podanie dooponowe
Podanie dooponowe (intratekalne) to specjalistyczna technika administracji leków bezpośrednio do płynu mózgowo-rdzeniowego w przestrzeni podoponowej. Metoda ta umożliwia dostarczenie substancji leczniczych z pominięciem bariery krew-mózg, co zapewnia wyższe stężenie leku w ośrodkowym układzie nerwowym przy jednoczesnym zmniejszeniu dawki systemowej i ograniczeniu działań niepożądanych.
Najczęstsze wskazania do podania dooponowego obejmują znieczulenie podpajęczynówkowe, leczenie przewlekłego bólu przy użyciu pomp infuzyjnych, terapię infekcji OUN (zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych), chemioterapię nowotworów układu nerwowego oraz leczenie spastyczności (najczęściej baklofenem). Technicznie podanie dooponowe wykonuje się poprzez nakłucie lędźwiowe, rzadziej przez wszczepialny system do długotrwałej infuzji.
Procedura ta wymaga szczególnej ostrożności ze względu na ryzyko powikłań, takich jak zespół popunkcyjny, infekcje, krwawienie podpajęczynówkowe czy uszkodzenie nerwów. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest zwiększone ciśnienie śródczaszkowe oraz zakażenie w miejscu wkłucia. Podanie dooponowe powinno być wykonywane wyłącznie przez doświadczony personel medyczny w warunkach zapewniających bezpieczeństwo pacjenta.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Skład i postać leku – Bortezomib TZF 3,5 mg
Bortezomib TZF to lek zawierający 3,5 mg bortezomibu w postaci proszku do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, dostępny w fiolce o pojemności 8 ml. Po rekonstytucji roztwór do podania dożylnego zawiera 1 mg bortezomibu/ml (rozpuszczony w 3,5 ml 0,9% NaCl), natomiast do podania podskórnego 2,5 mg/ml (rozpuszczony w 1,4 ml 0,9% NaCl). Preparat zawiera mannitol jako substancję pomocniczą i wymaga aseptycznego przygotowania przez wykwalifikowany personel, z zachowaniem środków ochrony osobistej ze względu na cytotoksyczność. Podkreśla się bezwzględny zakaz podawania dooponowego ze względu na ryzyko zgonu. Roztwór po rekonstytucji powinien być klarowny, bezbarwny, o pH 4-7, i nie wykazywać wytrąceń ani przebarwień.
aseptyka, bortezomib, interakcje lekowe, kwas boronowy, mannitol, niezgodność farmaceutyczna, personel medyczny, podanie dooponowe, podanie dożylne, podanie podskórne, precypitat, produkt cytotoksyczny, proszek do sporządzania roztworu, rekonstytucja leku, roztwór chlorku sodu, stabilność leku, warunki aseptyczne, właściwości cytotoksyczne, wstrzyknięcie dożylne, wstrzyknięcie podskórne - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Ropimol 5 mg/ml
Ropimol, zawierający ropiwakainę chlorowodorek w stężeniu 5 mg/ml, jest przeznaczony wyłącznie do dooponowego podawania przez wykwalifikowany personel medyczny. Dawkowanie powinno opierać się na zasadzie minimalnej skutecznej dawki, dostosowanej do stanu pacjenta i doświadczenia klinicznego. W znieczuleniu dooponowym u dorosłych stosuje się dawki 15-25 mg (3-5 ml), z czasem indukcji 1-5 minut i czasem trwania znieczulenia 2-6 godzin. U dzieci w wieku 1-12 lat zaleca się dawkę 2,5-3,0 mg/kg masy ciała (0,5-0,6 ml/kg) do blokad nerwów obwodowych, z uwzględnieniem indywidualnych różnic i koniecznością ostrożnego dawkowania u pacjentów z ciężkimi chorobami. Nie zaleca się stosowania dooponowego u niemowląt i dzieci poniżej 1 roku życia, a także wcześniaków, ze względu na brak danych klinicznych.
blokada nerwu biodrowo-pachwinowego, blokada nerwu obwodowego, blokada splotu ramiennego, dawka wzrastająca, indukcja znieczulenia, parametry życiowe, płyn mózgowo-rdzeniowy, podanie donaczyniowe, podanie dooponowe, przestrzeń podpajęczynówkowa, ropiwakaina, roztwór do wstrzykiwań, stężenie w osoczu, technika ultrasonograficzna, toksyczność układowa, znieczulenie dooponowe, znieczulenie przewodowe - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Bupivacaine Grindeks 5 mg/ml
Bupivacaine Grindeks to roztwór do wstrzykiwań zawierający 5 mg/ml bupiwakainy chlorowodorku, stosowany głównie do znieczulenia nadtwardówkowego (zewnątrzoponowego) i okołonerwowego. Dawkowanie jest indywidualizowane w zależności od rodzaju znieczulenia, obszaru anatomicznego oraz czasu działania, z maksymalną dawką dobową 400 mg. Przykładowo, znieczulenie zewnątrzoponowe lędźwiowe chirurgiczne wymaga 2,5 mg/ml w objętości 30-60 ml (75-150 mg), z czasem działania 3-5 godzin, natomiast do cięcia cesarskiego stosuje się 5 mg/ml w objętości 15-30 ml (75-150 mg), z czasem działania 2-3 godziny. W znieczuleniu regionalnym dawki wahają się do 150 mg, a czas działania od 1 do 8 godzin w zależności od stężenia i miejsca podania. U dzieci (1-12 lat) dawki są dostosowane do masy ciała, zwykle 1,5-2 mg/kg mc., z uwzględnieniem zmniejszonego stężenia roztworu, jeśli objętość przekracza 20 ml.
artroskopia kolana, ból ostry, bupiwakaina chlorowodorek, bupiwakaina z adrenaliną, cięcie cesarskie, dysfagia, nerw kulszowy, nerw udowy, podanie donaczyniowe, podanie dooponowe, podanie dotętnicze, splot ramienny, toksyczność leku, wstrzyknięcie nadtwardówkowe, znieczulenie nasiękowe, znieczulenie rdzeniowe, znieczulenie regionalne, znieczulenie wewnątrzstawowe, znieczulenie zewnątrzoponowe, znieczulenie zewnątrzoponowe lędźwiowe, znieczulenie zewnątrzoponowe ogonowe, znieczulenie zewnątrzoponowe piersiowe - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Solu-Medrol 125 mg
Bursztynian metyloprednizolonu w preparacie Solu-Medrol jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na metyloprednizolon lub substancje pomocnicze, a także u osób z układowymi zakażeniami grzybiczymi ze względu na ryzyko immunosupresji i pogorszenia stanu klinicznego. Szczególną uwagę należy zwrócić na obecność alkoholu benzylowego w dawkach 500 mg (70,2 mg w 7,8 ml, 9 mg/ml) i 1000 mg (140,4 mg w 15,6 ml, 9 mg/ml) oraz sodu (odpowiednio 58,3 mg i 116,8 mg w fiolce), co stanowi istotne ograniczenie u wcześniaków, noworodków oraz pacjentów z przeciwwskazaniami do tych substancji. Ponadto, preparat jest przeciwwskazany do podawania dooponowego i nadtwardówkowego ze względu na ryzyko poważnych powikłań neurologicznych.
alkohol benzylowy, bursztynian metyloprednizolonu, dawka kortykosteroidów, działanie immunosupresyjne, działanie immunosupresyjne glikokortykosteroidów, metyloprednizolon, nadwrażliwość na metyloprednizolon, podanie dooponowe, podanie nadtwardówkowe, powikłanie neurologiczne, przestrzeń nadtwardówkowa, przestrzeń podpajęczynówkowa, roztwór do wstrzykiwań, sól sodowa bursztynianu, SOLU-MEDROL, szczepionka żywa atenuowana, wcześniak i noworodek, zakażenie grzybicze układowe, zakażenie szczepionkowe - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Marcaine Spinal 0,5% Heavy 5 mg/ml
Marcaine Spinal 0,5% Heavy (chlorowodorek bupiwakainy 5 mg/ml) jest roztworem do znieczulenia podpajęczynówkowego, stosowanym w różnych procedurach chirurgicznych. Dawkowanie zależy od rodzaju zabiegu, wieku pacjenta oraz indywidualnych cech, z zalecanymi dawkami 2-4 ml (10-20 mg) dla zabiegów kończyn dolnych, stawu biodrowego i jamy brzusznej oraz 1,5-3 ml (7,5-15 mg) dla zabiegów urologicznych. Efekt znieczulający pojawia się po 5-8 minutach, utrzymując się 2-3 godziny dla kończyn dolnych i stawu biodrowego oraz 45-60 minut dla jamy brzusznej. Gęstość roztworu (1,026 w 20°C) wpływa na dystrybucję leku w przestrzeni podpajęczynówkowej, a zakres znieczulenia zależy od objętości podanego leku oraz pozycji pacjenta podczas i po podaniu.
chlorowodorek bupiwakainy, cięcie cesarskie, dystrybucja leku, Marcaine Spinal, płyn mózgowo-rdzeniowy, podanie dooponowe, pozycja pacjenta, przestrzeń międzykręgowa, przestrzeń podpajęczynówkowa, roztwór do wstrzykiwań, zaawansowana ciąża, zabieg urologiczny, znieczulenie podpajęczynówkowe, znieczulenie regionalne - Leksykon leków
Działania niepożądane – Methylprednisolone Sopharma 40 mg
Produkt leczniczy Methylprednisolone Sopharma, dostępny w dawkach 40 mg i 250 mg do wstrzykiwań, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, które wymagają szczególnej uwagi lekarza. Szczególnie niebezpieczne są powikłania związane z niewłaściwą drogą podania, taką jak dooponowe lub nadtwardówkowe, które mogą prowadzić do zapalenia pajęczynówki, zapalenia opon mózgowo-rdzeniowych, niedowładu poprzecznego, drgawek, zaburzeń czucia oraz poważnych zaburzeń czynności żołądka, jelit i pęcherza moczowego. Częstość występowania tych powikłań nie została precyzyjnie określona. Ponadto, lek może wywoływać liczne działania niepożądane obejmujące układy: immunologiczny, endokrynologiczny, psychiczny, nerwowy, sercowo-naczyniowy, pokarmowy, mięśniowo-szkieletowy oraz skórny, z częstością występowania nieznaną na podstawie dostępnych danych.
centralna retinopatia surowicza, dyslipidemia, glikokortykosteroid, jaskra, lek przeciwcukrzycowy doustny, leukocytoza, lipomatoza nadtwardówkowa, martwica kości, metyloprednizolon, miopatia, nadciśnienie śródczaszkowe, nadciśnienie tętnicze, neuropatyczne zwyrodnienie stawów, niedoczynność przysadki mózgowej, niedowład poprzeczny, obrzęk naczynioruchowy, osteoporoza, ostra niewydolność nadnerczy, podanie dooponowe, porażenie poprzeczne, reakcja anafilaktoidalna, reakcja anafilaktyczna, wrzód trawienny, wrzodziejące zapalenie przełyku, wytrzeszcz, zaburzenia tolerancji glukozy, zaćma, zakażenie oportunistyczne, zakrzepica, zakrzepica tętnicza, zakrzepica żylna, zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, zapalenie otrzewnej, zapalenie pajęczynówki, zapalenie przełyku, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zasadowica hipokaliemiczna, zastoinowa niewydolność serca, zespół Cushinga, zespół odstawienia steroidów, złamanie patologiczne - Leksykon substancji czynnych
Chloroprokaina – Właściwości farmakokinetyczne
Chloroprokaina, zawarta w preparacie Ampres (10 mg/ml), wykazuje specyficzne właściwości farmakokinetyczne, które wpływają na jej działanie po podaniu dooponowym. Substancja ta ulega szybkiemu rozkładowi w osoczu krwi przez enzym pseudocholinesterazę, z okresem półtrwania in vitro wynoszącym 21 ± 2 sekundy u mężczyzn, 25 ± 1 sekundę u kobiet oraz 43 ± 2 sekundy u noworodków. W warunkach in vivo u kobiet okres półtrwania chloroprokainy w osoczu wynosi od 1,6 do 3,1 minuty. Po podaniu dooponowym stężenie chloroprokainy w osoczu pozostaje na niskim poziomie, co ogranicza ekspozycję ogólnoustrojową i zwiększa bezpieczeństwo stosowania. Metabolity chloroprokainy, ß-dietyloaminoetanol oraz kwas 2-chloro-4-aminobenzoesowy, są wydalane przez nerki, a ich obecność może wpływać na interakcje farmakologiczne, np. hamowanie sulfonamidów.
Ampres, chloroprokaina, chlorowodorek chloroprokainy, dietyloaminoetanol, ekspozycja ogólnoustrojowa, hydroliza enzymatyczna, kwas 2-chloro-4-aminobenzoesowy, niedobór cholinesterazy, niedobór pseudocholinesterazy, okres półtrwania, osmolalność, płyn mózgowo-rdzeniowy, podanie dooponowe, przestrzeń nadtwardówkowa, przestrzeń oponowa, pseudocholinesteraza, środek znieczulający miejscowo, sulfonamidy, wchłanianie naczyniowe, wiązanie estrowe, wstrzyknięcie dooponowe - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Tranexamic acid Baxter 100 mg/ml
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa kwasu traneksamowego wykazały brak istotnych zagrożeń dla układu sercowo-naczyniowego, oddechowego oraz ośrodkowego układu nerwowego przy stosowaniu dawek terapeutycznych. Wielokrotne podawanie leku nie powodowało toksycznych zmian w narządach wewnętrznych ani zaburzeń parametrów biochemicznych. Testy genotoksyczności i rakotwórczości nie potwierdziły działania mutagennego ani zwiększonego ryzyka nowotworów. Ponadto, badania toksyczności reprodukcyjnej i rozwojowej nie wykazały negatywnego wpływu na płodność, rozwój embrionalny, przebieg ciąży ani rozwój pourodzeniowy potomstwa, co potwierdza bezpieczeństwo stosowania leku w kontekście reprodukcji.
aberracja chromosomowa, aktywność drgawkowa, aktywność padaczkowa, badanie eksperymentalne, dawka terapeutyczna, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, efekt toksyczny, funkcja rozrodcza, genotoksyczność, kwas traneksamowy, mutacja genowa, napad drgawkowy, ośrodkowy układ nerwowy, parametr biochemiczny, podanie dooponowe, profil bezpieczeństwa, rozwój embrionalny, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność reprodukcyjna, układ sercowo-naczyniowy, uszkodzenie DNA, zmiana nowotworowa - Leksykon leków
Skład i postać leku – Morphini sulfas WZF 0,1% Spinal 1 mg/ml
Morphini Sulfas WZF 0,1% Spinal to roztwór do wstrzykiwań o stężeniu 1 mg/ml morfiny siarczanu, przeznaczony do podania dooponowego. Preparat jest bezbarwny lub prawie bezbarwny i zawiera jako substancję pomocniczą chlorek sodu w ilości 0,154 mmol (3,54 mg) na ml, pełniący funkcję regulatora ciśnienia osmotycznego. Produkt dostępny jest w ampułkach po 2 ml, pakowanych po 10 sztuk. Należy zwrócić uwagę na istotne niezgodności fizykochemiczne z innymi lekami, zwłaszcza 5-fluorouracylem (powstawanie osadów) oraz heparyną (tworzenie nierozpuszczalnych kompleksów), co wyklucza mieszanie tych substancji w jednym roztworze.
- Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Bortezomib Adamed
Przed rozpoczęciem terapii produktem Bortezomib Adamed należy zwrócić szczególną uwagę na właściwą drogę podania: dawka 1 mg podawana jest wyłącznie dożylnie, natomiast dawka 3,5 mg może być podana dożylnie lub podskórnie; podanie dooponowe jest przeciwwskazane ze względu na ryzyko zgonu. Terapia wiąże się z częstymi działaniami niepożądanymi, w tym toksycznością hematologiczną (małopłytkowość, neutropenia, niedokrwistość), gdzie liczba płytek krwi spada do około 40-50% wartości wyjściowej, osiągając minimum w dniu 11. cyklu. Konieczne jest monitorowanie morfologii krwi przed każdym podaniem, a leczenie należy wstrzymać przy liczbie płytek poniżej 25 000/μl (lub ≤ 30 000/μl w skojarzeniu z melfalanem i prednizonem). Często obserwuje się również neuropatię obwodową, głównie czuciową, nasilającą się zwykle do 5. cyklu, wymagającą modyfikacji dawki lub schematu podawania. Profilaktyka przeciwwirusowa jest zalecana ze względu na zwiększone ryzyko reaktywacji wirusa półpaśca (14% w skojarzeniu z melfalanem i prednizonem).
ARDS, chłoniak z komórek płaszcza, choroba posurowicza, frakcja wyrzutowa lewej komory, hiperbilirubinemia, hipotonia ortostatyczna, inhibitor CYP3A4, kłębuszkowe zapalenie nerek, małopłytkowość, neuropatia autonomiczna, neuropatia czuciowa, neuropatia obwodowa, neuropatia ruchowa, neutropenia, niedokrwistość, ostra białaczka szpikowa, podanie dooponowe, postępująca wieloogniskowa leukoencefalopatia, śródmiąższowe zapalenie płuc, substrat CYP3A4, szpiczak mnogi, trombocytopenia, wirus Johna Cunninghama, wirus półpaśca, WZW typu B, zapalenie wielostawowe, zastoinowa niewydolność serca, zespół ostrej niewydolności oddechowej, zespół rozpadu guza, zespół tylnej odwracalnej encefalopatii - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Bortezomib MSN
Bortezomib MSN, zawierający 3,5 mg bortezomibu, podaje się wyłącznie dożylnie lub podskórnie, z wyraźnym zakazem podawania dooponowego ze względu na ryzyko zgonu. Terapia wiąże się z częstą toksycznością ze strony przewodu pokarmowego (nudności, biegunka, wymioty, zaparcia) oraz hematologiczną (małopłytkowość, neutropenia, niedokrwistość). Szczególnie istotne jest monitorowanie liczby płytek krwi, zwłaszcza u pacjentów z wyjściową liczbą poniżej 75 000/µl, u których ryzyko ciężkiej małopłytkowości (<25 000/µl) wynosi 90%. Zaleca się badanie morfologii krwi przed każdym podaniem i wstrzymanie leczenia przy spadku płytek poniżej 25 000/μl (lub <30 000/μl przy skojarzeniu z melfalanem i prednizonem). U pacjentów z chłoniakiem z komórek płaszcza (MCL) stosujących schemat BzR-CAP obserwuje się wyższą częstość trombocytopenii stopnia ≥3 (56,7%) oraz zwiększone zapotrzebowanie na przetoczenia płytek (22,5%). Profilaktyka przeciwwirusowa jest wskazana ze względu na zwiększone ryzyko reaktywacji wirusa półpaśca (do 14% w niektórych grupach). Należy także monitorować obecność HBV i rozważyć profilaktykę przeciwwirusową u pacjentów z grup ryzyka.
ból neuropatyczny, bortezomib, chłoniak z komórek płaszcza, choroba posurowicza, czynnik stymulujący kolonię granulocytów, frakcja wyrzutowa lewej komory, hiperestezja, hipoestezja, hipotonia ortostatyczna, inhibitory CYP3A4, kłębuszkowe zapalenie nerek, małopłytkowość, neuropatia autonomiczna, neuropatia obwodowa, neutropenia, niedokrwistość, niedrożność jelit, ostra białaczka szpikowa, parestezja, podanie dooponowe, podanie dożylne i podskórne, postępująca wieloogniskowa leukoencefalopatia, reaktywacja wirusa półpaśca, roztwór do wstrzykiwań, śródmiąższowe zapalenie płuc, toksyczność hematologiczna, toksyczność przewodu pokarmowego, wirus Johna Cunninghama, wydłużenie odstępu QT, WZW typu B, zapalenie wielostawowe, zastoinowa niewydolność serca, zespół ostrej niewydolności oddechowej, zespół rozpadu guza, zespół tylnej odwracalnej encefalopatii - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Dotagraf multidose
Produkt leczniczy Dotagraf multidose (0,5 mmol/ml, roztwór do wstrzykiwań) jest środkiem kontrastowym zawierającym gadolin, który należy podawać wyłącznie dożylnie, ze względu na przeciwwskazanie do podania dooponowego i ryzyko miejscowych reakcji nietolerancji w przypadku wynaczynienia. Podczas badania MRI z użyciem Dotagraf multidose konieczne jest stosowanie standardowych środków ostrożności, w tym wykluczenie pacjentów z implantami ferromagnetycznymi, kardiostymulatorami, pompami infuzyjnymi, stymulatorami nerwów, implantami ślimakowymi oraz podejrzeniem obecności ciał obcych, zwłaszcza w oku. Reakcje nadwrażliwości, zarówno alergiczne (w tym anafilaktyczne), jak i niealergiczne, mogą wystąpić natychmiastowo (do 60 minut) lub późno (do 7 dni) po podaniu, a ich ryzyko jest niezależne od dawki i może pojawić się już po pierwszym podaniu. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z wcześniejszymi reakcjami na środki kontrastowe zawierające gadolin, astmą (zwłaszcza niewyrównaną) oraz u osób stosujących beta-adrenolityki, ze względu na zwiększone ryzyko i nasilenie reakcji nadwrażliwości.
astma niewyrównana, badanie MRI, dostęp żylny, implant ślimakowy, klirens nerkowy, kwas gadoterynowy, lek beta-adrenolityczny, napad padaczkowy, nerkopochodne włóknienie układowe, ostra niewydolność nerek, podanie dooponowe, przeszczepienie wątroby, przewlekła niewydolność nerek, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, środek kontrastowy zawierający gadolin, wynaczynienie, zaburzenie czynności nerek - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Depo-Medrol 40 mg/ml
Lek Depo-Medrol, zawierający metyloprednizolonu octan w stężeniu 40 mg/ml w formie zawiesiny do wstrzykiwań, posiada istotne przeciwwskazania kliniczne, które lekarz musi uwzględnić przed rozpoczęciem terapii. Bezwzględnie nie powinien być stosowany u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną lub składniki pomocnicze, a także u osób z uogólnionymi zakażeniami grzybiczymi ze względu na ryzyko immunosupresji i pogorszenia infekcji. Ponadto, preparat jest przeciwwskazany do podania dooponowego, nadtwardówkowego, dożylnego, do nosa, do gałki ocznej oraz do specyficznych miejsc anatomicznych takich jak skóra pokrywająca czaszkę, jama ustno-gardłowa czy zwój klinowo-podniebienny, ze względu na wysokie ryzyko powikłań neurologicznych, zatorów i innych poważnych zdarzeń niepożądanych.
choroba poszczepienna, DEPO-MEDROL, działanie immunosupresyjne, immunosupresja, metyloprednizolonu octan, podanie dooponowe, podanie dożylne, podanie nadtwardówkowe, szczepionka żywa, terapia glikokortykosteroidowa, wirus atenuowany, wstrząs anafilaktyczny, zator, zawiesina do wstrzykiwań, zwój klinowo-podniebienny - Leksykon leków
Skład i postać leku – Bortezomib Adamed 1 mg
Bortezomib Adamed 1 mg jest dostępny w postaci liofilizowanego proszku do sporządzania roztworu do wstrzykiwań dożylnych, zawierającego 1 mg bortezomibu w każdej fiolce. Substancją pomocniczą jest mannitol, który stabilizuje preparat. Rekonstytucja polega na rozpuszczeniu proszku w 1 ml 0,9% roztworu chlorku sodu, co daje przezroczysty, bezbarwny roztwór o pH 4-7, zawierający 1 mg bortezomibu/ml. Preparat podaje się wyłącznie dożylnie; podanie dooponowe jest bezwzględnie przeciwwskazane ze względu na ryzyko zgonu. Po rekonstytucji roztwór należy ocenić wzrokowo pod kątem wytrąceń i przebarwień – w przypadku ich obecności lek nie powinien być stosowany. Fiolka przed rekonstytucją może być przechowywana do 3 lat w oryginalnym opakowaniu chroniącym przed światłem, bez specjalnych wymagań temperaturowych.
bortezomib, ester mannitolu, fiolka medyczna, guma bromobutylowa, lek cytotoksyczny, mannitol, personel medyczny, podanie dooponowe, podanie dożylne, precypitat, proszek do sporządzania roztworu, proszek liofilizowany, rekonstytucja leku, roztwór chlorku sodu, substancja konserwująca, technika aseptyczna, warunki aseptyczne - Leksykon leków
Skład i postać leku – Bortezomib EVER Pharma 2,5 mg/ml
Bortezomib EVER Pharma to roztwór do wstrzykiwań o stężeniu 2,5 mg/ml, dostępny w fiolkach 1 ml (2,5 mg bortezomibu) oraz 1,4 ml (3,5 mg bortezomibu). Substancją czynną jest bortezomib w formie estru mannitolu i kwasu boronowego. Lek jest przeznaczony do podawania podskórnego (bez rozcieńczenia) lub dożylnego (po rozcieńczeniu w 0,9% roztworze chlorku sodu do stężenia 1 mg/ml). Roztwór ma pH 4,0-5,5 (podskórnie) lub 4-7 (dożylnie) i jest bezbarwny do jasnożółtego. Przed podaniem konieczna jest kontrola wizualna pod kątem przejrzystości i braku zanieczyszczeń. Preparat zawiera substancje pomocnicze: mannitol, chlorek sodu, wodorotlenek sodu, kwas solny oraz wodę do wstrzykiwań. Produkt jest pakowany w fiolki z bezbarwnego szkła typu I, zabezpieczone korkiem bromobutylowym i aluminiowym uszczelnieniem.
9% roztwór chlorku sodu, bortezomib, chlorek sodu, ester mannitolu i kwasu boronowego, jednorazowy użytek, kwas solny, lek cytotoksyczny, mannitol, niezgodność farmaceutyczna, podanie dooponowe, podanie dożylne, podanie podskórne, roztwór do wstrzykiwań, stabilność leku, technika aseptyczna, właściwości cytotoksyczne, woda do wstrzykiwań, wodorotlenek sodu, zanieczyszczenie mikrobiologiczne - Leksykon leków
Skład i postać leku – Bortezomib Adamed 2,5 mg
Bortezomib Adamed jest dostępny w postaci proszku do sporządzania roztworu do wstrzykiwań o mocy 2,5 mg bortezomibu (ester mannitolu i kwasu boronowego) na fiolkę. Po rozpuszczeniu w 0,9% roztworze chlorku sodu stężenie substancji czynnej wynosi 1 mg/ml dla podania dożylnego (i.v.) i 2,5 mg/ml dla podania podskórnego (s.c.). Preparat nie może być podawany dooponowo ze względu na ryzyko zgonu. Przygotowanie roztworu wymaga aseptycznej techniki i wykwalifikowanego personelu, a roztwór powinien być bezbarwny, przezroczysty, o pH 4-7, bez obecności cząstek stałych lub przebarwień. Niewłaściwy roztwór należy odrzucić. Produkt zawiera mannitol jako substancję pomocniczą i jest przeznaczony do jednorazowego użycia.
bortezomib, guma bromobutylowa, mannitol, niezgodność farmaceutyczna, podanie dooponowe, podanie dożylne, podanie podskórne, precypitat, roztwór chlorku sodu, roztwór do wstrzykiwań, substancja konserwująca, substancja pomocnicza, technika aseptyczna, właściwości cytotoksyczne, wstrzyknięcie dożylne, wstrzyknięcie podskórne - Leksykon leków
Skład i postać leku – Bortezomib medac 1 mg
Bortezomib medac 1 mg to proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, zawierający 1 mg bortezomibu w postaci estru kwasu boronowego z mannitolem, który pełni rolę stabilizatora. Preparat po rozpuszczeniu w 1 ml roztworu chlorku sodu 0,9% uzyskuje przezroczysty, bezbarwny roztwór o pH 4-7, przeznaczony wyłącznie do podawania dożylnego. Podawanie drogą dooponową jest przeciwwskazane ze względu na ryzyko śmiertelnych powikłań. Przygotowanie roztworu wymaga aseptycznych warunków i wykwalifikowanego personelu, a proces rozpuszczania trwa zwykle poniżej 2 minut. Po rozpuszczeniu należy wizualnie ocenić roztwór pod kątem osadów i przebarwień – w przypadku ich obecności roztwór nie powinien być stosowany. Ze względu na cytotoksyczność bortezomibu, podczas przygotowania i podawania konieczne jest stosowanie rękawiczek ochronnych oraz odzieży ochronnej.
- Leksykon leków
Skład i postać leku – Bortezomib Glenmark 3,5 mg
Bortezomib Glenmark jest dostępny w postaci liofilizowanego proszku o mocy 3,5 mg, przeznaczonego do sporządzania roztworu do wstrzykiwań. Substancją czynną jest bortezomib w formie estru mannitolu i kwasu boronowego, a jedynym składnikiem pomocniczym jest mannitol. Preparat może być podawany dożylnie (i.v.) po rozpuszczeniu w 3,5 ml roztworu chlorku sodu 0,9%, co daje stężenie 1 mg/ml, lub podskórnie (s.c.) po rozpuszczeniu w 1,4 ml roztworu chlorku sodu 0,9%, uzyskując stężenie 2,5 mg/ml. Podanie dooponowe jest przeciwwskazane ze względu na ryzyko zgonu. Przygotowanie roztworu wymaga aseptycznych warunków i powinno być wykonywane przez wykwalifikowany personel, ze względu na cytotoksyczność leku i brak substancji konserwujących. Roztwór powinien być przezroczysty, bezbarwny, o pH 4-7, a wszelkie nieprawidłowości w wyglądzie dyskwalifikują go do podania.
- Leksykon leków
Skład i postać leku – Bortezomib Krka 1 mg
Bortezomib Krka w dawce 1 mg występuje jako liofilizowany proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań dożylnych, zawierający ester kwasu boronowego z mannitolem. Po rozpuszczeniu w 1 ml 0,9% roztworu chlorku sodu, roztwór zawiera 1 mg bortezomibu/ml, o pH 4-7, bezbarwny i przezroczysty. Produkt podaje się wyłącznie dożylnie, z wyraźnym przeciwwskazaniem do podawania dooponowego ze względu na ryzyko zgonu. Przygotowanie roztworu powinno odbywać się aseptycznie przez wykwalifikowany personel, z kontrolą wizualną pod kątem precypitatu i zmiany barwy, a roztwór należy zużyć w ciągu 8 godzin od sporządzenia, przechowując go w temperaturze do 25°C w oryginalnej fiolce. Zamknięte fiolki mają okres ważności 3 lata i powinny być chronione przed światłem oraz nie przechowywane powyżej 30°C.
- Leksykon leków
Przeciwwskazania – Solu-Medrol 250 mg
Bursztynian metyloprednizolonu, substancja czynna leku Solu-Medrol, jest silnym kortykosteroidem o działaniu przeciwzapalnym i immunosupresyjnym. Bezwzględnymi przeciwwskazaniami do stosowania leku, niezależnie od dawki (40 mg, 125 mg, 500 mg, 1000 mg), są: nadwrażliwość na metyloprednizolon lub substancje pomocnicze, układowe zakażenia grzybicze, podawanie dooponowe i nadtwardówkowe oraz stosowanie u wcześniaków i noworodków. Szczególną uwagę należy zwrócić na przeciwwskazania związane z podawaniem szczepionek żywych lub atenuowanych podczas terapii immunosupresyjnej. Preparaty w dawkach 500 mg i 1000 mg zawierają odpowiednio 70,2 mg i 140,4 mg alkoholu benzylowego oraz 58,3 mg i 116,8 mg sodu, co stanowi dodatkowe przeciwwskazania u noworodków, dzieci poniżej 3 lat (ryzyko „gasping syndrome”) oraz pacjentów na diecie niskosodowej.
alkohol benzylowy, bursztynian metyloprednizolonu, choroba układu sercowo-naczyniowego, dieta niskosodowa, działanie immunosupresyjne, działanie mineralokortykoidowe, efekt immunosupresyjny, infekcja bakteryjna, kortykosteroid, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość na substancję czynną, niewydolność serca, podanie dooponowe, powikłanie neurologiczne, retencja sodu, szczepionka żywa atenuowana, terapia kortykosteroidowa, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie funkcji narządów, zakażenie grzybicze, zespół niewydolności oddechowej - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Neocitec 10 mg/ml
Neocitec, zawierający winorelbiny winian w stężeniu 10 mg/ml, jest lekiem cytostatycznym przeznaczonym do dożylnego podawania po odpowiednim rozcieńczeniu (20-50 ml soli fizjologicznej lub 5% roztworu glukozy). Podanie dooponowe jest bezwzględnie przeciwwskazane ze względu na ryzyko zgonu. Zalecana dawka standardowa wynosi 25-30 mg/m² powierzchni ciała, podawana raz w tygodniu lub zgodnie z protokołem chemioterapii wielolekowej (np. w 1. i 5. lub 1. i 8. dniu co trzy tygodnie). Maksymalna dawka tolerowana na jedno podanie to 35,4 mg/m². Po podaniu leku należy zastosować infuzję co najmniej 250 ml soli fizjologicznej w celu przepłukania żyły. Neocitec nie jest zalecany dla pacjentów pediatrycznych z powodu braku danych dotyczących skuteczności i bezpieczeństwa.
bolus, chemioterapia wielolekowa, cytostatyk, farmakokinetyka, monoterapia, niedrobnokomórkowy rak płuc, niewydolność nerek, pacjent geriatryczny, parametry hematologiczne, podanie dooponowe, podanie dożylne, rak piersi z przerzutami, roztwór do infuzji, roztwór glukozy, sól fizjologiczna, winorelbiny winian, właściwości cytotoksyczne, zaburzenia czynności wątroby - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Levofolic 50 mg/ml roztwór do wstrzykiwań lub infuzji 50 mg/ml
Levofolic to roztwór do wstrzykiwań/infuzji zawierający l-folinian disodu, odpowiadający 50 mg kwasu l-folinowego na 1 ml roztworu, dostępny w fiolkach 1 ml (50 mg), 4 ml (200 mg) i 9 ml (450 mg). W terapii zaawansowanego lub przerzutowego raka jelita grubego l-folinian disodu stosuje się w skojarzeniu z 5-fluorouracylem według różnych schematów dawkowania, np. dwumiesięcznego (109,3 mg/m² l-folinianu w 2-godzinnym wlewie i 400 mg/m² + 600 mg/m² 5-FU), tygodniowego (10,93-273,25 mg/m² l-folinianu i 500 mg/m² 5-FU) oraz miesięcznego (10,93-273,25 mg/m² l-folinianu i 370-425 mg/m² 5-FU). Modyfikacje dawkowania 5-fluorouracylu są możliwe w zależności od toksyczności i odpowiedzi pacjenta, natomiast dawka l-folinianu pozostaje niezmieniona. Brak danych dotyczących stosowania u dzieci.
alkalizacja moczu, azot mocznikowy we krwi, bolus dożylny, diureza, kumulacja płynu w trzeciej przestrzeni, kwas l-folinowy, l-folinian disodu, metotreksat, niewydolność nerek, objawy toksyczności, odwracalna niewydolność nerek, podanie dooponowe, podanie pozajelitowe, przerzutowy rak jelita grubego, puchlina brzuszna, stężenie kreatyniny, stężenie metotreksatu w osoczu, terapia cytotoksyczna, terapia osłonowa, terapia skojarzona z 5-fluorouracylem, wchłanianie jelitowe, wlew dożylny, wysięk do opłucnej, zaburzenia czynności przewodu pokarmowego, zespół złego wchłaniania - Leksykon substancji czynnych
Ropiwakaina – Wskazania do stosowania
Ropiwakaina w postaci chlorowodorku jest miejscowym środkiem znieczulającym dostępnym w stężeniach 2 mg/ml, 5 mg/ml, 7,5 mg/ml oraz 10 mg/ml, z zastosowaniem dostosowanym do wieku pacjenta i wskazań klinicznych. Stężenie 2 mg/ml jest wykorzystywane głównie do leczenia ostrego bólu pooperacyjnego i porodowego, blokad regionalnych oraz blokad nerwów obwodowych u dorosłych, młodzieży powyżej 12 lat, dzieci od 1 roku życia oraz noworodków i niemowląt, w tym do blokady zewnątrzoponowej krzyżowej i ciągłej infuzji zewnątrzoponowej. Preparaty o stężeniu 7,5 mg/ml i 10 mg/ml stosuje się u dorosłych i młodzieży powyżej 12 lat do znieczulenia zewnątrzoponowego w chirurgii, w tym do cięć cesarskich, oraz do blokad dużych nerwów i miejscowych. Preparat 5 mg/ml jest przeznaczony do znieczulenia dooponowego, wymagającego precyzyjnej techniki podania.
anestezjologia pediatryczna, blokada dużych nerwów, blokada miejscowa, blokada nerwów obwodowych, blokada regionalna, blokada zewnątrzoponowa krzyżowa, ból pooperacyjny, ból porodowy, chlorowodorek, cięcie cesarskie, dawkowanie, infuzja ciągła, infuzja zewnątrzoponowa, lek znieczulający miejscowo, ostry ból pooperacyjny, podanie dooponowe, powtarzane wstrzyknięcia, przestrzeń zewnątrzoponowa, roztwór do infuzji, roztwór do wstrzykiwań, substancja czynna, wlew ciągły, znieczulenie dooponowe, znieczulenie nasiękowe rany, znieczulenie regionalne, znieczulenie zewnątrzoponowe - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Solu-Medrol 1000 mg
Metyloprednizolon w postaci soli sodowej bursztynianu (Solu-Medrol) jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną lub składniki pomocnicze, zwłaszcza w preparatach o dawkach 500 mg i 1000 mg, które zawierają odpowiednio 70,2 mg i 140,4 mg alkoholu benzylowego oraz 58,3 mg i 116,8 mg sodu. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest obecność układowych zakażeń grzybiczych, ze względu na ryzyko szybkiej progresji infekcji i powikłań zagrażających życiu. Ponadto, podanie dooponowe i nadtwardówkowe jest zakazane z powodu ryzyka poważnych powikłań neurologicznych, takich jak uszkodzenie rdzenia kręgowego. Preparaty o wyższych dawkach są przeciwwskazane u wcześniaków i noworodków ze względu na toksyczność alkoholu benzylowego, a także wymagają ostrożności u pacjentów z niewydolnością nerek i serca z uwagi na zwiększoną zawartość sodu.
alkohol benzylowy, choroba nerek, choroba serca, działanie immunosupresyjne, funkcja motoryczna, glikokortykosteroid, immunosupresja, infekcja grzybicza, kortykosteroid, metyloprednizolon, nadwrażliwość na metyloprednizolon, niewydolność nerek, niewydolność serca, odpowiedź immunologiczna, podanie dooponowe, podanie nadtwardówkowe, powikłanie neurologiczne, przestrzeń nadtwardówkowa, przestrzeń podpajęczynówkowa, reakcja nadwrażliwości, substancja pomocnicza, szczepionka żywa, szczepionka żywa atenuowana, uszkodzenie rdzenia kręgowego, zaburzenie czucia, zakażenie grzybicze - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Dotagraf
Dotagraf, zawierający kwas gadoterynowy w stężeniu 0,5 mmol/ml, jest środkiem kontrastowym do MRI podawanym wyłącznie dożylnie. Podanie dooponowe jest przeciwwskazane ze względu na ryzyko miejscowych reakcji nietolerancji w przypadku wynaczynienia. Przed badaniem należy wykluczyć pacjentów z implantami ferromagnetycznymi, kardiostymulatorami, pompami infuzyjnymi, stymulatorami nerwów, implantami ślimakowymi oraz obecnością ciał obcych, zwłaszcza w oku. Reakcje nadwrażliwości, w tym anafilaktyczne, mogą wystąpić natychmiast (do 60 minut) lub późno (do 7 dni) po podaniu, niezależnie od dawki, z większym ryzykiem u pacjentów z wcześniejszymi reakcjami na środki gadolinowe. Szczególną ostrożność należy zachować u chorych z astmą, zwłaszcza niewyrównaną, oraz u osób przyjmujących beta-adrenolityki, które mogą osłabiać skuteczność standardowego leczenia reakcji alergicznych. Przed podaniem konieczny jest szczegółowy wywiad alergologiczny i ocena ryzyka, a w razie potrzeby premedykacja lekami antyhistaminowymi i glikokortykosteroidami.
agonista receptora beta, astma niewyrównana, astma oskrzelowa, glikokortykosteroid, hemodializa, implant ślimakowy, katar sienny, klips naczyniowy, klirens nerkowy, kwas gadoterynowy, lek antyhistaminowy, lek beta-adrenolityczny, nadwrażliwość, nerkopochodne włóknienie układowe, ostra niewydolność nerek, podanie dooponowe, pokrzywka, pompa infuzyjna, próg napadu padaczkowego, przewlekła niewydolność nerek, reakcja anafilaktyczna, rurka dotchawicza, środek kontrastowy MRI, środek przeciwhistaminowy, wynaczynienie, zaburzenie czynności nerek - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Vincristine Teva
Siarczan winkrystyny (Vincristine Teva) wymaga podawania wyłącznie dożylnie pod ścisłym nadzorem lekarza doświadczonego w terapii cytostatykami, ze względu na ryzyko ciężkich powikłań, w tym zgonu przy podaniu inną drogą. W przypadku przypadkowego podania dooponowego konieczna jest natychmiastowa interwencja neurochirurgiczna obejmująca usunięcie maksymalnej ilości płynu mózgowo-rdzeniowego, irygację przestrzeni podpajęczynówkowej roztworem Ringera z mleczanem (ewentualnie z dodatkiem 25 ml świeżego osocza na litr) oraz zastosowanie wewnątrzkomorowego drenażu z ciągłym wlewem roztworu (150 ml/h lub 75 ml/h z osoczem), utrzymując stężenie białek w płynie rdzeniowym na poziomie 150 mg/dl. Dodatkowo rozważane są dożylne podania kwasu folinowego, glutaminowego i pirydoksyny, choć ich skuteczność w łagodzeniu neurotoksyczności winkrystyny nie jest jednoznacznie potwierdzona. Należy unikać kontaktu leku z oczami i skórą, a w przypadku wynaczynienia natychmiast przerwać podawanie, stosując miejscowo hialuronidazę (250 j.m./ml) i umiarkowane ogrzewanie.
choroba niedokrwienna serca, drenaż wewnątrzkomorowy, działanie neurotoksyczne, działanie niepożądane, hialuronidaza, kwas folinowy, kwas glutaminowy, kwas moczowy, leukopenia, morfologia krwi, neuropatia, owrzodzenie rogówki, pirydoksyna, płyn mózgowo-rdzeniowy, podanie dooponowe, podrażnienie oka, produkt cytostatyczny, siarczan winkrystyny, środek przeczyszczający, trombocytopenia, wtórny nowotwór złośliwy, wynaczynienie, zaburzenie neurologiczne, zahamowanie czynności szpiku kostnego, zamrożone świeże osocze, zapalenie tkanki łącznej - Leksykon leków
Skład i postać leku – Bortezomib Reddy 3,5 mg
Bortezomib Reddy 3,5 mg to proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, zawierający bortezomib w formie estru kwasu boronowego z mannitolem. Produkt dostępny jest w fiolkach zawierających 3,5 mg substancji czynnej. Po rekonstytucji stężenie bortezomibu wynosi 1 mg/ml dla podania dożylnego (roztwór sporządzany w 3,5 ml 0,9% NaCl) oraz 2,5 mg/ml dla podania podskórnego (roztwór sporządzany w 1,4 ml 0,9% NaCl). Roztwór powinien być bezbarwny, przezroczysty, o pH 4-7, a przed podaniem konieczna jest ocena wizualna pod kątem precypitatu lub zmiany zabarwienia. Produkt nie zawiera substancji konserwujących, dlatego wymaga aseptycznego przygotowania przez wykwalifikowany personel. Po rekonstytucji roztwór jest stabilny chemicznie i fizycznie przez 8 godzin w 25°C lub 15 dni w 2-8°C, jednak z mikrobiologicznego punktu widzenia zaleca się natychmiastowe użycie lub przechowywanie do 24 godzin w 2-8°C, o ile rekonstytucja odbyła się w kontrolowanych warunkach aseptycznych.
bortezomib, chlorek sodu do wstrzykiwań, ester kwasu boronowego z mannitolem, fiolka typu I, guma bromobutylowa, lek cytotoksyczny, mannitol, niezgodność farmaceutyczna, ocena wizualna, okres ważności leku, podanie dooponowe, podanie dożylne, podanie podskórne, proszek do sporządzania roztworu, rekonstytucja leku, substancja pomocnicza, technika aseptyczna, temperatura przechowywania leku - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Cytarabina Accord 20 mg/ml
Cytarabina Accord (20 mg/ml) jest stosowana w leczeniu ostrych białaczek i może być podawana dożylnie (szybkie wstrzyknięcie lub wlew 1-24h), domięśniowo, podskórnie lub dooponowo, w zależności od fazy terapii i stanu pacjenta. Standardowa dawka indukcyjna wynosi 2 mg/kg mc./dobę podawana dożylnie przez 10 dni, z możliwością zwiększenia do 4 mg/kg mc./dobę w przypadku braku odpowiedzi lub toksyczności. Alternatywnie stosuje się wlew 0,5-1 mg/kg mc./dobę przez 10 dni, a następnie 2 mg/kg mc./dobę do wystąpienia toksyczności. W schematach konsolidujących i podtrzymujących dawki wahają się od 1 mg/kg mc. (podskórnie lub dożylnie) do 100-200 mg/m² pc. w ciągłym wlewie przez 5-7 dni. W terapii dokanałowej stosuje się dawki 5-30 mg/m² pc., a w przypadku zajęcia OUN standardowo 30 mg/m² pc. co 4 dni. Terapia wysokodawkowa obejmuje 2-3 g/m² pc. co 12 godzin przez 2-6 dni, z maksymalną łączną dawką 36 g/m² pc., wymagającą ścisłego nadzoru medycznego.
antracyklina, białaczka, ciągły wlew, cytostatyk, dializa, dializoterapia, indukcja remisji, leczenie konsolidujące, leczenie wspomagające, leczenie wysokodawkowe, lek przeciwnowotworowy, leukopenia, małopłytkowość, niedokrwistość, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, ostra białaczka, płyn mózgowo-rdzeniowy, podanie domięśniowe, podanie dooponowe, podanie dożylne, podanie podskórne, protokół chemioterapii, roztwór do wstrzykiwań, szpik kostny, wlew dożylny, wstrzyknięcie dożylne, zajęcie opon mózgowo-rdzeniowych, zajęcie ośrodkowego układu nerwowego, zajęcie OUN - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Bortezomib EVER Pharma
Produkt leczniczy Bortezomib EVER Pharma stosowany dożylnie lub podskórnie wymaga ścisłego monitorowania pacjentów pod kątem toksyczności hematologicznej i neurologicznej. Najczęściej obserwuje się małopłytkowość, neutropenię i niedokrwistość, z najniższymi wartościami płytek krwi około 11. dnia cyklu. U pacjentów z wyjściową liczbą płytek <75 000/μL aż 90% doświadcza spadku do ≤25 000/μL, a 14% poniżej 10 000/μL. Zaleca się wstrzymanie leczenia przy liczbie płytek <25 000/μL (lub <30 000/μL w schemacie z melfalanem i prednizonem) oraz rozważenie przetoczeń płytek. Neutropenia jest przemijająca, a profilaktyczne stosowanie czynników stymulujących kolonie granulocytów jest wskazane przy powtarzających się opóźnieniach w leczeniu. Częstość reaktywacji wirusa półpaśca jest podwyższona (do 14%), dlatego zaleca się profilaktykę przeciwwirusową. Przed terapią skojarzoną z rytuksymabem należy wykonać badania w kierunku HBV i rozważyć profilaktykę przeciwwirusową u nosicieli.
ból neuropatyczny, chłoniak z komórek płaszcza, choroba posurowicza, drgawki, frakcja wyrzutowa, hiperbilirubinemia, hiperestezja, hipoestezja, hipotonia ortostatyczna, kłębuszkowe zapalenie nerek, krwawienie śródmózgowe, krwawienie żołądkowo-jelitowe, leki przeciwwirusowe, małopłytkowość, morfologia krwi, neuropatia autonomiczna, neuropatia czuciowa, neuropatia obwodowa, neuropatia polekowa, neuropatia ruchowa, neutropenia, niedociśnienie ortostatyczne, parestezja, podanie dooponowe, postępująca wieloogniskowa leukoencefalopatia, reaktywacja wirusa półpaśca, śródmiąższowe zapalenie płuc, szpiczak mnogi, trombocytopenia, wirus Johna Cunninghama, wydłużenie odstępu QT, WZW typu B, zakażenie wirusem półpaśca, zaparcia, zastoinowa niewydolność serca, zespół ostrej niewydolności oddechowej, zespół rozpadu guza, zespół tylnej odwracalnej encefalopatii - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Hydrocortisone Pharmis 100 mg
Hydrocortisone Pharmis w dawkach od 100 mg do 500 mg, podawany dożylnie w formie wstrzyknięcia trwającego 1-10 minut, wymaga indywidualnego dostosowania dawkowania w zależności od stanu klinicznego pacjenta oraz ciężkości choroby. Dawkę można powtarzać co 2, 4 lub 6 godzin, a po ustabilizowaniu stanu pacjenta zaleca się stopniowe zmniejszanie dawki do minimalnej skutecznej. Leczenie dużymi dawkami nie powinno przekraczać 48-72 godzin ze względu na ryzyko hipernatremii, co wymaga rozważenia zamiany hydrokortyzonu na kortykosteroid o mniejszym wpływie na gospodarkę sodową, np. bursztynian metyloprednizolonu. U pacjentów z chorobami wątroby wskazane jest zmniejszenie dawki, u dzieci i niemowląt dawka minimalna to 25 mg/dobę, a u osób starszych nie ma konieczności modyfikacji dawkowania, jednak wymagana jest ścisła obserwacja kliniczna ze względu na zwiększone ryzyko działań niepożądanych.
bursztynian metyloprednizolonu, choroba wątroby, dawka podtrzymująca, działanie niepożądane kortykosteroidów, hipernatremia, hydrokortyzon, infuzja dożylna, kortykosteroid, niewydolność kory nadnerczy, podanie dooponowe, rekonstytucja leku, roztwór do wstrzykiwań, terapia kortykosteroidowa, wstrzyknięcie domięśniowe, wstrzyknięcie dożylne - Leksykon substancji czynnych
Kwas l-folinowy – Dawkowanie i sposób podawania
Kwas l-folinowy, występujący jako l-folinian disodu, jest stosowany przede wszystkim w terapii skojarzonej z 5-fluorouracylem w leczeniu zaawansowanego raka jelita grubego oraz jako środek ochronny przed toksycznością metotreksatu. W leczeniu raka jelita grubego stosuje się trzy główne schematy dawkowania: dwumiesięczny (100 mg/m² kwasu l-folinowego odpowiadający 109,3 mg/m² l-folinianu disodu, podawany 2-godzinnym wlewem dożylnym, z 5-fluorouracylem 400 mg/m² bolus i 600 mg/m² wlew 22-godzinny przez 2 dni, powtarzany co 2 tygodnie), tygodniowy (10-250 mg/m² kwasu l-folinowego, czyli 10,93-273,25 mg/m² l-folinianu disodu, podawany bolusowo lub wlewem, z 5-fluorouracylem 500 mg/m² bolus) oraz miesięczny (10-250 mg/m² kwasu l-folinowego, podawany bolusowo lub wlewem, z 5-fluorouracylem 370-425 mg/m² bolus przez 5 dni). Modyfikacje dawkowania 5-fluorouracylu i przerw między cyklami zależą od stanu pacjenta i toksyczności, natomiast dawka l-folinianu disodu pozostaje niezmieniona. Terapia u dzieci i młodzieży nie jest obecnie zalecana z powodu braku danych.
5-fluorouracyl, alkalizacja moczu, azot mocznikowy we krwi, bolus dożylny, cytostatyk, diureza, infuzja dożylna, kumulacja płynu w trzeciej przestrzeni, kwas l-folinowy, l-folinian disodu, leczenie cytotoksyczne, metotreksat, niewydolność nerek, objawy toksyczności, odwracalna niewydolność nerek, podanie dooponowe, puchlina brzuszna, rak jelita grubego, stężenie kreatyniny, stężenie metotreksatu w osoczu, stężenie resztkowe, terapia skojarzona z 5-fluorouracylem, toksyczność metotreksatu, wchłanianie jelitowe, wlew dożylny, wstrzyknięcie dożylne, wydalanie metotreksatu, wysięk do opłucnej, zaburzenie wchłaniania jelitowego - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Methylprednisolone Sopharma 250 mg
Methylprednisolone Sopharma, dostępny w dawkach 40 mg i 250 mg jako proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, zawiera metyloprednizolon w postaci sodu bursztynianu. Lek jest bezwzględnie przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną lub substancje pomocnicze, a także u osób z układowymi zakażeniami grzybiczymi ze względu na immunosupresyjne działanie kortykosteroidów. Ponadto, preparat nie powinien być podawany dooponowo ani nadtwardówkowo z powodu ryzyka poważnych powikłań neurologicznych. Szczególną ostrożność należy zachować u wcześniaków i noworodków, u których stosowanie metyloprednizolonu jest przeciwwskazane ze względu na niedojrzałość układów metabolicznych i zwiększone ryzyko działań niepożądanych. Również podawanie szczepionek żywych lub atenuowanych u pacjentów leczonych tym lekiem jest przeciwwskazane z uwagi na ryzyko ciężkich zakażeń.
choroba afektywna, choroba wrzodowa, cukrzyca, cytomegalia, gruźlica, immunosupresja, jaskra, metyloprednizolon, miastenia gravis, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość, niewydolność kory nadnerczy, niewydolność serca, opryszczka, osteoporoza, padaczka, podanie dooponowe, podanie nadtwardówkowe, półpasiec, próg drgawkowy, retencja płynów, szczepionka żywa atenuowana, tarczyca, tendencje samobójcze, wcześniak, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie psychiczne, zakażenie bakteryjne, zakażenie grzybicze układowe, zakażenie wirusowe, zakrzepica, zawał mięśnia sercowego - Leksykon leków
Skład i postać leku – Bortezomib Eugia 3,5 mg
Bortezomib Eugia jest dostępny w postaci liofilizowanego proszku zawierającego 3,5 mg bortezomibu (ester kwasu boronowego z mannitolem) w fiolce 10 ml. Preparat przeznaczony jest do rekonstytucji i podawania dożylnego lub podskórnego, z różnym stężeniem po rekonstytucji: 1 mg/ml dla podania dożylnego (rekonstytucja w 3,5 ml 0,9% NaCl, pH 5,345) oraz 2,5 mg/ml dla podania podskórnego (rekonstytucja w 1,4 ml 0,9% NaCl, pH 5,137). Roztwór powinien być przezroczysty, bezbarwny, o pH w zakresie 4-7, a jego stabilność chemiczna i fizyczna wynosi 7 dni w temperaturze 25°C. Preparatu nie należy przechowywać w lodówce, a po przygotowaniu konieczna jest wizualna kontrola pod kątem obecności cząstek stałych lub zmiany zabarwienia. Podanie dooponowe jest kategorycznie przeciwwskazane ze względu na ryzyko zgonu.
bortezomib, cytotoksyczność, fiolka, guma bromobutylowa, lek przeciwnowotworowy, mannitol, podanie dooponowe, podanie dożylne, podanie podskórne, rekonstytucja, roztwór chlorku sodu, stabilność chemiczna, substancja konserwująca, technika aseptyczna, wstrzyknięcie dożylne, wstrzyknięcie podskórne, zanieczyszczenie mikrobiologiczne - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Bortezomib TZF
Bortezomib TZF wymaga ścisłego monitorowania pacjentów ze względu na liczne działania niepożądane, w tym toksyczność hematologiczną (małopłytkowość, neutropenia, niedokrwistość), która jest bardzo częsta. Małopłytkowość osiąga największe nasilenie około 11. dnia cyklu, z minimalną liczbą płytek krwi spadającą do średnio 40% wartości wyjściowej u pacjentów ze szpiczakiem mnogim i 50% u chorych na chłoniaka z komórek płaszcza (MCL). W przypadku liczby płytek <25 000/μl (lub ≤30 000/μl przy skojarzeniu z melfalanem i prednizonem) leczenie należy przerwać. Neutropenia jest przemijająca i odwracalna, a w razie potrzeby stosuje się czynniki stymulujące kolonie granulocytów (G-CSF). Profilaktyka przeciwwirusowa jest zalecana ze względu na zwiększone ryzyko reaktywacji wirusa półpaśca (14% w terapii bortezomibem z melfalanem i prednizonem vs. 4% bez bortezomibu). Przed terapią należy wykluczyć ciążę i stosować antykoncepcję, zwłaszcza przy łączeniu z talidomidem. Podanie leku jest dożylne lub podskórne, podanie dooponowe jest bezwzględnie przeciwwskazane.
chłoniak z komórek płaszcza, czynnik stymulujący kolonię granulocytów, hiperbilirubinemia, kłębuszkowe zapalenie nerek, małopłytkowość, neuropatia autonomicznego układu nerwowego, neuropatia czuciowa, neuropatia obwodowa, neuropatia ruchowa, neutropenia, niedociśnienie ortostatyczne, ostra białaczka szpikowa, podanie dooponowe, postępująca wieloogniskowa leukoencefalopatia, reaktywacja wirusa półpaśca, śródmiąższowe zapalenie płuc, szpiczak mnogi, trombocytopenia, wirus JC, wirus zapalenia wątroby typu B, zastoinowa niewydolność serca, zespół ostrej niewydolności oddechowej, zespół PRES, zespół rozpadu guza, zespół tylnej odwracalnej encefalopatii - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Pankaine Spinal Heavy 5 mg/ml
W znieczuleniu podpajęczynówkowym bupiwakainą chlorowodorkiem (Pankaine Spinal Heavy) dawka powinna być dostosowana do stanu klinicznego pacjenta oraz doświadczenia anestezjologa, stosując najmniejszą skuteczną dawkę. Dla dorosłych o średniej budowie ciała zalecane dawki wynoszą 2-4 ml (10-20 mg) dla zabiegów w obrębie kończyn dolnych i dolnej części jamy brzusznej, z czasem działania 5-8 minut i czasem trwania znieczulenia 1,5-3 godziny. W zabiegach urologicznych dawka wynosi 1,5-3 ml (7,5-15 mg), a czas trwania znieczulenia to 2-3 godziny. Nie zaleca się przekraczania dawki 4 ml (20 mg) ze względu na brak badań klinicznych. U dzieci dawki są wyliczane na podstawie masy ciała: 0,40-0,50 mg/kg dla niemowląt <5 kg, 0,30-0,40 mg/kg dla dzieci 5-15 kg oraz 0,25-0,30 mg/kg dla dzieci 15-40 kg, z uwzględnieniem różnic fizjologicznych, takich jak większa objętość płynu mózgowo-rdzeniowego i mniejszy stopień mielinizacji nerwów.
blokada nerwowa, bupiwakaina chlorowodorek, cięcie cesarskie, jama brzuszna, kończyna dolna, mielinizacja nerwów, płyn mózgowo-rdzeniowy, podanie dooponowe, podanie podpajęczynówkowe, pozycja Trendelenburga, przestrzeń międzykręgowa, przestrzeń podpajęczynówkowa, rdzeń kręgowy, staw biodrowy, technika znieczulenia regionalnego, zaawansowana ciąża, zabieg urologiczny, znieczulenie podpajęczynówkowe, znieczulenie regionalne - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Bortezomib Zentiva
Przed rozpoczęciem terapii bortezomibem, zwłaszcza w skojarzeniu z innymi lekami, konieczne jest dokładne zapoznanie się z ostrzeżeniami dotyczącymi stosowania. Bortezomib Zentiva podaje się wyłącznie dożylnie lub podskórnie (dla dawki 3,5 mg), bezwzględnie zabrania się podawania dooponowego ze względu na ryzyko zgonu. Terapia często wiąże się z toksycznością hematologiczną, w tym małopłytkowością (spadek liczby płytek do ≤25 000/μl u 90% pacjentów z początkową liczbą <75 000/μl), neutropenią i niedokrwistością. W badaniu LYM-3002 trombocytopenia stopnia ≥3 występowała u 56,7% pacjentów leczonych schematem BR-CAP, a 22,5% wymagało przetoczeń płytek. Zaleca się monitorowanie morfologii krwi przed każdym podaniem, wstrzymanie leczenia przy liczbie płytek <25 000/μl (lub ≤30 000/μl w terapii skojarzonej z melfalanem i prednizonem) oraz rozważenie stosowania czynników stymulujących kolonie granulocytów u pacjentów z neutropenią. Profilaktyka przeciwwirusowa jest wskazana ze względu na zwiększone ryzyko reaktywacji wirusa półpaśca (14% vs 4% w schemacie bortezomib+melfalan+prednizon). U pacjentów leczonych rytuksymabem i bortezomibem należy monitorować i profilaktycznie leczyć zakażenia HBV.
ból neuropatyczny, chłoniak z komórek płaszcza, choroba posurowicza, cytopenia, czynniki stymulujące kolonie, drgawki, enzymy wątrobowe, frakcja wyrzutowa lewej komory, hiperbilirubinemia, hiperestezja, hipoestezja, hipotonia ortostatyczna, inhibitor CYP3A4, komórka plazmatyczna, krwawienie śródmózgowe, krwawienie żołądkowo-jelitowe, lek przeciwcukrzycowy, lek przeciwwirusowy, morfologia krwi, napad drgawkowy, neuropatia czuciowa, neuropatia obwodowa, neuropatia ruchowa, neutropenia, niedrożność jelit, niewydolność wątroby, objawy żołądkowo-jelitowe, ostra białaczka szpikowa, parestezje, pieczenie, płytki krwi, podanie dooponowe, półpasiec, postępująca wieloogniskowa leukoencefalopatia, powikłanie nerkowe, proliferacyjne kłębuszkowe zapalenie nerek, przetoczenie płytek, reaktywacja HBV, reaktywacja wirusa półpaśca, śródmiąższowe zapalenie płuc, substrat CYP2C19, substrat CYP3A4, szpiczak mnogi, toksyczność hematologiczna, toksyczność żołądkowo-jelitowa, trombocytopenia, wirus Johna Cunninghama, wydłużenie odstępu QT, zapalenie wątroby, zapalenie wielostawowe, zastoinowa niewydolność serca, zespół ostrej niewydolności oddechowej, zespół rozpadu guza, zespół tylnej odwracalnej encefalopatii - Leksykon substancji czynnych
Kwas traneksamowy – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Kwas traneksamowy, wykazujący działanie antyfibrynolityczne, został poddany szerokim badaniom przedklinicznym, które potwierdziły jego korzystny profil bezpieczeństwa. Badania toksykologiczne, genotoksyczności, rakotwórczości oraz wpływu na rozród i rozwój potomstwa nie wykazały istotnych zagrożeń dla człowieka. Jednakże, podczas dokanałowego podawania kwasu traneksamowego u zwierząt zaobserwowano aktywność padaczkową, co wskazuje na potencjalne ryzyko neurotoksyczności przy tej drodze podania. Długoterminowe badania na psach i kotach ujawniły zmiany w siatkówce oka, takie jak zanik segmentów fotoreceptorów, pręcików i czopków, które były zależne od dawki i występowały głównie przy wysokich dawkach substancji.
aktywność padaczkorodna, działanie antyfibrynolityczne, działanie rakotwórcze, ekspozycja na lek, fotoreceptory, genotoksyczność, kwas traneksamowy, okres pourodzeniowy, ośrodkowy układ nerwowy, podanie dokanałowe, podanie dooponowe, pręciki i czopki, siatkówka oka, toksyczny wpływ na rozród, zanik siatkówki - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Methylprednisolone Sopharma 40 mg
Methylprednisolone Sopharma, dostępny w dawkach 40 mg i 250 mg jako metyloprednizolon sodu bursztynian, jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na składniki preparatu, układowymi zakażeniami grzybiczymi, wcześniaków i noworodków oraz przy podawaniu dooponowym i nadtwardówkowym ze względu na ryzyko poważnych powikłań neurologicznych. Szczególną uwagę należy zwrócić na przeciwwskazanie do stosowania żywych szczepionek u pacjentów otrzymujących dawki immunosupresyjne, ze względu na ryzyko rozwoju choroby szczepionkowej. Lek zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na dawkę, co jest istotne dla pacjentów wymagających ograniczenia sodu, jednak nie stanowi przeciwwskazania do terapii.
choroba autoimmunologiczna, choroba szczepionkowa, choroba wrzodowa, dawka immunosupresyjna, infekcja bakteryjna, kontrola glikemii, kortykosteroidoterapia, krwawienie z przewodu pokarmowego, metyloprednizolon, nadciśnienie tętnicze, niewydolność serca, objaw psychotyczny, podanie dooponowe, podanie nadtwardówkowe, reakcja anafilaktyczna, remisja, retencja płynów, szczepionka żywa atenuowana, zaburzenie nastroju, zaburzenie psychiczne, zakażenie gruźlicze, zakażenie grzybicze układowe - Leksykon leków
Skład i postać leku – Adabonib 3,5 mg
Adabonib to preparat zawierający 3,5 mg bortezomibu w formie estru kwasu boronowego z mannitolem, dostępny jako proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań. Po rozpuszczeniu w 9 mg/ml (0,9%) roztworze chlorku sodu stężenie bortezomibu różni się w zależności od drogi podania: 1 ml roztworu do podania podskórnego zawiera 2,5 mg substancji czynnej, natomiast dożylnego 1 mg/ml. Roztwory powinny być przezroczyste, bezbarwne, o pH 4-7, a ich stabilność chemiczna i fizyczna wynosi do 8 godzin w temperaturze 25°C, pod warunkiem ochrony przed światłem. Podanie dooponowe jest przeciwwskazane ze względu na ryzyko zgonu. Produkt nie zawiera konserwantów, dlatego wymaga aseptycznych warunków przygotowania i stosowania jednorazowego.
bortezomib, droga dożylna, droga podskórna, ekspozycja na światło, ester kwasu boronowego, mannitol, podanie dooponowe, podanie dożylne, podanie podskórne, proszek do sporządzania roztworu, proszek liofilizowany, przechowywanie leku, roztwór chlorku sodu, substancja konserwująca, technika aseptyczna, właściwości cytotoksyczne, wytrącenie precypitatu - Leksykon leków
Przedawkowanie – Ampres 10 mg/ml
Przedawkowanie chloroprokainy chlorowodorku, aktywnego składnika Ampres, choć rzadkie przy zalecanych dawkach dooponowych, może prowadzić do poważnych powikłań ogólnoustrojowych, zwłaszcza neurotoksycznych i kardiotoksycznych. Dawka śmiertelna LD50 u myszy wynosi 97 mg/kg dożylnie, co wskazuje na potencjalne ryzyko toksyczności przy nadmiernym podaniu. Objawy neurotoksyczne rozwijają się sekwencyjnie: od parestezji w okolicy ust, odrętwienia języka, oszołomienia, problemów ze słuchem i szumów usznych, przez zaburzenia widzenia i skurcze mięśni, aż do uogólnionych drgawek toniczno-klonicznych, utraty przytomności oraz zaburzeń oddechowych (hipoksja, hiperkapnia), które mogą prowadzić do zatrzymania oddechu. Toksyczność sercowo-naczyniowa objawia się niedociśnieniem tętniczym, bradykardią, arytmią, a w skrajnych przypadkach zatrzymaniem akcji serca, zwykle po wystąpieniu objawów neurotoksycznych, z wyjątkiem pacjentów pod znieczuleniem ogólnym lub głęboką sedacją.
arytmia, bradykardia, chloroprokaina chlorowodorek, dawka LD50, drgawki toniczno-kloniczne, hiperkapnia, hipoksja, lek analeptyczny, lek przeciwdrgawkowy, neurotoksyczność, niedobór cholinesterazy, niedociśnienie tętnicze, odrętwienie języka, ośrodkowy układ nerwowy, ostra toksyczność, parestezje, podanie dooponowe, toksyczność ogólnoustrojowa, toksyczność sercowo-naczyniowa, układ krążenia, zatrzymanie czynności serca, zatrzymanie oddychania, znieczulenie miejscowe, znieczulenie rdzeniowe