Dawkowanie i sposób podawania leku Ropimol

Ropimol (ropiwakainy chlorowodorek) w stężeniu 5 mg/ml jako roztwór do wstrzykiwań, podawany jest wyłącznie dooponowo. Ten sterylny, przezroczysty, bezbarwny roztwór może być stosowany wyłącznie przez wykwalifikowany personel medyczny – specjalistów doświadczonych w wykonywaniu znieczuleń przewodowych lub pod ich bezpośrednim nadzorem.¹

Dawkowanie u dorosłych i młodzieży od 12 lat

Podczas ustalania dawkowania Ropimolu należy kierować się zasadą podawania najmniejszej skutecznej dawki. Indywidualne dawkowanie powinno być ustalone w oparciu o stan ogólny pacjenta i doświadczenie kliniczne specjalisty.²

Przedstawione w tabeli dawki dotyczą pacjentów dorosłych i odzwierciedlają średni przewidywany zakres niezbędnej do podania dawki ropiwakainy chlorowodorku. Należy pamiętać, że mogą występować indywidualne różnice w indukcji i długości trwania znieczulenia. W celu uzyskania szczegółowych informacji dotyczących czynników wpływających na określone techniki blokowania oraz wymagań dotyczących poszczególnych pacjentów, zaleca się korzystanie ze standardowych podręczników anestezjologicznych.³

Dawkowanie u dzieci

Należy podkreślić, że podanie dooponowe leku Ropimol nie było badane u niemowląt, małych dzieci ani u dzieci, dlatego nie zaleca się stosowania tą drogą u pacjentów pediatrycznych.⁴

Dla jednorazowego podania w celu blokady nerwów obwodowych u dzieci w wieku od 1 do 12 lat, takich jak blokada nerwu biodrowo-pachwinowego czy blokada splotu ramiennego, zalecane jest stężenie 5,0 mg/ml, objętość 0,5-0,6 ml/kg masy ciała, co daje dawkę 2,5-3,0 mg/kg masy ciała.⁵

Dawkowanie u dzieci należy traktować jako wytyczne, ponieważ mogą występować indywidualne różnice w odpowiedzi na leczenie. U dzieci o dużej masie ciała często niezbędne jest stopniowe zmniejszanie dawki, której wielkość należy oprzeć o prawidłową masę ciała.⁶

Szczególną ostrożność należy zachować u dzieci z ciężkimi chorobami – dla tych pacjentów zaleca się bardziej ostrożne dawkowanie i dokładniejsze monitorowanie parametrów życiowych.⁷

Istotne ograniczenia dotyczące stosowania Ropimolu w populacji pediatrycznej:

• Ropimol 5 mg/ml nie jest zatwierdzony do stosowania u dzieci poniżej 1 roku życia⁸
• Stosowanie ropiwakainy u wcześniaków nie zostało udokumentowane⁹

Sposób podawania

Podczas podawania Ropimolu należy przestrzegać następujących zasad bezpieczeństwa:

Podanie dooponowe

Wstrzyknięcie dooponowe powinno zostać wykonane po prawidłowej identyfikacji przestrzeni podpajęczynówkowej i potwierdzeniu obecności czystego płynu mózgowo-rdzeniowego (CSF), przy pomocy igły punkcyjnej do kręgosłupa lub poprzez aspirację.¹⁰

Krytycznym elementem bezpiecznego podawania jest staranna aspiracja przed i podczas wstrzykiwania leku, co pozwala uniknąć przypadkowego podania donaczyniowego. Niezamierzone podanie donaczyniowe można rozpoznać na podstawie przemijającego przyspieszenia czynności serca.¹¹

Aspirację należy powtarzać zarówno przed, jak i w czasie podawania dawki głównej. Dawkę główną należy wstrzykiwać powoli lub w dawkach wzrastających, z szybkością 25 do 50 mg/minutę. W trakcie całej procedury należy uważnie kontrolować parametry życiowe pacjenta i utrzymywać z nim kontakt słowny.¹²

Podanie u dzieci (do blokady nerwów obwodowych)

Podczas podawania Ropimolu u dzieci należy przestrzegać następujących zasad:

• Zaleca się uważną aspirację przed i podczas wstrzykiwania leku w celu uniknięcia podania donaczyniowego¹³
• Należy starannie monitorować czynności życiowe pacjenta przez cały czas trwania procedury¹⁴
• W przypadku zaobserwowania objawów toksyczności należy natychmiast przerwać podawanie leku¹⁵
• Zaleca się frakcjonowanie (podział) obliczonej dawki leku znieczulającego¹⁶

W przypadku stosowania technik ultrasonograficznych podczas podawania leku, często możliwe jest zastosowanie niższych dawek.¹⁷

Należy pamiętać, że wysokie całkowite stężenie w osoczu obserwowano, gdy ropiwakaina 5 mg/ml była stosowana w dawkach 3,5 mg/kg mc. (0,7 ml/kg mc.), choć nie raportowano przypadków toksyczności układowej. Dla bloków wymagających większych objętości przekraczających dawkę 3 mg/kg mc. (0,6 ml/kg), takich jak blokada przedziału powięzi biodrowej, zalecane jest stosowanie niższego stężenia ropiwakainy.¹⁸