Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania

Podczas stosowania produktu leczniczego Klertis (sunitynib) należy zachować szczególną ostrożność oraz brać pod uwagę określone wytyczne dotyczące bezpieczeństwa terapii. Poniżej przedstawiono kluczowe informacje na temat potencjalnych zagrożeń oraz zalecanych środków ostrożności.¹

Interakcje lekowe

Podczas terapii produktem Klertis należy unikać jednoczesnego stosowania z silnymi induktorami CYP3A4, gdyż może to prowadzić do zmniejszenia stężenia sunitynibu w osoczu, co potencjalnie obniża skuteczność leczenia. Podobnie, nie zaleca się łączenia Klertis z silnymi inhibitorami CYP3A4, ponieważ może to spowodować zwiększenie stężenia sunitynibu w osoczu, zwiększając ryzyko wystąpienia działań niepożądanych.²

Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej

Pacjenci powinni zostać poinformowani o możliwości wystąpienia zmian skórnych podczas leczenia sunitynibem. Do najczęstszych objawów dermatologicznych należą:³

• Odbarwienie włosów lub skóry
• Suchość skóry
• Zgrubienie lub pękanie skóry
• Pęcherze lub wysypka na powierzchni dłoni i podeszwach stóp

Powyższe reakcje skórne zazwyczaj nie występują jednocześnie. Mają charakter odwracalny i zwykle nie wymagają przerwania terapii. Podczas leczenia sunitynibem istnieje również ryzyko rozwoju piodermii zgorzelinowej – jej objawy najczęściej ustępują po przerwaniu leczenia produktem Klertis.⁴

Szczególnej uwagi wymagają ciężkie reakcje skórne związane z leczeniem sunitynibem, w tym:⁵

• Rumień wielopostaciowy (EM)
• Przypadki przypominające zespół Stevensa-Johnsona (SJS)
• Martwica toksyczno-rozpływna naskórka (TEN)

Niektóre z tych ciężkich reakcji skórnych mogą prowadzić do zgonu. W przypadku wystąpienia objawów przedmiotowych lub podmiotowych SJS, TEN lub EM (np. postępująca wysypka skórna, często z pęcherzami lub zmianami na błonie śluzowej jamy ustnej), należy natychmiast przerwać leczenie sunitynibem. Po potwierdzeniu diagnozy SJS lub TEN, terapia produktem Klertis nie może być wznowiona.⁶

W wybranych przypadkach podejrzenia rumienia wielopostaciowego, po ustąpieniu reakcji skórnej, możliwe jest ponowne wprowadzenie sunitynibu w zredukowanej dawce. Część pacjentów z powodzeniem otrzymywała jednocześnie kortykosteroidy lub leki przeciwhistaminowe jako leczenie wspomagające.⁷

Krwotoki i krwawienie z guza

Podczas stosowania sunitynibu odnotowano zdarzenia krwotoczne, które w niektórych przypadkach prowadziły do zgonu. Zgłaszane zarówno w badaniach klinicznych, jak i w ramach nadzoru po wprowadzeniu produktu do obrotu, krwotoki dotyczyły:⁸

• Przewodu pokarmowego
• Układu oddechowego
• Dróg moczowych
• Mózgu

Rutynowa ocena ryzyka i monitorowanie zdarzeń krwotocznych u pacjentów leczonych sunitynibem powinna obejmować wykonanie pełnej morfologii krwi oraz dokładne badanie fizykalne. Najczęstszym zgłaszanym powikłaniem krwotocznym były krwotoki z nosa, występujące u około połowy pacjentów z guzami litymi, u których stwierdzono powikłania krwotoczne. Mimo że niektóre z tych krwotoków miały ciężki przebieg, bardzo rzadko prowadziły do zgonu.⁹

Szczególną uwagę należy zwrócić na możliwość występowania krwotoków z guza nowotworowego, które czasami związane są z martwicą nowotworu. Zdarzenia te mogą pojawić się nagle, a w przypadku guzów płuc mogą mieć postać ciężkiego, zagrażającego życiu krwioplucia lub krwotoku płucnego. W badaniach klinicznych oraz po wprowadzeniu produktu do obrotu u pacjentów z MRCC (rakiem nerkowokomórkowym z przerzutami), GIST (nowotworami podścieliskowymi przewodu pokarmowego) i rakiem płuc leczonych sunitynibem, zgłaszano przypadki krwotoku płucnego, niektóre zakończone zgonem.¹⁰

Należy podkreślić, że produkt leczniczy Klertis nie jest zarejestrowany do stosowania u pacjentów z rakiem płuc.¹¹

Pacjenci otrzymujący jednocześnie produkty przeciwzakrzepowe (np. warfarynę, acenokumarol) powinni być poddawani regularnym kontrolom obejmującym:¹²

• Wykonanie morfologii krwi (z oznaczeniem liczby płytek krwi)
• Badanie czynników krzepnięcia [czas protrombinowy (PT) i/lub wskaźnik INR]
• Badanie przedmiotowe

Zaburzenia żołądka i jelit

Podczas terapii sunitynibem często obserwowane są działania niepożądane ze strony przewodu pokarmowego. Do najczęstszych należą:¹³

• Biegunka
• Nudności i/lub wymioty
• Ból brzucha
• Niestrawność
• Zapalenie jamy ustnej i/lub ból w jamie ustnej
• Zapalenie przełyku

W przypadku wystąpienia powyższych działań niepożądanych, leczenie wspomagające może obejmować zastosowanie:¹⁴

• Leków przeciwwymiotnych
• Preparatów przeciwbiegunkowych
• Leków zobojętniających kwas żołądkowy

Należy zachować szczególną ostrożność u pacjentów z nowotworami w jamie brzusznej leczonych sunitynibem, gdyż zgłaszano przypadki ciężkich, czasem prowadzących do zgonu powikłań ze strony przewodu pokarmowego, w tym perforacje jelita.¹⁵