Właściwości farmakokinetyczne
Estazolam Polfarmex 2 mg

Charakterystyka farmakokinetyczna estazolamu

Estazolam należy do grupy benzodiazepin o średnim czasie działania. Jego właściwości farmakokinetyczne obejmują szereg procesów, które determinują losy leku w organizmie, od momentu podania do całkowitej eliminacji. Poniżej przedstawiono szczegółową charakterystykę procesów farmakokinetycznych estazolamu.¹

Wchłanianie

Po podaniu doustnym estazolam jest efektywnie wchłaniany z przewodu pokarmowego. Maksymalne stężenie w osoczu krwi (Cmax) osiągane jest po około 2 godzinach od momentu przyjęcia leku. Istotną właściwością farmakokinetyczną estazolamu jest liniowa zależność między dawką a parametrami farmakokinetycznymi – zarówno stężenie maksymalne, jak i pole pod krzywą stężeń (AUC) zwiększają się proporcjonalnie do podanej dawki. Co warte podkreślenia, czas osiągnięcia stężenia maksymalnego (tmax) oraz okres półtrwania (t1/2) nie zależą od wielkości zastosowanej dawki.²

Dystrybucja

Estazolam charakteryzuje się wysokim stopniem wiązania z białkami osocza wynoszącym około 93%. Istotne jest, że stopień wiązania pozostaje stały i nie zależy od stężenia leku w osoczu. Lek przenika przez najważniejsze bariery biologiczne organizmu, w tym:³

• Barierę krew-płyn mózgowo-rdzeniowy – umożliwiając działanie w ośrodkowym układzie nerwowym
• Barierę łożyskową – co należy uwzględnić przy stosowaniu u kobiet w ciąży
• Przenika również do mleka kobiecego – co stanowi istotne przeciwwskazanie do stosowania podczas laktacji

Metabolizm

Procesowi biotransformacji estazolamu podlega głównie w wątrobie, gdzie ulega przemianom enzymatycznym do nieaktywnych metabolitów. Głównymi produktami metabolizmu są:⁴

1. 4-hydroksyestazolam – powstały w wyniku reakcji hydroksylacji
2. 1-oksoestazolam – powstający na drodze oksydacji

Metabolity te nie wykazują istotnej aktywności farmakologicznej i podlegają dalszym przemianom w organizmie.

Eliminacja

Estazolam charakteryzuje się średnim okresem półtrwania, który po podaniu jednorazowym wynosi od 10 do 24 godzin. Czas ten może ulegać modyfikacji pod wpływem czynników zewnętrznych – udokumentowano, że palenie tytoniu przyśpiesza klirens leku i skraca okres półtrwania.⁵

Drogi wydalania estazolamu obejmują:<sup data-drug="Estazolam Polfarmex" data-section="Właściwości farmakokinetyczne" title="Estazolam wydalany jest z moczem (ponad 90% dawki) i kałem (6

• Wydalanie z moczem – stanowi główną drogę eliminacji, w ten sposób wydala się ponad 90% podanej dawki, głównie w postaci metabolitów
• Wydalanie z kałem – mniej niż 4% dawki
• W postaci niezmienionej z moczem wydala się mniej niż 5% podanej dawki

Farmakokinetyka w stanach patologicznych

U pacjentów z niewydolnością wątroby obserwuje się istotne zmiany parametrów farmakokinetycznych estazolamu:⁷

Zmiany te wskazują na konieczność dostosowania dawkowania u pacjentów z niewydolnością wątroby ze względu na spowolnienie eliminacji leku i możliwość kumulacji w organizmie, co może prowadzić do nasilenia działań niepożądanych.