Dawkowanie i sposób podawania
Bortezomib Zentiva 3,5 mg
Bortezomib Zentiva, dostępny w postaci proszku do sporządzania roztworu do wstrzykiwań o dawce 3,5 mg, jest stosowany w leczeniu szpiczaka mnogiego oraz chłoniaka z komórek płaszcza. Lek podaje się dożylnie lub podskórnie w dawce 1,3 mg/m² powierzchni ciała, dwa razy w tygodniu (dni 1., 4., 8. i 11.) w 21-dniowym cyklu. W przypadku terapii skojarzonej z innymi lekami, takimi jak pegylowana liposomalna doksorubicyna (30 mg/m²), deksametazon (20-40 mg) czy melfalan (9 mg/m²) i prednizon (60-100 mg/m²), schemat dawkowania jest odpowiednio modyfikowany. Leczenie wymaga monitorowania hematologicznego (płytki krwi ≥ 70-100 x 10⁹/l, neutrofile ≥ 1,0-1,5 x 10⁹/l) oraz oceny toksyczności niehematologicznej, z koniecznością przerwania terapii przy toksyczności stopnia ≥3 lub hematologicznej stopnia 4. W przypadku neuropatii stosuje się modyfikacje dawkowania zależne od stopnia nasilenia objawów, włącznie z przerwaniem leczenia przy stopniu 4. Podanie leku powinno odbywać się pod nadzorem doświadczonego lekarza, a wstrzyknięcia wykonywać wykwalifikowany personel medyczny.
- Zasady dawkowania i podawania leku Bortezomib Zentiva
- Skład i postać farmaceutyczna
- Dawkowanie w leczeniu szpiczaka mnogiego
- Dawkowanie w leczeniu postępującego szpiczaka mnogiego
- Monoterapia
- Dostosowanie dawek podczas leczenia i powtórnego rozpoczęcia leczenia w monoterapii
- Postępowanie w przypadku neuropatii związanej ze stosowaniem bortezomibu
- Terapia skojarzona
- Terapia skojarzona z pegylowaną liposomalną doksorubicyną
- Terapia skojarzona z deksametazonem
- Dawkowanie u pacjentów z wcześniej nieleczonym szpiczakiem mnogim
- Pacjenci niekwalifikujący się do przeszczepienia hematopoetycznych komórek macierzystych
- Dostosowanie dawki podczas terapii oraz powtórne rozpoczęcie terapii skojarzonej z melfalanem i prednizonem
- Pacjenci kwalifikujący się do przeszczepienia hematopoetycznych komórek macierzystych (indukcja terapii)
- Terapia skojarzona z deksametazonem
- Terapia skojarzona z deksametazonem i talidomidem
- Dawkowanie u pacjentów z chłoniakiem z komórek płaszcza (MCL)
- Terapia skojarzona z rytuksymabem, cyklofosfamidem, doksorubicyną i prednizonem (BR-CAP)
- Dostosowanie dawki podczas leczenia pacjentów z wcześniej nieleczonym chłoniakiem z komórek płaszcza
- Szczególne grupy pacjentów
- Sposób podawania
Zasady dawkowania i podawania leku Bortezomib Zentiva
Bortezomib Zentiva (3,5 mg, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań) stosowany jest w leczeniu szpiczaka mnogiego oraz chłoniaka z komórek płaszcza. Leczenie musi być rozpoczęte pod nadzorem lekarza z doświadczeniem w leczeniu pacjentów z nowotworem, jednak lek może być podawany przez wykwalifikowany personel medyczny doświadczony w stosowaniu chemioterapii1.
