Dawkowanie i sposób podawania
Bortezomib Zentiva 3,5 mg

Bortezomib Zentiva, dostępny w postaci proszku do sporządzania roztworu do wstrzykiwań o dawce 3,5 mg, jest stosowany w leczeniu szpiczaka mnogiego oraz chłoniaka z komórek płaszcza. Lek podaje się dożylnie lub podskórnie w dawce 1,3 mg/m² powierzchni ciała, dwa razy w tygodniu (dni 1., 4., 8. i 11.) w 21-dniowym cyklu. W przypadku terapii skojarzonej z innymi lekami, takimi jak pegylowana liposomalna doksorubicyna (30 mg/m²), deksametazon (20-40 mg) czy melfalan (9 mg/m²) i prednizon (60-100 mg/m²), schemat dawkowania jest odpowiednio modyfikowany. Leczenie wymaga monitorowania hematologicznego (płytki krwi ≥ 70-100 x 10⁹/l, neutrofile ≥ 1,0-1,5 x 10⁹/l) oraz oceny toksyczności niehematologicznej, z koniecznością przerwania terapii przy toksyczności stopnia ≥3 lub hematologicznej stopnia 4. W przypadku neuropatii stosuje się modyfikacje dawkowania zależne od stopnia nasilenia objawów, włącznie z przerwaniem leczenia przy stopniu 4. Podanie leku powinno odbywać się pod nadzorem doświadczonego lekarza, a wstrzyknięcia wykonywać wykwalifikowany personel medyczny.

Zasady dawkowania i podawania leku Bortezomib Zentiva

Bortezomib Zentiva (3,5 mg, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań) stosowany jest w leczeniu szpiczaka mnogiego oraz chłoniaka z komórek płaszcza. Leczenie musi być rozpoczęte pod nadzorem lekarza z doświadczeniem w leczeniu pacjentów z nowotworem, jednak lek może być podawany przez wykwalifikowany personel medyczny doświadczony w stosowaniu chemioterapii1.

Skład i postać farmaceutyczna

Każda fiolka zawiera 3,5 mg bortezomibu (w postaci estru mannitolu i kwasu boronowego). Po rozpuszczeniu:

  • 1 ml roztworu do wstrzykiwań podskórnych zawiera 2,5 mg bortezomibu
  • 1 ml roztworu do wstrzykiwań dożylnych zawiera 1 mg bortezomibu2

Dawkowanie w leczeniu szpiczaka mnogiego

Dawkowanie w leczeniu postępującego szpiczaka mnogiego

U pacjentów, którzy otrzymali co najmniej jeden inny program leczenia, stosuje się następujące schematy dawkowania:

Monoterapia

Bortezomib Zentiva podaje się we wstrzyknięciu dożylnym lub podskórnym w zalecanej dawce 1,3 mg/m² powierzchni ciała, dwa razy w tygodniu przez dwa tygodnie w dniach 1., 4., 8. i 11. w 21-dniowym cyklu leczenia. Ten trzytygodniowy okres stanowi jeden cykl leczenia3.

Zaleca się, aby:

  • Pacjenci z potwierdzoną remisją całkowitą otrzymali jeszcze 2 cykle leczenia
  • Pacjenci odpowiadający na leczenie, ale bez całkowitej remisji, otrzymali w sumie 8 cykli leczenia4

Między podaniem kolejnych dawek bortezomibu powinny upłynąć co najmniej 72 godziny5.

Dostosowanie dawek podczas leczenia i powtórnego rozpoczęcia leczenia w monoterapii

Leczenie bortezomibem należy przerwać w przypadku:

  • Toksyczności niehematologicznej 3. stopnia
  • Toksyczności hematologicznej 4. stopnia6

Po ustąpieniu objawów toksyczności, leczenie można wznowić ze zmniejszoną o 25% dawką (z 1,3 mg/m² do 1,0 mg/m² lub z 1,0 mg/m² do 0,7 mg/m²). Jeżeli objawy toksyczności nie ustąpią lub powrócą po zastosowaniu najmniejszej dawki, należy rozważyć zakończenie leczenia, chyba że korzyści wyraźnie przeważają nad ryzykiem7.

Postępowanie w przypadku neuropatii związanej ze stosowaniem bortezomibu

Nasilenie neuropatii Modyfikacja dawkowania
Stopień 1 (bezobjawowa; utrata odruchów głębokich ścięgnistych lub parestezje) bez bólu lub utraty funkcji Brak działań
Stopień 1 z bólem lub stopień 2 (objawy umiarkowane; ograniczające instrumentalne ADL*) Zmniejszyć dawkę do 1,0 mg/m²
Stopień 2 z bólem lub stopień 3 (ciężkie objawy; ograniczające czynności samoobsługi ADL**) Wstrzymać leczenie do ustąpienia objawów toksyczności, następnie rozpocząć od dawki 0,7 mg/m² raz w tygodniu
Stopień 4 (następstwa zagrażające życiu; wskazana pilna interwencja) Przerwać leczenie bortezomibem

* ADL (ang. Activities of Daily Living) – czynności życia codziennego instrumentalne, np. przygotowywanie posiłków, zakupy
** ADL związane z samoobsługą, np. mycie się, ubieranie, jedzenie8

Terapia skojarzona

Terapia skojarzona z pegylowaną liposomalną doksorubicyną

Bortezomib Zentiva podaje się w dawce 1,3 mg/m² powierzchni ciała, dwa razy w tygodniu przez dwa tygodnie (dni 1., 4., 8. i 11.) w 21-dniowym cyklu. Pegylowaną liposomalną doksorubicynę podaje się w dawce 30 mg/m² w dniu 4. cyklu, we wlewie dożylnym trwającym 1 godzinę po wstrzyknięciu bortezomibu9.

Można podać do 8 cykli terapii skojarzonej, jeśli pacjent nie ma progresji choroby i toleruje leczenie. Pacjenci z całkowitą odpowiedzią mogą kontynuować leczenie przez co najmniej 2 cykle po stwierdzeniu odpowiedzi, nawet jeśli wymaga to więcej niż 8 cykli10.

Terapia skojarzona z deksametazonem

Bortezomib Zentiva podaje się w dawce 1,3 mg/m² powierzchni ciała, dwa razy w tygodniu przez dwa tygodnie (dni 1., 4., 8. i 11.) w 21-dniowym cyklu. Deksametazon podaje się doustnie w dawce 20 mg w dniach 1., 2., 4., 5., 8., 9., 11. i 12. cyklu leczenia11.

Pacjenci uzyskujący odpowiedź lub stabilizację choroby po 4 cyklach mogą kontynuować leczenie przez maksymalnie 4 dodatkowe cykle12.

Dawkowanie u pacjentów z wcześniej nieleczonym szpiczakiem mnogim

Pacjenci niekwalifikujący się do przeszczepienia hematopoetycznych komórek macierzystych

Terapia skojarzona z melfalanem i prednizonem:

Bortezomib Zentiva podaje się we wstrzyknięciu dożylnym lub podskórnym w skojarzeniu z doustnymi melfalanem i prednizonem. Sześciotygodniowy okres stanowi jeden cykl leczenia13.

Dawkowanie bortezomibu w skojarzeniu z melfalanem i prednizonem
Bortezomib podawany dwa razy w tygodniu (cykle 1-4)
Tydzień Bortezomib (1,3 mg/m²) Melfalan (9 mg/m²) Prednizon (60 mg/m²)
1 Dzień 1, 4 Dzień 1, 2, 3, 4 Dzień 1, 2, 3, 4
2 Dzień 8, 11
3 Przerwa
4 Dzień 22, 25
5 Dzień 29, 32
6 Przerwa
Bortezomib podawany raz w tygodniu (cykle 5-9)
Tydzień Bortezomib (1,3 mg/m²) Melfalan (9 mg/m²) Prednizon (60 mg/m²)
1 Dzień 1 Dzień 1, 2, 3, 4 Dzień 1, 2, 3, 4
2 Dzień 8
3 Przerwa
4 Dzień 22
5 Dzień 29
6 Przerwa

14

W trakcie cykli 1-4 bortezomib podaje się dwa razy w tygodniu (dni: 1., 4., 8., 11., 22., 25., 29. i 32.). W trakcie cykli 5-9 bortezomib podaje się raz w tygodniu (dni: 1., 8., 22. i 29.). Podaje się dziewięć cykli leczenia skojarzonego15.

Dostosowanie dawki podczas terapii oraz powtórne rozpoczęcie terapii skojarzonej z melfalanem i prednizonem

Przed rozpoczęciem nowego cyklu terapeutycznego:

  • Liczba płytek krwi powinna wynosić ≥ 70 x 10⁹/l, a bezwzględna liczba neutrofili powinna wynosić ≥ 1,0 x 10⁹/l
  • Toksyczność niehematologiczna nie powinna przekraczać stopnia 1. lub powinna osiągnąć stopień wyjściowy16
Modyfikacje dawkowania podczas kolejnych cykli terapii bortezomibem w skojarzeniu z melfalanem i prednizonem
Toksyczność Modyfikacja lub opóźnione dawkowanie leku
Toksyczność hematologiczna w trakcie cyklu:

W kolejnym cyklu należy rozważyć zmniejszenie dawki melfalanu o 25%
Liczba płytek krwi ≤ 30 x 10⁹/l lub bezwzględna liczba neutrofili ≤ 0,75 x 10⁹/l w dniu podania dawki bortezomibu (innym niż dzień 1) Należy wstrzymać terapię bortezomibem
Kilka dawek bortezomibu w cyklu zostanie wstrzymanych (≥ 3 dawki przy schemacie stosowania leku dwa razy w tygodniu lub ≥ 2 dawki przy schemacie stosowania leku raz w tygodniu) Dawkę bortezomibu należy zmniejszyć o 1 poziom dawkowania (z 1,3 mg/m² na 1 mg/m² lub z 1 mg/m² na 0,7 mg/m²)
Stopień toksyczności niehematologicznej ≥ 3. Terapię bortezomibem należy wstrzymać do czasu, aż objawy toksyczności osłabną do stopnia 1. lub osiągną stopień wyjściowy. Następnie bortezomib można ponownie podawać ze zmniejszeniem dawki o jeden poziom dawkowania (z 1,3 mg/m² na 1 mg/m² lub z 1 mg/m² na 0,7 mg/m²)

17

Pacjenci kwalifikujący się do przeszczepienia hematopoetycznych komórek macierzystych (indukcja terapii)

Terapia skojarzona z deksametazonem

Bortezomib Zentiva podaje się we wstrzyknięciu dożylnym lub podskórnym w dawce 1,3 mg/m² powierzchni ciała, dwa razy w tygodniu przez dwa tygodnie (dni 1., 4., 8. i 11.) w 21-dniowym cyklu leczenia. Deksametazon podaje się doustnie w dawce 40 mg w dniach 1., 2., 3., 4., 8., 9., 10. i 11. cyklu leczenia. Podaje się cztery cykle leczenia skojarzonego18.

Terapia skojarzona z deksametazonem i talidomidem

Bortezomib Zentiva podaje się we wstrzyknięciu dożylnym lub podskórnym w dawce 1,3 mg/m² powierzchni ciała, dwa razy w tygodniu przez dwa tygodnie (dni 1., 4., 8. i 11.) w 28-dniowym cyklu leczenia19.

Dawkowanie w terapii skojarzonej bortezomibem u wcześniej nieleczonych pacjentów ze szpiczakiem mnogim, którzy kwalifikują się do przeszczepienia hematopoetycznych komórek macierzystych
Schemat Cykl Tydzień Bortezomib Deksametazon/Talidomid
B+Dx
Cykle 1-4
Każdy cykl 1 Dzień 1, 4 Dx 40 mg dzień 1, 2, 3, 4
2 Dzień 8, 11 Dx 40 mg dzień 8, 9, 10, 11
3 Przerwa w leczeniu
B+Dx+T
Cykl 1
Cykl 1 1 Dzień 1, 4 Dx 40 mg dzień 1, 2, 3, 4
T 50 mg na dobę
2 Dzień 8, 11 Dx 40 mg dzień 8, 9, 10, 11
T 50 mg na dobę
3 Przerwa w leczeniu T 100 mg na dobę
4 Przerwa w leczeniu T 100 mg na dobę
B+Dx+T
Cykle 2-4
Cykle 2-4 1 Dzień 1, 4 Dx 40 mg dzień 1, 2, 3, 4
T 200 mg na dobę
2 Dzień 8, 11 Dx 40 mg dzień 8, 9, 10, 11
T 200 mg na dobę
3 Przerwa w leczeniu T 200 mg na dobę
4 Przerwa w leczeniu T 200 mg na dobę

B=Bortezomib; Dx=deksametazon; T=talidomid20

Dawka talidomidu jest zwiększana do 100 mg od 3. tygodnia 1. cyklu, jeśli dawka 50 mg jest dobrze tolerowana, a następnie do 200 mg począwszy od 2. cyklu, jeśli dawka 100 mg jest dobrze tolerowana21.

Podaje się cztery cykle leczenia skojarzonego. Zaleca się, aby pacjenci z co najmniej częściową odpowiedzią otrzymali 2 dodatkowe cykle22.

Dawkowanie u pacjentów z chłoniakiem z komórek płaszcza (MCL)

Terapia skojarzona z rytuksymabem, cyklofosfamidem, doksorubicyną i prednizonem (BR-CAP)

Bortezomib Zentiva podaje się we wstrzyknięciu dożylnym lub podskórnym w dawce 1,3 mg/m² powierzchni ciała, dwa razy w tygodniu przez dwa tygodnie w dniach 1., 4., 8. i 11., po czym następuje 10-dniowy okres przerwy od 12. do 21. dnia. Ten trzytygodniowy okres stanowi jeden cykl leczenia23.

Zaleca się podanie sześciu cykli bortezomibu, choć pacjentom z potwierdzoną odpowiedzią w cyklu 6. można podać dodatkowo 2 cykle24.

W dniu 1. każdego trzytygodniowego cyklu podaje się dożylnie:

  • Rytuksymab w dawce 375 mg/m²
  • Cyklofosfamid w dawce 750 mg/m²
  • Doksorubicyna w dawce 50 mg/m²25

Prednizon podaje się doustnie w dawce 100 mg/m² w dniach 1., 2., 3., 4. i 5. każdego cyklu leczenia bortezomibem26.

Dostosowanie dawki podczas leczenia pacjentów z wcześniej nieleczonym chłoniakiem z komórek płaszcza

Przed rozpoczęciem nowego cyklu terapeutycznego:

  • Liczba płytek krwi powinna wynosić ≥ 100 000/μl, a bezwzględna liczba neutrofili powinna wynosić ≥ 1 500/μl
  • Liczba płytek krwi powinna wynosić ≥ 75 000/μl u pacjentów z naciekiem szpiku kostnego lub sekwestracją śledziony
  • Stężenie hemoglobiny ≥ 8 g/dl
  • Toksyczność niehematologiczna nie powinna przekraczać stopnia 1. lub powinna osiągnąć stopień wyjściowy27

Leczenie bortezomibem należy przerwać w przypadku jakiegokolwiek toksycznego działania niehematologicznego stopnia ≥3. (z wyłączeniem neuropatii) lub toksycznego działania na układ krwiotwórczy stopnia ≥328.

Modyfikacje dawkowania podczas terapii pacjentów z wcześniej nieleczonym chłoniakiem z komórek płaszcza
Toksyczność Modyfikacja lub opóźnienie dawkowania
Toksyczność hematologiczna

  • Neutropenia stopnia ≥3. z gorączką, neutropenia stopnia 4. trwająca dłużej niż 7 dni, liczba płytek krwi <10 000/μl
Należy wstrzymać terapię bortezomibem do 2 tygodni, aż bezwzględna liczba neutrofili wyniesie ≥750/μl a liczba płytek krwi ≥25 000/μl.

Jeśli po wstrzymaniu stosowania bortezomibu toksyczność nie ustąpi, należy trwale odstawić bortezomib.

Jeśli toksyczność ustąpi, bortezomib można ponownie podawać ze zmniejszeniem dawki o jeden poziom dawkowania (z 1,3 mg/m² na 1 mg/m² lub z 1 mg/m² na 0,7 mg/m²).

Jeżeli liczba płytek krwi w badaniu morfologicznym wynosi <25 000/μl lub bezwzględna liczba neutrofili wynosi <750/μl w dniu podania dawki bortezomibu (innym niż dzień 1) Należy wstrzymać terapię bortezomibem
Stopień toksyczności niehematologicznej ≥3 uznany za związany z bortezomibem Terapię bortezomibem należy wstrzymać do czasu, aż objawy toksyczności osłabną do stopnia 2. lub niższego. Następnie można ponownie podawać bortezomib ze zmniejszeniem dawki o jeden poziom dawkowania (z 1,3 mg/m² na 1 mg/m² lub z 1 mg/m² na 0,7 mg/m²)

29

Szczególne grupy pacjentów

Pacjenci w podeszłym wieku

Nie ma konieczności dostosowywania dawki leku u pacjentów powyżej 65. roku życia ze szpiczakiem mnogim lub z chłoniakiem z komórek płaszcza30.

Brak badań dotyczących stosowania bortezomibu u pacjentów w podeszłym wieku z wcześniej nieleczonym szpiczakiem mnogim, którzy kwalifikują się do chemioterapii dużymi dawkami cytostatyków w połączeniu z przeszczepieniem hematopoetycznych komórek macierzystych31.

Zaburzenia czynności wątroby

U pacjentów z łagodnymi zaburzeniami czynności wątroby nie jest wymagane dostosowywanie dawki. U pacjentów z umiarkowanymi i ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby należy rozpocząć leczenie od zmniejszonej dawki 0,7 mg/m² we wstrzyknięciach podczas pierwszego cyklu terapii32.

Zalecane dostosowywanie dawki początkowej bortezomibu u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby
Nasilenie zaburzeń czynności wątroby* Dostosowanie dawki początkowej
Łagodne

  • Stężenie bilirubiny: ≤1,0x GGN
  • Aktywność AspAT: >GGN
Brak
Umiarkowane

  • Stężenie bilirubiny: >1,0x–1,5x GGN
  • Aktywność AspAT: jakakolwiek
Brak
Ciężkie

  • Stężenie bilirubiny: >1,5x–3x GGN
  • Aktywność AspAT: jakakolwiek
Zmniejszyć dawkę bortezomibu do 0,7 mg/m² w pierwszym cyklu terapii. W zależności od tolerancji pacjenta należy rozważyć zwiększenie dawki do 1,0 mg/m², lub dalsze zmniejszenie dawki do 0,5 mg/m²
  • Stężenie bilirubiny: >3x GGN
  • Aktywność AspAT: jakakolwiek

GGN = górna granica normy; AspAT = aminotransferaza asparaginianowa
* w oparciu o klasyfikację zaburzeń czynności wątroby NCI Organ Dysfunction Working Group (łagodne, umiarkowane, ciężkie)
33

Zaburzenia czynności nerek

U pacjentów z łagodnymi do umiarkowanych zaburzeniami czynności nerek [klirens kreatyniny (CrCL) > 20 ml/min/1,73 m² pc.] farmakokinetyka bortezomibu jest niezmieniona, dlatego nie ma potrzeby dostosowywania dawki u tych pacjentów 20 ml/min/1,73 m² pc.] farmakokinetyka bortezomibu jest niezmieniona; dlatego nie ma potrzeby dostosowywania dawki u tych pacjentów.”>34.

Nie wiadomo, czy farmakokinetyka bortezomibu jest zmieniona u pacjentów niedializowanych (CrCL < 20 ml/min/1,73 m² pc.) z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek. Ponieważ dializa może zmniejszać stężenie bortezomibu, lek powinien być podawany po zabiegu dializy<sup data-drug="Bortezomib Zentiva" data-section="Dawkowanie i sposób podawania" title="Nie wiadomo, czy farmakokinetyka bortezomibu jest zmieniona u pacjentów niedializowanych (CrCL 35.

Dzieci i młodzież

Brak danych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności stosowania bortezomibu u dzieci i młodzieży w wieku poniżej 18 lat. Nie można ustalić zaleceń dawkowania36.

Sposób podawania

Bortezomib Zentiva o mocy 3,5 mg jest dostępny do sporządzania roztworu do wstrzykiwań dożylnych lub podskórnych. Leku nie należy podawać inną drogą. Podanie dooponowe skutkowało zgonem37.

Wstrzyknięcie dożylne

Rozcieńczony roztwór produktu Bortezomib Zentiva o mocy 3,5 mg należy podawać w postaci dożylnego wstrzyknięcia w formie bolusa, trwającego od 3 do 5 sekund, do żył obwodowych lub przez centralny dostęp żylny. Po wstrzyknięciu wkłucie powinno zostać przepłukane roztworem chlorku sodu do wstrzykiwań o stężeniu 9 mg/ml (0,9%)38.

Wstrzyknięcie podskórne

Rozcieńczony roztwór produktu Bortezomib Zentiva o mocy 3,5 mg należy podawać w postaci podskórnego wstrzyknięcia w udo (prawe lub lewe) lub brzuch (po prawej lub lewej stronie). Roztwór należy wstrzykiwać podskórnie, pod kątem 45-90°. Należy zmieniać strony podczas kolejnych wstrzyknięć39.

W razie wystąpienia miejscowej reakcji po wstrzyknięciu podskórnym, zaleca się:

  • Podawać podskórnie roztwór Bortezomib Zentiva o mniejszym stężeniu (3,5 mg należy rozcieńczyć do 1 mg/ml zamiast 2,5 mg/ml), lub
  • Zmienić podanie na dożylne40
  1. 11.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl