toksyczność reprodukcyjna
Toksyczność reprodukcyjna odnosi się do niepożądanych efektów substancji chemicznych, leków, czynników fizycznych lub biologicznych na funkcje rozrodcze organizmów. Obejmuje zaburzenia płodności u kobiet i mężczyzn, wpływ na przebieg ciąży, rozwój płodu, poród oraz wczesny rozwój potomstwa po urodzeniu.
W medycynie ocena toksyczności reprodukcyjnej stanowi kluczowy element badań przedklinicznych i klinicznych nowych leków. Substancje o potencjale toksyczności reprodukcyjnej klasyfikowane są według kategorii ryzyka dla kobiet ciężarnych (dawniej kategorie FDA: A, B, C, D, X, obecnie zastąpione szczegółowym opisem ryzyka). Toksyczność ta może objawiać się jako działanie teratogenne, embriotoksyczne, fetotoksyczne lub wpływające na laktację.
Mechanizmy toksyczności reprodukcyjnej są zróżnicowane i mogą obejmować: zaburzenia gospodarki hormonalnej (działanie jako dysruptory endokrynne), bezpośrednie uszkodzenie komórek rozrodczych, zaburzenia implantacji zarodka, uszkodzenia DNA, zakłócenia rozwoju narządów płodu czy zmiany epigenetyczne. Szczególne znaczenie kliniczne ma identyfikacja okresów krytycznych rozwoju, w których ekspozycja na dany czynnik niesie największe ryzyko powikłań.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Fordiab 50 mg + 850 mg
Produkt leczniczy Fordiab, zawierający sytagliptynę (50 mg) w skojarzeniu z metforminą (850 mg lub 1000 mg), nie był poddany kompleksowym badaniom przedklinicznym jako preparat złożony, jednak dostępne dane wskazują na korzystny profil bezpieczeństwa. W badaniach na psach, 16-tygodniowa terapia skojarzona nie wykazała dodatkowej toksyczności w porównaniu do monoterapii metforminą. Poziom NOEL dla sytagliptyny wynosił około 6-krotność ekspozycji u ludzi, a dla metforminy około 2,5-krotność. Toksyczność narządowa sytagliptyny obserwowano u gryzoni przy ekspozycji przekraczającej 58-krotność narażenia klinicznego, natomiast neurotoksyczność u psów pojawiła się przy 23-krotnym przekroczeniu ekspozycji, z objawami takimi jak ataksja, drżenie i ślinienie. Nie stwierdzono genotoksyczności, a zwiększona częstość nowotworów wątroby u szczurów przy wysokich dawkach (>58x) była prawdopodobnie wtórna do hepatotoksyczności, co nie ma istotnego znaczenia klinicznego przy marginesie bezpieczeństwa 19-krotności ekspozycji.
ataksja, badanie przedkliniczne, dyspnea, działanie rakotwórcze, ekspozycja ustrojowa, Fordiab, genotoksyczność, hepatotoksyczność, margines bezpieczeństwa, metformina, monoterapia metforminą, nefrotoksyczność, neurotoksyczność, NOEL, profil bezpieczeństwa przedkliniczny, rak wątroby, rozrodczość, rozwój pourodzeniowy, rozwój siekaczy, sytagliptyna, terapia skojarzona, toksyczność matczyna, toksyczność narządowa, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność wątroby, toksyczność wielokrotna, wskaźnik mleko/osocze, zniekształcenie żeber, zwyrodnienie mięśni - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Valsartan Reddy 160 mg
Dane przedkliniczne dotyczące bezpieczeństwa walsartanu wskazują, że podawanie dawek znacznie przekraczających maksymalną zalecaną dawkę u ludzi (320 mg/dobę dla pacjenta 60 kg, co odpowiada dawkom 6-18-krotnie wyższym w mg/kg mc./dobę) prowadzi do istotnych zmian hematologicznych i nefrologicznych u szczurów oraz małp szerokonosych. U dorosłych szczurów obserwowano zmniejszenie liczby erytrocytów, hemoglobiny i hematokrytu, zaburzenia hemodynamiki nerek z niewielkim wzrostem stężenia mocznika oraz zmiany strukturalne w nerkach, takie jak rozrost kanalików i bazofilia. U małp zmiany te były bardziej nasilone, obejmując pełnoobjawową nefropatię z podwyższonym stężeniem mocznika i kreatyniny w surowicy. Przerost komórek aparatu przykłębuszkowego, będący efektem farmakologicznym obniżania ciśnienia tętniczego, występował u obu gatunków, jednak prawdopodobnie nie pojawia się u ludzi stosujących dawki terapeutyczne.
antagonista receptora angiotensyny, bazofilia kanalików nerkowych, ciężarna samica szczura, ciśnienie tętnicze, dawka toksyczna, dojrzewanie nerek, erytrocyt, genotoksyczność, hematokryt, hemodynamika nerek, inhibitor konwertazy angiotensyny, nefropatia, parametr czerwonokrwinkowy, potencjał rakotwórczy, przerost aparatu przykłębuszkowego, rozrost kanalików nerkowych, stężenie hemoglobiny, stężenie kreatyniny, stężenie mocznika, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność wielokrotnego podania, uszkodzenie nerek, zmniejszona przeżywalność - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Levothyroxine Accord 88 mcg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa lewotyroksyny sodowej, przeprowadzone na zwierzętach laboratoryjnych, wykazały bardzo niską toksyczność ostrą po jednorazowym podaniu dużych dawek. W badaniach toksyczności przewlekłej na szczurach i psach zaobserwowano zmiany patologiczne, takie jak hepatopatia, pierwotny zespół nerczycowy oraz adaptacyjne zmiany masy narządów wewnętrznych, jednak występowały one przy dawkach znacznie przekraczających te stosowane klinicznie, co wskazuje na szeroki margines bezpieczeństwa leku Levothyroxine Accord. Brak jest danych dotyczących wpływu lewotyroksyny na płodność, rozwój embrionalny oraz przebieg ciąży i rozwój pourodzeniowy, gdyż odpowiednie badania nie zostały przeprowadzone.
badanie przedkliniczne, dawka terapeutyczna, działanie rakotwórcze, genotoksyczność, hepatopatia, hormon tarczycy, lewotyroksyna, lewotyroksyna sodowa, margines bezpieczeństwa, model zwierzęcy, mutagenność, potencjał karcynogenny, profil bezpieczeństwa leku, terapia zastępcza, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, zespół nerczycowy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Amlodipine Fair-Med 5 mg
Przedkliniczne badania amlodypiny wykazały, że toksyczny wpływ na rozród u zwierząt pojawia się przy dawkach około 50-krotnie wyższych niż stosowane u ludzi (w przeliczeniu na mg/kg masy ciała), manifestując się opóźnieniem porodu, przedłużeniem ciąży oraz obniżoną przeżywalnością noworodków. W dwóch niezależnych badaniach płodności na szczurach, podawanie amlodypiny w dawkach do 10 mg/kg/dobę (8-krotność maksymalnej dawki ludzkiej 10 mg wg mg/m²) nie wykazało negatywnego wpływu na płodność, natomiast w badaniu drugim, przy dawkach porównywalnych do ludzkich, zaobserwowano istotne obniżenie stężenia hormonu folikulotropowego, testosteronu oraz zmniejszenie parametrów spermatogenezy u samców.
amlodypina, amlodypina bezylanu, badanie długoterminowe, dawka porównywalna, dawka terapeutyczna, dojrzałe spermatydy, działanie rakotwórcze, gęstość spermy, hormon folikulotropowy, komórki Sertoliego, maksymalna tolerowana dawka, maksymalna zalecana dawka, mutagenność, opóźnienie porodu, przedłużony okres ciąży, przeżywalność noworodków, testosteron w surowicy, toksyczność reprodukcyjna, właściwości mutagenne, właściwości rakotwórcze, zaburzenia płodności, zmiany genetyczne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Persen Noc 445 mg
Przedkliniczne badania toksykologiczne leku Persen Noc, zawierającego 445 mg suchego wyciągu z korzenia kozłka lekarskiego (Valeriana officinalis L. s.l., radix) o współczynniku DER 3-6:1, wykazały niską toksyczność zarówno po jednorazowym, jak i wielokrotnym podaniu (4-8 tygodni) u gryzoni. Test Amesa przeprowadzony na suchym wyciągu uzyskanym 70% etanolem nie wykazał potencjału mutagennego, co potwierdza bezpieczeństwo genotoksyczne substancji aktywnej. Wyniki te wskazują na relatywnie wysoki profil bezpieczeństwa leku w kontekście toksyczności ostrej, przewlekłej oraz mutagenności.
badanie toksykologiczne, Drug Extract Ratio, działanie rakotwórcze, korzeń kozłka lekarskiego, mutacja genetyczna, olejek eteryczny, rozwój embrionalny, rozwój płodowy, rozwój pourodzeniowy, test Amesa, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, Valeriana officinalis, właściwość mutagenna, wyciąg z kozłka lekarskiego - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Meloxistad 15 mg
Przedkliniczne badania toksykologiczne meloksykamu, substancji czynnej leku Meloxistad, potwierdziły, że jego profil bezpieczeństwa jest zgodny z charakterystyką innych NLPZ. Długotrwałe podawanie dużych dawek u dwóch gatunków zwierząt wywołało typowe działania niepożądane, takie jak choroba wrzodowa żołądka i/lub dwunastnicy, nadżerki błony śluzowej oraz martwica brodawek nerkowych. Wpływ na funkcje rozrodcze obejmował zmniejszenie liczby owulacji, zahamowanie implantacji oraz embriotoksyczność przy dawkach ≥1 mg/kg u szczurów. Nie stwierdzono działania teratogennego przy dawkach do 4 mg/kg u szczurów i 80 mg/kg u królików. Dawki toksyczne przekraczały 5-10-krotnie dawki terapeutyczne stosowane u ludzi (7,5-15 mg), co wskazuje na stosunkowo szeroki margines bezpieczeństwa.
badanie in vitro, badanie in vivo, choroba wrzodowa żołądka i dwunastnicy, działanie mutagenne, działanie teratogenne, embriotoksyczność, inhibitor syntezy prostaglandyn, martwica brodawek nerkowych, meloksykam, nadżerka, niesteroidowy lek przeciwzapalny, profil toksykologiczny, resorpcja zarodka, toksyczność reprodukcyjna, uszkodzenie błony śluzowej, właściwość rakotwórcza, zaburzenie owulacji, zahamowanie implantacji - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – TamisPras Auro 0,4 mg
Przedkliniczne badania toksykologiczne tamsulosyny chlorowodorku obejmowały podanie pojedynczych i wielokrotnych dawek na różnych gatunkach zwierząt (myszy, szczury, psy), wykazując, że profil toksyczności jest zgodny z farmakologicznym działaniem antagonisty receptorów α-adrenergicznych. W badaniach na psach przy bardzo dużych dawkach odnotowano zmiany w zapisie EKG, jednak efekt ten nie ma istotnego znaczenia klinicznego przy dawkach terapeutycznych stosowanych u ludzi. Badania genotoksyczności in vivo i in vitro nie wykazały działania mutagennego, co potwierdza bezpieczeństwo leku pod tym względem.
antagonista receptorów α-adrenergicznych, badania in vitro, badania in vivo, badania przedkliniczne, badanie karcinogenności, badanie toksyczności, działanie mutagenne, działanie toksyczne leku, efekt kardiologiczny, elektrokardiogram, genotoksyczność, hiperprolaktynemia, podwyższony poziom prolaktyny, profil bezpieczeństwa leku, tamsulosyny chlorowodorek, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność substancji, zmiany proliferacyjne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Ambroxol Aflofarm 15 mg/5 ml
Dane przedkliniczne dotyczące ambroksolu chlorowodorku wskazują na niski profil toksyczności ostrej, potwierdzony badaniami na różnych gatunkach zwierząt laboratoryjnych, gdzie dawki do 150 mg/kg u myszy, 50 mg/kg u szczurów, 40 mg/kg u królików oraz 50 mg/kg u psów nie wywołały działań niepożądanych. Ambroksol nie wykazuje toksyczności narządowej, co jest istotne z punktu widzenia bezpieczeństwa klinicznego. W zakresie toksyczności reprodukcyjnej, podanie ambroksolu w dawkach do 3000 mg/kg u szczurów i 200 mg/kg u królików nie wykazało działania embriotoksycznego ani teratogennego, a dawki do 500 mg/kg nie wpływały na płodność szczurów obu płci. W okresie okołoporodowym i po narodzinach, dawka 50 mg/kg nie powodowała działań niepożądanych u potomstwa, natomiast dawka 500 mg/kg wiązała się z niewielkim działaniem toksycznym manifestującym się wolniejszym przyrostem masy ciała oraz mniejszą masą urodzeniową potomstwa.
ambroksol chlorowodorek, dane przedkliniczne, działanie embriotoksyczne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, genotoksyczność, płodność, potencjał karcynogenny, rozwój okołoporodowy, toksyczność matczyna, toksyczność narządowa, toksyczność ostra, toksyczność reprodukcyjna - Leksykon substancji czynnych
Siarka – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
W ocenie przedklinicznego bezpieczeństwa stosowania siarki (sulfur) jako substancji czynnej w preparatach homeopatycznych, takich jak Engystol i Paragrippe, stwierdzono istotny brak kompleksowych danych dotyczących jej profilu bezpieczeństwa. Preparaty te zawierają siarkę w rozcieńczeniach homeopatycznych: Engystol – D4 i D10 (po 37,5 mg na tabletkę), Paragrippe – 5CH (0,6 mg na tabletkę). W charakterystykach produktów leczniczych brak jest udokumentowanych badań przedklinicznych oceniających toksyczność ostrą i przewlekłą, potencjał genotoksyczny, rakotwórczy, wpływ na rozród i rozwój oraz interakcje z innymi substancjami. Wysokie rozcieńczenia homeopatyczne, zwłaszcza powyżej D12/12CH, mogą teoretycznie oznaczać znikome lub nieobecne ilości substancji czynnej, co może tłumaczyć brak danych toksykologicznych.
badanie przedkliniczne, bezpieczeństwo stosowania leku, charakterystyka produktu leczniczego, choroba nerek, choroba wątroby, ciąża, działanie niepożądane, genotoksyczność, karmienie piersią, nadzór nad bezpieczeństwem farmakoterapii, potencjał rakotwórczy, preparat homeopatyczny, profil bezpieczeństwa, rozcieńczenie homeopatyczne, siarka, substancja czynna, toksyczność ostra i przewlekła, toksyczność reprodukcyjna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Naraya 3 mg + 0,02 mg
Badania przedkliniczne produktu leczniczego Naraya, zawierającego 0,02 mg etynyloestradiolu oraz 3 mg drospirenonu, przeprowadzone na zwierzętach laboratoryjnych potwierdziły, że farmakologiczne efekty substancji czynnych mieszczą się w znanym i przewidywanym zakresie działania tych związków. Szczególną uwagę zwrócono na toksyczność reprodukcyjną, gdzie zaobserwowano embriotoksyczność oraz toksyczność płodową, jednak efekty te występowały u gatunków zwierząt specyficznych dla testowanych substancji, co ogranicza bezpośrednią ekstrapolację na populację ludzką. W badaniach na szczurach drospirenon w dawkach przekraczających stosowane u ludzi wpływał na różnicowanie płciowe płodów, natomiast u małp, których fizjologia jest bliższa człowiekowi, nie odnotowano takich efektów.
badanie przedkliniczne, dawka terapeutyczna, drospirenon, działanie embriotoksyczne, działanie farmakologiczne, efekt toksyczny, etynyloestradiol i drospirenon, kombinacja hormonalna, margines bezpieczeństwa, produkt leczniczy, różnicowanie płciowe, różnicowanie płciowe płodów, substancja czynna, tabletka powlekana, toksyczność płodowa, toksyczność reprodukcyjna - Leksykon substancji czynnych
Wapń glubionian – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Wapń glubionian, obecny w preparatach Calcium Polfarmex oraz Calcium Polfarmex o smaku truskawkowym, został poddany szerokim badaniom przedklinicznym oceniającym jego bezpieczeństwo farmakologiczne. Testy obejmowały wpływ na układ sercowo-naczyniowy, oddechowy oraz ośrodkowy układ nerwowy, nie wykazując istotnych działań niepożądanych przy dawkach terapeutycznych. Badania toksyczności przewlekłej na zwierzętach, obejmujące parametry biochemiczne, hematologiczne oraz histopatologię narządów, nie wykazały istotnych nieprawidłowości. Ponadto, testy genotoksyczności (m.in. test Amesa, aberracje chromosomowe, test mikrojądrowy) oraz badania karcinogenności nie potwierdziły działania mutagennego ani rakotwórczego wapnia glubionianu.
aberracja chromosomowa, aktywność genotoksyczna, badanie histopatologiczne, badanie karcinogenności, dawka terapeutyczna, działanie fetotoksyczne, działanie teratogenne, embriotoksyczność, mutagenność, niedobór wapnia, ośrodkowy układ nerwowy, parametr biochemiczny, parametr hematologiczny, potencjał genotoksyczny, potencjał kancerogenny, teratogenność, test Amesa, test mikrojądrowy, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, układ organizmu, układ sercowo-naczyniowy, wapń glubionian, wapń laktobionian - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Latanoprost Timolol Genoptim (50 mcg + 5 mg) /ml
Produkt leczniczy Latanoprost + Timolol Genoptim (50 μg/ml + 5 mg/ml, krople do oczu) zawiera dwie substancje czynne, które mogą wpływać na płodność, ciążę oraz laktację. Brak jest wystarczających danych klinicznych dotyczących bezpieczeństwa stosowania latanoprostu i tymololu u kobiet ciężarnych, a badania przedkliniczne wskazują na potencjalne ryzyko toksycznego wpływu na procesy rozrodcze. Tymolol, będący β-adrenolitykiem, nie jest zalecany w ciąży z powodu ryzyka opóźnienia wewnątrzmacicznego wzrastania płodu oraz możliwości wystąpienia u noworodków objawów beta-blokady, takich jak bradykardia, niedociśnienie tętnicze, niewydolność oddechowa i hipoglikemia. W związku z tym stosowanie produktu w okresie ciąży jest przeciwwskazane, a w przypadku konieczności podania przed porodem, noworodek wymaga ścisłej obserwacji.
beta-blokada, blokada receptorów beta, bradykardia, dysfagia, hipoglikemia, jaskra, krople do oczu, latanoprost, lek β-adrenolityczny, niedociśnienie tętnicze, niewydolność oddechowa, opóźnienie wewnątrzmacicznego wzrastania płodu, punkt łzowy, toksyczność reprodukcyjna, tymolol, wchłanianie ogólnoustrojowe - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Bazetham Retard 0,4 mg
Przedkliniczne badania toksykologiczne tamsulosyny chlorowodorku, substancji czynnej Bazetham Retard, przeprowadzono na myszach, szczurach i psach, obejmując zarówno pojedyncze, jak i wielokrotne dawki. Profil toksyczności odpowiada farmakologicznemu działaniu antagonistów receptorów α1-adrenergicznych. W badaniach na psach odnotowano zmiany w zapisie EKG przy bardzo dużych dawkach, jednak nie mają one znaczenia klinicznego dla dawek terapeutycznych (0,4 mg). Ocena genotoksyczności in vivo i in vitro nie wykazała istotnych właściwości mutagennych, co wskazuje na brak ryzyka uszkodzenia DNA przy stosowaniu leku.
antagonista receptora adrenergicznego alfa1, badanie genotoksyczności, badanie in vitro, badanie in vivo, badanie toksyczności, dawka terapeutyczna, EKG, genotoksyczność, hiperprolaktynemia, karcynogenność, łagodny rozrost gruczołu krokowego, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa leku, stężenie prolaktyny, tamsulosyny chlorowodorek, toksyczność reprodukcyjna, zapis elektrokardiograficzny - Leksykon substancji czynnych
Solidago virga aurea – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Preparat leczniczy Santaherba zawiera Solidago virga aurea D3 w stężeniu 3,33 ml na 100 ml produktu, jednakże nie dysponuje danymi przedklinicznymi dotyczącymi bezpieczeństwa stosowania tej substancji. W skład produktu wchodzi łącznie jedenaście substancji czynnych, w tym rozcieńczenia homeopatyczne takie jak D3 i D4, a także ekstrakty roślinne (TM). Produkt dostępny jest w formie kropli doustnych zawierających 39,5% (v/v) etanolu jako substancję pomocniczą. Brak badań toksykologicznych obejmujących toksyczność ostrą, przewlekłą, genotoksyczność, rakotwórczość oraz wpływ na rozrodczość i rozwój stanowi istotne ograniczenie w ocenie bezpieczeństwa stosowania Santaherba.
Adrenalinum, badanie przedkliniczne, badanie toksykologiczne, Belladonna, crataegus oxyacantha, ephedra vulgaris, galeopsis ochroleuca, genotoksyczność, Ipeca, krople doustne, Lobelia inflata, rakotwórczość, rozcieńczenie homeopatyczne, Sambucus nigra, Solidago virga aurea, Stramonium, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, Yerba santa, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Human Albumin Grifols 20% 200 mg/ml
Albumina ludzka, będąca naturalnym składnikiem osocza, wykazuje profil bezpieczeństwa potwierdzony zarówno danymi przedklinicznymi, jak i wieloletnim doświadczeniem klinicznym. Badania toksyczności po jednokrotnym podaniu u zwierząt nie wykazały dawek toksycznych ani letalnych, a objawy ostrej toksyczności nie zostały zaobserwowane. Ze względu na powstawanie przeciwciał przeciwko albuminie ludzkiej u zwierząt, standardowe badania toksyczności po wielokrotnym podaniu są metodologicznie niewykonalne. Ponadto, brak jest dowodów na toksyczne działanie na zarodek i płód oraz na mutagenność i onkogenność preparatu Human Albumin Grifols 20%, który zawiera 200 g/l białka całkowitego, z czego co najmniej 95% stanowi albumina ludzka.
albumina fizjologiczna, albumina ludzka, badanie przedkliniczne, badanie toksyczności, białko całkowite, białko heterologiczne, dawka letalna, dawka toksyczna, działanie mutagenne, działanie niepożądane, działanie onkogenne, działanie rakotwórcze, działanie toksyczne, kancerogeneza, kancerogenność, model zwierzęcy, mutacja genetyczna, mutagenność, osocze ludzkie, potencjał mutagenny, profil bezpieczeństwa, roztwór do infuzji, rozwój embrionalny, rozwój płodowy, toksyczność ostra, toksyczność po wielokrotnym podaniu, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Ketrel 100 mg
Kwetiapina (Ketrel) stosowana u kobiet w wieku rozrodczym, w ciąży oraz karmiących piersią wymaga szczegółowej oceny ryzyka i korzyści. Dane kliniczne obejmujące 300-1000 zakończonych ciąż nie wykazują jednoznacznego zwiększenia ryzyka wad rozwojowych przy stosowaniu kwetiapiny w pierwszym trymestrze, jednak badania przedkliniczne wskazują na potencjalną toksyczność reprodukcyjną. Szczególną ostrożność należy zachować w trzecim trymestrze ciąży, gdyż noworodki mogą wykazywać objawy pozapiramidowe, zespoły odstawienne, zaburzenia napięcia mięśniowego, drżenia, nadmierną senność, zaburzenia oddechowe oraz problemy z karmieniem. W związku z tym konieczne jest ścisłe monitorowanie noworodków po ekspozycji na lek w ostatnim trymestrze.
badanie przedkliniczne, drżenie mięśniowe, hipertonia, hipotonia, karmienie piersią, kwetiapina, kwetiapina w ciąży, lek przeciwpsychotyczny, nadmierna senność, objawy pozapiramidowe, pierwszy trymestr ciąży, prolaktyna, receptor dopaminergiczny, toksyczność reprodukcyjna, trzeci trymestr ciąży, wady rozwojowe, wsparcie oddechowe, zaburzenia układu pozapiramidowego, zaburzenie napięcia mięśniowego, zaburzenie oddechowe, zespół odstawienny - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Alfadiol 1 mcg
Badania przedkliniczne alfakalcydolu wykazały, że mediana dawki letalnej (LD50) u myszy wynosi 440 μg/kg po podaniu doustnym oraz 52 μg/kg po podaniu dożylnym, co wskazuje na relatywnie wysoki potencjał toksyczności, zwłaszcza przy podaniu dożylnym. Dla porównania, kalcytriol charakteryzuje się wyższymi wartościami LD50: 1350 μg/kg (doustnie u myszy) i 105 μg/kg (dożylnie u szczurów). W badaniach reprodukcyjnych na szczurach i królikach dawki alfakalcydolu 0,3 i 0,9 μg/kg powodowały zmniejszenie liczebności miotów oraz obniżenie masy urodzeniowej potomstwa, jednak bez obserwacji zaburzeń rozwojowych, co sugeruje wpływ na parametry rozrodcze bez teratogenności.
aktywna postać witaminy D, alfakalcydol, działanie mutagenne, kalcytriol, margines bezpieczeństwa, mediana dawki letalnej, monitorowanie pacjenta, parametr rozrodczy, podanie dożylne, potencjał mutagenny, potencjał mutagenny i karcynogenny, ryzyko onkogenne, toksyczność ostra, toksyczność reprodukcyjna, zaburzenie rozwojowe - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Sylicynar 28,6 mg + 140 mg
Produkt leczniczy Sylicynar, zawierający 140 mg wyciągu suchego z ziela karczocha (Cynarae herbae extractum, DER 3-7:1) oraz 28,6 mg wyciągu suchego z łuski ostropestu (Silybi mariani fructus extractum, DER 20-34:1), nie był poddany bezpośrednim badaniom toksykologicznym. Ocena bezpieczeństwa opierała się na analizie charakterystyki toksykologicznej poszczególnych substancji czynnych, obejmującej badania farmakologiczne, toksyczność po podaniu wielokrotnym, potencjał genotoksyczny, rakotwórczy oraz wpływ na reprodukcję. Wyniki tych analiz nie wykazały istotnych zagrożeń dla pacjentów przy stosowaniu zgodnym z zaleceniami dawkowania.
analiza toksykologiczna, badania farmakologiczne, badania przedkliniczne, benzoesan sodu, czerń brylantowa, czerwień koszenilowa, działanie rakotwórcze, genotoksyczność, potencjał genotoksyczny, środki ostrożności, substancja pomocnicza, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność wielokrotnego podania, wyciąg z łuski ostropestu, wyciąg z ziela karczocha - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Glurenorm 30 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa glikwidonu wykazały bardzo niski potencjał toksyczny substancji. W badaniach toksyczności ostrej doustnej LD50 przekraczała 10 g/kg masy ciała u myszy, szczurów, królików i psów, natomiast dożylna LD50 u szczurów wynosiła 144-180 mg/kg. Długoterminowe podawanie doustne w dawkach do 200 mg/kg/dobę (18 miesięcy) oraz do 1000 mg/kg/dobę (6 miesięcy) u szczurów, a także do 20 mg/kg/dobę u psów przez 18 miesięcy, nie wykazało istotnych działań niepożądanych. Testy genotoksyczności (m.in. test Amesa, test mikrojądrowy, test aberracji chromosomowych) nie potwierdziły mutagenności ani klastogenności glikwidonu. Dodatkowo, badania karcynogenności na myszach i szczurach nie wykazały potencjału nowotworotwórczego substancji.
aberracja chromosomowa, chomik chiński, dawka letalna, działanie klastogenne, działanie mutagenne, działanie niepożądane, genotoksyczność, glikwidon, hipoglikemia, karcynogenność, LD50, obrót kostny, sonda żołądkowa, szpik kostny, teratogenność, test Amesa, test mikrojądrowy, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność rozwojowa, toksyczność subchroniczna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Dipper-Mono 160 mg
Analiza danych nieklinicznych dotyczących walsartanu, obejmująca badania farmakologiczne, toksyczności po podaniu wielokrotnym, genotoksyczności oraz potencjalnego działania rakotwórczego, nie wykazała istotnego zagrożenia dla organizmu ludzkiego. W badaniach na szczurach podawanie toksycznych dawek (600 mg/kg mc./dobę) w ostatnich dniach ciąży i laktacji powodowało u potomstwa zmniejszoną przeżywalność, niższą masę ciała oraz opóźniony rozwój, przy dawkach około 18-krotnie wyższych niż maksymalna zalecana u ludzi (320 mg/dobę dla 60 kg). Walsartan w dawkach 200-600 mg/kg mc. u szczurów i małp szerokonosych wywoływał zmiany w hemodynamice nerek, w tym zwiększenie stężenia mocznika i kreatyniny, rozrost kanalików nerkowych oraz nefropatię, a także rozrost komórek aparatu przykłębuszkowego, co jest efektem farmakologicznym związanym z przewlekłym niedociśnieniem tętniczym. Zmiany te nie mają jednak istotnego znaczenia klinicznego u ludzi stosujących dawki terapeutyczne.
antagonista receptora angiotensyny, aparat przykłębuszkowy, badanie farmakologiczne, dane niekliniczne, dawka toksyczna, dojrzewanie nerek, działanie rakotwórcze, ekspozycja ogólnoustrojowa, genotoksyczność, hemodynamika nerek, inhibitor konwertazy angiotensyny, kanaliki nerkowe, kreatynina, nefropatia, niedociśnienie tętnicze, parametry czerwonokrwinkowe, stężenie mocznika, toksyczność reprodukcyjna, uszkodzenie nerek, walsartan - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Liść Mięty pieprzowej –
Liść mięty pieprzowej (Mentha piperita L., folium) jako surowiec zielarski stosowany w tradycyjnej medycynie roślinnej nie przeszedł standardowych badań przedklinicznych typowych dla leków syntetycznych. W dokumentacji produktu leczniczego zawierającego 1 g liścia mięty pieprzowej na 1 g produktu, stosowanego w formie ziół do zaparzania, brak jest danych dotyczących toksyczności reprodukcyjnej, genotoksyczności oraz potencjału rakotwórczego. Nie wykonano badań oceniających wpływ na płodność, rozwój zarodka i płodu, przebieg ciąży, rozwój pourodzeniowy, uszkodzenia DNA, aberracje chromosomowe, mutacje genowe ani indukcję nowotworów po długotrwałej ekspozycji na składniki surowca.
aberracja chromosomowa, badanie przedkliniczne, badanie toksykologiczne, genotoksyczność, lek syntetyczny, liść mięty pieprzowej, medycyna roślinna, Mentha piperita, mutacja genowa, napar ziołowy, potencjał kancerogenny, produkt leczniczy, rozwój pourodzeniowy, rozwój zarodkowo-płodowy, surowiec zielarski, toksyczność reprodukcyjna, uszkodzenie DNA - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Ristidic 1,5 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa rywastygminy (substancji czynnej leku Ristidic) wykazały, że toksyczność po podaniu wielokrotnym u szczurów, myszy i psów była związana wyłącznie z nasilonym działaniem farmakologicznym, bez wykrycia toksyczności narządowej. Testy genotoksyczności, przeprowadzone in vitro i in vivo, potwierdziły brak mutagenności w dawkach terapeutycznych, mimo pozytywnego wyniku testu aberracji chromosomalnych przy dawkach 104-krotnie przekraczających ekspozycję kliniczną. Badania rakotwórczości na szczurach i myszach nie wykazały działania karcynogennego przy maksymalnych tolerowanych dawkach, które odpowiadały około 6-krotnej dawce maksymalnej stosowanej u ludzi (12 mg/dobę). W zakresie toksyczności reprodukcyjnej i rozwojowej nie stwierdzono działania teratogennego ani negatywnego wpływu na płodność u szczurów i królików, mimo przenikania substancji przez łożysko i do mleka matki.
aberracja chromosomalna, badania przedkliniczne, błona śluzowa, droga doustna, działanie drażniące, działanie farmakologiczne, działanie mutagenne, działanie niepożądane, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, ekspozycja kliniczna, limfocyty obwodowe, podrażnienie oczu, potencjał genotoksyczny, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, rywastygmina, test mikrojąderkowy, toksyczność narządowa, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność reprodukcyjna, zalecana dawka - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Doxepin Teva 10 mg
Przedkliniczne badania toksyczności doksepiny, przeprowadzone na modelach zwierzęcych, wykazały brak działania teratogennego przy dawkach do 25 mg/kg masy ciała na dobę podawanych doustnie przez okres 8-9 miesięcy. Parametry reprodukcyjne, takie jak wielkość miotów, liczba żywych urodzeń oraz przebieg laktacji, nie uległy zmianie, co wskazuje na brak negatywnego wpływu leku na rozwój płodu i funkcje reprodukcyjne samic. Droga podania w badaniach odpowiadała stosowanej u ludzi, co zwiększa wiarygodność wyników w kontekście klinicznym.
- Leksykon substancji czynnych
Wyciąg z ziela karczocha – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Dane przedkliniczne dotyczące bezpieczeństwa stosowania wyciągu z ziela karczocha (Cynarae scolymus L.) są ograniczone i nie obejmują kompleksowych badań toksykologicznych. Analiza toksyczności produktów leczniczych zawierających ten wyciąg, takich jak Sylicynar (140 mg wyciągu suchego z ziela karczocha, DER 3-7:1, ekstrahent: woda, oraz 28,6 mg wyciągu z łuski ostropestu) oraz Raphacholin C (47 mg wyciągu gęstego, DER 2-4:1, rozpuszczalnik: etanol 50% V/V), wskazuje na brak istotnych zagrożeń toksykologicznych przy stosowaniu zgodnym z zaleceniami. Ocena bezpieczeństwa opierała się na badaniach toksyczności po podaniu wielokrotnym, genotoksyczności, potencjalnym działaniu rakotwórczym oraz wpływie na reprodukcję, nie wykazując istotnych negatywnych efektów w tych obszarach.
analiza toksykologiczna, badanie farmakologiczne, badanie toksyczności, charakterystyka toksykologiczna, Cynarae scolymus, działanie rakotwórcze, ekstrakt z ziela karczocha, etanol 50%, funkcja rozrodcza, genotoksyczność, karcynogenność, ocena toksyczności, produkt leczniczy, profil toksykologiczny, rozpuszczalnik ekstrakcyjny, rozwój płodu, substancja czynna, suchy wyciąg z ostropestu, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność reprodukcyjna, wyciąg z ziela karczocha, zagrożenie toksykologiczne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Levomine midi 30 mcg + 125 mcg
Przedkliniczna ocena bezpieczeństwa leku Levomine midi, zawierającego 30 µg etynyloestradiolu i 125 µg lewonorgestrelu, wykazała brak niespodziewanych efektów toksycznych. Badania toksyczności ogólnej, genotoksyczności oraz wpływu na reprodukcję potwierdziły, że obserwowane zmiany mieszczą się w zakresie oczekiwanych efektów farmakologicznych wynikających z działania hormonalnego obu składników. Testy mutagenności i genotoksyczności nie wykazały potencjału do uszkodzeń genetycznych, a wpływ na płodność i rozwój zarodkowy był zgodny z profilem działania hormonów płciowych zawartych w preparacie.
doustny środek antykoncepcyjny, efekt farmakologiczny, estrogen, etynyloestradiol, genotoksyczność, kombinacja hormonalna, Levomine midi, lewonorgestrel, nowotwór hormonozależny, płodność, potencjał rakotwórczy, progestagen, rozwój płodowy, rozwój postnatalny, rozwój zarodkowy, steroid płciowy, test mutagenności, tkanka hormonozależna, toksyczność ogólna, toksyczność reprodukcyjna, właściwość kancerogenna - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Sigletic 100 mg
Sytagliptyna (Sigletic) nie powinna być stosowana u kobiet w ciąży ze względu na brak wystarczających danych klinicznych potwierdzających bezpieczeństwo oraz wyniki badań przedklinicznych wskazujące na toksyczny wpływ na reprodukcję przy wysokich dawkach. Lekarz powinien poinformować pacjentki o przeciwwskazaniu do stosowania leku w okresie ciąży, zalecić skuteczną antykoncepcję oraz natychmiastowe zgłoszenie planowanej lub podejrzewanej ciąży. W przypadku planowania ciąży należy rozważyć alternatywne, bezpieczniejsze metody kontroli glikemii. Brak jest danych dotyczących wpływu sytagliptyny na płodność u ludzi, jednak badania na zwierzętach nie wykazały negatywnego wpływu na zdolności rozrodcze.
- Leksykon substancji czynnych
Ginkgolidy – Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Ginkgolidy, aktywne składniki suchego wyciągu z liści Ginkgo biloba, obecne w preparacie Ginkoflav Med (80 mg wyciągu zawierającego 2,2-2,7 mg ginkgolidów A, B i C na kapsułkę), wykazują działanie przeciwpłytkowe, co zwiększa ryzyko krwawień u kobiet w ciąży i rozwijającego się płodu. Ze względu na brak wystarczających danych klinicznych oraz potencjalne zagrożenia dla homeostazy ciążowej, stosowanie ginkgolidów jest bezwzględnie przeciwwskazane w okresie ciąży. Ponadto, brak jest jednoznacznych danych dotyczących przenikania ginkgolidów do mleka matki, co uniemożliwia ocenę bezpieczeństwa ich stosowania podczas laktacji, a potencjalne ryzyko hemostatyczne u niemowląt stanowi podstawę do odradzania stosowania tych preparatów u kobiet karmiących piersią.
agregacja płytek krwi, antykoncepcja, działanie przeciwpłytkowe, ginkgo biloba, ginkgolidy, hemostaza, homeostaza, krwawienie okołoporodowe, przenikanie do mleka matki, standaryzowany wyciąg roślinny, suchy wyciąg z miłorzębu japońskiego, toksyczność reprodukcyjna, wpływ na płodność, zaburzenia krzepnięcia krwi - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Miflonide Breezhaler 200 mcg
Przedkliniczne badania toksykologiczne budezonidu, substancji czynnej leku Miflonide Breezhaler (dawki inhalacyjne 200 µg i 400 µg), wykazały brak istotnego zagrożenia toksycznego przy stosowaniu wielokrotnym w dawkach terapeutycznych. Kompleksowa ocena mutagenności in vitro i in vivo potwierdziła brak właściwości mutagennych. W badaniach rakotwórczości zaobserwowano wzrost częstości guzów wątroby u samców szczurów przy dawkach ≥ 25 µg/kg mc./dobę podawanych doustnie, co jest efektem typowym dla glikokortykosteroidów i nie specyficznym dla budezonidu. Wpływ na reprodukcję i rozwój płodu był zależny od drogi podania i dawki: podskórne podawanie u szczurów i królików wiązało się z działaniem teratogennym i toksycznym, natomiast inhalacyjne podanie u szczurów w dawce 0,25 µg/kg mc. nie wykazało działania teratogennego.
acetonid triamcynolonu, badanie przedkliniczne, bezpieczeństwo reprodukcyjne, budezonid, dawka mikrogramowa, dawka progowa, działanie teratogenne, glikokortykosteroid, guz wątroby, in vitro, in vivo, kortykosteroid wziewny, margines ekspozycji, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, prednizolon, rozwój przedpourodzeniowy, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność reprodukcyjna, wpływ na płodność - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Yasminelle 3 mg + 0,02 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa drospirenonu (3 mg) i etynyloestradiolu (0,02 mg), substancji czynnych w produkcie leczniczym Yasminelle, wykazały, że ich działanie farmakologiczne mieści się w znanym i przewidywalnym zakresie. Nie zaobserwowano nieoczekiwanych efektów wykraczających poza znane spektrum aktywności tych związków. Analiza toksyczności reprodukcyjnej ujawniła działanie toksyczne wobec zarodków i płodów u zwierząt laboratoryjnych, jednak efekt ten wykazywał specyficzność gatunkową, co ogranicza bezpośrednią ekstrapolację na ludzi. W badaniach na szczurach dawki drospirenonu przekraczające stosowane w Yasminelle wywołały zmiany w różnicowaniu płciowym płodów, natomiast u małp nie zaobserwowano takich efektów, co dodatkowo potwierdza różnice gatunkowe.
badanie przedkliniczne, badanie przedkliniczne bezpieczeństwa, dawka terapeutyczna, drospirenon i etynyloestradiol, efekt farmakologiczny, margines bezpieczeństwa, mechanizm toksyczności, profil bezpieczeństwa, różnicowanie płciowe, ryzyko środowiskowe, specyficzność gatunkowa, substancja czynna, toksyczność reprodukcyjna, Yasminelle, zagrożenie środowiskowe - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Sandostatin 100 mcg/ml
Oktreotyd (Sandostatin) stosowany u kobiet w ciąży i karmiących piersią wymaga szczególnej ostrożności. Dane kliniczne obejmujące mniej niż 300 przypadków wskazują, że większość ekspozycji miała miejsce w pierwszym trymestrze, przy dawkach od 100 do 1200 µg/dobę (podskórnie) lub 10-40 mg/miesiąc (Sandostatin LAR). Wady wrodzone wystąpiły w około 4% przypadków, jednak bez dowodów na związek przyczynowy z lekiem. Badania przedkliniczne nie wykazały toksycznego wpływu na reprodukcję, ale ze względu na brak jednoznacznych danych oraz zasadę ostrożności, stosowanie oktreotydu w ciąży jest przeciwwskazane. Brak jest danych dotyczących przenikania leku do mleka kobiecego, jednak badania na zwierzętach potwierdziły jego obecność w mleku, co skutkuje przeciwwskazaniem do karmienia piersią podczas terapii.
akromegalia, antykoncepcja, badanie przedkliniczne, działanie teratogenne, mleko kobiece, monitorowanie ciąży, oktreotyd, podanie podskórne, przeciwwskazanie do karmienia piersią, Sandostatin, Sandostatin LAR, toksyczność reprodukcyjna, wada wrodzona, wiek rozrodczy, zaburzenie płodności, zstąpienie jąder - Leksykon substancji czynnych
łupina nasienna babki jajowatej – Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Łupina nasienna babki jajowatej (Plantago ovata Forssk., P. ispaghula Roxb., seminis tegumentum), będąca składnikiem aktywnym preparatu Mucofalk O (3,25 g łupiny na 5 g saszetkę), nie posiada wystarczających danych dotyczących wpływu na płodność u ludzi. Dostępne informacje kliniczne obejmują mniej niż 300 przypadków stosowania u kobiet w ciąży, co wskazuje na ograniczoną wiedzę o bezpieczeństwie tego preparatu w okresie ciąży. Badania na modelach zwierzęcych nie dostarczyły jednoznacznych danych dotyczących toksyczności reprodukcyjnej. Ponadto, preparat zawiera substancje pomocnicze, takie jak sacharoza (0,5 g/saszetkę) oraz sód (3,9 mmol/90 mg/saszetkę), które mogą mieć znaczenie kliniczne u niektórych pacjentek. W związku z tym, stosowanie Mucofalk O w ciąży i podczas laktacji powinno być rozważane wyłącznie po wyczerpaniu możliwości modyfikacji diety i przy klinicznej konieczności, z uwzględnieniem stosunku korzyści do ryzyka.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Doreta 37,5 mg + 325 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa produktu leczniczego Doreta, zawierającego 37,5 mg tramadolu chlorowodorku oraz 325 mg paracetamolu, wykazały brak działania teratogennego u potomstwa szczurów przy dawkach terapeutycznych. Działania embriotoksyczne i fetotoksyczne zaobserwowano jedynie przy dawkach toksycznych dla matki, wynoszących 50/434 mg/kg tramadolu/paracetamolu, co stanowi 8,3-krotność maksymalnej dawki terapeutycznej u ludzi. Objawiały się one zmniejszeniem masy ciała płodu oraz zwiększoną częstością występowania nadliczbowych żeber. Niższe dawki (10/87 oraz 25/217 mg/kg) nie wykazywały toksycznego wpływu na zarodek i płód. Produkt nie był poddany kompleksowym badaniom w zakresie rakotwórczości, mutagenności oraz wpływu na płodność, jednak dostępne dane dotyczące poszczególnych składników wskazują na brak takich zagrożeń w dawkach terapeutycznych.
badania mutagenności, badania rakotwórczości, chlorowodorek tramadolu, dane przedkliniczne, dawka terapeutyczna, działanie teratogenne, genotoksyczność, hepatotoksyczność, lek złożony, mutagenność i rakotwórczość, nadliczbowe żebra, paracetamol, potencjał onkogenny, profil bezpieczeństwa leku, przenikanie przez łożysko, toksyczność embrionalna i płodowa, toksyczność matczyna, toksyczność reprodukcyjna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Agapurin SR 600 600 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa pentoksyfiliny, substancji czynnej leku Agapurin SR 600, wykazały niską toksyczność ostrą z wartościami LD50 wynoszącymi 1385 mg/kg m.c. (myszy, doustnie), 1770 mg/kg m.c. (szczury, doustnie) oraz 230 mg/kg m.c. (szczury, dożylnie). W badaniach toksyczności przewlekłej, podawanie pentoksyfiliny w dawkach do 1000 mg/kg m.c./dobę u szczurów oraz do 100 mg/kg m.c./dobę u psów przez okres roku nie wywołało toksycznego uszkodzenia narządów. Natomiast dawki przekraczające 320 mg/kg m.c./dobę u psów przez 12 miesięcy indukowały objawy toksyczne, takie jak zaburzenia koordynacji, niewydolność krążenia, krwawienia, obrzęk płuc oraz obecność komórek olbrzymich w jądrach. Badania reprodukcyjne na czterech gatunkach zwierząt nie wykazały działania teratogennego, embriotoksycznego ani negatywnego wpływu na płodność i rozwój okołoporodowy, choć bardzo wysokie dawki zwiększały śmiertelność wewnątrzmaciczną płodów u szczurów.
Agapurin SR, dawka śmiertelna 50, działanie embriotoksyczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, niewydolność krążenia, obrzęk płuc, pentoksyfilina, potencjał mutagenny, proces reprodukcyjny, test Amesa, toksyczne uszkodzenie narządów, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, wada rozwojowa płodu, zgon wewnątrzmaciczny płodu - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Liv 52 –
Preparat ziołowy Liv.52 został poddany szerokim badaniom przedklinicznym oceniającym jego profil bezpieczeństwa, obejmującym toksyczność ostrą, przewlekłą, toksyczność rozwojową oraz potencjał mutagenny. W badaniach toksyczności ostrej podawano dawki do 5000 mg/kg m.c. szczurom i królikom, nie obserwując dawki śmiertelnej, co wskazuje na bardzo niski profil toksyczności. Długotrwałe podawanie doustne w dawkach 1000-3000 mg/kg m.c. przez 9 miesięcy nie wywołało działań niepożądanych ani zmian masy ciała u szczurów. Badania rozwojowe u szczurów nie wykazały embriotoksyczności ani teratogenności, a analiza parametrów rozwojowych matek i płodów potwierdziła bezpieczeństwo stosowania w okresie ciąży i laktacji.
badanie in vitro, badanie in vivo, badanie rakotwórczości, dawka śmiertelna, długotrwała ekspozycja, doświadczenie kliniczne, działanie embriotoksyczne, działanie genotoksyczne, działanie mutagenne, działanie niepożądane, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, erytrocyty ssaków, maksymalna dawka tolerowana, minimalna dawka śmiertelna, mutacje letalne, potencjalne zagrożenia, preparat ziołowy, rozwój płodu, test Amesa, test mikrojądrowy, toksyczność jednorazowa, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność wielokrotna - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – AulinDol 30 mg/g
Nimesulid w postaci żelu (30 mg/g, AulinDol) wymaga ostrożności przy stosowaniu u kobiet w wieku rozrodczym, w ciąży oraz karmiących piersią. Brak jest wystarczających danych klinicznych dotyczących bezpieczeństwa miejscowego stosowania nimesulidu w tych grupach, dlatego lek nie jest zalecany w ciąży i podczas laktacji, chyba że korzyści przewyższają ryzyko. W przypadku konieczności terapii należy stosować najniższą skuteczną dawkę przez możliwie najkrótszy czas, ograniczając powierzchnię aplikacji. Pacjentki powinny być poinformowane o konieczności natychmiastowego zgłoszenia niepokojących objawów. Dane przedkliniczne wskazują na potencjalny toksyczny wpływ nimesulidu podawanego ogólnoustrojowo na funkcje reprodukcyjne, co jest istotne przy długotrwałym stosowaniu u kobiet planujących ciążę.
- Leksykon substancji czynnych
Metoklopramid – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Metoklopramid, substancja o działaniu przeciwwymiotnym i prokinetycznym, wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa potwierdzony licznymi badaniami przedklinicznymi na modelach zwierzęcych. Badania farmakologiczne i toksykologiczne nie wykazały istotnych nieprawidłowości ani toksyczności przy podawaniu wielokrotnych dawek porównywalnych z dawkami terapeutycznymi stosowanymi u ludzi. Testy genotoksyczności, obejmujące mutacje genowe, aberracje chromosomowe oraz uszkodzenia DNA, nie potwierdziły działania genotoksycznego metoklopramidu. Ponadto, badania rakotwórczości nie wykazały zwiększonego ryzyka nowotworów, a długoterminowe obserwacje zwierząt nie wskazały na potencjał rakotwórczy substancji.
aberracja chromosomowa, badanie farmakologiczne, badanie toksykologiczne, charakterystyka produktu leczniczego, dawka terapeutyczna, działanie prokinetyczne, działanie przeciwwymiotne, funkcja rozrodcza, genotoksyczność, metoklopramid, mutacja genowa, potencjał rakotwórczy, rakotwórczość, rozwój embrionalny, rozwój płodowy, rozwój pourodzeniowy, teratogenność, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność wielokrotna, uszkodzenie DNA - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Asbima 5 mg + 160 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa leku Asbima, zawierającego amlodypinę i walsartan, wykazały istotne działania niepożądane przy dawkach przekraczających kliniczne. W modelach zwierzęcych obserwowano zapalenie, owrzodzenia i nadżerki błony śluzowej żołądka przy narażeniu na 1,9-2,6-krotność dawki klinicznej (walsartan 160 mg, amlodypina 10 mg). Zmiany nerkowe, takie jak bazofilia, szkliwienie i rozstrzeń kanalików nerkowych, wałeczki nerkowe oraz śródmiąższowe zapalenie limfocytarne, występowały przy 7-13-krotności dawki klinicznej. W badaniach rozwojowych u szczurów stwierdzono rozszerzone moczowody, zaburzenia kostnienia mostka i nieskostniałe paliczki przy dawkach 10-12-krotnych. Maksymalna dawka niepowodująca zaburzeń rozwojowych (NOAEL) wynosiła 3-krotność dawki klinicznej walsartanu i 4-krotność amlodypiny (na podstawie AUC). Nie wykazano działania mutagennego, klastogennego ani rakotwórczego dla poszczególnych składników.
amlodypina, badania przedkliniczne, badanie toksyczności, bazofilia, działanie klastogenne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, hemodynamika nerek, hipotensja, komórki Sertoliego, nefropatia, nieskostniałe paliczki, NOAEL, obniżenie hormonu folikulotropowego, opóźnienie porodu, owrzodzenie błony śluzowej żołądka, parametry czerwonokrwinkowe, poziom kreatyniny, produkt złożony, przerost błony śluzowej tętniczek, przerost komórek przykłębuszkowych, rozrost kanalików nerkowych, rozstrzeń kanalików nerkowych, rozszerzenie moczowodu, spermatydy, testosteron, toksyczność reprodukcyjna, wałeczek nerkowy, walsartan, wydłużenie porodu, zaburzenie kostnienia mostka, zapalenie śródmiąższowe limfocytarne, zmniejszona gęstość nasienia, zmniejszona przeżywalność potomstwa - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – IPP 40 40 mg
Stosowanie pantoprazolu (IPP 40 mg) u kobiet w wieku rozrodczym, w ciąży oraz podczas karmienia piersią wymaga szczegółowej oceny korzyści i ryzyka. Dane kliniczne obejmujące 300-1000 przypadków nie wykazały teratogenności ani toksyczności dla płodu i noworodka, jednak badania przedkliniczne na zwierzętach wskazują na potencjalne ryzyko toksyczności reprodukcyjnej. Z tego względu zaleca się unikanie stosowania pantoprazolu w ciąży, chyba że jest to bezwzględnie konieczne, stosując najniższą skuteczną dawkę przez możliwie najkrótszy czas. W przypadku karmienia piersią potwierdzono przenikanie leku do mleka, co wymaga indywidualnej analizy korzyści dla matki i ryzyka dla dziecka oraz rozważenia monitorowania dziecka i stosowania leku bezpośrednio po karmieniu w celu minimalizacji ekspozycji.
badanie kliniczne, badanie przedkliniczne, działanie niepożądane, ekspozycja lekowa, inhibitor pompy protonowej, IPP 40, karmienie piersią, mleko kobiece, pantoprazol, profil bezpieczeństwa, przenikanie do mleka, toksyczność pantoprazolu, toksyczność płodowa, toksyczność reprodukcyjna, wada rozwojowa, wiek rozrodczy, wskazanie kliniczne, zaburzenie płodności - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Zenaro 5 mg
Bezpieczeństwo stosowania lewocetyryzyny dichlorowodorku zostało potwierdzone w licznych badaniach przedklinicznych, które nie wykazały istotnych zagrożeń dla kluczowych układów organizmu, takich jak sercowo-naczyniowy, oddechowy oraz ośrodkowy układ nerwowy. W badaniach toksyczności po podaniu wielokrotnym nie zaobserwowano klinicznie istotnych zmian narządowych ani biochemicznych, a marginesy bezpieczeństwa były wystarczające do zapewnienia bezpiecznego stosowania w dawkach terapeutycznych. Testy genotoksyczności in vitro i in vivo nie wykazały potencjału mutagennego ani zdolności do wywoływania aberracji chromosomowych, co eliminuje ryzyko uszkodzeń materiału genetycznego.
Długoterminowe badania na modelach zwierzęcych nie potwierdziły działania rakotwórczego lewocetyryzyny dichlorowodorku, a także nie wykazały negatywnego wpływu na płodność, rozwój zarodkowy, przebieg ciąży oraz rozwój pourodzeniowy. Substancja nie wykazuje działania teratogennego, embriotoksycznego ani fetotoksycznego, a także nie wpływa niekorzystnie na laktację. Kompleksowy profil bezpieczeństwa lewocetyryzyny potwierdza jej korzystne właściwości i brak szczególnych zagrożeń dla pacjentów stosujących produkt leczniczy Zenaro.
aberracja chromosomowa, badanie farmakologiczne, badanie genotoksyczności, badanie toksyczności, badanie toksykologiczne, dawka terapeutyczna, działanie embriotoksyczne, działanie fetotoksyczne, działanie kancerogenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, lewocetyryzyna dichlorowodorek, mutacja genowa, ośrodkowy układ nerwowy, potencjał rakotwórczy, rozwój płodowy, rozwój pourodzeniowy, rozwój zarodkowy, test in vitro, test in vivo, toksyczność reprodukcyjna, układ oddechowy, układ sercowo-naczyniowy, wpływ na laktację, zmiana narządowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Lavistina 24 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa betahistyny dichlorowodorku, substancji czynnej leku Lavistina, obejmowały długoterminowe testy toksyczności po podaniu wielokrotnym u psów (6 miesięcy) i szczurów albinosów (18 miesięcy) w dawkach od 2,5 do 120 mg/kg masy ciała. W trakcie tych badań nie zaobserwowano klinicznie istotnych uszkodzeń tkanek ani narządów, co wskazuje na korzystny profil bezpieczeństwa nawet przy ekspozycji znacznie przekraczającej dawki terapeutyczne. Dodatkowo, badania genotoksyczności wykazały brak właściwości mutagennych, a testy rakotwórczości u szczurów nie potwierdziły potencjału karcynogennego betahistyny dichlorowodorku.
badanie rakotwórczości, badanie teratogenności, badanie toksyczności, betahistyna dichlorowodorek, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, genotoksyczność, indukcja mutacji genetycznych, margines bezpieczeństwa, potencjał karcynogenny, teratogenność, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność wielokrotna, wady rozwojowe, właściwości mutagenne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Neosine Plus (250 mg + 1,5625 mg Zn2+)/5 ml
Dane przedkliniczne dotyczące bezpieczeństwa produktu leczniczego Neosine Plus, zawierającego inozynę pranobeks oraz cynku glukonian, wskazują na niski profil toksyczności obu składników. Inozyna pranobeks wykazała szeroki margines bezpieczeństwa, z LD50 wynoszącą 1500 mg/kg mc./dobę, co jest 50-krotnie wyższe od maksymalnej dawki terapeutycznej u ludzi (100 mg/kg mc./dobę). Badania toksykologiczne na różnych gatunkach zwierząt (myszy, szczury, psy, koty, małpy) nie wykazały właściwości karcynogennych ani mutagennych, potwierdzając brak genotoksyczności inozyny pranobeksu. Ponadto, badania reprodukcyjne na myszach, szczurach i królikach, przy dawkach do 20-krotności zalecanej u ludzi, nie wykazały toksyczności okołoporodowej, embriotoksyczności, teratogenności ani zaburzeń czynności reprodukcyjnych.
badanie in vitro, badanie in vivo, badanie mutagenności, badanie toksykologiczne, cynk glukonian, dawka śmiertelna, embriotoksyczność, inozyna pranobeks, LD50, limfocyt krwi obwodowej, margines bezpieczeństwa terapeutycznego, potencjał genotoksyczny, potencjał karcynogenny, potencjał mutagenny, teratogenność, toksyczność inozyny pranobeksu, toksyczność okołoporodowa, toksyczność ostra, toksyczność podostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, właściwość karcynogenna, zaburzenie czynności reprodukcyjnej, zdrowie reprodukcyjne