metabolit
Metabolit to każdy produkt powstający w wyniku przemian metabolicznych (metabolizmu) zachodzących w organizmie. Metabolity są wynikiem biochemicznych reakcji rozkładu substancji (katabolizmu) lub syntezy związków (anabolizmu) w komórkach.
W diagnostyce medycznej oznaczanie metabolitów ma kluczowe znaczenie. Badanie poziomów metabolitów w płynach ustrojowych (krew, mocz, płyn mózgowo-rdzeniowy) dostarcza informacji o stanie zdrowia pacjenta, funkcjonowaniu narządów i obecności chorób metabolicznych. Przykładowo, podwyższony poziom glukozy we krwi może wskazywać na cukrzycę, a obecność określonych metabolitów w moczu może świadczyć o chorobach wątroby czy nerek.
Metabolity dzielimy na pierwotne (powstające bezpośrednio w szlakach metabolicznych) i wtórne (będące wynikiem dalszych przemian). W farmakologii szczególnie istotne są metabolity leków, które mogą wykazywać działanie farmakologiczne (metabolity aktywne) lub być nieaktywne. Wiedza o metabolitach leków jest kluczowa przy ustalaniu dawkowania, przewidywaniu interakcji lekowych i dostosowywaniu terapii do indywidualnych potrzeb pacjenta.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Acesan 30 mg
Podczas terapii kwasem acetylosalicylowym (Acesan 30 mg) u kobiet w wieku rozrodczym należy szczególnie uwzględnić potencjalne ryzyko dla ciąży. Kwas acetylosalicylowy, jako inhibitor syntezy prostaglandyn, może zwiększać ryzyko poronienia oraz wystąpienia wad wrodzonych, w tym wad sercowo-naczyniowych, których częstość wzrasta z mniej niż 1% do około 1,5%. Ryzyko to jest zależne od dawki i czasu trwania terapii. W badaniach na zwierzętach wykazano zwiększone ryzyko obumarcia zapłodnionego jaja, zarodka i płodu oraz występowania wad rozwojowych. Stosowanie leku w pierwszym i drugim trymestrze ciąży jest dopuszczalne jedynie w sytuacjach bezwzględnej konieczności, przy minimalnej dawce i czasie terapii oraz pod ścisłym nadzorem lekarskim i monitorowaniu stanu płodu.
dysfagia, działanie antyagregacyjne, inhibitor syntezy prostaglandyn, kwas acetylosalicylowy, małowodzie, metabolit, nadciśnienie płucne, niewydolność nerek, organogeneza, prostaglandyna, przewód tętniczy, salicylan, wada sercowo-naczyniowa, wada wrodzona, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności skurczowej macicy, zaburzenie hemostazy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Cardura XL 8 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa doksazosyny obejmują długoterminowe testy karcynogenności, mutagenności oraz wpływu na płodność. W badaniach karcynogenności na szczurach i myszach stosowano maksymalne tolerowane dawki odpowiednio 40 mg/kg mc./dobę i 120 mg/kg mc./dobę przez okres do 24 miesięcy, co odpowiada ekspozycji AUC 8- i 4-krotnie wyższej niż u ludzi przy dawce 16 mg/dobę. Nie wykazano działania rakotwórczego ani mutagennego, potwierdzonego na poziomie chromosomalnym i subchromosomalnym. W badaniach na szczurach samcach zaobserwowano odwracalne zmniejszenie płodności przy dawce 20 mg/kg mc./dobę (4-krotność ekspozycji AUC przy dawce 12 mg/dobę u ludzi), natomiast dawki 5 i 10 mg/kg mc./dobę nie wpływały na płodność. Nie stwierdzono wpływu na płodność u ludzi.
badanie farmakokinetyczne, badanie mutagenności, badanie teratogenności, Cardura XL, dawka terapeutyczna, doksazosyna, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, ekspozycja AUC, ekspozycja ogólnoustrojowa, karcynogeneza, karcynogenność, metabolit, płodność męska, płodność samców, poziom chromosomalny, poziom subchromosomalny, profil bezpieczeństwa, przenikanie do mleka, przeżywalność płodu, wpływ na płodność - Leksykon substancji czynnych
Nebiwolol – Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Nebiwolol, selektywny beta1-adrenolityk o właściwościach naczyniorozszerzających, jest stosowany w leczeniu nadciśnienia tętniczego oraz przewlekłej niewydolności serca. W okresie ciąży lek ten może powodować istotne powikłania, takie jak opóźnienie wzrostu wewnątrzmacicznego, obumarcie płodu, poronienie oraz przedwczesny poród, co wynika z jego działania na zmniejszenie przepływu krwi przez łożysko. U noworodków matek leczonych nebiwololem obserwuje się ryzyko hipoglikemii i bradykardii, zwłaszcza w pierwszych 72 godzinach po porodzie, co wymaga intensywnej obserwacji. Badania przedkliniczne nie wykazały wpływu na płodność przy dawkach terapeutycznych, jednak dane kliniczne dotyczące wpływu na płodność u ludzi są niewystarczające. W trakcie ciąży stosowanie nebiwololu jest dopuszczalne jedynie w sytuacjach bezwzględnej konieczności, z regularnym monitorowaniem przepływu maciczno-łożyskowego oraz rozwoju płodu.
antykoncepcja, beta-adrenolityk, bradykardia, czynność serca, glukoza we krwi, hipoglikemia, karmienie sztuczne, lek beta-adrenolityczny, metabolit, nadciśnienie tętnicze, nebiwolol, obumarcie wewnątrzmaciczne płodu, płodność, poród przedwczesny, poronienie, przepływ łożyskowy, przepływ maciczno-łożyskowy, przewlekła niewydolność serca, receptor beta-adrenergiczny, terapia hipotensyjna, wzrost wewnątrzmaciczny płodu, związek lipofilny - Leksykon substancji czynnych
Mykafungina – Właściwości farmakokinetyczne
Mykafungina wykazuje liniowy i przewidywalny profil farmakokinetyczny w dawkach terapeutycznych od 12,5 mg do 200 mg oraz od 3 mg/kg mc. do 8 mg/kg mc., bez tendencji do kumulacji, osiągając stan stacjonarny po 4-5 dniach stosowania. Po podaniu dożylnym obserwuje się dwufazową eliminację, z wysokim (>99%) wiązaniem z albuminami, niezależnym od stężenia w zakresie 10-100 μg/ml. Objętość dystrybucji w stanie stacjonarnym wynosi około 18-19 litrów, co wskazuje na dobrą penetrację do tkanek. Metabolizm zachodzi głównie poza szlakiem CYP3A, a metabolity M-1, M-2 i M-5 występują w osoczu w śladowych ilościach, przy czym M-5 stanowi 6,5% dawki. Okres półtrwania wynosi 10-17 godzin, a klirens 0,15-0,3 ml/min/kg, niezależnie od dawki. Eliminacja odbywa się głównie drogą pozanerkową, z wydalaniem 11,6% dawki w moczu i 71% w kale. U dzieci AUC jest proporcjonalne do dawki (0,5-4,0 mg/kg), a klirens jest wyższy niż u dorosłych, szczególnie u niemowląt poniżej 4 miesięcy (2,6 razy wyższy). Dawkowanie 10 mg/kg u niemowląt poniżej 4 miesięcy jest rekomendowane dla leczenia zakażeń OUN, przy minimalnym AUC 170 μg*godz./L dla maksymalnej eradykacji Candida.
albumina, badania PK/PD, Candida, ciężka niewydolność wątroby, eliminacja mykafunginy, enzym CYP3A, eradykacja grzyba, filtracja kłębuszkowa, GFR, izotop radioaktywny, metabolit, mykafungina, objętość dystrybucji, okres półtrwania, ośrodkowy układ nerwowy, pochodna katecholowa, podanie dożylne, pole pod krzywą, profil farmakokinetyczny, stan stacjonarny, wiązanie z białkami osocza, wlew dożylny, wskaźnik Child-Pugh, zakażenie OUN - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Gyno-Pevaryl 50 50 mg
Azotan ekonazolu w dawce 50 mg, podawany dopochwowo w formie globulek Gyno-Pevaryl 50, charakteryzuje się niskim wchłanianiem systemowym na poziomie 5-7% podanej dawki, co przekłada się na maksymalne stężenie w osoczu około 15 ng/ml osiągane w ciągu 1-2 dni (Tmax). Substancja czynna oraz jej metabolity wykazują wysokie (>98%) wiązanie z białkami osocza, co wpływa na ich biodostępność i dystrybucję tkankową. Taki profil farmakokinetyczny sprzyja utrzymaniu wysokiego stężenia lokalnego w obrębie pochwy, minimalizując jednocześnie ryzyko działań niepożądanych o charakterze ogólnoustrojowym.
aktywność biologiczna, azotan ekonazolu, biodostępność leku, czas osiągnięcia stężenia maksymalnego, deaminacja, działanie niepożądane, działanie przeciwgrzybicze, efekt przeciwgrzybiczny, filtracja nerkowa, globulki dopochwowe, lipofilność, metabolit, metabolity rozpuszczalne w wodzie, O-dealkilacja, podanie dopochwowe, przemiany metaboliczne, stężenie w osoczu, układ żółciowy, utlenianie, wchłanianie systemowe, wiązanie z białkami osocza, wydalanie z organizmu - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Fibrovein 3% (30 mg/ml)
Produkt leczniczy Fibrovein, zawierający sodu tetradecylu siarczan w stężeniach 0,2% (2 mg/ml), 0,5% (5 mg/ml), 1% (10 mg/ml) oraz 3% (30 mg/ml), nie posiada wystarczających danych klinicznych dotyczących bezpieczeństwa stosowania u kobiet w ciąży. Badania na zwierzętach nie dostarczają jednoznacznych informacji o toksycznym wpływie na reprodukcję, co uniemożliwia ocenę ryzyka dla płodu. Zaleca się, aby leczenie Fibroveinem było przeprowadzane po porodzie, a w wyjątkowych sytuacjach u ciężarnych – tylko gdy korzyści terapeutyczne zdecydowanie przewyższają potencjalne ryzyko, po dokładnej analizie i dokumentacji. Produkt zawiera również substancje pomocnicze, takie jak alkohol benzylowy (20 mg/ml), sód (od około 1,1 mg/ml do 3,1 mg/ml w zależności od stężenia) oraz potas (0,3 mg/ml), które mogą mieć znaczenie kliniczne w kontekście ciąży i karmienia piersią.
- Leksykon leków
Przeciwwskazania – Etraga 25 mg/ml
Azacytydyna w postaci proszku do sporządzania zawiesiny do wstrzykiwań (Etraga) o stężeniu 25 mg/ml jest przeciwwskazana u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną lub substancje pomocnicze, a także u osób z zaawansowanymi nowotworami złośliwymi wątroby ze względu na ryzyko nasilenia hepatotoksyczności. Ponadto, lek nie powinien być stosowany u kobiet karmiących piersią z uwagi na potencjalne przenikanie azacytydyny do mleka matki i ryzyko działań niepożądanych u dziecka. Preparat dostępny jest w fiolkach zawierających 100 mg lub 150 mg substancji czynnej, a przeciwwskazania dotyczą obu dawek.
analog nukleozydu, azacytydyna, hematolog, hepatotoksyczność, karmienie piersią, metabolit, nadwrażliwość, nadwrażliwość na azacytydynę, nowotwór złośliwy wątroby, objaw skórny, onkolog kliniczny, proszek liofilizowany, reakcja anafilaktyczna, rekonstytucja, uszkodzenie wątroby, zawiesina do wstrzykiwań - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Metocard ZK 47,5 mg
Metocard ZK to preparat zawierający metoprololu bursztynian w formie tabletek o przedłużonym uwalnianiu, dostępny w dawkach 23,75 mg, 47,5 mg oraz 95 mg, odpowiadających 25 mg, 50 mg i 100 mg metoprololu winianu. Tabletki zawierają peletki z kontrolowanym uwalnianiem, które zapewniają ciągłe uwalnianie leku przez około 20 godzin, umożliwiając dawkowanie raz na dobę. Metoprolol charakteryzuje się całkowitym wchłanianiem po podaniu doustnym, jednak biodostępność wynosi około 50% z powodu efektu pierwszego przejścia przez wątrobę. Biodostępność tabletek o przedłużonym uwalnianiu jest o 20-30% niższa niż tradycyjnych, lecz AUC pozostaje niezmienione, co wskazuje na brak klinicznie istotnej różnicy. Wiązanie z białkami osocza jest niskie (5-10%). Metabolizm zachodzi głównie przez CYP2D6, z istotnym wpływem polimorfizmu genetycznego, co skutkuje zmiennością farmakokinetyczną, zwłaszcza u wolnych metabolizerów (7-8% populacji). Okres półtrwania wynosi średnio 3,5 godziny (zakres 1-9 godzin), a całkowity klirens około 1 l/min.
AUC, biodostępność, biotransformacja wątrobowa, całkowity klirens, CYP2D6, cytochrom P450 2D6, dawkowanie raz na dobę, działanie beta-adrenolityczne, efekt pierwszego przejścia, filtracja kłębkowa, klirens pozorny, marskość wątroby, metabolit, metoprololu bursztynian, okres półtrwania, otoczka polimerowa, peletki o kontrolowanym uwalnianiu, pole pod krzywą stężenia leku, polimorfizm genetyczny, szybki metabolizer, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, wolny metabolizer, wydalanie leku, zespolenie wrotno-żylne - Leksykon substancji czynnych
Biwalirudyna – Właściwości farmakokinetyczne
Biwalirudyna, stosowana głównie u pacjentów poddawanych przezskórnej interwencji wieńcowej oraz z ostrym zespołem wieńcowym (ACS), charakteryzuje się liniowym profilem farmakokinetycznym z natychmiastową i całkowitą biodostępnością po dożylnym podaniu. Stały wlew dożylny z szybkością 2,5 mg/kg/h prowadzi do osiągnięcia stężenia w stanie stacjonarnym około 12,4 μg/ml. Lek wykazuje niewielką objętość dystrybucji (0,1 l/kg), brak wiązania z białkami osocza poza trombiną oraz brak wiązania z erytrocytami, co minimalizuje ryzyko interakcji lekowych. Biwalirudyna jest metabolizowana przez proteazy, w tym trombinę, a około 20% dawki jest wydalane przez nerki w formie niezmienionej. Eliminacja przebiega zgodnie z kinetyką pierwszego rzędu, a okres półtrwania u pacjentów z prawidłową funkcją nerek wynosi 25 ± 12 minut, przy klirensie około 3,4 ± 0,5 ml/min/kg.
biodostępność, cytochrom P-450, czynność nerek, erytrocyt, farmakodynamika, farmakokinetyka, katabolizm, kinetyka pierwszego rzędu, klirens, lek przeciwzakrzepowy, metabolit, model dwukompartmentowy, objętość dystrybucji, okres półtrwania, osmolalność, ostry zespół wieńcowy, parametr farmakokinetyczny, proteazy, przesączanie kłębuszkowe, przezskórna interwencja wieńcowa, stan stacjonarny, stężenie leku, trombina, wiązanie z białkami osocza, zaburzenie czynności wątroby - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Ursofalk 250 mg
Kwas ursodeoksycholowy (UDCA), będący składnikiem Ursofalku, charakteryzuje się wysoką biodostępnością po podaniu doustnym, z wchłanianiem na poziomie 60-80% dawki. Wchłanianie odbywa się zarówno przez transport bierny w jelicie czczym i górnym odcinku jelita krętego, jak i transport czynny w jego dystalnej części. Po absorpcji UDCA podlega intensywnemu metabolizmowi pierwszego przejścia w wątrobie, gdzie około 60% ulega metabolizacji i niemal całkowitemu sprzęganiu z glicyną i tauryną, a następnie jest wydzielany do żółci. Hydrofilny charakter UDCA sprzyja jego kumulacji w żółci, co prowadzi do zmniejszenia stężenia bardziej lipofilnych kwasów żółciowych, co jest kluczowe dla jego działania terapeutycznego. Okres półtrwania biologicznego wynosi od 3,5 do 5,8 dni, co umożliwia utrzymanie stabilnych stężeń terapeutycznych przy odpowiednim schemacie dawkowania.
forma sprzężona, hepatotoksyczność, hydrofilność, jelito czcze, jelito kręte, kumulacja w żółci, kwas 7-ketolitocholowy, kwas litocholowy, kwas ursodeoksycholowy, metabolit, metabolizm bakteryjny, metabolizm pierwszego przejścia, okres półtrwania biologicznego, sprzęganie z aminokwasami, transport bierny, transport czynny, uszkodzenie miąższu wątroby, zaburzenie czynności wątroby - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Ximve 20 mg
Symwastatyna, zawarta w leku Ximve, jest przeciwwskazana u kobiet w ciąży oraz karmiących piersią ze względu na brak kontrolowanych badań potwierdzających bezpieczeństwo oraz teoretyczne ryzyko zaburzenia biosyntezy cholesterolu u płodu, co może prowadzić do wad rozwojowych. Dane epidemiologiczne wskazują na rzadkie przypadki wad wrodzonych, jednak analiza około 200 kobiet stosujących inhibitory reduktazy HMG-CoA w pierwszym trymestrze nie wykazała istotnego wzrostu ryzyka. W praktyce klinicznej kluczowe jest poinformowanie pacjentek o konieczności odstawienia leku w przypadku planowania ciąży, podejrzenia lub potwierdzenia ciąży oraz o obowiązku stosowania skutecznej antykoncepcji podczas terapii. W przypadku stwierdzenia ciąży leczenie należy natychmiast przerwać, podkreślając, że krótkotrwałe przerwanie terapii hipolipemizującej ma niewielki wpływ na długoterminowe efekty leczenia pierwotnej hipercholesterolemii.
- Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Dasatinib Stada 50 mg
Dazatynib wykazuje szybkie wchłanianie po podaniu doustnym, osiągając maksymalne stężenie w osoczu (Cmax) w czasie 0,5-3 godzin u dorosłych oraz 0,5-6 godzin u dzieci i młodzieży. Ekspozycja ogólnoustrojowa (AUC) jest proporcjonalna do dawki w zakresie 25-120 mg podawanych dwa razy na dobę u dorosłych oraz 50-120 mg/m² u populacji pediatrycznej. Okres półtrwania (t1/2) wynosi średnio 5-6 godzin u dorosłych i 2-5 godzin u dzieci. Dazatynib charakteryzuje się dużą pozorną objętością dystrybucji (średnio 2505 l, CV% 93%) oraz wysokim wiązaniem z białkami osocza (~96%). Metabolizm leku odbywa się głównie przez enzym CYP3A4, co ma istotne znaczenie dla potencjalnych interakcji lekowych. Wydalanie następuje głównie z kałem (85% dawki, głównie metabolity), natomiast wydalanie z moczem jest znikome (4% dawki). Spożycie posiłków, zarówno bogatotłuszczowych, jak i ubogotłuszczowych, powoduje wzrost AUC o 14-21%, jednak zmiany te nie są klinicznie istotne.
AUC, białka osocza, Cmax, CYP3A4, dawka referencyjna, dazatynib, ekspozycja ogólnoustrojowa, farmakokinetyka populacyjna, interakcja lekowa, klirens, metabolit, metabolizm leku, objętość dystrybucji, okres półtrwania, posiłek bogatotłuszczowy, T1/2, Tmax, wiązanie z białkami, wydalanie z kałem, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zawiesina doustna - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Flegamax 50 mg/ml
Flegamax w postaci roztworu doustnego zawiera 50 mg/ml karbocysteiny i charakteryzuje się szybkim wchłanianiem z przewodu pokarmowego, z osiągnięciem maksymalnego stężenia w osoczu (Tmax) w ciągu 2 godzin od podania. Karbocysteina podlega trzem głównym szlakom metabolicznym: acetylacji, dekarboksylacji oraz sulfooksylacji, co prowadzi do powstania metabolitów eliminowanych głównie przez nerki. Okres półtrwania (T1/2) karbocysteiny wynosi około 2 godzin, co determinuje częstotliwość dawkowania leku.
- Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Aurodisc (50 mcg + 250 mcg)/dawkę
Produkt leczniczy Aurodisc zawiera salmeterol (w postaci ksynafonianu) oraz flutykazonu propionian w dawkach 50 µg + 100 µg lub 50 µg + 250 µg na dawkę w formie proszku do inhalacji. W przypadku kobiet w wieku rozrodczym brak jest danych wskazujących na negatywny wpływ na płodność, co potwierdzają badania na modelach zwierzęcych. Dane kliniczne obejmujące ponad 1000 kobiet w ciąży nie wykazały teratogenności ani szkodliwego wpływu na płód i noworodka. Jednakże, ze względu na potencjalne ryzyko wynikające z działania agonistów receptorów β2-adrenergicznych i glikokortykosteroidów w badaniach na zwierzętach, konieczna jest indywidualna ocena stosunku korzyści do ryzyka. U kobiet ciężarnych zaleca się stosowanie najmniejszej skutecznej dawki flutykazonu propionianu, z regularnym monitorowaniem stanu klinicznego i dostosowywaniem dawkowania w celu minimalizacji ekspozycji płodu przy zachowaniu kontroli astmy.
- Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Ibumax Forte 600 mg 600 mg
Ibuprofen, jako inhibitor syntezy prostaglandyn, może negatywnie wpływać na płodność oraz przebieg ciąży, zwiększając ryzyko poronienia i wad rozwojowych serca oraz przewodu pokarmowego u płodu, szczególnie przy stosowaniu we wczesnym okresie ciąży. Ryzyko wystąpienia wad układu sercowo-naczyniowego wzrasta z mniej niż 1% do około 1,5%, a jego nasilenie koreluje z dawką i czasem terapii. W pierwszym i drugim trymestrze ibuprofen powinien być stosowany wyłącznie w sytuacjach bezwzględnej konieczności, w najmniejszej skutecznej dawce i przez możliwie najkrótszy czas. Od 20. tygodnia ciąży stosowanie leku może prowadzić do małowodzia i zwężenia przewodu tętniczego u płodu, dlatego zaleca się monitorowanie tych parametrów i natychmiastowe odstawienie leku w przypadku ich wystąpienia.
drugi trymestr ciąży, działanie przeciwpłytkowe, faza poimplantacyjna, faza przedimplantacyjna, hamowanie czynności skurczowej macicy, ibuprofen, inhibitor syntezy prostaglandyn, małowodzie, metabolit, nadciśnienie płucne, niepłodność, organogeneza płodu, pierwszy trymestr ciąży, poronienie, trzeci trymestr ciąży, wada rozwojowa serca, wada układu krążenia, wada układu sercowo-naczyniowego, zaburzenie czynności nerek płodu, zwężenie przewodu tętniczego - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Allospes 100 mg
Allopurynol, substancja czynna leku Allospes, charakteryzuje się wysoką biodostępnością (67-90%) i szybkim wchłanianiem po podaniu doustnym, osiągając maksymalne stężenie w osoczu (Cmax) około 1,5 godziny po podaniu. Jego okres półtrwania wynosi 0,5-1,5 godziny, co skutkuje szybkim spadkiem stężenia w osoczu. Głównym metabolitem jest oksypurynol, którego Cmax pojawia się po 3-5 godzinach i utrzymuje się znacznie dłużej (okres półtrwania 13-30 godzin). Oksypurynol osiąga stężenia w stanie stacjonarnym 5-10 mg/l przy dawce 300 mg/dobę i jest wydalany głównie przez nerki w formie niezmienionej, podczas gdy allopurynol jest metabolizowany i mniej niż 10% dawki wydalane jest w moczu w postaci niezmienionej. Około 20% dawki allopurynolu jest wydalane z kałem. Minimalne wiązanie allopurynolu z białkami osocza oraz objętość dystrybucji około 1,6 l/kg wskazują na intensywny wychwyt leku przez tkanki, zwłaszcza wątrobę i błonę śluzową jelit, gdzie znajduje się oksydaza ksantynowa – główny cel terapeutyczny leku.
allopurynol, biodostępność, faza eliminacji, górny odcinek przewodu pokarmowego, klirens kreatyniny, metabolit, objętość dystrybucji, okres półtrwania, oksydaza aldehydowa, oksydaza ksantynowa, oksypurynol, pacjent geriatryczny, rybozyd allopurynolu, rybozyd oksypurynolu, schemat dawkowania, stan stacjonarny, stężenie w osoczu, substancja czynna, wchłanianie zwrotne w kanalikach nerkowych, wiązanie z białkami osocza, właściwości farmakokinetyczne, zaburzenie czynności nerek - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Diane – 35 2 mg + 0,035 mg
Produkt leczniczy Diane-35 zawiera cyproteronu octan (2 mg) oraz etynyloestradiol (0,035 mg), które po podaniu doustnym wykazują szybkie i efektywne wchłanianie. Cyproteronu octan osiąga maksymalne stężenie 15 ng/ml po 1,6 godzinach, z wysoką dostępnością biologiczną około 88%, wiążąc się głównie z albuminami osocza (96-96,5%). Jego objętość dystrybucji wynosi 986 ± 437 l, a klirens 3,6 ml/min/kg masy ciała. Eliminacja przebiega dwufazowo z okresami półtrwania 0,8 godziny i 2,3-3,3 dni, a metabolity wydalane są głównie z żółcią (2/3) i moczem (1/3). W stanie stacjonarnym stężenie cyproteronu octanu wzrasta około 2,5-krotnie.
albumina osocza, aromatyczna hydroksylacja, cyproteronu octan, dostępność biologiczna, dystrybucja leku, efekt pierwszego przejścia, eliminacja leku, enzym CYP3A4, etynyloestradiol, inhibitor cytochromu P450, izoenzymy cytochromu P450, klirens, metabolit, metabolizm leku, objętość dystrybucji, okres półtrwania, SHBG, stan stacjonarny, wchłanianie leku - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Mezavant 1200 mg
Mezavant, zawierający mesalazynę (5-ASA) w dawce 1200 mg w formie tabletek dojelitowych o przedłużonym uwalnianiu, wykazuje specyficzne właściwości farmakokinetyczne. Po podaniu pojedynczej dawki 1,2 g mesalazyna szybko przechodzi przez górny odcinek przewodu pokarmowego i jest uwalniana w okrężnicy, gdzie działa miejscowo. Całkowite wchłanianie wynosi około 21-22% dawki, a maksymalne stężenie w osoczu (Cmax) osiągane jest po 9-12 godzinach. Ekspozycja ogólnoustrojowa (AUC) jest proporcjonalna do dawki w zakresie 1,2-4,8 g, jednak wzrost Cmax przy dawce 4,8 g jest mniejszy niż proporcjonalny. Wchłanianie i eliminacja mesalazyny wykazują dużą zmienność międzyosobniczą, a okres półtrwania wynosi średnio 7-9 godzin dla mesalazyny i 8-12 godzin dla jej nieaktywnego metabolitu, kwasu N-acetylo-5-aminosalicylowego (N-Ac-5-ASA). Podanie leku z wysokotłuszczowym posiłkiem opóźnia wchłanianie, ale zwiększa ekspozycję ogólnoustrojową (Cmax o 91%, AUC o 16%).
AUC, dystrybucja leku, ekspozycja ogólnoustrojowa, eliminacja leku, klirens kreatyniny, klirens leku, klirens nerkowy, kwas N-acetylo-5-aminosalicylowy, mesalazyna, metabolit, metabolizm, N-acetylotransferaza-1, okres półtrwania, przedłużone uwalnianie, reakcja nefrotoksyczna, scyntygrafia, stan stacjonarny, stężenie osoczowe, tabletka dojelitowa, wiązanie z białkami osocza, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Penester 5 mg
Farmakokinetyka finasterydu w dawce 5 mg (Penester) charakteryzuje się wysoką dostępnością biologiczną około 80% po podaniu doustnym, bez wpływu pokarmu na wchłanianie. Maksymalne stężenie w osoczu (Cmax) osiągane jest po 2 godzinach, a pełne wchłanianie kończy się po 6-8 godzinach. Lek wykazuje wysoki stopień wiązania z białkami osocza (~93%), klirens osoczowy wynosi około 165 ml/min, a objętość dystrybucji około 76 l. Przy standardowej dawce 5 mg/dobę stężenie finasterydu w osoczu stabilizuje się na poziomie 8-10 ng/ml. Finasteryd przenika do płynu mózgowo-rdzeniowego oraz osocza nasienia, jednak bez istotnej kumulacji w tych płynach. Metabolizm zachodzi w wątrobie, gdzie powstają dwa metabolity o znacznie niższej aktywności hamującej 5-alfa-reduktazę.
5-alfa reduktaza, biodostępność, biotransformacja w wątrobie, dostępność biologiczna, dystrybucja leku, eliminacja leku, farmakokinetyka, farmakokinetyka finasterydu, farmakokinetyka leku, finasteryd, klirens kreatyniny, klirens osoczowy, metabolit, metabolizm oksydacyjny, niewydolność nerek, objętość dystrybucji, okres półtrwania, osocze nasienia, pacjent niedializowany, płyn mózgowo-rdzeniowy, stężenie w osoczu, wchłanianie leku, wiązanie z białkami osocza, wydalanie z kałem, wydalanie z moczem - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Monkasta 5 mg
Stosowanie montelukastu (Monkasta 5 mg) u kobiet w ciąży i karmiących piersią wymaga szczegółowej oceny korzyści i ryzyka. Badania przedkliniczne na zwierzętach nie wykazały teratogennego działania, a dane kliniczne z prospektywnych i retrospektywnych badań kohortowych nie wskazują na zwiększone ryzyko poważnych wad wrodzonych. Jednakże ograniczenia metodologiczne tych badań, takie jak mała liczebność próby i retrospektywne zbieranie danych, nakazują ostrożność. Montelukast powinien być stosowany w ciąży wyłącznie, gdy jest to bezwzględnie konieczne, po indywidualnej ocenie stanu klinicznego pacjentki, nasilenia objawów oraz dostępności alternatywnych terapii. Warto również zwrócić uwagę, że każda tabletka zawiera 5 mg montelukastu sodowego oraz 1,5 mg aspartamu, co jest istotne u pacjentek z fenyloketonurią.
- Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Grofibrat 100 mg
Fenofibrat, substancja czynna Grofibratu (100 mg, kapsułki twarde), wymaga ostrożności w stosowaniu u kobiet w wieku rozrodczym, w ciąży oraz karmiących piersią. Dane dotyczące bezpieczeństwa fenofibratu w ciąży są ograniczone, a badania przedkliniczne wykazały brak działania teratogennego, lecz obecność embriotoksyczności przy dawkach toksycznych dla matki. W związku z tym stosowanie fenofibratu u kobiet ciężarnych powinno być rozważane jedynie wtedy, gdy korzyści terapeutyczne przewyższają potencjalne ryzyko dla płodu. Brak jest danych dotyczących przenikania fenofibratu do mleka kobiecego, co stanowi przeciwwskazanie do stosowania leku u matek karmiących piersią ze względu na możliwe niekorzystne efekty u niemowląt.
antykoncepcja, działanie embriotoksyczne, działanie niepożądane, działanie teratogenne, embriotoksyczność, farmakoterapia, fenofibrat, Grofibrat, kapsułka twarda, karmienie piersią, mechanizm metaboliczny, mechanizm wydalniczy, metabolit, metabolit w mleku, opcja terapeutyczna, płodność, profil bezpieczeństwa, przeciwwskazanie, przenikanie leku, stosunek korzyści do ryzyka, substancja czynna, toksyczność matczyna, wiek rozrodczy, zaburzenie lipidowe - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Metizol 5 mg
Metizol, zawierający tiamazol, wykazuje szybkie i efektywne wchłanianie po podaniu doustnym, z maksymalnym stężeniem we krwi osiąganym w ciągu 30-60 minut (około 1,184 µg/ml przy dawce 60 mg) oraz wysoką biodostępnością na poziomie 93%. Lek charakteryzuje się umiarkowaną objętością dystrybucji (0,6 l/kg masy ciała) i praktycznie brakiem wiązania z białkami osocza, co zwiększa dostępność farmakologiczną substancji czynnej. Tiamazol kumuluje się aktywnie w gruczole tarczowym, co jest kluczowe dla jego działania przeciwtarczycowego. Metabolizm zachodzi głównie w wątrobie, a eliminacja odbywa się przez nerki, z okresem półtrwania wynoszącym 5-6 godzin, co determinuje schemat dawkowania.
białko osocza, biodostępność, choroba tarczycy, działanie farmakologiczne, eliminacja leku, gruczoł tarczowy, hormon tarczycy, metabolit, metabolizm wątrobowy, Metizol, nadczynność tarczycy, objętość dystrybucji, okres półtrwania, parametr farmakokinetyczny, stężenie maksymalne, stężenie terapeutyczne, tiamazol, trójjodotyronina, tyroksyna, wchłanianie z przewodu pokarmowego - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Bosutinib Stada 100 mg
Bosutynib, stosowany w leczeniu przewlekłej białaczki szpikowej z chromosomem Philadelphia (Ph+), charakteryzuje się specyficznym profilem farmakokinetycznym. Po podaniu doustnym dawki 400 mg podczas posiłku osiąga się średnie Cmax 145 ng/ml (CV% = 14%) oraz AUCss 2700 ng•h/ml (CV% = 16%), natomiast dawka 500 mg daje Cmax 200 ng/ml (CV% = 6%) i AUCss 3640 ng•h/ml (CV% = 12%). Tmax wynosi około 6 godzin, a okres półtrwania (t1/2) to średnio 35,5 godziny (CV% = 24%). Biodostępność leku wynosi około 34% i jest istotnie zwiększana przez podanie podczas posiłku (wzrost Cmax o 1,8-krotność i AUC o 1,7-krotność). Bosutynib wykazuje liniową farmakokinetykę w zakresie dawek 200-600 mg, a jego rozpuszczalność i wchłanianie są zależne od pH żołądka, co ma znaczenie przy stosowaniu leków zmieniających pH. Lek wiąże się silnie z białkami osocza (94-96%) i ulega intensywnemu metabolizmowi wątrobowemu głównie przez CYP3A4, z metabolitami o ≤5% aktywności biologicznej związku macierzystego. Objętość dystrybucji jest wysoka (średnio 2331 L), co wskazuje na szeroką dystrybucję do tkanek pozanaczyniowych.
analiza farmakokinetyczna, biodostępność, bosutynib, CYP3A4, cytochrom P450, ekspozycja na lek, farmakokinetyka liniowa, guz lity złośliwy, ketokonazol, klasyfikacja Childa-Pugha, klirens kreatyniny, metabolit, metabolizm wątrobowy, objętość dystrybucji, okres półtrwania leku, parametr farmakokinetyczny, przewlekła białaczka szpikowa Ph+, rozpuszczalność leku, ryfampicyna, stężenie w osoczu, wchłanianie z przewodu pokarmowego, wiązanie z białkami osocza, współczynnik zmienności, wzór Cockcrofta-Gaulta, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Olanzapine APC 5 mg
Olanzapina w formie tabletek ulegających rozpadowi w jamie ustnej jest biorównoważna z tabletkami powlekanymi, co umożliwia ich zamienność kliniczną. Lek charakteryzuje się dobrym wchłanianiem doustnym, osiągając maksymalne stężenia w osoczu po 5-8 godzinach, niezależnie od obecności pokarmu. Olanzapina wiąże się w około 93% z białkami osocza, głównie albuminami i α1-kwaśną glikoproteiną, co wpływa na jej dystrybucję i potencjalne interakcje lekowe. Metabolizm zachodzi głównie w wątrobie, z udziałem sprzęgania i utleniania, gdzie głównym metabolitem jest 10-N-glukuronid, nieprzenikający bariery krew-mózg. Cytochromy P450 (CYP1A2, CYP2D6) uczestniczą w powstawaniu metabolitów o znacznie mniejszej aktywności farmakologicznej, a aktywność terapeutyczna zależy głównie od niezmienionej olanzapiny.
albumina, alfa-1 kwaśna glikoproteina, bariera krew-mózg, biorównoważność, cytochrom P450, dysfagia, farmakokinetyka olanzapiny, faza eliminacji, indukcja enzymatyczna, izoforma CYP1A2, izoforma CYP2D6, klirens kreatyniny, klirens leku, marskość wątroby, metabolit, metabolizm leku, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, okres półtrwania, schizofrenia, skala Child-Pugh, stężenie maksymalne, tabletka olanzapiny, wchłanianie leku - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Axtil 2,5 mg
Axtil, zawierający ramipryl w dawkach 2,5 mg, 5 mg i 10 mg, charakteryzuje się szybkim wchłanianiem po podaniu doustnym, z maksymalnym stężeniem ramiprylu w osoczu osiąganym w ciągu 1 godziny oraz stopniem wchłaniania co najmniej 56%. Dostępność biologiczna aktywnego metabolitu ramiprylatu wynosi 45%, a jego maksymalne stężenie pojawia się po 2-4 godzinach. Ramiprylat osiąga stan stacjonarny około 4 dnia stosowania. Wiązanie z białkami surowicy wynosi 73% dla ramiprylu i 56% dla ramiprylatu. Metabolizm jest rozległy, z ramiprylatem jako głównym aktywnym inhibitorem ACE. Eliminacja ramiprylatu jest wieloetapowa, z efektywnym okresem półtrwania 13-17 godzin dla dawek 5-10 mg, a dłuższym dla dawek 1,25-2,5 mg, co wynika z nasycenia wiązania enzymatycznego. U pacjentów z niewydolnością nerek klirens ramiprylatu jest proporcjonalny do klirensu kreatyniny, co prowadzi do zwiększenia stężenia i wydłużenia eliminacji metabolitu. U chorych z zaburzeniami czynności wątroby obserwuje się spowolnienie metabolizmu ramiprylu i wzrost jego stężenia, przy niezmienionym maksymalnym stężeniu ramiprylatu.
ACE, dostępność biologiczna, dystrybucja leku, ester diketopiperazyny, esteraza wątrobowa, farmakokinetyka, glukuronid, inhibitor konwertazy angiotensyny, kinetyka eliminacji, klirens, klirens kreatyniny, klirens nerkowy, kwas diketopiperazynowy, laktacja, metabolit, metabolit aktywny, nadciśnienie tętnicze, objętość dystrybucji, okres półtrwania, pacjent pediatryczny, przewód pokarmowy, ramipryl, ramiprylat, stan stacjonarny, stężenie maksymalne, substancja czynna, wiązanie z białkami, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Vidisic 2 mg/g
Vidisic, żel do oczu zawierający 2 mg/g karbomeru, wymaga szczególnej ostrożności przy stosowaniu u kobiet w ciąży, karmiących piersią oraz planujących potomstwo. Brak jest danych klinicznych dotyczących bezpieczeństwa stosowania u tych grup, a badania na modelach zwierzęcych nie wykazały toksyczności reprodukcyjnej, jednak ze względu na brak jednoznacznych dowodów zaleca się unikanie stosowania w okresie ciąży. Lekarz powinien dokładnie ocenić stosunek korzyści do ryzyka oraz poinformować pacjentkę o braku wystarczających danych, rozważyć alternatywne metody leczenia i monitorować ewentualne działania niepożądane.
- Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Ibuprom Regular 200 mg
Ibuprofen, jako inhibitor syntezy prostaglandyn, niesie ryzyko poważnych działań niepożądanych w ciąży, w tym zwiększonego ryzyka poronienia oraz wad wrodzonych serca i wytrzewienia, szczególnie przy stosowaniu we wczesnych trymestrach. Ryzyko wad układu krążenia wzrasta z wartości poniżej 1% do około 1,5%, zależnie od dawki i czasu terapii. W drugim trymestrze stosowanie ibuprofenu może prowadzić do małowodzia i zwężenia przewodu tętniczego, co wymaga monitorowania płodu, a w trzecim trymestrze lek jest przeciwwskazany ze względu na ryzyko toksycznego działania na płuca i serce płodu, zaburzeń czynności nerek oraz wydłużenia czasu krwawienia i hamowania czynności skurczowej macicy u matki. W przypadku konieczności stosowania ibuprofenu w I i II trymestrze zaleca się stosowanie najmniejszej skutecznej dawki przez możliwie najkrótszy czas.
czynność skurczowa macicy, działanie antyagregacyjne, ibuprofen, inhibitor cyklooksygenazy, inhibitor syntezy prostaglandyn, karmienie piersią, małowodzie, metabolit, nadciśnienie płucne, organogeneza, owulacja, poronienie, strata przedimplantacyjna, toksyczne działanie na płuca, trymestr ciąży, trzeci trymestr ciąży, wada układu sercowo-naczyniowego, wada wrodzona serca, wytrzewienie, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie płodności, zwężenie przewodu tętniczego - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Dimethyl fumarate Teva 120 mg
Fumaran dimetylu, substancja czynna leku Dimethyl fumarate Teva, wymaga szczególnej ostrożności u kobiet w wieku rozrodczym, zwłaszcza tych planujących ciążę, będących w ciąży lub karmiących piersią. Dane z rejestru ciąż obejmujące 289 przypadków ekspozycji na lek wskazują, że mediana czasu trwania ekspozycji wynosiła 4,6 tygodnia ciąży, a ekspozycja po 6. tygodniu była ograniczona (44 przypadki). Wczesna ekspozycja nie wykazała zwiększonego ryzyka wad wrodzonych ani toksyczności dla zarodka czy płodu w porównaniu z populacją ogólną, jednak ryzyko dłuższego narażenia lub ekspozycji w późniejszych etapach ciąży pozostaje nieznane. Ze względu na szkodliwy wpływ na reprodukcję wykazany w badaniach na zwierzętach, stosowanie fumaranu dimetylu w ciąży jest zalecane wyłącznie, gdy korzyści przewyższają potencjalne ryzyko i po dokładnej ocenie przez lekarza prowadzącego.
- Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Torvacard 40 40 mg
Atorwastatyna w dawce 40 mg (Torvacard 40) jest przeciwwskazana u kobiet w ciąży oraz podczas karmienia piersią ze względu na potencjalne ryzyko teratogenne i toksyczne dla płodu oraz niemowlęcia. Brak jest kontrolowanych badań klinicznych potwierdzających bezpieczeństwo stosowania atorwastatyny w ciąży, a dane z badań na zwierzętach wskazują na szkodliwy wpływ na reprodukcję. Mechanizm działania polega na hamowaniu reduktazy HMG-CoA, co prowadzi do obniżenia poziomu mewalonianu i cholesterolu, niezbędnych dla prawidłowego rozwoju płodu, co może skutkować wadami wrodzonymi i zaburzeniami rozwojowymi. W związku z tym, u kobiet w wieku rozrodczym konieczne jest stosowanie skutecznej antykoncepcji przez cały okres terapii, a w przypadku planowania ciąży lub jej podejrzenia, terapia powinna zostać natychmiast przerwana.
- Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Carvetrend 6,25 mg
Karwedylol, będący mieszaniną racemiczną, charakteryzuje się szybkim wchłanianiem po podaniu doustnym, osiągając maksymalne stężenie (Cmax) około 21 μg/l po 1,5 godziny (tmax) przy dawce 25 mg. Bezwzględna biodostępność wynosi około 25%, z wyraźną stereoselektywnością – biodostępność R-enancjomeru to 31%, a S-enancjomeru 15%. Lek wykazuje silne wiązanie z białkami osocza (~95%) oraz objętość dystrybucji 1,5-2 l/kg, zwiększoną u pacjentów z marskością wątroby. Metabolizm karwedylolu jest intensywny i stereoselektywny, głównie w wątrobie, z udziałem izoenzymów CYP2D6, CYP3A4, CYP2E1, CYP2C9 i CYP1A2. R-enancjomer metabolizowany jest głównie przez CYP2D6, a S-enancjomer przez CYP2D6 i CYP2C9. Wydalanie odbywa się głównie z żółcią (około 60% dawki w kale w ciągu 11 dni), natomiast wydalanie nerkowe stanowi około 16%, z mniej niż 2% leku wydalanego w postaci niezmienionej.
beta-adrenolityk, biodostępność biologiczna, błona dializacyjna, CYP2D6, cytochrom P450, enancjomer, glikoproteina p, karwedylol, klirens leku, krążenie jelitowo-wątrobowe, marskość wątroby, metabolit, metabolizm pierwszego przejścia, mieszanina racemiczna, nadciśnienie tętnicze, niewydolność serca, objętość dystrybucji, okres półtrwania, parametr farmakokinetyczny, pole pod krzywą, polimorfizm genetyczny, poor metabolizer, receptor adrenergiczny, receptor beta1-adrenergiczny, receptory beta-adrenergiczne, stereoselektywny metabolizm, stężenie w osoczu, wiązanie z białkami osocza, zależność farmakokinetyczno-farmakodynamiczna - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Regulon 0,03 mg + 0,15 mg
Produkt leczniczy Regulon, zawierający 0,03 mg etynyloestradiolu i 0,15 mg dezogestrelu, jest przeciwwskazany w okresie ciąży i należy natychmiast przerwać jego stosowanie po potwierdzeniu ciąży. Epidemiologiczne dane nie wskazują na zwiększone ryzyko wad wrodzonych ani działanie teratogenne przy niezamierzonym stosowaniu tego złożonego hormonalnego środka antykoncepcyjnego we wczesnej ciąży. Jednak ze względu na potencjalne ryzyko oraz brak korzyści, stosowanie Regulonu w ciąży jest niewskazane. W okresie poporodowym, przed ponownym wprowadzeniem antykoncepcji hormonalnej, konieczna jest indywidualna ocena ryzyka żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej, która jest podwyższona w tym czasie.
- Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Acitren 10 mg
Acytretyna, substancja czynna leku Acitren w kapsułkach 10 mg i 25 mg, charakteryzuje się średnią biodostępnością około 60% (zakres 36-95%), z maksymalnym stężeniem w osoczu osiąganym w 1-4 godziny po podaniu doustnym. Stan stacjonarny osiągany jest po około 7 dniach codziennego stosowania, przy stężeniu około 22 ng/ml po dawce 50 mg. Lek wykazuje wysoką lipofilność i silne wiązanie z białkami osocza (99,9%), co ogranicza dostępność farmakologicznie aktywnej formy. Metabolizm acytretyny przebiega głównie przez izomeryzację do cis-acytretyny oraz glukuronidację, a metabolity są wydalane w równych proporcjach przez nerki i z żółcią. Okres półtrwania acytretyny wynosi około 50 godzin (maksymalnie 96 godzin), a jej głównego metabolitu cis-acytretyny około 60 godzin (maksymalnie 123 godziny). Po zakończeniu terapii ponad 99% substancji jest eliminowane w ciągu 36 dni, a stężenia w osoczu spadają poniżej progu wykrywalności (<6 ng/ml).
acytretyna, antykoncepcja, bariera łożyskowa, białka osocza, biodostępność, cis-acytretyna, działanie teratogenne, etretynat, farmakokinetyka eliminacji, faza eliminacji, glukuronidacja, izomeryzacja, lipofilność, metabolit, okres półtrwania, produkt leczniczy, stężenie stacjonarne, stężenie w osoczu, teratogenność, wydalanie przez nerki, wydalanie z organizmu, wydalanie z żółcią - Leksykon substancji czynnych
Pazopanib – Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Dokumentacja kliniczna dotycząca stosowania pazopanibu u kobiet w ciąży jest ograniczona, a badania na modelach zwierzęcych wykazały toksyczność reprodukcyjną. Ze względu na potencjalne ryzyko dla płodu, pazopanib (w preparatach takich jak Pazopanib Accord, Pharmascience, STADA, Viatris, Zentiva) jest przeciwwskazany w ciąży, chyba że stan kliniczny pacjentki wymaga bezwzględnej terapii tym lekiem. Kobiety w wieku rozrodczym powinny stosować skuteczną antykoncepcję podczas leczenia oraz przez minimum 2 tygodnie po ostatniej dawce, aby uniknąć narażenia płodu na substancję czynną lub jej metabolity. Mężczyźni, w tym po wazektomii, powinni używać prezerwatyw podczas terapii i przez 2 tygodnie po jej zakończeniu, aby zapobiec ekspozycji partnerki na lek.
bezpieczeństwo stosowania leku, karmienie piersią, kobieta w wieku rozrodczym, metabolit, metoda antykoncepcji, ochrona płodności, okres laktacji, pazopanib, przenikanie do mleka kobiecego, środek antykoncepcyjny, terapia lekiem, toksyczność reprodukcyjna, wazektomia, wpływ na płodność, zagrożenie dla płodu - Leksykon substancji czynnych
Flawonoidy – Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Flawonoidy, obecne w preparatach takich jak Ginkgoherb (26,4-64,8 mg flawonoidów w przeliczeniu na glikozydy flawonowe), Ginkoflav Med (17,6-21,6 mg) oraz Tanakan (8,8-10 mg), wykazują istotny wpływ na układ krzepnięcia, co stanowi przeciwwskazanie do ich stosowania w okresie ciąży ze względu na ryzyko nasilenia krwawień. Preparat Liść Brzozy, zawierający około 43,5 mg flawonoidów w przeliczeniu na hiperozyd, również nie powinien być stosowany w ciąży z powodu braku danych dotyczących bezpieczeństwa. W badaniach przedklinicznych zaobserwowano potencjalny negatywny wpływ wyciągu z miłorzębu japońskiego na płodność samic myszy, co sugeruje konieczność ostrożności u pacjentek planujących ciążę. W przypadku Tanakanu, mimo braku jednoznacznych danych o wpływie na reprodukcję, zaleca się unikanie stosowania w ciąży.
agregacja płytek krwi, badanie przedkliniczne, flawonoid, ginkgo biloba, glikozyd flawonowy, hiperozyd, karmienie piersią, krwawienie, laktacja, metabolit, miłorząb dwuklapowy, miłorząb japoński, płodność, przenikanie do mleka matki, tendencja do krwawień, układ krzepnięcia, wyciąg z miłorzębu dwuklapowego, wyciąg z miłorzębu japońskiego, zaburzenia płodności - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Aliflusin 500 mg + 200 mg + 4 mg
Aliflusin, zawierający 500 mg paracetamolu, 200 mg kwasu askorbowego oraz 4 mg chlorofenaminy maleinianu w formie granulatu musującego, wymaga ostrożności przy stosowaniu u kobiet w wieku rozrodczym. Paracetamol i kwas askorbowy, mimo przenikania do mleka matki, nie wykazują udokumentowanej toksyczności dla płodu ani noworodków, jednak badania epidemiologiczne dotyczące wpływu paracetamolu na rozwój układu nerwowego płodu są niejednoznaczne. Chlorofenamina maleinian, stanowiąca przeciwwskazanie do stosowania w ciąży, jest głównym powodem, dla którego Aliflusin nie jest zalecany u kobiet ciężarnych. Ponadto, brak jest wystarczających danych dotyczących przenikania chlorofenaminy do mleka kobiecego, co skutkuje przeciwwskazaniem do stosowania leku podczas laktacji.
badanie epidemiologiczne, chlorofenaminy maleinian, ciąża, in utero, karmienie piersią, kwas askorbowy, maltodekstryna, metabolit, mleko kobiece, mleko matki, model zwierzęcy, paracetamol, produkt leczniczy, sacharoza, toksyczność płodowa, toksyczność reprodukcyjna, układ nerwowy, wada rozwojowa, wiek rozrodczy - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Movalis 10 mg/ml (15 mg/1,5 ml)
Meloksykam, podawany domięśniowo w dawce 15 mg (Movalis 15 mg/1,5 ml), charakteryzuje się niemal całkowitą biodostępnością (~100%) oraz maksymalnym stężeniem w osoczu (Cmax) wynoszącym 1,62-1,8 μg/ml osiąganym w ciągu 1-6 godzin. Lek silnie wiąże się z białkami osocza (99%, głównie albuminami) i wykazuje niewielką objętość dystrybucji około 11 litrów (zmienność 7-20%), która wzrasta do około 16 litrów przy wielokrotnym doustnym podawaniu w dawkach 7,5-15 mg. Meloksykam przenika do mazi stawowej, osiągając stężenia około połowy tych w osoczu. Farmakokinetyka leku jest liniowa w zakresie dawek terapeutycznych, a okres półtrwania wynosi 13-25 godzin niezależnie od drogi podania. Całkowity klirens osoczowy mieści się w zakresie 7-12 ml/min po pojedynczej dawce.
albumina, biotransformacja, całkowite wchłanianie, CYP 2C9, CYP 3A4, hydroksymetylomeloksykam, karboksymeloksykam, klirens osoczowy, liniowa farmakokinetyka, maksymalne stężenie w osoczu, maź stawowa, meloksykam, metabolit, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, objętość dystrybucji, okres półtrwania, peroksydaza, podanie domięśniowe, podanie doustne, podanie dożylne, pole pod krzywą stężenie-czas, roztwór do wstrzykiwań, schyłkowa niewydolność nerek, trudność w połykaniu, wiązanie z białkami osocza, względna biodostępność - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Inuprin Forte 100 mg/ml
Inozyna pranobeks, substancja czynna leku Inuprin Forte, jest kompleksowym związkiem inozyny oraz 4-acetamidobenzoesanu 2-hydroksypropylodimetyloamoniowego w stosunku molarnym 1:3, charakteryzującym się wysoką biodostępnością doustną (≥90%). Po podaniu doustnym u ludzi stężenia maksymalne w osoczu wynoszą 3,7 µg/ml dla N,N-dimetyloamino-2-propanolu (DIP) po 2 godzinach oraz 9,4 µg/ml dla kwasu p-acetamidobenzoesowego (PAcBA) po 1 godzinie. Metabolizm DIP prowadzi głównie do N-tlenku DIP, natomiast PAcBA ulega przekształceniu do o-acyloglukuronidu. Inozyna jest metabolizowana w szlaku degradacji puryn do kwasu moczowego, ksantyny i hipoksantyny. Okres półtrwania eliminacyjnego wynosi 3,5 godziny dla DIP oraz 50 minut dla PAcBA, co wskazuje na szybką eliminację składników leku z organizmu.
4-acetamidobenzoesan 2-hydroksypropylodimetyloamoniowy, biodostępność, degradacja puryn, dystrybucja w organizmie, eliminacja leku, faza eliminacji, hipoksantyna, inozyna pranobeks, ksantyna, kwas moczowy, kwas p-acetamidobenzoesowy, metabolit, metabolizm leku, N, N-dimetyloamino-2-propanol, N-tlenek DIP, o-acyloglukuronid, okres półtrwania, powierzchnia pod krzywą stężenia, stężenie w osoczu, substancja czynna, wchłanianie leku - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Ospen 1500 1 500 000 j.m.
Fenoksymetylopenicylina potasowa (Ospen 1500, dawka 1 500 000 IU = 981 mg) wymaga ostrożności podczas stosowania u kobiet w wieku rozrodczym, w ciąży oraz karmiących piersią. Dane dotyczące bezpieczeństwa stosowania w ciąży są ograniczone lub ich brak, dlatego zaleca się unikanie tego antybiotyku, jeśli dostępne są bezpieczniejsze alternatywy beta-laktamowe. Decyzja o terapii powinna być oparta na indywidualnej ocenie korzyści i ryzyka, uwzględniając stan kliniczny pacjentki. W przypadku karmienia piersią fenoksymetylopenicylina przenika do mleka matki w ilościach mogących wywołać działania farmakologiczne u niemowlęcia, takie jak reakcje alergiczne, zaburzenia mikrobioty jelitowej, ryzyko sensytyzacji na penicyliny oraz zmiany w stolcu, co może wymagać czasowego przerwania karmienia lub wyboru alternatywnego leku.
antybiotyk beta-laktamowy, antybiotykoterapia, biegunka, działanie farmakologiczne, fenoksymetylopenicylina, fenoksymetylopenicylina potasowa, karmienie piersią, laktacja, metabolit, mikrobiota jelitowa, mleko kobiece, niemowlę karmione piersią, parametr płodności, reakcja alergiczna, sensytyzacja, tabletka powlekana, wiek rozrodczy - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Apixaban Orion 2,5 mg
Apixaban Orion, zawierający apiksaban w dawce 2,5 mg, wymaga szczególnej ostrożności u kobiet w wieku rozrodczym, zwłaszcza w kontekście ciąży, laktacji oraz płodności. Aktualne dane kliniczne dotyczące bezpieczeństwa stosowania apiksabanu w ciąży są ograniczone, dlatego zaleca się unikanie tego leku w okresie ciąży i rozważenie alternatywnych terapii przeciwzakrzepowych. Badania przedkliniczne nie wykazały szkodliwego wpływu na procesy reprodukcyjne, jednak brak jest jednoznacznych danych klinicznych, co wymaga indywidualnej oceny korzyści i ryzyka. W przypadku laktacji, brak jest pewności co do przenikania apiksabanu do mleka kobiecego, choć modele zwierzęce potwierdzają jego wydzielanie do mleka, co może narażać dziecko na ekspozycję na lek. Decyzje terapeutyczne powinny uwzględniać korzyści karmienia piersią oraz terapeutyczne potrzeby matki, z możliwością przerwania karmienia lub zmiany leczenia.
- Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Abiraterone STADA 500 mg
Octan abirateronu (Abiraterone STADA, tabletki powlekane 250 mg i 500 mg) jest przeciwwskazany u kobiet w ciąży oraz u kobiet w wieku rozrodczym ze względu na brak danych dotyczących bezpieczeństwa i potencjalnie szkodliwy wpływ na płód, potwierdzony w badaniach przedklinicznych na zwierzętach. Lek nie jest wskazany do stosowania u kobiet, w tym karmiących piersią, z uwagi na profil farmakologiczny i brak wskazań. W badaniach na szczurach wykazano przemijający negatywny wpływ na płodność zarówno u samców, jak i samic, co należy uwzględnić podczas konsultacji z pacjentem.
W praktyce klinicznej konieczne jest przeprowadzenie szczegółowego wywiadu dotyczącego aktywności seksualnej pacjenta oraz statusu reprodukcyjnego partnerki. Zaleca się stosowanie podwójnej metody antykoncepcji u pacjentów aktywnych seksualnie z kobietami w wieku rozrodczym (prezerwatywa plus dodatkowa skuteczna metoda) oraz prezerwatywy w przypadku kontaktów z kobietami w ciąży, aby zapobiec potencjalnemu narażeniu płodu na lek. Lekarz powinien szczegółowo poinformować pacjenta o przeciwwskazaniach, konieczności stosowania antykoncepcji oraz potencjalnym wpływie abirateronu na płodność, co jest kluczowe dla zapewnienia bezpieczeństwa terapii i uzyskania świadomej zgody.
abirateron, badanie na zwierzętach, badanie przedkliniczne, bezpieczeństwo farmakoterapii, ciąża, karmienie piersią, kobieta w wieku rozrodczym, laktacja, metabolit, metoda antykoncepcji, model zwierzęcy, nasienie, nowotwór, octan abirateronu, płodność, płodność u mężczyzn, prezerwatywa, przeciwwskazanie, reprodukcja, świadoma zgoda, tabletka powlekana - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Salbutamol Hasco 2 mg/5 ml
Salbutamol w postaci syropu 2 mg/5 ml charakteryzuje się szybką i efektywną farmakokinetyką po podaniu doustnym, z dostępnością biologiczną na poziomie 50%. Początek działania leku następuje około 30 minut po podaniu, a maksymalne stężenie w osoczu osiągane jest w ciągu około 2 godzin. Okres półtrwania salbutamolu wynosi średnio 5 godzin, co determinuje schemat dawkowania. Lek wykazuje niski stopień wiązania z białkami osocza (8-10%), co minimalizuje ryzyko interakcji farmakokinetycznych na poziomie wypierania z białek.
- Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Fortiven Gel 1000 j.m./g
Fortiven Gel zawiera heparynę sodową w stężeniu 1000 j.m./g i jest stosowany miejscowo w formie żelu. Ze względu na polarność i duży rozmiar cząsteczki heparyny, jej przenikanie przez barierę skórną jest ograniczone, co skutkuje minimalnym wchłanianiem do krążenia ogólnoustrojowego. Po absorpcji, heparyna jest selektywnie wychwytywana przez makrofagi i komórki śródbłonka naczyniowego, co wpływa na jej dystrybucję i aktywność biologiczną. Metabolizm heparyny zachodzi głównie w wątrobie za pośrednictwem enzymu heparynazy, prowadząc do powstania nieaktywnych metabolitów eliminowanych głównie przez nerki z moczem.
aktywność biologiczna, bariera skórna, czas półtrwania, droga nerkowa, działanie systemowe, eliminacja z organizmu, Fortiven Gel, heparyna sodowa, heparynaza, krążenie ogólnoustrojowe, makrofag, metabolit, receptor heparyny, śródbłonek naczyniowy, wątroba, wchłanianie przezskórne, wchłanianie substancji czynnej, wydalanie z moczem - Leksykon leków
Interakcje leku – Paracetamol US Pharmacia 500 mg
Paracetamol, metabolizowany głównie w wątrobie, wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne z innymi lekami, co ma istotne znaczenie kliniczne. Szczególnie niebezpieczne są interakcje z lekami indukującymi enzymy wątrobowe, takimi jak barbiturany czy trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, które zwiększają ryzyko hepatotoksyczności poprzez przyspieszone powstawanie toksycznych metabolitów. Probenecyd zmniejsza klirens paracetamolu o 50% przez hamowanie sprzęgania z kwasem glukuronowym, co wymaga redukcji dawki. Metoklopramid i domperidon przyspieszają wchłanianie paracetamolu, natomiast cholestyramina je zmniejsza. Izoniazyd i salicylamid wpływają na metabolizm i okres półtrwania paracetamolu, potencjalnie zwiększając jego toksyczność. Długotrwałe stosowanie paracetamolu może nasilać działanie przeciwzakrzepowe warfaryny, zwiększając ryzyko krwawień, natomiast jednoczesne podawanie z zydowudyną wiąże się z wysokim ryzykiem neutropenii.
barbiturat, biodostępność, chloramfenikol, cholestyramina, cytochrom CYP2E1, cytochrom P450, domperydon, działanie niepożądane, działanie przeciwzakrzepowe, farmakodynamika, farmakokinetyka, glukoza we krwi, glutation, hepatotoksyczność, hipertermia, indukcja enzymatyczna, indukcja metabolizmu, inhibitor MAO, izoniazyd, kwas fosforowolframowy, lamotrygina, metabolit, metabolit paracetamolu, metabolizm wątrobowy, metoklopramid, N-acetylo-p-benzochinono-imina, NAPQI, neutropenia, okres półtrwania, pochodna kumaryny, probenecyd, salicylamid, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, warfaryna, wątroba, zydowudyna - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Olanzin 10 mg
Olanzapina, substancja czynna leku Olanzin, charakteryzuje się dobrym wchłanianiem po podaniu doustnym, osiągając maksymalne stężenie w osoczu (Cmax) w ciągu 5-8 godzin, bez wpływu pokarmu na biodostępność. Lek wiąże się w około 93% z białkami osocza, głównie albuminami i α1-kwaśną glikoproteiną. Metabolizm zachodzi głównie w wątrobie, z udziałem enzymów CYP1A2 i CYP2D6, prowadząc do powstania nieaktywnych metabolitów, z których głównym jest 10-N-glukuronid. Okres półtrwania olanzapiny u zdrowych dorosłych wynosi około 33,8 godziny, a około 57% dawki jest wydalane z moczem w postaci metabolitów. W populacji osób starszych (≥65 lat) obserwuje się wydłużony okres półtrwania do 51,8 godziny oraz zmniejszony klirens (17,5 l/h vs 18,2 l/h u młodszych), jednak bez konieczności modyfikacji dawki, podobnie jak u pacjentów z niewydolnością nerek (klirens kreatyniny <10 ml/min).
10-N-glukuronid, albumina, alfa-1 kwaśna glikoproteina, bariera krew-mózg, biodostępność olanzapiny, biotransformacja, CYP1A2, CYP2D6, cytochrom P450, dystrybucja leku, farmakokinetyka olanzapiny, faza eliminacji, klasyfikacja Child-Pugh, klirens kreatyniny, klirens ogólnoustrojowy, marskość wątroby, metabolit, metabolit N-demetylowy, metabolizm olanzapiny, okres półtrwania olanzapiny, podeszły wiek, schizofrenia, stężenie maksymalne w osoczu, wchłanianie leku, wiązanie z białkami osocza, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Ketoangin 0,024 g/15 ml
Ketoprofen w postaci aerozolu do stosowania w jamie ustnej (KETOANGIN, 1 mg/ml) charakteryzuje się minimalną absorpcją ogólnoustrojową, co potwierdza jego miejscowy mechanizm działania. Maksymalne stężenie ketoprofenu we krwi nie przekracza 400 ng/ml nawet po zastosowaniu dawki 160 mg, co jest wartością znacznie poniżej progu wywołującego efekt systemowy. Preparat zapewnia wysokie stężenie substancji czynnej w obrębie zmian zapalnych jamy ustnej, dzięki czemu wykazuje skuteczne działanie przeciwzapalne i przeciwbólowe przy ograniczonym ryzyku działań niepożądanych związanych z ekspozycją ogólnoustrojową.
absorpcja ketoprofenu, działanie miejscowe, działanie ogólnoustrojowe, działanie przeciwbólowe, działanie przeciwzapalne, ekspozycja ogólnoustrojowa, eliminacja ketoprofenu, kumulacja leku, metabolit, metabolizm ketoprofenu, postać farmaceutyczna, proces metaboliczny, sól lizynowa ketoprofenu, stężenie we krwi, wydalanie nerkowe - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Polalid 5 mg
Lenalidomid, substancja czynna leku Polalid, wykazuje silne właściwości teratogenne, co wymaga szczególnej ostrożności podczas stosowania u kobiet w wieku rozrodczym oraz u mężczyzn, których partnerki mogą zajść w ciążę. Lek musi być przepisywany wyłącznie w ramach programu zapobiegania ciąży, a wszystkie kobiety w wieku rozrodczym powinny stosować skuteczną antykoncepcję niezależnie od aktywności seksualnej. W przypadku zajścia w ciążę podczas terapii, leczenie należy natychmiast przerwać i skierować pacjentkę do specjalisty z zakresu teratologii. U mężczyzn zaleca się stosowanie prezerwatyw przez cały okres leczenia, podczas przerw oraz przez co najmniej 7 dni po zakończeniu terapii, aby zminimalizować ryzyko ekspozycji partnerki na lek, który jest obecny w spermie w bardzo niskim stężeniu i staje się niewykrywalny po 3 dniach od zakończenia leczenia.
antykoncepcja, badanie farmakokinetyczne, ciąża, działanie teratogenne, laktacja, lenalidomid, metabolit, mleko kobiece, niewydolność nerek, płodność, Polalid, Program Zapobiegania Ciąży, przeciwwskazanie do stosowania, przenikanie lenalidomidu, specjalista teratologii, substancja czynna, talidomid, teratogenność, wada wrodzona, wiek rozrodczy, właściwość teratogenna - Leksykon leków
Przedawkowanie – Levetiracetam Aurovitas 1000 mg
Lewetyracetam, substancja czynna leku Levetiracetam Aurovitas, stosowana w terapii padaczki, dostępna jest w tabletkach o dawkach 250 mg, 500 mg, 750 mg oraz 1000 mg. Przedawkowanie leku manifestuje się głównie objawami neurologicznymi i ogólnoustrojowymi, takimi jak senność, pobudzenie, agresywność, zmniejszenie stanu świadomości, depresja oddechowa oraz śpiączka. Występujące zaburzenia obejmują obniżony poziom przytomności, zdezorientowanie, spowolnienie i spłycenie oddechu, a także zaburzenia rytmu oddechowego, co wymaga natychmiastowej interwencji medycznej.
agresywność, antidotum, depresja oddechowa, drgawki, drożność dróg oddechowych, funkcje nerek i wątroby, hemodializa, lewetyracetam, metabolit, objawy neurologiczne, padaczka, płukanie żołądka, pobudzenie, senność, śpiączka, splątanie, substancja czynna, tabletki powlekane, wspomaganie wentylacji, zaburzenia świadomości - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Tadalafil Actavis 2,5 mg
Tadalafil w dawce 2,5 mg charakteryzuje się szybkim wchłanianiem po podaniu doustnym, osiągając maksymalne stężenie w osoczu (Cmax) po około 2 godzinach. Jego biodostępność nie jest dokładnie określona, jednak obecność pokarmu ani pora przyjmowania leku nie wpływają istotnie na farmakokinetykę. Lek wykazuje dużą objętość dystrybucji (~63 l) oraz wysokie wiązanie z białkami osocza (94%). Metabolizowany jest głównie przez CYP3A4 do metabolitu o znacznie mniejszej aktywności farmakologicznej. Okres półtrwania wynosi średnio 17,5 godziny, a klirens u zdrowych osób to około 2,5 l/godzinę. Eliminacja odbywa się głównie przez kał (61% dawki) i mocz (36% dawki) w postaci nieaktywnych metabolitów. Farmakokinetyka jest liniowa w zakresie dawek 2,5–20 mg, a stan stacjonarny osiągany jest po 5 dniach stosowania raz na dobę.
biodostępność, farmakokinetyka, fosfodiesteraza typu 5, hemodializa, izoenzym CYP3A4, klirens kreatyniny, klirens leku, metabolit, objętość dystrybucji, okres półtrwania, parametr farmakokinetyczny, schyłkowa niewydolność nerek, skala Child-Pugh, stan stacjonarny, stężenie w osoczu krwi, wiązanie z białkami osocza, wskazanie do stosowania, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Flonidan 1 mg/ml
Flonidan w postaci zawiesiny doustnej (1 mg/ml) zawiera loratadynę, charakteryzującą się szybkim wchłanianiem z przewodu pokarmowego, z maksymalnym stężeniem (Cmax) osiąganym po 1-1,5 godziny, natomiast jej aktywny metabolit desloratadyna (DCL) osiąga Cmax po 1,5-3,7 godziny. Loratadyna wykazuje wysokie wiązanie z białkami osocza (97-99%), a jej metabolit umiarkowane (73-76%). Średni okres półtrwania loratadyny wynosi 8,4 godziny (zakres 3-20 godzin), a desloratadyny 28 godzin (zakres 8,8-92 godzin). Loratadyna podlega intensywnemu metabolizmowi wątrobowemu przez CYP3A4 i CYP2D6, a desloratadyna wykazuje 4-krotnie silniejszą aktywność farmakologiczną. Farmakokinetyka jest liniowa w zakresie dawek terapeutycznych, a eliminacja odbywa się głównie przez mocz (40%) i kał (42%) w ciągu 10 dni. Loratadyna i jej metabolit przenikają do mleka kobiecego, a ich profil farmakokinetyczny jest podobny u osób starszych i dorosłych.
bariera krew-mózg, cymetydyna, cytochrom P450, desloratadyna, dostępność biologiczna, elektrokardiogram, erytromycyna, hemodializa, izoenzym CYP2D6, izoenzym CYP3A4, ketokonazol, loratadyna, metabolit, metabolizm pierwszego przejścia, okres półtrwania, parametry farmakokinetyczne, pole pod krzywą, profil farmakokinetyczny, przewlekła niewydolność nerek, przewlekła poalkoholowa choroba wątroby, stężenie maksymalne, stężenie maksymalne w osoczu, stężenie w surowicy, wiązanie z białkami osocza, zawiesina doustna - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Moxifloxacinum Stulln 5 mg/ml
Preparat Moxifloxacinum Stulln (5 mg/ml, krople do oczu, roztwór w pojemniku jednodawkowym) może być stosowany u kobiet w ciąży i karmiących piersią, przy czym miejscowe podanie wiąże się z minimalną ekspozycją ogólnoustrojową na moksyfloksacynę. Dostępne dane kliniczne dotyczące stosowania u kobiet ciężarnych są ograniczone, jednak nie przewiduje się istotnego wpływu na przebieg ciąży. W przypadku laktacji brak jednoznacznych danych dotyczących przenikania moksyfloksacyny do mleka kobiecego, choć badania na zwierzętach wskazują na niskie stężenia. Przy zachowaniu dawek terapeutycznych (około 160 µg substancji czynnej w pojedynczej kropli) ryzyko dla dziecka jest minimalne, co umożliwia kontynuację karmienia piersią podczas terapii.