Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie stosowania leku

W badaniach przedklinicznych dotyczących nifuroksazydu oceniano przede wszystkim jego potencjalny wpływ mutagenny oraz możliwe działanie rakotwórcze. Dostępne dane wskazują na pewne właściwości genotoksyczne substancji, które podlegały dalszej ocenie w długoterminowych badaniach kancerogenezy.¹

Badania kancerogenności

Potencjał rakotwórczy nifuroksazydu został kompleksowo zbadany w długoterminowych dwuletnich badaniach przeprowadzonych zarówno na myszach, jak i szczurach. W badaniach tych wykorzystano zrównoważone grupy zwierząt obu płci (50 myszy na płeć w grupie oraz 52 szczurów na płeć w grupie). Zwierzęta otrzymywały substancję czynną w paszy przez okres 2 lat w zróżnicowanych dawkach: 0 mg/kg masy ciała/dobę (grupa kontrolna), 200 mg/kg masy ciała/dobę, 600 mg/kg masy ciała/dobę oraz 1800 mg/kg masy ciała/dobę.²

Pomimo wykrytego wcześniej potencjału mutagennego, co stanowiło podstawę do przeprowadzenia badań kancerogenności, wyniki długoterminowych obserwacji nie wykazały działania rakotwórczego nifuroksazydu zarówno u myszy, jak i u szczurów. Brak dowodów na kancerogenność substancji uzyskano nawet przy zastosowaniu najwyższej dawki 1800 mg/kg masy ciała/dobę.³

Porównanie narażenia względem dawkowania u ludzi

Przeprowadzono analizę porównawczą narażenia na działanie nifuroksazydu u zwierząt doświadczalnych i u ludzi, bazując na przeliczeniach względem powierzchni ciała. Maksymalna dawka stosowana w badaniach na zwierzętach (1800 mg/kg masy ciała/dobę) została porównana z dawkowaniem u ludzi, dla których przyjęto referencyjną masę ciała 60 kg, co daje dawkę odpowiadającą 493 mg/m² powierzchni ciała.⁴

Analiza dawki w przeliczeniu na powierzchnię ciała wykazała, że:

• W badaniach na myszach dawka 1800 mg/kg masy ciała/dobę odpowiadała 5400 mg/m², co stanowi 11-krotność dawki stosowanej u ludzi⁵
• W badaniach na szczurach dawka 1800 mg/kg masy ciała/dobę odpowiadała 10 800 mg/m², co stanowi 22-krotność dawki stosowanej u ludzi⁶

Tak znaczne wielokrotności dawki ludzkiej zastosowane w badaniach przedklinicznych (11-krotność u myszy i 22-krotność u szczurów) i brak wykazanego działania rakotwórczego na zwierzętach doświadczalnych stanowią istotny element oceny profilu bezpieczeństwa nifuroksazydu w kontekście długoterminowego stosowania u ludzi.⁷