niestrawność
Niestrawność (dyspepsja) to powszechny zespół objawów dotyczących górnego odcinka przewodu pokarmowego. Charakteryzuje się uczuciem dyskomfortu lub bólu w nadbrzuszu, uczuciem pełności poposiłkowej, wczesnym nasyceniem, wzdęciami, nudnościami lub zgagą. Dolegliwości mogą występować okresowo lub przewlekle.
Wyróżnia się niestrawność czynnościową (funkcjonalną) oraz organiczną. Postać czynnościowa nie ma uchwytnej przyczyny organicznej i stanowi ok. 70% wszystkich przypadków. Niestrawność organiczna może być spowodowana chorobą wrzodową, refluksem żołądkowo-przełykowym, nowotworami, chorobami dróg żółciowych, trzustki lub być skutkiem ubocznym leków (np. NLPZ, antybiotyków).
Diagnostyka niestrawności obejmuje wywiad, badanie fizykalne oraz badania dodatkowe, w tym gastroskopię, USG jamy brzusznej i testy na obecność Helicobacter pylori. Leczenie zależy od przyczyny i może obejmować modyfikację diety, farmakoterapię (inhibitory pompy protonowej, prokinetyki, leki przeciwdepresyjne) oraz terapię zakażenia H. pylori w przypadku jego stwierdzenia.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Działania niepożądane – Abiraterone Fresenius Kabi 500 mg
Abiraterone Fresenius Kabi (octan abirateronu) jest stosowany w leczeniu zaawansowanego raka gruczołu krokowego, podawany w dawce 1000 mg/dobę wraz z prednizonem lub prednizolonem (5-10 mg/dobę). Najczęstsze działania niepożądane (≥10%) obejmują obrzęk obwodowy (23%), hipokaliemię (18%), nadciśnienie tętnicze (22%), zakażenia dróg moczowych oraz podwyższenie aktywności aminotransferaz (AlAT i AspAT). Ciężkie działania niepożądane stopnia 3. i 4. wg CTCAE, takie jak hipokaliemia (5-6%), nadciśnienie (6-7%), infekcje dróg moczowych (2%), hepatotoksyczność (4-6%), złamania (2%) oraz zaburzenia sercowo-naczyniowe (migotanie przedsionków 2,6%, niewydolność serca 0,7%), wymagają szczególnej uwagi. Mechanizm działania leku wiąże się z efektami mineralokortykosteroidowymi, które można kontrolować farmakologicznie, zwłaszcza przy jednoczesnym stosowaniu kortykosteroidów. Pacjenci z wyjściowo podwyższonymi wartościami enzymów wątrobowych są bardziej narażeni na hepatotoksyczność, która może wymagać przerwania terapii, zwłaszcza przy wzroście AlAT lub AspAT >5 x GGN lub bilirubiny >3 x GGN.
alergiczne zapalenie pęcherzyków płucnych, aminotransferaza alaninowa, aminotransferaza asparaginianowa, analog LHRH, arytmia, biegunka, bilirubina całkowita, dławica piersiowa, działanie mineralokortykosteroidowe, enzymy wątrobowe, frakcja wyrzutowa serca, hepatotoksyczność, hipertriglicerydemia, hipokaliemia, incydent mózgowo-naczyniowy, krwiomocz, migotanie przedsionków, miopatia, nadciśnienie, nadostre zapalenie wątroby, niestrawność, niewydolność nadnerczy, niewydolność serca, obrzęk obwodowy, octan abirateronu, osteoporoza, ostra niewydolność wątroby, rabdomioliza, rak gruczołu krokowego, reakcja anafilaktyczna, supresja androgenowa, tachykardia, tętnicze zdarzenie zakrzepowe, wydłużenie odstępu QT, wysypka, zakażenie dróg moczowych, zastój płynów, zawał mięśnia sercowego, złamanie kostne - Leksykon substancji czynnych
Benfotiamina – Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
Benfotiamina jest generalnie dobrze tolerowana, jednak stosowanie preparatów zawierających tę substancję wymaga uwzględnienia specyficznych środków ostrożności. Produkty takie jak Benfogamma i Milgamma 100 zawierają sacharozę i/lub syrop glukozowy, co stanowi przeciwwskazanie u pacjentów z rzadkimi dziedzicznymi zaburzeniami metabolizmu cukrów (nietolerancja fruktozy, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy, niedobór sacharazy-izomaltazy). Benfogamma zawiera również makrogologlicerolu hydroksystearynian, który może wywoływać dolegliwości ze strony przewodu pokarmowego, takie jak niestrawność i biegunka, szczególnie u osób z chorobami przewodu pokarmowego. Wszystkie wymienione preparaty zawierają mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na tabletkę, co jest istotne dla pacjentów na diecie niskosodowej.
benfotiamina, dolegliwość przewodu pokarmowego, drażetka, makrogologlicerolu hydroksystearynian, nadwrażliwość na światło, neuropatia obwodowa, neurotoksyczność pirydoksyny, niedobór sacharazy-izomaltazy, niestrawność, nietolerancja fruktozy, pirydoksyny chlorowodorek, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, reakcja niepożądana, sacharoza, substancja aktywna, substancja pomocnicza, tabletka drażowana, tabletka powlekana, witamina B6, wykwit skórny, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Doloxib 120 mg
Etorykoksyb, będący selektywnym inhibitorem COX-2, wykazuje skuteczność w leczeniu choroby zwyrodnieniowej stawów (dawka 60 mg/dobę), reumatoidalnego zapalenia stawów (60-90 mg/dobę), ostrych napadów dny moczanowej (120 mg/dobę) oraz zesztywniającego zapalenia stawów kręgosłupa (90 mg/dobę). W badaniach klinicznych potwierdzono szybkie działanie przeciwbólowe, obserwowane już po kilku godzinach od podania, oraz długotrwałą poprawę funkcji i redukcję stanu zapalnego, utrzymującą się do 52 tygodni. W leczeniu bólu pooperacyjnego po zabiegach stomatologicznych etorykoksyb 90 mg wykazał skuteczność porównywalną do ibuprofenu 600 mg, z medianą czasu do działania przeciwbólowego wynoszącą 28 minut. Mechanizm działania opiera się na selektywnym hamowaniu COX-2, co minimalizuje wpływ na syntezę prostaglandyn w żołądku i funkcję płytek krwi, zmniejszając ryzyko działań niepożądanych ze strony przewodu pokarmowego.
ból pooperacyjny, choroba zwyrodnieniowa stawów, ciśnienie skurczowe, cyklooksygenaza, dna moczanowa, inhibitor COX-2, inhibitor cyklooksygenazy-2, nadciśnienie tętnicze, niestrawność, perforacja owrzodzenia, prostacyklina, przewód pokarmowy, reumatoidalne zapalenie stawów, tromboksan, wrzód żołądka, zastoinowa niewydolność serca, zdarzenie zakrzepowe sercowo-naczyniowe, zesztywniające zapalenie stawów kręgosłupa - Leksykon leków
Działania niepożądane – Muccosinal 600 mg
Acetylocysteina, substancja czynna leku Muccosinal 600 mg, może wywoływać działania niepożądane o różnej częstości i nasileniu. Reakcje nadwrażliwości immunologicznej występują niezbyt często, jednak bardzo rzadko mogą pojawić się zagrażające życiu wstrząs anafilaktyczny oraz reakcje anafilaktyczne lub rzekomoanafilaktyczne wymagające natychmiastowej interwencji. W zakresie układu nerwowego obserwuje się niezbyt często ból głowy i szum w uszach (tinnitus). Zaburzenia sercowo-naczyniowe obejmują tachykardię (>100 uderzeń/min) i niedociśnienie, również niezbyt często, a bardzo rzadko krwotok. Rzadko występują duszność i skurcz oskrzeli, szczególnie u pacjentów z nadreaktywnością dróg oddechowych lub astmą oskrzelową. W układzie pokarmowym niezbyt często obserwuje się zapalenie jamy ustnej, ból brzucha, nudności, wymioty i biegunkę, a rzadziej niestrawność.
acetylocysteina, agregacja płytek krwi, astma oskrzelowa, biegunka, ból brzucha, ból głowy, duszność, gorączka, krwotok, lek przeciwkrzepliwy, niedociśnienie, niestrawność, nudności, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk twarzy, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, skurcz oskrzeli, świąd, szum w uszach, tachykardia, toksyczna martwica naskórka, wstrząs anafilaktyczny, wymioty, wysypka, zaburzenie krzepnięcia, zapalenie jamy ustnej, zespół Lyella, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Działania niepożądane – Lercanidipine Medreg 20 mg
Lerkanidypina chlorowodorek, będąca antagonistą wapnia z grupy dihydropirydyn, stosowana w dawkach 10 mg i 20 mg, wykazuje profil bezpieczeństwa potwierdzony w badaniach klinicznych obejmujących ponad 1200 pacjentów leczonych oraz 600 pacjentów placebo, a także w długoterminowych badaniach z udziałem 3676 chorych z nadciśnieniem tętniczym. Najczęściej obserwowanymi działaniami niepożądanymi są obrzęk obwodowy (częstość 0,9% w badaniach kontrolowanych, wzrastająca do 2% w badaniach długoterminowych), ból głowy, zaczerwienienie twarzy, tachykardia oraz kołatanie serca. Działania niepożądane sklasyfikowano według MedDRA i częstości występowania, gdzie obrzęki obwodowe, reakcje nadwrażliwości, zaburzenia sercowo-naczyniowe oraz objawy ze strony układu nerwowego i pokarmowego stanowią najistotniejsze aspekty kliniczne. Lerkanidypina nie wpływa negatywnie na stężenie glukozy ani profil lipidowy, co jest istotne w kontekście pacjentów z chorobami metabolicznymi.
antagonista wapnia, astenia, biegunka, ból głowy, ból klatki piersiowej, ból nadbrzusza, ból przedsercowy, choroba niedokrwienna serca, częstomocz, dławica piersiowa, glikemia, kołatanie serca, lerkanidypina, mialgia, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość, niedociśnienie, niestrawność, nudności, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk obwodowy, omdlenie, podwyższone aminotransferazy, pokrzywka, profil lipidowy, przerost dziąseł, senność, świąd, tachykardia, wazodylatacja, wielomocz, wymioty, wysypka, zaczerwienienie twarzy, zawał mięśnia sercowego, zawroty głowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Hitaxa fast junior 2,5 mg
Hitaxa fast junior to preparat zawierający desloratadynę w dawce 2,5 mg w formie tabletek ulegających rozpadowi w jamie ustnej, stosowany głównie w populacji pediatrycznej. Badania kliniczne wykazały, że częstość działań niepożądanych jest porównywalna z placebo, a najczęściej zgłaszanymi objawami są ból głowy (do 5,9% u nastolatków), suchość w jamie ustnej (0,8%) oraz uczucie zmęczenia (1,2%). W dawce 5 mg/dobę u dorosłych odnotowano wzrost częstości działań niepożądanych o 3% w porównaniu do placebo. Szczególną uwagę należy zwrócić na rzadkie i bardzo rzadkie działania niepożądane, takie jak omamy, zaburzenia rytmu serca (tachykardia, wydłużenie QT), reakcje nadwrażliwości (anafilaksja, obrzęk naczynioruchowy), a także zaburzenia psychiczne i neurologiczne (zawroty głowy, drgawki). W populacji pediatrycznej zgłaszano również nietypowe zachowania i agresję, które wymagają monitorowania i ewentualnej modyfikacji terapii.
alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, anafilaksja, arytmia, astenia, bezsenność, biegunka, bilirubina, bradykardia, desloratadyna, drgawki, duszność, działanie niepożądane, enzymy wątrobowe, fenyloketonuria, hepatotoksyczność, kołatanie serca, mialgia, nadwrażliwość na światło, niestrawność, obrzęk naczynioruchowy, pobudzenie psychoruchowe, pokrzywka, populacja pediatryczna, przewlekła pokrzywka idiopatyczna, reakcja fototoksyczna, repolaryzacja komór serca, senność, suchość jamy ustnej, świąd, tabletka ulegająca rozpadowi w jamie ustnej, tachykardia, wydłużenie odstępu QT, wysypka, zapalenie wątroby, żółtaczka - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Mirexan 150 mg
Produkt leczniczy Mirexan zawiera 150 mg dabigatranu eteksylanu i jest wskazany do stosowania u dorosłych oraz dzieci i młodzieży powyżej 8 lat zdolnych do połykania kapsułek. Standardowa dawka w prewencji udarów mózgu i zatorowości systemowej u pacjentów z migotaniem przedsionków wynosi 300 mg (150 mg dwa razy na dobę), z możliwością redukcji do 220 mg (110 mg dwa razy na dobę) u pacjentów ≥80 lat lub przy jednoczesnym stosowaniu werapamilu. W leczeniu zakrzepicy żył głębokich (ZŻG) i zatorowości płucnej (ZP) oraz prewencji nawrotów stosuje się 300 mg po co najmniej 5-dniowej terapii pozajelitowej. Przed rozpoczęciem terapii konieczne jest obliczenie klirensu kreatyniny (CrCL) w celu wykluczenia pacjentów z ciężkim zaburzeniem czynności nerek (CrCL <30 mL/min), u których stosowanie Mirexanu jest przeciwwskazane. Umiarkowane zaburzenia czynności nerek (CrCL 30-50 mL/min) wymagają zachowania dawki 300 mg, natomiast łagodne zaburzenia (CrCL 50-80 mL/min) nie wymagają modyfikacji dawkowania.
ciężkie zaburzenie czynności nerek, dabigatran eteksylat, heparyna niefrakcjonowana, hipowolemia, interakcja lekowa, klirens kreatyniny, łagodne zaburzenie czynności nerek, lek przeciwzakrzepowy pozajelitowy, niedokrwistość, niestrawność, niezastawkowe migotanie przedsionków, odwodnienie, prewencja udaru, udar mózgu, umiarkowane zaburzenie czynności nerek, werapamil, zakrzepica żył głębokich, zatorowość płucna, zatorowość systemowa - Leksykon leków
Działania niepożądane – Dynid 0,5 mg/ml
Desloratadyna w postaci roztworu doustnego (0,5 mg/ml) stosowana w leczeniu alergicznego zapalenia błony śluzowej nosa oraz przewlekłej pokrzywki idiopatycznej wykazuje profil bezpieczeństwa różniący się w zależności od wieku pacjenta. U dzieci w wieku 6-23 miesięcy najczęściej obserwowano działania niepożądane takie jak biegunka (3,7%), gorączka (2,3%) oraz bezsenność (2,3%), natomiast u dzieci 2-11 lat liczba działań niepożądanych była porównywalna z placebo. U dorosłych i młodzieży działania niepożądane wystąpiły u 3% pacjentów częściej niż w grupie placebo, z najczęstszymi objawami: uczuciem zmęczenia (1,2%), suchością błony śluzowej jamy ustnej (0,8%) oraz bólem głowy (0,6%). Działania niepożądane obejmują m.in. zaburzenia neurologiczne (ból głowy, bezsenność, rzadko drgawki), zaburzenia sercowo-naczyniowe (bardzo rzadko tachykardia, wydłużenie QT), a także reakcje nadwrażliwości, które mogą mieć charakter zagrażający życiu (anafilaksja, obrzęk naczynioruchowy).
alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, anafilaksja, arytmia, astenia, badanie kliniczne, bezsenność, bilirubina, ból mięśni, bradykardia, desloratadyna, drgawki, działanie niepożądane, enzymy wątrobowe, kołatanie serca, lek przeciwhistaminowy, nadwrażliwość na światło, napad drgawkowy, niestrawność, obrzęk naczynioruchowy, pobudzenie psychoruchowe, profil bezpieczeństwa, przedział ufności, przewlekła pokrzywka idiopatyczna, reakcja nadwrażliwości, roztwór doustny, suchość oczu, tachykardia, wydłużenie odstępu QT, zapalenie wątroby, zawroty głowy, żółtaczka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Bellix 20 mg
Bilastyna (Bellix) w dawce 20 mg wykazuje profil bezpieczeństwa porównywalny z placebo, potwierdzony w badaniach klinicznych II i III fazy obejmujących 1697 pacjentów dorosłych i młodzieży. Częstość działań niepożądanych wyniosła 12,7% dla bilastyny i 12,8% dla placebo. Najczęściej zgłaszane działania niepożądane to ból głowy (4,01% vs 3,38%), senność (3,06% vs 2,86%), zawroty głowy (0,83% vs 0,59%) oraz zmęczenie (0,83% vs 1,32%). Rzadziej obserwowano m.in. blok prawej odnogi pęczka Hisa (0,24%), arytmię zatokową (0,30%) oraz wydłużenie odstępu QT w EKG (0,53% vs 0,37%). Po wprowadzeniu leku do obrotu zgłoszono również reakcje nadwrażliwości, w tym anafilaksję i obrzęk naczynioruchowy, które wymagają natychmiastowej interwencji medycznej.
alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa i spojówek, alergiczne zapalenie spojówek, aminotransferaza alaninowa, aminotransferaza asparaginianowa, anafilaksja, arytmia zatokowa, bezsenność, biegunka, bilastyna, blok prawej odnogi pęczka Hisa, ból głowy, ból nadbrzusza, częstoskurcz, duszność, gamma-glutamylotransferaza, kołatanie serca, kreatynina we krwi, niestrawność, nudności, obrzęk naczynioruchowy, opryszczka jamy ustnej, pokrzywka, przewlekła pokrzywka idiopatyczna, reakcja nadwrażliwości, senność, świąd, szumy uszne, triglicerydy we krwi, wydłużenie odstępu QT, wymioty, zapalenie błony śluzowej nosa, zapalenie błony śluzowej żołądka, zawroty głowy pochodzenia obwodowego, zawroty głowy pochodzenia ośrodkowego, zwiększone łaknienie - Leksykon leków
Działania niepożądane – Daptomycin Accordpharma 500 mg
Daptomycyna, dostępna w dawkach 350 mg i 500 mg jako proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, wykazuje profil bezpieczeństwa oparty na badaniach klinicznych obejmujących 2011 dorosłych pacjentów oraz 372 pacjentów pediatrycznych, z dawkami od 4 mg/kg mc. do 12 mg/kg mc. Najczęściej obserwowane działania niepożądane (częstość ≥ 1/100 do < 1/10) obejmują zakażenia grzybicze, zakażenia dróg moczowych, niedokrwistość, zaburzenia psychiczne (niepokój, bezsenność), neurologiczne (zawroty głowy, ból głowy), sercowo-naczyniowe (nadciśnienie, niedociśnienie), żołądkowo-jelitowe (nudności, wymioty, biegunka), nieprawidłowe wyniki czynności wątroby (zwiększona aktywność AlAT, AspAT, ALP), wysypkę, świąd, ból kończyn oraz podwyższoną aktywność fosfokinazy kreatynowej (CPK). Profil działań niepożądanych jest porównywalny do produktów porównawczych stosowanych w badaniach klinicznych.
AGEP, aminotransferazy, anafilaksja, bezsenność, ból żołądkowo-jelitowy, cewkowo-śródmiąższowe zapalenie nerek, czas protrombinowy, daptomycyna, dehydrogenaza mleczanowa, DRESS, eozynofilia, eozynofilowe zapalenie płuc, fosfokinaza kreatynowa, fungemia, hiperglikemia, INR, kandydoza, lek przeciwbakteryjny, leukocytoza, małopłytkowość, mioglobina, miopatia, nadciśnienie, nadkomorowa tachykardia, nadwrażliwość, neuropatia obwodowa, niedociśnienie, niedokrwistość, niestrawność, obrzęk naczynioruchowy, parestezja, pokrzywka, rabdomioliza, reakcja na infuzję, skurcz dodatkowy, tachykardia, trombocytoza, wysypka pęcherzykowo-pęcherzowa, zakażenie Clostridioides difficile, zakażenie dróg moczowych, zakażenie grzybicze, zapalenie języka, zapalenie mięśni, zapalenie pochwy, zawroty głowy, żółtaczka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Ambroxol Rivopharm 15 mg/5 ml
Ambroxol Rivopharm w postaci roztworu doustnego (15 mg/5 ml) może wywoływać działania niepożądane o różnej częstości i nasileniu. Do najczęstszych należą zaburzenia smaku oraz niedoczulica gardła i okolicy ust, występujące u 1-10% pacjentów, które są zwykle przejściowe. Często obserwuje się również nudności (1-10%), a niezbyt często (0,1-1%) wymioty, biegunkę, niestrawność, ból brzucha i suchość błony śluzowej jamy ustnej. Reakcje nadwrażliwości ze strony układu immunologicznego występują rzadko (0,01-0,1%), natomiast poważniejsze reakcje anafilaktyczne, w tym wstrząs anafilaktyczny, obrzęk naczynioruchowy i świąd, mają częstość nieznaną i stanowią zagrożenie życia wymagające natychmiastowej interwencji medycznej.
ambroksol, ambroksolu chlorowodorek, biegunka, ból brzucha, ciężka reakcja skórna, działanie niepożądane, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, niedoczulica gardła, niedoczulica jamy ustnej, niestrawność, nudności, obrzęk naczynioruchowy, ostra uogólniona osutka krostkowa, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, rumień wielopostaciowy, suchość błony śluzowej jamy ustnej, suchość gardła, świąd, wstrząs anafilaktyczny, wymioty, wysypka, zaburzenie smaku, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Działania niepożądane – Titlodine 2 mg
Tolterodyna, substancja czynna leku Titlodine, wykazuje działanie przeciwmuskarynowe, co może prowadzić do wystąpienia łagodnych lub umiarkowanych działań niepożądanych, takich jak suchość w jamie ustnej (23,4% pacjentów leczonych tolterodyną o przedłużonym uwalnianiu vs. 7,7% placebo), suchość oczu, niestrawność, zaparcia, a także zaburzenia widzenia i zawroty głowy. Wśród poważniejszych działań niepożądanych odnotowano zaburzenia sercowe (niewydolność serca, arytmia, tachykardia), zatrzymanie moczu oraz reakcje nadwrażliwości, w tym reakcje anafilaktoidalne i obrzęk naczynioruchowy. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z chorobami układu sercowo-naczyniowego oraz u osób starszych, zwłaszcza tych stosujących inhibitory cholinoesterazy, u których obserwowano nasilenie objawów demencji (splątanie, dezorientacja, omamy).
arytmia, bezmocz, ból brzucha, demencja, dezorientacja, inhibitor cholinoesterazy, niestrawność, niewydolność serca, objawy przeciwmuskarynowe, obrzęk naczynioruchowy, omamy, palpitacja, parestezja, reakcja anafilaktoidalna, refluks żołądkowo-przełykowy, splątanie, suchość jamy ustnej, suchość oczu, suchość skóry, tachykardia, titlodine, tolterodyna, tolterodyna o przedłużonym uwalnianiu, wzdęcie, zaburzenie akomodacji, zaburzenie pamięci, zaburzenie poznawcze, zaburzenie widzenia, zaburzenie zachowania, zaczerwienienie skóry, zakażenie układu moczowego, zapalenie zatok, zatrzymanie moczu - Leksykon leków
Działania niepożądane – Tilobrastil 60 mg
Tilobrastil, zawierający 60 mg tikagreloru, wykazuje istotny profil działań niepożądanych potwierdzony w badaniach fazy 3 (PLATO, PEGASUS) na ponad 39 000 pacjentach. Przerwanie terapii z powodu działań niepożądanych było częstsze w grupie tikagreloru (7,4% w PLATO, 16,1% w PEGASUS przy skojarzeniu z ASA) niż w grupach kontrolnych (5,4% i 8,5%). Najczęściej obserwowanymi działaniami niepożądanymi są krwawienia (z układu oddechowego, przewodu pokarmowego, podskórne, z układu moczowego oraz po zabiegach) oraz duszność, które wymagają szczególnej uwagi klinicznej. Działania niepożądane sklasyfikowano według MedDRA i częstości występowania, gdzie m.in. duszność moczanowa, zawroty głowy, niedociśnienie, biegunka, nudności i wysypka występują często (≥1/100 do <1/10), a zawroty głowy pochodzenia błędnikowego i wzrost kreatyniny we krwi niezbyt często (≥1/1000 do <1/100).
antybiotyk makrolidowy, astma, azolowy lek przeciwgrzybiczny, badanie kliniczne fazy 3, ból głowy, choroba niedokrwienna serca, dnawe zapalenie stawów, doustny antykoagulant, duszność, działanie niepożądane, inhibitor CYP3A4, klasyfikacja układów i narządów, krwawienie, krwawienie wewnątrzczaszkowe, krwiomocz, krwioplucie, krwotok z przewodu pokarmowego, kwas moczowy, lek przeciwpłytkowy, niedociśnienie, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niestrawność, omdlenie, POChP, podwyższone stężenie kreatyniny, system MedDRA, tabletka powlekana, tikagrelor, Tilobrastil, zaburzenie żołądkowo-jelitowe, zawał mięśnia sercowego, zawroty głowy, zawroty głowy pochodzenia błędnikowego - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Aromatol –
Aromatol to preparat wielofunkcyjny zawierający olejki eteryczne oraz lewomentol, dostępny w formie koncentratu do sporządzania roztworów do płukania jamy ustnej i gardła, roztworu doustnego, do stosowania na skórę oraz do inhalacji parowej. Produkt jest przeznaczony dla dorosłych i młodzieży powyżej 12 lat, z przeciwwskazaniem do stosowania u dzieci poniżej tego wieku. Dawkowanie jest zróżnicowane w zależności od drogi podania: doustnie 10-15 kropli (ok. 0,37-0,55 ml) 1-3 razy na dobę w zaburzeniach dyspeptycznych, na skórę ilość wystarczająca do pokrycia zmienionego miejsca 1-3 razy dziennie, do płukania gardła i jamy ustnej 5 ml (1 łyżeczka) rozcieńczone w 250 ml ciepłej wody 1-3 razy na dobę, oraz do inhalacji parowej 5 ml w 250 ml gorącej wody do 3 razy dziennie. 1 g roztworu odpowiada około 1,1 ml i 27 kroplom produktu.
- Leksykon leków
Działania niepożądane – Vilpin Combi 10 mg + 5 mg
Vilpin Combi, zawierający peryndopryl tozylan i amlodypinę bezylan, jest dostępny w dawkach 5 mg + 5 mg, 5 mg + 10 mg, 10 mg + 5 mg oraz 10 mg + 10 mg. Profil bezpieczeństwa leku wynika z właściwości obu substancji czynnych, a działania niepożądane obejmują objawy ze strony układu nerwowego (ból głowy, zawroty głowy ośrodkowe i błędnikowe, senność, parestezje), narządów zmysłów (zaburzenia widzenia, szum uszny), sercowo-naczyniowego (kołatanie serca, nagłe zaczerwienienie, niedociśnienie tętnicze), oddechowego (duszność, kaszel), przewodu pokarmowego (ból brzucha, nudności, wymioty, niestrawność, zmiany rytmu wypróżnień, biegunka, zaparcia), skóry (świąd, wysypka, wykwity), mięśniowo-szkieletowego (obrzęk stawów, kurcze mięśni) oraz ogólne (obrzęk, zmęczenie, astenia). Częstość występowania działań niepożądanych klasyfikowana jest według systemu MedDRA, z najczęstszym obrzękiem (≥1/10) oraz wieloma działaniami występującymi często (≥1/100 do <1/10).
astenia, biegunka, bloker kanału wapniowego, ból brzucha, ból głowy, duszność, inhibitor ACE, izomalt, kaszel, kołatanie serca, kurcze mięśni, nagłe zaczerwienienie, niedociśnienie tętnicze, niestrawność, nietolerancja fruktozy, nudności, obrzęk, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk stawów, parestezje, peryndopryl tozylanu, podwójne widzenie, senność, świąd, szum uszny, wykwit skórny, wymioty, wysypka, zaburzenia elektrolitowe, zaburzenia rytmu wypróżnień, zaburzenia smaku, zaburzenia widzenia, zaparcie, zawroty głowy pochodzenia błędnikowego, zawroty głowy pochodzenia ośrodkowego - Leksykon leków
Działania niepożądane – Eubiocard 150 mg
Kwas acetylosalicylowy, substancja czynna preparatu Eubiocard 150 mg w tabletkach dojelitowych, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, które należy monitorować podczas terapii. Najczęściej obserwuje się objawy ze strony układu pokarmowego, takie jak zgaga, nudności, wymioty oraz bóle brzucha (częstość ≥1/100 do <1/10). Rzadziej występują stany zapalne żołądka i jelit oraz choroba wrzodowa, które mogą prowadzić do poważnych powikłań, w tym krwotoków i perforacji. Zaburzenia czynności wątroby manifestują się rzadko (≥1/10 000 do <1/1 000) podwyższoną aktywnością aminotransferaz. W obrębie układu nerwowego mogą pojawić się zawroty głowy i szumy uszne, zwykle jako objawy przedawkowania. Kluczowym działaniem niepożądanym jest zwiększone ryzyko krwawień, obejmujące krwotoki okołooperacyjne, krwiaki, epistaxis, krwawienia z dróg moczowo-płciowych oraz dziąseł, a także rzadkie, ale potencjalnie zagrażające życiu krwotoki z przewodu pokarmowego i mózgowe, szczególnie u pacjentów z niekontrolowanym nadciśnieniem tętniczym.
aminotransferazy, astma aspirynowa, choroba wrzodowa żołądka i dwunastnicy, ciężka reakcja alergiczna, cukrzyca, czas krwawienia, działanie przeciwpłytkowe, enzymy wątrobowe, epistaxis, hipoglikemia, krwawienie z dróg moczowo-płciowych, krwawienie z dziąseł, krwawienie z nosa, krwiak, krwotok mózgowy, krwotok okołooperacyjny, krwotok z przewodu pokarmowego, kwas acetylosalicylowy, lek hemostatyczny, lek hipoglikemizujący, lek nefrotoksyczny, nadciśnienie tętnicze, niedobór żelaza, niedokrwistość, niestrawność, objawy dyspeptyczne, obniżenie poziomu glukozy, owrzodzenie żołądka, perforacja żołądka, reakcja nadwrażliwości, szumy uszne, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia funkcji wątroby, zapalenie żołądka, zawroty głowy - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Krople żołądkowe Amara –
Krople żołądkowe Amara to tradycyjny, roślinny preparat leczniczy stosowany w zaburzeniach trawienia, takich jak brak łaknienia, niestrawność, wzdęcia oraz dyspepsja czynnościowa. Produkt zawiera wyciągi roślinne: 24 ml Hyperici intractum (ziele dziurawca), 26,5 ml Menthae piperitae tinctura (liście mięty pieprzowej), 24,5 ml Valerianae tinctura (korzeń kozłka) oraz 25 ml Amara tinctura (korzeń goryczki, liście bobrka, owocnia pomarańczy gorzkiej) na 100 ml roztworu. Składniki te wykazują działanie uspokajające, rozkurczowe, wiatropędne oraz stymulujące wydzielanie soków trawiennych, co przekłada się na poprawę apetytu i procesów trawiennych. Preparat jest wskazany u dorosłych z łagodnymi dolegliwościami trawiennymi, szczególnie gdy nie stwierdza się organicznych przyczyn dolegliwości.
brak łaknienia, choroba wątroby, dyspepsja czynnościowa, działanie wiatropędne, korzeń goryczki, krwawienie z przewodu pokarmowego, liść bobrka, nalewka gorzka, nalewka z kozłka, nalewka z mięty pieprzowej, niestrawność, objawy alarmowe, owocnia pomarańczy gorzkiej, padaczka, przewód pokarmowy, soki trawienne, utrata masy ciała, uzależnienie od alkoholu, wyciąg z dziurawca, wzdęcia, zaburzenie trawienia - Leksykon leków
Działania niepożądane – Soreca 5 mg
Bursztynian solifenacyny (Soreca) w dawkach 5 mg i 10 mg, stosowany w terapii, wykazuje działania niepożądane typowe dla leków cholinolitycznych, z suchością w jamie ustnej jako najczęstszym objawem (11% przy 5 mg, 22% przy 10 mg, w porównaniu do 4% placebo). Dolegliwości te mają zwykle łagodne do umiarkowanego nasilenie i rzadko prowadzą do przerwania terapii. Inne często występujące działania niepożądane obejmują zaparcia, nudności, niestrawność, ból brzucha oraz refluks żołądkowo-przełykowy. Wśród działań niepożądanych o mniejszej częstości występowania (≥1/1 000 do <1/100) znajdują się poważniejsze zaburzenia, takie jak niedrożność okrężnicy, zaklinowanie stolca i wymioty, a także objawy neurologiczne jak senność i zaburzenia smaku. Warto zwrócić uwagę na potencjalne powikłania okulistyczne, w tym niewyraźne widzenie, zespół suchego oka oraz jaskrę, a także na rzadkie, ale poważne zaburzenia rytmu serca, takie jak torsades de pointes i wydłużenie odstępu QT.
adherencja pacjenta, bursztynian solifenacyny, dysfonia, hiperkaliemia, jaskra, klasyfikacja MedDRA, kołatanie serca, lek cholinolityczny, majaczenie, niedrożność jelit, niedrożność okrężnicy, niestrawność, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk obwodowy, osłabienie mięśni, reakcja anafilaktyczna, refluks żołądkowo-przełykowy, rumień wielopostaciowy, stan splątania, suchość błon śluzowych nosa, suchość jamy ustnej, tachyarytmia komorowa, tachykardia, torsades de pointes, trudność w oddawaniu moczu, wydłużenie odstępu QT, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności wątroby, zaburzenia smaku, zakażenie dróg moczowych, zaklinowanie stolca, zapalenie pęcherza moczowego, zaparcie, zatrzymanie moczu, zespół suchego oka, złuszczające zapalenie skóry - Leksykon leków
Działania niepożądane – Vardenafil Holsten 10 mg
Produkt leczniczy Vardenafil Holsten, zawierający wardenafil w dawkach 5 mg, 10 mg oraz 20 mg, wiąże się z występowaniem działań niepożądanych o charakterze głównie przejściowym i nasileniu od łagodnego do umiarkowanego. Najczęściej obserwowanym działaniem niepożądanym jest ból głowy, występujący u ≥10% pacjentów, ze zwiększoną częstością u osób w wieku ≥65 lat przy dawce 20 mg (16,2% vs 11,8% u młodszych). Ponadto, u pacjentów z nadciśnieniem tętniczym w wywiadzie odnotowano wyższą częstość zawrotów głowy, co wymaga szczególnej ostrożności i rozważenia niższych dawek początkowych. Wśród poważnych działań niepożądanych należy zwrócić uwagę na priapizm, krwawienia z prącia, hematospermię oraz krwiomocz, a także rzadkie, ale istotne incydenty sercowo-naczyniowe, takie jak zawał mięśnia sercowego, tachyarytmie komorowe, dławica piersiowa i nagły zgon. W zakresie układu nerwowego zgłaszano napady drgawkowe, przemijające napady niedokrwienne i krwotoki mózgowe, a także powikłania okulistyczne, w tym nietętniczą przednią niedokrwienną neuropatię nerwu wzrokowego i różnorodne zaburzenia widzenia.
aminotransferaza, amnezja, biegunka, ból brzucha, ból głowy, ciśnienie śródgałkowe, dławica piersiowa, duszność, fosfokinaza kreatynowa, gamma-glutamylotransferaza, hematospermia, inhibitor PDE5, kołatanie serca, krwawienie z nosa, krwawienie z prącia, krwiomocz, krwotok mózgowy, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość na światło, nagła utrata słuchu, nagły zgon, napad drgawkowy, niedociśnienie tętnicze, niepokój, niestrawność, nietętnicza przednia niedokrwienna neuropatia nerwu wzrokowego, nudności, obrzęk naczynioruchowy, omdlenie, parestezja, priapizm, przekrwienie błony śluzowej nosa, przekrwienie oczu, przemijający napad niedokrwienny, reakcja alergiczna, refluks żołądkowo-przełykowy, rumień, skurcz mięśni, światłowstręt, szum w uszach, tachyarytmia komorowa, tachykardia, wardenafil, zaburzenia widzenia, zapalenie spojówek, zapalenie żołądka, zawał mięśnia sercowego, zawroty głowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Diosminex 500 mg
W trakcie stosowania diosminy w dawce 500 mg (Diosminex) obserwowano działania niepożądane o różnej częstości i nasileniu, głównie rzadkie (≥1/10 000 do <1/1 000). Do najczęstszych należą zaburzenia ze strony układu nerwowego (zawroty głowy, ból głowy), przewodu pokarmowego (biegunka, niestrawność, nudności, wymioty) oraz skóry i tkanki podskórnej (wysypka, świąd, pokrzywka). Zaburzenia psychiczne, takie jak bezsenność, występują z nieznaną częstością. Łagodne objawy ze strony przewodu pokarmowego i układu nerwowego, takie jak zwiększony niepokój, tachykardia, nadmierna potliwość czy lękliwość, zwykle nie wymagają przerwania terapii, choć w przypadku nasilenia należy rozważyć modyfikację leczenia.
bezsenność, biegunka, ból głowy, diosmina, działanie niepożądane, farmakoterapia, lęk, monitorowanie pacjenta, nadpotliwość, nadwrażliwość, niepokój, niestrawność, nudność, pokrzywka, produkt leczniczy, reakcja skórna, skutek uboczny, świąd, tabletka powlekana, tachykardia, wymioty, wysypka, zaburzenie neurowegetatywne, zaburzenie psychiczne, zaburzenie skóry i tkanki podskórnej, zaburzenie układu nerwowego, zaburzenie żołądka i jelit, zawrót głowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Abrea 75 mg
Lek Abrea zawiera kwas acetylosalicylowy w dawkach 75 mg, 100 mg lub 160 mg w postaci tabletek dojelitowych i wiąże się z ryzykiem licznych działań niepożądanych, które należy monitorować szczególnie u pacjentów z grup ryzyka. Do często występujących należą zwiększona skłonność do krwawień, co jest istotne klinicznie, zwłaszcza przed zabiegami chirurgicznymi lub przy jednoczesnym stosowaniu innych leków przeciwkrzepliwych. Niezbyt często obserwuje się trombocytopenię, granulocytozę oraz niedokrwistość aplastyczną. Zgłaszane są również krwawienia z nosa i dziąseł, które mogą utrzymywać się 4-8 dni po zakończeniu terapii. Poważne powikłania obejmują krwawienia z przewodu pokarmowego (krwawe wymioty, smoliste stolce), które mogą prowadzić do niedokrwistości z niedoboru żelaza, a także rzadkie krwawienia śródczaszkowe i krwotoczne zapalenie naczyń. Występują także reakcje alergiczne, w tym obrzęk naczynioruchowy i wstrząs anafilaktyczny, wymagające natychmiastowej interwencji.
astma oskrzelowa, biegunka, ból głowy, duszność, granulocytoza, hiperurykemia, hipoglikemia, krwawienie śródczaszkowe, krwawienie z dziąseł, krwawienie z nosa, krwawienie z przewodu pokarmowego, krwotoczne zapalenie naczyń, krwotok z przewodu pokarmowego, kwas acetylosalicylowy, napad astmy, niedokrwistość aplastyczna, niedokrwistość z niedoboru żelaza, niestrawność, niewydolność wątroby, nudności, obfita miesiączka, obrzęk alergiczny, obrzęk naczynioruchowy, osłabienie słuchu, ostra niewydolność nerek, owrzodzenie dwunastnicy, owrzodzenie żołądka, perforacja, plamica, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, rumień guzowaty, rumień wielopostaciowy, skłonność do krwawienia, skurcz oskrzeli, szum uszny, tabletka dojelitowa, tinnitus, toksyczna nekroliza naskórka, trombocytopenia, wstrząs anafilaktyczny, wymioty, zaburzenie czynności nerek, zapalenie błony śluzowej nosa, zawrót głowy, zespół Lyella, zespół Reye’a, zespół Stevensa-Johnsona, zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych - Leksykon leków
Działania niepożądane – Quator 2,5 mg
Lek Quator zawierający tadalafil wykazuje profil działań niepożądanych, które należy uwzględnić podczas terapii zaburzeń erekcji oraz łagodnego rozrostu gruczołu krokowego. Najczęściej obserwowanymi działaniami niepożądanymi są ból głowy (bardzo często, ≥1/10), niestrawność, ból pleców oraz ból mięśni (często, ≥1/100 do <1/10). W badaniach klinicznych obejmujących 8022 pacjentów leczonych tadalafilem oraz 4422 pacjentów z placebo, zaobserwowano również nieznacznie wyższą częstość bradykardii zatokowej (niezbyt często, ≥1/1000 do <1/100) w grupie leczonej tadalafilem, jednak większość tych zmian była bezobjawowa. Działania niepożądane mają zwykle charakter przejściowy i łagodny lub umiarkowany, a ból głowy najczęściej pojawia się w pierwszym miesiącu terapii (10-30 dzień).
badania kliniczne kontrolowane placebo, biegunka, ból głowy, ból mięśni, ból pleców, bradykardia zatokowa, charakterystyka produktu leczniczego, choroba serca, działania niepożądane, łagodny rozrost gruczołu krokowego, nieprawidłowości EKG, niestrawność, Quator, tadalafil, terapia pacjenta, zaburzenia erekcji, zawroty głowy - Leksykon substancji czynnych
Mykafungina – Działania niepożądane
Mykafungina, echinokandyna stosowana w terapii przeciwgrzybiczej, wykazuje profil bezpieczeństwa oparty na danych z badań klinicznych, gdzie działania niepożądane wystąpiły u 32,2% pacjentów. Najczęstsze objawy to nudności (2,8%), podwyższenie fosfatazy zasadowej (2,7%), zapalenie żył (2,5%), wymioty (2,5%) oraz wzrost aminotransferazy asparaginianowej (2,3%). Działania niepożądane wątroby dotyczyły 8,6% pacjentów, z najczęstszymi zaburzeniami w postaci podwyższenia fosfatazy zasadowej (2,7%), AspAT (2,3%), AlAT (2,0%) i bilirubiny (1,6%). Ciężkie uszkodzenia wątroby, choć rzadkie (0,4%), mogą prowadzić do zgonu, co podkreśla konieczność monitorowania parametrów wątrobowych podczas leczenia. Reakcje alergiczne, w tym wysypka i dreszcze, występowały głównie w łagodnej lub umiarkowanej formie, natomiast ciężkie reakcje anafilaktoidalne zdarzały się u 0,2% pacjentów z ciężkimi chorobami podstawowymi. Reakcje miejscowe przy podaniu dożylnym, takie jak zakrzep czy zapalenie w miejscu wkłucia, nie wymagały przerwania terapii.
AIDS, AlAT, alogeniczny HSCT, aminotransferaza asparaginianowa, AspAT, bezsenność, bilirubina, bradykardia, cholestaza, dehydrogenaza mleczanowa, duszność, echinokandyna, eozynofilia, fosfataza zasadowa, gamma-glutamylotransferaza, hemoliza, hepatomegalia, hepatotoksyczność, hiperbilirubinemia, hiperkaliemia, hipoalbuminemia, hipofosfatemia, hipokalcemia, hipokaliemia, hipomagnezemia, hiponatremia, infuzja dożylna, jadłowstręt, kołatanie serca, mykafungina, niedokrwistość hemolityczna, niestrawność, nowotwór krwi, nowotwór złośliwy, ostra niewydolność nerek, pancytopenia, reakcja anafilaktoidalna, rumień wielopostaciowy, splątanie, tachykardia, toksyczna nekroliza naskórka, toksyczne wykwity skórne, trombocytopenia, uszkodzenie wątroby, wstrząs anafilaktyczny, wykrzepianie wewnątrznaczyniowe, zaburzenia ciśnienia, zaburzenia hematologiczne, zakażenie HIV, zakrzep, zapalenie wątroby, zapalenie żył, zespół Lyella, zespół Stevensa-Johnsona, żółtaczka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Aripiprazole Medical Valley 15 mg
Aripiprazol, stosowany w terapii schizofrenii i zaburzeń afektywnych dwubiegunowych, charakteryzuje się specyficznym profilem działań niepożądanych, które występują z różną częstością. Najczęściej obserwowane działania niepożądane (≥1/10) to akatyzja, niepokój ruchowy, bezsenność, lęk, senność, sedacja, bóle głowy, nudności, wymioty, zaparcia, nadmierne wydzielanie śliny oraz zmęczenie. Działania o częstości 1/100 do <1/10 obejmują m.in. hiperglikemię, tachykardię, hipotensję ortostatyczną, suchość w jamie ustnej, zwiększony apetyt oraz zaburzenia pozapiramidowe. Rzadziej występują poważne powikłania, takie jak leukopenia, neutropenia, trombocytopenia, reakcje anafilaktyczne, cukrzycowa śpiączka hiperosmolarna, kwasica ketonowa, złośliwy zespół neuroleptyczny, arytmie komorowe, zapalenie trzustki, niewydolność wątroby, zespół DRESS, rabdomioliza oraz zaburzenia kontroli impulsów (np. patologiczne uzależnienie od hazardu, hiperseksualność). Warto podkreślić, że u młodzieży (13-17 lat) częstość występowania działań niepożądanych jest zbliżona do dorosłych, z wyższą częstością senności, zaburzeń pozapiramidowych i akatyzji (≥1/10).
akatyzja, anoreksja, arypiprazol, arytmia komorowa, bezsenność, biegunka, ból głowy, ból mięśniowy, bradykardia, choroba zakrzepowo-zatorowa żył, cukrzyca, cukrzycowa śpiączka hiperosmolarna, czkawka, depresja, drgawki typu grand mal, drżenie, dysfagia, dystonia, hiperglikemia, hiperprolaktynemia, hiperseksualność, hiponatremia, hipotensja ortostatyczna, kwasica ketonowa, lęk, leukopenia, łysienie, morfologia krwi, nadciśnienie tętnicze, nadmierne pocenie się, nadmierne wydzielanie śliny, neutropenia, niepokój ruchowy, niestrawność, nietrzymanie moczu, niewydolność wątroby, niewyraźne widzenie, nudności, objaw pozapiramidowy, obrzęk naczynioruchowy, podwójne widzenie, podwyższona fosfataza alkaliczna, podwyższone ALT, podwyższone AST, podwyższone GGTP, późna dyskineza, priapizm, rabdomioliza, reakcja fotoalergiczna, reakcja uczuleniowa, schizofrenia, sedacja, senność, skurcz gardła, skurcz krtani, światłowstręt, sztywność mięśni, tachykardia, torsades de pointes, trombocytopenia, uzależnienie od hazardu, wydłużenie odstępu QT, wymioty, wysypka, zaburzenie afektywne dwubiegunowe, zaburzenie pozapiramidowe, zaburzenie regulacji temperatury, zachłystowe zapalenie płuc, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zaparcie, zatrzymanie moczu, zawroty głowy, zespół abstynencyjny, zespół DRESS, zespół niespokojnych nóg, zespół serotoninowy, złośliwy zespół neuroleptyczny, zmęczenie, żółtaczka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Moilec 7,5 mg
Meloksykam, substancja czynna leku Moilec w dawce 7,5 mg, jest niesteroidowym lekiem przeciwzapalnym (NLPZ) stosowanym doustnie. Terapia meloksykamem wiąże się z ryzykiem działań niepożądanych, szczególnie ze strony przewodu pokarmowego, gdzie najczęściej obserwuje się dyspepsję, nudności, wymioty, ból brzucha, wzdęcia, zaparcia oraz biegunkę (częstość ≥1/10). Istotne powikłania obejmują krwawienia, owrzodzenia i perforacje przewodu pokarmowego, które mogą prowadzić do zgonu, zwłaszcza u osób starszych. Rzadziej występują zapalenia żołądka, błony śluzowej jamy ustnej, refluks żołądkowo-przełykowy oraz zaostrzenia chorób zapalnych jelit. Długotrwałe stosowanie NLPZ, w tym meloksykamu, może zwiększać ryzyko incydentów zakrzepowo-zatorowych, nadciśnienia tętniczego, obrzęków i niewydolności serca. Ponadto, meloksykam może wywoływać poważne reakcje skórne, takie jak zespół Stevensa-Johnsona i toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka (TEN).
agranulocytoza, cholestyramina, choroba Crohna, choroba wrzodowa, dyskomfort w nadbrzuszu, dyspepsja, hiperkaliemia, kołatanie serca, krwawienie z przewodu pokarmowego, leukopenia, martwica brodawek nerkowych, meloksykam, morfologia krwi, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość na światło, napad astmy, niedokrwistość, niesteroidowe leki przeciwzapalne, niestrawność, niewydolność serca, obrzęk, obrzęk naczynioruchowy, ostra martwica kanalików nerkowych, ostra niewydolność nerek, perforacja przewodu pokarmowego, podwyższona bilirubina, podwyższone aminotransferazy, reakcja anafilaktoidalna, reakcja anafilaktyczna, refluks żołądkowo-przełykowy, rumień polekowy, rumień wielopostaciowy, skórne działania niepożądane, śródmiąższowe zapalenie nerek, stan splątania, szumy uszne, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, trombocytopenia, udar mózgu, wrzodziejące zapalenie błony śluzowej jamy ustnej, wrzodziejące zapalenie okrężnicy, zapalenie przełyku, zapalenie spojówek, zapalenie wątroby, zapalenie żołądka, zawał serca, zespół nerczycowy, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Działania niepożądane – Trelema 150 mg
Lakozamid, stosowany w leczeniu napadów częściowych, wykazuje profil bezpieczeństwa charakteryzujący się częstością działań niepożądanych u 61,9% pacjentów w badaniach kontrolowanych placebo (w porównaniu do 35,2% w grupie placebo). Najczęstsze działania niepożądane (≥10%) to zawroty głowy ośrodkowego pochodzenia, bóle głowy, nudności oraz podwójne widzenie, zwykle o nasileniu łagodnym do umiarkowanego. Działania niepożądane ze strony OUN i przewodu pokarmowego często zmniejszają się z czasem, a ich nasilenie może być zależne od dawki, co umożliwia ich kontrolę przez jej redukcję. Przerwanie terapii z powodu działań niepożądanych wystąpiło u 12,2% pacjentów leczonych lakozamidem, najczęściej z powodu zawrotów głowy, szczególnie po dawce nasycającej. W porównaniu z karbamazepiną CR, częstość przerwania terapii była niższa (10,6% vs 15,6%).
agranulocytoza, agresja, ataksja, bezsenność, biegunka, blok przedsionkowo-komorowy, ból głowy, bradykardia, dawka nasycająca, depresja, dyskineza, lakozamid, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, migotanie przedsionków, myśli samobójcze, nadwrażliwość na lek, napad miokloniczny, nastrój euforyczny, nieprawidłowe wyniki testów wątrobowych, niestrawność, nudności, omamy, omdlenie, ośrodkowy układ nerwowy, podwójne widzenie, próba samobójcza, przewód pokarmowy, stan splątania, suchość w ustach, świąd, tachyarytmia komorowa, trzepotanie przedsionków, wymioty, wysypka, wzdęcia, zaburzenia koordynacji, zaburzenia przewodzenia, zaburzenia równowagi, zaburzenie psychotyczne, zaparcie, zawroty głowy pochodzenia ośrodkowego, zespół DRESS, zespół Stevensa-Johnsona, zwiększona aktywność enzymów wątrobowych - Leksykon leków
Działania niepożądane – Ramipril + Bisoprolol fumarate Aristo 10 mg + 10 mg
Lek Ramipril + Bisoprolol fumarate Aristo, zawierający ramipryl i bisoprolol fumarat, stosowany jest w terapii nadciśnienia tętniczego oraz chorób układu sercowo-naczyniowego. Profil działań niepożądanych wynika z farmakologii obu składników i obejmuje objawy takie jak ból głowy, zawroty głowy, nasilenie niewydolności serca, niedociśnienie, suchy kaszel, nudności, biegunka, a także poważniejsze reakcje jak obrzęk naczynioruchowy, hiperkaliemia, neutropenia/agranulocytoza, zaburzenia czynności nerek i wątroby oraz ciężkie reakcje skórne. Częstość występowania działań niepożądanych klasyfikowana jest według standardów MedDRA, z częstością np. bardzo często (≥1/10), często (≥1/100, <1/10), niezbyt często (≥1/1000, <1/100) i rzadko (<1/1000). Wśród najczęstszych działań wymienia się hiperkaliemię (często, ramipryl), ból głowy i zawroty głowy (często, oba składniki), bradykardię i nasilenie niewydolności serca (często, bisoprolol), suchy kaszel (często, ramipryl) oraz nudności, wymioty, ból brzucha i biegunkę (często, oba składniki).
agranulocytoza, arytmia, białkomocz, bisoprolol, ból głowy, bradykardia, choroby układu sercowo-naczyniowego, depresja, dławica piersiowa, duszność, eozynofilia, eozynofilowe zapalenie płuc, halucynacje, hiperkaliemia, hiponatremia, klasyfikacja MedDRA, małopłytkowość, nadciśnienie tętnicze, neutropenia, niedociśnienie, niestrawność, niewydolność serca, niewydolność wątroby, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność nerek, parestezje, pokrzywka, ramipryl, ramipryl i bisoprolol fumaran, reakcja anafilaktyczna, skurcz oskrzeli, stan splątania, suchy kaszel, szumy uszne, tachykardia, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia erekcji, zaburzenia snu, zaburzenia widzenia, zakażenie górnych dróg oddechowych, zapalenie błony śluzowej nosa, zapalenie spojówek, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zapalenie zatok, zawał mięśnia sercowego, zawroty głowy, zespół Raynauda, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry, żółtaczka cholestatyczna - Leksykon leków
Działania niepożądane – Darifenacin Aristo 15 mg
Daryfenacyna, lek o działaniu przeciwcholinergicznym dostępny w tabletkach o przedłużonym uwalnianiu w dawkach 7,5 mg i 15 mg, charakteryzuje się typowym profilem działań niepożądanych dla tej grupy leków. Najczęściej obserwowane objawy to suchość w jamie ustnej (20,2% przy dawce 7,5 mg i 35% przy dawce 15 mg) oraz zaparcia (14,8% i 21% odpowiednio), z wyraźną zależnością od dawki. Mimo częstego występowania, działania te rzadko prowadzą do przerwania terapii (suchość w jamie ustnej 0-0,9%, zaparcia 0,6-2,2%). W badaniach klinicznych trwających do 6 miesięcy zaobserwowano zmniejszenie częstości działań niepożądanych oraz liczby przerwań leczenia w czasie terapii. Większość działań niepożądanych miała charakter łagodny lub umiarkowany, a leczenie daryfenacyną może maskować objawy choroby pęcherzyka żółciowego, co wymaga uwagi diagnostycznej. Nie stwierdzono związku między wiekiem pacjentów a występowaniem działań niepożądanych dotyczących dróg żółciowych.
aminotransferaza alaninowa, aminotransferaza asparaginianowa, bezsenność, ból brzucha, ból głowy, choroba pęcherzyka żółciowego, daryfenacyna, drogi żółciowe, duszność, działanie przeciwcholinergiczne, halucynacja, lek przeciwcholinergiczny, nadciśnienie tętnicze, nadmierne pocenie, nadzór nad bezpieczeństwem farmakoterapii, nastrój depresyjny, niestrawność, nudność, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk obwodowy, sucha skóra, suchość jamy ustnej, suchość nosa, świąd, tabletka o przedłużonym uwalnianiu, wrzodziejące zapalenie jamy ustnej, wysypka, zaburzenie erekcji, zaburzenie smaku, zakażenie dróg moczowych, zamazane widzenie, zapalenie błony śluzowej nosa, zapalenie pochwy, zaparcie, zatrzymanie moczu, zawrót głowy, zespół suchego oka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Ibuprofen Forte DOZ 400 mg
Ibuprofen Forte DOZ, zawierający 400 mg ibuprofenu w postaci tabletek powlekanych, może powodować działania niepożądane o różnym nasileniu i częstości, obserwowane głównie podczas krótkotrwałego stosowania. Najczęściej dotyczą one przewodu pokarmowego (niestrawność, ból brzucha, nudności – niezbyt często; biegunka, wzdęcia, zaparcia, wymioty, zapalenie błony śluzowej żołądka – rzadko; choroba wrzodowa, perforacje, krwawienia – bardzo rzadko). Ibuprofen może także wywoływać objawy ze strony układu nerwowego (bóle głowy, zawroty głowy, bezsenność, depresja), nerek (ostra niewydolność nerek, martwica brodawek nerkowych), wątroby (zaburzenia czynności), układu krwiotwórczego (niedokrwistość, leukopenia, agranulocytoza) oraz skóry (ciężkie reakcje skórne, zespół Stevensa-Johnsona, zespół DRESS). Istotne jest także ryzyko powikłań kardiologicznych, w tym niewydolności serca i zawału mięśnia sercowego, zwłaszcza przy dawkach dobowych 2400 mg.
AGEP, agranulocytoza, bezsenność, ból głowy, choroba Cohna, choroba wrzodowa żołądka, depresja, incydent zatorowo-zakrzepowy, kołatanie serca, krwawienie z przewodu pokarmowego, leukopenia, małopłytkowość, martwica brodawek nerkowych, mieszana choroba tkanki łącznej, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość na światło, niedokrwistość, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niestrawność, niewydolność serca, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność nerek, pancytopenia, pokrzywka, reakcja psychotyczna, rumień wielopostaciowy, skurcz oskrzeli, szumy uszne, toczeń rumieniowaty układowy, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, udar mózgu, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenia czynności wątroby, zapalenie błony śluzowej żołądka, zapalenie okrężnicy, zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, zawał mięśnia sercowego, zawroty głowy, zespół DRESS, zespół Kounisa, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Itulazax
ITULAZAX to liofilizat podjęzykowy zawierający standaryzowany wyciąg alergenowy pyłku brzozy białej (Betula verrucosa), stosowany w immunoterapii alergenowej. Leczenie tym preparatem wiąże się z ryzykiem ciężkich ogólnych reakcji alergicznych, takich jak obrzęk gardła, trudności w oddychaniu, niedociśnienie tętnicze czy zaostrzenie astmy, które wymagają natychmiastowego przerwania terapii i interwencji medycznej, w tym podania adrenaliny. Należy zwrócić szczególną uwagę na interakcje lekowe wpływające na skuteczność adrenaliny, zwłaszcza u pacjentów stosujących trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, inhibitory MAO, inhibitory COMT (zwiększenie działania adrenaliny) oraz beta-blokery (zmniejszenie działania adrenaliny). U pacjentów z chorobami serca oraz z historią ogólnych reakcji alergicznych po podskórnej immunoterapii alergenami pyłków drzew, stosowanie ITULAZAX wymaga szczególnej ostrożności. Astma, zwłaszcza ciężka lub niekontrolowana, stanowi istotny czynnik ryzyka powikłań alergicznych podczas terapii.
adrenalina, astma, beta-bloker, białko rybie, choroba autoimmunologiczna, ciężka ogólna reakcja alergiczna, dysfagia, ekstrakcja zęba, eozynofilowe zapalenie przełyku, grzybica jamy ustnej, immunoterapia alergenowa, immunoterapia podskórna, inhibitor COMT, inhibitor MAO, lek przeciwalergiczny, lek przeciwdepresyjny trójpierścieniowy, lek przeciwhistaminowy, liofilizat podjęzykowy, liszaj płaski, miejscowa reakcja alergiczna, niedociśnienie tętnicze, niestrawność, obrzęk gardła, ogólna reakcja alergiczna, owrzodzenie jamy ustnej, zaburzenie połykania, zakażenie dróg oddechowych, zaostrzenie astmy, zapalenie jamy ustnej - Leksykon leków
Działania niepożądane – Flegamina Classic o smaku malinowym 4 mg/5 ml
Bromoheksyna, substancja czynna syropu Flegamina Classic (4 mg/5 ml), wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych o różnej częstości i nasileniu. Najczęściej obserwuje się zaburzenia żołądkowo-jelitowe, takie jak ból w nadbrzuszu, nudności, wymioty i biegunka, występujące niezbyt często (≥1/1000 do <1/100). Rzadko pojawiają się reakcje skórne, w tym wysypka i pokrzywka, natomiast z częstością nieznaną mogą wystąpić poważne reakcje alergiczne, takie jak rumień wielopostaciowy, zespół Stevensa-Johnsona, toksyczna martwica naskórka oraz ostra uogólniona krostkowica. Szczególną uwagę należy zwrócić na możliwość skurczu oskrzeli u pacjentów z chorobami obturacyjnymi dróg oddechowych, zwłaszcza po podaniu bromoheksyny w formie inhalacji, co stanowi potencjalnie poważne działanie niepożądane o częstości nieznanej.
biegunka, ból głowy, ból nadbrzusza, bromoheksyna, choroba obturacyjna dróg oddechowych, hipotensja, mukolityk, nadmierna potliwość, niestrawność, nudności, obrzęk naczynioruchowy, ostra uogólniona krostkowica, podwyższone aminotransferazy, podwyższone enzymy wątrobowe, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, rumień wielopostaciowy, senność, skurcz oskrzeli, świąd, toksyczna martwica naskórka, wstrząs anafilaktyczny, wymioty, wysypka, zawroty głowy, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Działania niepożądane – Losartan Hydrochlorothiazyd Krka 100 mg + 25 mg
Losartan Hydrochlorotiazyd Krka to preparat zawierający losartan potasowy oraz hydrochlorotiazyd, stosowany w terapii nadciśnienia tętniczego, który może wywoływać liczne działania niepożądane o różnej częstości występowania. W badaniach klinicznych najczęściej (>1%) zgłaszano zawroty głowy. Działania niepożądane losartanu obejmują m.in. niedokrwistość, plamicę Henocha-Schönleina, niedociśnienie, arytmie, bóle głowy, kaszel, zaburzenia czynności nerek, hiperkaliemię oraz reakcje anafilaktyczne i obrzęk naczynioruchowy (w tym obrzęk krtani). Hydrochlorotiazyd wiąże się z ryzykiem agranulocytozy, hipokaliemii, hiponatremii, zaburzeń oddechowych (w tym ARDS), a także nieczerniakowych nowotworów skóry (rak podstawnokomórkowy i kolczystokomórkowy), co koreluje z łączną dawką leku. Należy monitorować pacjentów pod kątem tych powikłań, zwłaszcza u osób z historią obrzęku naczynioruchowego po inhibitorach ACE.
agranulocytoza, arytmia, blok przedsionkowo-komorowy, ból głowy, bradykardia zatokowa, cholestaza wewnątrzwątrobowa, cukromocz, częstoskurcz komorowy, dławica piersiowa, duszność, hemoliza, hiperglikemia, hiperkaliemia, hiperurykemia, hipokaliemia, hiponatremia, hydrochlorotiazyd, inhibitor ACE, kołatanie serca, leukopenia, losartan potasowy, małopłytkowość, migotanie komór, migotanie przedsionków, migrena, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość na światło, neuropatia obwodowa, niedociśnienie, niedociśnienie ortostatyczne, niedokrwistość, niedokrwistość aplastyczna, niedokrwistość hemolityczna, niestrawność, niewydolność nerek, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk płuc, parestezja, plamica Henocha-Schönleina, rabdomioliza, rak kolczystokomórkowy, rak podstawnokomórkowy, reakcja anafilaktyczna, śródmiąższowe zapalenie nerek, toczeń rumieniowaty skórny, toksyczna nekroliza naskórka, zapalenie krtani, zapalenie oskrzeli, zapalenie trzustki, zapalenie zatok, zawał mięśnia sercowego, zawroty głowy, zespół ostrej niewydolności oddechowej - Leksykon leków
Przedawkowanie – Ibandronic Acid Aurovitas 150 mg
Przedawkowanie kwasu ibandronowego (Ibandronic Acid Aurovitas 150 mg) wiąże się głównie z objawami ze strony górnego odcinka przewodu pokarmowego, takimi jak nudności, wymioty, bóle brzucha, niestrawność, zapalenie przełyku, zapalenie błony śluzowej żołądka oraz owrzodzenie żołądka. Dodatkowo istnieje ryzyko hipokalcemii, która może manifestować się parestezjami, tężyczką, skurczami mięśni, drgawkami oraz zaburzeniami rytmu serca, stanowiąc poważne zagrożenie dla życia pacjenta. Standardowa dawka terapeutyczna wynosi 150 mg raz w miesiącu, a jednorazowe przyjęcie większej liczby tabletek znacząco zwiększa ryzyko powikłań.
bisfosfoniany, ból brzucha, ból w nadbrzuszu, drgawki, dysfagia, dyskomfort w górnej części brzucha, hipokalcemia, kwas ibandronowy, niestrawność, nudności, owrzodzenie żołądka, parestezje, podrażnienie przełyku, preparat zobojętniający sok żołądkowy, skurcz mięśni, sodu ibandronian jednowodny, stężenie wapnia w surowicy, stężenie wapnia we krwi, tężyczka, uczucie pełności, wymioty, wzdęcia, zaburzenia rytmu serca, zaburzenia żołądkowe, zapalenie błony śluzowej żołądka, zapalenie przełyku - Leksykon substancji czynnych
Wyciąg z korzenia rzodkwi czarnej – Dawkowanie i sposób podawania
Wyciąg z korzenia rzodkwi czarnej (Raphanus sativus L., radix) w preparacie Raphacholin C występuje w formie suchego wyciągu z węglem aktywnym w proporcji 1:1 (DER natywny 30-42:1), z dawką 150 mg wyciągu na tabletkę drażowaną. Dawkowanie u dorosłych jest zróżnicowane: w niestrawności jednorazowo 150-450 mg (1-3 tabletki), w innych dolegliwościach trawiennych 150-300 mg 3 razy dziennie po posiłku, a w zaparciach 300 mg 2 razy dziennie przed posiłkiem. U dzieci powyżej 10 roku życia zaleca się 150 mg 3 razy dziennie po posiłku, z ograniczeniem stosowania do 14 dni bez konsultacji lekarskiej. Preparat zawiera także wyciąg z ziela karczocha (47 mg), kwas dehydrocholowy (40 mg), olejek miętowy (15 mg) oraz sacharozę (151,86 mg/tabletkę), co wymaga uwagi u pacjentów z cukrzycą.
Podawanie preparatu Raphacholin C odbywa się doustnie, z koniecznością przestrzegania zaleceń dotyczących czasu podania względem posiłków (przed lub po, w zależności od wskazania). Monitorowanie skuteczności terapii jest kluczowe – brak poprawy lub pogorszenie stanu po 14 dniach wymaga przerwania leczenia i konsultacji lekarskiej. Preparatu nie stosuje się u dzieci poniżej 10 roku życia. W trakcie wywiadu i planowania terapii należy uwzględnić indywidualne wskazania, rodzaj dolegliwości trawiennych oraz obecność innych substancji aktywnych w preparacie, które mogą modulować efekt terapeutyczny.
cukrzyca, dolegliwość trawienna, kwas dehydrocholowy, monitorowanie leczenia, niestrawność, olejek miętowy, przewód pokarmowy, Raphanus sativus, sacharoza, tabletka drażowana, węgiel aktywny, wyciąg z korzenia rzodkwi czarnej, wyciąg z ziela karczocha, wywiad medyczny, zaburzenie przewodu pokarmowego, zaparcie - Leksykon leków
Działania niepożądane – Erlis 20 mg
Erlis (tadalafil 20 mg) jest stosowany w leczeniu zaburzeń erekcji oraz łagodnego rozrostu gruczołu krokowego, wykazując skuteczność terapeutyczną, jednakże wiąże się z ryzykiem działań niepożądanych. Najczęściej obserwowane objawy to ból głowy, niestrawność, ból pleców i mięśni, których częstość wzrasta wraz z dawką. Ból głowy, najczęstszy efekt uboczny, pojawia się zwykle w ciągu pierwszych 10-30 dni terapii i ma charakter przemijający. Dane pochodzą z badań klinicznych obejmujących 8022 pacjentów leczonych tadalafilem oraz 4422 placebo, uwzględniając schematy doraźne i raz na dobę. Wśród działań niepożądanych o częstości ≥1/100 do <1/10 występują reakcje nadwrażliwości i obrzęk naczynioruchowy, natomiast rzadziej (≥1/1000 do <1/100) zgłaszano m.in. zawroty głowy, udar, omdlenia, przemijające napady niedokrwienne, migreny, napady drgawek i przemijającą amnezję. Działania niepożądane okulistyczne, takie jak niewyraźne widzenie, ubytki pola widzenia, NAION czy okluzja naczyń siatkówki, występują rzadko (≥1/10000 do <1/1000) i wymagają konsultacji specjalistycznej.
biegunka, ból głowy, ból mięśni, ból pleców, bradykardia zatokowa, centralna surowicza chorioretinopatia, dysfunkcja erekcyjna, łagodny rozrost gruczołu krokowego, migrena, napad drgawkowy, niestrawność, niewyraźne widzenie, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk powiek, obrzęk tkanki podskórnej, okluzja naczyń siatkówki, omdlenie, pacjent geriatryczny, profil bezpieczeństwa leku, przednia niedokrwienna neuropatia nerwu wzrokowego, przekrwienie spojówki, przemijająca amnezja, przemijający napad niedokrwienny, reakcja nadwrażliwości, tadalafil, ubytek pola widzenia, udar mózgu, zaburzenie erekcji, zaburzenie rytmu serca, zawrót głowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Belaristo 10 mg
Belaristo, zawierający bursztynian solifenacyny, wykazuje profil działań niepożądanych głównie o charakterze antycholinergicznym, których częstość i nasilenie są zależne od dawki. Najczęściej zgłaszanym efektem jest suchość w jamie ustnej, występująca u 11% pacjentów przy dawce 5 mg oraz u 22% przy dawce 10 mg, w porównaniu do 4% w grupie placebo. Inne często obserwowane działania to zaparcia, nudności, niestrawność, ból brzucha oraz zaburzenia mikcji, w tym trudności w oddawaniu moczu i rzadkie przypadki zatrzymania moczu. Działania niepożądane ze strony układu nerwowego obejmują senność, zaburzenia smaku, zawroty głowy i ból głowy, a także rzadkie, poważniejsze zaburzenia psychiczne, takie jak omamy i majaczenie. Niewyraźne widzenie i zespół suchego oka są również często zgłaszane, a u predysponowanych pacjentów może wystąpić jaskra.
Belaristo może wywoływać poważne działania niepożądane, w tym zaburzenia rytmu serca (Torsade de Pointes, wydłużenie QT, migotanie przedsionków, tachykardia), reakcje anafilaktyczne oraz ciężkie reakcje skórne (rumień wielopostaciowy, pokrzywka, obrzęk naczynioruchowy). Zakażenia układu moczowego i zapalenie pęcherza moczowego są również często obserwowane. Zaleca się ścisłe monitorowanie pacjentów, szczególnie na początku terapii, informowanie ich o możliwych działaniach niepożądanych oraz rozważenie modyfikacji dawki w przypadku uciążliwych objawów. Leczenie należy natychmiast przerwać w przypadku wystąpienia ciężkich działań niepożądanych. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z predyspozycjami do jaskry, zaburzeń przewodnictwa sercowego oraz chorób przewodu pokarmowego. Zgłaszanie działań niepożądanych jest kluczowe dla monitorowania bezpieczeństwa stosowania leku.
ból głowy, dezorientacja, dysfonia, działanie antycholinergiczne, hiperkaliemia, jaskra, klasyfikacja MedDRA, majaczenie, migotanie przedsionków, niedrożność okrężnicy, niestrawność, niewyraźne widzenie, obrzęk naczynioruchowy, omamy, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, refluks żołądkowo-przełykowy, rumień wielopostaciowy, senność, solifenacyna, suchość jamy ustnej, suchość skóry, świąd, tachykardia, torsade de pointes, trudności w oddawaniu moczu, wydłużenie odstępu QT, zaburzenia smaku, zakażenie układu moczowego, zapalenie pęcherza moczowego, zaparcie, zatrzymanie moczu, zawroty głowy, zespół suchego oka, złuszczające zapalenie skóry - Leksykon substancji czynnych
Korzeń goryczki żółtej – Wskazania do stosowania
Korzeń goryczki żółtej (Gentiana lutea L.) jest kluczowym składnikiem nalewki gorzkiej (Amara tinctura), stanowiącej 25% preparatu Krople Żołądkowe, który zawiera również ekstrakty z dziurawca, mięty pieprzowej i kozłka lekarskiego. Preparat ten jest wskazany przede wszystkim w leczeniu zaburzeń łaknienia, dyspepsji czynnościowej oraz wzdęć. Substancje gorzkie zawarte w korzeniu goryczki stymulują receptory smaku, co wywołuje odruch wydzielania śliny i soków żołądkowych, poprawiając apetyt i wspomagając trawienie. Krople Żołądkowe, dzięki synergistycznemu działaniu składników, łagodzą objawy niestrawności, takie jak uczucie pełności, dyskomfort w nadbrzuszu oraz spowolnione trawienie, a także redukują dolegliwości związane z nagromadzeniem gazów w przewodzie pokarmowym.
brak łaknienia, choroba alkoholowa, choroba wrzodowa, dieta redukcyjna, dolegliwość żołądkowa, dolegliwość żołądkowo-jelitowa, dyskomfort nadbrzusza, dyspepsja, dyspepsja czynnościowa, efekt synergistyczny, enzym cytochromu P450, gazy w przewodzie pokarmowym, górny odcinek przewodu pokarmowego, indeks terapeutyczny, korzeń goryczki żółtej, korzeń kozłka lekarskiego, krople żołądkowe, liść mięty pieprzowej, nalewka gorzka, niestrawność, padaczka, rekonwalescencja, uszkodzenie wątroby, wzdęcie, zaburzenie motoryki, zespół jelita drażliwego, ziele dziurawca - Leksykon leków
Działania niepożądane – Vertisan 24 24 mg
Vertisan 24, zawierający 24 mg betahistyny dichlorowodorku, charakteryzuje się relatywnie niską częstością działań niepożądanych, które zostały sklasyfikowane według układów i narządów oraz częstości występowania. Najczęściej obserwowane działania niepożądane dotyczą układu nerwowego (bóle głowy – często) oraz układu pokarmowego (nudności i niestrawność – często). Rzadziej występują objawy takie jak kołatanie serca, uczucie ucisku w klatce piersiowej, nasilenie astmy oskrzelowej, odruchy wymiotne, zgaga, ból w nadbrzuszu, wzdęcia, a także reakcje skórne i podskórne o podłożu alergicznym. Reakcje nadwrażliwości, w tym anafilaksja, mają częstość nieznaną, ale wymagają natychmiastowej interwencji. Występują również rzadkie objawy ogólne, takie jak uczucie ciepła.
anafilaksja, astma oskrzelowa, betahistyny dichlorowodorek, ból głowy, ból żołądka, kołatanie serca, monitorowanie działań niepożądanych, nadwrażliwość, niestrawność, nudności, obrzęk naczynioruchowy, odruch wymiotny, pokrzywka, profil bezpieczeństwa leku, reakcja alergiczna, reakcja na lek, senność, świąd, ucisk w klatce piersiowej, wymioty, wysypka, wzdęcia, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zgaga - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Tabletki przeciw niestrawności Labofarm –
Produkt leczniczy Tabletki przeciw niestrawności Labofarm zawiera mieszankę składników roślinnych, w tym 150 mg sproszkowanego korzenia mniszka z owocem kminku (Taraxacum officinale F.H. Wigg., radix cum Carum carvi L., fructu) w proporcji 2:1, 60 mg sproszkowanego liścia mięty pieprzowej (Mentha x piperita L., folium), 60 mg sproszkowanej kory kruszyny (Rhamnus frangula L. lub Frangula alnus Miller, cortex) odpowiadającej 3,8 mg glukofrangulin w przeliczeniu na glukofrangulinę A oraz 7 mg standaryzowanego, suchego ekstraktu z owocu ostropestu (Silybum marianum L., fructus) o ekstrakcie 22-27:1, z rozpuszczalnikiem aceton 95% (V/V) i zawartością sylimaryny przeliczoną na sylibininę 58%. Preparat ma postać tabletki i jest przeznaczony do stosowania jako tradycyjny produkt leczniczy roślinny.
badanie farmakokinetyczne, farmakokinetyka składników, glukofrangulin, glukofrangulinę A, kora kruszyny, korzeń mniszka, liść mięty pieprzowej, niestrawność, owoc kminku, owoc ostropestu, rozpuszczalnik ekstrakcyjny, sylibinina, sylimaryna, tabletka przeciw niestrawności, tradycyjny produkt leczniczy roślinny, wyciąg suchy oczyszczony - Leksykon leków
Działania niepożądane – Abiraterone Exeltis 500 mg
Abiraterone Exeltis (octan abirateronu) jest stosowany w terapii zaawansowanego raka gruczołu krokowego z przerzutami i charakteryzuje się specyficznym profilem działań niepożądanych, w tym często występującymi obrzękami obwodowymi, hipokaliemią (18% vs. 8% placebo), nadciśnieniem tętniczym (22% vs. 16% placebo), infekcjami dróg moczowych oraz podwyższoną aktywnością aminotransferaz (AlAT/AspAT). Działania niepożądane stopnia 3. i 4. według CTCAE obejmują hipokaliemię (6%), nadciśnienie (7%), obrzęki (1%) oraz hepatotoksyczność (około 6% pacjentów z podwyższonymi wartościami enzymów wątrobowych). Szczególną uwagę należy zwrócić na zwiększone ryzyko tych zdarzeń u pacjentów wrażliwych na hormony, osób starszych (≥75 lat) oraz z wyjściowym stopniem sprawności ECOG 2. Mechanizm działania leku predysponuje do wystąpienia reakcji mineralokortykosteroidowych, które można skutecznie kontrolować stosując jednocześnie kortykosteroidy.
alergiczne zapalenie pęcherzyków płucnych, biegunka, choroba serca, częstoskurcz, dławica piersiowa, hepatotoksyczność, hipertriglicerydemia, hipokaliemia, infekcja dróg moczowych, krwiomocz, lewokomorowa niewydolność serca, migotanie przedsionków, miopatia, nadciśnienie tętnicze, niestrawność, niewydolność nadnerczy, niewydolność serca, obrzęk obwodowy, octan abirateronu, osteoporoza, ostra niewydolność wątroby, piorunujące zapalenie wątroby, posocznica, rabdomioliza, rak gruczołu krokowego z przerzutami, reakcja anafilaktyczna, reakcja mineralokortykosteroidowa, wydłużenie odstępu QT, wysypka, zastoinowa niewydolność serca, zastój płynów, zawał mięśnia sercowego, złamanie, złamanie patologiczne, zmniejszenie frakcji wyrzutowej, zwiększenie aktywności aminotransferaz - Leksykon leków
Działania niepożądane – Mucofortin 600 mg
Produkt leczniczy Mucofortin w dawce 600 mg (acetylocysteina) może wywoływać działania niepożądane o różnej częstości i nasileniu, sklasyfikowane według układów i narządów. Najczęściej obserwuje się niezbyt często występujące zaburzenia żołądkowo-jelitowe, takie jak zapalenie błony śluzowej jamy ustnej, wymioty, biegunkę, ból brzucha oraz nudności, które zwykle mają charakter przejściowy. W zakresie układu nerwowego pojawia się ból głowy (≥ 1/1 000 do <1/100), a w układzie oddechowym rzadko występują skurcz oskrzeli i duszność (≥ 1/10 000 do <1/1 000), wymagające szczególnej uwagi klinicznej. Reakcje nadwrażliwości immunologicznej występują niezbyt często, natomiast bardzo rzadko (1/10 000) obserwowano wstrząs anafilaktyczny i reakcje anafilaktyczne, stanowiące bezpośrednie zagrożenie życia. Dodatkowo, niezbyt często notuje się tachykardię i niedociśnienie tętnicze, a bardzo rzadko krwotoki, które mogą wymagać interwencji medycznej. Reakcje skórne, takie jak pokrzywka, wysypka, obrzęk naczynioruchowy i świąd, występują niezbyt często, zaś bardzo rzadko odnotowano ciężkie zespoły Stevensa-Johnsona i Lyella, które wymagają natychmiastowego przerwania leczenia.
acetylocysteina, biegunka, ból brzucha, ból głowy, duszność, dyspepsja, gorączka, krwotok, niedociśnienie tętnicze, niestrawność, nudności, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk twarzy, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, reakcja rzekomo-anafilaktyczna, skurcz oskrzeli, świąd, szumy uszne, tachykardia, toksyczna nekroliza naskórka, wstrząs anafilaktyczny, wymioty, wysypka, zaburzenie hemostazy, zapalenie błony śluzowej jamy ustnej, zespół Lyella, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Działania niepożądane – Uronorm 10 mg
Solifenacyna, substancja czynna leku Uronorm, wykazuje działania niepożądane typowe dla leków o profilu cholinolitycznym, z częstością i nasileniem zależnym od dawki. Najczęściej obserwowanym efektem ubocznym jest suchość w jamie ustnej, występująca u 11% pacjentów przy dawce 5 mg/dobę oraz 22% przy 10 mg/dobę, w porównaniu do 4% w grupie placebo. Inne często zgłaszane działania niepożądane dotyczą układu moczowego (trudności w oddawaniu moczu ≥1/100 do <1/10, zatrzymanie moczu ≥1/1000 do <1/100), przewodu pokarmowego (zaparcia, nudności, niestrawność, bóle brzucha), układu nerwowego (senność, zaburzenia smaku) oraz narządu wzroku (niewyraźne widzenie, zespół suchego oka). Rzadziej występują poważne reakcje, takie jak reakcje anafilaktyczne, torsade de pointes, wydłużenie odstępu QT, migotanie przedsionków, czy ciężkie reakcje skórne, które wymagają natychmiastowego przerwania terapii.
arytmia komorowa, ból brzucha, ból głowy, bursztynian solifenacyny, częstoskurcz, dezorientacja, dysfonia, jaskra, kamień kałowy, kołatanie serca, lek antycholinergiczny, majaczenie, migotanie przedsionków, niedrożność jelita, niedrożność okrężnicy, nieprawidłowe wyniki testów wątrobowych, niestrawność, niewyraźne widzenie, nudność, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk obwodowy, omamy, osłabienie mięśni, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, refluks żołądkowo-przełykowy, rumień wielopostaciowy, senność, suchość błony śluzowej nosa, suchość gardła, suchość jamy ustnej, suchość skóry, świąd, torsade de pointes, trudności w oddawaniu moczu, wydłużenie odstępu QT, wymioty, wysypka, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie smaku, zakażenie układu moczowego, zapalenie pęcherza moczowego, zaparcie, zatrzymanie moczu, zawrót głowy, zespół suchego oka, złuszczające zapalenie skóry, zmęczenie - Leksykon substancji czynnych
Etenzamid – Działania niepożądane
Etenzamid, stosowany w preparacie Etopiryna w dawce 100 mg wraz z kwasem acetylosalicylowym (300 mg) i kofeiną (50 mg), wiąże się z ryzykiem licznych działań niepożądanych obejmujących różne układy organizmu. Szczególnie istotne są zaburzenia hematologiczne, takie jak małopłytkowość, niedokrwistość (w tym hemolityczna u pacjentów z niedoborem dehydrogenazy glukozo-6-fosforanowej), leukopenia, agranulocytoza oraz eozynopenia. Etenzamid wydłuża czas krwawienia i czas protrombinowy, co zwiększa ryzyko krwawień, zwłaszcza u pacjentów z zaburzeniami krzepnięcia lub poddawanych zabiegom chirurgicznym. Ponadto, mogą wystąpić reakcje nadwrażliwości o różnym nasileniu, od wysypki i pokrzywki po obrzęk naczynioruchowy, skurcz oskrzeli i wstrząs anafilaktyczny, wymagające natychmiastowej interwencji medycznej.
agranulocytoza, aminotransferazy, białkomocz, choroba wrzodowa, czas krwawienia, czas protrombinowy, dyspepsja, enzymy wątrobowe, eozynopenia, etenzamid, fosfataza alkaliczna, gorączka reumatyczna, kwas acetylosalicylowy, leukopenia, małopłytkowość, martwica brodawek nerkowych, martwica komórek wątrobowych, nadciśnienie tętnicze, niedobór dehydrogenazy glukozo-6-fosforanowej, niedokrwistość, niedokrwistość hemolityczna, niestrawność, niewydolność serca, obrzęk naczynioruchowy, owrzodzenie żołądka, reakcja nadwrażliwości, reumatoidalne zapalenie stawów, skurcz oskrzeli, śródmiąższowe zapalenie nerek, stężenie bilirubiny, szumy uszne, toczeń rumieniowaty układowy, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenia krzepnięcia, zgaga - Leksykon leków
Działania niepożądane – DropiCe 100 mg/ml
Produkt leczniczy DropiCe zawiera kwas askorbowy w stężeniu 100 mg/ml w formie kropli doustnych. W trakcie stosowania leku zgłaszano działania niepożądane, głównie na podstawie spontanicznych raportów, co utrudnia dokładne określenie ich częstości. Do najczęściej obserwowanych należą reakcje nadwrażliwości skórnej i ze strony układu oddechowego, bóle głowy, a także zaburzenia żołądkowo-jelitowe takie jak nudności, wymioty, biegunka, ból brzucha i niestrawność. Ponadto, przy wysokich dawkach kwasu askorbowego notowano wielomocz (poliurię). Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko rozwoju kamicy nerkowej przy długotrwałym stosowaniu dużych dawek preparatu.
biegunka, ból brzucha, ból głowy, duszność, dyskomfort nadbrzusza, farmakoterapia, kamica nerkowa, krople doustne, kwas askorbowy, luźne stolce, monitoring działań niepożądanych, nadwrażliwość skórna, niestrawność, nudności, układ oddechowy, wielomocz, witamina C, wymioty, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, złogi układu moczowego - Leksykon substancji czynnych
Ziele tymianku – Wskazania do stosowania
Ziele tymianku (Thymus vulgaris L. i Thymus zygis L.) jest substancją czynną o szerokim spektrum działania, wykorzystywaną głównie w leczeniu schorzeń dróg oddechowych. Preparaty zawierające wyciągi z tymianku, takie jak Bronchitabs, Bronchostop na kaszel, Herbapect czy Syrop tymiankowy złożony, wykazują działanie wykrztuśne, ułatwiając odkrztuszanie gęstej, zalegającej wydzieliny przy mokrym kaszlu oraz łagodząc suchy, męczący kaszel. Ziele tymianku jest również stosowane w stanach zapalnych górnych dróg oddechowych (np. Pectosol, Echinasal) oraz w leczeniu stanów zapalnych jamy ustnej i gardła (Septosan fix, Salviasept). Preparaty te dostępne są w różnych formach farmaceutycznych, takich jak tabletki powlekane, pastylki miękkie, syropy, koncentraty do sporządzania roztworów oraz zioła do zaparzania, co umożliwia indywidualizację terapii w zależności od potrzeb pacjenta.
kaszel przeziębieniowy, koncentrat leczniczy, lek wykrztuśny, mokry kaszel, niestrawność, nieżyt górnych dróg oddechowych, odkrztuszanie wydzieliny, olejek tymiankowy, pastylki miękkie, płyn doustny, produkt leczniczy roślinny, stan zapalny dróg oddechowych, substancja wykrztuśna, suchy kaszel, syrop leczniczy, tabletki powlekane, trudności w odkrztuszaniu, wyciąg roślinny, wzdęcia, zaburzenia trawienne, zapalenie dziąseł, zapalenie jamy ustnej, zapalenie jamy ustnej i gardła, ziele tymianku, zioła do zaparzania