Właściwości farmakokinetyczne
Diane

Właściwości farmakokinetyczne

Produkt leczniczy Diane-35 zawiera dwie substancje czynne: cyproteronu octan (2 mg) oraz etynyloestradiol (0,035 mg). Poniżej przedstawiono szczegółowe dane farmakokinetyczne dla obu składników aktywnych produktu.

Cyproteronu octan – farmakokinetyka

Wchłanianie cyproteronu

Cyproteronu octan po podaniu doustnym charakteryzuje się szybkim i całkowitym wchłanianiem. Maksymalne stężenie w surowicy krwi osiąga po około 1,6 godzinach od podania i wynosi 15 ng/ml. Dostępność biologiczna cyproteronu octanu jest bardzo wysoka i wynosi około 88%.¹

Dystrybucja cyproteronu

Cyproteronu octan w krążeniu systemowym wiąże się prawie wyłącznie z albuminami osocza. Jedynie niewielka frakcja substancji (3,5-4,0% całkowitego stężenia produktu leczniczego) występuje w postaci niezwiązanej z białkami. Co istotne, zwiększenie stężenia SHBG (globulin wiążących hormony płciowe) wywołane działaniem etynyloestradiolu nie wpływa na wiązanie cyproteronu octanu z białkami osocza. Pozorna objętość dystrybucji cyproteronu octanu wynosi 986± 437 l.²

Metabolizm cyproteronu

Cyproteronu octan podlega prawie całkowitemu metabolizmowi w organizmie. Głównym metabolitem w osoczu jest 15β-OH-CPA, który powstaje przy udziale enzymu CYP3A4 należącego do systemu cytochromu P450. Klirens cyproteronu octanu wynosi 3,6 ml/min/kg masy ciała.³

Eliminacja cyproteronu

Eliminacja cyproteronu octanu z krwi przebiega w dwóch fazach. Okresy półtrwania dla tych faz wynoszą odpowiednio około 0,8 godziny oraz około 2,3-3,3 dni. Cyproteronu octan jest wydalany częściowo w postaci metabolitów, przy czym stosunek metabolitów wydalanych z moczem do metabolitów wydalanych z żółcią wynosi 1:2. Okres półtrwania wydalania metabolitów wynosi około 1,8 dnia.⁴

Stan stacjonarny cyproteronu

Na farmakokinetykę cyproteronu octanu nie wpływa stężenie SHBG. Przy codziennym przyjmowaniu produktu leczniczego stężenie cyproteronu octanu we krwi zwiększa się około 2,5-krotnie i osiąga stan stacjonarny w drugiej połowie cyklu terapeutycznego.⁵

Etynyloestradiolu – farmakokinetyka

Wchłanianie etynyloestradiolu

Etynyloestradiol po podaniu doustnym jest szybko i całkowicie wchłaniany z przewodu pokarmowego. Maksymalne stężenie we krwi, wynoszące około 71 pg/ml, występuje w ciągu 1,6 godziny od podania. Podczas wchłaniania oraz w wątrobie (efekt pierwszego przejścia) etynyloestradiol podlega metabolizmowi. Średnia dostępność biologiczna wynosi około 45%, ale wykazuje znaczną zmienność osobniczą i waha się w przedziale 20-65%.⁶

Dystrybucja etynyloestradiolu

Etynyloestradiol w znacznym stopniu (około 98%) wiąże się z białkami osocza, głównie z albuminami, chociaż wiązanie to ma charakter niespecyficzny. Substancja ta wpływa na zwiększenie stężenia SHBG w osoczu. Względna objętość dystrybucji etynyloestradiolu wynosi około 2,8-8,6 l/kg masy ciała.⁷

Metabolizm etynyloestradiolu

Etynyloestradiol podlega intensywnym procesom metabolicznym, w tym przedogólnoustrojowemu sprzęganiu w błonie śluzowej jelita cienkiego i wątrobie. Głównym szlakiem metabolicznym jest aromatyczna hydroksylacja. Powstałe metylowe i hydroksylowe metabolity występują zarówno w postaci wolnej, jak i sprzężonej (jako glukuroniany i siarczany). Klirens etynyloestradiolu wynosi około 2,3-7,0 ml/min/kg masy ciała.⁸

W warunkach in vitro etynyloestradiol jest inhibitorem enzymów cytochromu P450:

• odwracalnym inhibitorem CYP2C19, CYP1A1 i CYP1A2
• nieodwracalnym (opartym na mechanizmie działania enzymu) inhibitorem CYP3A4/5, CYP2C8 i CYP2J2

⁹

Eliminacja etynyloestradiolu

Stężenie etynyloestradiolu we krwi zmniejsza się w dwóch fazach, dla których okresy półtrwania wynoszą odpowiednio około 1 godziny i 10-20 godzin. Etynyloestradiol jest wydalany wyłącznie w postaci metabolitów. Stosunek metabolitów wydalanych z moczem do metabolitów wydalanych z żółcią wynosi 4:6, z okresem półtrwania wydalania wynoszącym około 1 doby.¹⁰

Stan stacjonarny etynyloestradiolu

Stan stacjonarny etynyloestradiolu osiągany jest w drugiej połowie cyklu leczenia, kiedy stężenie produktu leczniczego w surowicy jest o około 60% większe w porównaniu ze stężeniem po podaniu dawki jednorazowej.¹¹

Porównanie parametrów farmakokinetycznych