sunitynib
Sunitynib to doustny inhibitor wielu kinaz tyrozynowych, stosowany w terapii celowanej nowotworów. Lek blokuje receptory dla czynników wzrostu (m.in. VEGFR, PDGFR, KIT, FLT3), hamując angiogenezę nowotworową, proliferację komórek nowotworowych oraz indukcję apoptozy.
Główne wskazania do stosowania sunitynibu obejmują zaawansowanego raka nerkowokomórkowego (RCC), nowotwory podścieliskowe przewodu pokarmowego (GIST) po niepowodzeniu leczenia imatynibem oraz nieoperacyjne lub przerzutowe wysoko zróżnicowane nowotwory neuroendokrynne trzustki (pNET).
Do najczęstszych działań niepożądanych sunitynibu należą: zmęczenie, biegunka, nudności, zapalenie błony śluzowej jamy ustnej, nadciśnienie tętnicze, zespół ręka-stopa oraz zaburzenia hematologiczne. Lek wymaga regularnego monitorowania parametrów laboratoryjnych, czynności tarczycy, serca oraz ciśnienia tętniczego.
Typowy schemat dawkowania obejmuje 50 mg dziennie przez 4 tygodnie, następnie 2 tygodnie przerwy (schemat 4/2), choć stosowane są również alternatywne schematy dawkowania. Modyfikacja dawki może być konieczna w przypadku wystąpienia działań niepożądanych lub u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Działania niepożądane – Sunitinib Glenmark 12,5 mg
Sunitynib Glenmark, dostępny w kapsułkach o dawkach 12,5 mg, 25 mg i 50 mg, charakteryzuje się szerokim spektrum działań niepożądanych, które wymagają ścisłego monitorowania klinicznego. Do najcięższych powikłań należą niewydolność nerek, niewydolność serca, zatorowość płucna, perforacja przewodu pokarmowego oraz różnorodne krwotoki (m.in. z układu oddechowego, przewodu pokarmowego, mózgu i układu moczowego), które mogą prowadzić do zgonu. Często obserwowane działania niepożądane o różnym nasileniu obejmują zmniejszenie apetytu, zaburzenia smaku, nadciśnienie tętnicze, uczucie zmęczenia oraz objawy ze strony przewodu pokarmowego, takie jak biegunka, nudności, zapalenie jamy ustnej, wymioty i niestrawność. Ponadto, u pacjentów może rozwinąć się niedoczynność tarczycy, co wymaga regularnej kontroli hormonów tarczycy (TSH, fT3, fT4). Hematologiczne działania niepożądane, takie jak neutropenia, małopłytkowość i niedokrwistość, występują bardzo często i mogą mieć charakter ciężki, co wymaga monitorowania morfologii krwi.
białkomocz, dysgeuzja, erytrodysestezja dłoniowo-podeszwowa, hipoglikemia, krwotok mózgowy, krwotok z przewodu pokarmowego, leukopenia, małopłytkowość, martwica skóry, nadciśnienie tętnicze, nadczynność tarczycy, neutropenia, niedoczynność tarczycy, niedokrwistość, niewydolność nerek, niewydolność serca, niewydolność wątroby, nowotwór neuroendokrynny trzustki, nowotwór podścieliskowy przewodu pokarmowego, obrzęk naczynioruchowy, odwodnienie, pancytopenia, perforacja przewodu pokarmowego, rak nerkowokomórkowy, sunitynib, zakrzepica żył głębokich, zapalenie trzustki, zatorowość płucna, zawał mięśnia sercowego - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Sunitinib Bluefish 50 mg
Lek Sunitinib Bluefish, dostępny w kapsułkach twardych o dawkach 12,5 mg, 25 mg i 50 mg, jest wskazany do leczenia trzech typów nowotworów u dorosłych: nieoperacyjnych lub przerzutowych nowotworów podścieliskowych przewodu pokarmowego (GIST) po niepowodzeniu terapii imatynibem, zaawansowanego lub przerzutowego raka nerkowokomórkowego (MRCC) oraz wysoko zróżnicowanych, nieoperacyjnych lub przerzutowych nowotworów neuroendokrynnych trzustki (pNET) z udokumentowaną progresją choroby. Wskazania te opierają się na potwierdzeniu histopatologicznym oraz ocenie klinicznej, a decyzja o terapii powinna być podejmowana przez onkologów po dokładnej diagnostyce, w tym badaniach obrazowych i ocenie stanu ogólnego pacjenta.
badanie histopatologiczne, GIST, guz nieoperacyjny, imatynib, komórka wydzielania wewnętrznego, leczenie systemowe, MRCC, nietolerancja leku, nowotwór neuroendokrynny trzustki, nowotwór podścieliskowy przewodu pokarmowego, onkologia, oporność na leczenie, pNET, progresja choroby, przerzut nowotworowy, rak nerkowokomórkowy, rak nerkowokomórkowy z przerzutami, stadium zaawansowania nowotworu, sunitynib - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Sunitinib Zentiva 25 mg
Sunitinib Zentiva, dostępny w kapsułkach twardych o dawkach 12,5 mg, 25 mg, 37,5 mg oraz 50 mg, jest lekiem przeciwnowotworowym stosowanym u dorosłych pacjentów w terapii celowanej trzech głównych typów nowotworów: nieoperacyjnych i/lub przerzutowych nowotworów podścieliskowych przewodu pokarmowego (GIST) jako terapia drugiego rzutu po niepowodzeniu leczenia imatynibem, zaawansowanego raka nerkowokomórkowego (MRCC) zarówno w pierwszej, jak i kolejnych liniach leczenia, oraz wysoko zróżnicowanych nowotworów neuroendokrynnych trzustki (pNET) z udokumentowaną progresją choroby. Wskazania obejmują m.in. oporność lub nietolerancję imatynibu w GIST, zaawansowane miejscowo lub z przerzutami MRCC oraz nieoperacyjne lub przerzutowe pNET o niskim stopniu złośliwości histologicznej (G1/G2). Kwalifikacja do terapii powinna opierać się na obiektywnych kryteriach progresji i zaawansowania choroby.
działanie niepożądane, działanie przeciwnowotworowe, leczenie pierwszego rzutu, nietolerancja imatynibu, nowotwór neuroendokrynny trzustki, nowotwór podścieliskowy przewodu pokarmowego, oporność na imatynib, progresja choroby, przerzut odległy, rak nerkowokomórkowy z przerzutami, resekcja chirurgiczna, substancja czynna, sunitynib, terapia celowana, terapia drugiego rzutu, wysoko zróżnicowany nowotwór, zaawansowanie miejscowe nowotworu - Leksykon leków
Przedawkowanie – Sunitinib Zentiva 50 mg
Przedawkowanie sunitynibu, dostępnego w dawkach 12,5 mg, 25 mg, 37,5 mg oraz 50 mg, stanowi poważne zagrożenie zdrowotne wymagające natychmiastowej interwencji medycznej. Nie istnieje swoista odtrutka, dlatego leczenie opiera się na standardowych procedurach wspomagających funkcje życiowe pacjenta. Wczesne działania obejmują dekontaminację przewodu pokarmowego, taką jak wywołanie wymiotów lub płukanie żołądka, jeśli od przyjęcia leku upłynął krótki czas. Objawy przedawkowania to nasilenie typowych działań niepożądanych sunitynibu, w tym nasilone nudności, wymioty, biegunki, bóle brzucha, małopłytkowość, neutropenia, niedokrwistość, nadciśnienie tętnicze, zaburzenia rytmu serca, niewydolność serca, podwyższone enzymy wątrobowe, hipoglikemia oraz zaburzenia elektrolitowe.
dekontaminacja przewodu pokarmowego, elektrokardiogram, enzymy wątrobowe, funkcje życiowe, hipoglikemia, interwencja medyczna, małopłytkowość, nadciśnienie tętnicze, neutropenia, niedokrwistość, niewydolność serca, odtrutka, parametry biochemiczne, parametry morfologiczne, płukanie żołądka, profil bezpieczeństwa, przedawkowanie sunitynibu, sunitynib, uszkodzenie wątroby, wywoływanie wymiotów, zaburzenia elektrolitowe, zaburzenia rytmu serca, zaburzenia żołądkowo-jelitowe - Leksykon leków
Skład i postać leku – Sunitinib Bluefish 25 mg
Sunitinib Bluefish jest dostępny w formie twardych kapsułek o dawkach 12,5 mg, 25 mg oraz 50 mg, zawierających odpowiednio 12,5 mg, 25 mg lub 50 mg sunitynibu jako substancji czynnej. Formulacja kapsułek obejmuje substancje pomocnicze takie jak celuloza mikrokrystaliczna, mannitol, kroskarmeloza sodowa, powidon K-30 oraz stearynian magnezu, które pełnią funkcje wypełniacza, środka wiążącego, rozpuszczającego i poślizgowego. Skład otoczki kapsułek różni się w zależności od dawki, zawierając żelatynę oraz różne tlenki żelaza i tytanu (E 171, E 172), a także biały tusz do nadruku zawierający szelak, tytanu dwutlenek i glikol propylenowy. Kapsułki różnią się kolorem i rozmiarem, co ułatwia ich identyfikację kliniczną.
celuloza mikrokrystaliczna, dwutlenek tytanu, glikol propylenowy, kapsułka twarda, kroskarmeloza sodowa, mannitol, polietylen wysokiej gęstości, powidon, stearynian magnezu, substancja czynna, substancja pomocnicza, Sunitinib Bluefish, sunitynib, szelak, tlenek żelaza czarny, tlenek żelaza czerwony, tlenek żelaza żółty, żelatyna - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Sunitinib Synthon
Sunitynib, lek przeciwnowotworowy, wymaga ścisłego monitorowania ze względu na ryzyko poważnych działań niepożądanych, w tym interakcji farmakokinetycznych z inhibitorami i induktorami CYP3A4, które mogą wpływać na stężenia leku w osoczu. Należy zwracać uwagę na objawy dermatologiczne, takie jak odbarwienia skóry, pęcherze czy wysypki, a w przypadku ciężkich reakcji skórnych (SJS, TEN, EM) natychmiast przerwać terapię. Zgłaszano również ryzyko krwotoków z różnych lokalizacji, w tym z nosa (około 50% pacjentów z guzami litymi), przewodu pokarmowego i płuc, co może prowadzić do zgonu. Zalecane jest regularne badanie morfologii krwi, czynników krzepnięcia oraz kontrola nadciśnienia tętniczego, które może osiągać wartości skurczowe >200 mmHg lub rozkurczowe 110 mmHg. W przypadku niekontrolowanego nadciśnienia należy rozważyć czasowe przerwanie leczenia. Monitorowanie hematologiczne jest kluczowe ze względu na ryzyko neutropenii, małopłytkowości i niedokrwistości, które mogą prowadzić do powikłań krwotocznych i zakażeń.
amylaza, białkomocz, biegunka, ból brzucha, frakcja wyrzutowa lewej komory, hepatotoksyczność, induktor CYP3A4, inhibitor CYP3A4, inhibitor VEGF, kardiomiopatia, krwioplucie, krwotok z guza nowotworowego, krwotok z nosa, lipaza, małopłytkowość, martwica kości szczęki, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, martwicze zapalenie powięzi, mikroangiopatia zakrzepowa, nadciśnienie tętnicze, neutrofilia, niedoczynność tarczycy, niedokrwienie mięśnia sercowego, niedokrwistość, niestrawność, niewydolność nerek, niewydolność serca, nudności, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność nerek, perforacja przewodu pokarmowego, piodermia zgorzelinowa, przemijający napad niedokrwienny, rumień wielopostaciowy, sunitynib, torsade de pointes, udar naczyniowy mózgu, wydłużenie odstępu QT, wymioty, zaburzenie czynności nerek, zakrzepica żył głębokich, zakrzepowa plamica małopłytkowa, zapalenie jamy ustnej, zapalenie mięśnia sercowego, zator tętnicy płucnej, zawał mięśnia sercowego, zawał mózgu, zespół hemolityczno-mocznicowy, zespół nerczycowy, zespół odwracalnej tylnej leukoencefalopatii, zespół ostrego rozpadu guza, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Sunitinib Zentiva 50 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa sunitynibu wykazały wielonarządową toksyczność przy klinicznie istotnych poziomach ekspozycji, obejmującą zmiany w przewodzie pokarmowym (nudności, biegunki), nadnerczach (przekrwienie, krwotoki, martwica), układzie limfatycznym i krwiotwórczym (zmniejszenie komórek szpiku, zanik tkanki limfoidalnej), trzustce, śliniankach, stawach oraz narządach rozrodczych żeńskich (zanik macicy, zmniejszenie pęcherzyków jajnikowych). Dodatkowo obserwowano wydłużenie odstępu QTc, zmniejszenie LVEF, zanik kanalików jądrowych, rozrost komórek mezangium nerek oraz przerost komórek płata przedniego przysadki. Większość zmian była odwracalna po 2-6 tygodniach od zakończenia terapii. Sunitynib nie wykazywał mutagenności in vitro ani klastogenności in vivo, choć obserwowano poliploidię w ludzkich limfocytach in vitro. Nie oceniano genotoksyczności metabolitu czynnego.
aberracje chromosomalne strukturalne, atrezja pęcherzyków jajnikowych, degranulacja komórek pęcherzykowych, działanie klastogenne, działanie rakotwórcze, guz chromochłonny, hiperplazja błony śluzowej żołądka, hipoplazja szpiku kostnego, narażenie ogólnoustrojowe, organogeneza, poliploidia, potencjał genotoksyczny, przekrwienie kory nadnerczy, przewód pokarmowy, rak gruczołów Brunnera, resorpcja płodu, rozrost komórek mezangium, rozszczep podniebienia, rozszczep wargi, rozwój zarodkowo-płodowy, sunitynib, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczny wpływ na rozród, trzustka zewnątrzwydzielnicza, wady rozwojowe szkieletu płodu, właściwości mutagenne, wydłużenie odstępu QTc, zanik kanalików jądrowych, zanik tkanki limfoidalnej, złośliwy śródbłoniak krwionośny, zmniejszenie frakcji wyrzutowej lewej komory, zwyrodnienie ciałek żółtych - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Suganet 50 mg
Podczas terapii preparatem Suganet, zawierającym sunitynibu jabłczan w dawkach 12,5 mg, 25 mg i 50 mg w postaci kapsułek twardych, lekarz powinien szczegółowo poinformować pacjenta o możliwym wpływie leku na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn. Mimo że wpływ ten jest niewielki, kluczowym działaniem niepożądanym jest występowanie zawrotów głowy, które mogą znacząco obniżać koncentrację i czas reakcji, zagrażając bezpieczeństwu podczas prowadzenia pojazdów mechanicznych. Zaleca się szczególną ostrożność zwłaszcza przy pierwszym prowadzeniu pojazdu po rozpoczęciu terapii, zwiększeniu dawki lub wznowieniu leczenia po przerwie. Pacjent powinien być poinformowany o konieczności powstrzymania się od prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn w przypadku wystąpienia zawrotów głowy.
- Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Sunitinib Zentiva 37,5 mg
Sunitynib w postaci kapsułek twardych (Sunitinib Zentiva, dawki 12,5 mg, 25 mg, 37,5 mg i 50 mg) wykazuje niewielki wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn, co jest istotne klinicznie, gdyż wielu pacjentów pozostaje aktywnych zawodowo. Głównym działaniem niepożądanym wpływającym na bezpieczeństwo prowadzenia pojazdów są zawroty głowy, które mogą wystąpić zwłaszcza w okresie dostosowywania dawki. Charakterystyka produktu leczniczego podkreśla konieczność poinformowania pacjenta o ryzyku wystąpienia tego objawu oraz zaleca obserwację indywidualnej reakcji na lek, unikanie prowadzenia pojazdów w okresie zwiększonego ryzyka oraz natychmiastowe zgłaszanie nasilonych zawrotów głowy.
- Leksykon substancji czynnych
Sunitynib – Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
Sunitynib, stosowany w terapii różnych nowotworów, wykazuje niewielki wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn, co potwierdzają charakterystyki produktów leczniczych licznych preparatów zawierających tę substancję (np. Asikreba, Klertis, Subinit). Głównym objawem mogącym zaburzać sprawność psychomotoryczną są zawroty głowy, które pacjenci powinni być świadomi podczas terapii. Inne działania niepożądane, takie jak zmęczenie czy osłabienie, również mogą potencjalnie wpływać na zdolność prowadzenia pojazdów, choć nie zostały bezpośrednio wskazane w kontekście tej funkcji. Lekarz prowadzący terapię ma obowiązek poinformować pacjenta o tych ryzykach oraz monitorować ich występowanie, zwłaszcza na początku leczenia lub po zmianie dawkowania.
- Leksykon leków
Działania niepożądane – Sunitinib Bluefish 25 mg
Sunitynib Bluefish, dostępny w kapsułkach o dawkach 12,5 mg, 25 mg i 50 mg, wykazuje szeroki profil działań niepożądanych, w tym potencjalnie zagrażające życiu powikłania takie jak niewydolność nerek, niewydolność serca, zator tętnicy płucnej, perforacja przewodu pokarmowego oraz różnorodne krwotoki (np. z układu oddechowego, przewodu pokarmowego, mózgowe). W badaniach klinicznych u pacjentów z rakiem nerkowokomórkowym, GIST i nowotworami neuroendokrynnymi trzustki najczęściej obserwowano objawy takie jak zmniejszenie apetytu, zaburzenia smaku, nadciśnienie tętnicze, uczucie zmęczenia oraz zaburzenia ze strony przewodu pokarmowego (biegunka, nudności, zapalenie jamy ustnej, niestrawność, wymioty). Ponadto, często występują zaburzenia hematologiczne, w tym neutropenia, małopłytkowość i niedokrwistość, a także niedoczynność tarczycy wymagająca monitorowania i ewentualnej terapii substytucyjnej.
białkomocz, dysfagia, erytrodyzestezja dłoniowo-podeszwowa, kardiomiopatia, krwioplucie, krwotok mózgowy, krwotok płucny, leukopenia, limfopenia, małopłytkowość, martwica kości szczęki, mikroangiopatia zakrzepowa, miopatia, nadciśnienie tętnicze, nadczynność tarczycy, neuropatia obwodowa, neutropenia, niedoczynność nadnerczy, niedoczynność tarczycy, niedokrwistość, niewydolność nerek, niewydolność serca, niewydolność wątroby, nowotwór neuroendokrynny trzustki, nowotwór podścieliskowy przewodu pokarmowego, odma opłucnowa, pancytopenia, parestezja, perforacja przewodu pokarmowego, piodermia zgorzelinowa, przejściowy atak niedokrwienny, przetoka jelitowa, rabdomioliza, rak nerkowokomórkowy, refluks żołądkowo-przełykowy, rozsiane krzepnięcie wewnątrznaczyniowe, rumień wielopostaciowy, sunitynib, tętniak i rozwarstwienie tętnicy, toksyczna nekroliza naskórka, udar mózgu, wysięk opłucnowy, zakrzepica żył głębokich, zapalenie jamy ustnej, zapalenie pęcherzyka żółciowego, zapalenie tarczycy, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zator tętnicy płucnej, zespół nerczycowy, zespół odwracalnej tylnej encefalopatii, zespół rozpadu guza, zespół Stevens-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry - Leksykon leków
Przedawkowanie – Sunitinib Glenmark 25 mg
Przedawkowanie sunitynibu, leku o półtrwaniu 40-60 godzin, stanowi poważny stan kliniczny wymagający natychmiastowej interwencji medycznej, gdyż nie istnieje swoista odtrutka. Postępowanie terapeutyczne opiera się na podtrzymaniu funkcji życiowych, ścisłym monitorowaniu parametrów życiowych, równowagi elektrolitowej oraz funkcji wątroby i nerek. Wczesne działania obejmują wywołanie wymiotów lub płukanie żołądka, szczególnie jeśli od przyjęcia leku nie upłynął długi czas. Monitorowanie laboratoryjne powinno obejmować morfologię krwi (ze szczególnym uwzględnieniem neutrofili i płytek), parametry wątrobowe (ALT, AST, bilirubina), nerkowe (kreatynina, GFR), elektrolity (zwłaszcza potas), a także kontrolę ciśnienia tętniczego i EKG.
białkomocz, biegunka, ciśnienie tętnicze, EKG, elektrolity, enzymy wątrobowe, GFR, hiperbilirubinemia, hiperkalemia, hipoglikemia, kreatynina, liczba neutrofili, małopłytkowość, morfologia krwi, nadciśnienie tętnicze, neutropenia, niedokrwistość, niewydolność serca, nudności, okres półtrwania, ostra niewydolność nerek, ostra niewydolność wątroby, parametry funkcji nerek, parametry funkcji wątroby, płukanie żołądka, płytki krwi, przedawkowanie sunitynibu, sunitynib, supresja szpiku kostnego, swoista odtrutka, wydłużenie odstępu QT, wymioty, wywołanie wymiotów, zaburzenia gospodarki elektrolitowej, zaburzenia rytmu serca, zapalenie błony śluzowej przewodu pokarmowego, zespół ręka-stopa - Leksykon leków
Skład i postać leku – Sunitinib Zentiva 37,5 mg
Sunitinib Zentiva jest dostępny w formie kapsułek twardych o dawkach 12,5 mg, 25 mg, 37,5 mg oraz 50 mg, zawierających odpowiednio sunitynib jako substancję czynną. Każda kapsułka zawiera identyczne substancje pomocnicze, takie jak celuloza mikrokrystaliczna, mannitol, kroskarmeloza sodowa, powidon K30 oraz stearynian magnezu, które wpływają na stabilność i uwalnianie leku. Kapsułki różnią się rozmiarem (od 14,3 mm do 19,4 mm) oraz kolorem otoczki, co ułatwia identyfikację dawki przez personel medyczny i pacjentów. Granulki w kapsułkach mają barwę od żółtej do pomarańczowej. Preparat jest przeznaczony do podawania doustnego i dostępny w różnych opakowaniach: blistry aluminiowe, perforowane jednodawkowe blistry oraz butelki HDPE z zabezpieczeniem przed dziećmi.
blister aluminiowy, butelka HDPE, celuloza mikrokrystaliczna, dwutlenek tytanu, glikol propylenowy, kapsułka twarda, kroskarmeloza sodowa, mannitol, niezgodność farmaceutyczna, podanie doustne, powidon, produkt leczniczy, stearynian magnezu, substancja czynna, substancja pomocnicza, Sunitinib Zentiva, sunitynib, szelak, tlenek żelaza czarny, tlenek żelaza czerwony, tlenek żelaza żółty, wodorotlenek amonu, żelatyna - Leksykon leków
Interakcje leku – Pamifos-30 30 mg
Disodu pamidronian, składnik preparatu Pamifos-30, wykazuje istotne interakcje farmakologiczne, które mają kluczowe znaczenie dla bezpieczeństwa terapii. Szczególną uwagę należy zwrócić na jednoczesne stosowanie z inhibitorami angiogenezy (bewacyzumab, sunitynib, sorafenib), które zwiększa ryzyko osteonekrozy kości szczęki (ONJ), co wymaga regularnej kontroli stomatologicznej i rozważenia alternatywnych metod leczenia. Ponadto, współpodawanie pamidronianu z lekami nefrotoksycznymi (aminoglikozydy, wysokie dawki NLPZ, cyklosporyna, cisplatyna) może nasilać nefrotoksyczność, dlatego konieczne jest ścisłe monitorowanie parametrów nerkowych oraz dostosowanie dawki pamidronianu w zależności od klirensu kreatyniny. U pacjentów ze szpiczakiem mnogim stosowanie pamidronianu z talidomidem wiąże się ze średnim ryzykiem zaburzeń czynności nerek, co wymaga intensywnego monitorowania i ewentualnej modyfikacji schematu leczenia.
aminoglikozyd, bewacyzumab, bisfosfonian, cisplatyna, cyklosporyna, hiperkalcemia, hiperkalcemia nowotworowa, hipokalcemia, inhibitor angiogenezy, kalcytonina, klirens kreatyniny, lek nefrotoksyczny, lek przeciwnowotworowy, martwica kości szczęki, niesteroidowy lek przeciwzapalny, pamidronian disodowy, scyntygrafia, sorafenib, sunitynib, szpiczak mnogi, takrolimus, talidomid, zaburzenia gospodarki wapniowej - Leksykon leków
Skład i postać leku – Sunitinib Vipharm 50 mg
Produkt leczniczy Sunitinib Vipharm dostępny jest w postaci kapsułek twardych zawierających sunitynib w dawkach 12,5 mg, 25 mg oraz 50 mg. Substancja czynna występuje w formie granulek o barwie od żółtej do pomarańczowej, umieszczonych w żelatynowej kapsułce. Wszystkie dawki zawierają identyczny zestaw substancji pomocniczych, w tym mannitol, kroskarmelozę sodową, powidon (K-25) oraz magnezu stearynian, które wspomagają właściwości fizykochemiczne i farmakokinetykę leku. Otoczka kapsułki zawiera żelatynę oraz barwniki: tytanu dwutlenek (E171) i tlenki żelaza (E172) w różnych proporcjach, co nadaje kapsułkom charakterystyczne kolory i umożliwia identyfikację dawki. Nadruk na kapsułkach wykonany jest białym tuszem zawierającym m.in. szelak, glikol propylenowy i tytanu dwutlenek.
dwutlenek tytanu, glikol propylenowy, kapsułka twarda, kroskarmeloza sodowa, mannitol, polietylen o dużej gęstości, powidon, stearynian magnezu, substancja czynna, Sunitinib Vipharm, sunitynib, sunitynib jabłczan, szelak, tlenek żelaza czarny, tlenek żelaza czerwony, tlenek żelaza żółty, wodorotlenek sodu, zabezpieczenie przed dziećmi, żelatyna - Leksykon leków
Przedawkowanie – Subinit 12,5 mg
Przedawkowanie sunitynibu, substancji czynnej leku Subinit, stanowi poważne zagrożenie zdrowotne, wymagające natychmiastowej interwencji medycznej. W praktyce klinicznej obserwowano nasilenie działań niepożądanych charakterystycznych dla profilu bezpieczeństwa sunitynibu, jednak nie zdefiniowano specyficznego zespołu objawów przedawkowania. Brak swoistej odtrutki wymusza stosowanie leczenia objawowego i podtrzymującego, ze szczególnym uwzględnieniem ścisłego monitorowania parametrów życiowych pacjenta. W przypadku niedawnego przyjęcia leku wskazane jest zastosowanie metod eliminacji niewchłoniętej substancji czynnej, takich jak wywołanie wymiotów lub płukanie żołądka.
działanie niepożądane, eliminacja substancji czynnej, leczenie objawowe, leczenie podtrzymujące, monitorowanie parametrów życiowych, niewchłonięta substancja czynna, odtrutka swoista, płukanie żołądka, postępowanie przy przedawkowaniu, profil bezpieczeństwa leku, przedawkowanie sunitynibu, środki wspomagające, sunitynib, wywoływanie wymiotów - Leksykon leków
Interakcje leku – Sunitinib MSN 37,5 mg
Sunitynib, metabolizowany głównie przez izoenzym CYP3A4, wykazuje istotne interakcje farmakokinetyczne z inhibitorami i induktorami tego enzymu. Silne inhibitory CYP3A4, takie jak ketokonazol, itrakonazol, klarytromycyna, erytromycyna czy rytonawir, powodują wzrost Cmax o 49% oraz AUC o 51%, co zwiększa ryzyko działań niepożądanych i wymaga zmniejszenia dawki sunitynibu do minimum 37,5 mg/dobę (GIST, MRCC) lub 25 mg/dobę (pNET). Z kolei silne induktory CYP3A4, np. ryfampicyna, deksametazon, fenytoina, karbamazepina, fenobarbital oraz preparaty ziołowe zawierające dziurawiec, obniżają Cmax o 23% i AUC o 46%, co może obniżać skuteczność terapii i wymaga stopniowego zwiększania dawki do maksymalnie 87,5 mg/dobę (GIST, MRCC) lub 62,5 mg/dobę (pNET). Dodatkowo, potencjalne interakcje z inhibitorami BCRP oraz wpływ alkoholu na metabolizm wątrobowy i nasilenie działań niepożądanych podkreślają konieczność ostrożności i indywidualnego podejścia terapeutycznego.
dysfunkcja tarczycy, dziurawiec, efekt diuretyczny, hepatotoksyczność, induktor CYP3A4, inhibitor BCRP, inhibitor CYP3A4, ketokonazol, mielosupresja, nowotwór neuroendokrynny trzustki, nowotwór podścieliskowy przewodu pokarmowego, rak nerkowokomórkowy z przerzutami, ryfampicyna, sok grejpfrutowy, sunitynib, zespół ręka-stopa - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Sunitinib G.L. Pharma 12,5 mg
Sunitynib G.L. Pharma, dostępny w kapsułkach twardych o dawkach 12,5 mg, 25 mg oraz 50 mg, wymaga szczególnej ostrożności podczas stosowania u kobiet w wieku rozrodczym, ciężarnych oraz karmiących piersią. Lek ten wykazuje potencjalne działanie teratogenne, co potwierdzają badania na modelach zwierzęcych, gdzie zaobserwowano wady wrodzone płodów. W związku z tym, u kobiet planujących ciążę lub będących w ciąży, stosowanie sunitynibu jest przeciwwskazane, chyba że korzyści terapeutyczne dla matki przewyższają ryzyko dla płodu. Konieczne jest stosowanie skutecznej antykoncepcji przez cały okres terapii oraz wykluczenie ciąży przed jej rozpoczęciem. W przypadku zajścia w ciążę podczas leczenia, należy niezwłocznie poinformować pacjentkę o ryzyku i rozważyć przerwanie terapii.
badanie eksperymentalne, działanie niepożądane u niemowląt, działanie teratogenne, farmakokinetyka, kapsułka twarda, medycyna perinatalna, metoda antykoncepcyjna, przenikanie do mleka, przenikanie do mleka kobiecego, substancja czynna, sunitynib, toksyczność reprodukcyjna, wada wrodzona płodu, wiek rozrodczy, zaburzenie płodności - Leksykon substancji czynnych
Sunitynib – Przeciwwskazania stosowania
Sunitynib, dostępny w kapsułkach o dawkach 12,5 mg, 25 mg, 37,5 mg oraz 50 mg, jest inhibitorem kinaz tyrozynowych stosowanym w terapii przeciwnowotworowej. Bezwzględnym przeciwwskazaniem do jego stosowania jest nadwrażliwość na substancję czynną lub substancje pomocnicze, takie jak żółcień pomarańczowa FCF (E110), tartrazyna (E102) czy mannitol, które mogą wywoływać reakcje alergiczne o różnym nasileniu, od wysypki po wstrząs anafilaktyczny. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z historią reakcji alergicznych na inne inhibitory kinaz tyrozynowych ze względu na ryzyko reakcji krzyżowej. Wskazane jest przeprowadzenie dokładnego wywiadu alergologicznego przed rozpoczęciem terapii.
choroba wieńcowa, działanie przeciwnowotworowe, inhibitor CYP3A4, inhibitor kinazy tyrozynowej, kapsułka twarda, krwawienie, lek przeciwkrzepliwy, lek przeciwnowotworowy, lek przeciwpłytkowy, małopłytkowość, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość, niewydolność nerek, niewydolność serca, niewydolność wątroby, obrzęk naczynioruchowy, powikłania sercowo-naczyniowe, reakcja alergiczna, substancja pomocnicza, sunitynib, wstrząs anafilaktyczny, wydłużenie odstępu QT, zaburzenia krzepnięcia, zaburzenia rytmu serca, zawał mięśnia sercowego, zespół onkologiczny, zespół wielodyscyplinarny - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Sunitinib G.L. Pharma 12,5 mg
Stosowanie sunitynibu (Sunitinib G.L. Pharma) w dawkach 12,5 mg, 25 mg oraz 50 mg jest bezwzględnie przeciwwskazane u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą zawartą w preparacie. Nadwrażliwość ta może manifestować się poważnymi reakcjami alergicznymi, które stanowią zagrożenie dla życia pacjenta. Przed rozpoczęciem terapii konieczne jest szczegółowe zebranie wywiadu alergologicznego oraz zapoznanie się z pełnym wykazem substancji pomocniczych (dostępnym w punkcie 6.1 Charakterystyki Produktu Leczniczego), aby wykluczyć ryzyko wystąpienia reakcji nadwrażliwości. Lekarz powinien również umiejętnie rozróżniać poszczególne dawki leku, które różnią się rozmiarem, kolorem kapsułek oraz nadrukiem (12,5 mg – pomarańczowe kapsułki o długości 14,3 mm, 25 mg – karmelowo-pomarańczowe o długości 15,9 mm, 50 mg – karmelowe o długości 19,4 mm).
alternatywna metoda terapeutyczna, bezpieczeństwo farmakoterapii, charakterystyka produktu leczniczego, ciężka reakcja alergiczna, kapsułka twarda, modyfikacja dawkowania, nadwrażliwość na substancję czynną, nadwrażliwość na substancję pomocniczą, reakcja alergiczna, substancja pomocnicza, sunitynib, wywiad alergologiczny - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Sunitinib Glenmark 12,5 mg
Sunitinib Glenmark jest inhibitorem kinazy tyrozynowej dostępnym w postaci kapsułek twardych o dawkach 12,5 mg, 25 mg oraz 50 mg, przeznaczonym do leczenia dorosłych pacjentów z wybranymi nowotworami. Wskazania obejmują nieoperacyjne lub przerzutowe nowotwory podścieliskowe przewodu pokarmowego (GIST) po niepowodzeniu terapii imatynibem, zaawansowany rak nerkowokomórkowy (MRCC) w stadium zaawansowanym lub z przerzutami oraz wysoko zróżnicowane nowotwory neuroendokrynne trzustki (pNET) z progresją choroby. Lek stanowi istotną opcję terapeutyczną w zaawansowanych i opornych na wcześniejsze leczenie przypadkach tych nowotworów.
- Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Klertis 50 mg
Sunitynib, zawarty w leku Klertis, może wywoływać działania niepożądane wpływające na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych i obsługi maszyn, przede wszystkim poprzez występowanie zawrotów głowy, bólów głowy, znacznego zmęczenia oraz zaburzeń smaku. Ponadto, częste są neuropatia obwodowa, parestezje i niedoczulica, a rzadko obserwuje się poważniejsze zaburzenia neurologiczne, takie jak krwawienia mózgowe, udary, zespół odwracalnej tylnej encefalopatii, encefalopatia hiperamoniczna oraz drgawki (<1%). W trakcie terapii należy szczególnie monitorować pacjentów w początkowym okresie leczenia, przy zmianach dawkowania oraz w przypadku nasilonych działań niepożądanych, zwłaszcza gdy stosują jednocześnie leki wpływające na ośrodkowy układ nerwowy (np. przeciwbólowe, przeciwdepresyjne, uspokajające).
ból głowy, charakterystyka produktu leczniczego, drgawki, działanie niepożądane, encefalopatia hiperamoniczna, krwawienie mózgowe, nadciśnienie tętnicze, neuropatia obwodowa, neurotoksyczność, niedoczulica, ośrodkowy układ nerwowy, parestezja, sunitynib, terapia onkologiczna, udar mózgu, zaburzenie neurologiczne, zaburzenie smaku, zaburzenie świadomości, zaburzenie widzenia, zawroty głowy, zespół odwracalnej tylnej encefalopatii - Leksykon leków
Skład i postać leku – Sunitinib MSN 50 mg
Produkt leczniczy Sunitinib MSN zawiera sunitynibu jabłczan w dawkach 12,5 mg, 25 mg, 37,5 mg oraz 50 mg w kapsułkach twardych, które zawierają żółty granulowany proszek. Substancje pomocnicze obejmują mannitol, kroskarmelozę sodową, skrobię żelowaną kukurydzianą oraz stearynian magnezu. Skład otoczki kapsułek różni się w zależności od dawki, co wpływa na ich kolor i rozmiar, a także na zastosowane barwniki, takie jak tytanu dwutlenek (E 171) i różne tlenki żelaza (E 172). Kapsułki posiadają nadruki identyfikacyjne wykonane tuszem na bazie szelaku, glikolu propylenowego i regulatora pH, z barwnikami dopasowanymi do koloru tuszu (biały lub czarny).
blister jednodawkowy, dwutlenek tytanu, folia PVC/PCTFE, glikol propylenowy, kapsułka twarda, kroskarmeloza sodowa, mannitol, okres ważności leku, polietylen wysokiej gęstości, skrobia żelowana, stearynian magnezu, sunitynib, szelak, tlenek żelaza czarny, tlenek żelaza czerwony, tlenek żelaza żółty, wodorotlenek potasu - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Sunitinib Bluefish 12,5 mg
Sunitinib Bluefish, dostępny w kapsułkach o dawkach 12,5 mg, 25 mg oraz 50 mg, jest lekiem stosowanym w leczeniu wybranych nowotworów u dorosłych pacjentów. W terapii guzów podścieliskowych przewodu pokarmowego (GIST) jest wskazany jako leczenie drugiej linii po niepowodzeniu terapii imatynibem, zarówno w przypadku guzów nieoperacyjnych, jak i przerzutów. W leczeniu raka nerkowokomórkowego (MRCC) może być stosowany jako terapia pierwszej linii, zarówno w zaawansowanym stadium miejscowym, jak i przy obecności przerzutów. W przypadku wysoko zróżnicowanych nowotworów neuroendokrynnych trzustki (pNET) lek jest wskazany u pacjentów z nieoperacyjnym nowotworem, obecnością przerzutów oraz udokumentowaną progresją choroby.
guz nieoperacyjny, imatynib, leczenie onkologiczne, leczenie systemowe nowotworów, nietolerancja leku, nowotwór neuroendokrynny trzustki, nowotwór nieoperacyjny, nowotwór podścieliskowy przewodu pokarmowego, oporność na leczenie, progresja choroby, przerzut odległy, rak nerkowokomórkowy z przerzutami, resekcja chirurgiczna, rozsiew nowotworu, sunitynib, twarda kapsułka, wysoko zróżnicowany nowotwór, zaawansowany rak nerkowokomórkowy