Dawkowanie i sposób podawania
Klertis 50 mg
Leczenie sunitynibem (Klertis) powinno być prowadzone przez lekarzy doświadczonych w terapii przeciwnowotworowej. Preparat dostępny jest w kapsułkach o dawkach 12,5 mg, 25 mg i 50 mg. W terapii GIST oraz przerzutowego raka nerkowokomórkowego (MRCC) zalecana dawka wynosi 50 mg raz na dobę według schematu 4 tygodnie leczenia i 2 tygodnie przerwy (cykl 6-tygodniowy). W leczeniu nowotworów neuroendokrynnych trzustki (pNET) stosuje się 37,5 mg raz na dobę bez przerw. Dawkowanie może być modyfikowane o 12,5 mg w zależności od tolerancji, z maksymalną dawką 75 mg/dobę dla GIST i MRCC oraz 50 mg/dobę dla pNET. Wskazane jest monitorowanie tolerancji i bezpieczeństwa, a w razie potrzeby stosowanie przerw czasowych w terapii. Metabolizm sunitynibu odbywa się głównie przez enzymy CYP3A4, co wymaga uwagi przy stosowaniu leków indukujących (np. ryfampicyna) lub hamujących (np. ketokonazol) aktywność CYP3A4, z odpowiednią korektą dawki i monitorowaniem pacjenta.
Dawkowanie i sposób podawania leku Klertis
Leczenie produktem Klertis (sunitynib) może być rozpoczęte wyłącznie przez lekarza mającego doświadczenie w stosowaniu leków przeciwnowotworowych. Preparat dostępny jest w postaci kapsułek twardych w trzech dawkach: 12,5 mg, 25 mg i 50 mg.1
Dawkowanie standardowe
Dawkowanie leku Klertis zależy od wskazania klinicznego:2
- W leczeniu GIST (nowotwory podścieliskowe przewodu pokarmowego) oraz MRCC (rak nerkowokomórkowy z przerzutami) zalecana dawka wynosi 50 mg raz na dobę, według schematu 4/2 – lek podawany jest doustnie przez 4 kolejne tygodnie, po czym następuje 2-tygodniowa przerwa. Całkowity cykl terapeutyczny trwa 6 tygodni.
- W leczeniu pNET (nowotwory neuroendokrynne trzustki) zalecana dawka to 37,5 mg raz na dobę, przyjmowana doustnie w sposób ciągły, bez przerw w terapii.
Dostosowanie dawkowania
Dawkowanie leku Klertis może być modyfikowane w zależności od indywidualnej tolerancji i bezpieczeństwa terapii:3
- W przypadku GIST i MRCC:
- Modyfikacje dawki powinny być dokonywane stopniowo, każdorazowo o 12,5 mg
- Dawka maksymalna nie powinna przekraczać 75 mg na dobę
- Dawka minimalna nie powinna być mniejsza niż 25 mg na dobę
- W przypadku pNET:
- Modyfikacje dawki również powinny być dokonywane stopniowo, o 12,5 mg
- W badaniach klinicznych fazy III maksymalna stosowana dawka wynosiła 50 mg na dobę
W uzasadnionych przypadkach, ze względu na bezpieczeństwo i tolerancję leczenia, może być konieczne zastosowanie czasowych przerw w podawaniu leku Klertis.4
Dostosowanie dawki przy jednoczesnym stosowaniu inhibitorów lub induktorów CYP3A4
Enzymy CYP3A4 odgrywają kluczową rolę w metabolizmie sunitynibu, dlatego należy zwrócić szczególną uwagę na interakcje z lekami modyfikującymi ich aktywność:5
| Typ interakcji | Przykłady leków | Zalecenia dotyczące dawkowania | Monitorowanie |
|---|---|---|---|
| Silne induktory CYP3A4 | Ryfampicyna |
|
Wymaga starannego monitorowania tolerancji leczenia |
| Silne inhibitory CYP3A4 | Ketokonazol |
|
Wymaga starannego monitorowania tolerancji leczenia |
W przypadku konieczności leczenia skojarzonego, zaleca się wybór leków o minimalnym wpływie na aktywność CYP3A4 lub bez takiego działania.6
Dawkowanie w szczególnych populacjach pacjentów
Dzieci i młodzież: Bezpieczeństwo stosowania i skuteczność leku Klertis u pacjentów poniżej 18. roku życia nie zostały określone. Brak zaleceń dotyczących dawkowania w tej grupie wiekowej.7
Pacjenci w podeszłym wieku: Około jedna trzecia uczestników badań klinicznych, którzy otrzymywali sunitynib, była w wieku 65 lat lub więcej. Nie zaobserwowano istotnych różnic w zakresie bezpieczeństwa i skuteczności leczenia między młodszymi a starszymi pacjentami. Nie ma konieczności modyfikacji dawkowania ze względu na wiek.8
Zaburzenia czynności wątroby:9
- Pacjenci z łagodnymi lub umiarkowanymi zaburzeniami czynności wątroby (stopień A i B według klasyfikacji Child-Pugh) – nie jest zalecana modyfikacja początkowego dawkowania
- Pacjenci z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby (stopień C według klasyfikacji Child-Pugh) – nie zaleca się stosowania leku Klertis ze względu na brak odpowiednich badań klinicznych w tej grupie
Zaburzenia czynności nerek: Nie jest wymagana modyfikacja dawki początkowej u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek (od łagodnych do ciężkich) ani u pacjentów ze schyłkową niewydolnością nerek (ESRD – End-Stage Renal Disease) poddawanych hemodializie. Późniejsze modyfikacje dawkowania powinny być oparte na indywidualnej ocenie bezpieczeństwa i tolerancji leczenia.10
Sposób podawania
Klertis jest przeznaczony do podania doustnego. Kapsułki mogą być przyjmowane zarówno z posiłkiem, jak i bez posiłku.11
W przypadku pominięcia dawki leku nie należy przyjmować dawki dodatkowej w celu uzupełnienia pominiętej dawki. Pacjent powinien przyjąć kolejną zaplanowaną dawkę o zwykłej porze następnego dnia.12
Kolejne rozdziały
Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.
Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje leku
- Profil bezpieczeństwa leku
- Przeciwwskazania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Skład i postać leku
- Specjalne ostrzeżenia
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania