Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji

Lewotyroksyna sodowa, substancja czynna produktu Althyxin, wchodzi w liczne interakcje z innymi produktami leczniczymi. Mechanizm tych interakcji jest zróżnicowany i obejmuje wpływ na wchłanianie, metabolizm, wydalanie oraz działanie farmakodynamiczne lewotyroksyny. Poniżej przedstawiono szczegółowe informacje dotyczące udokumentowanych interakcji.¹

Interakcje wpływające na wchłanianie lewotyroksyny

Wchłanianie lewotyroksyny może być istotnie zmniejszone przez jednoczesne podawanie substancji wiążących ją w jelicie. Do takich substancji należą: sukralfat, polistyrenosulfonian sodu oraz kolestyramina. Podobny efekt wywołuje kolesewelam, który w badaniach na zdrowych ochotnikach wykazał zmniejszenie AUC i Cmax lewotyroksyny, gdy był podawany jednocześnie lub po godzinie. Interakcji nie obserwowano dopiero, gdy kolesewelam podawano co najmniej cztery godziny po lewotyroksynie.²

Również sewelamer może obniżać wchłanianie lewotyroksyny, co wymaga monitorowania czynności tarczycy na początku i zakończeniu leczenia skojarzonego oraz ewentualnej modyfikacji dawkowania.³

Wchłanianie lewotyroksyny ograniczają także: cymetydyna, preparaty zawierające glin, żelazo lub wapń. Z tego powodu produkt Althyxin należy przyjmować co najmniej 2 godziny przed zastosowaniem wymienionych leków.⁴

Produkty zawierające soję mogą hamować jelitowe wchłanianie lewotyroksyny. Szczególną uwagę należy zwrócić na początek lub zakończenie stosowania diety bogatej w produkty sojowe, gdyż może być wówczas konieczne dostosowanie dawki produktu Althyxin.⁵

Orlistat stosowany jednocześnie z lewotyroksyną może prowadzić do niedoczynności tarczycy lub pogorszenia kontroli już istniejącej niedoczynności. Wynika to ze zmniejszonego wchłaniania soli jodu i/lub lewotyroksyny.⁶

Inhibitory pompy protonowej (PPI) mogą zmniejszać wchłanianie hormonów tarczycy z powodu zwiększenia pH soku żołądkowego. Podczas równoczesnego leczenia zaleca się regularne kontrolowanie czynności tarczycy i monitorowanie stanu klinicznego pacjenta. Możliwe, że konieczne będzie zwiększenie dawki hormonów tarczycy. Należy również zachować ostrożność podczas kończenia leczenia PPI.⁷

Interakcje wpływające na metabolizm lewotyroksyny

Leki indukujące enzymy wątrobowe, takie jak karbamazepina, fenytoina, fenobarbital, prymidon i ryfampicyna, zwiększają metabolizm lewotyroksyny, co może prowadzić do zmniejszenia jej stężenia we krwi.⁸

Również preparaty zawierające ziele dziurawca zwyczajnego (Hypericum perforatum L.) mogą zwiększać klirens wątrobowy lewotyroksyny. U pacjentów stosujących hormonoterapię w związku z chorobami tarczycy może być konieczne zwiększenie dawki hormonu tarczycy, jeśli równocześnie podawane są leki o działaniu pobudzającym enzymy wątrobowe.⁹

Interakcje z lekami przeciwzakrzepowymi

Lewotyroksyna nasila działanie warfaryny, dikumarolu, acenokumarolu, fenindionu i prawdopodobnie innych leków przeciwzakrzepowych. Wynika to ze zwiększonego metabolizmu czynników krzepnięcia oraz wypierania leków przeciwzakrzepowych z połączeń z białkami.¹⁰

Interakcje wpływające na czynność tarczycy

Amiodaron może osłabiać działanie hormonów tarczycy stosowanych w leczeniu niedoczynności tarczycy. Ze względu na wysoką zawartość jodu, amiodaron może prowadzić zarówno do nadczynności tarczycy, jak i niedoczynności tarczycy. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z wolem guzkowym z możliwą nierozpoznaną autonomiczną czynnością tarczycy.¹¹

Lit działa bezpośrednio na tarczycę, hamując uwalnianie hormonów tarczycy, co może prowadzić do klinicznej niedoczynności tarczycy.¹²

Propylotiouracyl, glikokortykosteroidy, leki beta-sympatykolityczne, amiodaron oraz środki kontrastowe zawierające jod hamują obwodową konwersję T4 do T3, co może wpływać na skuteczność leczenia lewotyroksyną.¹³

Interakcje z lekami sercowo-naczyniowymi

Lewotyroksyna przyspiesza metabolizm propranololu, co może wymagać dostosowania dawkowania tego leku.¹⁴

W przypadku rozpoczęcia leczenia lewotyroksyną u pacjentów przyjmujących digoksynę, dawka digoksyny może wymagać dostosowania. Pacjenci z nadczynnością tarczycy mogą potrzebować stopniowego zwiększania dawki digoksyny w trakcie leczenia niedoczynności tarczycy, ponieważ początkowo są oni bardziej wrażliwi na działanie digoksyny.¹⁵

Hormony tarczycy zwiększają zapotrzebowanie metaboliczne, dlatego należy zachować ostrożność przy jednoczesnym stosowaniu z lekami wpływającymi na czynność serca, takimi jak sympatykomimetyki, gdyż mogą one nasilać to działanie. Dodatkowo hormony tarczycy mogą zwiększać wrażliwość receptorów na katecholaminy.¹⁶

Opisywano pojedyncze przypadki znacznego nadciśnienia i tachykardii podczas jednoczesnego podawania ketaminy i lewotyroksyny.¹⁷

Interakcje z lekami przeciwdepresyjnymi

Jednoczesne stosowanie lewotyroksyny może przyspieszyć odpowiedź na leczenie przeciwdepresyjne imipraminą, amitryptyliną i prawdopodobnie innymi trójpierścieniowymi lekami przeciwdepresyjnymi.¹⁸

Natomiast jednoczesne stosowanie sertraliny może osłabiać działanie lewotyroksyny.¹⁹

Interakcje z lekami przeciwcukrzycowymi

Istnieje możliwość interakcji z lekami hipoglikemizującymi, dlatego pacjentów z cukrzycą należy obserwować pod kątem zwiększonego zapotrzebowania na insulinę lub doustne leki hipoglikemizujące.²⁰

Interakcje z lekami hormonalnymi

Estrogeny, produkty zawierające estrogeny i doustne środki antykoncepcyjne mogą zwiększać zapotrzebowanie na dawkę hormonów tarczycy. Z kolei androgeny i kortykosteroidy mogą zmniejszać stężenie globulin wiążących tyroksynę w surowicy.²¹

Interakcje z inhibitorami proteazy

Inhibitory proteazy (takie jak rytonawir, indynawir, lopinawir) mogą wpływać na działanie lewotyroksyny. Zaleca się ścisłe monitorowanie stężenia hormonów tarczycy. W razie potrzeby należy dostosować dawkę lewotyroksyny.²²

Interakcje z inhibitorami kinazy tyrozynowej

Inhibitory kinazy tyrozynowej (np. imatynib, sunitynib) mogą zmniejszać skuteczność lewotyroksyny. Zaleca się monitorowanie czynności tarczycy pacjentów na początku i przy zakończeniu leczenia skojarzonego tymi lekami. W razie potrzeby należy dostosować dawkę lewotyroksyny.²³

Interakcje z innymi lekami

Zgłoszono, że lowastatyna spowodowała po jednym przypadku niedoczynności tarczycy i nadczynności tarczycy u dwóch pacjentów przyjmujących lewotyroksynę.²⁴

Podczas jednoczesnego stosowania leków przeciwzapalnych, takich jak fenylobutazon lub kwas acetylosalicylowy z lewotyroksyną, obserwowano fałszywie niskie całkowite stężenia T4 w osoczu.²⁵

Podwyższone stężenie hormonu tyreotropowego zaobserwowano po zastosowaniu chlorochiny z proguanilem w profilaktyce malarii u chorego ustabilizowanego lewotyroksyną.²⁶

Wpływ na wyniki badań laboratoryjnych

Biotyna może wpływać na wyniki badań immunologicznych tarczycy opartych na interakcji biotyny i streptawidyny, prowadząc do fałszywego zmniejszenia lub fałszywego zwiększenia wartości wyników badań.²⁷

Interakcje z alkoholem

Alkohol może wpływać na farmakokinetykę i farmakodynamikę lewotyroksyny, chociaż mechanizm tych interakcji nie jest w pełni poznany. Spożywanie alkoholu może zaburzać wchłanianie lewotyroksyny oraz modyfikować jej metabolizm wątrobowy.

U pacjentów z chorobami tarczycy, zwłaszcza tymi leczonymi lewotyroksyną, regularne spożywanie alkoholu może prowadzić do:

• Zmniejszenia skuteczności leczenia z powodu wpływu alkoholu na funkcjonowanie tarczycy
• Zaburzenia metabolizmu lewotyroksyny, co może wymagać modyfikacji dawkowania
• Pogorszenia objawów zarówno niedoczynności, jak i nadczynności tarczycy
• Zwiększonego ryzyka hepatotoksyczności, szczególnie przy jednoczesnym stosowaniu innych leków metabolizowanych w wątrobie

Zaleca się ostrożność przy spożywaniu alkoholu podczas leczenia lewotyroksyną. Pacjentom z chorobami tarczycy należy doradzić ograniczenie spożycia alkoholu, a w przypadku konieczności przyjmowania lewotyroksyny i spożywania alkoholu, wskazane jest zachowanie odpowiedniego odstępu czasowego między przyjęciem leku a spożyciem alkoholu.

Tabela interakcji lewotyroksyny z innymi lekami