Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Lidocaine 1% Fresenius Kabi 10 mg/ml
Przedkliniczne badania toksyczności lidokainy wykazały brak działania teratogennego na zarodki i płody szczurów oraz królików w fazie organogenezy, choć u królików zaobserwowano embriotoksyczność przy dawkach toksycznych dla samic ciężarnych. Ekspozycja na lidokainę w późnej ciąży i laktacji u szczurów skutkowała skróceniem czasu przeżycia potomstwa przy dawkach toksycznych dla matki. Nie stwierdzono potencjału genotoksycznego samej lidokainy, co jest istotne dla bezpieczeństwa krótkotrwałej terapii, jednak jej metabolit 2,6-ksylidyna wykazuje genotoksyczność in vitro, co budzi obawy przy długotrwałym stosowaniu.
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie stosowania leku Lidocaine 1% Fresenius Kabi
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa stosowania lidokainy dostarczają istotnych informacji na temat potencjalnego ryzyka związanego z jej stosowaniem w kontekście klinicznym. Badania te skupiają się przede wszystkim na aspektach toksyczności reprodukcyjnej, potencjale genotoksycznym oraz rakotwórczym leku i jego metabolitów.1
Toksyczność reprodukcyjna
Przeprowadzone badania toksyczności reprodukcyjnej lidokainy na modelach zwierzęcych nie wykazały działania teratogennego leku. Istotnym aspektem jest brak teratogenności obserwowany w badaniach na zarodkach i płodach szczurów oraz królików w krytycznej fazie organogenezy. Jednakże u królików odnotowano efekt embriotoksyczny, który występował wyłącznie po zastosowaniu dawek wywołujących toksyczność u samic ciężarnych.2
Badania wykazały również wpływ ekspozycji na lidokainę w późnych fazach ciąży oraz w okresie laktacji u szczurów. U potomstwa samic narażonych na działanie dawek toksycznych dla matki zaobserwowano istotne skrócenie czasu przeżycia poporodowego.3
Genotoksyczność
W przeprowadzonych badaniach nie stwierdzono potencjału genotoksycznego samej lidokainy. Jest to istotna informacja z punktu widzenia bezpieczeństwa stosowania leku, szczególnie w kontekście krótkotrwałej terapii.4
Należy jednak zwrócić uwagę, że metabolit lidokainy – 2,6-ksylidyna (2,6-dimetyloanilina) – wykazuje potencjał genotoksyczny w badaniach in vitro. Ma to istotne znaczenie w kontekście potencjalnego długotrwałego stosowania leku.5
Rakotwórczość
Bezpośrednich badań dotyczących potencjału rakotwórczego lidokainy nie przeprowadzono. Natomiast istnieją dane dotyczące jej metabolitu – 2,6-ksylidyny.6
Badania na szczurach eksponowanych na działanie 2,6-ksylidyny przez cały cykl życia (narażenie in utero, w okresie pourodzeniowym oraz w trakcie całego życia) wykazały powstawanie nowotworów w specyficznych lokalizacjach:
- Guzy w obrębie nozdrzy
- Nowotwory tkanki podskórnej
- Zmiany nowotworowe w wątrobie
7
Znaczenie kliniczne danych przedklinicznych
Istotne jest podkreślenie, że potencjał genotoksyczny i rakotwórczy metabolitu lidokainy wykazany w badaniach przedklinicznych ma nieustalone znaczenie w przypadku krótkoterminowego lub sporadycznego stosowania leku u ludzi. Odmienna farmakokinetyka, metabolizm oraz dawkowanie w praktyce klinicznej mogą nie prowadzić do podobnych efektów obserwowanych w modelach zwierzęcych przy długotrwałej ekspozycji.8
Dane przedkliniczne wskazują na potrzebę rozważnego stosowania lidokainy, szczególnie w kontekście długotrwałej terapii, jednak w przypadku standardowego, krótkotrwałego zastosowania miejscowego lub regionalnego, ryzyko wydaje się być minimalne.
Kolejne rozdziały
Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.
Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje leku
- Profil bezpieczeństwa leku
- Przeciwwskazania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Skład i postać leku
- Specjalne ostrzeżenia
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania