Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Estazolam Polfarmex 2 mg

Przedkliniczne badania bezpieczeństwa estazolamu obejmowały długoterminowe testy kancerogenności na myszach i szczurach, gdzie podawano dawki odpowiednio 0,8, 3 i 10 mg/kg/dobę (myszy) oraz 0,5, 2 i 10 mg/kg/dobę (szczury) przez 24 miesiące. Nie wykazano działania kancerogennego, jednak u samic myszy w dawkach 3 i 10 mg/kg/dobę zaobserwowano zwiększone ryzyko rozrostu guzkowego wątroby, co wymaga dalszej oceny klinicznej. Testy mutagenności in vitro i in vivo nie potwierdziły działania mutagennego estazolamu, wskazując na niskie ryzyko genotoksyczności w dawkach terapeutycznych.

Substancja czynna

Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie stosowania estazolamu

W ramach przedklinicznych badań nad bezpieczeństwem stosowania estazolamu przeprowadzono kompleksowe analizy obejmujące potencjał kancerogenny, mutagenny oraz wpływ na funkcje rozrodcze zwierząt doświadczalnych. Zgromadzone dane dostarczają istotnych informacji o profilu bezpieczeństwa tej benzodiazepiny przed wprowadzeniem jej do badań klinicznych.1

Badania kancerogenne

Długoterminowe badania kancerogenne przeprowadzono na dwóch gatunkach gryzoni. Estazolam podawano myszom w dawkach 0,8, 3 i 10 mg/kg masy ciała na dobę oraz szczurom w dawkach 0,5, 2 i 10 mg/kg masy ciała na dobę. Czas ekspozycji na substancję czynną wynosił 24 miesiące, co stanowi standardowy okres dla oceny potencjału kancerogennego. W wyniku tych badań nie stwierdzono kancerogennego działania estazolamu w żadnej z badanych dawek.2

Zaobserwowano jednak, że u samic myszy w grupach otrzymujących dawki 3 i 10 mg/kg masy ciała na dobę występowało zwiększone ryzyko rozrostu guzkowego wątroby. Znaczenie kliniczne tych zmian nie zostało jednoznacznie określone, co wskazuje na potrzebę dalszych obserwacji klinicznych w tym zakresie.3

Badania mutagenne

Potencjał mutagenny estazolamu oceniano w serii badań przeprowadzonych zarówno w warunkach in vitro, jak i in vivo. Kompleksowe testy nie wykazały mutagennego działania badanej substancji. Wskazuje to na niskie ryzyko wywoływania zmian genetycznych przez estazolam w zalecanych dawkach terapeutycznych.4

Wpływ na rozrodczość

W badaniach wpływu estazolamu na funkcje rozrodcze zastosowano u szczurów dawki 30-krotnie przewyższające dawki zalecane u ludzi. Nawet przy tak wysokiej ekspozycji na substancję czynną nie stwierdzono negatywnego wpływu na parametry rozrodczości badanych zwierząt. Wyniki te sugerują, że estazolam w dawkach terapeutycznych nie powinien zaburzać funkcji rozrodczych.5

Zestawienie danych z badań przedklinicznych

Rodzaj badania Gatunek Dawki (mg/kg/dobę) Czas ekspozycji Główne wyniki
Kancerogenność Myszy 0,8; 3; 10 24 miesiące Brak działania kancerogennego; zwiększone ryzyko rozrostu guzkowego wątroby u samic przy dawkach 3 i 10 mg/kg/dobę
Kancerogenność Szczury 0,5; 2; 10 24 miesiące Brak działania kancerogennego
Mutagenność Modele in vitro i in vivo Różne Zgodnie z protokołami Brak działania mutagennego
Wpływ na rozrodczość Szczury 30-krotność dawki ludzkiej Zgodnie z protokołami Brak wpływu na rozrodczość

Całościowa analiza danych przedklinicznych wskazuje na korzystny profil bezpieczeństwa estazolamu w kontekście potencjalnego działania kancerogennego, mutagennego oraz wpływu na rozrodczość. Jedyne zastrzeżenie stanowi obserwacja dotycząca rozrostu guzkowego wątroby u samic myszy przy wyższych dawkach, co wymaga dalszych badań w celu ustalenia potencjalnego znaczenia klinicznego.6

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl