toksyczność reprodukcyjna
Toksyczność reprodukcyjna odnosi się do niepożądanych efektów substancji chemicznych, leków, czynników fizycznych lub biologicznych na funkcje rozrodcze organizmów. Obejmuje zaburzenia płodności u kobiet i mężczyzn, wpływ na przebieg ciąży, rozwój płodu, poród oraz wczesny rozwój potomstwa po urodzeniu.
W medycynie ocena toksyczności reprodukcyjnej stanowi kluczowy element badań przedklinicznych i klinicznych nowych leków. Substancje o potencjale toksyczności reprodukcyjnej klasyfikowane są według kategorii ryzyka dla kobiet ciężarnych (dawniej kategorie FDA: A, B, C, D, X, obecnie zastąpione szczegółowym opisem ryzyka). Toksyczność ta może objawiać się jako działanie teratogenne, embriotoksyczne, fetotoksyczne lub wpływające na laktację.
Mechanizmy toksyczności reprodukcyjnej są zróżnicowane i mogą obejmować: zaburzenia gospodarki hormonalnej (działanie jako dysruptory endokrynne), bezpośrednie uszkodzenie komórek rozrodczych, zaburzenia implantacji zarodka, uszkodzenia DNA, zakłócenia rozwoju narządów płodu czy zmiany epigenetyczne. Szczególne znaczenie kliniczne ma identyfikacja okresów krytycznych rozwoju, w których ekspozycja na dany czynnik niesie największe ryzyko powikłań.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Fluconazole Hasco 5 mg/ml
Przedkliniczne badania toksykologiczne flukonazolu wykazały, że efekty niepożądane obserwowane u zwierząt występowały przy dawkach znacznie przekraczających ekspozycję terapeutyczną u ludzi. W długoterminowych badaniach 24-miesięcznych na myszach i szczurach, dawki 2,5-10 mg/kg mc./dobę (2-7-krotnie wyższe niż u ludzi) nie wykazały potencjału rakotwórczego, choć u samców szczurów poddanych dawkom 5 i 10 mg/kg mc./dobę zaobserwowano zwiększoną częstość gruczolaków wątrobowokomórkowych. Flukonazol nie wpływał negatywnie na płodność samców i samic szczurów przy dawkach doustnych 5-20 mg/kg mc./dobę oraz pozajelitowych 5-75 mg/kg mc./dobę.
dawka terapeutyczna, dodatkowe żebro, ekspozycja lekowa, falistość żeber, flukonazol, gruczolak wątrobowokomórkowy, kostnienie twarzoczaszki, płodność, potencjał rakotwórczy, proces kostnienia, przedłużony poród, rozszczep podniebienia, rozwój płodu, śmiertelność zarodków, stężenie estrogenów, toksyczność reprodukcyjna, układ kielichowo-miedniczkowy - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Raenom 7,5 mg
Produkt leczniczy Raenom, zawierający iwabradynę w dawkach 5 mg lub 7,5 mg w postaci tabletek powlekanych, wymaga szczególnej ostrożności u kobiet w wieku rozrodczym, w ciąży oraz karmiących piersią. Kobiety w wieku rozrodczym powinny stosować skuteczną antykoncepcję przez cały okres terapii z uwagi na brak wystarczających danych dotyczących bezpieczeństwa iwabradyny w ciąży oraz potencjalne ryzyko teratogenne i embriotoksyczne potwierdzone badaniami przedklinicznymi na zwierzętach. Stosowanie iwabradyny w ciąży jest bezwzględnie przeciwwskazane ze względu na ryzyko poważnych zaburzeń rozwojowych płodu. Ponadto, iwabradyna przenika do mleka matki, co stanowi przeciwwskazanie do stosowania leku podczas laktacji; w przypadku konieczności terapii u kobiet karmiących, należy rozważyć zaprzestanie karmienia piersią i zastosowanie alternatywnych metod żywienia dziecka.
antykoncepcja, badanie przedkliniczne, działanie embriotoksyczne, działanie teratogenne, ekspozycja dziecka karmionego, embriotoksyczność, iwabradyna, płodność, przeciwwskazanie, przeciwwskazanie w laktacji, przenikanie do mleka matki, szkodliwy wpływ, tabletka powlekana, toksyczność reprodukcyjna, wiek rozrodczy, zaburzenie rozwojowe płodu - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Rabipur nie mniej niż 2,5 j.m. wirusa wścieklizny, szczep Flury LEP (inaktywowany); 1 dawka (1 ml)
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa szczepionki Rabipur, zawierającej inaktywowany wirus wścieklizny szczepu Flury LEP, wykazały brak toksyczności ostrej i przewlekłej po jednokrotnym i wielokrotnym podaniu. Nie zaobserwowano nieoczekiwanych reakcji ani toksycznego wpływu na narządy wewnętrzne, co potwierdza korzystny profil bezpieczeństwa preparatu. Testy miejscowej tolerancji nie wykazały nasilonych reakcji w miejscu podania, takich jak zaczerwienienie, obrzęk czy ból, co wskazuje na dobrą tolerancję szczepionki. W badaniach nie oceniano genotoksyczności, rakotwórczości ani wpływu na reprodukcję, co jest zgodne z obowiązującymi wytycznymi regulacyjnymi dla inaktywowanych szczepionek wirusowych, ze względu na niskie ryzyko takich efektów biologicznych.
albumina jaja kurzego, albumina osoczowa, działanie kancerogenne, działanie mutagenne, genotoksyczność, inaktywowana szczepionka wirusowa, inaktywowany wirus wścieklizny, komórki zarodków kurzych, rakotwórczość, reakcja alergiczna, reakcje miejscowe, szczepionka Rabipur, toksyczność narządowa, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, tolerancja miejscowa, wielokrotne podanie, wścieklizna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Devikap 15 000 IU/ml
Przedkliniczne badania nad cholekalcyferolem, aktywnym składnikiem produktu leczniczego Devikap (15 000 IU/ml), wykazały brak działania rakotwórczego i mutagennego. Testy genotoksyczności nie potwierdziły potencjału mutagennego ani zdolności do indukowania aberracji chromosomowych. Wyniki te wskazują na bezpieczeństwo stosowania witaminy D3 pod kątem ryzyka nowotworowego i uszkodzeń genetycznych, co jest istotne dla oceny bezpieczeństwa terapii w praktyce klinicznej.
- Leksykon substancji czynnych
Staphylococcus aureus – Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Staphylococcus aureus jest składnikiem preparatu Broncho-Vaxom dla dzieci (3,5 mg, granulat w saszetkach), zawierającego liofilizowane lizaty bakteryjne. Dane kliniczne dotyczące bezpieczeństwa stosowania tego preparatu u kobiet w ciąży są wysoce ograniczone. Badania na modelach zwierzęcych nie wykazały toksycznego wpływu na procesy reprodukcyjne, jednak zgodnie z zasadą ostrożności stosowanie Broncho-Vaxom w okresie ciąży nie jest zalecane. Brak jest również danych dotyczących przenikania składników preparatu do mleka matki oraz specjalistycznych badań oceniających bezpieczeństwo stosowania podczas laktacji, co skutkuje zaleceniem unikania podawania preparatu kobietom karmiącym piersią.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Leuprostin 5 mg
W badaniach przedklinicznych octanu leuproreliny, substancji czynnej leku Leuprostin 5 mg, zaobserwowano zmiany w narządach płciowych zgodne z farmakologicznym działaniem leku. W testach rakotwórczości na szczurach podawano dawki od 0,6 do 4 mg/kg mc./dobę przez 12 i 24 miesiące, co skutkowało wzrostem częstości gruczolaków przysadki, natomiast u myszy nie stwierdzono takiego efektu, wskazując na gatunkową specyfikę potencjału rakotwórczego. Kompleksowe badania genotoksyczności in vitro i in vivo nie wykazały mutagenności leuproreliny. W badaniach reprodukcyjnych na królikach odnotowano zwiększoną umieralność płodów oraz zmniejszenie ich masy ciała, co jest zgodne z farmakodynamicznym wpływem leku na układ hormonalny i funkcje rozrodcze.
aberracja chromosomowa, badanie genotoksyczności, badanie in vitro, badanie in vivo, działanie farmakodynamiczne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, funkcja reprodukcyjna, gruczolak przysadki, implant Leuprostin, mechanizm działania, octan leuproreliny, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa, toksyczność reprodukcyjna, tolerancja miejscowa, układ hormonalny, umieralność płodów - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Cyclolux multidose 0,5 mmol/ml
Przedkliniczne badania kwasu gadoterynowego, substancji czynnej Cyclolux multidose (0,5 mmol/ml, roztwór do wstrzykiwań), wykazały korzystny profil bezpieczeństwa. Ocena farmakologiczna nie ujawniła istotnych zaburzeń funkcji układu sercowo-naczyniowego, oddechowego ani ośrodkowego układu nerwowego po podaniu dawek stosowanych w diagnostyce rezonansu magnetycznego. Wielokrotne podawanie nie powodowało toksycznych zmian hematologicznych, biochemicznych ani histopatologicznych w narządach docelowych. Testy genotoksyczności, w tym test Amesa i badania aberracji chromosomowych, nie wykazały mutagenności ani genotoksyczności kwasu gadoterynowego.
aberracja chromosomowa, badanie farmakologiczne bezpieczeństwa, badanie histopatologiczne, Cyclolux multidose, karmienie piersią, kwas gadoterynowy, mutacja genowa, ośrodkowy układ nerwowy, parametr hematologiczny, potencjał genotoksyczny, potencjał mutagenny, środek kontrastowy, test Amesa, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność wielokrotna, układ oddechowy, układ sercowo-naczyniowy - Leksykon substancji czynnych
Modafinil – Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Dostępne dane kliniczne dotyczące stosowania modafinilu (Actimodan 100 mg, 200 mg) u kobiet w ciąży są wysoce ograniczone, a badania przedkliniczne na modelach zwierzęcych wykazały toksyczny wpływ na reprodukcję. W związku z tym lek nie jest zalecany w okresie ciąży oraz u kobiet w wieku rozrodczym, które nie stosują skutecznej antykoncepcji. Modafinil indukuje enzymy metabolizujące hormony zawarte w doustnych środkach antykoncepcyjnych, co może zmniejszać ich skuteczność, dlatego konieczne jest stosowanie dodatkowych metod antykoncepcyjnych podczas terapii. Lekarz powinien szczegółowo omówić z pacjentką ryzyko oraz konieczność stosowania alternatywnych metod zapobiegania ciąży.
Actimodan, antykoncepcja hormonalna, badania przedkliniczne, badania toksykologiczne, doustne środki antykoncepcyjne, farmakodynamika, indukcja enzymów, interakcje lekowe, karmienie piersią, laktacja, modafinil, przenikanie do mleka, stosunek korzyści do ryzyka, toksyczność reprodukcyjna, wpływ na płodność, zdolności reprodukcyjne - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Ridlip 10 mg
Produkt leczniczy Ridlip, zawierający rozuwastatynę (sol wapniowa), jest inhibitorem reduktazy HMG-CoA i stosowany jest w terapii hipolipemizującej. Stosowanie leku jest bezwzględnie przeciwwskazane u kobiet w ciąży oraz karmiących piersią ze względu na ryzyko zaburzeń rozwojowych płodu oraz potencjalne przenikanie substancji czynnej do mleka matki. Hamowanie syntezy cholesterolu, niezbędnego do prawidłowego rozwoju płodu, może prowadzić do poważnych konsekwencji rozwojowych. W badaniach na modelach zwierzęcych odnotowano toksyczny wpływ rozuwastatyny na reprodukcję, co stanowi podstawę do przeciwwskazań. W przypadku zajścia w ciążę podczas terapii, konieczne jest natychmiastowe przerwanie leczenia i konsultacja specjalistyczna.
cholesterol, eliminacja leku, inhibitor reduktazy HMG-CoA, leczenie hipolipemizujące, przeciwwskazanie, przemiana cholesterolu, przenikanie do mleka, reduktaza HMG-CoA, rozuwastatyna, rozuwastatyna wapniowa, statyna, synteza cholesterolu, terapia pacjentki, toksyczność reprodukcyjna, toksyczny wpływ, wpływ na płodność, zaburzenie rozwojowe - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Fluconazole B. Braun 2 mg/ml 2 mg/ml
Kompleksowe badania toksykologiczne flukonazolu wykazały, że działania toksyczne pojawiają się jedynie przy ekspozycji znacznie przekraczającej dawki terapeutyczne stosowane u ludzi. W badaniach kancerogenności na myszach i szczurach (dawki 2,5, 5 i 10 mg/kg/dobę, odpowiadające 2-7-krotności dawki ludzkiej) nie stwierdzono działania rakotwórczego u myszy, natomiast u szczurów płci męskiej zaobserwowano wzrost częstości gruczolaka wątrobowokomórkowego przy dawkach 5 i 10 mg/kg/dobę. Testy mutagenności in vitro i in vivo (m.in. na bakteriach Salmonella typhimurium, komórkach mysich i ludzkich limfocytach do stężenia 1000 µg/ml) wykazały brak działania mutagennego flukonazolu. Badania reprodukcyjne na szczurach potwierdziły brak wpływu na płodność przy dawkach doustnych do 20 mg/kg oraz pozajelitowych do 75 mg/kg.
dystocja, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, flukonazol, gruczolak wątrobowokomórkowy, kostnienie czaszki, limfocyt ludzki, nadliczbowe żebro, obumarcie zarodka, pochodne triazolu, poszerzenie miedniczki nerkowej, rozszczep podniebienia, Salmonella typhimurium, szpik kostny, toksyczność reprodukcyjna - Leksykon substancji czynnych
Fludeoksyglukoza – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Przedkliniczne badania toksyczności fludeoksyglukozy (18F), stosowanej w diagnostyce PET, wykazały niski potencjał toksyczności ostrej. W modelach zwierzęcych (myszy, szczury, psy) podawano dawki znacznie przekraczające kliniczne (np. 0,0002 mg/kg u myszy i szczurów, 50-krotnie wyższe u psów oraz 1000-krotnie wyższe u myszy w przypadku preparatu FDGtomosil) bez obserwacji zgonów. Brak toksycznych efektów śmiertelnych potwierdza szeroki margines bezpieczeństwa tego radiofarmaceutyku, który jest przeznaczony do jednorazowego podania dożylnego w celach diagnostycznych.
badanie toksykologiczne, działanie rakotwórcze, FDG Pozyton, FDGtomosil, fludeoksyglukoza, genotoksyczność, kancerogenność, margines bezpieczeństwa, potencjał mutagenny, pozytonowa tomografia emisyjna, radiofarmaceutyk, radiofarmaceutyk diagnostyczny, toksyczność ostra, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność wielokrotna, V-PET, wstrzyknięcie dożylne, zwierzęta laboratoryjne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Gripex SinuCaps 300 mg + 25 mg + 5 mg
Produkt leczniczy Gripex SinuCaps zawiera paracetamol (300 mg), kofeinę (25 mg) oraz chlorowodorek fenylefryny (5 mg). Dostępne dane przedkliniczne dotyczące bezpieczeństwa tej złożonej formulacji są ograniczone i nie obejmują specyficznych badań nieklinicznych dla całego preparatu. Ocena bezpieczeństwa opiera się głównie na danych dotyczących poszczególnych substancji czynnych, a nie na dedykowanych badaniach przedklinicznych produktu jako całości. W dokumentacji brak jest konwencjonalnych badań toksyczności reprodukcyjnej paracetamolu zgodnych z aktualnymi standardami, co stanowi istotną lukę w ocenie wpływu leku na funkcje rozrodcze i rozwój potomstwa.
badanie konwencjonalne, badanie niekliniczne, charakterystyka produktu leczniczego, chlorowodorek fenylefryny, dane niekliniczne, dokumentacja przedkliniczna, formulacja złożona, funkcja reprodukcyjna, kofeina, ocena bezpieczeństwa, paracetamol, produkt złożony, profil bezpieczeństwa, substancje czynne, toksyczność reprodukcyjna, toksyczny wpływ - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Ziele Skrzypu 1 g/1 g
Produkt leczniczy Ziele Skrzypu zawiera substancję czynną ziela skrzypu (Equiseti herba) w dawce 1 g/1 g. Dostępne dane przedkliniczne dotyczące bezpieczeństwa stosowania są ograniczone, a standardowy pakiet badań toksykologicznych, typowy dla leków syntetycznych, nie został przeprowadzony. Brak jest szczegółowych badań w zakresie toksyczności reprodukcyjnej, genotoksyczności oraz kancerogenności, co oznacza, że nie oceniono wpływu preparatu na płodność, rozwój zarodka i płodu, potencjał mutagenny ani ryzyko nowotworowe.
badanie przedkliniczne, badanie toksykologiczne, działanie mutagenne, Equiseti herba, Equisetum arvense, genotoksyczność, kancerogenność, lek syntetyczny, materiał genetyczny, medycyna tradycyjna, płodność, potencjał kancerogenny, produkt leczniczy, produkt roślinny, rozwój pourodzeniowy, rozwój zarodkowo-płodowy, substancja czynna, toksyczność reprodukcyjna, zastosowanie medyczne, ziele skrzypu - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – GlimeHexal 3 3 mg
Glimepiryd (preparat GlimeHEXAL) nie powinien być stosowany u kobiet w ciąży ze względu na brak wystarczających danych klinicznych oraz udokumentowany toksyczny wpływ na reprodukcję w badaniach na zwierzętach, prawdopodobnie związany z hipoglikemią. U ciężarnych z cukrzycą rekomendowana jest insulinoterapia, a glimepiryd należy niezwłocznie odstawić po potwierdzeniu ciąży lub planowaniu jej, aby zminimalizować ryzyko teratogennego działania hiperglikemii i hipoglikemii na płód. Konieczne jest ścisłe monitorowanie glikemii przez cały okres ciąży. Pacjentki planujące ciążę powinny poinformować lekarza prowadzącego, co umożliwi wczesną zmianę terapii na insulinę.
- Leksykon substancji czynnych
Salicylan dietyloaminy – Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Salicylan dietyloaminy, stosowany miejscowo w preparatach takich jak Reparil Gel N, nie wykazuje działania teratogennego ani embriotoksycznego w dawkach terapeutycznych, jednak brak jest wystarczających danych toksykologicznych na zwierzętach oraz klinicznych u kobiet w ciąży. W związku z tym, stosowanie tej substancji w I trymestrze ciąży jest bezwzględnie przeciwwskazane, a w kolejnych trymestrach należy ograniczyć aplikację do małych powierzchni ciała, nie przekraczając 3 tygodni terapii. Konieczna jest konsultacja lekarska przed rozpoczęciem leczenia oraz ścisłe monitorowanie pacjentki podczas terapii w II i III trymestrze.
aplikacja preparatu, drugi i trzeci trymestr ciąży, działanie embriotoksyczne, działanie niepożądane, działanie teratogenne, karmienie piersią, laktacja, okres rozrodczy, pierwszy trymestr ciąży, preparat miejscowy, profil bezpieczeństwa, przenikanie do mleka kobiecego, Reparil Gel N, salicylan dietyloaminy, toksyczność reprodukcyjna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Esmocard Lyo 2500 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa esmololu chlorowodorku wykazały brak działania teratogennego w modelach zwierzęcych, co sugeruje niskie ryzyko wywoływania wad rozwojowych u płodów. W badaniach na królikach zaobserwowano toksyczność zarodkową objawiającą się zwiększoną resorpcją płodu, jednak efekt ten wystąpił jedynie przy dawkach co najmniej 10-krotnie wyższych niż stosowane terapeutycznie u ludzi, co wskazuje na szeroki margines bezpieczeństwa w dawkowaniu klinicznym. Kompleksowa ocena genotoksyczności, obejmująca testy in vitro i in vivo, nie wykazała działania mutagennego, potwierdzając brak potencjału do uszkodzeń genetycznych. Niemniej jednak, brak jest danych dotyczących wpływu esmololu na płodność oraz okresy okołoporodowy i poporodowy, co stanowi istotną lukę w ocenie bezpieczeństwa reprodukcyjnego leku.
badanie in vitro, badanie in vivo, badanie przedkliniczne, beta-adrenolityk, bezpieczeństwo długoterminowe, działanie kancerogenne, działanie mutagenne, działanie teratogenne, esmolol chlorowodorek, okres okołoporodowy, płodność, potencjał genotoksyczny, potencjał mutagenny, profil bezpieczeństwa, resorpcja płodu, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność zarodkowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Sitagliptin Grindeks 25 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa sytagliptyny wykazały toksyczne efekty wątrobowe i nerkowe u gryzoni jedynie przy ekspozycji ≥58-krotnie przewyższającej dawkę kliniczną, z brakiem niekorzystnych skutków przy 19-krotnym narażeniu, co wskazuje na szeroki margines bezpieczeństwa. U szczurów zaobserwowano nieprawidłowości zębów przy ekspozycji ≥67x, jednak ich kliniczne znaczenie pozostaje nieustalone. U psów przy 23-krotnym narażeniu wystąpiły przemijające objawy toksycznego uszkodzenia układu nerwowego oraz zwyrodnienie mięśni szkieletowych, natomiast przy 6-krotnym narażeniu nie stwierdzono patologii, co również potwierdza bezpieczeństwo stosowania. Badania genotoksyczności nie wykazały potencjału mutagennego, a ocena rakotwórczości wskazała na brak działania u myszy oraz obecność guzów wątroby u szczurów przy bardzo wysokich dawkach (≥58x), prawdopodobnie wtórnych do hepatotoksyczności.
ataksja, badanie histopatologiczne, bezpieczeństwo reprodukcyjne, dyspnea, genotoksyczność, hepatotoksyczność, hipersaliwacja, indeks terapeutyczny, narażenie ustrojowe, neurotoksyczność, nowotwór wątroby, przenikanie do mleka, rak wątroby, rakotwórczość, sytagliptyna, teratogenność, toksyczność matczyna, toksyczność narządowa, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność wątrobowo-nerkowa, tremor, wady wrodzone płodu, zaburzenia postawy, zwyrodnienie mięśni - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Lenalidomide Zentiva 15 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa lenalidomidu wykazały istotne ryzyko teratogenności, potwierdzone zarówno u małp (dawki 0,5-4 mg/kg mc./dobę), jak i królików (3, 10, 20 mg/kg mc./dobę). U potomstwa małp obserwowano liczne wady wrodzone, w tym atrezję odbytu oraz deformacje kończyn, a także zmiany w narządach wewnętrznych. U królików stwierdzono brak płata środkowego płuc oraz przemieszczenie nerek, z wyraźną zależnością od dawki. W badaniach toksyczności przewlekłej u szczurów (75-300 mg/kg mc./dobę przez 26 tygodni) odnotowano odwracalne zwiększenie mineralizacji miedniczek nerkowych, a NOAEL określono na poziomie <75 mg/kg mc./dobę, co odpowiada około 25-krotnej ekspozycji względem ludzi. Lenalidomid nie wykazał działania genotoksycznego w testach in vitro i in vivo, jednak formalne badania rakotwórczości nie zostały przeprowadzone.
atrezja odbytu, atrofia grasicy, atrofia szpiku kostnego, atrofia układu chłonnego, działanie niepożądane, erytrocyt, genotoksyczność, komórkowość szpiku kostnego, krwotok wielonarządowy, lenalidomid, leukopenia, mikrojąderko komórkowe, mineralizacja miedniczek nerkowych, mutacja bakteryjna, pęcherzyk żółciowy, płat środkowy płuca, płytka krwi, polidaktylia, potencjał rakotwórczy, przemieszczenie nerki, stosunek komórek mieloidalnych do erytroidalnych, teratogenność, toksyczność hematologiczna, toksyczność reprodukcyjna, wada przepony, wada wrodzona kończyny, zapalenie przewodu pokarmowego, zastawka przedsionkowo-komorowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Agen 10 10 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa amlodypiny, substancji czynnej leku Agen 10, wykazały istotne informacje dotyczące jej wpływu na rozród i płodność. W modelach zwierzęcych (szczury, myszy) działania niepożądane, takie jak opóźnienie porodu, wydłużenie czasu porodu oraz zmniejszona przeżywalność potomstwa, obserwowano jedynie przy dawkach około 50-krotnie przekraczających maksymalną zalecaną dawkę terapeutyczną dla ludzi (przeliczone na mg/kg masy ciała). W zakresie płodności wyniki były zróżnicowane: pierwsze badanie nie wykazało wpływu amlodypiny przy dawkach do 10 mg/kg/dobę (8-krotnie większych w przeliczeniu na mg/m² niż dawka dla ludzi), natomiast drugie badanie, stosujące dawkę porównywalną do ludzkiej, ujawniło obniżenie stężenia hormonów (FSH, testosteron), zmniejszenie gęstości nasienia, redukcję liczby dojrzałych spermatyd oraz komórek Sertoliego.
amlodypina, bezylan, dawka terapeutyczna, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, gęstość nasienia, hormon folikulotropowy, komórki Sertoliego, maksymalna tolerowana dawka, mutagenność, opóźnienie porodu, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa, przeżywalność potomstwa, spermatydy, testosteron, toksyczność reprodukcyjna, wpływ na płodność, wydłużony poród - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Fraxiparine 9500 j.m. a.Xa/ml
Ocena bezpieczeństwa nadroparyny wapniowej, substancji czynnej Fraxiparine, opiera się na szerokim spektrum badań przedklinicznych, które nie wykazały istotnych zagrożeń dla pacjentów. Stężenie leku wynosi 9500 j.m. AXa/ml w roztworze do wstrzykiwań. Badania farmakologiczne potwierdziły brak negatywnego wpływu na układ sercowo-naczyniowy, oddechowy oraz ośrodkowy układ nerwowy przy dawkach terapeutycznych. Długotrwałe podawanie nie wywołało toksyczności narządowej, co jest istotne dla przewlekłej terapii przeciwzakrzepowej. Testy genotoksyczności in vitro i in vivo, w tym testy mutagenności i aberracji chromosomowych, nie wykazały działania genotoksycznego, a badania karcynogenności na modelach zwierzęcych potwierdziły brak potencjału rakotwórczego.
aberracja chromosomowa, badanie farmakologiczne bezpieczeństwa, działanie genotoksyczne, działanie rakotwórcze, Fraxiparine, jednostki AXa, nadroparyna wapniowa, ośrodkowy układ nerwowy, potencjał karcynogenny, roztwór do wstrzykiwań, rozwój pourodzeniowy, rozwój zarodkowo-płodowy, terapia przeciwzakrzepowa, test mikrojądrowy, test mutagenności, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność reprodukcyjna, układ oddechowy, układ sercowo-naczyniowy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Valsacor 160 mg tabletki powlekane 160 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa walsartanu, obejmujące farmakologię, toksyczność po podaniu wielokrotnym, genotoksyczność oraz potencjalne działanie rakotwórcze, nie wykazały istotnego ryzyka dla ludzi. W badaniach na szczurach dawki toksyczne dla matki (600 mg/kg mc./dobę) spowodowały zmniejszenie przeżycia potomstwa, opóźnienie rozwoju fizjologicznego oraz zmniejszenie przyrostu masy ciała. Dawki te były około 18-krotnie wyższe niż maksymalna zalecana dawka u ludzi (320 mg/dobę dla 60 kg). Walsartan w dawkach 200-600 mg/kg mc./dobę indukował u szczurów zmiany hematologiczne (obniżenie erytrocytów, hemoglobiny, hematokrytu) oraz nefropatię objawiającą się rozrostem kanalików nerkowych i bazofilią. U małp szerokonosych obserwowano podobne, lecz cięższe zmiany, w tym wzrost stężeń mocznika i kreatyniny oraz przerost komórek aparatu przykłębuszkowego, co wiązało się z farmakodynamicznym działaniem leku prowadzącym do długotrwałego niedociśnienia tętniczego.
antagonista receptora angiotensyny II, dojrzewanie nerek, działanie nefrototoksyczne, działanie rakotwórcze, hematokryt, hemodynamika nerek, inhibitor konwertazy angiotensyny, nefropatia, niedociśnienie tętnicze, parametry czerwonokrwinkowe, parametry hematologiczne, profil bezpieczeństwa, przerost komórek aparatu przykłębuszkowego, rozrost kanalików nerkowych, stężenie hemoglobiny, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność reprodukcyjna, walsartan - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Dermocort 1,372 mg/g
Przedkliniczne dane dotyczące bezpieczeństwa stosowania Dermocort (1,372 mg/g hydrokortyzonu, aerozol na skórę) są ograniczone i nie zawierają szczegółowych informacji o toksyczności ostrej, podostrej czy przewlekłej. Brak jest również danych dotyczących toksyczności reprodukcyjnej, kancerogenności oraz wpływu na rozwój płodu. Niemniej jednak, hydrokortyzon jako kortykosteroid o słabym działaniu i niskim stężeniu wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa przy miejscowym stosowaniu, co jest istotne w kontekście oceny ryzyka stosowania tego preparatu.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Bibloc 10 mg
Przedkliniczne badania fumaranu bisoprololu, substancji czynnej leku Bibloc, wykazały przewidywalny i typowy dla beta-adrenolityków profil bezpieczeństwa. Badania farmakologiczne nie ujawniły nieoczekiwanych działań niepożądanych, a toksyczność po podaniu wielokrotnym była zgodna z mechanizmem działania leku, bez istotnych toksyczności narządowych. Testy genotoksyczności in vitro i in vivo nie wykazały mutagenności, a długoterminowe badania rakotwórczości nie potwierdziły zwiększonego ryzyka nowotworów. Wpływ na układy sercowo-naczyniowy, oddechowy i ośrodkowy układ nerwowy potwierdził selektywną blokadę receptorów beta-adrenergicznych, co jest zgodne z oczekiwanym działaniem farmakodynamicznym.
aberracja chromosomowa, badanie farmakologiczne, beta-adrenolityk, blokada receptorów beta, blokada receptorów beta-adrenergicznych, dawka terapeutyczna, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, fumaran bisoprololu, krążenie matczyno-płodowe, mutacja genowa, potencjał mutagenny, przepływ krwi w łożysku, resorpcja płodu, ryzyko nowotworu, selektywny beta-adrenolityk, toksyczność narządowa, toksyczność reprodukcyjna, uszkodzenie DNA, wada rozwojowa, zagrożenie onkogenne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Arthryl 1500 mg
Przeprowadzone badania toksykologiczne siarczanu glukozaminy, substancji czynnej leku Arthryl, wykazały szeroki margines bezpieczeństwa. W badaniach ostrej toksyczności u myszy i szczurów, podanie doustne dawek do 5000 mg/kg mc. (około 200-krotność dawki terapeutycznej 20-25 mg/kg mc.) nie wywołało istotnych objawów toksyczności. Podostre badania u królików (dożylnie, 80 mg/kg mc.), szczurów (doustnie, 240 mg/kg mc.) oraz psów (dożylnie, 300 mg/kg mc.) również nie wykazały znaczących efektów toksycznych. Długoterminowe badania przewlekłej toksyczności u szczurów (52 tygodnie, doustnie, do 2700 mg/kg mc.) i psów (26 tygodni, doustnie, do 2149 mg/kg mc.) potwierdziły brak toksyczności przy dawkach wielokrotnie przekraczających dawkę terapeutyczną.
badania in vitro, badania in vivo, dawka terapeutyczna, embriotoksyczność, mutagenność, podanie domięśniowe, podanie doustne, podanie dożylne, profil bezpieczeństwa, rozwój prenatalny, siarczan glukozaminy, toksyczność ostra, toksyczność podostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, wpływ na rozrodczość - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Potassium Chloride 0,15% + Sodium Chloride 0,9% B. Braun 1,5 g/l + 9 g/l
Preparaty Potassium Chloride 0,15% + Sodium Chloride 0,9% B. Braun (20 mmol/l K+, 154 mmol/l Na+, osmolarność ok. 340 mOsm/l) oraz Potassium Chloride 0,3% + Sodium Chloride 0,9% B. Braun (40 mmol/l K+, 154 mmol/l Na+, osmolarność ok. 380 mOsm/l) zawierają naturalne elektrolity, których biochemiczne właściwości są dobrze poznane. Dane kliniczne dotyczące ich stosowania u kobiet w ciąży i karmiących piersią są ograniczone, a badania na zwierzętach nie dostarczają jednoznacznych informacji o toksyczności reprodukcyjnej. Mimo to, ze względu na naturalne występowanie potasu i sodu w organizmie, preparaty te mogą być stosowane w tych grupach pacjentek, pod warunkiem istnienia wskazań klinicznych oraz zachowania szczególnej ostrożności, zwłaszcza u kobiet ze stanem przedrzucawkowym. Brak jest danych dotyczących wpływu na płodność.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Zafrilla 2 mg
Przedkliniczna ocena bezpieczeństwa dienogestu, substancji czynnej leku Zafrilla, przeprowadzona zgodnie z obowiązującymi standardami, nie wykazała istotnych zagrożeń dla pacjentek stosujących dawkę terapeutyczną 2 mg. Badania toksyczności po podaniu wielokrotnym nie ujawniły niepokojących zmian w parametrach biochemicznych, hematologicznych, histopatologicznych ani fizjologicznych, które mogłyby wskazywać na ryzyko kliniczne. Testy genotoksyczności potwierdziły brak mutagennego i genotoksycznego potencjału dienogestu, a analiza karcynogenności nie wykazała specyficznego ryzyka rakotwórczego, choć podkreślono ogólne ryzyko związane z grupą steroidów płciowych, które mogą stymulować wzrost hormonozależnych tkanek i nowotworów.
badanie przedkliniczne, bezpieczeństwo kliniczne, dienogest, działanie rakotwórcze, genotoksyczność, mutacja chromosomowa, mutacja genowa, nowotwór hormonozależny, parametr biochemiczny, potencjał mutagenny, rozwój płodu, rozwój pourodzeniowy, ryzyko karcynogenne, steroid płciowy, tkanka hormonozależna, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność reprodukcyjna, właściwość genotoksyczna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Borez 2,5 mg
Przedkliniczne badania bisoprololu fumaranu, substancji czynnej leku Borez w dawce 2,5 mg, potwierdzają akceptowalny profil bezpieczeństwa farmakologicznego. Standardowe testy farmakologiczne i toksykologiczne nie wykazały istotnych zagrożeń dla ludzi, w tym przy przewlekłym stosowaniu. Badania genotoksyczności nie ujawniły potencjału mutagennego, a analizy karcynogenności potwierdziły brak działania rakotwórczego, co jest kluczowe dla długoterminowej terapii beta-adrenolitykiem.
- Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Rosuvastatin/Acetylsalicylic acid Teva 20 mg + 100 mg
Produkt leczniczy Rosuvastatin/Acetylsalicylic acid Teva, dostępny w dawkach 5 mg + 100 mg, 10 mg + 100 mg oraz 20 mg + 100 mg, jest bezwzględnie przeciwwskazany w okresie ciąży ze względu na potencjalne ryzyko teratogenne i toksyczne obu substancji czynnych. Rozuwastatyna, inhibitor reduktazy HMG-CoA, może zaburzać biosyntezę cholesterolu niezbędnego dla rozwoju płodu, co potwierdzają badania na zwierzętach wskazujące na ograniczone dowody toksyczności reprodukcyjnej. Kwas acetylosalicylowy (ASA) natomiast, poprzez hamowanie syntezy prostaglandyn, zwiększa ryzyko poronień, wad serca oraz wytrzewienia, zwłaszcza przy stosowaniu we wczesnej ciąży. Mimo że dawki ASA od 50 do 150 mg w II i III trymestrze nie wykazują ryzyka tokolizy, krwawień czy przedwczesnego zamknięcia przewodu tętniczego, stosowanie leku pozostaje przeciwwskazane. W przypadku zajścia w ciążę podczas terapii konieczne jest natychmiastowe przerwanie leczenia.
antykoncepcja, hamowanie syntezy prostaglandyn, inhibitor syntezy prostaglandyn, kwas acetylosalicylowy, laktacja, poronienie, przedwczesne zamknięcie przewodu tętniczego, reduktaza HMG-CoA, rozuwastatyna, tokoliza, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność rozuwastatyny, wada rozwojowa serca, wiek rozrodczy, wytrzewienie, zamknięcie przewodu tętniczego - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Fusacid H (20 mg + 10 mg)/g
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa kremu Fusacid H, zawierającego 20 mg kwasu fusydynowego oraz 10 mg hydrokortyzonu octanu na 1 g produktu, wykazały korzystny profil bezpieczeństwa. Testy farmakologiczne na modelach zwierzęcych (szczury, świnki morskie, myszy, króliki) nie ujawniły toksyczności ani działania teratogennego kwasu fusydynowego w dawkach terapeutycznych. Badania genotoksyczności i potencjału rakotwórczego na szczurach nie wykazały mutagenności ani indukcji zmian nowotworowych. Dodatkowo, podawanie kwasu fusydynowego ciężarnym królikom nie spowodowało zwiększonej częstości poronień, porodów przedwczesnych ani zaburzeń rozwojowych płodów.
badanie farmakologiczne, badanie przedkliniczne, badanie toksykologiczne, bezpieczeństwo farmakologiczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, Fusacid H, genotoksyczność, hydrokortyzon octan, kobieta w ciąży, kwas fusydynowy, poród przedwczesny, poronienie, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, toksyczność reprodukcyjna, zaburzenie rozwojowe, zmiana nowotworowa - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – bicaVera z 4,25% glukozą i wapniem 1,25 mmol/l
Roztwór do dializy otrzewnowej bicaVera z 4,25% glukozą i wapniem 1,25 mmol/l wymaga szczególnej ostrożności przy stosowaniu u kobiet w wieku rozrodczym, ciężarnych oraz karmiących piersią. Brak jest danych klinicznych dotyczących bezpieczeństwa stosowania w ciąży oraz przenikania składników do mleka kobiecego, co wymaga indywidualnej oceny korzyści i ryzyka. Skład roztworu obejmuje m.in. wapnia chlorek dwuwodny (0,1838 g/l), sodu chlorek (5,786 g/l), sodu wodorowęglan (2,940 g/l), magnezu chlorek sześciowodny (0,1017 g/l) oraz glukozę jednowodną (46,75 g/l, odpowiadającą 42,5 g glukozy/l), a stężenia elektrolitów to: Ca 1,25 mmol/l, Na 134 mmol/l, Mg 0,5 mmol/l, Cl 103,5 mmol/l, HCO3 34 mmol/l i glukoza 235,9 mmol/l. Osmolarność teoretyczna roztworu wynosi 509 mOsm/l, a pH 7,4, co może mieć znaczenie w kontekście bezpieczeństwa terapii.
dializa otrzewnowa, elektrolity, glukoza jednowodna, karmienie piersią, leczenie nerkozastępcze, magnezu chlorek sześciowodny, osmolarność teoretyczna, płodność, przenikanie składników leku, roztwór bicaVera, roztwór do dializy otrzewnowej, roztwór glukozy z wapniem, sodu chlorek, sodu wodorowęglan, toksyczność reprodukcyjna, wapnia chlorek dwuwodny, wiek rozrodczy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Diosminex 500 mg
Diosminex 500 mg, zawierający diosminę zmikronizowaną, wykazuje bardzo korzystny profil bezpieczeństwa potwierdzony szerokimi badaniami przedklinicznymi. W badaniach toksyczności ostrej LD50 przekraczała maksymalną dobową dawkę terapeutyczną około 180-krotnie, co wskazuje na niskie ryzyko ostrych działań toksycznych. Toksyczność subchroniczna nie ujawniła efektów toksycznych przy dawkach 35-krotnie wyższych niż terapeutyczne, a badania długookresowe (50 dni) na myszach (620 mg/kg) i szczurach (200 mg/kg) nie wykazały żadnych toksycznych efektów, potwierdzając bezpieczeństwo stosowania diosminy nawet w wysokich dawkach przez dłuższy czas.
badanie farmakologiczne i toksykologiczne, badanie przedkliniczne, dawka terapeutyczna, diosmina zmikronizowana, Diosminex, działanie teratogenne, funkcja reprodukcyjna, karcynogenność, LD50, model zwierzęcy, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, proces nowotworowy, profil bezpieczeństwa, rozwój płodu, toksyczność długookresowa, toksyczność ostra, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność subchroniczna, uszkodzenie materiału genetycznego - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Oxyduo 20 mg + 10 mg
Dane przedkliniczne dotyczące bezpieczeństwa produktu leczniczego Oxyduo, zawierającego oksykodon i nalokson, nie wykazały istotnego wpływu na rozrodczość przy dawkach terapeutycznych. Oksykodon nie powodował niekorzystnych efektów na płodność i rozwój zarodkowy u szczurów do 8 mg/kg masy ciała oraz u królików do 125 mg/kg, choć przy najwyższej dawce odnotowano zwiększoną częstość występowania 27-go kręgu podkrzyżowego. W badaniach przed- i pourodzeniowych u szczurów dawka NOAEL wynosiła 2 mg/kg masy ciała, a wyższe dawki (6 mg/kg) wiązały się z obniżeniem masy ciała potomstwa, bez wpływu na rozwój neurologiczny i zachowanie. Nalokson, podawany doustnie w dużych dawkach (do 800 mg/kg/dobę), nie wykazał działania teratogennego ani toksycznego na zarodek, choć przy bardzo wysokich dawkach obserwowano zwiększoną śmiertelność noworodków, powiązaną z toksycznością u matek.
badanie rakotwórczości, dawka terapeutyczna, działanie klastogenne, działanie rakotwórcze, genotoksyczność, kręg podkrzyżowy, mutagenność, oksykodon i nalokson, profil bezpieczeństwa leku, rakotwórczość, rozwój przed- i pourodzeniowy, rozwój zarodkowy, śmiertelność noworodkowa, toksyczność, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność zarodkowa, uszkodzenie chromosomów, wada rozwojowa, właściwości farmakodynamiczne, wpływ teratogenny - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Nervosol K 1 ml/ml
Dane przedkliniczne dotyczące bezpieczeństwa stosowania leku Nervosol K (płyn doustny 1 ml/ml) są ograniczone i niekompletne. Preparat jest złożonym wyciągiem roślinnym (1:2) zawierającym korzeń kozłka (Valeriana officinalis L.), ziele melisy (Melissa officinalis L.), korzeń arcydzięgla (Angelica archangelica L.), szyszkę chmielu (Humulus lupulus L.) oraz kwiat lawendy (Lavandula angustifolia Miller) w proporcjach 5:5:4:3:3. Brak jest standardowych badań toksykologicznych, takich jak toksyczność ostra i przewlekła, genotoksyczność, karcynogenność, toksyczność reprodukcyjna i rozwojowa oraz wpływ na funkcje fizjologiczne. Jedynym udokumentowanym ostrzeżeniem jest potencjalne ryzyko efektu genotoksycznego i rakotwórczego przy znacznej ekspozycji preparatu na promieniowanie ultrafioletowe (UV), co sugeruje możliwość uszkodzeń DNA lub innych zmian komórkowych indukowanych przez składniki preparatu pod wpływem UV.
badanie toksykologiczne, dane literaturowe, doświadczenie kliniczne, etanol, genotoksyczność, karcynogenność, korzeń arcydzięgla, korzeń kozłka, kwiat lawendy, promieniowanie ultrafioletowe, rozwój nowotworów, szyszka chmielu, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, układ sercowo-naczyniowy, uszkodzenie DNA, ziele melisy - Leksykon substancji czynnych
Sitagliptyna – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Przedkliniczne badania toksykologiczne sitagliptyny wykazały korzystny profil bezpieczeństwa z szerokim marginesem bezpieczeństwa względem ekspozycji klinicznej u ludzi. Poziom NOEL dla sitagliptyny ustalono przy narażeniu około 6-krotnie wyższym niż u ludzi, a dla metforminy – 2,5-krotnie wyższym. Toksyczne efekty na wątrobę i nerki obserwowano u gryzoni przy dawkach przekraczających 58-krotność ekspozycji klinicznej, natomiast przy 19-krotnym narażeniu nie stwierdzono niekorzystnych skutków. U szczurów wykazano zaburzenia rozwoju siekaczy przy dawkach >67-krotnych, jednak brak efektów przy 58-krotnym narażeniu. U psów przy około 23-krotnym narażeniu obserwowano przemijające objawy neurotoksyczne oraz nieznaczne zwyrodnienie mięśni szkieletowych, które nie występowały przy 6-krotnym przekroczeniu ekspozycji klinicznej. Sitagliptyna nie wykazuje genotoksyczności, a potencjał rakotwórczy u myszy jest negatywny; u szczurów zwiększona częstość nowotworów wątroby wiązała się z przewlekłą hepatotoksycznością przy dawkach >58-krotnych, co nie ma istotnego znaczenia klinicznego dla ludzi.
ataksja, badanie histologiczne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, genotoksyczność, hepatotoksyczność, hepatotoksyczność i nefrotoksyczność, miopatia, narażenie ustrojowe, nefrotoksyczność, neurotoksyczność, nowotwór wątroby, profil bezpieczeństwa, sitagliptyna, toksyczność matczyna, toksyczność narządowa, toksyczność reprodukcyjna, wady wrodzone żeber - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Ramlolan 5 mg + 10 mg
Produkt leczniczy Ramlolan, zawierający ramipryl (inhibitor ACE) oraz amlodypinę (antagonista wapnia), jest przeciwwskazany w drugim i trzecim trymestrze ciąży ze względu na udokumentowane toksyczne działanie ramiprylu na płód, takie jak pogorszenie czynności nerek, małowodzie, opóźnienie kostnienia kości czaszki oraz powikłania noworodkowe (niewydolność nerek, niedociśnienie, hiperkaliemia). W pierwszym trymestrze stosowanie ramiprylu nie jest zalecane z powodu potencjalnego, choć niejednoznacznego, ryzyka teratogennego. Amlodypina może być rozważana jedynie w sytuacjach, gdy brak jest bezpieczniejszych alternatyw, a choroba matki stanowi większe zagrożenie niż potencjalne ryzyko leczenia. W przypadku ekspozycji na inhibitory ACE od drugiego trymestru wskazane jest wykonanie badania ultrasonograficznego oceniającego czynność nerek i strukturę czaszki płodu. Po urodzeniu noworodki powinny być monitorowane pod kątem niedociśnienia, skąpomoczu i hiperkaliemii.
amlodypina, antagonista wapnia, antykoncepcja, badanie ultrasonograficzne, czynność nerek płodu, drugi i trzeci trymestr ciąży, działanie teratogenne, hamowanie konwertazy angiotensyny, hiperkaliemia, inhibitor ACE, inhibitor konwertazy angiotensyny, karmienie piersią, lek przeciwnadciśnieniowy, małowodzie, niedociśnienie, niewydolność nerek, odsetek dawki, opóźnienie kostnienia kości czaszki, pierwszy trymestr ciąży, płodność samców, produkt leczniczy złożony, profil bezpieczeństwa, przedział międzykwartylowy, przenikanie do mleka ludzkiego, ramipryl, skąpomocz, terapia przeciwnadciśnieniowa, toksyczność reprodukcyjna, wiek rozrodczy, zmiany biochemiczne plemników - Leksykon substancji czynnych
Azotan fentikonazolu – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Azotan fentikonazolu, stosowany w produktach Gynoxin Optima (krem dopochwowy 20 mg/g, kapsułki dopochwowe 200 mg) oraz Gynoxin Uno (kapsułki dopochwowe 600 mg), wykazuje relatywnie niską toksyczność ostrą, z DL50 wynoszącą 3000 mg/kg mc. przy podaniu doustnym u myszy i szczurów, natomiast niższą toksyczność przy podaniu dootrzewnowym (309–440 mg/kg mc. u szczurów, z różnicami międzypłciowymi). W badaniach wielokrotnego podawania doustnego przez 6 miesięcy u szczurów i psów w dawkach 40, 80 i 160 mg/kg mc./dobę odnotowano dobrą tolerancję, z niewielkim wzrostem masy wątroby i przemijającym wzrostem aktywności AlAT, co sugeruje adaptacyjną hepatotoksyczność. Azotan fentikonazolu nie wykazuje działania mutagennego, co potwierdzono w sześciu badaniach genotoksyczności, a także charakteryzuje się bardzo dobrą tolerancją miejscową na modelach zwierzęcych, w tym u świń karłowatych, bez objawów uczulenia, fototoksyczności czy fotoalergii.
aminotransferaza alaninowa, azotan fentikonazolu, błona śluzowa pochwy, dawka letalna, dystocja, działanie embriotoksyczne, działanie fetotoksyczne, działanie mutagenne, działanie teratogenne, fotoalergia, fototoksyczność, Gynoxin Optima, Gynoxin Uno, hepatotoksyczność, kapsułka dopochwowa, krem dopochwowy, margines bezpieczeństwa, podanie dootrzewnowe, podanie doustne, potencjał mutagenny, świnia karłowata, toksyczność ostra, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność reprodukcyjna, tolerancja miejscowa, uczulenie, wada rozwojowa płodu - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Propofol 1% Fresenius 10 mg/ml
Stosowanie propofolu u kobiet ciężarnych wymaga szczególnej ostrożności ze względu na brak jednoznacznych danych dotyczących bezpieczeństwa oraz zdolność leku do przenikania przez łożysko, co może prowadzić do osłabienia czynności życiowych noworodka. Propofol nie jest zalecany w ciąży, chyba że jest to bezwzględnie konieczne, np. podczas zabiegu przerwania ciąży, gdzie jego stosowanie jest dopuszczalne. Dawkowanie powinno być ograniczone do poniżej 2,5 mg/kg masy ciała przy wprowadzeniu do znieczulenia oraz poniżej 6 mg/kg masy ciała/godzinę przy podtrzymaniu znieczulenia, aby minimalizować ryzyko działań niepożądanych u matki i płodu. Badania na modelach zwierzęcych wskazują na toksyczny wpływ propofolu na reprodukcję, co należy uwzględnić w ocenie bilansu korzyści i ryzyka.
bilans korzyści i ryzyka, czynności życiowe noworodka, dawkowanie leku, działanie niepożądane, karmienie piersią, podtrzymanie znieczulenia, propofol, przenikanie do mleka, przenikanie przez łożysko, przerwanie ciąży, świadoma zgoda pacjenta, test ciążowy, toksyczność reprodukcyjna, znieczulenie, znieczulenie propofolem - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Esotkaleno 2,5 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa prednizonu obejmują ocenę toksyczności ostrej i przewlekłej, wpływu na reprodukcję, potencjału genotoksycznego oraz działania rakotwórczego. W modelu szczurzym LD50 po jednorazowym podaniu wyniosła 240 mg/kg m.c. Toksyczność podostra i przewlekła ujawniła zmiany patologiczne: u szczurów dawka 33 mg/kg m.c. i.p. przez 7-14 dni powodowała uszkodzenia komórek wysp trzustkowych Langerhansa, u królików 2-3 mg/kg m.c./dobę przez 2-4 tygodnie wywoływała uszkodzenie wątroby, a u świnek morskich i psów dawki 0,5-5 mg/kg m.c. i 4 mg/kg m.c. przez kilka tygodni skutkowały martwicą mięśni. Badania genotoksyczności i karcynogenności nie wykazały istotnego ryzyka dla pacjentów.
Prednizolon wykazuje działanie teratogenne w modelach zwierzęcych: u myszy, chomików i królików podawanie w okresie organogenezy powodowało rozszczep wargi i/lub podniebienia, a u szczurów anomalie czaszki, szczęki i języka oraz opóźnienie wzrostu wewnątrzmacicznego. Długotrwałe stosowanie dużych dawek (30 mg/dobę przez ≥4 tygodnie) indukowało odwracalne zaburzenia spermatogenezy utrzymujące się przez kilka miesięcy po zakończeniu terapii. Wyniki te podkreślają konieczność ostrożności w stosowaniu prednizonu u kobiet w ciąży oraz monitorowania funkcji rozrodczych u mężczyzn podczas długotrwałej terapii.
anomalia czaszki, działanie histotoksyczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, glikokortykosteroid, LD50, martwica mięśni, mikroskop elektronowy, mikroskop świetlny, opóźnienie wzrostu wewnątrzmacicznego, potencjał genotoksyczny, potencjał karcynogenny, potencjał mutagenny, prednizolon, prednizon, rozszczep podniebienia, rozszczep wargi, toksyczność ostra, toksyczność podostra, toksyczność reprodukcyjna, uszkodzenie wątroby, wyspy Langerhansa, wzrost wewnątrzmaciczny, zaburzenia spermatogenezy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Biostrepta 15000 j.m. + 1250 j.m.
Przeprowadzone badania przedkliniczne produktu leczniczego Biostrepta, zawierającego 15 000 IU streptokinazy oraz 1 250 IU streptodornazy w formie tabletek ulegających rozpadowi w jamie ustnej, potwierdziły jego korzystny profil bezpieczeństwa. Konwencjonalne testy farmakologiczne nie wykazały niekorzystnych efektów na kluczowe układy organizmu, a badania toksyczności po podaniu wielokrotnym nie ujawniły kumulacyjnych efektów toksycznych. Ponadto, testy genotoksyczności nie wykazały uszkodzeń DNA ani aberracji chromosomowych, co eliminuje ryzyko mutagenności preparatu.
aberracja chromosomowa, badanie farmakologiczne, badanie przedkliniczne, działanie rakotwórcze, efekt toksyczny, genotoksyczność, mutacja, rozwój płodowy, rozwój pourodzeniowy, streptodornaza, streptokinaza, streptokinaza i streptodornaza, tabletka ulegająca rozpadowi w jamie ustnej, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność reprodukcyjna, uszkodzenie DNA, zaburzenie genetyczne