potencjał mutagenny
Potencjał mutagenny określa zdolność czynnika (chemicznego, fizycznego lub biologicznego) do wywoływania mutacji w materiale genetycznym organizmu. Mutacje to trwałe zmiany w sekwencji DNA, które mogą prowadzić do zmian w ekspresji genów, funkcjonowaniu białek i fenotypie komórki lub organizmu.
Substancje o wysokim potencjale mutagennym mogą powodować różne typy uszkodzeń DNA, w tym mutacje punktowe, delecje, insercje czy rearanżacje chromosomowe. Często istnieje korelacja między potencjałem mutagennym a działaniem kancerogennym, ponieważ mutacje w kluczowych genach kontrolujących wzrost i podział komórek mogą inicjować proces nowotworowy.
W medycynie ocena potencjału mutagennego substancji ma kluczowe znaczenie w badaniach toksykologicznych leków, związków chemicznych stosowanych w przemyśle, dodatków do żywności oraz zanieczyszczeń środowiskowych. Do standardowych metod oceny mutagenności należą test Amesa, test aberracji chromosomowych oraz testy na komórkach ssaków in vitro i in vivo.
Identyfikacja czynników o potencjale mutagennym pozwala na wdrożenie odpowiednich środków ochronnych w środowisku pracy, opracowanie bezpieczniejszych alternatyw dla substancji wysokiego ryzyka oraz ustalenie limitów ekspozycji minimalizujących ryzyko zdrowotne dla pacjentów i populacji ogólnej.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Spirytus skażony hibitanem 0,5% Coel 0,5 %
Spirytus skażony hibitanem 0,5% Coel, zawierający chlorheksydynę diglukonian (25 mg/g) oraz alkohol etylowy (650 mg/g), przeszedł kompleksową ocenę przedkliniczną pod kątem bezpieczeństwa stosowania. Badania farmakologiczne nie wykazały istotnych negatywnych efektów na układ sercowo-naczyniowy, oddechowy ani ośrodkowy układ nerwowy. Testy toksyczności po podaniu wielokrotnym potwierdziły brak istotnych objawów toksycznych, a parametry biochemiczne, hematologiczne oraz ocena histopatologiczna tkanek pozostawały w granicach normy. Ponadto, testy genotoksyczności nie wykazały potencjału mutagennego ani uszkodzeń DNA, co eliminuje ryzyko genotoksyczne związane z preparatem.
aberracja chromosomowa, alkohol etylowy, chlorheksydyny diglukonian, działanie rakotwórcze, genotoksyczność, ocena histopatologiczna, ośrodkowy układ nerwowy, parametry biochemiczne, parametry hematologiczne, potencjał kancerogenny, potencjał mutagenny, rozwój pourodzeniowy, rozwój zarodkowo-płodowy, toksyczność wielokrotnego podania, układ oddechowy, układ sercowo-naczyniowy, uszkodzenie DNA, uszkodzenie materiału genetycznego, wpływ na płodność, wpływ na reprodukcję - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Ketoprofen Dompé 50 mg
Przedkliniczne badania toksyczności soli lizynowej ketoprofenu wykazały, że dawka śmiertelna LD50 po podaniu doustnym wynosiła 102 mg/kg u szczurów oraz 444 mg/kg u myszy, co stanowi 30-120-krotność dawki terapeutycznej. Po podaniu dootrzewnowym LD50 u szczurów wyniosła 104 mg/kg, a u myszy 610 mg/kg, wskazując na różnice międzygatunkowe w metabolizmie leku. Długotrwałe podawanie w dawkach terapeutycznych u szczurów, psów i małp nie wywoływało istotnych klinicznie działań toksycznych, natomiast wysokie dawki powodowały zmiany patologiczne głównie w przewodzie pokarmowym i nerkach, typowe dla NLPZ. Badania porównawcze dróg podania wykazały lepszą tolerancję miejscową podania doodbytniczego oraz dobrą tolerancję podania domięśniowego u królików.
działanie przeciwbólowe, działanie przeciwzapalne, działanie teratogenne, działanie toksyczne, in vitro, in vivo, ketoprofen, LD50, nerka, niesteroidowy lek przeciwzapalny, podanie domięśniowe, podanie doodbytnicze, podanie pozajelitowe, potencjał mutagenny, potencjał onkogenny, przewód pokarmowy, sól lizynowa, sól lizynowa ketoprofenu, toksyczność ostra, tolerancja miejscowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Cefazolin Noridem 1 g
Przedkliniczne badania toksykologiczne cefazoliny wykazały korzystny profil bezpieczeństwa, z niską ostrą toksycznością nawet przy jednorazowym podaniu wysokich dawek. Wielokrotne podawanie leku u psów i szczurów przez okres od 1 do 6 miesięcy nie powodowało istotnych klinicznie zmian hematologicznych ani biochemicznych, co potwierdza dobrą tolerancję w długotrwałym stosowaniu. W badaniach rozrodczości i rozwoju płodu nie stwierdzono działania teratogennego ani embriotoksycznego. Jednakże, obserwowano nefrotoksyczność u królików po wielokrotnym podaniu, co wskazuje na konieczność monitorowania funkcji nerek u pacjentów, zwłaszcza podczas długotrwałej terapii lub u osób z istniejącymi zaburzeniami nerkowymi.
antybiotyk, badanie toksykologiczne, Cefazolin Noridem, cefazolina, działanie teratogenne, embriotoksyczność, funkcja nerek, model zwierzęcy, nefrotoksyczność, parametr biochemiczny, parametr hematologiczny, podanie wielokrotne, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa, rozwój płodu, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, wada rozwojowa, zaburzenie czynności nerek - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Nifuroksazyd Hasco 100 mg
W badaniach przedklinicznych oceniających potencjał mutagenny i rakotwórczy nifuroksazydu przeprowadzono dwuletnie badania kancerogenności na myszach i szczurach (50 myszy i 52 szczury na płeć w grupie). Zwierzęta otrzymywały nifuroksazyd w dawkach 0, 200, 600 oraz 1800 mg/kg masy ciała/dobę. Pomimo wcześniejszych sygnałów o właściwościach genotoksycznych, długoterminowe obserwacje nie wykazały działania rakotwórczego substancji u żadnego z gatunków, nawet przy najwyższej dawce 1800 mg/kg mc./dobę.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Atinepte 12,5 mg
Dane przedkliniczne dotyczące tianeptyny, substancji czynnej leku Atinepte, wskazują na brak genotoksyczności oraz potencjału rakotwórczego w standardowych modelach badawczych, co potwierdza korzystny profil bezpieczeństwa w tym zakresie. Badania na szczurach i królikach nie wykazały działania teratogennego, co sugeruje brak ryzyka wad rozwojowych u płodów. Wpływ na płodność oraz okres okołoporodowy i poporodowy obserwowano jedynie przy dawkach toksycznych dla samic, tj. 45 mg/kg mc./dobę, co stanowi około 12-krotność dawki terapeutycznej stosowanej u ludzi (przeliczonej na powierzchnię ciała). W tych warunkach stwierdzono zwiększoną utratę zarodków przed implantacją, zaburzenia wydzielania mleka, wyższą częstość poronień oraz utraty młodych.
badania genotoksyczności, dawka toksyczna, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, genotoksyczność, karmienie piersią, okres okołoporodowy, poronienie, potencjał karcynogenny, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa, ryzyko genotoksyczne, ryzyko rozwoju nowotworów, stosowanie leku w ciąży, tianeptyna, utrata zarodków, wady rozwojowe płodu, wpływ na płodność, wpływ na rozrodczość - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Flukonazol Actavis 200 mg
Badania przedkliniczne flukonazolu wykazały brak działania rakotwórczego u myszy i szczurów przy dawkach doustnych 2,5-10 mg/kg mc./dobę (2-7-krotność dawki ludzkiej). U samców szczurów poddanych dawkom 5 i 10 mg/kg mc. zaobserwowano wzrost częstości gruczolaków wątrobowokomórkowych. Flukonazol nie wykazywał działania mutagennego w testach na Salmonella typhimurium, komórkach L5178Y oraz w badaniach cytogenetycznych in vivo i in vitro (stężenie 1000 μg/ml). Nie stwierdzono wpływu na płodność szczurów przy dawkach doustnych 5-20 mg/kg mc. oraz pozajelitowych 5-75 mg/kg mc.
badanie cytogenetyczne, badanie in vivo, chłoniak, dodatkowe żebro, estrogen, falistość żeber, flukonazol, gruczolak wątrobowokomórkowy, mutacja chromosomalna, nieprawidłowe kostnienie twarzoczaszki, opóźnienie kostnienia, płód martwy, poszerzenie układu kielichowo-miedniczkowego, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, rozszczep podniebienia, Salmonella typhimurium, śmiertelność zarodka, szpik kostny, zaburzenie porodu - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Marcaine – Adrenaline 0,5% (5 mg + 0,005 mg)/ml
Przeprowadzone badania przedkliniczne leku Marcaine-Adrenaline 0,5%, zawierającego chlorowodorek bupiwakainy (5 mg/ml) oraz winian adrenaliny (0,005 mg/ml), potwierdzają akceptowalny profil bezpieczeństwa przy stosowaniu zgodnym z zaleceniami. Konwencjonalne testy farmakologiczne nie wykazały istotnych zagrożeń w dawkach terapeutycznych, a toksyczność po podaniu wielokrotnym ograniczała się do efektów farmakologicznych substancji czynnych. Badania genotoksyczności i rakotwórczości nie wskazały na mutagenne ani kancerogenne właściwości bupiwakainy i adrenaliny. Ponadto, ocena wpływu na rozród i rozwój potomstwa nie wykazała teratogenności ani negatywnych skutków dla płodności, przebiegu ciąży czy rozwoju płodu przy dawkach terapeutycznych.
arytmia, badanie farmakologiczne bezpieczeństwa, chlorowodorek bupiwakainy, depresja oddechowa, depresja OUN, drgawki, działanie farmakologiczne, działanie rakotwórcze, kardiotoksyczność, kurczliwość mięśnia sercowego, ośrodkowy układ nerwowy, potencjał mutagenny, teratogenność, toksyczność reprodukcyjna, winian adrenaliny, zaburzenie przewodnictwa - Leksykon substancji czynnych
Migdałecznik – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Migdałecznik (Terminalia chebula), obecny w preparacie Padma 28 Formuła w dawce 30 mg na kapsułkę, został poddany standardowym badaniom toksykologicznym, które nie wykazały istotnych klinicznie efektów toksycznych ani zagrożeń dla zdrowia człowieka. Badania obejmowały ocenę toksyczności po podaniu pojedynczej i wielokrotnej dawki oraz potencjału genotoksycznego, potwierdzając akceptowalny profil bezpieczeństwa substancji. Nie stwierdzono kumulacyjnego efektu toksycznego ani mutagennego działania na DNA komórek, co wskazuje na brak ryzyka uszkodzenia materiału genetycznego przy stosowaniu terapeutycznym preparatu zawierającego migdałecznik.
Istotnym ograniczeniem jest brak danych przedklinicznych dotyczących wpływu migdałecznika na procesy reprodukcyjne, rozwój zarodka, płodu oraz rozwój pourodzeniowy. Brak tych informacji stanowi lukę w pełnej ocenie bezpieczeństwa, co wymaga szczególnej ostrożności u pacjentek w wieku rozrodczym, kobiet planujących ciążę, ciężarnych oraz karmiących piersią. W takich przypadkach lekarze powinni indywidualnie ocenić stosunek korzyści do ryzyka, uwzględniając brak odpowiednich badań nad wpływem migdałecznika na płodność i rozwój potomstwa.
badanie farmakologiczne, badanie genotoksyczności, badanie przedkliniczne, dane niekliniczne, efekt toksyczny, migdałecznik, potencjał genotoksyczny, potencjał mutagenny, profil bezpieczeństwa, rozwój pourodzeniowy, rozwój zarodka i płodu, toksyczność ostra, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność podprzewlekła, toksyczność pojedynczej dawki, toksyczny wpływ na rozród, uszkodzenie materiału genetycznego, wpływ na DNA, wpływ na płodność - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – OlVit D3 14 400 IU/ml
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa cholekalcyferolu (OlVit D3, 14 400 IU/ml) wykazały, że wysokie dawki witaminy D3 mogą mieć działanie teratogenne, szczególnie u królików, gdzie podawanie dużych dawek samicom w ciąży prowadziło do wad rozwojowych u potomstwa, w tym zmian morfologicznych układu sercowo-naczyniowego, takich jak zwężenie zastawki aortalnej. Ponadto, nawet u potomstwa bez widocznych wad strukturalnych serca stwierdzono toksyczność naczyniową o charakterze podobnym do zmian obserwowanych przy ostrym zatruciu witaminą D, co wskazuje na specyficzną wrażliwość układu naczyniowego na nadmierne dawki witaminy D3 w okresie prenatalnym.
cholekalcyferol, dawka terapeutyczna, działanie niepożądane, działanie teratogenne, monitorowanie pacjenta, mutacja genetyczna, OlVit D3, ostre zatrucie witaminą D, potencjał kancerogenny, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, toksyczność naczyniowa, toksyczność rozwojowa, wada rozwojowa, witamina D3, właściwość kancerogenna, właściwość mutagenna, zwężenie zastawki aortalnej - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Caspofungin Fresenius Kabi 50 mg
Dane toksykologiczne kaspofunginy uzyskane w badaniach przedklinicznych na szczurach i małpach wykazały, że dożylne podawanie dawkami do 7-8 mg/kg masy ciała wiąże się z reakcjami w miejscu wstrzyknięcia, objawami uwalniania histaminy (szczury) oraz hepatotoksycznością (małpy). W badaniach teratologicznych na szczurach dawka 5 mg/kg indukowała istotne zmiany rozwojowe płodów, takie jak obniżenie masy ciała, wzrost częstości niepełnego kostnienia kręgów, kości mostka i czaszki oraz zwiększoną częstość żeber szyjnych, co korelowało z działaniami niepożądanymi u ciężarnych samic, zwłaszcza reakcjami histaminowymi. Badania genotoksyczności, obejmujące testy in vitro oraz in vivo na chromosomach szpiku kostnego myszy, nie wykazały działania mutagennego ani klastogennego kaspofunginy.
badanie genotoksyczne, badanie teratologiczne, badanie toksykologiczne, Caspofungin, działanie genotoksyczne, działanie rakotwórcze, histamina, karcynogeneza, kaspofungina, lek przeciwgrzybiczny, niepełne kostnienie, płodność, potencjał klastogenny, potencjał mutagenny, reakcja uwolnienia histaminy, szpik kostny, wątroba, żebro szyjne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Lignocain 2% 20 mg/ml
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa lidokainy chlorowodorku wykazały brak bezpośredniego działania mutagennego samej substancji czynnej, jednak jej metabolit 2,6-ksylidyna, stosowany w dużych, prawie toksycznych dawkach, wykazuje potencjał mutagenny in vitro. Długoterminowe badania na szczurach ujawniły rozwój łagodnych i złośliwych guzów w obrębie jamy nosowej po 2-letniej ekspozycji na wysokie dawki 2,6-ksylidyny, co wskazuje na możliwe ryzyko rakotwórczości u ludzi przy długotrwałym stosowaniu dużych dawek lidokainy. W związku z tym zaleca się ograniczenie stosowania lidokainy do najkrótszego możliwego czasu i unikanie długotrwałej terapii wysokimi dawkami.
6-ksylidyna, badania przedkliniczne, badanie rakotwórczości, drgawki płodowe, działanie mutagenne, działanie teratogenne, ekspozycja prenatalna, guzy łagodne i złośliwe, jama nosowa, lidokaina, lidokainy chlorowodorek, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, przepływ krwi maciczny, rozwój behawioralny, teratogenność, test mutagenności - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Quator 20 mg
Przeprowadzone badania przedkliniczne dotyczące bezpieczeństwa tadalafilu, substancji czynnej leku Quator, nie wykazały istotnych zagrożeń dla człowieka przy stosowaniu dawek terapeutycznych. W badaniach na szczurach i myszach, przy dawkach sięgających do 1000 mg/kg/dobę, nie stwierdzono działania teratogennego, embriotoksycznego ani fetotoksycznego. W szczególności, dawka 30 mg/kg/dobę u szczurów nie powodowała negatywnych efektów rozwojowych, mimo że ekspozycja (AUC) u ciężarnych samic była około 18-krotnie wyższa niż u ludzi po dawce 20 mg. Ponadto, badania płodności u szczurów nie wykazały zaburzeń reprodukcyjnych, co potwierdza bezpieczeństwo stosowania tadalafilu w kontekście zdolności rozrodczych.
AUC, badanie farmakologiczne, badanie genotoksyczności, badanie przedkliniczne, dawka terapeutyczna, działanie embriotoksyczne, działanie fetotoksyczne, działanie teratogenne, ekspozycja na substancję czynną, płodność samca, płodność samicy, pole pod krzywą stężenia, potencjał kancerogenny, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, rozwój embrionalny, rozwój płodowy, rozwój pourodzeniowy, spermatogeneza, tadalafil, wpływ na reprodukcję, zanik nabłonka kanalików nasiennych - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Pentasa 2 g
Dane przedkliniczne dotyczące mesalazyny (lek Pentasa) wykazały, że nefrotoksyczność była jedynym istotnym działaniem toksycznym, obserwowanym u wszystkich badanych gatunków zwierząt, jednak dawki i stężenia w osoczu przy braku działań niepożądanych (NOAEL) przekraczały dawki terapeutyczne stosowane u ludzi od 2 do 7,2 razy, co wskazuje na znaczący margines bezpieczeństwa. Nie stwierdzono istotnej toksyczności wobec przewodu pokarmowego, wątroby oraz układu krwiotwórczego. Kompleksowe badania genotoksyczności, obejmujące testy in vitro i in vivo, nie wykazały działania mutagennego ani klastogennego, a długoterminowe badania karcinogenności na myszach i szczurach nie potwierdziły zwiększonego ryzyka nowotworów związanych z mesalazyną.
badanie in vivo, działanie klastogenne, działanie mutagenne, działanie teratogenne, embriotoksyczność, hematopoeza, mesalazyna, nefrotoksyczność, NOAEL, płodność, potencjał mutagenny, potencjał tumorogenny, przebieg ciąży, przewód pokarmowy, rozwój zarodkowo-płodowy, test in vitro, toksyczność nerkowa, toksyczność reprodukcyjna, układ krwiotwórczy, wątroba - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Urotrim 100 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa trimetoprimu, substancji czynnej produktu Urotrim, wykazały brak istotnego ryzyka toksycznego przy stosowaniu dawek terapeutycznych. Konwencjonalne badania farmakologiczne nie ujawniły negatywnego wpływu na układ sercowo-naczyniowy, oddechowy ani ośrodkowy układ nerwowy. Badania toksyczności po podaniu wielokrotnym potwierdziły akceptowalny profil bezpieczeństwa, a testy genotoksyczności nie wykazały mutagenności ani genotoksyczności. Wyniki te stanowią podstawę do oceny bezpieczeństwa stosowania leku u ludzi, podkreślając jego korzystny profil przy standardowych dawkach terapeutycznych.
antagonista kwasu foliowego, badanie farmakologiczne, badanie genotoksyczności, dawka terapeutyczna, działanie teratogenne, efekt teratogenny, embriotoksyczność, kwas foliowy, ośrodkowy układ nerwowy, potencjał mutagenny, profil bezpieczeństwa, rozszczep podniebienia, rozwój płodu, suplementacja kwasu foliowego, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność reprodukcyjna, trimetoprim, układ oddechowy, układ sercowo-naczyniowy, uszkodzenie materiału genetycznego, utrata płodu - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – ACC 200 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa acetylocysteiny, substancji czynnej produktu leczniczego ACC, wykazały korzystny profil toksykologiczny. Badania toksyczności ostrej i przewlekłej, prowadzone na szczurach i psach przez okres do 1 roku, nie ujawniły działań toksycznych przy wielokrotnym podawaniu. Testy mutagenności na bakteriach dały wyniki ujemne, co wskazuje na brak genotoksyczności. Należy jednak podkreślić, że formalne badania rakotwórczości nie zostały przeprowadzone.
acetylocysteina, bezpieczeństwo stosowania, długoterminowe badanie toksyczności, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, organogeneza, potencjał genotoksyczny, potencjał mutagenny, przedawkowanie, rozwój postnatalny, rozwój prenatalny, substancja czynna, teratogenność, test mutagenności, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, wada rozwojowa płodu, współczynnik płodności, zaburzenie czynności gonad - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Tisseel –
Produkt leczniczy TISSEEL, zawierający fibrynogen ludzki (91 mg/ml), trombinę ludzką (500 j.m./ml), aprotyninę syntetyczną (3000 KIU/ml), wapnia chlorek dwuwodny (40 μmol/ml) oraz czynnik XIII ludzki (0,6-5 j.m./ml), charakteryzuje się lokalnym mechanizmem działania i jest stosowany zwykle jednorazowo w niewielkich objętościach. Badania przedkliniczne na modelach zwierzęcych (szczury, króliki) nie wykazały ostrej toksyczności po pojedynczym podaniu, a testy in vitro potwierdziły brak działania mutagennego oraz cytotoksycznego w hodowlach ludzkich fibroblastów. Ponadto, analiza literatury wyklucza negatywny wpływ resztkowych odczynników S/D stosowanych w procesie produkcyjnym na bezpieczeństwo preparatu.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Oxepilax 600 mg
Dane przedkliniczne okskarbazepiny oraz jej aktywnego metabolitu monohydroksypochodnej (MHD) nie wykazały istotnego ryzyka genotoksycznego ani klastogennego w testach in vitro i in vivo, mimo że okskarbazepina zwiększała mutacje w teście Amesa w jednym szczepie bakterii bez aktywacji metabolicznej. Neurotoksyczność obserwowana u szczurów po wielokrotnym podaniu nie została potwierdzona u psów i myszy. MHD może indukować opóźnioną reakcję nadwrażliwości immunologicznej u myszy. W badaniach reprodukcyjnych okskarbazepina nie wpływała na płodność szczurów przy dawkach do 150 mg/kg mc./dobę, natomiast MHD powodowała zaburzenia cyklu rujowego, zmniejszenie liczby ciałek żółtych, implantacji oraz żywych zarodków przy dawkach porównywalnych do stosowanych u ludzi. Toksyczność rozwojowa, w tym zwiększona śmiertelność zarodków i opóźnienie rozwoju potomstwa, występowała po podaniu dawek toksycznych dla matki.
aberracja chromosomowa, aktywność mutagenna, działanie aneugeniczne, działanie klastogenne, enzymy mikrosomalne wątroby, estradiol, hormon luteinizujący, mikrojądro, monohydroksypochodna, neurotoksyczność, potencjał genotoksyczny, potencjał mutagenny, reakcja nadwrażliwości, szpik kostny, test Amesa, toksyczność matczyna, toksyczność reprodukcyjna, wada rozwojowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Voltaren Acti 12,5 mg
Badania przedkliniczne diklofenaku potasowego wykazały, że lek charakteryzuje się korzystnym profilem bezpieczeństwa w dawkach terapeutycznych. W badaniach toksyczności ostrej i po podaniu wielokrotnym nie stwierdzono istotnego ryzyka dla ludzi, co potwierdza odpowiedni margines bezpieczeństwa. Testy genotoksyczności i mutagenności nie wykazały negatywnego wpływu na materiał genetyczny, a badania rakotwórczości nie potwierdziły potencjału onkogennego diklofenaku. W badaniach na zwierzętach laboratoryjnych (myszy, szczury, króliki) nie zaobserwowano działania teratogennego ani negatywnego wpływu na płodność, co jest istotne z punktu widzenia bezpieczeństwa stosowania u kobiet w wieku rozrodczym.
badanie przedkliniczne, badanie toksykologiczne, dawka toksyczna, dawka wielokrotna, diklofenak potasowy, działanie teratogenne, genotoksyczność, materiał genetyczny, onkogeneza, płodność, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, profil toksykologiczny, rozwój płodu, terapia długoterminowa, toksyczność ostra, wada rozwojowa, wpływ na rozród - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Tritace 2,5 comb 2,5 mg + 12,5 mg
Przedkliniczne badania toksyczności połączenia ramiprylu i hydrochlorotiazydu wykazały niską toksyczność ostrą, nawet przy dawkach do 10 000 mg/kg masy ciała u szczurów i myszy. W badaniach przewlekłych obserwowano głównie zaburzenia równowagi elektrolitowej, zgodne z farmakodynamicznym profilem obu substancji. Badania reprodukcyjne na szczurach i królikach nie wykazały działania teratogennego, choć toksyczność skojarzenia była nieco wyższa niż poszczególnych składników. Ramipryl nie wykazał mutagenności ani genotoksyczności w różnych testach in vitro i in vivo, a długoterminowe badania rakotwórczości na szczurach i myszach nie potwierdziły działania pronowotworowego, mimo obserwacji adaptacyjnych zmian w kanalikach nerkowych.
aberracja chromosomalna, działanie pronowotworowe, działanie teratogenne, genotoksyczność, kanalik nerkowy, klastogenność, mutagenność, Narodowy Program Toksykologiczny, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, ramipryl i hydrochlorotiazyd, szpik kostny, test Amesa, test na komórkach chłoniaka, toksyczność ostra i przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, wymiana chromatyd siostrzanych, zaburzenie równowagi elektrolitowej, zmiana nowotworowa, zmiana przednowotworowa - Leksykon substancji czynnych
Korzeń pierwiosnka – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Wyciąg suchy z korzenia pierwiosnka (Primula veris L./Primula elatior (L.) Hill, radix), stosowany w produkcie leczniczym Bronchitabs w dawce 60 mg na tabletkę (DER 6-7:1, ekstrakcja etanolem 47,4% V/V), wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa w badaniach przedklinicznych. Konwencjonalne testy farmakologiczne nie wykazały istotnych negatywnych efektów na układ sercowo-naczyniowy, oddechowy ani ośrodkowy układ nerwowy. Badania toksyczności ostrej i przewlekłej nie ujawniły istotnych działań toksycznych, a parametry biochemiczne, hematologiczne oraz histopatologiczne pozostawały w normie po wielokrotnym podawaniu substancji. Ponadto, testy genotoksyczności, w tym test Amesa, test aberracji chromosomowych i test mikrojądrowy, nie wykazały mutagenności ani genotoksyczności wyciągu.
aberracja chromosomowa, badanie farmakologiczne bezpieczeństwa, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, efekt farmakodynamiczny, efekt toksyczny, genotoksyczność, korzeń pierwiosnka, ośrodkowy układ nerwowy, parametr biochemiczny, parametr hematologiczny, potencjał mutagenny, rakotwórczość, rozpuszczalnik ekstrakcyjny, test Amesa, test mikrojądrowy, toksyczność ostra, toksyczność podprzewlekła, toksyczność przewlekła, układ oddechowy, układ sercowo-naczyniowy, wpływ na rozród, wyciąg suchy, zmiana histopatologiczna - Leksykon substancji czynnych
Saccharomyces boulardii – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Przedkliniczne badania toksyczności ostrej i przewlekłej Saccharomyces boulardii, przeprowadzone na różnych gatunkach zwierząt laboratoryjnych (szczury, myszy, króliki, psy), nie wykazały żadnych objawów toksyczności nawet przy stosowaniu wysokich dawek. Testy mutagenności, w tym test Amesa wykonany dla szczepów Saccharomyces boulardii CNCM I-745 (produkty Enterol, Enterol Forte) oraz Saccharomyces cerevisiae HANSEN CBS 5926 (Lakcid ENTERO), potwierdziły brak działania mutagennego i genotoksycznego. Dane te wskazują na korzystny profil bezpieczeństwa tej substancji w warunkach przedklinicznych.
działanie mutagenne, margines bezpieczeństwa, model zwierzęcy, potencjał genotoksyczny, potencjał mutagenny, profil bezpieczeństwa, rakotwórczość, Saccharomyces boulardii, Saccharomyces boulardii CNCM I-745, Saccharomyces cerevisiae var. boulardii, test Amesa, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, wpływ na rozrodczość, zwierzęta laboratoryjne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Amlodipine Medreg 10 mg
Badania przedkliniczne amlodypiny wykazały, że przy bardzo wysokich dawkach (~50-krotnie przekraczających maksymalną zalecaną dawkę dla ludzi w mg/kg) u szczurów i myszy obserwowano opóźnienie porodu, wydłużenie czasu trwania porodu oraz zmniejszoną przeżywalność potomstwa. W modelu oceniającym płodność u szczurów, przy dawkach do 10 mg/kg/dobę (osiem razy większych niż maksymalna dawka dla ludzi w przeliczeniu na mg/m²), nie stwierdzono negatywnego wpływu na płodność. Jednakże w drugim modelu, gdzie samcom podawano amlodypinę w dawce porównywalnej do stosowanej u ludzi przez 30 dni, zaobserwowano obniżenie stężenia FSH i testosteronu, zmniejszenie gęstości nasienia, redukcję liczby dojrzałych spermatyd oraz komórek Sertoliego, co wskazuje na potencjalny wpływ amlodypiny na męską płodność przy dawkach terapeutycznych. Długoterminowe badania karcynogenności prowadzone przez 2 lata na szczurach i myszach, którym podawano amlodypinę w dawkach 0,5; 1,25 oraz 2,5 mg/kg/dobę (przy czym najwyższa dawka była porównywalna lub dwukrotnie większa od maksymalnej zalecanej dawki dla ludzi w mg/m²), nie wykazały działania rakotwórczego. Ponadto badania mutagenności nie potwierdziły działania mutagennego amlodypiny na poziomie genów i chromosomów. Wszystkie przeliczenia dawek uwzględniały standardową masę ciała pacjenta wynoszącą 50 kg, co jest istotne przy interpretacji bezpieczeństwa klinicznego leku.
badanie karcynogenności, badanie przedkliniczne, bezylan amlodypiny, dawka terapeutyczna, dojrzałe spermatydy, ekspozycja na dawkę, gęstość nasienia, hormon folikulotropowy, komórki Sertoliego, mutagenność, opóźnienie porodu, płodność zwierząt laboratoryjnych, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa amlodypiny, przeżywalność potomstwa, testosteron w osoczu, wpływ na rozrodczość - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Tadalafil Actavis 2,5 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa tadalafilu, substancji czynnej leku Tadalafil Actavis, obejmowały szeroki zakres testów farmakologicznych i toksykologicznych. Badania farmakologiczne nie wykazały istotnych negatywnych efektów na układ sercowo-naczyniowy, nerwowy ani oddechowy. W badaniach toksyczności po podaniu wielokrotnym u psów, przy dawkach 25 mg/kg/dobę przez 6-12 miesięcy (ekspozycja 3,7-18,6 razy wyższa niż u ludzi po dawce 20 mg), zaobserwowano zanik nabłonka kanalików nasiennych i zmniejszenie spermatogenezy. Testy genotoksyczności nie wykazały mutagennego ani klastogennego potencjału tadalafilu, a badania długoterminowe nie potwierdziły działania rakotwórczego. Badania reprodukcyjne na szczurach i myszach wykazały brak wpływu na płodność oraz brak działania teratogennego, embriotoksycznego i fetotoksycznego nawet przy dawkach do 1000 mg/kg/dobę. W badaniach rozwoju pre- i postnatalnego u szczurów dawka 30 mg/kg/dobę nie powodowała negatywnych efektów, a AUC u ciężarnych samic była około 18-krotnie wyższa niż u ludzi po dawce 20 mg, co wskazuje na szeroki margines bezpieczeństwa.
aberracja chromosomowa, AUC, badanie farmakologiczne bezpieczeństwa, badanie genotoksyczności, badanie przedkliniczne, badanie teratogenności, badanie toksyczności, dawka terapeutyczna, działanie embriotoksyczne, działanie fetotoksyczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, nabłonek kanalików nasiennych, pole pod krzywą stężenia, potencjał mutagenny, rozwój pourodzeniowy, rozwój przedurodzeniowy, spermatogeneza, tadalafil, toksyczność reprodukcyjna, układ sercowo-naczyniowy, wada rozwojowa, zanik nabłonka kanalików nasiennych - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Procto-Glyvenol 400 mg + 40 mg
Produkt leczniczy Procto-Glyvenol w postaci czopków zawiera 400 mg tribenozydu oraz 40 mg lidokainy. Badania przedkliniczne wykazały, że tribenozyd cechuje się praktycznie brakiem toksyczności po podaniu doustnym, a podanie doodbytnicze zapewnia skuteczne stężenie miejscowe przy minimalnej ekspozycji ogólnoustrojowej, co wskazuje na korzystny profil bezpieczeństwa. Niemniej jednak, brak jest kompleksowych danych dotyczących toksycznego wpływu tribenozydu na reprodukcję, co stanowi istotną lukę w ocenie bezpieczeństwa stosowania u kobiet w ciąży i karmiących piersią.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Tritace 5 comb 5 mg + 25 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa produktu leczniczego Tritace 5 comb, zawierającego ramipryl i hydrochlorotiazyd, wykazały brak toksyczności ostrej przy dawkach do 10 000 mg/kg masy ciała u gryzoni, co wskazuje na szeroki margines bezpieczeństwa. Wielokrotne podawanie leku u szczurów i małp ujawniło głównie zaburzenia równowagi elektrolitowej, zgodne z działaniem diuretyku tiazydowego. W badaniach reprodukcyjnych na szczurach i królikach nie stwierdzono działania teratogennego, choć toksyczność skojarzenia była nieco wyższa niż poszczególnych składników. Ramipryl nie wykazał właściwości mutagennych ani pronowotworowych w badaniach długoterminowych na szczurach i myszach, a obserwowane zmiany nerkowe interpretowano jako reakcje adaptacyjne, nie nowotworowe.
aberracje chromosomalne, diuretyk tiazydowy, działanie klastogenne, działanie pronowotworowe, działanie teratogenne, hiperplazja komórek, komórki CHO, National Toxicology Program, nondysjunkcja, potencjał genotoksyczny, potencjał kancerogenny, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, rakotwórczość wątrobowa, szpik kostny, test Amesa, test mysich komórek chłoniaka, toksyczność reprodukcyjna, Tritace 5 comb, wymiana chromatyd siostrzanych - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Akvir 500 mg
Inozyny pranobeks, substancja czynna leku Akvir (500 mg), wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa potwierdzony szerokim zakresem badań toksykologicznych przedklinicznych. Badania obejmowały ocenę toksyczności ostrej, podostrej i przewlekłej u myszy, szczurów, psów, kotów i małp, z dawkami sięgającymi 1500 mg/kg mc./dobę, co stanowi 15-krotność maksymalnej dawki terapeutycznej u ludzi (100 mg/kg mc./dobę). Wyznaczona dawka LD50 była 50-krotnie wyższa od dawki terapeutycznej, co wskazuje na niski potencjał toksyczny. Długoterminowe badania karcynogenności na myszach i szczurach nie wykazały działania rakotwórczego, a testy mutagenności in vitro i in vivo, w tym na ludzkich limfocytach krwi obwodowej, potwierdziły brak właściwości mutagennych.
AKVIR, badanie mutagenności in vivo, badanie toksykologiczne, czynność reprodukcyjna, dawka terapeutyczna, działanie karcynogenne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, embriotoksyczność, inozyna pranobeks, LD50, limfocyt krwi obwodowej, margines bezpieczeństwa, mutagenność, niska toksyczność, potencjał mutagenny, teratogenność, test mutagenności in vitro, toksyczność okołoporodowa, toksyczność ostra, toksyczność podostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, właściwość karcynogenna, właściwość mutagenna, właściwość teratogenna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Nifuroksazyd Polfarmex 200 mg
Przeprowadzone badania przedkliniczne wykazały, że nifuroksazyd posiada potencjał mutagenny, co jest istotnym aspektem w ocenie jego profilu bezpieczeństwa farmakologicznego. W długoterminowych, 2-letnich badaniach na myszach i szczurach (50-52 osobników na płeć w każdej grupie) stosowano dawki 0, 200, 600 oraz 1800 mg/kg masy ciała/dobę podawane w paszy. Pomimo wykazanego potencjału mutagennego, nie zaobserwowano działania rakotwórczego u żadnego z badanych gatunków. Wyniki te wskazują na brak kancerogenności nifuroksazydu w warunkach stosowanych dawek i czasu ekspozycji.
badania długoterminowe, badania przedkliniczne, bezpieczeństwo farmakologiczne, dane kliniczne, dawka terapeutyczna, działanie rakotwórcze, margines bezpieczeństwa, nifuroksazyd, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa, profil bezpieczeństwa leku, stosunek korzyści do ryzyka - Leksykon substancji czynnych
Famotydyna – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Famotydyna, obecna w preparatach takich jak Famogast, Famotydyna Ranigast oraz Manti Extra, wykazuje wysoki profil bezpieczeństwa potwierdzony szerokim zakresem badań przedklinicznych. Długoterminowe testy karcynogenności na myszach i szczurach, którym podawano dawkę około 2 g/kg mc./dobę (około 2500-krotnie wyższą niż dawka terapeutyczna u ludzi), nie wykazały działania rakotwórczego. Parametr LD50 dla famotydyny wynosił 3000 mg/kg mc. u myszy i szczurów, co klasyfikuje substancję jako o niskiej toksyczności. Badania genotoksyczności nie potwierdziły mutagenności, a testy toksyczności reprodukcyjnej nie wykazały negatywnego wpływu na funkcje rozrodcze, co jest istotne dla bezpieczeństwa stosowania u kobiet w wieku rozrodczym.
badanie genotoksyczności, badanie karcynogenności, badanie przedkliniczne, badanie toksykologiczne, dawka śmiertelna LD50, działanie rakotwórcze, famotydyna, farmakologia bezpieczeństwa, margines bezpieczeństwa, narząd docelowy toksyczności, nieprawidłowa osteogeneza, ośrodkowy układ nerwowy, potencjał mutagenny, profil bezpieczeństwa substancji czynnej, toksyczność ostra i przewlekła, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność reprodukcyjna, układ sercowo-naczyniowy, węglan wapnia, wodorotlenek magnezu, wskazanie terapeutyczne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Estazolam Polfarmex 2 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa estazolamu obejmowały długoterminowe testy kancerogenności na myszach i szczurach, gdzie podawano dawki odpowiednio 0,8, 3 i 10 mg/kg/dobę (myszy) oraz 0,5, 2 i 10 mg/kg/dobę (szczury) przez 24 miesiące. Nie wykazano działania kancerogennego, jednak u samic myszy w dawkach 3 i 10 mg/kg/dobę zaobserwowano zwiększone ryzyko rozrostu guzkowego wątroby, co wymaga dalszej oceny klinicznej. Testy mutagenności in vitro i in vivo nie potwierdziły działania mutagennego estazolamu, wskazując na niskie ryzyko genotoksyczności w dawkach terapeutycznych.
badanie in vitro, badanie in vivo, badanie kancerogenne, badanie mutagenne, benzodiazepina, dawka terapeutyczna, dawka zalecana, działanie kancerogenne, estazolam, funkcja rozrodcza, funkcje rozrodcze, potencjał kancerogenny, potencjał mutagenny, profil bezpieczeństwa, rozrost guzkowy wątroby, substancja czynna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Fluxazol 200 mg
Przedkliniczne badania flukonazolu, substancji czynnej produktu Fluxazol, wykazały, że toksyczność obserwowana u zwierząt pojawia się przy dawkach wielokrotnie przekraczających ekspozycję terapeutyczną u ludzi. W długoterminowych badaniach na myszach i szczurach, przy dawkach 2,5; 5 i 10 mg/kg mc./dobę (około 27-krotność dawki ludzkiej), nie stwierdzono wzrostu częstości nowotworów złośliwych, choć u samców szczurów zaobserwowano częstsze występowanie gruczolaków wątrobowo-komórkowych przy dawkach 5 i 10 mg/kg mc./dobę. Testy mutagenności, zarówno in vitro (na bakteriach Salmonella typhimurium i komórkach L5178Y) jak i in vivo (na komórkach szpiku myszy oraz ludzkich limfocytach przy stężeniu 1000 µg/ml), nie wykazały działania mutagennego flukonazolu.
badanie cytogenetyczne, chłoniak, dodatkowe żebro, działanie teratogenne, estrogen, falistość żeber, flukonazol, gruczolak wątrobowokomórkowy, kostnienie twarzoczaszki, limfocyt, mutacja chromosomalna, płód martwy, potencjał mutagenny, rozrodczość, rozszczep podniebienia, Salmonella typhimurium, śmiertelność zarodków, szpik kostny, układ kielichowo-miedniczkowy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – 0,9% Sodium Chloride-BRAUN 9 mg/ml
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa roztworu 0,9% chlorku sodu (Sodium Chloride-Braun) wykazały brak specjalnych zagrożeń dla ludzi, potwierdzając korzystny profil farmakologiczny produktu. Ocena wpływu na układy sercowo-naczyniowy, oddechowy oraz ośrodkowy układ nerwowy nie ujawniła istotnych niekorzystnych efektów. Badania toksyczności wielokrotnego dawkowania nie wykazały klinicznie istotnych zmian w parametrach biochemicznych, hematologicznych ani histopatologicznych narządów. Ponadto, nie stwierdzono toksycznego wpływu na reprodukcję, rozwój zarodka, płodu oraz rozwój pourodzeniowy, co potwierdza bezpieczeństwo stosowania w okresie ciąży i rozwoju potomstwa.
badania przedkliniczne, bezpieczeństwo farmakologiczne, elektrolity w osoczu, genotoksyczność, kwasowość miareczkowa, ocena histopatologiczna, osmolarność osocza, osmolarność teoretyczna, ośrodkowy układ nerwowy, parametry biochemiczne, pH płynów ustrojowych, potencjał klastogenny, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, równowaga elektrolitowa, roztwór chlorku sodu, roztwór soli fizjologicznej, rozwój pourodzeniowy, rozwój zarodka i płodu, toksyczność wielokrotnego dawkowania, toksyczny wpływ na reprodukcję, układ sercowo-naczyniowy, zaburzenia osmotyczne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Deflegmin Baby 7,5 mg/ml
Ambroksolu chlorowodorek, substancja czynna leku Deflegmin Baby, wykazuje niski wskaźnik toksyczności ostrej oraz dobrą tolerancję przy długotrwałym stosowaniu, co potwierdzają badania przedkliniczne na różnych gatunkach zwierząt. W badaniach wielotygodniowych stosowano dawki do 150 mg/kg mc./dobę u myszy (4 tygodnie), 50 mg/kg mc./dobę u szczurów (52 i 78 tygodni), 40 mg/kg mc./dobę u królików (26 tygodni) oraz 10 mg/kg mc./dobę u psów (52 tygodnie), nie obserwując toksyczności narządowej ani istotnych działań niepożądanych (NOAEL). Dodatkowe badania toksyczności dożylnej u szczurów i psów również nie wykazały ciężkich działań toksycznych ani zmian histopatologicznych, a wszelkie działania niepożądane miały charakter przemijający.
aberracja chromosomowa, ambroksolu chlorowodorek, Deflegmin Baby, działanie embriotoksyczne, działanie niepożądane, działanie teratogenne, genotoksyczność, NOAEL, płodność, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, rakotwórczość, rozwój okołoporodowy, test Amesa, test mikrojądrowy, toksyczne działanie w narządach docelowych, toksyczność dożylna, toksyczność ostra, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność samicza, zmiana histopatologiczna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Vitaminum A Hasco 12000 j.m.
Produkt leczniczy Vitaminum A Hasco w postaci kapsułek miękkich zawierających 12000 j.m. retynolu palmitynianu nie był poddany dedykowanym badaniom przedklinicznym oceniającym jego bezpieczeństwo. Dostępne dane dotyczące substancji czynnej – witaminy A – wskazują na brak istotnego zagrożenia toksykologicznego przy stosowaniu w zalecanych dawkach terapeutycznych. Badania przedkliniczne nie wykazały mutagenności, genotoksyczności ani potencjału rakotwórczego witaminy A, co potwierdza jej korzystny profil bezpieczeństwa w różnych modelach eksperymentalnych.
Istotnym aspektem jest działanie teratogenne witaminy A wykazane w badaniach na modelach zwierzęcych, co wymaga szczególnej ostrożności podczas stosowania preparatu u kobiet w ciąży lub planujących ciążę. Brak specyficznych badań przedklinicznych dla Vitaminum A Hasco powoduje, że ocena bezpieczeństwa opiera się na ogólnych danych dotyczących witaminy A oraz doświadczeniu klinicznym. Stosowanie preparatu zgodnie z zaleceniami minimalizuje ryzyko, jednak nadmierna ekspozycja może prowadzić do wad rozwojowych płodu.
dawka terapeutyczna, działanie genotoksyczne, działanie teratogenne, mutacja genowa, nadmierna ekspozycja, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, proces nowotworowy, retynol palmitynian, test in vitro, test in vivo, toksyczność ogólna, toksyczność reprodukcyjna, uszkodzenie materiału genetycznego, wada rozwojowa, witamina A - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Inuprin Forte 1000 mg
Inozyna pranobeks, substancja czynna preparatu Inuprin Forte, wykazuje niski profil toksyczności potwierdzony szeroko zakrojonymi badaniami przedklinicznymi na różnych gatunkach zwierząt (myszy, szczury, psy, koty, małpy). Maksymalna podawana dawka wynosiła 1500 mg/kg mc./dobę, co stanowi 15-krotność maksymalnej dawki terapeutycznej u ludzi (100 mg/kg mc./dobę). Dawka LD50 była aż 50-krotnie wyższa od dawki terapeutycznej, co świadczy o szerokim marginesie bezpieczeństwa. Długoterminowe badania na gryzoniach nie wykazały właściwości karcynogennych, a testy mutagenności in vivo i in vitro potwierdziły brak potencjału mutagennego inozyny pranobeks.
badanie in vitro, badanie in vivo, badanie przedkliniczne, dawka LD50, dawka śmiertelna, droga pozajelitowa, embriotoksyczność, funkcja reprodukcyjna, inozyna pranobeks, Inuprin Forte, limfocyt krwi obwodowej, margines bezpieczeństwa, potencjał karcynogenny, potencjał mutagenny, teratogenność, test mutagenności, toksyczność okołoporodowa, toksyczność ostra, toksyczność podostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, uszkodzenie materiału genetycznego, właściwość karcynogenna, zaburzenie czynności reprodukcyjnej - Leksykon substancji czynnych
Treosulfan – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Dane przedkliniczne dotyczące treosulfanu obejmują kompleksowe badania toksyczności ostrej, podostrej oraz przewlekłej na różnych gatunkach zwierząt laboratoryjnych. W badaniach toksyczności ostrej LD50 dla myszy wynosiła 3360 mg/kg masy ciała po podaniu doustnym oraz >2500 mg/kg po dożylnym, natomiast u szczurów LD50 wynosiła 2575 mg/kg doustnie i >2860 mg/kg dootrzewnowo. Badania podostrej toksyczności na małpach wykazały uszkodzenia układu krwiotwórczego przy dawkach 56–111 mg/kg/dobę oraz poważniejsze objawy, takie jak biegunka i spadek masy ciała, przy dawkach 222–445 mg/kg/dobę. W badaniach przewlekłych na szczurach (7 miesięcy) zaobserwowano istotne zaburzenia funkcji rozrodczych, w tym zmniejszenie spermiogenezy u samców oraz zaburzenia cyklu u samic, bez patologii innych narządów, co wskazuje na ukierunkowane działanie toksyczne treosulfanu na układ rozrodczy.
antykoncepcja, białaczka nielimfatyczna, ciałko żółte, cytostatyk alkilujący, dawka śmiertelna, leczenie onkologiczne, opóźniona spermiogeneza, pęcherzyki jajnikowe, podanie dootrzewnowe, podanie doustne, podanie dożylne, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, spermiogeneza, toksyczność ostra, toksyczność reprodukcyjna, treosulfan, układ krwiotwórczy, zaburzenia cyklu miesiączkowego - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Vilantrin 500 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa metronidazolu, substancji czynnej produktu Vilantrin 500 mg w formie globulek dopochwowych, wykazały zróżnicowany potencjał mutagenny i kancerogenny zależny od dawki, drogi podania oraz modelu badawczego. W testach in vitro na bakteriach metronidazol wykazywał działanie mutagenne, jednak nie potwierdzono tego efektu na ludzkich liniach komórkowych. Badania in vivo na myszach nie wykazały mutagenności, natomiast u szczurów zaobserwowano genotoksyczność przy wysokich dawkach podawanych dopochwowo. W kontekście kancerogenności, wysokie dawki doustne (500 mg/kg mc.) u myszy indukowały łagodne nowotwory płuc, a długotrwałe podawanie doustne u szczurów wiązało się ze zwiększoną częstością nowotworów sutka, jąder i wątroby. Należy podkreślić, że te efekty występowały przy dawkach i czasie ekspozycji znacznie przekraczających kliniczne zastosowanie produktu Vilantrin 500 mg, który stosowany jest miejscowo, co ogranicza ekspozycję ogólnoustrojową.
badania przedkliniczne, działanie embriotoksyczne, działanie kancerogenne, działanie mutagenne, działanie teratogenne, ekspozycja ogólnoustrojowa, globulka dopochwowa, metronidazol, nowotwór jąder, nowotwór wątroby, potencjał kancerogenny, potencjał mutagenny, toksyczność embrionalna, wada rozwojowa płodu, wysoka dawka - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Solitombo 6 mg + 0,4 mg
Produkt leczniczy Solitombo zawiera 6 mg solifenacyny bursztynianu oraz 0,4 mg tamsulosyny chlorowodorku w formie tabletek o zmodyfikowanym uwalnianiu. Nie przeprowadzono bezpośrednich badań przedklinicznych na produkcie złożonym, jednak ocena bezpieczeństwa opiera się na licznych badaniach toksyczności i farmakologii obu substancji czynnych prowadzonych oddzielnie na modelach zwierzęcych. Wyniki tych badań nie wykazały nieoczekiwanych działań toksycznych, potwierdzając znane profile farmakologiczne. Analizy obejmowały badania farmakologiczne dotyczące bezpieczeństwa, toksyczności po podaniu wielokrotnym, wpływu na płodność, rozwój zarodka i płodu, genotoksyczności oraz potencjalnego działania rakotwórczego, które nie wskazały na istotne zagrożenia dla populacji ludzkiej przy stosowaniu dawki terapeutycznej.
badanie farmakologiczne, badanie przedkliniczne, badanie toksyczności, dawka terapeutyczna, działanie rakotwórcze, działanie toksyczne, genotoksyczność, potencjał kancerogenny, potencjał mutagenny, potencjał teratogenny, produkt złożony, profil farmakologiczny, solifenacyna bursztynian, synergizm farmakologiczny, tabletka o zmodyfikowanym uwalnianiu, tamsulosyna chlorowodorek, toksyczność po podaniu wielokrotnym - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Alantan-Plus (20 mg + 50 mg)/g
Produkt leczniczy Alantan Plus w formie kremu o stężeniu 20 mg alantoiny i 50 mg deksopantenolu na gram nie posiada w swojej dokumentacji danych przedklinicznych dotyczących bezpieczeństwa stosowania, takich jak ocena toksyczności ostrej, podostrej, przewlekłej, toksyczności reprodukcyjnej, mutagenności czy karcinogenności. Deksopantenol występuje w postaci 50% roztworu pantenolu w glikolu propylenowym. Pomimo braku tych danych, preparat jest dopuszczony do obrotu, co wskazuje na spełnienie wymagań bezpieczeństwa przez organy regulacyjne. W składzie znajdują się również substancje pomocnicze, takie jak lanolina, alkohol cetostearylowy oraz parabeny (E 214, E 216, E 218), które mogą mieć znaczenie w kontekście potencjalnych reakcji alergicznych.
alantoina, alkohol cetostearylowy, badanie toksykologiczne, dane przedkliniczne, deksopantenol, etylu parahydroksybenzoesan, glikol propylenowy, lanolina, metylu parahydroksybenzoesan, pantenol, potencjał karcinogenny, potencjał mutagenny, profil bezpieczeństwa, propylu parahydroksybenzoesan, reakcja alergiczna, toksyczność ostra, toksyczność podostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Myrelez 90 mg
Bezpieczeństwo stosowania lanreotydu, substancji czynnej preparatu Myrelez, zostało potwierdzone w badaniach nieklinicznych obejmujących ocenę toksyczności, karcinogenności oraz genotoksyczności. Działania toksyczne obserwowano jedynie przy ekspozycji znacznie przekraczającej maksymalne dawki terapeutyczne stosowane u ludzi, co wskazuje na ograniczone znaczenie kliniczne tych efektów przy standardowym dawkowaniu. Badania karcinogenności na szczurach i myszach, przeprowadzone przy dawkach wyższych niż terapeutyczne, nie wykazały indukcji nowotworów w głównych narządach, choć zaobserwowano zwiększoną częstość guzów podskórnych w miejscach iniekcji, co przypisano różnicy w schemacie dawkowania (codzienne podawanie u zwierząt vs. miesięczne u ludzi).
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Arprenessa 5 mg
Przedkliniczne badania toksykologiczne peryndoprylu z argininą, substancji czynnej Arprenessa, wykazały, że głównym narządem narażonym na działanie leku są nerki, przy czym obserwowane uszkodzenia miały charakter odwracalny po zaprzestaniu terapii. Testy mutagenności in vitro i in vivo nie wykazały działania mutagennego, a badania długoterminowe na szczurach i myszach nie potwierdziły potencjału rakotwórczego. Ponadto, peryndopryl nie wpływał negatywnie na płodność samców i samic szczurów, co wskazuje na korzystny profil bezpieczeństwa w zakresie funkcji rozrodczych.
działanie embriotoksyczne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, in vitro, in vivo, inhibitor ACE, peryndopryl z argininą, płodność, potencjał mutagenny, potencjał onkogenny, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa, śmiertelność pourodzeniowa, toksyczność przewlekła, uszkodzenie nerek, wada wrodzona, wpływ na reprodukcję - Leksykon substancji czynnych
Benazepryl – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa chlorowodorku benazeprylu, substancji czynnej preparatu Lotensin, wykazały brak negatywnego wpływu na zdolności reprodukcyjne szczurów przy dawkach do 500 mg/kg mc./dobę, co znacznie przekracza dawki terapeutyczne stosowane u ludzi. Badania teratogenności i rozwoju embrionalnego przeprowadzone na myszach (do 150 mg/kg mc./dobę), szczurach (do 500 mg/kg mc./dobę) oraz królikach (do 5 mg/kg mc./dobę) nie wykazały działania teratogennego ani szkodliwego wpływu na rozwój zarodka i płodu. Testy mutagenności in vitro i in vivo potwierdziły brak działania mutagennego chlorowodorku benazeprylu, co jest istotnym elementem profilu bezpieczeństwa tej substancji.
badanie przedkliniczne, benazepryl, chlorowodorek benazeprylu, dawka terapeutyczna, działanie mutagenne, działanie niepożądane, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, działanie toksyczne, in vitro, in vivo, Lotensin, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa, rozrodczość, rozwój płodowy, substancja czynna, zdolność reprodukcyjna