Przedawkowanie leku Klertis

Przedawkowanie sunitynibu (substancji czynnej leku Klertis) stanowi poważny stan kliniczny wymagający natychmiastowej interwencji medycznej. Lek Klertis dostępny jest w postaci kapsułek twardych w trzech dawkach: 12,5 mg, 25 mg oraz 50 mg, zawierających odpowiednio sunitynibu cyklaminian w ilości odpowiadającej podanej dawce sunitynibu. Przedawkowanie może nastąpić w wyniku jednorazowego przyjęcia zbyt dużej dawki leku lub kumulacji dawek terapeutycznych.¹

Brak swoistej odtrutki

W przypadku przedawkowania leku Klertis należy podkreślić, że nie istnieje swoista odtrutka, która mogłaby bezpośrednio zneutralizować działanie sunitynibu w organizmie. Postępowanie terapeutyczne musi więc opierać się na zastosowaniu standardowych środków wspomagających, odpowiednich do stanu klinicznego pacjenta oraz obserwowanych objawów przedawkowania.²

Postępowanie w przedawkowaniu

Pierwszym krokiem w leczeniu przedawkowania jest eliminacja niewchłoniętej substancji czynnej z przewodu pokarmowego. W zależności od czasu, jaki upłynął od momentu zażycia leku oraz stanu klinicznego pacjenta, można rozważyć wywołanie wymiotów lub przeprowadzenie płukania żołądka. Procedury te mają na celu usunięcie leku z przewodu pokarmowego przed jego wchłonięciem do krwiobiegu, co może znacząco zmniejszyć nasilenie objawów zatrucia.³

Objawy przedawkowania

Dotychczas zgłaszane przypadki przedawkowania sunitynibu wykazały, że objawy kliniczne przedawkowania w znacznej mierze pokrywają się ze znanym profilem bezpieczeństwa stosowania tego leku. Oznacza to, że działania niepożądane obserwowane przy normalnym stosowaniu leku mogą wystąpić w nasilonym stopniu przy przedawkowaniu.⁴

Monitorowanie pacjenta po przedawkowaniu

Po przedawkowaniu leku Klertis pacjent powinien być ściśle monitorowany w warunkach szpitalnych. Zaleca się regularne badania parametrów życiowych, funkcji narządów oraz badania laboratoryjne obejmujące:

• Monitorowanie funkcji układu sercowo-naczyniowego – regularne pomiary ciśnienia tętniczego, tętna, EKG
• Badania hematologiczne – morfologia krwi z oceną liczby neutrofili i płytek krwi
• Kontrola funkcji wątroby – AST, ALT, bilirubina, fosfataza alkaliczna
• Kontrola funkcji nerek – poziom kreatyniny, mocznika, GFR, analiza moczu pod kątem białkomoczu
• Elektrolity – sód, potas, wapń, fosfor
• Ocena funkcji tarczycy – TSH, fT4

Leczenie objawowe

Leczenie przedawkowania sunitynibu opiera się na terapii objawowej i podtrzymującej funkcje życiowe. W zależności od obserwowanych objawów może obejmować:

1. Leczenie zaburzeń elektrolitowych – suplementacja odpowiednich elektrolitów drogą dożylną
2. Kontrola nadciśnienia tętniczego – podawanie leków hipotensyjnych w razie potrzeby
3. Leczenie objawów z przewodu pokarmowego – leki przeciwwymiotne, przeciwbiegunkowe, nawodnienie
4. Postępowanie w przypadku cytopenii – w ciężkiej neutropenii rozważenie podania G-CSF, w trombocytopenii – przetoczenie koncentratu płytek krwi w razie potrzeby
5. Leczenie objawów skórnych – odpowiednia pielęgnacja skóry, leczenie miejscowe i ogólne

Czas trwania monitorowania i leczenia powinien być dostosowany do farmakokinetyki sunitynibu, biorąc pod uwagę jego długi okres półtrwania oraz obecność aktywnych metabolitów.⁵