Klertis
Kapsułki twarde, 50 mg
Produkt leczniczy zawiera sunitynibu cyklaminian w dawkach 12,5 mg, 25 mg lub 50 mg w twardych kapsułkach. Substancja czynna jest stosowana w leczeniu nowotworów podścieliskowych przewodu pokarmowego, raka nerkowokomórkowego z przerzutami oraz wysoko zróżnicowanych nowotworów neuroendokrynnych trzustki. Preparat jest dedykowany pacjentom dorosłym, u których doszło do progresji choroby lub nietolerancji wcześniejszego leczenia. Lek podaje się w przypadkach nieoperacyjnych oraz z przerzutami tych nowotworów.
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje leku
- Profil bezpieczeństwa leku
- Przeciwwskazania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Skład i postać leku
- Specjalne ostrzeżenia
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania
-
Działania niepożądane
Sunitynib, substancja czynna leku Klertis, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, od łagodnych do potencjalnie zagrażających życiu. Do najcięższych powikłań należą niewydolność nerek i serca, zator tętnicy płucnej, perforacja przewodu pokarmowego oraz różnorodne krwotoki, w tym mózgowe i z guza nowotworowego. Często obserwuje się nadciśnienie tętnicze (do 33,9% u pacjentów z MRCC), zaburzenia hematologiczne (neutropenia stopnia 3. i 4. u 10-16% pacjentów, małopłytkowość stopnia 3. i 4. do 8,2%), a także niedoczynność tarczycy rozwijającą się u 6,2-16% chorych w zależności od wskazania. Krwawienia występują u 18-39% pacjentów, z krwotokami stopnia ≥3 u 4,5% chorych z MRCC. Zgłaszano również rzadkie, ale poważne zdarzenia, takie jak zespół odwracalnej tylnej encefalopatii, miopatia, rabdomioliza, martwica kości szczęki i żuchwy oraz wydłużenie odstępu QTc (>500 ms u 0,5% pacjentów). Długoterminowa terapia (≥2 lat) nie wiązała się z pojawieniem się nowych działań niepożądanych, choć częstość niedoczynności tarczycy wzrastała z czasem.
Profil bezpieczeństwa sunitynibu wymaga ścisłego monitorowania, zwłaszcza u pacjentów z GIST, MRCC i pNET, gdzie częstość występowania działań niepożądanych jest dobrze udokumentowana na podstawie badań klinicznych obejmujących 7115 pacjentów. Należy zwracać uwagę na objawy niewydolności serca (występujące u 1,2% pacjentów z GIST), nadciśnienie tętnicze, incydenty zakrzepowo-zatorowe (do 3% w grupach chorych), a także na ryzyko ciężkich zakażeń i martwiczego zapalenia powięzi. W przypadku przedawkowania brak jest swoistej odtrutki, a leczenie opiera się na standardowych procedurach wspomagających. Wskazane jest regularne monitorowanie parametrów hematologicznych, funkcji tarczycy, układu sercowo-naczyniowego oraz wczesne rozpoznawanie i leczenie powikłań, aby minimalizować ryzyko poważnych zdarzeń niepożądanych i zgonów.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Działania niepożądane – Klertis 50 mg
dysfunkcja wątroby, encefalopatia hiperamoniczna, erytrodyzestezja dłoniowo-podeszwowa, frakcja wyrzutowa lewej komory, krwawienie z przewodu pokarmowego, krwotok, krwotok mózgowy, lewokomorowa niewydolność serca, małopłytkowość, martwica kości szczęki, mikroangiopatia zakrzepowa, nadciśnienie tętnicze, nadczynność tarczycy, nekrotyczne zapalenie powięzi, neuropatia obwodowa, neutropenia, niedoczynność tarczycy, niedokrwistość, niewydolność nadnerczy, niewydolność nerek, niewydolność serca, niewydolność wątroby, niewydolność wielonarządowa, nowotwór podścieliskowy przewodu pokarmowego, nowotwory neuroendokrynne trzustki, obrzęk naczynioruchowy, odma opłucnowa, pancytopenia, perforacja przewodu pokarmowego, piodermia zgorzelinowa, przemijający atak niedokrwienny, rabdomioliza, rak nerkowokomórkowy z przerzutami, rozsiane krzepnięcie wewnątrznaczyniowe, sunitynib, udar mózgu, wydłużenie odstępu QT, zaburzenia smaku, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zastoinowa niewydolność serca, zator tętnicy płucnej, zatorowość płucna, zespół odwracalnej tylnej leukoencefalopatii, zespół ostrego rozpadu guza, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa -
Interakcje leku
Sunitynib, stosowany w leczeniu GIST, MRCC oraz pNET, wykazuje istotne interakcje farmakokinetyczne z lekami wpływającymi na enzym CYP3A4. Silne inhibitory CYP3A4, takie jak ketokonazol, rytonawir, itrakonazol, erytromycyna, klarytromycyna oraz sok grejpfrutowy, powodują wzrost Cmax o 49% i AUC o 51% sunitynibu i jego metabolitu, co wymaga unikania jednoczesnego stosowania lub redukcji dawki do minimum 37,5 mg/dobę (GIST, MRCC) lub 25 mg/dobę (pNET). Z kolei induktory CYP3A4, takie jak ryfampicyna, deksametazon, fenytoina, karbamazepina, fenobarbital i ziele dziurawca, obniżają Cmax o 23% i AUC o 46%, co może wymagać stopniowego zwiększania dawki sunitynibu do maksymalnie 87,5 mg/dobę (GIST, MRCC) lub 62,5 mg/dobę (pNET) przy ścisłym monitorowaniu tolerancji. Interakcje z inhibitorami BCRP są możliwe, ale dane kliniczne są ograniczone, dlatego zaleca się ostrożność.
Farmakodynamicznie, sunitynib może nasilać działania niepożądane w połączeniu z alkoholem (zwiększone ryzyko hepatotoksyczności, nasilenie objawów żołądkowo-jelitowych i zmęczenia), lekami przeciwnadciśnieniowymi (ryzyko nadmiernej hipotensji), lekami wydłużającymi odstęp QT (zwiększone ryzyko arytmii) oraz lekami mielosupresyjnymi (zwiększone ryzyko neutropenii, małopłytkowości i niedokrwistości). Zaleca się regularne monitorowanie parametrów hematologicznych, czynności wątroby, ciśnienia tętniczego oraz EKG u pacjentów z ryzykiem wydłużenia QT. Przed rozpoczęciem terapii sunitynibem konieczne jest dokładne zebranie wywiadu lekowego, a w przypadku wątpliwości dotyczących interakcji – konsultacja z farmakologiem klinicznym lub korzystanie z aktualnych baz danych interakcji lekowych.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Interakcje leku – Klertis 50 mg
białko oporności raka piersi, hepatotoksyczność, induktor CYP3A4, inhibitor CYP3A4, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, lek mielosupresyjny, lek przeciwkrzepliwy, lek przeciwnadciśnieniowy, lek przeciwpłytkowy, mielosupresja, nadciśnienie tętnicze, neutropenia, nowotwór neuroendokrynny trzustki, parametry czynności wątroby, podrażnienie błony śluzowej, rak nerkowokomórkowy, stężenie sunitynibu, wydłużenie odstępu QT, zaburzenia czynności wątroby, zaburzenia rytmu serca, zapalenie jamy ustnej -
Profil bezpieczeństwa leku
Sunitynib (Klertis) jest przeciwwskazany u kobiet karmiących piersią ze względu na przenikanie leku i/lub jego metabolitów do mleka u zwierząt doświadczalnych oraz potencjalne ryzyko ciężkich działań niepożądanych u niemowląt. W przypadku pacjentów z zaburzeniami czynności nerek, w tym ze schyłkową niewydolnością nerek poddawanych hemodializie, nie jest konieczna modyfikacja dawki początkowej, jednak dawkowanie powinno być dostosowane indywidualnie do tolerancji. U seniorów nie stwierdzono istotnych różnic w bezpieczeństwie i skuteczności leczenia, co wyklucza konieczność zmiany dawkowania ze względu na wiek.
Podczas stosowania sunitynibu należy zachować ostrożność u pacjentów z łagodnymi i umiarkowanymi zaburzeniami czynności wątroby, gdyż brak jest danych dotyczących bezpieczeństwa u osób z ciężkimi zaburzeniami, u których stosowanie leku nie jest zalecane. Klertis może powodować zawroty głowy, co wymaga ostrożności podczas prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn. Nie ma dostępnych danych dotyczących interakcji sunitynibu z alkoholem, a dokumentacja nie zawiera zaleceń dotyczących spożywania alkoholu podczas terapii.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Profil bezpieczeństwa leku – Klertis 50 mg
-
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa sunitynibu wykazały istotne zmiany toksykologiczne w narządach docelowych, takich jak przewód pokarmowy, nadnercza, układ limfatyczny i krwiotwórczy, przy stężeniach osoczowych odpowiadających ekspozycji klinicznej. Obserwowano również działania farmakologiczne, m.in. wydłużenie odstępu QTc, zmniejszenie frakcji wyrzutowej lewej komory (LVEF) oraz zmiany w macicy i płytce wzrostowej kości, z większością efektów odwracalnych po 2-6 tygodniach od zakończenia terapii. Potencjał genotoksyczny sunitynibu był negatywny w testach mutagenności i klastogenności in vivo, choć in vitro wykazano poliploidię w ludzkich limfocytach. Badania rakotwórczości na modelach zwierzęcych wykazały występowanie nowotworów (m.in. rak żołądka, dwunastnicy, gruczołów Brunnera, guzy chromochłonne) przy dawkach ≥ 0,9 do 7,8-krotnie przekraczających AUC u pacjentów leczonych zalecaną dawką.
Wpływ sunitynibu na rozród i rozwój potomstwa obejmował brak bezpośredniego wpływu na płodność samców i samic przy ekspozycji klinicznej, jednak przy wyższych dawkach obserwowano atrezję pęcherzyków, zanik kanalików jąder oraz zmniejszenie liczby plemników (przy 25-krotnej ekspozycji względem AUC u ludzi). Toksyczność rozwojowa u szczurów i królików manifestowała się wadami szkieletu (przy ≥ 5 mg/kg mc./dobę, czyli 5,5-krotnej ekspozycji AUC) oraz rozszczepem wargi i podniebienia (przy ekspozycji 1-2,7-krotnej względem AUC u ludzi). W badaniach prenatalnych i postnatalnych u szczurów odnotowano zmniejszenie masy ciała potomstwa i matki przy dawkach 1-3 mg/kg mc./dobę (0,9-2,3-krotna ekspozycja AUC). Wyniki te podkreślają konieczność ostrożności w stosowaniu sunitynibu u kobiet w ciąży oraz monitorowania potencjalnych działań niepożądanych związanych z układem sercowo-naczyniowym i hematologicznym.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Klertis 50 mg
atrezja pęcherzyków, badanie toksyczności, ciałko żółte, działanie klastogenne, frakcja wyrzutowa lewej komory, gruczoł Brunnera, guz chromochłonny, kanalik jądrowy, komórka mezangium, krwotok z przewodu pokarmowego, morfologia krwi, mutagenność, nadnercze, najądrze, odstęp QTc, pęcherzyk nasienny, płat przedni przysadki, poliploidia, przewód pokarmowy, rak żołądka, resorpcja zarodka, rozszczep podniebienia, rozszczep wargi, ślinianka, śródbłoniak krwionośny, szpik kostny, tkanka limfoidalna, układ limfatyczny i krwiotwórczy, wada rozwojowa szkieletu, zewnątrzwydzielnicza część trzustki -
Skład i postać leku
Produkt leczniczy Klertis zawiera sunitynibu cyklaminian w dawkach 12,5 mg, 25 mg oraz 50 mg, dostępny w postaci twardych kapsułek żelatynowych typu Coni-Snap. Każda dawka charakteryzuje się unikalnym rozmiarem i kolorem kapsułki: 12,5 mg (rozmiar 3, długość 15,9 mm, korpus intensywnie żółty), 25 mg (rozmiar 2, długość 18 mm, korpus oliwkowozielony) oraz 50 mg (rozmiar 0, długość 21,7 mm, korpus średnio pomarańczowy). Kapsułki wypełnione są pomarańczowymi granulkami. Substancje pomocnicze obejmują mannitol, kroskarmelozę sodową, powidon K30 oraz stearynian magnezu, które wspierają właściwości mechaniczne, rozpuszczalność i stabilność preparatu. Skład otoczki kapsułek zawiera żelatynę oraz barwniki: tytanu dwutlenek (E171), żelaza tlenki żółty, czerwony (E172), a w dawce 25 mg dodatkowo żelaza tlenek czarny (E172).
Klertis jest dostępny w opakowaniach zawierających 28 kapsułek w blistrze PVC/Aclar/Aluminium lub 30 kapsułek w butelce HDPE z zabezpieczeniem przed dziećmi. Okres ważności leku wynosi 3 lata, a nie określono szczególnych wymagań dotyczących warunków przechowywania. Niewykorzystane resztki leku należy utylizować zgodnie z lokalnymi przepisami, co jest standardową procedurą mającą na celu ochronę środowiska i zapobieganie niewłaściwemu użyciu. Informacje te są istotne dla prawidłowego stosowania i bezpiecznego zarządzania produktem w praktyce klinicznej.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Skład i postać leku – Klertis 50 mg
dwutlenek tytanu, kapsułka twarda, kapsułka żelatynowa, kroskarmeloza sodowa, mannitol, postać farmaceutyczna, powidon, środek poślizgowy, stearynian magnezu, substancja czynna, substancja pomocnicza, substancja rozluźniająca, substancja wiążąca, substancja wypełniająca, sunitynib cyklaminian, tlenek żelaza czarny, tlenek żelaza czerwony, tlenek żelaza żółty -
Specjalne ostrzeżenia
Podczas terapii sunitynibem (Klertis) należy unikać jednoczesnego stosowania z silnymi induktorami i inhibitorami CYP3A4 ze względu na ryzyko odpowiednio obniżenia lub zwiększenia stężenia leku w osoczu, co może wpływać na skuteczność i bezpieczeństwo leczenia. Pacjenci powinni być monitorowani pod kątem wystąpienia zmian skórnych, takich jak odbarwienie, suchość, pęcherze czy wysypka, które są zazwyczaj odwracalne i nie wymagają przerwania terapii. Należy jednak zwrócić szczególną uwagę na ciężkie reakcje skórne, w tym rumień wielopostaciowy (EM), zespół Stevensa-Johnsona (SJS) oraz martwicę toksyczno-rozpływną naskórka (TEN), które mogą prowadzić do zgonu i wymagają natychmiastowego odstawienia leku. Po potwierdzeniu SJS lub TEN terapia nie powinna być kontynuowana, natomiast w przypadku EM możliwe jest ponowne wprowadzenie sunitynibu w zredukowanej dawce wraz z leczeniem wspomagającym kortykosteroidami lub lekami przeciwhistaminowymi.
Sunitynib wiąże się również z ryzykiem zdarzeń krwotocznych, obejmujących przewód pokarmowy, układ oddechowy, drogi moczowe oraz mózg, które w niektórych przypadkach prowadziły do zgonu. Najczęstszym powikłaniem krwotocznym są krwotoki z nosa, występujące u około 50% pacjentów z guzami litymi. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z guzami nowotworowymi, zwłaszcza płuc, ze względu na ryzyko ciężkich krwotoków, w tym krwioplucia. U pacjentów stosujących jednocześnie leki przeciwzakrzepowe konieczne jest regularne monitorowanie morfologii krwi, liczby płytek, czasu protrombinowego (PT) i/lub wskaźnika INR oraz badanie przedmiotowe. Działania niepożądane ze strony przewodu pokarmowego, takie jak biegunka, nudności, wymioty, ból brzucha, zapalenie jamy ustnej i przełyku, wymagają leczenia wspomagającego. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z nowotworami jamy brzusznej ze względu na ryzyko ciężkich powikłań, w tym perforacji jelita, które mogą być śmiertelne.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Specjalne ostrzeżenia – Klertis
czas protrombinowy, czynnik krzepnięcia, induktor CYP3A4, inhibitor CYP3A4, krwioplucie, krwotok płucny, krwotok z guza nowotworowego, krwotok z nosa, martwica nowotworu, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, morfologia krwi, nowotwór podścieliskowy przewodu pokarmowego, perforacja jelita, pioderma zgorzelinowa, płytki krwi, produkt przeciwzakrzepowy, rak nerkowokomórkowy z przerzutami, rumień wielopostaciowy, sunitynib w osoczu, wskaźnik INR, zdarzenie krwotoczne, zespół Stevensa-Johnsona -
Właściwości farmakodynamiczne
Sunitynib, będący inhibitorem kinaz tyrozynowych (ATC: L01EX01), jest stosowany w leczeniu nowotworów podścieliskowych przewodu pokarmowego (GIST), raka nerkowokomórkowego z przerzutami (MRCC) oraz nieoperacyjnych nowotworów neuroendokrynnych trzustki (pNET). Mechanizm działania polega na hamowaniu receptorów PDGFRα/β, VEGFR1-3, KIT, FLT3, CSF-1R oraz RET, co wpływa na zahamowanie wzrostu nowotworów, neoangiogenezy i powstawania przerzutów. Podstawowy metabolit sunitynibu wykazuje podobną aktywność farmakologiczną, co zwiększa skuteczność terapii. W badaniach klinicznych wykazano, że u pacjentów z GIST opornych lub nietolerujących imatynibu, stosowanie sunitynibu w dawce 50 mg według schematu 4/2 (4 tygodnie leczenia, 2 tygodnie przerwy) znacząco wydłuża czas do progresji choroby (TTP) oraz poprawia przeżywalność całkowitą (OS).
W randomizowanym, podwójnie zaślepionym badaniu fazy III u 312 pacjentów z GIST mediana TTP wynosiła 28,9 tygodnia (95% CI: 21,3–34,1) w grupie leczonej sunitynibem, w porównaniu do 5,1 tygodnia (95% CI: 4,4–10,1) w grupie placebo (ocena badacza), co stanowiło istotną statystycznie różnicę. Mediana TTP oceniana przez niezależną komisję wyniosła odpowiednio 27,3 tygodnia (95% CI: 16,0–32,1) versus 6,4 tygodnia (95% CI: 4,4–10,0). Współczynnik ryzyka zgonu (HR) dla sunitynibu wyniósł 0,491 (95% CI: 0,290–0,831), wskazując na dwukrotnie wyższe ryzyko zgonu w grupie placebo. Wyniki te potwierdzają kliniczną skuteczność i bezpieczeństwo sunitynibu, co doprowadziło do odślepienia badania i umożliwienia pacjentom z grupy placebo przejścia na terapię sunitynibem.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Właściwości farmakodynamiczne – Klertis 50 mg
badanie kontrolowane placebo, badanie podwójnie zaślepione, badanie randomizowane, czas do wystąpienia progresji nowotworu, czas przeżycia bez progresji choroby, GIST, imatynib, inhibitor kinazy białkowej, kinaza tyrozynowa podobna do Fms-3, lek przeciwnowotworowy, MRCC, neoangiogeneza, nowotwór neuroendokrynny trzustki, nowotwór podścieliskowy przewodu pokarmowego, pNET, przerzut nowotworowy, przeżycie bez progresji choroby, przeżywalność całkowita, rak nerkowokomórkowy z przerzutami, receptor czynnika komórek pnia, receptor czynnika stymulującego powstawanie kolonii, receptor czynnika wzrostu śródbłonka naczyniowego, receptor glejopochodnego czynnika neurotroficznego, receptor kinazy tyrozynowej, receptor płytkowego czynnika wzrostu, sunitynib, wskaźnik obiektywnych odpowiedzi, współczynnik ryzyka -
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
Sunitynib, zawarty w leku Klertis, może wywoływać działania niepożądane wpływające na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych i obsługi maszyn, przede wszystkim poprzez występowanie zawrotów głowy, bólów głowy, znacznego zmęczenia oraz zaburzeń smaku. Ponadto, częste są neuropatia obwodowa, parestezje i niedoczulica, a rzadko obserwuje się poważniejsze zaburzenia neurologiczne, takie jak krwawienia mózgowe, udary, zespół odwracalnej tylnej encefalopatii, encefalopatia hiperamoniczna oraz drgawki (<1%). W trakcie terapii należy szczególnie monitorować pacjentów w początkowym okresie leczenia, przy zmianach dawkowania oraz w przypadku nasilonych działań niepożądanych, zwłaszcza gdy stosują jednocześnie leki wpływające na ośrodkowy układ nerwowy (np. przeciwbólowe, przeciwdepresyjne, uspokajające).
Lekarz ma obowiązek szczegółowo poinformować pacjenta o potencjalnym wpływie sunitynibu na zdolność prowadzenia pojazdów, podkreślając konieczność powstrzymania się od jazdy w przypadku wystąpienia zawrotów głowy, znacznego zmęczenia lub innych objawów neurologicznych. Zaleca się indywidualizację zaleceń na podstawie stanu klinicznego, zaawansowania choroby, współistniejących schorzeń oraz stosowanych leków. Dokumentacja medyczna powinna zawierać potwierdzenie przekazania tych informacji oraz ocenę zdolności pacjenta do prowadzenia pojazdów, co ma znaczenie zarówno medyczne, jak i prawne. Niewywiązanie się z obowiązku informacyjnego może skutkować odpowiedzialnością lekarza w przypadku zdarzeń drogowych związanych z terapią sunitynibem. Ostateczna decyzja o prowadzeniu pojazdu należy do pacjenta, jednak musi być oparta na pełnej i rzetelnej informacji przekazanej przez lekarza.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Klertis 50 mg
ból głowy, charakterystyka produktu leczniczego, drgawki, działanie niepożądane, encefalopatia hiperamoniczna, krwawienie mózgowe, nadciśnienie tętnicze, neuropatia obwodowa, neurotoksyczność, niedoczulica, ośrodkowy układ nerwowy, parestezja, sunitynib, terapia onkologiczna, udar mózgu, zaburzenie neurologiczne, zaburzenie smaku, zaburzenie świadomości, zaburzenie widzenia, zawroty głowy, zespół odwracalnej tylnej encefalopatii -
Wskazania do stosowania
Sunitynib w formie cyklaminianu, dostępny w preparacie Klertis w dawkach 12,5 mg, 25 mg oraz 50 mg w postaci twardych kapsułek, jest wskazany do leczenia trzech typów nowotworów u dorosłych pacjentów. Pierwszym wskazaniem są nieoperacyjne lub przerzutowe nowotwory podścieliskowe przewodu pokarmowego (GIST) u pacjentów z niepowodzeniem wcześniejszej terapii imatynibem, spowodowanym opornością lub nietolerancją. Drugim wskazaniem jest zaawansowany lub przerzutowy rak nerkowokomórkowy (RCC/MRCC). Trzecim wskazaniem są wysoko zróżnicowane, nieoperacyjne lub przerzutowe nowotwory neuroendokrynne trzustki (pNET) z potwierdzoną progresją choroby. Dawkowanie leku powinno być indywidualnie dostosowane do pacjenta, uwzględniając dostępność trzech różnych dawek preparatu.
Decyzja o wdrożeniu terapii sunitynibem powinna być podejmowana przez onkologów z doświadczeniem, po szczegółowej ocenie stanu klinicznego pacjenta, historii leczenia oraz możliwości leczenia operacyjnego. Szczególną uwagę należy zwrócić na wcześniejsze leczenie imatynibem w przypadku GIST oraz potwierdzenie progresji choroby w pNET. Lek Klertis jest przeznaczony wyłącznie dla pacjentów dorosłych i wymaga starannego doboru kandydatów do terapii, uwzględniającego obecność przerzutów oraz przebieg dotychczasowego leczenia, co pozwala na optymalne wykorzystanie potencjału terapeutycznego sunitynibu w leczeniu zaawansowanych nowotworów.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Wskazania do stosowania – Klertis 50 mg
GIST, MRCC, nieoperacyjny GIST, nietolerancja na imatynib, nowotwór neuroendokrynny trzustki, nowotwór nieoperacyjny, nowotwór podścieliskowy przewodu pokarmowego, oporność na imatynib, pNET, progresja choroby nowotworowej, przerzut, rak nerkowokomórkowy, rak nerkowokomórkowy z przerzutami, RCC, sunitynib, terapia imatynibem, twarda kapsułka, wysoko zróżnicowany nowotwór neuroendokrynny trzustki, zaawansowany rak nerkowokomórkowy