 mg/kg m.c.) bez wykrycia jakichkolwiek toksycznych efektów, potwierdzając bezpieczeństwo długotrwałego stosowania w wysokich dawkach. Dodatkowo, badania reprodukcyjne na szczurach i królikach, obejmujące fazy przedurodzeniowe, okołoporodowe i pourodzeniowe, nie wykazały działań niepożądanych ani teratogenności przy dawce do 2500 mg/kg m.c.
badanie autopsyjne, badanie in vitro, badanie in vivo, badanie przedkliniczne, dawka śmiertelna, działanie teratogenne, LD50, Legalon, potencjał kancerogenny, potencjał mutagenny, rozwój zarodka, sylimaryna, test przedurodzeniowy, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczny wpływ na rozrodczość