Skład i postać farmaceutyczna
Każda fiolka zawiera 3,5 mg bortezomibu (w postaci estru mannitolu i kwasu boronowego). Po rozpuszczeniu:
- 1 ml roztworu do wstrzykiwań podskórnych zawiera 2,5 mg bortezomibu
- 1 ml roztworu do wstrzykiwań dożylnych zawiera 1 mg bortezomibu2
Dawkowanie w leczeniu szpiczaka mnogiego
Dawkowanie w leczeniu postępującego szpiczaka mnogiego
U pacjentów, którzy otrzymali co najmniej jeden inny program leczenia, stosuje się następujące schematy dawkowania:
Monoterapia
Bortezomib Zentiva podaje się we wstrzyknięciu dożylnym lub podskórnym w zalecanej dawce 1,3 mg/m² powierzchni ciała, dwa razy w tygodniu przez dwa tygodnie w dniach 1., 4., 8. i 11. w 21-dniowym cyklu leczenia. Ten trzytygodniowy okres stanowi jeden cykl leczenia3.
Zaleca się, aby:
- Pacjenci z potwierdzoną remisją całkowitą otrzymali jeszcze 2 cykle leczenia
- Pacjenci odpowiadający na leczenie, ale bez całkowitej remisji, otrzymali w sumie 8 cykli leczenia4
Między podaniem kolejnych dawek bortezomibu powinny upłynąć co najmniej 72 godziny5.
Dostosowanie dawek podczas leczenia i powtórnego rozpoczęcia leczenia w monoterapii
Leczenie bortezomibem należy przerwać w przypadku:
- Toksyczności niehematologicznej 3. stopnia
- Toksyczności hematologicznej 4. stopnia6
Po ustąpieniu objawów toksyczności, leczenie można wznowić ze zmniejszoną o 25% dawką (z 1,3 mg/m² do 1,0 mg/m² lub z 1,0 mg/m² do 0,7 mg/m²). Jeżeli objawy toksyczności nie ustąpią lub powrócą po zastosowaniu najmniejszej dawki, należy rozważyć zakończenie leczenia, chyba że korzyści wyraźnie przeważają nad ryzykiem7.
Postępowanie w przypadku neuropatii związanej ze stosowaniem bortezomibu
| Nasilenie neuropatii | Modyfikacja dawkowania |
|---|---|
| Stopień 1 (bezobjawowa; utrata odruchów głębokich ścięgnistych lub parestezje) bez bólu lub utraty funkcji | Brak działań |
| Stopień 1 z bólem lub stopień 2 (objawy umiarkowane; ograniczające instrumentalne ADL*) | Zmniejszyć dawkę do 1,0 mg/m² |
| Stopień 2 z bólem lub stopień 3 (ciężkie objawy; ograniczające czynności samoobsługi ADL**) | Wstrzymać leczenie do ustąpienia objawów toksyczności, następnie rozpocząć od dawki 0,7 mg/m² raz w tygodniu |
| Stopień 4 (następstwa zagrażające życiu; wskazana pilna interwencja) | Przerwać leczenie bortezomibem |
* ADL (ang. Activities of Daily Living) – czynności życia codziennego instrumentalne, np. przygotowywanie posiłków, zakupy
** ADL związane z samoobsługą, np. mycie się, ubieranie, jedzenie8
Terapia skojarzona
Terapia skojarzona z pegylowaną liposomalną doksorubicyną
Bortezomib Zentiva podaje się w dawce 1,3 mg/m² powierzchni ciała, dwa razy w tygodniu przez dwa tygodnie (dni 1., 4., 8. i 11.) w 21-dniowym cyklu. Pegylowaną liposomalną doksorubicynę podaje się w dawce 30 mg/m² w dniu 4. cyklu, we wlewie dożylnym trwającym 1 godzinę po wstrzyknięciu bortezomibu9.
Można podać do 8 cykli terapii skojarzonej, jeśli pacjent nie ma progresji choroby i toleruje leczenie. Pacjenci z całkowitą odpowiedzią mogą kontynuować leczenie przez co najmniej 2 cykle po stwierdzeniu odpowiedzi, nawet jeśli wymaga to więcej niż 8 cykli10.
Terapia skojarzona z deksametazonem
Bortezomib Zentiva podaje się w dawce 1,3 mg/m² powierzchni ciała, dwa razy w tygodniu przez dwa tygodnie (dni 1., 4., 8. i 11.) w 21-dniowym cyklu. Deksametazon podaje się doustnie w dawce 20 mg w dniach 1., 2., 4., 5., 8., 9., 11. i 12. cyklu leczenia11.
Pacjenci uzyskujący odpowiedź lub stabilizację choroby po 4 cyklach mogą kontynuować leczenie przez maksymalnie 4 dodatkowe cykle12.
Dawkowanie u pacjentów z wcześniej nieleczonym szpiczakiem mnogim
Pacjenci niekwalifikujący się do przeszczepienia hematopoetycznych komórek macierzystych
Terapia skojarzona z melfalanem i prednizonem:
Bortezomib Zentiva podaje się we wstrzyknięciu dożylnym lub podskórnym w skojarzeniu z doustnymi melfalanem i prednizonem. Sześciotygodniowy okres stanowi jeden cykl leczenia13.
| Dawkowanie bortezomibu w skojarzeniu z melfalanem i prednizonem | |||
|---|---|---|---|
| Bortezomib podawany dwa razy w tygodniu (cykle 1-4) | |||
| Tydzień | Bortezomib (1,3 mg/m²) | Melfalan (9 mg/m²) | Prednizon (60 mg/m²) |
| 1 | Dzień 1, 4 | Dzień 1, 2, 3, 4 | Dzień 1, 2, 3, 4 |
| 2 | Dzień 8, 11 | – | – |
| 3 | Przerwa | – | – |
| 4 | Dzień 22, 25 | – | – |
| 5 | Dzień 29, 32 | – | – |
| 6 | Przerwa | – | – |
| Bortezomib podawany raz w tygodniu (cykle 5-9) | |||
| Tydzień | Bortezomib (1,3 mg/m²) | Melfalan (9 mg/m²) | Prednizon (60 mg/m²) |
| 1 | Dzień 1 | Dzień 1, 2, 3, 4 | Dzień 1, 2, 3, 4 |
| 2 | Dzień 8 | – | – |
| 3 | Przerwa | – | – |
| 4 | Dzień 22 | – | – |
| 5 | Dzień 29 | – | – |
| 6 | Przerwa | – | – |
14
W trakcie cykli 1-4 bortezomib podaje się dwa razy w tygodniu (dni: 1., 4., 8., 11., 22., 25., 29. i 32.). W trakcie cykli 5-9 bortezomib podaje się raz w tygodniu (dni: 1., 8., 22. i 29.). Podaje się dziewięć cykli leczenia skojarzonego15.
Dostosowanie dawki podczas terapii oraz powtórne rozpoczęcie terapii skojarzonej z melfalanem i prednizonem
Przed rozpoczęciem nowego cyklu terapeutycznego:
- Liczba płytek krwi powinna wynosić ≥ 70 x 10⁹/l, a bezwzględna liczba neutrofili powinna wynosić ≥ 1,0 x 10⁹/l
- Toksyczność niehematologiczna nie powinna przekraczać stopnia 1. lub powinna osiągnąć stopień wyjściowy16
| Modyfikacje dawkowania podczas kolejnych cykli terapii bortezomibem w skojarzeniu z melfalanem i prednizonem | |
|---|---|
| Toksyczność | Modyfikacja lub opóźnione dawkowanie leku |
Toksyczność hematologiczna w trakcie cyklu:
|
W kolejnym cyklu należy rozważyć zmniejszenie dawki melfalanu o 25% |
| Liczba płytek krwi ≤ 30 x 10⁹/l lub bezwzględna liczba neutrofili ≤ 0,75 x 10⁹/l w dniu podania dawki bortezomibu (innym niż dzień 1) | Należy wstrzymać terapię bortezomibem |
| Kilka dawek bortezomibu w cyklu zostanie wstrzymanych (≥ 3 dawki przy schemacie stosowania leku dwa razy w tygodniu lub ≥ 2 dawki przy schemacie stosowania leku raz w tygodniu) | Dawkę bortezomibu należy zmniejszyć o 1 poziom dawkowania (z 1,3 mg/m² na 1 mg/m² lub z 1 mg/m² na 0,7 mg/m²) |
| Stopień toksyczności niehematologicznej ≥ 3. | Terapię bortezomibem należy wstrzymać do czasu, aż objawy toksyczności osłabną do stopnia 1. lub osiągną stopień wyjściowy. Następnie bortezomib można ponownie podawać ze zmniejszeniem dawki o jeden poziom dawkowania (z 1,3 mg/m² na 1 mg/m² lub z 1 mg/m² na 0,7 mg/m²) |
17
Pacjenci kwalifikujący się do przeszczepienia hematopoetycznych komórek macierzystych (indukcja terapii)
Terapia skojarzona z deksametazonem
Bortezomib Zentiva podaje się we wstrzyknięciu dożylnym lub podskórnym w dawce 1,3 mg/m² powierzchni ciała, dwa razy w tygodniu przez dwa tygodnie (dni 1., 4., 8. i 11.) w 21-dniowym cyklu leczenia. Deksametazon podaje się doustnie w dawce 40 mg w dniach 1., 2., 3., 4., 8., 9., 10. i 11. cyklu leczenia. Podaje się cztery cykle leczenia skojarzonego18.
Terapia skojarzona z deksametazonem i talidomidem
Bortezomib Zentiva podaje się we wstrzyknięciu dożylnym lub podskórnym w dawce 1,3 mg/m² powierzchni ciała, dwa razy w tygodniu przez dwa tygodnie (dni 1., 4., 8. i 11.) w 28-dniowym cyklu leczenia19.
| Dawkowanie w terapii skojarzonej bortezomibem u wcześniej nieleczonych pacjentów ze szpiczakiem mnogim, którzy kwalifikują się do przeszczepienia hematopoetycznych komórek macierzystych | ||||
|---|---|---|---|---|
| Schemat | Cykl | Tydzień | Bortezomib | Deksametazon/Talidomid |
| B+Dx Cykle 1-4 |
Każdy cykl | 1 | Dzień 1, 4 | Dx 40 mg dzień 1, 2, 3, 4 |
| 2 | Dzień 8, 11 | Dx 40 mg dzień 8, 9, 10, 11 | ||
| 3 | Przerwa w leczeniu | – | ||
| B+Dx+T Cykl 1 |
Cykl 1 | 1 | Dzień 1, 4 | Dx 40 mg dzień 1, 2, 3, 4 T 50 mg na dobę |
| 2 | Dzień 8, 11 | Dx 40 mg dzień 8, 9, 10, 11 T 50 mg na dobę |
||
| 3 | Przerwa w leczeniu | T 100 mg na dobę | ||
| 4 | Przerwa w leczeniu | T 100 mg na dobę | ||
| B+Dx+T Cykle 2-4 |
Cykle 2-4 | 1 | Dzień 1, 4 | Dx 40 mg dzień 1, 2, 3, 4 T 200 mg na dobę |
| 2 | Dzień 8, 11 | Dx 40 mg dzień 8, 9, 10, 11 T 200 mg na dobę |
||
| 3 | Przerwa w leczeniu | T 200 mg na dobę | ||
| 4 | Przerwa w leczeniu | T 200 mg na dobę | ||
B=Bortezomib; Dx=deksametazon; T=talidomid20
Dawka talidomidu jest zwiększana do 100 mg od 3. tygodnia 1. cyklu, jeśli dawka 50 mg jest dobrze tolerowana, a następnie do 200 mg począwszy od 2. cyklu, jeśli dawka 100 mg jest dobrze tolerowana21.
Podaje się cztery cykle leczenia skojarzonego. Zaleca się, aby pacjenci z co najmniej częściową odpowiedzią otrzymali 2 dodatkowe cykle22.
Dawkowanie u pacjentów z chłoniakiem z komórek płaszcza (MCL)
Terapia skojarzona z rytuksymabem, cyklofosfamidem, doksorubicyną i prednizonem (BR-CAP)
Bortezomib Zentiva podaje się we wstrzyknięciu dożylnym lub podskórnym w dawce 1,3 mg/m² powierzchni ciała, dwa razy w tygodniu przez dwa tygodnie w dniach 1., 4., 8. i 11., po czym następuje 10-dniowy okres przerwy od 12. do 21. dnia. Ten trzytygodniowy okres stanowi jeden cykl leczenia23.
Zaleca się podanie sześciu cykli bortezomibu, choć pacjentom z potwierdzoną odpowiedzią w cyklu 6. można podać dodatkowo 2 cykle24.
W dniu 1. każdego trzytygodniowego cyklu podaje się dożylnie:
- Rytuksymab w dawce 375 mg/m²
- Cyklofosfamid w dawce 750 mg/m²
- Doksorubicyna w dawce 50 mg/m²25
Prednizon podaje się doustnie w dawce 100 mg/m² w dniach 1., 2., 3., 4. i 5. każdego cyklu leczenia bortezomibem26.
Dostosowanie dawki podczas leczenia pacjentów z wcześniej nieleczonym chłoniakiem z komórek płaszcza
Przed rozpoczęciem nowego cyklu terapeutycznego:
- Liczba płytek krwi powinna wynosić ≥ 100 000/μl, a bezwzględna liczba neutrofili powinna wynosić ≥ 1 500/μl
- Liczba płytek krwi powinna wynosić ≥ 75 000/μl u pacjentów z naciekiem szpiku kostnego lub sekwestracją śledziony
- Stężenie hemoglobiny ≥ 8 g/dl
- Toksyczność niehematologiczna nie powinna przekraczać stopnia 1. lub powinna osiągnąć stopień wyjściowy27
Leczenie bortezomibem należy przerwać w przypadku jakiegokolwiek toksycznego działania niehematologicznego stopnia ≥3. (z wyłączeniem neuropatii) lub toksycznego działania na układ krwiotwórczy stopnia ≥328.
| Modyfikacje dawkowania podczas terapii pacjentów z wcześniej nieleczonym chłoniakiem z komórek płaszcza | |
|---|---|
| Toksyczność | Modyfikacja lub opóźnienie dawkowania |
Toksyczność hematologiczna
|
Należy wstrzymać terapię bortezomibem do 2 tygodni, aż bezwzględna liczba neutrofili wyniesie ≥750/μl a liczba płytek krwi ≥25 000/μl.
Jeśli po wstrzymaniu stosowania bortezomibu toksyczność nie ustąpi, należy trwale odstawić bortezomib. Jeśli toksyczność ustąpi, bortezomib można ponownie podawać ze zmniejszeniem dawki o jeden poziom dawkowania (z 1,3 mg/m² na 1 mg/m² lub z 1 mg/m² na 0,7 mg/m²). |
| Jeżeli liczba płytek krwi w badaniu morfologicznym wynosi <25 000/μl lub bezwzględna liczba neutrofili wynosi <750/μl w dniu podania dawki bortezomibu (innym niż dzień 1) | Należy wstrzymać terapię bortezomibem |
| Stopień toksyczności niehematologicznej ≥3 uznany za związany z bortezomibem | Terapię bortezomibem należy wstrzymać do czasu, aż objawy toksyczności osłabną do stopnia 2. lub niższego. Następnie można ponownie podawać bortezomib ze zmniejszeniem dawki o jeden poziom dawkowania (z 1,3 mg/m² na 1 mg/m² lub z 1 mg/m² na 0,7 mg/m²) |
29
Szczególne grupy pacjentów
Pacjenci w podeszłym wieku
Nie ma konieczności dostosowywania dawki leku u pacjentów powyżej 65. roku życia ze szpiczakiem mnogim lub z chłoniakiem z komórek płaszcza30.
Brak badań dotyczących stosowania bortezomibu u pacjentów w podeszłym wieku z wcześniej nieleczonym szpiczakiem mnogim, którzy kwalifikują się do chemioterapii dużymi dawkami cytostatyków w połączeniu z przeszczepieniem hematopoetycznych komórek macierzystych31.
