sunitynib
Sunitynib to doustny inhibitor wielu kinaz tyrozynowych, stosowany w terapii celowanej nowotworów. Lek blokuje receptory dla czynników wzrostu (m.in. VEGFR, PDGFR, KIT, FLT3), hamując angiogenezę nowotworową, proliferację komórek nowotworowych oraz indukcję apoptozy.
Główne wskazania do stosowania sunitynibu obejmują zaawansowanego raka nerkowokomórkowego (RCC), nowotwory podścieliskowe przewodu pokarmowego (GIST) po niepowodzeniu leczenia imatynibem oraz nieoperacyjne lub przerzutowe wysoko zróżnicowane nowotwory neuroendokrynne trzustki (pNET).
Do najczęstszych działań niepożądanych sunitynibu należą: zmęczenie, biegunka, nudności, zapalenie błony śluzowej jamy ustnej, nadciśnienie tętnicze, zespół ręka-stopa oraz zaburzenia hematologiczne. Lek wymaga regularnego monitorowania parametrów laboratoryjnych, czynności tarczycy, serca oraz ciśnienia tętniczego.
Typowy schemat dawkowania obejmuje 50 mg dziennie przez 4 tygodnie, następnie 2 tygodnie przerwy (schemat 4/2), choć stosowane są również alternatywne schematy dawkowania. Modyfikacja dawki może być konieczna w przypadku wystąpienia działań niepożądanych lub u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Sunitinib Krka 25 mg
Sunitinib Krka to lek przeciwnowotworowy dostępny w kapsułkach twardych o dawkach 12,5 mg, 25 mg oraz 50 mg, zawierający sunitynibu jabłczan. Wskazania do stosowania obejmują zaawansowane, nieoperacyjne lub przerzutowe nowotwory: podścieliskowe przewodu pokarmowego (GIST) po niepowodzeniu terapii imatynibem, zaawansowany lub przerzutowy rak nerkowokomórkowy (RCC/MRCC) oraz wysoko zróżnicowane nowotwory neuroendokrynne trzustki (pNET) z progresją choroby. Lek jest przeznaczony wyłącznie dla dorosłych pacjentów i wymaga przepisywania przez specjalistów onkologów. Charakterystyczne cechy kapsułek ułatwiają identyfikację dawki, co jest istotne w celu uniknięcia błędów terapeutycznych.
- Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Klertis 50 mg
Sunitynib w formie cyklaminianu, dostępny w preparacie Klertis w dawkach 12,5 mg, 25 mg oraz 50 mg w postaci twardych kapsułek, jest wskazany do leczenia trzech typów nowotworów u dorosłych pacjentów. Pierwszym wskazaniem są nieoperacyjne lub przerzutowe nowotwory podścieliskowe przewodu pokarmowego (GIST) u pacjentów z niepowodzeniem wcześniejszej terapii imatynibem, spowodowanym opornością lub nietolerancją. Drugim wskazaniem jest zaawansowany lub przerzutowy rak nerkowokomórkowy (RCC/MRCC). Trzecim wskazaniem są wysoko zróżnicowane, nieoperacyjne lub przerzutowe nowotwory neuroendokrynne trzustki (pNET) z potwierdzoną progresją choroby. Dawkowanie leku powinno być indywidualnie dostosowane do pacjenta, uwzględniając dostępność trzech różnych dawek preparatu.
GIST, MRCC, nieoperacyjny GIST, nietolerancja na imatynib, nowotwór neuroendokrynny trzustki, nowotwór nieoperacyjny, nowotwór podścieliskowy przewodu pokarmowego, oporność na imatynib, pNET, progresja choroby nowotworowej, przerzut, rak nerkowokomórkowy, rak nerkowokomórkowy z przerzutami, RCC, sunitynib, terapia imatynibem, twarda kapsułka, wysoko zróżnicowany nowotwór neuroendokrynny trzustki, zaawansowany rak nerkowokomórkowy - Leksykon leków
Przedawkowanie – Sunitinib Medical Valley 50 mg
Przedawkowanie sunitynibu, dostępnego w kapsułkach twardych o dawkach 12,5 mg, 25 mg, 37,5 mg oraz 50 mg, stanowi poważne zagrożenie zdrowotne, manifestujące się nasileniem znanych działań niepożądanych leku. Objawy te obejmują zaburzenia hematologiczne (neutropenia, trombocytopenia, niedokrwistość), żołądkowo-jelitowe (nudności, wymioty, biegunka), dermatologiczne, sercowo-naczyniowe (nadciśnienie, arytmie, ryzyko niewydolności serca), hepatotoksyczność (podwyższone enzymy wątrobowe) oraz dysfunkcje endokrynologiczne, zwłaszcza niedoczynność tarczycy. W przypadku podejrzenia przedawkowania, nie istnieje swoista odtrutka, dlatego leczenie opiera się na standardowych procedurach wspomagających, w tym wczesnej eliminacji leku poprzez wywołanie wymiotów lub płukanie żołądka, jeśli substancja nie została jeszcze wchłonięta.
dysfunkcja tarczycy, działania niepożądane sunitynibu, enzymy wątrobowe, farmakoterapia onkologiczna, funkcje nerek, funkcje wątroby, hepatotoksyczność, jabłczan sunitynibu, mielosupresja, morfologia krwi, nadciśnienie tętnicze, neutropenia, niedoczynność tarczycy, niedokrwistość, niewydolność serca, parametry hemodynamiczne, płukanie żołądka, przedawkowanie sunitynibu, reakcja toksyczna, sunitynib, trombocytopenia, wywoływanie wymiotów, zaburzenia dermatologiczne, zaburzenia hematologiczne, zaburzenia rytmu serca, zaburzenia sercowo-naczyniowe, zaburzenia żołądkowo-jelitowe - Leksykon chorób i schorzeń
Guzy neuroendokrynne – Leczenie
Guzy neuroendokrynne (NET) to heterogenna grupa nowotworów wywodzących się z komórek neuroendokrynnych, najczęściej lokalizujących się w przewodzie pokarmowym, trzustce i płucach. Podstawą leczenia jest chirurgia, która w przypadku guzów resekcyjnych może prowadzić do całkowitego wyleczenia, a także zabiegi cytoredukcyjne i resekcje przerzutów wątroby. Farmakoterapia obejmuje analogi somatostatyny (oktreotyd LAR, lanreotyd) stosowane w dawkach miesięcznych, które kontrolują objawy hormonalne i spowalniają progresję guza. Terapie celowane, takie jak ewerolimus (inhibitor mTOR), sunitynib (inhibitor kinazy tyrozynowej) i kabozantynib, są stosowane w zaawansowanych, dobrze zróżnicowanych NET, szczególnie trzustki, wykazując wydłużenie czasu do progresji choroby. Chemioterapia jest zarezerwowana dla guzów wysokiego stopnia złośliwości (G3) i obejmuje schematy z kapecytabiną i temozolomidem (CapTem) oraz cisplatyną/karboplatyną z etopozydem. Peptydowa terapia receptorowa radioizotopowa (PRRT) z lutetem Lu-177 dotatate jest skuteczną opcją dla pacjentów z ekspresją receptorów somatostatynowych, podawana w 4 dawkach co 8 tygodni, znacząco poprawiając czas przeżycia wolnego od progresji.
ablacja prądem o częstotliwości radiowej, analog somatostatyny, angiogeneza, avelumab, badanie kliniczne, chemioterapia, chemoembolizacja przeztętnicza, chromogranina A, embolizacja tętnicy wątrobowej, ewerolimus, funkcjonalny guz neuroendokrynny, guz neuroendokrynny, immunoterapia, indeks proliferacyjny Ki-67, inhibitor kinazy tyrozynowej, inhibitor mTOR, inhibitor punktów kontrolnych, kabozantynib, komórka neuroendokrynna, krioablacja, lanreotyd, leczenie chirurgiczne, lutet Lu-177 dotatate, oktreotyd LAR, pembrolizumab, przerzut do wątroby, radioembolizacja, rak neuroendokrynny, rak z komórek Merkla, receptor somatostatynowy, stopień zaawansowania, stopień zróżnicowania, streptozocyna, sunitynib, telotristat, temozolomid, zabieg cytoredukcyjny, zespół rakowiaka - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Klertis 25 mg
Sunitynib (lek Klertis) w postaci kapsułek twardych jest wskazany do leczenia trzech typów nowotworów u dorosłych: nieoperacyjnych i/lub przerzutowych guzów podścieliskowych przewodu pokarmowego (GIST) po niepowodzeniu terapii imatynibem, zaawansowanego raka nerkowokomórkowego (MRCC) niezależnie od wcześniejszego leczenia oraz wysoko zróżnicowanych, nieoperacyjnych lub przerzutowych nowotworów neuroendokrynnych trzustki (pNET) z progresją choroby. Preparat dostępny jest w dawkach 12,5 mg, 25 mg i 50 mg sunitynibu cyklaminianu, podawanych w formie kapsułek o charakterystycznym kolorze i rozmiarze (od 15,9 mm do 21,7 mm długości), co ułatwia identyfikację dawki. Terapia powinna być prowadzona przez doświadczonych onkologów, którzy monitorują skuteczność i bezpieczeństwo leczenia oraz dostosowują schemat dawkowania do indywidualnych potrzeb pacjenta.
działanie niepożądane, imatynib, kapsułka twarda, leczenie nowotworów, lek przeciwnowotworowy, nowotwór neuroendokrynny trzustki, nowotwór podścieliskowy przewodu pokarmowego, onkolog, oporność na lek, progresja choroby, przerzut nowotworowy, rak nerkowokomórkowy, rak nerkowokomórkowy z przerzutami, sunitynib, terapia nowotworów, złośliwość guza - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Sunitynib Adamed
Sunitynib Adamed, zawierający sunitynibu jabłczan w dawce odpowiadającej 37,5 mg sunitynibu, wymaga szczególnej ostrożności podczas stosowania ze względu na liczne potencjalnie ciężkie działania niepożądane. Należy unikać jednoczesnego stosowania z silnymi induktorami lub inhibitorami CYP3A4, które mogą odpowiednio obniżać lub podwyższać stężenie leku w osoczu, wpływając na skuteczność i toksyczność terapii. Do najważniejszych ostrzeżeń należą ryzyko ciężkich reakcji skórnych (w tym SJS, TEN, EM), powikłań krwotocznych (np. krwotoki z przewodu pokarmowego, dróg oddechowych, mózgu), nadciśnienia tętniczego (ciśnienie skurczowe >200 mmHg lub rozkurczowe 110 mmHg), zaburzeń hematologicznych (neutropenia, małopłytkowość, niedokrwistość), a także poważnych zdarzeń sercowo-naczyniowych, takich jak niewydolność serca, kardiomiopatia, wydłużenie odstępu QT i torsade de pointes. Monitorowanie parametrów krwi, czynności serca (w tym LVEF) oraz ciśnienia tętniczego jest obligatoryjne, a w przypadku wystąpienia objawów klinicznych niewydolności serca lub ciężkiego nadciśnienia zaleca się przerwanie terapii lub zmniejszenie dawki.
aminotransferaza alaninowa, aminotransferaza asparaginianowa, ciężkie nadciśnienie tętnicze, czas protrombinowy, czynnik krzepnięcia, frakcja wyrzutowa lewej komory, induktor CYP3A4, inhibitor CYP3A4, INR, kardiomiopatia, krwawienie z nosa, krwioplucie, lek przeciwzakrzepowy, małopłytkowość, martwica kości szczęki, martwica nowotworu, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, martwicze zapalenie powięzi, neutropenia, niedoczynność tarczycy, niedokrwienie mięśnia sercowego, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, obrzęk naczynioruchowy, piodermia zgorzelinowa, powikłanie krwotoczne, przemijający napad niedokrwienny, rumień wielopostaciowy, sunitynib, torsade de pointes, udar mózgu, wydłużenie odstępu QT, zakrzepica żył głębokich, zakrzepowa plamica małopłytkowa, zapalenie mięśnia sercowego, zapalenie trzustki, zator tętnicy płucnej, zawał mięśnia sercowego, zespół hemolityczno-mocznicowy, zespół nerczycowy, zespół odwracalnej tylnej leukoencefalopatii, zespół ostrego rozpadu guza, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Działania niepożądane – Sunitinib Krka 50 mg
Sunitynib jabłczan (Sunitinib Krka) jest związany z ryzykiem poważnych działań niepożądanych, które mogą zagrażać życiu, takich jak niewydolność nerek, niewydolność serca, zator tętnicy płucnej, perforacja przewodu pokarmowego oraz krwotoki w różnych lokalizacjach (układ oddechowy, przewód pokarmowy, guz nowotworowy, układ moczowy, krwotok mózgowy). Dodatkowo obserwuje się potencjalnie śmiertelne zdarzenia, w tym niewydolność wielonarządową, rozsiane krzepnięcie wewnątrznaczyniowe (DIC), krwotok do jamy otrzewnowej, niewydolność nadnerczy, odmę opłucnową, wstrząs oraz nagły zgon. Najczęstsze działania niepożądane obejmują zmniejszenie apetytu, zaburzenia smaku, nadciśnienie tętnicze, uczucie zmęczenia, biegunki, nudności, zapalenie jamy ustnej, niestrawność, wymioty, przebarwienia skórne oraz erytrodyzestezję dłoniowo-podeszwową. W trakcie terapii może również rozwinąć się niedoczynność tarczycy oraz zaburzenia hematologiczne, takie jak neutropenia, małopłytkowość i niedokrwistość.
dysgeuzja, erytrodyzestezja dłoniowo-podeszwowa, infekcja wirusowa, krwotok, krwotok do jamy otrzewnowej, krwotok mózgowy, krwotok z nosa, małopłytkowość, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość, neuroendokrynny nowotwór trzustki, neutropenia, niedoczynność tarczycy, niedokrwistość, niewydolność nadnerczy, niewydolność nerek, niewydolność serca, niewydolność wielonarządowa, nowotwór podścieliskowy przewodu pokarmowego, odma opłucnowa, odwodnienie, perforacja przewodu pokarmowego, rak nerkowokomórkowy, rozsiane krzepnięcie wewnątrznaczyniowe, sunitynib, zapalenie błon śluzowych, zapalenie jamy ustnej, zator tętnicy płucnej, zespół ręka-stopa - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Sunitinib Bluefish 50 mg
Sunitynib Bluefish, będący inhibitorem kinaz tyrozynowych (ATC: L01EX01), wykazuje skuteczność w leczeniu nowotworów podścieliskowych przewodu pokarmowego (GIST) opornych lub nietolerujących imatynibu, raka nerkowokomórkowego z przerzutami (MRCC) oraz nieoperacyjnych nowotworów neuroendokrynnych trzustki (pNET). Mechanizm działania polega na hamowaniu receptorów PDGFRα/β, VEGFR1-3, KIT, FLT3, CSF-1R oraz RET, co wpływa na zahamowanie wzrostu guza, neoangiogenezy i rozsiewu nowotworu. Podstawowy metabolit sunitynibu wykazuje podobną aktywność farmakologiczną jak substancja macierzysta. W badaniach klinicznych stosowano dawkę 50 mg/dobę według schematu 4 tygodnie leczenia/2 tygodnie przerwy (4/2), co potwierdziło wydłużenie czasu do progresji (TTP) i przeżycia całkowitego (OS) u pacjentów z GIST po niepowodzeniu terapii imatynibem.
badanie fazy III, czynnik komórek pnia, czynnik stymulujący powstawanie kolonii, czynnik wzrostu śródbłonka naczyniowego, eskalacja dawki, glejopochodny czynnik neurotroficzny, imatynib, inhibitor kinazy białkowej, kinaza tyrozynowa podobna do Fms-3, leczenie cytokinami, neoangiogeneza, nowotwór neuroendokrynny trzustki, nowotwór podścieliskowy przewodu pokarmowego, płytkowy czynnik wzrostu, progresja choroby, przeżycie bez progresji choroby, przeżycie całkowite, rak nerkowokomórkowy z przerzutami, receptor kinazy tyrozynowej, sunitynib, wskaźnik obiektywnej odpowiedzi, współczynnik ryzyka - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Sunitinib Bluefish 25 mg
Sunitynib Bluefish to inhibitor kinaz tyrozynowych dostępny w kapsułkach o dawkach 12,5 mg, 25 mg oraz 50 mg, stosowany u dorosłych pacjentów w leczeniu trzech głównych wskazań onkologicznych: nowotworów podścieliskowych przewodu pokarmowego (GIST), raka nerkowokomórkowego (RCC) oraz nowotworów neuroendokrynnych trzustki (pNET). W GIST lek jest wskazany jako terapia drugiej linii po niepowodzeniu leczenia imatynibem (oporność lub nietolerancja), przy nieoperacyjnym guzie i/lub obecności przerzutów. W RCC sunitynib może być stosowany zarówno w pierwszej, jak i kolejnych liniach leczenia zaawansowanego miejscowo lub przerzutowego raka. W przypadku pNET preparat jest przeznaczony do leczenia guzów wysoko zróżnicowanych, nieoperacyjnych lub z przerzutami, z udokumentowaną progresją choroby.
badanie histopatologiczne, badanie obrazowe, GIST, inhibitor kinaz tyrozynowych, leczenie imatynibem, MRCC, nowotwór neuroendokrynny trzustki, nowotwór podścieliskowy przewodu pokarmowego, oporność na leczenie, pNET, progresja choroby, przerzut odległy, rak nerkowokomórkowy, rak nerkowokomórkowy z przerzutami, RCC, rezonans magnetyczny, sunitynib, tomografia komputerowa, wysoko zróżnicowany guz - Leksykon leków
Przedawkowanie – Sunitinib Glenmark 12,5 mg
Przedawkowanie sunitynibu, dostępnego w kapsułkach zawierających 12,5 mg, 25 mg lub 50 mg substancji czynnej, stanowi poważne wyzwanie kliniczne ze względu na brak swoistej odtrutki. W przypadku takiego zdarzenia konieczne jest natychmiastowe wdrożenie leczenia podtrzymującego, obejmującego stabilizację stanu pacjenta oraz monitorowanie funkcji życiowych. Wczesne interwencje mogą obejmować wywołanie wymiotów lub płukanie żołądka w celu eliminacji niewchłoniętej substancji, jednak decyzje te muszą być podejmowane indywidualnie, z uwzględnieniem stanu klinicznego pacjenta. Przedawkowanie może prowadzić do nasilenia działań niepożądanych charakterystycznych dla sunitynibu, takich jak zaburzenia sercowo-naczyniowe, hematologiczne, metaboliczne oraz żołądkowo-jelitowe.
anemia, biegunka, ból brzucha, ciśnienie tętnicze, EKG, funkcja nerek, funkcja wątroby, hospitalizacja, inhibitor kinaz tyrozynowych, mielosupresja, morfologia krwi, neutropenia, nudności, odwodnienie, płukanie żołądka, przedawkowanie sunitynibu, saturacja, sunitynib, trombocytopenia, wymioty, wywołanie wymiotów, zaburzenia elektrolitowe, zaburzenia kardiologiczne - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Sunitinib Krka 12,5 mg
W praktyce klinicznej istotne jest, aby lekarz przekazał pacjentowi kompleksową informację dotyczącą wpływu leku Sunitinib Krka (dostępnego w kapsułkach twardych o dawkach 12,5 mg, 25 mg oraz 50 mg) na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Na podstawie danych klinicznych sunitynib wykazuje niewielki wpływ na te zdolności, jednak szczególną uwagę należy zwrócić na możliwość wystąpienia zawrotów głowy, które mogą znacząco obniżyć bezpieczeństwo prowadzenia pojazdów. Lekarz powinien poinformować pacjenta o potencjalnych ograniczeniach, zalecić ostrożność oraz powstrzymanie się od prowadzenia pojazdów lub obsługi maszyn w przypadku wystąpienia objawów wpływających na percepcję i czas reakcji, a także dokumentować przekazanie tych informacji w historii choroby.
- Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Sunitinib Krka 12,5 mg
Sunitinib Krka jest dostępny w postaci kapsułek twardych o dawkach 12,5 mg, 25 mg oraz 50 mg, zawierających sunitynibu jabłczan. Lek jest wskazany do leczenia nieoperacyjnych i/lub przerzutowych nowotworów podścieliskowych przewodu pokarmowego (GIST) u dorosłych pacjentów po niepowodzeniu terapii imatynibem, zaawansowanego raka nerkowokomórkowego (MRCC) zarówno z przerzutami, jak i bez nich, oraz wysoko zróżnicowanych, nieoperacyjnych lub przerzutowych nowotworów neuroendokrynnych trzustki (pNET) u dorosłych z progresją choroby. Wskazania te podkreślają rolę sunitynibu jako terapii drugiego rzutu w zaawansowanych i opornych na wcześniejsze leczenie nowotworach.
GIST, imatynib, MRCC, nieoperacyjny nowotwór z przerzutami, nietolerancja leku, nowotwór neuroendokrynny trzustki, nowotwór podścieliskowy przewodu pokarmowego, oporność na imatynib, pNET, progresja choroby, przerzut odległy, rak nerkowokomórkowy, rak nerkowokomórkowy z przerzutami, stopień zróżnicowania nowotworu, sunitynib - Leksykon leków
Działania niepożądane – Klertis 50 mg
Sunitynib, substancja czynna leku Klertis, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, od łagodnych do potencjalnie zagrażających życiu. Do najcięższych powikłań należą niewydolność nerek i serca, zator tętnicy płucnej, perforacja przewodu pokarmowego oraz różnorodne krwotoki, w tym mózgowe i z guza nowotworowego. Często obserwuje się nadciśnienie tętnicze (do 33,9% u pacjentów z MRCC), zaburzenia hematologiczne (neutropenia stopnia 3. i 4. u 10-16% pacjentów, małopłytkowość stopnia 3. i 4. do 8,2%), a także niedoczynność tarczycy rozwijającą się u 6,2-16% chorych w zależności od wskazania. Krwawienia występują u 18-39% pacjentów, z krwotokami stopnia ≥3 u 4,5% chorych z MRCC. Zgłaszano również rzadkie, ale poważne zdarzenia, takie jak zespół odwracalnej tylnej encefalopatii, miopatia, rabdomioliza, martwica kości szczęki i żuchwy oraz wydłużenie odstępu QTc (>500 ms u 0,5% pacjentów). Długoterminowa terapia (≥2 lat) nie wiązała się z pojawieniem się nowych działań niepożądanych, choć częstość niedoczynności tarczycy wzrastała z czasem.
dysfunkcja wątroby, encefalopatia hiperamoniczna, erytrodyzestezja dłoniowo-podeszwowa, frakcja wyrzutowa lewej komory, krwawienie z przewodu pokarmowego, krwotok, krwotok mózgowy, lewokomorowa niewydolność serca, małopłytkowość, martwica kości szczęki, mikroangiopatia zakrzepowa, nadciśnienie tętnicze, nadczynność tarczycy, nekrotyczne zapalenie powięzi, neuropatia obwodowa, neutropenia, niedoczynność tarczycy, niedokrwistość, niewydolność nadnerczy, niewydolność nerek, niewydolność serca, niewydolność wątroby, niewydolność wielonarządowa, nowotwór podścieliskowy przewodu pokarmowego, nowotwory neuroendokrynne trzustki, obrzęk naczynioruchowy, odma opłucnowa, pancytopenia, perforacja przewodu pokarmowego, piodermia zgorzelinowa, przemijający atak niedokrwienny, rabdomioliza, rak nerkowokomórkowy z przerzutami, rozsiane krzepnięcie wewnątrznaczyniowe, sunitynib, udar mózgu, wydłużenie odstępu QT, zaburzenia smaku, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zastoinowa niewydolność serca, zator tętnicy płucnej, zatorowość płucna, zespół odwracalnej tylnej leukoencefalopatii, zespół ostrego rozpadu guza, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon leków
Skład i postać leku – Sunitinib MSN 37,5 mg
Sunitinib MSN to lek w postaci twardych kapsułek zawierających sunitynibu jabłczan w dawkach 12,5 mg, 25 mg, 37,5 mg oraz 50 mg. Kapsułki różnią się kolorem i nadrukiem, co ułatwia ich identyfikację: 12,5 mg (pomarańczowe), 25 mg (pomarańczowo-karmelowe), 37,5 mg (żółte) oraz 50 mg (karmelowe). Substancje pomocnicze obejmują m.in. mannitol, kroskarmelozę sodową, skrobię żelowaną kukurydzianą oraz stearynian magnezu. Skład otoczki kapsułek i tuszu do nadruku jest zróżnicowany w zależności od dawki, co pozwala na wizualne rozróżnienie preparatów. Okres ważności wynosi do 2 lat dla większości dawek i opakowań, z wyjątkiem butelek 25 mg, które mają ważność 18 miesięcy. Przechowywanie powinno odbywać się w temperaturze poniżej 30ºC dla blisterów oraz poniżej 25ºC dla butelek.
blister jednodawkowy, dwutlenek tytanu, folia PVC/PCTFE/Aluminium, glikol propylenowy, jabłczan sunitynibu, kapsułka żelatynowa twarda, kroskarmeloza sodowa, lek cytotoksyczny, mannitol, niezgodność farmaceutyczna, polietylen wysokiej gęstości, skrobia żelowana kukurydziana, stearynian magnezu, substancja rozsadzająca, sunitynib, szelak, tlenek żelaza czarny, tlenek żelaza czerwony, tlenek żelaza żółty, wodorotlenek potasu - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Sunitynib Adamed 25 mg
Sunitynib Adamed, dostępny w kapsułkach twardych zawierających 25 mg sunitynibu, jest wskazany do leczenia zaawansowanych nowotworów u dorosłych pacjentów, w tym guzów podścieliskowych przewodu pokarmowego (GIST) po niepowodzeniu terapii imatynibem, raka nerkowokomórkowego (MRCC) w stadium zaawansowanym lub z przerzutami jako leczenie pierwszej linii oraz wysoko zróżnicowanych nowotworów neuroendokrynnych trzustki (pNET) z udokumentowaną progresją choroby. W GIST lek stosuje się wyłącznie u pacjentów z guzami nieoperacyjnymi lub rozsianą chorobą, po oporności lub nietolerancji imatynibu. W MRCC sunitynib może być stosowany bez wcześniejszej terapii, natomiast w pNET wymagana jest potwierdzona progresja oraz wysoki stopień zróżnicowania guza. Preparat zawiera 142,59 mg mannitolu w każdej kapsułce, co należy uwzględnić u pacjentów z nietolerancją tego składnika.
działanie niepożądane, GIST, guz nieoperacyjny, imatynib, kapsułka twarda, mannitol, MRCC, nowotwór neuroendokrynny trzustki, nowotwór podścieliskowy przewodu pokarmowego, oporność na lek, pNET, preparat przeciwnowotworowy, progresja choroby, przerzuty nowotworowe, rak nerkowokomórkowy, rak nerkowokomórkowy z przerzutami, sunitynib - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Sunitinib Zentiva 12,5 mg
Sunitynib, dostępny w dawkach 12,5 mg, 25 mg, 37,5 mg oraz 50 mg w postaci kapsułek twardych (np. Sunitinib Zentiva), wykazuje niewielki, lecz istotny wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych i obsługiwania maszyn. Najważniejszym działaniem niepożądanym, które może zaburzać sprawność psychofizyczną pacjenta, są zawroty głowy. Szczególną uwagę należy zwrócić na początkowy okres terapii oraz momenty modyfikacji dawkowania, kiedy ryzyko wystąpienia tych objawów jest największe. Lekarz powinien poinformować pacjenta o potencjalnym ryzyku, zalecić ostrożność podczas wykonywania czynności wymagających pełnej sprawności psychomotorycznej oraz wskazać konieczność powstrzymania się od prowadzenia pojazdów w przypadku wystąpienia zawrotów głowy. Informacja ta powinna być dostosowana do indywidualnych uwarunkowań pacjenta, takich jak wiek, dawka leku, stosowanie innych leków oraz choroby współistniejące.
bezpieczeństwo farmakoterapii, charakterystyka produktu leczniczego, choroba współistniejąca, dawkowanie, działanie niepożądane, kapsułka twarda, modyfikacja dawkowania, objaw niepożądany, początkowy okres terapii, produkt leczniczy, sprawność psychofizyczna, sunitynib, symptom, terapia sunitynibem, układ nerwowy, zawroty głowy, zdolność psychomotoryczna - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Suganet 25 mg
Produkt leczniczy Suganet (sunitynib) dostępny jest w kapsułkach twardych o dawkach 12,5 mg, 25 mg oraz 50 mg i wykazuje niewielki, aczkolwiek istotny wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów oraz obsługiwania maszyn. Głównym czynnikiem ograniczającym tę zdolność są zawroty głowy, które mogą wystąpić podczas terapii i negatywnie wpływać na koncentrację, czas reakcji oraz koordynację wzrokowo-ruchową. Lekarz powinien poinformować pacjenta o ryzyku wystąpienia tych objawów oraz zalecić powstrzymanie się od prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn w przypadku ich pojawienia się, szczególnie w początkowym okresie leczenia, gdy organizm adaptuje się do sunitynibu. Należy również uwzględnić indywidualną wrażliwość pacjenta, dawkę leku, współistniejące schorzenia, stosowanie innych leków oraz wiek i ogólny stan zdrowia pacjenta.
działanie niepożądane, funkcje motoryczne, funkcje poznawcze, funkcje psychomotoryczne, interakcje lekowe, kapsułka twarda, kompleksowa opieka medyczna, koordynacja wzrokowo-ruchowa, modyfikacja dawkowania leku, okres początkowy leczenia, ośrodkowy układ nerwowy, przepisywanie leków, sunitynib, terapia sunitynibem, zawroty głowy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Sunitinib Synthon 12,5 mg
Sunitynib wykazuje wielonarządową toksyczność w badaniach przedklinicznych na szczurach i małpach, obejmującą zmiany w przewodzie pokarmowym (nudności, biegunki), nadnerczach (przekrwienie, krwotoki, martwica), układzie limfatycznym (zanik tkanki limfoidalnej, zmniejszenie komórek szpiku), trzustce zewnątrzwydzielniczej (degranulacja, martwica), śliniankach (przerost gronek), stawach (zgrubienie płytki wzrostu) oraz układzie rozrodczym (zanik macicy, zmniejszenie wzrostu pęcherzyków jajnikowych). Dodatkowo obserwowano wydłużenie odstępu QTc, zmniejszenie LVEF, rozrost komórek mezangium nerek, krwotoki z przewodu pokarmowego i jamy ustnej oraz przerost komórek płata przedniego przysadki. Większość zmian była odwracalna w ciągu 2-6 tygodni po zakończeniu terapii. Sunitynib nie wykazywał mutagenności ani klastogenności in vivo, jednak obserwowano poliploidię in vitro. W badaniach rakotwórczości u myszy transgenicznych rasH2 i szczurów stwierdzono występowanie nowotworów (m.in. rak żołądka, dwunastnicy, złośliwy śródbłoniak krwionośny, guzy chromochłonne nadnerczy) przy ekspozycjach ≥ 7-krotnie wyższych niż u pacjentów, choć znaczenie kliniczne tych zmian pozostaje niejasne.
aberracja chromosomalna, atrezja pęcherzyków, degranulacja komórek pęcherzykowych, dwunastnica, działanie klastogenne, frakcja wyrzutowa lewej komory, genotoksyczność, gruczoły Brunnera, guz chromochłonny, hiperplazja błony śluzowej, mysz transgeniczna rasH2, nadnercza, odstęp QTc, płat przedni przysadki, płytka wzrostu, poliploidia, potencjał rakotwórczy, przewód pokarmowy, rak żołądka, resorpcja, rozrost komórek mezangium, rozszczep wargi, rozszczep wargi i podniebienia, rozwój prenatalny i postnatalny, sunitynib, szpik kostny, trzustka zewnątrzwydzielnicza, układ limfatyczny i krwiotwórczy, utrata ciąży po zagnieżdżeniu, zanik kanalików jądrowych, zanik tkanki limfoidalnej, złośliwy śródbłoniak krwionośny, zwyrodnienie ciałka żółtego - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Sunitinib G.L. Pharma 25 mg
Sunitynib, stosowany w dawkach 12,5 mg, 25 mg lub 50 mg w postaci kapsułek twardych, może powodować zawroty głowy, które wpływają na zdolność pacjentów do bezpiecznego prowadzenia pojazdów mechanicznych oraz obsługi maszyn. Lekarze powinni szczegółowo informować pacjentów o ryzyku wystąpienia tych objawów, zwłaszcza w początkowym okresie terapii, oraz zalecać zachowanie ostrożności lub całkowite powstrzymanie się od prowadzenia pojazdów w przypadku pojawienia się zawrotów głowy. Konieczne jest również systematyczne monitorowanie nasilenia objawów podczas wizyt kontrolnych, ze szczególnym uwzględnieniem pacjentów, których praca wymaga prowadzenia pojazdów lub obsługi maszyn.
- Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Sunitinib Vipharm 25 mg
Lek Sunitinib Vipharm dostępny jest w kapsułkach o dawkach 12,5 mg, 25 mg oraz 50 mg i stosowany jest w leczeniu nowotworów podścieliskowych przewodu pokarmowego (GIST), raka nerkowokomórkowego z przerzutami (MRCC) oraz nowotworów neuroendokrynnych trzustki (pNET). W GIST i MRCC zalecana dawka wynosi 50 mg/dobę podawana doustnie przez 4 tygodnie, po których następuje 2-tygodniowa przerwa (schemat 4/2), natomiast w pNET dawka wynosi 37,5 mg/dobę podawana ciągle bez przerw. Dawkę można modyfikować o 12,5 mg w zależności od tolerancji, przy czym dawka dobowa nie powinna przekraczać 75 mg ani być mniejsza niż 25 mg w GIST i MRCC, a w pNET maksymalna dawka stosowana w badaniach III fazy wynosiła 50 mg/dobę. W przypadku pominięcia dawki, nie należy jej podwajać, a kontynuować leczenie zgodnie z harmonogramem.
GIST, hemodializa, induktor CYP3A4, inhibitor CYP3A4, ketokonazol, klasyfikacja Child-Pugh, lek przeciwnowotworowy, MRCC, nowotwór neuroendokrynny trzustki, nowotwór podścieliskowy przewodu pokarmowego, pNET, rak nerkowokomórkowy z przerzutami, ryfampicyna, schyłkowa niewydolność nerek, sunitynib, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby - Leksykon leków
Działania niepożądane – Sunitinib Bluefish 50 mg
Sunitynib Bluefish, dostępny w kapsułkach o dawkach 12,5 mg, 25 mg i 50 mg, jest stosowany w leczeniu nowotworów takich jak rak nerkowokomórkowy (RCC), nowotwory podścieliskowe przewodu pokarmowego (GIST) oraz nowotwory neuroendokrynne trzustki (pNET). Terapia sunitynibem wiąże się z ryzykiem poważnych działań niepożądanych, w tym niewydolności nerek, niewydolności serca, zatorowości płucnej, perforacji przewodu pokarmowego oraz różnorodnych krwotoków (np. z układu oddechowego, przewodu pokarmowego, mózgu). Często obserwuje się także zaburzenia hematologiczne, takie jak neutropenia, małopłytkowość i niedokrwistość, a także zaburzenia endokrynologiczne, głównie niedoczynność tarczycy. Do najczęstszych objawów o łagodniejszym przebiegu należą zmniejszenie apetytu, zaburzenia smaku, nadciśnienie tętnicze, zmęczenie oraz dolegliwości ze strony przewodu pokarmowego, takie jak biegunka, nudności, zapalenie jamy ustnej i wymioty. Nasilenie tych objawów może ulegać zmniejszeniu podczas kontynuacji leczenia.
białkomocz, dysgeuzja, GIST, hiperbilirubinemia, kardiomiopatia, krwotok mózgowy, leukopenia, małopłytkowość, martwica kości szczęki, mikroangiopatia zakrzepowa, nadciśnienie tętnicze, neuropatia obwodowa, neutropenia, niedoczynność nadnerczy, niedoczynność tarczycy, niedokrwistość, niewydolność nerek, niewydolność oddechowa, niewydolność serca, niewydolność wątroby, odma opłucnowa, pancytopenia, perforacja przewodu pokarmowego, piodermia zgorzelinowa, pNET, rabdomioliza, rak nerki, rumień wielopostaciowy, sunitynib, utrata apetytu, zakrzepica żył głębokich, zapalenie trzustki, zator tętnicy płucnej, zatorowość płucna, zespół DIC, zespół nerczycowy, zespół ręka-stopa, zespół rozpadu guza, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Sunitinib G.L. Pharma 12,5 mg
Sunitynib, substancja czynna preparatu Sunitinib G.L. Pharma dostępnego w dawkach 12,5 mg, 25 mg oraz 50 mg w formie kapsułek twardych, wykazuje niewielki wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych oraz obsługi maszyn. Kluczowym działaniem niepożądanym, które może zaburzać koordynację psychoruchową, są zawroty głowy. Lekarz przepisujący ten lek powinien poinformować pacjenta o ryzyku wystąpienia tego objawu oraz indywidualnie ocenić jego wpływ na bezpieczeństwo prowadzenia pojazdów, monitorując pacjenta podczas kolejnych wizyt kontrolnych. Dokumentacja medyczna powinna zawierać potwierdzenie realizacji obowiązku informacyjnego w tym zakresie.
bezpieczeństwo farmakoterapii, charakterystyka produktu leczniczego, dokumentacja medyczna, działanie niepożądane, kapsułka twarda, koordynacja psychoruchowa, modyfikacja terapii, monitorowanie bezpieczeństwa farmakoterapii, objawy niepożądane, obsługa maszyn, sprawność psychomotoryczna, sunitynib, zaburzenie neurologiczne, zawroty głowy, zdolność psychomotoryczna