potencjał mutagenny
Potencjał mutagenny określa zdolność czynnika (chemicznego, fizycznego lub biologicznego) do wywoływania mutacji w materiale genetycznym organizmu. Mutacje to trwałe zmiany w sekwencji DNA, które mogą prowadzić do zmian w ekspresji genów, funkcjonowaniu białek i fenotypie komórki lub organizmu.
Substancje o wysokim potencjale mutagennym mogą powodować różne typy uszkodzeń DNA, w tym mutacje punktowe, delecje, insercje czy rearanżacje chromosomowe. Często istnieje korelacja między potencjałem mutagennym a działaniem kancerogennym, ponieważ mutacje w kluczowych genach kontrolujących wzrost i podział komórek mogą inicjować proces nowotworowy.
W medycynie ocena potencjału mutagennego substancji ma kluczowe znaczenie w badaniach toksykologicznych leków, związków chemicznych stosowanych w przemyśle, dodatków do żywności oraz zanieczyszczeń środowiskowych. Do standardowych metod oceny mutagenności należą test Amesa, test aberracji chromosomowych oraz testy na komórkach ssaków in vitro i in vivo.
Identyfikacja czynników o potencjale mutagennym pozwala na wdrożenie odpowiednich środków ochronnych w środowisku pracy, opracowanie bezpieczniejszych alternatyw dla substancji wysokiego ryzyka oraz ustalenie limitów ekspozycji minimalizujących ryzyko zdrowotne dla pacjentów i populacji ogólnej.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Ototalgin 200 mg/g
Produkt leczniczy Ototalgin, 200 mg/g, krople do uszu, zawierający substancję czynną salicylan choliny (Cholini salicylas) w stężeniu 200 mg/g, nie posiada udokumentowanych danych przedklinicznych dotyczących bezpieczeństwa stosowania. Brak jest informacji o badaniach toksyczności ostrej i przewlekłej, potencjale mutagennym, kancerogennym oraz wpływie na reprodukcję, co oznacza, że nie przeprowadzono standardowych testów toksykologicznych na zwierzętach ani badań in vitro dla tego preparatu.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Hygroton 50 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa chlortalidonu w dawce do 50 mg, stosowanego w preparacie Hygroton, wykazały brak działania teratogennego nawet przy dawkach do 500-krotnie przekraczających dawkę kliniczną. W badaniach na myszach, szczurach, chomikach i królikach nie stwierdzono istotnych wad rozwojowych, choć w pojedynczym badaniu na myszach odnotowano zwiększoną liczbę resorpcji przy dawce 50-krotnej. Zwiększona toksyczność dla zarodka i płodu obserwowana była jedynie przy dawkach ≥19-krotnych dawki klinicznej i wyłącznie w warunkach toksyczności matczynej, co wskazuje na pośredni mechanizm uszkodzenia płodu. Wyniki te sugerują niskie ryzyko teratogenności chlortalidonu w warunkach klinicznych.
aberracja chromosomalna, chlortalidon, cytotoksyczność, działanie teratogenne, hepatocyt szczura, Hygroton, karcynogenność, komórki jajnika chomika chińskiego, mutacja genowa, mutagenność, naprawa DNA, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, resorpcja płodu, teratogenność, test mikrojądrowy, toksyczność matczyna, toksyczność zarodkowo-płodowa - Leksykon substancji czynnych
Cyklopentolat – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Dostępne dane przedkliniczne dotyczące bezpieczeństwa stosowania cyklopentolatu chlorowodorku, substancji aktywnej preparatu okulistycznego Cykloftyal 10 mg/ml, są niekompletne i nie obejmują kluczowych aspektów oceny farmakologicznej, takich jak toksyczność rozrodcza oraz mutagenność. Preparat stosowany jest w formie kropli do oczu, gdzie jedna kropla zawiera około 0,3 mg cyklopentolatu chlorowodorku, a roztwór charakteryzuje się pH 3,0-5,5 oraz osmolalnością 300-400 mOsm/kg. Pomimo braku kompleksowych badań przedklinicznych, substancja jest wykorzystywana w praktyce klinicznej na podstawie wieloletniego doświadczenia i ustalonych schematów dawkowania, które minimalizują potencjalne ryzyko działań niepożądanych.
bezpieczeństwo farmakologiczne, cyklopentolat chlorowodorek, dane przedkliniczne, działanie niepożądane, ekspozycja przewlekła, genotoksyczność, interakcja lekowa, krople do oczu, lek okulistyczny, mutagenność, potencjał mutagenny, preparat okulistyczny, profil bezpieczeństwa, rozwój płodu, schemat dawkowania, toksyczność rozrodcza - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Daktarin 20 mg/g
Przedkliniczne badania azotanu mikonazolu, substancji czynnej preparatu Daktarin (20 mg/g, puder leczniczy), wykazały korzystny profil bezpieczeństwa. Standardowe testy farmakologiczne potwierdziły brak niepokojących sygnałów dotyczących bezpieczeństwa stosowania u ludzi, a badania farmakodynamiczne i farmakokinetyczne potwierdziły dobrą tolerancję substancji. Ocena miejscowego działania wykazała brak istotnego potencjału drażniącego na skórę i błony śluzowe, co potwierdza bezpieczeństwo aplikacji pudru na powierzchnię skóry.
aberracja chromosomowa, azotan mikonazolu, badanie farmakologiczne, Daktarin, genotoksyczność, parametr reprodukcyjny, podrażnienie miejscowe, potencjał klastogenny, potencjał mutagenny, profil bezpieczeństwa, puder leczniczy, rozwój embrionalny, rozwój płodowy, rozwój pourodzeniowy, substancja czynna, toksyczność narządowa, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, tolerancja miejscowa, tolerancja tkankowa, uszkodzenie materiału genetycznego, właściwość farmakodynamiczna, właściwość farmakokinetyczna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Polfilin prolongatum 400 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa pentoksyfiliny, substancji czynnej leku Polfilin prolongatum, obejmowały ocenę toksyczności ostrej i przewlekłej, potencjału rakotwórczego i mutagennego oraz wpływu na procesy rozrodcze. Toksyczność ostra wykazała, że dawki toksyczne u ludzi wynoszą około 80 mg/kg mc. drogą doustną, natomiast u myszy i szczurów dawki toksyczne zależą od drogi podania: dożylna 0,17-0,23 g/kg, dootrzewnowa 0,24-0,37 g/kg, doustna ponad 1,2-2,1 g/kg. W badaniach długoterminowych nie stwierdzono istotnych uszkodzeń narządowych przy dawkach do 1000 mg/kg mc./dobę u szczurów i do 100 mg/kg mc./dobę u psów przez okres roku. Jednak dawki ≥320 mg/kg mc./dobę u psów wywołały działania niepożądane, takie jak zaburzenia koordynacji, niewydolność krążenia, krwotoki, obrzęk płuc oraz obecność komórek olbrzymich w tkankach.
dawka terapeutyczna, dawka toksyczna, działanie przeciwpłytkowe, działanie teratogenne, efekt embriotoksyczny, gruczolakowłókniak sutka, komórki olbrzymie, krwotok, nieplanowana synteza DNA, niewydolność krążenia, obrzęk płuc, ostre zatrucie, pentoksyfilina, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, przenikanie do mleka, test Amesa, test mikrojąderkowy, toksyczność długoterminowa, toksyczność ostra, uszkodzenie chromosomu, uszkodzenie DNA, zaburzenia koordynacji ruchowej - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Avamina 1000 mg
Przedkliniczne badania chlorowodorku metforminy, substancji czynnej leku Avamina, potwierdziły jej akceptowalny profil bezpieczeństwa przy stosowaniu zgodnym z zaleceniami. Ocena farmakologiczna wykazała brak istotnych klinicznie zaburzeń funkcjonowania układu sercowo-naczyniowego, oddechowego, nerwowego oraz nerek. Badania toksyczności po podaniu wielokrotnym, prowadzone w różnych okresach czasowych, nie ujawniły efektów toksycznych zagrażających pacjentom. Testy genotoksyczności nie wykazały mutagennego ani klastogennego działania metforminy, co jest istotne w kontekście długotrwałego stosowania leku.
aberracja chromosomowa, badanie farmakologiczne, badanie karcynogenności, badanie przedkliniczne, chlorowodorek metforminy, cukrzyca typu 2, dane niekliniczne, działanie rakotwórcze, funkcja nerek, funkcja rozrodcza, genotoksyczność, laktacja, model zwierzęcy, mutacja genowa, organogeneza, potencjał klastogenny, potencjał mutagenny, substancja czynna, toksyczność ostra, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, układ i narząd, układ nerwowy, układ oddechowy, układ sercowo-naczyniowy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Xiltess 10 mg
Przedkliniczne badania rywaroksabanu, substancji czynnej leku Xiltess 10 mg, wykazały brak istotnych zagrożeń toksykologicznych i farmakologicznych dla człowieka. Testy farmakologiczne i toksykologiczne nie ujawniły mutagenności, genotoksyczności ani działania karcynogennego. W badaniach wielokrotnego podawania obserwowano efekty wynikające z farmakodynamicznego hamowania czynnika Xa, w tym zwiększenie stężeń IgG i IgA u szczurów, co może wskazywać na wpływ immunologiczny. Rywaroksaban nie wykazywał potencjału fototoksycznego, a profil bezpieczeństwa u młodych zwierząt był porównywalny z dorosłymi. Wartości ekspozycji o znaczeniu klinicznym nie wywoływały toksycznych efektów po jednorazowym podaniu.
czynnik Xa, działanie karcynogenne, działanie przeciwzakrzepowe, działanie rakotwórcze, fototoksyczność, immunoglobuliny, kaskada krzepnięcia, kostnienie, krwawienia, nadwrażliwość na światło, nowotwory, parametry immunologiczne, płodność, potencjał mutagenny, powikłania krwotoczne, rywaroksaban, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność zarodkowa, wady rozwojowe, Xiltess, zmiany łożyskowe - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Xanax 500 mcg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa alprazolamu wykazały brak działania mutagennego w teście Amesa oraz braku aberracji chromosomowych in vitro przy dawkach do 100 mg/kg mc. (500-krotność dawki ludzkiej 10 mg/dobę). Dwuletnie badania rakotwórczości na szczurach (do 30 mg/kg mc./dobę, 150x dawka ludzka) i myszach (do 10 mg/kg mc./dobę, 50x dawka ludzka) nie wykazały działania karcynogennego. Wpływ na płodność oceniano u szczurów przy dawce 5 mg/kg mc./dobę (25x dawka ludzka) bez negatywnych efektów. Jednakże długotrwałe podawanie wysokich dawek (3-30 mg/kg mc./dobę, 15-150x dawka ludzka) wiązało się z występowaniem zaćmy u samic oraz wrastaniem naczyń w rogówkę u samców, co wskazuje na potencjalne ryzyko okulistyczne przy przewlekłym stosowaniu dużych dawek.
aberracja chromosomowa, alprazolam, badanie przedkliniczne, badanie rakotwórczości, działanie mutagenne, działanie niepożądane układu nerwowego, działanie rakotwórcze, karcynogeneza, maksymalna dawka zalecana, napad drgawkowy, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, test Amesa, test mikrojąder, toksyczność przewlekła, wpływ na płodność, wrastanie naczyń w rogówkę, zaćma - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Neoazarina 316 mg + 10 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa produktu leczniczego Neoazarina, zawierającego fosforan kodeiny półwodny (10 mg) oraz sproszkowane ziele tymianku (316 mg), wykazały niski profil toksyczności ostrej, potwierdzony wartościami LD50 i LDL0, co wskazuje na względne bezpieczeństwo przy jednorazowym podaniu terapeutycznym. Kodeina została zaklasyfikowana do kategorii C według FDA ze względu na potencjalne ryzyko dla płodu, co wymaga ostrożności i stosowania wyłącznie wtedy, gdy korzyści dla matki przewyższają ryzyko dla rozwijającego się płodu. Składniki ziela tymianku, w tym olejek eteryczny, luteolina, apigenina oraz tymol, nie wykazały działania mutagennego w standardowych testach genotoksyczności (test Amesa, testy aberracji chromosomowych, badania na Drosophila melanogaster), co potwierdza ich bezpieczeństwo genetyczne.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Co-Dipper 320 mg + 12,5 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa produktu leczniczego Co-Dipper, zawierającego walsartan i hydrochlorotiazyd, wykazały nefrotoksyczność jako główny efekt uboczny, szczególnie u marmozet i szczurów. Dawki 30 mg/kg mc./dobę walsartanu + 9 mg/kg mc./dobę hydrochlorotiazydu u szczurów oraz 10 mg/kg mc./dobę walsartanu + 3 mg/kg mc./dobę hydrochlorotiazydu u marmozet (odpowiednio 0,9× i 3,5× MRHD dla szczurów oraz 0,3× i 1,2× MRHD dla marmozet) powodowały nefropatię z naciekami bazofili, zaburzenia elektrolitowe, wzrost stężenia mocznika, kreatyniny i potasu w surowicy oraz zmiany w objętości i składzie moczu. Wyższe dawki indukowały także obniżenie parametrów hematologicznych (erytrocyty, hemoglobina, hematokryt) oraz uszkodzenia błony śluzowej żołądka i hiperplazję tętniczek aferentnych w nerkach, co wiązano z farmakologicznym działaniem walsartanu na układ renina-angiotensyna-aldosteron. Nie stwierdzono działania mutagennego, klastogennego ani rakotwórczego, a toksyczność rozwojowa była związana z toksycznością dla matek, bez efektów teratogennych.
działanie klastogenne, działanie teratogenne, hematokryt, hemodynamika nerkowa, inhibitor ACE, krwinka czerwona, mocznik i kreatynina, naczynie nerkowe, parametr czerwonokrwinkowy, potencjał mutagenny, reakcja nefrotoksyczna, rozwój embrionalny i płodowy, stężenie elektrolitów, stężenie hemoglobiny, stężenie potasu, toksyczność nerkowa, toksyczność płodowa, toksyczność reprodukcyjna, uszkodzenie błony śluzowej żołądka, uwalnianie reniny, walsartan i hydrochlorotiazyd, zaburzenie elektrolitowe, zaburzenie parametrów nerkowych - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Lorazepam Orion 2,5 mg
Przeprowadzone badania przedkliniczne lorazepamu obejmowały ocenę potencjału rakotwórczego, mutagennego oraz wpływu na płodność i reprodukcję. W badaniach długoterminowych na myszach i szczurach, z 18-miesięcznym okresem podawania doustnego, nie wykazano działania rakotwórczego. Testy mutagenności przeprowadzone na modelu Drosophila melanogaster nie potwierdziły właściwości mutagennych lorazepamu. W badaniach przedimplantacyjnych na szczurach, przy dawce 20 mg/kg masy ciała podawanej doustnie, nie stwierdzono zaburzeń płodności, co wskazuje na brak negatywnego wpływu na zdolności reprodukcyjne zwierząt doświadczalnych.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Absenor 500 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa sodu walproinianu wykazały, że dawki śmiertelne (LD50) po podaniu doustnym wynoszą 1200-1600 mg/kg mc., a po dożylnym 750-950 mg/kg mc., co wskazuje na stosunkowo szeroki margines bezpieczeństwa przy ostrej ekspozycji. Przewlekłe podawanie dawek ≥250 mg/kg u szczurów i ≥90 mg/kg u psów powodowało atrofie jąder, zmiany w płucach i prostacie, co sugeruje potencjalne ryzyko dla męskiego układu rozrodczego. U dorosłych zwierząt dawki 1250 mg/kg/dobę (szczury) i 150 mg/kg/dobę (psy) indukowały zwyrodnienia jąder i zaburzenia spermatogenezy. U młodych szczurów zmniejszenie masy jąder obserwowano przy dawkach ≥240 mg/kg/dobę (i.p., i.v.), bez zmian histopatologicznych, natomiast dawki do 90 mg/kg/dobę nie wpływały na narządy rozrodcze. Badania płodności u szczurów przy dawkach do 350 mg/kg/dobę nie wykazały wpływu na płodność samców, choć klinicznie odnotowano niepłodność męską jako działanie niepożądane u ludzi.
Ocena mutagenności sodu walproinianu przyniosła wyniki zależne od modelu i drogi podania: brak mutagenności w teście Amesa i na komórkach chłoniaka myszy, negatywne wyniki w hepatocytach szczura, natomiast in vivo po podaniu dootrzewnowym obserwowano uszkodzenia DNA i aberracje chromosomowe u gryzoni. Po podaniu doustnym, głównej drodze u ludzi, nie stwierdzono aberracji chromosomowych ani dominujących cech letalnych. W badaniach klinicznych odnotowano zwiększoną wymianę chromatyd siostrzanych u pacjentów z padaczką leczonych walproinianem, jednak znaczenie kliniczne tych zmian pozostaje nieustalone. Walproinian wykazuje działanie teratogenne u myszy, szczurów i królików, powodując wady rozwojowe i zaburzenia behawioralne u potomstwa, z efektami obserwowanymi nawet w drugim i trzecim pokoleniu. Ponadto, walproinian może stymulować replikację wirusa HIV in vitro, co wymaga uwagi klinicznej u pacjentów zakażonych HIV.
aberracje chromosomowe, atrofia jąder, dawka śmiertelna 50, działanie teratogenne, maksymalna tolerowana dawka, miano wirusa, mikrojądro, nasieniowód, niepłodność męska, pęknięcie nici DNA, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, replikacja wirusa HIV, test Amesa, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, układ słuchowy, wada rozwojowa, walproinian sodu, wymiana chromatyd siostrzanych, zaburzenia spermatogenezy, zwyrodnienie jąder - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Gliatilin 1000 250 mg/ml
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa choliny alfosceranu (Gliatilin 1000, 250 mg/ml) wykazały niski potencjał toksyczności ostrej, z wartością LD50 przekraczającą 1 g/kg masy ciała po podaniu pozajelitowym oraz ponad 10 g/kg masy ciała po podaniu doustnym u gryzoni. W badaniach toksyczności przewlekłej, przy dawkach 300 mg/kg u szczurów i 150 mg/kg u psów, nie zaobserwowano istotnych objawów toksyczności ani zmian w parametrach hematologicznych, biochemicznych czy w badaniach moczu, co potwierdza korzystny profil bezpieczeństwa nawet przy długotrwałym stosowaniu wysokich dawek.
aberracja chromosomowa, badanie genotoksyczności, badanie moczu, badanie przedkliniczne, cholina alfosceranu, dawka śmiertelna, dysfagia, działanie teratogenne, Gliatilin, krew obwodowa, mutacja genetyczna, parametr hematologiczny, podanie doustne, podanie pozajelitowe, potencjał mutagenny, profil toksykologiczny, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, wada rozwojowa, wpływ na rozrodczość, zaburzenie płodności - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Baldivian Noc 441,35 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa wyciągu z korzenia kozłka lekarskiego (Valeriana officinalis L.) zawartego w preparacie Baldivian Noc wykazały niski profil toksyczności zarówno w testach toksyczności ostrej, jak i po podaniu wielokrotnym przez okres 4-8 tygodni na modelach zwierzęcych. Testy Amesa przeprowadzone na suchych wyciągach o stężeniach etanolu 40% (DER 4-7:1) oraz 80% (DER 3-6:1) nie wykazały działania mutagennego, co wskazuje na brak potencjału wywoływania mutacji genetycznych przez składniki aktywne preparatu. Wyniki te potwierdzają względne bezpieczeństwo stosowania Baldivian Noc w dawkach terapeutycznych.
długotrwała ekspozycja, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, mutacja genetyczna, niski profil toksyczności, olejek eteryczny, potencjał mutagenny, potencjał onkogenny, profil bezpieczeństwa, rozpuszczalnik ekstrakcyjny, suchy wyciąg, test Amesa, test toksyczności ostrej, toksyczność ostra, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczny wpływ na reprodukcję, Valeriana officinalis, wskazanie terapeutyczne, wyciąg etanolowy, wyciąg z korzenia kozłka lekarskiego - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Zomiren 0,25 mg
Przeprowadzone badania przedkliniczne alprazolamu, substancji czynnej preparatu Zomiren, nie wykazały potencjału mutagennego ani rakotwórczego. Test Amesa in vitro oraz test mikrojąder in vivo na szczurach przy dawce do 100 mg/kg mc. (500-krotność maksymalnej dawki u ludzi) nie ujawniły aberracji chromosomowych. Dwuletnie badania na szczurach (do 30 mg/kg mc./dobę, 150-krotność dawki ludzkiej) i myszach (do 10 mg/kg mc./dobę, 50-krotność dawki ludzkiej) nie potwierdziły działania kancerogennego. Wpływ na płodność oceniano na szczurach przy dawce do 5 mg/kg mc./dobę (25-krotność dawki ludzkiej), gdzie nie stwierdzono negatywnego wpływu na funkcje rozrodcze.
aberracja chromosomowa, alprazolam, badanie przedkliniczne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, funkcja rozrodcza, napad drgawkowy, narząd wzroku, potencjał kancerogenny, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, test Amesa, test mikrojądrowy, toksyczność przewlekła, wpływ na płodność, wrastanie naczyń w rogówkę, zaćma - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Valerin max 360 mg
Przedkliniczne badania toksykologiczne wyciągu wodno-alkoholowego z Valeriana officinalis L., radix wykazały niską toksyczność ostrą, z wartością LD50 dla myszy po podaniu dootrzewnowym wynoszącą 3,3 g/kg masy ciała. Długoterminowe badania na szczurach, obejmujące podawanie ekstraktu w dawkach 300-600 mg/kg masy ciała przez 30-45 dni, nie wykazały istotnych zmian w masie ciała, parametrach biochemicznych krwi i moczu, ciśnieniu tętniczym, masie narządów wewnętrznych ani w parametrach hematologicznych w porównaniu do grup kontrolnych. W produkcie leczniczym Valerin max, zawierającym 360 mg wyciągu, obecność potencjalnie alkilujących, mutagennych i cytotoksycznych walepotriatów jest minimalna, co znacząco ogranicza ryzyko ich niekorzystnego działania.
ciśnienie tętnicze krwi, dawka śmiertelna LD50, działanie alkilujące, działanie cytotoksyczne, działanie mutagenne, genotoksyczność, korzeń kozłka lekarskiego, kozłek lekarski, parametry biochemiczne krwi, parametry hematologiczne, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, walepotriaty - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Storvas CRT 80 mg
Przedkliniczna ocena bezpieczeństwa atorwastatyny, substancji czynnej preparatu Storvas CRT, obejmowała badania toksykologiczne, genetyczne i reprodukcyjne na modelach zwierzęcych. Testy genotoksyczności in vitro i in vivo wykazały brak potencjału mutagennego i klastogennego. W długoterminowych badaniach karcynogenności na szczurach nie stwierdzono działania rakotwórczego, natomiast u myszy poddanych ekspozycji na dawki 6-11-krotnie przekraczające ludzką AUC0-24h zaobserwowano gruczolaki i raki wątrobowo-komórkowe. Badania reprodukcyjne na szczurach, królikach i psach nie wykazały negatywnego wpływu na płodność ani teratogenności, jednak przy toksycznych dawkach dla samic ciężarnych odnotowano toksyczność płodową, opóźniony rozwój potomstwa oraz zmniejszoną przeżywalność poporodową.
aberracja chromosomowa, atorwastatyna, badanie toksykologiczne, działanie klastogenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, ekspozycja płodu, gruczolak wątrobowo-komórkowy, in vitro, in vivo, opóźnienie rozwoju, płodność, potencjał karcynogenny, potencjał mutagenny, przenikanie przez łożysko, przeżywalność poporodowa, rak wątrobowo-komórkowy, Storvas CRT, toksyczność płodowa - Leksykon substancji czynnych
Inozyna pranobeks – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Inozyna pranobeks wykazuje niski profil toksyczności w szeroko zakrojonych badaniach przedklinicznych obejmujących toksyczność ostrą, podostrą i przewlekłą, z dawkami sięgającymi 1500 mg/kg mc./dobę, co stanowi 15-krotność maksymalnej dawki terapeutycznej (100 mg/kg mc./dobę). Dawka LD50 była 50-krotnie wyższa od dawki terapeutycznej, co wskazuje na szeroki margines bezpieczeństwa. Długoterminowe badania na myszach i szczurach nie wykazały właściwości karcinogennych, a testy mutagenności in vivo i in vitro, w tym na ludzkich limfocytach, potwierdziły brak działania mutagennego. Ponadto, badania reprodukcyjne na myszach, szczurach i królikach, przy dawkach do 20-krotności dawki terapeutycznej podawanej pozajelitowo, nie wykazały toksyczności okołoporodowej, embriotoksyczności ani teratogenności.
badania in vitro, badania in vivo, badania mutagenności, badania przedkliniczne, cynk glukonian, dawka LD50, dawka terapeutyczna, działania niepożądane, embriotoksyczność, inozyna pranobeks, jony cynku, limfocyty krwi obwodowej, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, teratogenność, toksyczność okołoporodowa, toksyczność ostra, toksyczność reprodukcyjna, właściwości karcinogenne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Etform SR 1 g
Przeprowadzona ocena bezpieczeństwa metforminy chlorowodorku w formulacji o przedłużonym uwalnianiu (Etform SR) obejmowała szeroki zakres badań przedklinicznych, w tym standardowe testy farmakologiczne bezpieczeństwa, toksyczność po wielokrotnym podaniu, genotoksyczność, potencjał kancerogenny oraz wpływ na reprodukcję. Badania farmakologiczne nie wykazały istotnych zagrożeń dla układu sercowo-naczyniowego, oddechowego ani ośrodkowego układu nerwowego przy dawkach terapeutycznych. Toksydologiczne analizy na różnych gatunkach zwierząt nie wskazały na specyficzne narządy docelowe toksyczności, co potwierdza bezpieczeństwo stosowania tabletek Etform SR w dawkach 500 mg, 750 mg oraz 1000 mg.
aberracja chromosomowa, badanie farmakologiczne bezpieczeństwa, badanie genotoksyczności, działanie rakotwórcze, metformina chlorowodorek o przedłużonym uwalnianiu, narząd docelowy toksyczności, ośrodkowy układ nerwowy, parametr reprodukcyjny, potencjał mutagenny, rozwój pourodzeniowy, rozwój zarodkowo-płodowy, ryzyko rozwoju nowotworu, tabletka o przedłużonym uwalnianiu, toksyczność po wielokrotnym podaniu, toksyczny wpływ na reprodukcję, układ sercowo-naczyniowy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Tresuvi 10 mg/ml
Przedkliniczne badania toksykologiczne treprostynilu obejmowały 13- i 26-tygodniowe wlewy podskórne u szczurów i psów, gdzie zaobserwowano miejscowe reakcje zapalne takie jak obrzęk, rumień, zgrubienia tkanek oraz ból. U psów poddanych dawkom ≥ 300 ng/kg mc./min odnotowano ciężkie działania ogólnoustrojowe, w tym zmniejszoną aktywność, wymioty, luźne stolce oraz obrzęk w miejscu wlewu. Najwyższe dawki wiązały się ze zgonami spowodowanymi powikłaniami przewodu pokarmowego (wgłobienie jelita, wypadnięcie odbytnicy), przy średnim stężeniu treprostynilu w osoczu 7,85 ng/ml, co odpowiada stężeniom osiąganym u ludzi przy dawkach powyżej 50 ng/kg mc./min. Badania reprodukcyjne u szczurów były niejednoznaczne z powodu trudności metodologicznych i braku stabilnej ekspozycji, co uniemożliwia pełną ocenę wpływu na płodność, teratogenność oraz rozwój potomstwa.
badanie farmakologiczne, badanie toksyczności, badanie toksykologiczne, działanie klastogenne, działanie niepożądane, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, genotoksyczność, motoryka przewodu pokarmowego, podrażnienie przewodu pokarmowego, potencjał mutagenny, reakcja zapalna, rumień, stężenie w osoczu, toksyczność reprodukcyjna, treprostynil sodowy, wgłobienie jelita, wlew podskórny, wypadnięcie odbytnicy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Urokinase medac 250 000 j.m.
Produkt leczniczy Urokinase medac 250 000 j.m., zawierający ludzką urokinazę ekstrahowaną z moczu, nie posiada szczegółowych danych przedklinicznych dotyczących toksyczności ostrej, przewlekłej, mutagenności, rakotwórczości ani wpływu na reprodukcję. Brak tych danych wynika z faktu, że enzym ten jest substancją pochodzenia ludzkiego, a jego profil bezpieczeństwa opiera się głównie na wieloletnim doświadczeniu klinicznym oraz nadzorze farmakoterapeutycznym po wprowadzeniu leku do obrotu. Standardowe badania przedkliniczne na modelach zwierzęcych mają ograniczoną wartość predykcyjną dla zastosowania klinicznego u ludzi, co uzasadnia ich brak w dokumentacji rejestracyjnej.
charakterystyka produktu leczniczego, dane przedkliniczne, działanie niepożądane, ekstrakcja z moczu, model zwierzęcy, nadzór nad bezpieczeństwem farmakoterapii, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa, proszek do sporządzania roztworu, przeciwwskazanie, specjalne ostrzeżenie, środek ostrożności, substancja czynna, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, urokinaza, urokinaza ludzka, właściwości farmakologiczne, właściwości toksykologiczne, wpływ na reprodukcję, wskazanie do stosowania, wstrzyknięcie lub infuzja - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Apo-Doperil 5 mg
Chlorowodorek donepezylu wykazuje wysoce selektywny profil farmakologiczny jako inhibitor acetylocholinoesterazy, co skutkuje zwiększeniem stężenia acetylocholiny w ośrodkowym układzie nerwowym. Badania przedkliniczne nie wykazały działania mutagennego ani genotoksycznego w standardowych testach mutacji na komórkach bakteryjnych i ssaków. W badaniach in vitro zaobserwowano nieznaczne działanie klastogenne jedynie przy stężeniach ponad 3000-krotnie wyższych niż terapeutyczne, związane z toksycznością komórkową. Testy in vivo na myszach nie potwierdziły działania genotoksycznego, co wskazuje na brak ryzyka genotoksyczności w warunkach fizjologicznych.
acetylocholina, badanie in vitro, badanie in vivo, chlorowodorek donepezylu, choroba Alzheimera, działanie kancerogenne, działanie klastogenne, działanie teratogenne, inhibitor acetylocholinoesterazy, potencjał genotoksyczny, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, śmiertelność noworodków, test mikrojądrowy, test mutacji, toksyczność reprodukcyjna, układ cholinergiczny - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Gabapentin Aurovitas 300 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa gabapentyny wykazały, że podawanie dawki do 2000 mg/kg/dobę u myszy i szczurów (odpowiadającej do 50-krotności dawki ludzkiej 3600 mg, przeliczonej na mg/m²) nie powodowało istotnych wad wrodzonych, choć zaobserwowano opóźnienie kostnienia u gryzoni przy dawkach ≥1000 mg/kg/dobę. W dwuletnim badaniu karcynogenności u szczurów stwierdzono statystycznie istotny wzrost nowotworów z komórek zrazikowych trzustki jedynie u samców przy najwyższej dawce 2000 mg/kg/dobę, co odpowiadało 10-krotnemu stężeniu w osoczu w porównaniu do dawek stosowanych u ludzi (3600 mg/dobę). Nowotwory te charakteryzowały się niskim stopniem złośliwości, nie wpływały na przeżywalność i nie wykazywały przerzutów, a ich znaczenie kliniczne dla ludzi pozostaje niejasne. Gabapentyna nie wykazała działania mutagennego ani genotoksycznego w standardowych testach in vitro i in vivo.
aberracja chromosomowa, badanie prenatalne i postnatalne, badanie teratologiczne, działanie teratogenne, gabapentyna, mikrojąderko w szpiku kostnym, nowotwór z komórek zrazikowych trzustki, opóźnienie kostnienia, organogeneza, potencjał genotoksyczny, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, rozrodczość, utrata płodu po zagnieżdżeniu, wada wrodzona, wodniak moczowodu, wodonercze - Leksykon substancji czynnych
Krotamiton – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa krotamitonu, aktywnego składnika preparatów Crotamiton Farmapol, przeprowadzone na różnych gatunkach zwierząt, wykazały wysoką tolerancję substancji przy miejscowym stosowaniu. W badaniach toksyczności na królikach, aplikacja pod opatrunkiem raz dziennie przez 3 miesiące w dawce do 250 mg/kg mc. nie wywołała systemowych objawów toksyczności, a jedynym efektem ubocznym było odwracalne, lokalne podrażnienie skóry. Ponadto, nie stwierdzono reakcji nadwrażliwości ani fototoksyczności, co potwierdza bezpieczeństwo stosowania krotamitonu nawet przy ekspozycji na promieniowanie UV.
aplikacja skórna, badanie genotoksyczności, badanie przedkliniczne, badanie toksykologiczne, działanie klastogenne, fototoksyczność, infekcja pasożytnicza, krotamiton, podrażnienie skóry, potencjał genotoksyczny, potencjał mutagenny, reakcja nadwrażliwości, substancja aktywna, toksyczność dermalna, uszkodzenie chromosomu, zakażenie bakteryjne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Ginkofar Intense 120 mg
Dane przedkliniczne dotyczące leku Ginkofar Intense, zawierającego kwantyfikowany suchy wyciąg z liści Ginkgo biloba, wskazują na stosunkowo dobry profil bezpieczeństwa w zakresie toksyczności przewlekłej. Badania na szczurach i psach wykazały tolerancję dawek do 500 mg/kg masy ciała u szczurów oraz 400 mg/kg u psów, z marginesem bezpieczeństwa odpowiednio do 16,8 i 40,6, przy minimalnej toksyczności jedynie u psów przy najwyższych dawkach. Testy mutagenności i kancerogenności dały wyniki niejednoznaczne – pozytywny wynik mutagenności w teście bakteryjnym, negatywny lub niejednoznaczny w teście mikrojądrowym, a obserwowane nowotwory u gryzoni (gruczoł tarczowy, rak wątrobowokomórkowy) uznano za specyficzne gatunkowo i nieprzekładające się na ryzyko dla ludzi. Podawanie dawek do 2000 mg/kg myszy nie wywołało efektu genotoksycznego.
anoftalmia, badanie kancerogenności, bilobalid, efekt genotoksyczny, erytrocyt obwodowy, flawonoidy, ginkgo biloba, ginkgolidy, hipopigmentacja, induktor enzymów wątrobowych, krwawienie pochwowe, krwotok podskórny, kwantyfikowany suchy wyciąg, nowotwór gruczołu tarczowego, potencjał mutagenny, rak wątrobowokomórkowy, test mikrojądrowy, test mutagenności, toksyczność, toksyczność matczyna, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, wpływ embriotoksyczny, wpływ na reprodukcję, wpływ teratogenny, wyciąg z miłorzębu japońskiego - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Depakine Chronosphere 500 (333,30 mg + 145,14 mg)/sasz.
Dane przedkliniczne dotyczące walproinianu sodu i kwasu walproinowego, składników leku Depakine Chronosphere, wskazują na zróżnicowany profil bezpieczeństwa. W testach in vitro nie stwierdzono działania mutagennego, natomiast badania in vivo wykazały zależność efektów genotoksycznych od drogi podania – po podaniu doustnym nie obserwowano aberracji chromosomowych, zaś po dootrzewnowym odnotowano uszkodzenia DNA u gryzoni. Kliniczne obserwacje sugerują zwiększoną wymianę chromatyd siostrzanych u pacjentów z padaczką leczonych walproinianem, jednak znaczenie tych zmian pozostaje niejasne. Badania rakotwórczości nie wykazały istotnego ryzyka dla człowieka. Istotne są natomiast dane dotyczące teratogenności – walproinian indukuje wady rozwojowe u myszy, szczurów i królików oraz powoduje zmiany behawioralne u potomstwa, a także morfologiczne i funkcjonalne zaburzenia układu słuchowego u zwierząt doświadczalnych.
aberracja chromosomowa, działanie mutagenne, działanie niepożądane, działanie teratogenne, genotoksyczność, hepatocyt, męski układ rozrodczy, naprawa DNA, niepłodność męska, padaczka, pękanie nici DNA, potencjał mutagenny, rakotwórczość, spermatogeneza, szpik kostny, układ słuchowy, wada rozwojowa, walproinian sodu, wymiana chromatyd siostrzanych, zanik jąder - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Erdomed 35 mg/ml
Erdosteina, aktywny składnik preparatu Erdomed 35 mg/ml, wykazuje bardzo niski profil toksyczności w badaniach przedklinicznych. Wartości LD50 przekraczają 5000 mg/kg po podaniu doustnym i dootrzewnowym u myszy i szczurów oraz 3500 mg/kg po podaniu dożylnym u myszy, co świadczy o niskiej toksyczności ostrej. W badaniach podostrych i przewlekłych (do 26 tygodni) stosowanie dawek do 1000 mg/kg/dobę u szczurów i do 200 mg/kg/dobę u psów nie wywoływało istotnych zmian patologicznych ani toksycznych efektów, z wyjątkiem niewielkiego zwiększenia masy wątroby i umiarkowanych zmian histologicznych u psów przy dawce 400 mg/kg/dobę. Nie stwierdzono negatywnego wpływu na kluczowe narządy, a działania niepożądane ośrodkowego układu nerwowego pojawiały się jedynie przy ekstremalnie wysokich dawkach (5000 mg/kg doustnie, 3500 mg/kg dożylnie i dootrzewnowo). Erdosteina charakteryzuje się również dobrą tolerancją miejscową.
aberracja chromosomowa, badanie in vitro, badanie in vivo, dawka śmiertelna, działanie embriotoksyczne, działanie fetotoksyczne, działanie teratogenne, erdosteina, hepatomegalia, karcynogen, karcynogenność, limfocyt, mutacja genowa, mutacja punktowa, ośrodkowy układ nerwowy, podanie dootrzewnowe, podanie dożylne, potencjał mutagenny, rekombinacja mitotyczna, test Amesa, test mikrojądrowy, toksyczność podostra, toksyczność reprodukcyjna - Leksykon substancji czynnych
All-rac-α-tokoferyl – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
All-rac-α-tokoferyl (witamina E) jest składnikiem preparatu Juvit Multi w stężeniu 4,0 mg/ml. Pomimo braku dedykowanych badań przedklinicznych dotyczących bezpieczeństwa tego konkretnego produktu, dostępne dane literaturowe wskazują na niski potencjał toksyczny all-rac-α-tokoferylu. Badania toksykologiczne na zwierzętach wykazały dobrą tolerancję witaminy E nawet przy wysokich dawkach, a standardowe testy genotoksyczności nie wykazały mutagenności ani kancerogenności tej substancji. Również badania reprodukcyjne nie potwierdziły działania teratogennego all-rac-α-tokoferylu, jednak brak specyficznych badań dla Juvit Multi ogranicza możliwość pełnej oceny bezpieczeństwa tego preparatu.
all-rac-α-tokoferyl, badanie genotoksyczności, badanie przedkliniczne, badanie toksykologiczne, efekt teratogenny, interakcja farmakodynamiczna, octan all-rac-α-tokoferylu, potencjał kancerogenny, potencjał mutagenny, preparat wielowitaminowy, profil bezpieczeństwa, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność rozwojowa, witamina E - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Robitussin Expectorans 100 mg/5 ml
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa gwajafenezyny, substancji czynnej Robitussin Expectorans, nie wykazały istotnych zagrożeń dla kluczowych układów fizjologicznych, w tym sercowo-naczyniowego, oddechowego oraz ośrodkowego układu nerwowego. Wielokrotne podawanie w dawkach terapeutycznych nie powodowało toksyczności narządowej ani kumulacji substancji, a parametry biochemiczne, hematologiczne oraz histopatologiczne pozostawały w normie. Testy genotoksyczności in vitro i in vivo nie potwierdziły mutagenności ani klastogenności gwajafenezyny, co eliminuje ryzyko uszkodzenia materiału genetycznego w warunkach klinicznych.
badanie genotoksyczności, badanie rakotwórczości, działanie teratogenne, gwajafenezyna, ocena histopatologiczna, ośrodkowy układ nerwowy, parametry biochemiczne i hematologiczne, potencjał karcynogenny, potencjał mutagenny, profil bezpieczeństwa farmakologicznego, Robitussin Expectorans, rozwój nowotworów, rozwój zarodkowo-płodowy, toksyczność narządowa, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność reprodukcyjna, układ oddechowy, układ sercowo-naczyniowy, uszkodzenie materiału genetycznego - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Tussicalin 7,5 mg/5 ml
Butamirat cytrynian, substancja czynna leku Tussicalin (1,5 mg/ml, syrop), przeszedł szerokie badania przedkliniczne mające na celu ocenę jego profilu bezpieczeństwa. Badania toksyczności ostrej, zarówno in vivo, jak i in vitro, nie wykazały istotnego ryzyka dla człowieka przy stosowaniu dawek terapeutycznych. Długoterminowe badania toksyczności po podaniu wielokrotnym nie ujawniły klinicznie istotnych zmian patologicznych ani zaburzeń funkcjonalnych narządów wewnętrznych, a także nie stwierdzono kumulacji toksycznej. Ponadto, analiza wpływu na układ rozrodczy nie wykazała działania teratogennego ani negatywnego wpływu na płodność i rozwój potomstwa.
aktywność mutagenna, badanie in vitro, badanie przedkliniczne, badanie toksykologiczne, butamirat cytrynian, dawka terapeutyczna, działanie teratogenne, kumulacja toksyczna, model zwierzęcy, narząd wewnętrzny, potencjał mutagenny, rozwój embrionalny, rozwój płodowy, rozwój pourodzeniowy, test genotoksyczności, toksyczność ostra, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczny wpływ na rozród, Tussicalin, uszkodzenie genetyczne, zwierzę laboratoryjne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Propofol 2% MCT/LCT Fresenius 20 mg/ml
Propofol 2% MCT/LCT Fresenius przeszedł kompleksowe badania przedkliniczne, które nie wykazały istotnych zagrożeń farmakologicznych ani toksycznych przy wielokrotnym podawaniu. Parametry biochemiczne, hematologiczne i histopatologiczne pozostawały w normie, a badania genotoksyczności nie potwierdziły mutagenności ani genotoksyczności leku. Nie przeprowadzono jednak specyficznych badań dotyczących potencjału rakotwórczego, co pozostawia niepewność co do długoterminowego ryzyka nowotworowego. Ponadto, propofol nie wykazuje działania teratogennego, co jest istotne przy rozważaniu jego stosowania u kobiet w ciąży. W badaniach tolerancji miejscowej zaobserwowano uszkodzenia tkanek po podaniu domięśniowym oraz odczyn zapalny i włóknienie po podaniu pozanaczyniowym, co podkreśla konieczność ścisłego przestrzegania drogi dożylnej podania.
aberracja chromosomowa, badanie farmakologiczne, badanie histopatologiczne, badanie przedkliniczne, deficyt poznawczy, działanie teratogenne, genotoksyczność, komórka nerwowa, naciek zapalny, pacjent pediatryczny, parametry biochemiczne, parametry hematologiczne, podanie domięśniowe, podanie dożylne, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, propofol, środek znieczulający, synaptogeneza, toksyczność po podaniu wielokrotnym, tolerancja miejscowa, układ nerwowy, wada rozwojowa, włóknienie tkanek, znieczulenie lekkie - Leksykon substancji czynnych
4-acetamidobenzoesan 2-hydroksypropylodimetyloamoniowy – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
4-acetamidobenzoesan 2-hydroksypropylodimetyloamoniowy, będący składnikiem inozyny pranobeksu w stosunku molarnym 1:3, wykazuje niski profil toksyczności w badaniach przedklinicznych na myszach, szczurach, psach, kotach oraz małpach. Dawki stosowane w badaniach sięgały 1500 mg/kg mc./dobę, co stanowi 50-krotnie wyższą wartość niż maksymalna dawka terapeutyczna u ludzi (100 mg/kg mc./dobę). Badania toksyczności ostrej, podostrej i przewlekłej nie wykazały istotnych działań niepożądanych, a długoterminowe testy na myszach i szczurach potwierdziły brak właściwości karcynogennych. Ponadto, kompleksowe badania mutagenności in vivo i in vitro, w tym na ludzkich limfocytach krwi obwodowej, nie wykazały potencjału mutagennego substancji.
4-acetamidobenzoesan 2-hydroksypropylodimetyloamoniowy, badanie in vitro, badanie in vivo, badanie przedkliniczne, dawka terapeutyczna, droga pozajelitowa, embriotoksyczność, inozyna pranobeks, LD50, limfocyty krwi obwodowej, margines bezpieczeństwa, potencjał mutagenny, profil bezpieczeństwa, profil toksyczności, teratogenność, testy mutagenności, toksyczność okołoporodowa, toksyczność ostra, toksyczność podostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, właściwości karcynogenne, zaburzenia czynności reprodukcyjnych - Leksykon substancji czynnych
Atorwastatyna – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Atorwastatyna, inhibitor reduktazy HMG-CoA, wykazuje brak potencjału mutagennego i klastogennego w testach in vitro i in vivo oraz brak działania karcinogennego u szczurów. U myszy zaobserwowano działanie rakotwórcze jedynie przy ekspozycji 6-11-krotnie przekraczającej maksymalną zalecaną dawkę u ludzi (mierzoną jako AUC0-24h), manifestujące się gruczolakami i rakami wątrobowokomórkowymi. Substancja nie wpływa na płodność samców i samic oraz nie wykazuje działania teratogennego u szczurów, królików i psów. Jednakże toksyczność dla płodu pojawia się przy dawkach toksycznych dla ciężarnych samic, objawiając się opóźnionym rozwojem potomstwa i zmniejszoną przeżywalnością poporodową. Atorwastatyna przenika przez łożysko u szczurów, a jej stężenia w osoczu są zbliżone do tych w mleku, choć brak jest danych dotyczących wydzielania do mleka ludzkiego.
aberracja chromosomowa, atorwastatyna z amlodypiną, atorwastatyna z ezetymibem, atorwastatyna z peryndoprylem, badanie mutagenności, badanie przedkliniczne, choroba sercowo-naczyniowa, deformacja układu kostnego, dysfagia, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, gęstość nasienia, gruczolak wątrobowokomórkowy, hiperlipidemia, hormon folikulotropowy, komórki Sertoliego, potencjał karcinogenny, potencjał mutagenny, przenikanie przez łożysko, rak wątrobowokomórkowy, reduktaza HMG-CoA, stężenie w osoczu, toksyczność atorwastatyny, układ kostny, zmiana histopatologiczna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Betaserc 24 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa betahistyny obejmowały ocenę toksyczności przewlekłej, potencjału mutagennego i karcynogennego oraz wpływu na reprodukcję. W badaniach toksyczności przewlekłej po doustnym podaniu u szczurów (18 miesięcy, dawka 500 mg/kg) oraz u psów (6 miesięcy, dawka 25 mg/kg) nie stwierdzono istotnych efektów toksycznych, co wskazuje na dobrą tolerancję leku. Natomiast podanie dożylne w dawkach ≥120 mg/kg u psów i pawianów wywołało działania niepożądane ze strony ośrodkowego układu nerwowego. Badania mutagenności wykazały brak działania mutagennego, a 18-miesięczne badanie karcynogenności u szczurów przy dawkach do 500 mg/kg nie potwierdziło potencjału karcynogennego betahistyny.
dane przedkliniczne, dawka terapeutyczna, dichlorowodorek betahistyny, działanie karcynogenne, działanie mutagenne, działanie niepożądane, model zwierzęcy, ośrodkowy układ nerwowy, potencjał karcynogenny, potencjał mutagenny, proces reprodukcyjny, toksyczność doustna, toksyczność dożylna, toksyczność przewlekła, toksyczny wpływ na reprodukcję, wpływ na reprodukcję, zastosowanie kliniczne - Leksykon substancji czynnych
Klotrymazol – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Klotrymazol wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa potwierdzony w licznych badaniach przedklinicznych na różnych gatunkach zwierząt. Miejscowa tolerancja po podaniu dopochwowym i naskórnym jest dobra, bez działania drażniącego na skórę, błony śluzowe oraz oczy. Toksyczność po podaniu doustnym wykazuje zróżnicowane wartości LD50: 761-923 mg/kg u myszy, 95-114 mg/kg u nowonarodzonych szczurów, 114-718 mg/kg u szczurów dorosłych, >1000 mg/kg u królików oraz >2000 mg/kg u psów i kotów. W badaniach wielokrotnych dawka toksyczna dla wątroby wynosiła od 50 mg/kg u szczurów (78 tygodni) i 100 mg/kg u psów (13 tygodni), co manifestowało się wzrostem aktywności aminotransferaz i zmianami histopatologicznymi. Klotrymazol nie wykazuje działania mutagennego ani rakotwórczego w testach in vitro i in vivo, a także nie jest teratogenny u myszy, królików i szczurów.
aminotransferaza wątrobowa, działanie drażniące, działanie embriotoksyczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, ekspozycja układowa, genotoksyczność, klotrymazol, podanie dopochwowe, potencjał mutagenny, przenikanie do mleka, rozród szczurów, substancja przeciwgrzybicza, test mutagenności, toksyczność doustna, toksyczność ostra, toksyczność płodowa, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, tolerancja miejscowa, wakuolizacja wątroby, wchłanianie ogólnoustrojowe - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Gripex FORTE 500 mg + 30 mg + 10 mg
Produkt złożony Gripex FORTE zawiera 500 mg paracetamolu, 30 mg pseudoefedryny chlorowodorku oraz 10 mg dekstrometorfanu bromowodorku. W odniesieniu do bezpieczeństwa przedklinicznego brak jest specyficznych danych dotyczących całego preparatu, a dostępne informacje dotyczą głównie poszczególnych składników. Paracetamol w badaniach na myszach i szczurach, podawany w dawkach 4-20-krotnie przekraczających maksymalną dawkę dobową, nie wykazywał działania teratogennego. Jednakże u szczurów zaobserwowano zaburzenia spermatogenezy oraz zanik jąder przy dawkach znacznie przekraczających terapeutyczne, co wskazuje na potencjalne ryzyko przy bardzo wysokim stężeniu substancji. Brak jest natomiast kompleksowych badań oceniających toksyczność paracetamolu na rozród i rozwój potomstwa według aktualnych standardów.
badania przedkliniczne, dawka terapeutyczna, dekstrometorfan bromowodorek, działanie teratogenne, funkcje rozrodcze, paracetamol, potencjał genotoksyczny, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa, pseudoefedryna chlorowodorek, rozwój zarodkowo-płodowy, toksyczność, zaburzenia spermatogenezy, zanik jąder - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Cyclophosphamide Accord 500 mg
Przedkliniczne badania toksykologiczne cyklofosfamidu wykazały niską toksyczność ostrą po jednorazowym podaniu u różnych gatunków zwierząt laboratoryjnych (myszy, świnki morskie, króliki, psy). W badaniach przewlekłych stwierdzono hepatotoksyczność objawiającą się zwyrodnieniem tłuszczowym i martwicą wątroby, z progami toksyczności wynoszącymi 100 mg/kg u królików oraz 10 mg/kg u psów. Nie zaobserwowano patologii błony śluzowej jelit, co sugeruje względną odporność przewodu pokarmowego na toksyczne działanie leku. Potencjał mutagenny cyklofosfamidu potwierdzono zarówno in vitro, jak i in vivo, z udokumentowanymi aberracjami chromosomalnymi u ludzi, co koreluje z ryzykiem rozwoju wtórnych nowotworów, potwierdzonym w modelach zwierzęcych (szczury, myszy). Długotrwała ekspozycja zwiększa ryzyko kancerogenezy, co ma istotne implikacje kliniczne przy długoterminowej terapii.
aberracja chromosomalna, badanie in vitro, badanie in vivo, cyklofosfamid, działanie hepatotoksyczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, funkcja wątroby, hepatotoksyczność, martwica tkanek, nowotwór wtórny, potencjał mutagenny, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, trymestr ciąży, wada wrodzona, zwyrodnienie tłuszczowe - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Ramizek Combi 2,5 mg + 5 mg
Badania przedkliniczne ramiprylu wykazały brak ostrej toksyczności przy podaniu doustnym u gryzoni i psów. W toksyczności przewlekłej zaobserwowano zmiany w równowadze elektrolitowej osocza oraz parametrach hematologicznych u szczurów, psów i małp. Dawki dobrze tolerowane wynosiły odpowiednio 2 mg/kg/dobę dla szczurów, 2,5 mg/kg/dobę dla psów oraz 8 mg/kg/dobę dla małp, przy których nie stwierdzono działania szkodliwego. Ramipryl nie wykazywał działania teratogennego ani negatywnego wpływu na płodność u szczurów, jednak dawki ≥50 mg/kg mc. podawane samicom w ciąży i laktacji powodowały nieodwracalne uszkodzenia nerek potomstwa. Badania mutagenności nie potwierdziły właściwości mutagennych ani genotoksycznych ramiprylu.
aparat przykłębuszkowy, badanie toksykologiczne, hormon folikulotropowy, inhibitor ACE, komórki Sertoliego, parametry hematologiczne, płodność, poszerzenie miedniczek nerkowych, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, ramipryl i amlodypina, równowaga elektrolitowa osocza, testosteron, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczny wpływ na rozmnażanie, właściwości mutagenne, właściwości teratogenne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Pamifos-60 60 mg
Disodu pamidronian, substancja czynna Pamifos, wykazuje specyficzny profil toksyczności po podaniu dożylnym, z wyraźnym działaniem cytotoksycznym na narządy o bogatym unaczynieniu, zwłaszcza nerki, co wskazuje na ryzyko nefrotoksyczności. Badania przedkliniczne na szczurach i królikach ujawniły toksyczne efekty reprodukcyjne, takie jak przedłużenie porodu prowadzące do dystocji oraz skrócenie kości długich płodu, przy dawkach od 0,6 do 8,3-krotnie przekraczających maksymalną dawkę zalecaną dla ludzi w jednorazowej infuzji. Ponadto, pamidronian przenika do kości płodu w większym stopniu niż do kości matki oraz do mleka samic karmiących, co podkreśla ryzyko ekspozycji płodu i niemowląt karmionych piersią.
badanie przedkliniczne, dystocja, działanie cytotoksyczne, działanie nefrotoksyczne, działanie toksyczne, hiperkalcemia nowotworowa, homeostaza wapniowa, infuzja, nefrotoksyczność, osteoliza nowotworowa, pamidronian disodowy, penetracja tkankowa, potencjał mutagenny, przedłużony poród, przenikanie leku do mleka, toksyczność ostra, zaburzenie czynności nerek - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Asmag B6 20 mg + 0,25 mg
Przedkliniczne dane dotyczące bezpieczeństwa stosowania Asmag B6, zawierającego magnez wodoroasparaginian oraz pirydoksynę (witaminę B6), opierają się na badaniach poszczególnych składników na modelach zwierzęcych. Chelatowe połączenia magnezu wykazały brak działań niepożądanych przy dawkach do 0,1 g magnezu/kg masy ciała, zarówno przy jednorazowym podaniu, jak i długotrwałej ekspozycji do 6 miesięcy. Nie stwierdzono działania mutagennego ani teratogennego, nawet przy dawkach 10-100-krotnie przekraczających te stosowane u ludzi. Ponadto, w renomowanych bazach toksykologicznych (ACGIH, IARC, NIOSH, NTP, OSHA) nie odnotowano właściwości rakotwórczych związków magnezu.