Zaburzenia czynności wątroby
U pacjentów z łagodnymi zaburzeniami czynności wątroby nie jest wymagane dostosowywanie dawki. U pacjentów z umiarkowanymi i ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby należy rozpocząć leczenie od zmniejszonej dawki 0,7 mg/m² we wstrzyknięciach podczas pierwszego cyklu terapii32.
| Zalecane dostosowywanie dawki początkowej bortezomibu u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby | |
|---|---|
| Nasilenie zaburzeń czynności wątroby* | Dostosowanie dawki początkowej |
Łagodne
|
Brak |
Umiarkowane
|
Brak |
Ciężkie
|
Zmniejszyć dawkę bortezomibu do 0,7 mg/m² w pierwszym cyklu terapii. W zależności od tolerancji pacjenta należy rozważyć zwiększenie dawki do 1,0 mg/m², lub dalsze zmniejszenie dawki do 0,5 mg/m² |
|
|
GGN = górna granica normy; AspAT = aminotransferaza asparaginianowa
* w oparciu o klasyfikację zaburzeń czynności wątroby NCI Organ Dysfunction Working Group (łagodne, umiarkowane, ciężkie)33
Zaburzenia czynności nerek
U pacjentów z łagodnymi do umiarkowanych zaburzeniami czynności nerek [klirens kreatyniny (CrCL) > 20 ml/min/1,73 m² pc.] farmakokinetyka bortezomibu jest niezmieniona, dlatego nie ma potrzeby dostosowywania dawki u tych pacjentów 20 ml/min/1,73 m² pc.] farmakokinetyka bortezomibu jest niezmieniona; dlatego nie ma potrzeby dostosowywania dawki u tych pacjentów.”>34.
Nie wiadomo, czy farmakokinetyka bortezomibu jest zmieniona u pacjentów niedializowanych (CrCL < 20 ml/min/1,73 m² pc.) z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek. Ponieważ dializa może zmniejszać stężenie bortezomibu, lek powinien być podawany po zabiegu dializy<sup data-drug="Bortezomib Zentiva" data-section="Dawkowanie i sposób podawania" title="Nie wiadomo, czy farmakokinetyka bortezomibu jest zmieniona u pacjentów niedializowanych (CrCL 35.
Dzieci i młodzież
Brak danych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności stosowania bortezomibu u dzieci i młodzieży w wieku poniżej 18 lat. Nie można ustalić zaleceń dawkowania36.
Sposób podawania
Bortezomib Zentiva o mocy 3,5 mg jest dostępny do sporządzania roztworu do wstrzykiwań dożylnych lub podskórnych. Leku nie należy podawać inną drogą. Podanie dooponowe skutkowało zgonem37.
Wstrzyknięcie dożylne
Rozcieńczony roztwór produktu Bortezomib Zentiva o mocy 3,5 mg należy podawać w postaci dożylnego wstrzyknięcia w formie bolusa, trwającego od 3 do 5 sekund, do żył obwodowych lub przez centralny dostęp żylny. Po wstrzyknięciu wkłucie powinno zostać przepłukane roztworem chlorku sodu do wstrzykiwań o stężeniu 9 mg/ml (0,9%)38.
Wstrzyknięcie podskórne
Rozcieńczony roztwór produktu Bortezomib Zentiva o mocy 3,5 mg należy podawać w postaci podskórnego wstrzyknięcia w udo (prawe lub lewe) lub brzuch (po prawej lub lewej stronie). Roztwór należy wstrzykiwać podskórnie, pod kątem 45-90°. Należy zmieniać strony podczas kolejnych wstrzyknięć39.
W razie wystąpienia miejscowej reakcji po wstrzyknięciu podskórnym, zaleca się:
- Podawać podskórnie roztwór Bortezomib Zentiva o mniejszym stężeniu (3,5 mg należy rozcieńczyć do 1 mg/ml zamiast 2,5 mg/ml), lub
- Zmienić podanie na dożylne40
Kolejne rozdziały
Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.
Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje leku
- Profil bezpieczeństwa leku
- Przeciwwskazania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Skład i postać leku
- Specjalne ostrzeżenia
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania