leukopenia
Leukopenia to stan kliniczny charakteryzujący się zmniejszeniem całkowitej liczby leukocytów we krwi obwodowej poniżej 4000/μl (4,0 × 10^9/l). Jest to objaw wielu stanów chorobowych, nie zaś samodzielna jednostka chorobowa.
Najczęstsze przyczyny leukopenii obejmują zakażenia wirusowe, choroby autoimmunologiczne, zaburzenia szpiku kostnego, przyjmowanie niektórych leków oraz radioterapię. Szczególnie niebezpieczna jest neutropenia (obniżona liczba neutrofilów), która przy wartościach poniżej 500/μl znacząco zwiększa ryzyko ciężkich zakażeń oportunistycznych.
Diagnostyka leukopenii powinna obejmować pełną morfologię z rozmazem, badania biochemiczne, ocenę szpiku kostnego w wybranych przypadkach oraz poszukiwanie przyczyny podstawowej. Leczenie zależy od etiologii i stopnia nasilenia, od postępowania przyczynowego po zastosowanie czynników wzrostu granulocytów (G-CSF) w ciężkich przypadkach neutropenii.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Methotrexat-Ebewe
Metotreksat, ze względu na swój wysoki potencjał toksyczny, wymaga ścisłego monitorowania pacjentów podczas terapii, w tym regularnego oznaczania stężenia leku w surowicy oraz kontroli morfologii krwi, czynności wątroby i nerek. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z patologiczną akumulacją płynu w „trzeciej przestrzeni” (wysięk opłucnowy, wodobrzusze), zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny <30 ml/min jest przeciwwskazaniem do rozpoczęcia leczenia), a także u osób po wcześniejszym leczeniu mielotoksycznym lub napromieniowaniu szpiku. Metotreksat może powodować ciężkie powikłania hematologiczne (niedokrwistość aplastyczna, pancytopenia, neutropenia), hepatotoksyczność (zwłóknienie, marskość wątroby, uaktywnienie WZW B i C), powikłania płucne (zapalenie pęcherzyków, wysięk, nacieki) oraz neurotoksyczność (leukoencefalopatia, encefalopatia, PML). W przypadku dużych dawek (>100 mg/m² pc.) konieczne jest stosowanie ratunkowego leczenia folinianem wapnia, rozpoczynanego w ciągu 42-48 godzin od podania metotreksatu.
alkalizacja moczu, działanie niepożądane, embriotoksyczność, folinian wapnia, hamowanie szpiku kostnego, leukoencefalopatia, leukopenia, małopłytkowość, metotreksat, nadir leukocytów, neutropenia, niedokrwistość aplastyczna, niedokrwistość megaloblastyczna, oligospermia, ostra białaczka limfatyczna, ostra encefalopatia, ostra niewydolność nerek, ostre zapalenie mózgu, pancytopenia, Pneumocystis jirovecii, postępująca wieloogniskowa leukoencefalopatia, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, wirusowe zapalenie wątroby, wodobrzusze, wysięk opłucnowy, wysięk płucny, zahamowanie hematopoezy, zapalenie pęcherzyków płucnych, zapalenie torebki śledziony, zespół Lyella, zespół rozpadu guza, zespół Stevensa-Johnsona, zwłóknienie i marskość wątroby - Leksykon leków
Działania niepożądane – Teriflunomid Adamed 14 mg
Teriflunomid, stosowany w leczeniu stwardnienia rozsianego o przebiegu rzutowym (RMS), wykazuje profil bezpieczeństwa oparty na danych z 4 badań kontrolowanych placebo oraz 1 badania z aktywną kontrolą, obejmujących 2267 pacjentów (1155 na dawce 7 mg i 1112 na dawce 14 mg) z medianą czasu leczenia około 672 dni. Najczęstsze działania niepożądane przy dawce 14 mg to ból głowy (15,7%), biegunka (13,6%), wzrost aktywności aminotransferazy alaninowej (AlAT) (15%), nudności (10,7%) oraz łysienie (13,5%). Łysienie, najczęściej występujące w ciągu pierwszych 6 miesięcy terapii, miało charakter przerzedzenia włosów bez całkowitej utraty i ustępowało u 87,1% pacjentów mimo kontynuacji leczenia. Zwiększenie aktywności AlAT wymaga regularnego monitorowania funkcji wątroby. Teriflunomid może również podnosić ciśnienie tętnicze – skurczowe >140 mm Hg obserwowano u 19,9% pacjentów (vs. 15,5% placebo), a rozkurczowe >90 mm Hg u 21,4% (vs. 13,6% placebo).
aminotransferaza alaninowa, ciężkie zakażenie, ciśnienie rozkurczowe, ciśnienie skurczowe, erytrocyty, kinaza fosfokreatynowa, leflunomid, leukopenia, limfocytopenia, łysienie, morfologia krwi, nadciśnienie płucne, nadciśnienie tętnicze, neutropenia, płytki krwi, posocznica, śródmiąższowa choroba płuc, stwardnienie rozsiane rzutowe, teriflunomid, zakażenie oportunistyczne, zapalenie jelita grubego, zespół cieśni nadgarstka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Ceftriaxon AptaPharma 1 g
Ceftriakson, antybiotyk cefalosporynowy III generacji podawany parenteralnie, wiąże się z szerokim spektrum działań niepożądanych, które mogą wpływać na bezpieczeństwo terapii. Najczęściej obserwuje się eozynofilię, leukopenię, małopłytkowość, biegunkę, wysypkę oraz podwyższenie aktywności enzymów wątrobowych. Działania niepożądane klasyfikuje się według częstości występowania: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1000 do <1/100), rzadko (≥1/10 000 do <1/1000) oraz częstość nieznana. Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko rzekomobłoniastego zapalenia jelita grubego wywołanego przez Clostridium difficile, powstawanie strątów soli wapniowej ceftriaksonu w pęcherzyku żółciowym (częstość do 30% u dzieci), a także ryzyko wytrącania się ceftriaksonu w drogach moczowych, zwłaszcza przy dawkach ≥80 mg/kg mc./dobę i współistniejących czynnikach ryzyka, co może prowadzić do ostrej niewydolności nerek.
agranulocytoza, biegunka, biegunka poantybiotykowa, cefalosporyna III generacji, ceftriakson, cholestatyczne zapalenie wątroby, cukromocz, drgawki, encefalopatia, enzymy wątrobowe, eozynofilia, granulocytopenia, grzybica narządów płciowych, kernicterus, krwiomocz, leukopenia, małopłytkowość, nadwrażliwość, niedokrwistość, niedokrwistość hemolityczna, osutka krostkowa, reakcja anafilaktyczna, reakcja rzekomoanafilaktyczna, rumień wielopostaciowy, rzekomobłoniaste zapalenie jelita grubego, skąpomocz, skurcz oskrzeli, strąty w nerkach, strąty w pęcherzyku żółciowym, toksyczna nekroliza naskórka, wstrząs anafilaktyczny, wysypka, zaburzenia krzepnięcia, zapalenie jamy ustnej, zapalenie języka, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zawroty głowy układowe, zespół DRESS, zespół Kounisa, zespół Lyella, zespół Stevensa-Johnsona, żółtaczka jąder podkorowych - Leksykon leków
Działania niepożądane – Endoxan 50 mg
Cyklofosfamid (Endoxan) jest cytotoksycznym lekiem z grupy oksazafosforyn, szeroko stosowanym w onkologii i immunologii, jednak jego stosowanie wiąże się z ryzykiem licznych działań niepożądanych obejmujących niemal wszystkie układy i narządy. Najpoważniejsze powikłania to mielosupresja manifestująca się leukopenią, neutropenią (często z gorączką neutropeniczną), trombocytopenią i niedokrwistością, co zwiększa ryzyko ciężkich infekcji i krwawień. Metabolity leku mogą powodować toksyczne uszkodzenie dróg moczowych, w tym krwotoczne zapalenie pęcherza, a także kardiomiopatię prowadzącą do niewydolności serca i zaburzeń rytmu. Cyklofosfamid ma potencjał rakotwórczy, zwiększając ryzyko nowotworów wtórnych, zwłaszcza pęcherza moczowego i ostrych białaczek. Dodatkowo obserwuje się uszkodzenia płuc (np. zapalenie śródmiąższowe, ARDS), wątroby (zespół zamknięcia żył wątrobowych) oraz gonad, co może skutkować trwałą niepłodnością. Lek jest teratogenny i może powodować wady wrodzone oraz śmierć wewnątrzmaciczną płodu.
agranulocytoza, azoospermia, cyklofosfamid, encefalopatia wątrobowa, gorączka neutropeniczna, hiponatremia, immunosupresja, kardiomiopatia, krwotoczne zapalenie pęcherza, lek cytotoksyczny, leukopenia, limfopenia, martwica naskórka, merkaptoetanosulfonian sodu, moczówka prosta, neuropatia obwodowa, neutropenia, niedokrwistość, niewydolność nerek, niewydolność oddechowa, oksazafosforyna, ostra białaczka, polineuropatia, trombocytopenia, uszkodzenie gonad, wada wrodzona płodu, zahamowanie czynności szpiku kostnego, zakrzepica żylna, zapalenie mięśnia sercowego, zapalenie naczyń, zapalenie osierdzia, zapalenie pęcherza moczowego, zapalenie płuc śródmiąższowe, zapalenie wątroby, zatorowość płucna, zawał mięśnia sercowego, zespół hemolityczno-mocznicowy, zespół rozpadu guza, zespół Stevensa-Johnsona, zespół wykrzepiania wewnątrznaczyniowego - Leksykon leków
Działania niepożądane – Panzol Pro 20 mg
Produkt leczniczy Panzol Pro zawiera pantoprazol sodowy półtorawodny w dawce 20 mg w formie tabletek dojelitowych. Działania niepożądane pantoprazolu występują u około 5% pacjentów i obejmują szeroki zakres układów i narządów. Wśród hematologicznych działań niepożądanych, o częstości nieznanej, odnotowano agranulocytozę, małopłytkowość, leukopenię oraz pancytopenię. Reakcje nadwrażliwości, w tym anafilaksja i wstrząs anafilaktyczny, również mają częstość nieznaną, wymagając natychmiastowej interwencji. Pantoprazol może powodować hiperlipidemię, zmiany masy ciała oraz zaburzenia elektrolitowe, takie jak hiponatremia, hipomagnezemia, hipokalcemia i hipokaliemia, z których hipokalcemia i hipokaliemia mogą być powiązane z hipomagnezemią.
agranulocytoza, biegunka, bilirubina, ból głowy, ból mięśni, ból stawów, dezorientacja, enzymy wątrobowe, ginekomastia, hiperlipidemia, hipokalcemia, hipokaliemia, hipomagnezemia, hiponatremia, kanalikowo-śródmiąższowe zapalenie nerek, leukopenia, małopłytkowość, nadwrażliwość, nadwrażliwość na światło, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, niewyraźne widzenie, nudność, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk obwodowy, omamy, pancytopenia, pantoprazol, parestezja, pokrzywka, polip żołądka, reakcja anafilaktyczna, rumień, rumień wielopostaciowy, splątanie, suchość jamy ustnej, świąd, tabletka dojelitowa, toczeń rumieniowaty, toksyczna nekroliza naskórka, uszkodzenie wątroby, wstrząs anafilaktyczny, wymioty, wysypka skórna, wzdęcie, zaburzenie smaku, zaburzenie snu, zaburzenie widzenia, zaparcie, zawrót głowy, zespół DRESS, zespół Lyella, zespół Stevensa-Johnsona, złamanie kości biodrowej, złamanie kości nadgarstka, żółtaczka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Kamiren 2 mg
Lek Kamiren zawierający doksazosynę (dawki 2 mg i 4 mg) wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, które należy monitorować w trakcie terapii. Do często występujących należą zawroty głowy, ból głowy, senność oraz objawy ze strony układu naczyniowego, takie jak niedociśnienie ortostatyczne i obrzęki. Ponadto obserwuje się dolegliwości ze strony układu oddechowego (zapalenie oskrzeli, kaszel, duszność) i pokarmowego (ból brzucha, niestrawność, suchość błony śluzowej jamy ustnej, nudności). Szczególną uwagę należy zwrócić na potencjalnie zagrażające życiu działania niepożądane układu sercowo-naczyniowego, w tym kołatanie serca, tachykardię, dławicę piersiową, zawał mięśnia sercowego oraz omdlenia, a także na ryzyko śródoperacyjnego zespołu wiotkiej tęczówki u pacjentów poddawanych operacji zaćmy. W trakcie leczenia mogą wystąpić także zaburzenia laboratoryjne, takie jak hipokaliemia, hipoglikemia oraz podwyższone enzymy wątrobowe, a bardzo rzadko leukopenia, małopłytkowość i niedokrwistość.
cholestaza, dławica piersiowa, dna moczanowa, doksazosyna mezylan, enzymy wątrobowe, ginekomastia, gospodarka wodna, hipoglikemia, hipokaliemia, impotencja, incydent naczyniowo-mózgowy, kołatanie serca, krwiomocz, leukopenia, małopłytkowość, niedociśnienie ortostatyczne, niedokrwistość, obrzęk krtani, parestezje, priapizm, reakcja anafilaktyczna, tachykardia, układ sercowo-naczyniowy, zaburzenia akomodacji, zaburzenia mikcji, zaburzenia wątroby, zaćma, zakażenie dróg moczowych, zapalenie oskrzeli, zapalenie wątroby, zawał mięśnia sercowego, zespół wiotkiej tęczówki, żółtaczka - Leksykon substancji czynnych
Retynol – Przedawkowanie
Retynol (witamina A), rozpuszczalny w tłuszczach, stosowany w formie palmitynianu, może wywołać hiperwitaminozę A przy przedawkowaniu. Ostra toksyczność pojawia się po jednorazowym spożyciu dawki >75 000-350 000 j.m. u dzieci i >1 000 000 j.m. u dorosłych. Objawy ostrego zatrucia obejmują bóle głowy, nudności, wymioty, obrzęk tarcz nerwów wzrokowych, zaburzenia widzenia (szczególnie u dzieci z powodu wzrostu ciśnienia śródczaszkowego), omamy słuchowe, obrzęk tkanek podskórnych, bóle mięśniowo-kostno-stawowe, hiperkalcemię, wybroczyny, nerwowość oraz senność. Charakterystyczne są także zmiany dermatologiczne, takie jak sucha, swędząca skóra, rumieniowe zapalenie skóry, pękanie naskórka ust oraz uogólnione złuszczanie naskórka, które może wystąpić w ciągu 24 godzin od przyjęcia toksycznej dawki.
anoreksja, ciśnienie śródczaszkowe, ciśnienie wewnątrzczaszkowe, hiperkalcemia, hiperwitaminoza A, leukopenia, małopłytkowość, marskość wątroby, neutropenia, niedokrwistość hipoplastyczna, obrzęk tarczy nerwu wzrokowego, omamy słuchowe, osteoporoza, osteoskleroza, ostre zatrucie witaminą A, przewlekła hiperwitaminoza A, retynol, retynolu palmitynian, rumieniowe zapalenie skóry, rzekomy guz mózgu, uszkodzenie wątroby, witamina A, wodogłowie, wybroczyny, zaburzenia krążenia wrotnego, zapalenie dziąseł, zgrubienie podokostnowe, złuszczenie naskórka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Ibuprofen Pharmaclan 600 mg
Ibuprofen w dawce 600 mg, stosowany jako lek przeciwbólowy i przeciwzapalny, wiąże się z szerokim spektrum działań niepożądanych, których częstość i nasilenie są zależne od dawki oraz indywidualnej reakcji pacjenta. Najczęściej obserwuje się działania ze strony przewodu pokarmowego, takie jak nudności, wymioty, biegunka, wzdęcia, zaparcia, bóle brzucha oraz poważniejsze powikłania, w tym wrzody trawienne, perforacje i krwawienia, które mogą prowadzić do zgonu, zwłaszcza u osób w podeszłym wieku. Dawkowanie do 2400 mg/dobę wiąże się z niewielkim wzrostem ryzyka zdarzeń zakrzepowo-zatorowych, takich jak zawał mięśnia sercowego i udar mózgu. Ponadto, rzadko mogą wystąpić poważne reakcje hematologiczne (np. agranulocytoza, pancytopenia), reakcje nadwrażliwości (w tym wstrząs anafilaktyczny), zaburzenia neurologiczne (aseptyczne zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, zapalenie nerwu wzrokowego), a także uszkodzenia wątroby i nerek.
agranulocytoza, aseptyczne zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, choroba Crohna, Departament Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych, ibuprofen, leukopenia, martwica brodawek nerkowych, martwicze zapalenie powięzi, mieszana choroba tkanki łącznej, niedokrwistość, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność wątroby, nudności, owrzodzenie żołądkowo-jelitowe, pancytopenia, parestezja, reakcja nadwrażliwości, rumień wielopostaciowy, skurcz oskrzeli, śródmiąższowe zapalenie nerek, toczeń rumieniowaty układowy, toksyczna neuropatia nerwu wzrokowego, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, trombocytopenia, wrzód trawienny, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenie ośrodkowego układu nerwowego, zaburzenie układu krwiotwórczego, zapalenie nerwu wzrokowego, zapalenie trzustki, zawał mięśnia sercowego, zespół DRESS, zespół nerczycowy, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Działania niepożądane – Pantoprazol Krka 20 mg
Pantoprazol Krka 20 mg w formie tabletek dojelitowych wykazuje działania niepożądane u około 5% pacjentów. Najczęściej obserwuje się polipy dna żołądka (łagodne) oraz biegunkę, natomiast niezbyt często występują nudności, wymioty, uczucie pełności, wzdęcia, zaparcia, suchość w jamie ustnej oraz ból i dyskomfort w jamie brzusznej. Częstość występowania innych działań niepożądanych klasyfikuje się od rzadkich do bardzo rzadkich, a także o nieznanej częstości, w tym poważne zaburzenia hematologiczne (agranulocytoza, małopłytkowość, leukopenia, pancytopenia), reakcje anafilaktyczne, hipomagnezemia, hipokalcemia i hipokaliemia, które mogą prowadzić do powikłań takich jak skurcze mięśni. Ponadto, obserwuje się zaburzenia psychiczne (depresja, dezorientacja, omamy), bóle głowy, zawroty głowy, zaburzenia smaku oraz parestezje.
agranulocytoza, biegunka, ból głowy, cewkowo-śródmiąższowe zapalenie nerek, ginekomastia, hiperlipidemia, hipokalcemia, hipokaliemia, hipomagnezemia, hiponatremia, leukopenia, małopłytkowość, mikroskopowe zapalenie jelita grubego, nadwrażliwość, niewydolność wątroby, obrzęk naczynioruchowy, pancytopenia, pantoprazol, parestezja, pokrzywka, polip dna żołądka, reakcja anafilaktyczna, rumień wielopostaciowy, tabletki dojelitowe, toczeń rumieniowaty, uszkodzenie hepatocytów, wstrząs anafilaktyczny, wysypka polekowa z eozynofilią, zaburzenie smaku, zaburzenie snu, zawrót głowy, zespół DRESS, zespół Lyella, zespół Stevensa-Johnsona, złamanie kości biodrowej, żółtaczka, zwiększona aktywność enzymów wątrobowych - Leksykon leków
Działania niepożądane – Fungizone 50 mg
Amfoterycyna B (Fungizone) jest skutecznym lekiem przeciwgrzybiczym podawanym dożylnie, jednak jego stosowanie wiąże się z licznymi działaniami niepożądanymi, które występują bardzo często, często lub z nieznaną częstością. Do najczęstszych objawów należą: dreszcze i gorączka (występujące w ciągu 15-20 minut od rozpoczęcia infuzji), nudności i wymioty, niedociśnienie, duszność oraz nefrotoksyczność manifestująca się azotemią, hipostenurią, kwasicą kanalików nerkowych i zwapnieniami. Często obserwuje się także hipokaliemię, hipomagnezemię, niedokrwistość oraz nieprawidłową czynność wątroby. Nefrotoksyczność jest szczególnie istotna klinicznie, zwłaszcza przy dawkach skumulowanych powyżej 5 g, a jej ryzyko wzrasta przy jednoczesnym stosowaniu diuretyków. W celu poprawy tolerancji amfoterycyny B zaleca się stosowanie leków przeciwgorączkowych (np. kwasu acetylosalicylowego, paracetamolu), przeciwhistaminowych, przeciwwymiotnych, petydyny (25-50 mg i.v.) oraz krótkotrwałych dawek kortykosteroidów nadnerczowych podawanych dożylnie.
agranulocytoza, amfoterycyna B, anafilaksja, arytmia, azotemia, bezmocz, biegunka, ból głowy, ból mięśni, ból stawu, ból żołądka, drgawki, duszność, encefalopatia, eozynofilia, Fungizone, hiperkaliemia, hipokaliemia, hipomagnezemia, jadłowstręt, koagulopatia, kortykosteroid nadnerczowy, krew w kale, kwas acetylosalicylowy, kwasica kanalików nerkowych, lek przeciwgorączkowy, lek przeciwgrzybiczny, lek przeciwhistaminowy, lek przeciwwymiotny, leukocytoza, leukopenia, migotanie komór, moczówka prosta, nadciśnienie, nefrotoksyczność, neuropatia, niedociśnienie, niedokrwistość, nieprawidłowa czynność wątroby, niewydolność nerek, niewydolność serca, nudności, obrzęk płuc, ostra niewydolność wątroby, ototoksyczność, podwójne widzenie, reakcja alergiczna, skąpomocz, skurcz oskrzeli, świąd, szumy uszne, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, trombocytopenia, utrata słuchu, wstrząs, wymioty, wynaczynienie leku, wysypka, zakrzepowe zapalenie żył, zapalenie płuc, zawroty głowy, zespół Stevensa-Jonsona, złuszczanie skóry, żółtaczka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Gabapentin Teva 100 mg
Gabapentin Teva w dawce 100 mg, stosowany w monoterapii i terapii wspomagającej padaczkę oraz ból neuropatyczny, wykazuje szeroki profil działań niepożądanych o różnej częstości i nasileniu. Do bardzo częstych (≥1/10) należą zakażenia wirusowe, zaburzenia neurologiczne takie jak senność, zawroty głowy, ataksja oraz objawy ogólne jak uczucie zmęczenia i gorączka. Często obserwuje się także leukopenię, zaburzenia psychiczne (wrogość, splątanie, depresja, lęk), zaburzenia widzenia i zawroty głowy, a także objawy ze strony układu oddechowego i przewodu pokarmowego. Szczególną uwagę należy zwrócić na objawy odstawienia pojawiające się zwykle w ciągu 48 godzin po przerwaniu terapii, takie jak niepokój, bezsenność, nudności, drżenia i depresja, co wskazuje na konieczność stopniowego odstawiania leku przez co najmniej tydzień.
ataksja, ból neuropatyczny, depresja oddechowa, dysfagia, dystonia, fosfokinaza kreatynowa, gabapentyna, ginekomastia, hiperglikemia, hipoglikemia, hiponatremia, impotencja, kinaza kreatynowa, leukopenia, małopłytkowość, myśli samobójcze, nadciśnienie tętnicze, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk obwodowy, obrzęk uogólniony, oczopląs, ostra niewydolność nerek, padaczka, parestezje, rabdomioliza, reakcja anafilaktyczna, rumień wielopostaciowy, schyłkowa niewydolność nerek, szum uszny, toksyczna nekroliza naskórka, uzależnienie lekowe, zaburzenia widzenia, zakażenie dróg moczowych, zakażenie dróg oddechowych, zapalenie płuc, zapalenie trzustki, zapalenie ucha środkowego, zespół DRESS, zespół nadwrażliwości, zespół odstawienny, zespół Stevensa-Johnsona, żółtaczka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Dicloreum 50 mg
Dicloreum (diklofenak sodowy 50 mg, tabletki dojelitowe powlekane) wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, które mogą występować zarówno przy krótkotrwałym, jak i długotrwałym stosowaniu. Najczęściej obserwowane działania obejmują bóle głowy, zawroty głowy, nudności, wymioty, biegunkę, niestrawność, ból brzucha, wzdęcia oraz anoreksję. Rzadziej występują poważne reakcje, takie jak trombocytopenia, leukopenia, anemia, agranulocytoza, reakcje alergiczne (w tym anafilaksja i obrzęk naczynioruchowy), zaburzenia psychiczne, drgawki, zapalenie opon mózgowych, udar mózgu, zaburzenia widzenia i słuchu, niewydolność serca, zawał mięśnia sercowego, nadciśnienie tętnicze, zapalenie naczyń, astma, zapalenie płuc, choroby przewodu pokarmowego (w tym krwawienia i choroba wrzodowa), zapalenie wątroby, ciężkie reakcje skórne (np. zespół Stevensa-Johnsona, zespół Lyella), oraz ostre uszkodzenia nerek. Szczególnie istotne jest zwiększone ryzyko zakrzepicy tętniczej, zawału serca i udaru mózgu przy dawkach 150 mg/dobę i terapii długoterminowej.
agranulocytoza, anemia aplastyczna, białkomocz, choroba Schönleina-Henocha, choroba wrzodowa żołądka, diklofenak sodowy, duszność, jałowe zapalenie opon mózgowych, krwawienie z przewodu pokarmowego, krwiomocz, leukopenia, martwica brodawek nerkowych, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, niedokrwienne zapalenie okrężnicy, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność serca, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność nerek, piorunujące zapalenie wątroby, plamica, reakcja anafilaktyczna, rumień wielopostaciowy, śródmiąższowe zapalenie nerek, szumy uszne, tabletka dojelitowa, trombocytopenia, udar mózgu, węgiel aktywowany, zaburzenie krążenia mózgowego, zaburzenie widzenia, zakrzepica tętnic, zapalenie naczyń, zapalenie naczyń krwionośnych, zapalenie okrężnicy, zapalenie płuc, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zawał mięśnia sercowego, zespół Kounisa, zespół Lyella, zespół nerczycowy, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry, żółtaczka, zwiększenie aktywności aminotransferaz - Leksykon leków
Działania niepożądane – Ramlolan 2,5 mg + 5 mg
Produkt leczniczy Ramlolan, zawierający ramipryl (inhibitor ACE) oraz amlodypinę (bloker kanałów wapniowych), wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, które należy monitorować podczas terapii. Ramipryl może powodować uporczywy suchy kaszel, obrzęk naczynioruchowy, hiperkaliemię, niewydolność nerek i wątroby, zapalenie trzustki, neutropenię/agranulocytozę oraz poważne zdarzenia sercowo-naczyniowe, takie jak udar mózgu i zawał mięśnia sercowego. Amlodypina najczęściej wywołuje objawy ze strony układu nerwowego i naczyniowego, takie jak senność, zawroty głowy, kołatanie serca, obrzęki obwodowe oraz nagłe zaczerwienienie twarzy. Działania niepożądane klasyfikowane są według częstości występowania, od bardzo często (≥1/10) do bardzo rzadko (<1/10 000), co ułatwia ocenę ryzyka u poszczególnych pacjentów.
agranulocytoza, arytmia, astenia, białkomocz, bloker kanałów wapniowych, ból głowy, bradykardia, dławica piersiowa, duszność, eozynofilia, ginekomastia, hiperglikemia, hiperkaliemia, hiponatremia, inhibitor konwertazy angiotensyny, kołatanie serca, leukopenia, nadwrażliwość na światło, neuropatia obwodowa, neutropenia, niedociśnienie, niedociśnienie ortostatyczne, niedokrwistość, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, obrzęk kostek, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk Quinckego, pancytopenia, parestezja, podwójne widzenie, reakcja anafilaktyczna, skurcz oskrzeli, stan splątania, suchy kaszel, szum uszny, tachykardia, trombocytopenia, udar mózgu, uszkodzenie hepatocytów, zapalenie naczyń, zapalenie trzustki, zawał mięśnia sercowego, zespół nieprawidłowego wydzielania hormonu antydiuretycznego, złuszczające zapalenie skóry, żółtaczka cholestatyczna - Leksykon leków
Działania niepożądane – 5-Fluorouracil-Ebewe 50 mg/ml
Fluorouracyl (5-FU) jest cytostatykiem stosowanym w terapii onkologicznej, którego działania niepożądane obejmują głównie mielosupresję (leukopenia, neutropenia, małopłytkowość, niedokrwistość) występującą bardzo często (>1/10), z najniższymi wartościami neutrofilów (nadir) w dniach 9-14 po podaniu. Gorączka neutropeniczna występuje często (1-10/100) i stanowi stan zagrożenia życia. Działania toksyczne dotyczą także układu pokarmowego (zapalenie błon śluzowych, biegunka, nudności, wymioty) bardzo często (>1/10), które mogą zagrażać życiu. Neurologiczne powikłania, takie jak przemijający zespół móżdżkowy, występują często, natomiast rzadkie są ciężkie encefalopatie i neuropatie. Kardiotoksyczność manifestuje się bardzo często zmianami w EKG typowymi dla niedokrwienia oraz często dławicowym bólem w klatce piersiowej, z rzadkimi przypadkami zawału, niewydolności serca i nagłego zatrzymania krążenia. Występują także często zaburzenia immunologiczne, zakażenia, reakcje nadwrażliwości oraz bardzo często hiperurykemia i zaburzenia skórne, w tym zespół dłoniowo-podeszwowy.
agranulocytoza, cytostatyk, dysfagia, encefalopatia hiperamonemiczna, fluorouracyl, gorączka neutropeniczna, hiperurykemia, kardiomiopatia rozstrzeniowa, kardiomiopatia stresowa, kardiotoksyczność, kwasica mleczanowa, leukodystrofia, leukoencefalopatia, leukopenia, małopłytkowość, martwica wątroby, mielosupresja, neuropatia obwodowa, neutropenia, niedokrwienie jelit, niedokrwienie mózgu, niedokrwistość, objaw Raynauda, pancytopenia, reakcja nadwrażliwości, skurcz oskrzeli, toczeń rumieniowaty, toksyczność szpiku kostnego, udar niedokrwienny, wstrząs anafilaktyczny, zakrzepowe zapalenie żył, zapalenie błon śluzowych, zapalenie jamy ustnej, zapalenie mięśnia sercowego, zapalenie nerwu wzrokowego, zapalenie osierdzia, zapalenie pęcherzyka żółciowego, zawał mięśnia sercowego, zespół dłoniowo-podeszwowy, zespół móżdżkowy, zespół rozpadu guza, zespół takotsubo, zespół tylnej odwracalnej encefalopatii - Leksykon leków
Działania niepożądane – Sunitinib Bluefish 50 mg
Sunitynib Bluefish, dostępny w kapsułkach o dawkach 12,5 mg, 25 mg i 50 mg, jest stosowany w leczeniu nowotworów takich jak rak nerkowokomórkowy (RCC), nowotwory podścieliskowe przewodu pokarmowego (GIST) oraz nowotwory neuroendokrynne trzustki (pNET). Terapia sunitynibem wiąże się z ryzykiem poważnych działań niepożądanych, w tym niewydolności nerek, niewydolności serca, zatorowości płucnej, perforacji przewodu pokarmowego oraz różnorodnych krwotoków (np. z układu oddechowego, przewodu pokarmowego, mózgu). Często obserwuje się także zaburzenia hematologiczne, takie jak neutropenia, małopłytkowość i niedokrwistość, a także zaburzenia endokrynologiczne, głównie niedoczynność tarczycy. Do najczęstszych objawów o łagodniejszym przebiegu należą zmniejszenie apetytu, zaburzenia smaku, nadciśnienie tętnicze, zmęczenie oraz dolegliwości ze strony przewodu pokarmowego, takie jak biegunka, nudności, zapalenie jamy ustnej i wymioty. Nasilenie tych objawów może ulegać zmniejszeniu podczas kontynuacji leczenia.
białkomocz, dysgeuzja, GIST, hiperbilirubinemia, kardiomiopatia, krwotok mózgowy, leukopenia, małopłytkowość, martwica kości szczęki, mikroangiopatia zakrzepowa, nadciśnienie tętnicze, neuropatia obwodowa, neutropenia, niedoczynność nadnerczy, niedoczynność tarczycy, niedokrwistość, niewydolność nerek, niewydolność oddechowa, niewydolność serca, niewydolność wątroby, odma opłucnowa, pancytopenia, perforacja przewodu pokarmowego, piodermia zgorzelinowa, pNET, rabdomioliza, rak nerki, rumień wielopostaciowy, sunitynib, utrata apetytu, zakrzepica żył głębokich, zapalenie trzustki, zator tętnicy płucnej, zatorowość płucna, zespół DIC, zespół nerczycowy, zespół ręka-stopa, zespół rozpadu guza, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Palifren Long
Palifren Long, zawierający palmitynian paliperydonu w formie zawiesiny do wstrzykiwań o przedłużonym uwalnianiu, wymaga szczególnej ostrożności podczas stosowania, zwłaszcza u pacjentów z chorobami układu sercowo-naczyniowego, wydłużeniem odstępu QT, czy predyspozycjami do niedociśnienia ortostatycznego (2,5% vs 0,8% placebo). Produkt nie jest wskazany do leczenia ostrych stanów psychotycznych wymagających szybkiego działania. Należy monitorować ryzyko złośliwego zespołu neuroleptycznego (NMS), późnych dyskinez, leukopenii, neutropenii (zwłaszcza przy bezwzględnej liczbie neutrofilów <1 x 10⁹/l), agranulocytozy (<1/10 000 pacjentów), a także reakcji anafilaktycznych. U pacjentów z cukrzycą konieczna jest kontrola glikemii ze względu na ryzyko hiperglikemii i zaostrzenia przebiegu choroby, a także regularna kontrola masy ciała z uwagi na jej znaczne zwiększenie podczas terapii.
agranulocytoza, choroba Parkinsona, ciężka neutropenia, ciężkie zaburzenie czynności wątroby, cukrzyca, drgawki, działanie przeciwwymiotne, hiperglikemia, hipotonia ortostatyczna, kwasica ketonowa, łagodne zaburzenie czynności nerek, lek psychostymulujący, leukopenia, mioglobinuria, neutropenia, niedociśnienie ortostatyczne, niedrożność jelit, objawy pozapiramidowe, ostra niewydolność nerek, otępienie z ciałami Lewy’ego, palmitynian paliperydonu, polidypsja, poliuria, późne dyskinezy, priapizm, prolaktyna, reakcja anafilaktyczna, rysperydon, śródoperacyjny zespół wiotkiej tęczówki, zespół Reye’a, złośliwy zespół neuroleptyczny, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon leków
Działania niepożądane – Micafungin Accord 100 mg
Mykafungina, substancja czynna leku Micafungin Accord, wykazuje profil bezpieczeństwa obejmujący działania niepożądane u około 32,2% pacjentów. Najczęściej obserwowane objawy to nudności (2,8%), podwyższenie aktywności fosfatazy zasadowej (2,7%), zapalenie żył (2,5%), wymioty (2,5%) oraz wzrost aminotransferazy asparaginianowej (AspAT, 2,3%). Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z ciężkimi chorobami podstawowymi, takimi jak zaawansowany AIDS czy nowotwory złośliwe, ze względu na ryzyko ciężkich reakcji anafilaktoidalnych (0,2%). Działania niepożądane dotyczące wątroby wystąpiły u 8,6% pacjentów, najczęściej jako łagodne do umiarkowanych podwyższenia enzymów wątrobowych (fosfataza zasadowa 2,7%, AspAT 2,3%, AlAT 2,0%) oraz bilirubiny (1,6%). Ciężkie uszkodzenia wątroby, choć rzadkie (0,4%), mogą prowadzić do zgonu, co wymaga monitorowania parametrów wątrobowych i ewentualnego przerwania terapii (1,1% przypadków). Reakcje alergiczne, w tym wysypka i dreszcze, są zwykle łagodne, jednak rzadkie ciężkie reakcje skórne (zespół Stevensa-Johnsona, toksyczna nekroliza naskórka) stanowią zagrożenie życia i wymagają natychmiastowego odstawienia leku.
aminotransferaza alaninowa, aminotransferaza asparaginianowa, cewnik dożylny, cholestaza, dehydrogenaza mleczanowa, działanie niepożądane leku, działanie niepożądane wątrobowe, enzym wątrobowy, eozynofilia, fosfataza zasadowa, gamma-glutamylotransferaza, hemoliza, hepatomegalia, hiperkaliemia, hipoalbuminemia, hipofosfatemia, hipokalcemia, hipokaliemia, hipomagnezemia, hiponatremia, jadłowstręt, leukopenia, nadmierna potliwość, nadwrażliwość, neutropenia, niedokrwistość, niedokrwistość hemolityczna, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, ostra niewydolność nerek, pancytopenia, reakcja anafilaktoidalna, rumień wielopostaciowy, terapia przeciwgrzybicza, toksyczna nekroliza naskórka, toksyczny wykwit skórny, trombocytopenia, uszkodzenie komórek wątrobowych, wstrząs anafilaktyczny, wykrzepianie wewnątrznaczyniowe, zakażenie HIV, zapalenie wątroby, zapalenie żył, zespół Lyella, zespół Stevensa-Johnsona, żółtaczka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Darunavir Synoptis 75 mg
Darunavir Synoptis, dostępny w dawkach 75 mg, 150 mg, 300 mg oraz 600 mg, jest stosowany w terapii przeciwretrowirusowej, najczęściej w skojarzeniu z rytonawirem. W badaniach klinicznych obejmujących 2613 pacjentów wcześniej leczonych, przy dawce 600/100 mg dwa razy na dobę, odnotowano działania niepożądane u 51,3% pacjentów podczas średniego czasu terapii wynoszącego 95,3 tygodnia. Najczęstsze działania niepożądane to biegunka, nudności, wysypka, ból głowy i wymioty. Ciężkie działania niepożądane obejmowały ostrą niewydolność nerek, zawał mięśnia sercowego, zespół zapalnej reaktywacji immunologicznej, małopłytkowość oraz martwicę kości. Profil bezpieczeństwa przy dawce 800/100 mg raz na dobę u pacjentów nieleczonych wcześniej był podobny, z wyjątkiem częstszych, głównie łagodnych nudności. Występują również zaburzenia metaboliczne, takie jak cukrzyca, hipertriglicerydemia i hiperlipidemia, a także zaburzenia psychiczne i neurologiczne, w tym bezsenność, ból głowy i neuropatie obwodowe.
cytolityczne zapalenie wątroby, darunawir z rytonawirem, ginekomastia, hipercholesterolemia, hiperlipidemia, hipertriglicerydemia, inhibitor proteazy, insulinooporność, lek przeciwretrowirusowy, leukopenia, małopłytkowość, martwica kości, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, neuropatia obwodowa, neutropenia, niedokrwistość, osteoporoza, ostra niewydolność nerek, rabdomioliza, refluks żołądkowo-przełykowy, rumień wielopostaciowy, stłuszczenie wątroby, wirus opryszczki, wirusowe zapalenie wątroby typu B, wirusowe zapalenie wątroby typu C, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zawał mięśnia sercowego, zespół Stevensa-Johnsona, zespół zapalnej reaktywacji immunologicznej - Leksykon leków
Działania niepożądane – Pentazocinum WZF 30 mg/ml
Pentazocinum WZF (30 mg/ml, roztwór do wstrzykiwań) jest opioidowym analgetykiem, którego stosowanie wiąże się z licznymi działaniami niepożądanymi, zarówno ośrodkowymi, jak i obwodowymi. Do najczęstszych należą nudności, wymioty, senność, nadmierne pocenie się, zawroty głowy oraz oszołomienie. Neurologiczne działania niepożądane obejmują omamy, ból głowy, euforię, dezorientację, splątanie, drżenia, parestezje, omdlenia oraz napady drgawkowe typu grand mal. Istotnym powikłaniem jest podwyższone ciśnienie wewnątrzczaszkowe. Długotrwałe stosowanie, zwłaszcza w dużych dawkach, może prowadzić do uzależnienia fizycznego i zespołu odstawiennego, manifestującego się m.in. bezsennością i niezwykłymi marzeniami sennymi. Rzadkie, ale poważne działania obejmują depresję oddechową, nadciśnienie tętnicze, tachykardię, depresję krążeniową oraz niedociśnienie tętnicze. Ponadto obserwuje się zaburzenia przewodu pokarmowego, takie jak zaparcia, suchość błony śluzowej jamy ustnej, ból brzucha oraz skurcz dróg żółciowych.
agranulocytoza, analgetyk opioidowy, bezsenność, ból brzucha, ból głowy, depresja krążeniowa, depresja oddechowa, dezorientacja, dreszcze, drżenie, eozynofilia, euforia, guzek, leukopenia, nadciśnienie tętnicze, nadciśnienie wewnątrzczaszkowe, nadmierne pocenie, napad drgawkowy grand mal, niedociśnienie tętnicze, nudność, obrzęk twarzy, omamy, omdlenie, ośrodkowy układ nerwowy, oszołomienie, owrzodzenie, parestezja, pentazocyna, reakcja alergiczna, rumień wielopostaciowy, senność, skurcz dróg żółciowych, splątanie, suchość jamy ustnej, tachykardia, toksyczna nekroliza naskórka, uzależnienie fizyczne, włóknienie mięśni, wstrząs anafilaktyczny, wymioty, zaburzenia akomodacji, zaburzenia widzenia, zaparcie, zatrzymanie moczu, zawroty głowy, zespół odstawienny, zwężenie źrenic - Leksykon substancji czynnych
Klomipramina – Działania niepożądane
Klomipramina, stosowana w leczeniu zaburzeń depresyjnych i obsesyjno-kompulsyjnych, wiąże się z szerokim spektrum działań niepożądanych, które wymagają starannego monitorowania, zwłaszcza u pacjentów w podeszłym wieku. Najczęstsze objawy obejmują senność, zmęczenie, niepokój, wzmożony apetyt (≥1/10), a także nudności, suchość błony śluzowej jamy ustnej i zaparcia. Często obserwuje się również majaczenie, splątanie, omamy, stany lękowe, pobudzenie, zaburzenia snu i agresywność (≥1/100 do <1/10). W zakresie układu nerwowego bardzo często występują ospałość, zawroty głowy, drżenie, ból głowy i drgawki, które mogą wymagać modyfikacji dawkowania. Klomipramina może powodować poważne zaburzenia sercowo-naczyniowe, takie jak częstoskurcz zatokowy, kołatanie serca, niedociśnienie ortostatyczne (często) oraz rzadkie, ale groźne zaburzenia przewodzenia, w tym wydłużenie odstępu QT i torsades de pointes, szczególnie u pacjentów z hipokaliemią. Ponadto, lek wykazuje silne działanie antycholinergiczne, co u osób starszych może prowadzić do zatrzymania moczu, jaskry oraz niedrożności porażennej jelit.
agranulocytoza, ataksja, choroba afektywna dwubiegunowa, choroba Parkinsona, depersonalizacja, depresja, drgawki kloniczne, działanie antycholinergiczne, eozynofilia, hepatotoksyczność, hipokaliemia, hiponatriemia, jaskra, klomipramina, leukopenia, majaczenie, mlekotok, myśli samobójcze, niedociśnienie ortostatyczne, objawy psychotyczne, parestezje, reakcja anafilaktyczna, reakcja rzekomoanafilaktyczna, SIADH, torsades de pointes, trombocytopenia, wydłużenie QT, zaburzenia akomodacji, zaburzenia oddawania moczu, zaburzenia przewodzenia, zaburzenia snu, zamazane widzenie, zapalenie pęcherzyków płucnych, zapalenie wątroby, zatrzymanie moczu, zespół nieprawidłowego wydzielania hormonu antydiuretycznego, zespół odstawienia, zmiany EKG - Leksykon leków
Działania niepożądane – Fluconazolum Aflofarm 5 mg/ml
Flukonazol, substancja czynna leku Fluconazolum Aflofarm (5 mg/ml, syrop), jest stosowany w terapii zakażeń grzybiczych, jednak jego stosowanie wiąże się z ryzykiem licznych działań niepożądanych. Najczęściej obserwowane (≥1/10) to ból głowy, ból brzucha, biegunka, nudności, wymioty oraz istotne podwyższenie aktywności enzymów wątrobowych (aminotransferazy alaninowej, aminotransferazy asparaginianowej, fosfatazy alkalicznej) i wysypka. Często występują również hematologiczne zaburzenia, takie jak niedokrwistość, agranulocytoza, leukopenia, małopłytkowość i neutropenia, które mogą manifestować się osłabieniem, podatnością na infekcje i zaburzeniami krzepnięcia. Rzadziej obserwuje się zaburzenia metaboliczne (hipercholesterolemia, hipertriglicerydemia, hipokaliemia), które mogą prowadzić do poważnych powikłań kardiologicznych, w tym torsade de pointes i wydłużenia odstępu QT w EKG.
agranulocytoza, aminotransferaza alaninowa, aminotransferaza asparaginianowa, anafilaksja, arytmia serca, cholestaza, drgawki, dyspepsja, działanie niepożądane, eozynofilia, flukonazol, fosfataza alkaliczna, gorączka, hepatotoksyczność, hipercholesterolemia, hipertriglicerydemia, hipokaliemia, leukopenia, małopłytkowość, martwica komórek wątrobowych, mialgia, neutropenia, niedokrwistość, niewydolność wątroby, obrzęk naczynioruchowy, ostra uogólniona osutka krostkowa, parestezja, pokrzywka, świąd, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, torsade de pointes, układ chłonny, wydłużenie odstępu QT, zakażenie grzybicze, zapalenie wątroby, zawroty głowy pochodzenia obwodowego, zespół DRESS, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry, żółtaczka - Leksykon leków
Działania niepożądane – ApoSuprid 400 mg
ApoSuprid (amisulpryd) jest lekiem przeciwpsychotycznym, którego działania niepożądane najczęściej dotyczą układu nerwowego, ze szczególnym uwzględnieniem objawów pozapiramidowych występujących bardzo często (≥1/10), takich jak drżenie, sztywność, hipokineza, nadmierne ślinienie, akatyzja i dyskineza. Objawy te są zwykle łagodne przy dawkach 50-300 mg/dobę i mogą ustępować po zastosowaniu leków przeciwparkinsonowskich. Często obserwuje się także ostrą dystonię i senność. Rzadziej występują poważniejsze powikłania, takie jak złośliwy zespół neuroleptyczny, agranulocytoza, wydłużenie odstępu QT, torsade de pointes oraz żylna choroba zakrzepowo-zatorowa. Amisulpryd często powoduje hiperprolaktynemię, co może skutkować mlekotokiem, zaburzeniami miesiączkowania, ginekomastią i zaburzeniami erekcji. Niezbyt często obserwuje się leukopenię, neutropenię, hiperglikemię, hiponatremię, a także zaburzenia sercowo-naczyniowe, takie jak bradykardia i niedociśnienie tętnicze.
agranulocytoza, akatyzja, amisulpryd, bradykardia, częstoskurcz komorowy, dyskineza, ginekomastia, hepatotoksyczność, hipercholesterolemia, hiperglikemia, hiperprolaktynemia, hipertriglicerydemia, hipokineza, hiponatremia, kręcz szyi, lek przeciwparkinsonowski, leukopenia, migotanie komór, mlekotok, nadmierne ślinienie, nadwrażliwość na światło, napad padaczkowy, neutropenia, niedociśnienie tętnicze, objawy pozapiramidowe, obrzęk naczynioruchowy, osteopenia, osteoporoza, ostra dystonia, podwyższenie enzymów wątrobowych, pokrzywka, późna dyskineza, prolaktynoma, rabdomioliza, SIADH, szczękościsk, torsade de pointes, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie psychotyczne, zachłystowe zapalenie płuc, zakrzepica żył głębokich, zatorowość płucna, zatrzymanie moczu, zespół niespokojnych nóg, zespół odstawienia, zespół odstawienia u noworodka, złośliwy zespół neuroleptyczny, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon leków
Działania niepożądane – Flumycon 50 mg
Flukonazol, substancja czynna leku Flumycon, jest szeroko stosowanym przeciwgrzybiczym środkiem terapeutycznym, jednak jego stosowanie wiąże się z ryzykiem licznych działań niepożądanych. Najczęściej obserwowane działania niepożądane (1-10% pacjentów) obejmują ból głowy, ból brzucha, biegunkę, nudności, wymioty, wysypkę oraz podwyższenie aktywności enzymów wątrobowych (aminotransferazy alaninowej, aminotransferazy asparaginianowej, fosfatazy alkalicznej). Rzadziej występują poważniejsze reakcje, takie jak agranulocytoza, leukopenia, trombocytopenia, neutropenia, anafilaksja, cholestaza, żółtaczka oraz zespół DRESS, który jest potencjalnie zagrażającą życiu reakcją polekową z eozynofilią i objawami ogólnoustrojowymi. Monitorowanie parametrów hematologicznych i biochemicznych jest wskazane, zwłaszcza u pacjentów z istniejącymi schorzeniami wątroby lub układu immunologicznego.
agranulocytoza, aminotransferaza alaninowa, aminotransferaza asparaginianowa, anafilaksja, bilirubina, cholestaza, drgawka, działanie niepożądane leku, enzym wątrobowy, eozynofilia, flukonazol, fosfataza alkaliczna, hipercholesterolemia, hipertriglicerydemia, hipokaliemia, kandydoza narządów płciowych, lek przeciwgrzybiczny, leukopenia, morfologia krwi, neutropenia, ośrodkowy układ nerwowy, parestezja, pokrzywka, reakcja nadwrażliwości, trombocytopenia, wysypka polekowa, zaburzenie krzepnięcia, zespół DRESS, żółtaczka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Klimicin 300 mg
Lek Klimicin zawiera chlorowodorek klindamycyny w dawce 300 mg i może wywoływać liczne działania niepożądane, które wymagają szczególnej uwagi lekarza. Najczęstsze reakcje obejmują nadwrażliwość oraz zaburzenia ze strony przewodu pokarmowego, w tym rzekomobłoniaste zapalenie jelita grubego i zapalenie jelita grubego wywołane przez Clostridium difficile, które mogą pojawić się zarówno w trakcie terapii, jak i po jej zakończeniu. Wystąpienie ciężkich reakcji nadwrażliwości, takich jak wstrząs anafilaktyczny czy zespół Stevensa-Johnsona, wymaga natychmiastowego przerwania leczenia. Długotrwałe stosowanie klindamycyny może prowadzić do nadkażeń drożdżakowych oraz zaburzeń hematologicznych, w tym agranulocytozy, neutropenii, małopłytkowości i leukopenii, co wymaga regularnego monitorowania morfologii krwi, zwłaszcza u pacjentów z rzekomobłoniastym zapaleniem jelita grubego i niedokrwistością.
agranulocytoza, blokada nerwowo-mięśniowa, chlorowodorek klindamycyny, Clostridium difficile, eozynofilia, jadłowstręt, leukopenia, małopłytkowość, nadkażenie, neutropenia, niedokrwistość, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk Quinckego, ostra uogólniona osutka krostkowa, ostre uszkodzenie nerek, osutka polekowa z eozynofilią, owrzodzenie przełyku, pęcherzowe zapalenie skóry, pokrzywka, przemijające zapalenie wątroby, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, reakcja rzekomoanafilaktyczna, rumień wielopostaciowy, rzekomobłoniaste zapalenie jelita grubego, toksyczne martwicze oddzielanie naskórka, wstrząs anafilaktyczny, wysypka plamkowo-grudkowa, zapalenie błony śluzowej jamy ustnej, zapalenie przełyku, zapalenie wielostawowe, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry, żółtaczka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Aribit ODT 10 mg
Arypiprazol, substancja czynna leku Aribit ODT w dawkach 10 mg, 15 mg i 30 mg, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, które należy monitorować podczas terapii. Najczęściej obserwowanymi działaniami są akatyzja i nudności, występujące u ponad 3% pacjentów. Objawy pozapiramidowe (EPS), takie jak parkinsonizm, dystonia i dyskineza, pojawiają się u 19-26,6% pacjentów w badaniach kontrolowanych, z niższą częstością niż w przypadku haloperydolu. Akatyzja występuje u 12,1% pacjentów z zaburzeniami afektywnymi dwubiegunowymi i 6,2% pacjentów ze schizofrenią. Dystonia może pojawić się w pierwszych dniach leczenia, szczególnie u młodszych pacjentów i mężczyzn. Częstość występowania innych działań niepożądanych obejmuje m.in. cukrzycę, bezsenność, lęk, tachykardię, hipotensję ortostatyczną, wysypkę, nadmierne pocenie się oraz zaburzenia żołądkowo-jelitowe.
akatyzja, anoreksja, Aribit ODT, arypiprazol, cukrzycowa śpiączka hiperosmolarna, drżenie mięśni, dysfagia, dyskineza, dystonia, epizod maniakalny, fosfokinaza kreatynowa, hiperseksualność, hiponatremia, hipotensja ortostatyczna, kwasica ketonowa, leukopenia, neutropenia, objawy pozapiramidowe, obrzęk naczynioruchowy, parkinsonizm, patologiczne uzależnienie od hazardu, prolaktyna, rabdomioliza, reakcja anafilaktyczna, reakcja fotoalergiczna, schizofrenia, sedacja, tachykardia, trombocytopenia, zaburzenia kontroli impulsów, zaburzenia pozapiramidowe, zaburzenie afektywne dwubiegunowe - Leksykon leków
Działania niepożądane – Acix 500 500 mg
Acix 500, zawierający acyklowir w postaci soli sodowej, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych o różnej częstości i nasileniu. Niezbyt często obserwuje się hematologiczne zaburzenia, takie jak niedokrwistość, małopłytkowość i leukopenia. Bardzo rzadko występują ciężkie reakcje anafilaktyczne oraz zaburzenia neurologiczne i psychiczne, w tym encefalopatia i śpiączka, głównie u pacjentów z niewydolnością nerek. Często pojawia się zapalenie żyły związane z dożylnym podaniem leku, nudności i wymioty ze strony przewodu pokarmowego oraz przemijające zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych. Zmiany skórne, takie jak świąd, pokrzywka i wysypka, również występują często, natomiast obrzęk naczynioruchowy jest bardzo rzadki. W zakresie nerek często obserwuje się wzrost stężenia mocznika i kreatyniny, co wiąże się z maksymalnym stężeniem leku i stanem nawodnienia pacjenta.
acyklowir, bilirubina, drżenie, duszność, działanie niepożądane, encefalopatia, enzymy wątrobowe, fotowrażliwość, kreatynina, krew obwodowa, leukopenia, małopłytkowość, martwica tkanek, mocznik, niedokrwistość, niezborność ruchowa, objawy psychotyczne, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność nerek, pobudzenie, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, zaburzenia czynności nerek, zapalenie wątroby, zapalenie żyły, żółtaczka - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Xevoben
Stosowanie leku Xevoben, zawierającego lewodopę 100 mg i benserazyd 25 mg, wymaga szczególnej ostrożności i regularnego monitorowania pacjentów, zwłaszcza pod kątem hematologicznym (anemia hemolityczna, leukopenia, trombocytopenia, agranulocytoza, pancytopenia) oraz kardiologicznym (przebyty zawał, choroba wieńcowa, zaburzenia rytmu, niewydolność serca). Zaleca się częste badania morfologii krwi i kontrolę czynności serca, szczególnie na początku terapii. Należy również monitorować pacjentów z jaskrą z otwartym kątem przesączania (ryzyko wzrostu ciśnienia śródgałkowego), chorobą wrzodową, demineralizacją kości oraz osoby z grup ryzyka niedociśnienia ortostatycznego (wiek podeszły, leki przeciwnadciśnieniowe). W trakcie leczenia mogą wystąpić zaburzenia żołądkowo-jelitowe, depresja, zaburzenia poznawcze i behawioralne (DDS), a także dyskinezy i wahania odpowiedzi na leczenie (objawy zamrożenia, dystonie, zespół „on-off”). Nagłe odstawienie leku może prowadzić do złośliwego zespołu neuroleptycznego, wymagającego hospitalizacji i leczenia objawowego.
agranulocytoza, anemia hemolityczna, choroba Parkinsona, choroba wieńcowa, choroba wrzodowa żołądka i dwunastnicy, ciśnienie śródgałkowe, czerniak, czynność nerek, czynność wątroby, demineralizacja kości, dyskineza, dystonia końca dawki, freezing, jaskra z otwartym kątem przesączania, leukopenia, mioglobinuria, morfologia krwi, napad snu, niedociśnienie ortostatyczne, niewydolność serca, ostra niewydolność nerek, ostry zespół akinetyczny, pancytopenia, rabdomioliza, ruchy pląsawicze, trombocytopenia, zaburzenia kontroli impulsów, zaburzenia rytmu serca, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zawał mięśnia sercowego, zespół dysregulacji dopaminowej, zespół niespokojnych nóg, zespół przełączenia on-off, złośliwy zespół neuroleptyczny - Leksykon leków
Działania niepożądane – Levoxa 500 mg
Lewofloksacyna, substancja czynna leku Levoxa, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych o różnej częstości i nasileniu, potwierdzonych w badaniach klinicznych na ponad 8300 pacjentach oraz w praktyce klinicznej. Najczęściej obserwowane działania niepożądane (≥1/100 do <1/10) obejmują zakażenia grzybicze (w tym Candida), bóle głowy, zawroty głowy ośrodkowego pochodzenia, zaburzenia żołądkowo-jelitowe (biegunka, nudności, wymioty), wzrost aktywności enzymów wątrobowych (AlAT, AspAT, fosfataza zasadowa, GGT) oraz reakcje skórne (wysypka, świąd, pokrzywka, nadmierna potliwość). Szczególnie istotne są rzadkie, ale poważne działania niepożądane, takie jak wstrząs anafilaktyczny, częstoskurcz komorowy z ryzykiem zatrzymania akcji serca, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, zespół Stevensa-Johnsona, ciężkie uszkodzenie wątroby, rabdomioliza oraz zerwania ścięgien i więzadeł. Ponadto, lewofloksacyna może powodować długotrwałe, potencjalnie nieodwracalne zaburzenia neurologiczne, mięśniowo-szkieletowe i sensoryczne, niezależnie od wcześniejszych czynników ryzyka.
agranulocytoza, alergiczne zapalenie płuc, arytmia komorowa, częstoskurcz komorowy, enzymy wątrobowe, eozynofilia, hiperglikemia, hipoglikemia, kandydoza, leukocytoklastyczne zapalenie naczyń, leukopenia, lewofloksacyna, miastenia, nadciśnienie śródczaszkowe, neuropatia czuciowo-ruchowa, neutropenia, niedokrwistość hemolityczna, obrzęk naczynioruchowy, obwodowa neuropatia czuciowa, oporność drobnoustrojów, ostra niewydolność wątroby, pancytopenia, polekowa reakcja z eozynofilią, porfiria, rabdomioliza, reakcja psychotyczna, rumień trwały polekowy, rumień wielopostaciowy, rzekomobłoniaste zapalenie jelit, śpiączka hipoglikemiczna, śródmiąższowe zapalenie nerek, tętniak aorty, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, torsade de pointes, trombocytopenia, wstrząs anafilaktyczny, wstrząs rzekomoanafilaktyczny, wydłużenie odstępu QT, zaburzenia pozapiramidowe, zakażenie grzybicze, zapalenie błony naczyniowej oka, zapalenie trzustki, zawroty głowy pochodzenia ośrodkowego, zerwanie ścięgna, zespół niewłaściwego wydzielania hormonu antydiuretycznego, zespół Stevensa-Johnsona, żółtaczka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Opokan 7,5 mg
Meloksykam, jako niesteroidowy lek przeciwzapalny (NLPZ), stosowany w dawkach dobowych 7,5 lub 15 mg, wiąże się z ryzykiem szeregu działań niepożądanych, które należy uwzględnić w praktyce klinicznej. Najczęściej obserwowane są objawy ze strony układu pokarmowego, takie jak niestrawność, nudności, wymioty, ból brzucha, wzdęcia, zaparcia i biegunka, występujące u ponad 10% pacjentów. Istotne są także poważne powikłania, w tym choroba wrzodowa, perforacja i krwawienia z przewodu pokarmowego, które mogą zagrażać życiu, zwłaszcza u osób w podeszłym wieku. Dodatkowo, meloksykam może powodować zaburzenia hematologiczne (np. niedokrwistość, leukopenia, trombocytopenia, agranulocytoza), reakcje alergiczne, w tym anafilaktyczne, oraz ciężkie skórne reakcje nadwrażliwości, takie jak zespół Stevensa-Johnsona i toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka (TEN).
agranulocytoza, biegunka, ból brzucha, ból głowy, choroba Crohna, choroba wrzodowa, dezorientacja, hiperkaliemia, kołatanie serca, krwawe wymioty, krwawienie z przewodu pokarmowego, leukopenia, martwica brodawek nerkowych, meloksykam, morfologia krwi, nadciśnienie tętnicze, napad astmy, niedokrwistość, nieostre widzenie, niepłodność, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niestrawność, niewydolność serca, nudności, objawy dyspeptyczne, obrzęk, obrzęk naczynioruchowy, ostra martwica kanalików nerkowych, ostra niewydolność nerek, owrzodzenie żołądka, perforacja, perforacja przewodu pokarmowego, pokrzywka, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktoidalna, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości na światło, reakcja pęcherzowa, refluks żołądkowo-przełykowy, rumień wielopostaciowy, senność, smoliste stolce, śródmiąższowe zapalenie nerek, stan splątania, świąd, szumy uszne, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, trombocytopenia, trwały rumień polekowy, udar mózgu, wrzodziejące zapalenie błony śluzowej jamy ustnej, wrzodziejące zapalenie okrężnicy, wymioty, wysypka, wzdęcie, zaburzenia czynności wątroby, zapalenie błony śluzowej jamy ustnej, zapalenie okrężnicy, zapalenie przełyku, zapalenie spojówek, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zapalenie żołądka, zaparcie, zatrzymanie sodu, zawał mięśnia sercowego, zawroty głowy, zespół nerczycowy, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Działania niepożądane – Aciclovir Jelfa 250 mg
Aciclovir Jelfa, zawierający 250 mg acyklowiru w postaci acyklowiru sodowego, podawany dożylnie jako roztwór do infuzji, wiąże się z szeregiem działań niepożądanych o różnej częstości występowania. Niezbyt często obserwuje się obniżenie parametrów hematologicznych, takich jak niedokrwistość, małopłytkowość i leukopenia, co może zwiększać ryzyko infekcji. Bardzo rzadko występują reakcje anafilaktyczne, wymagające natychmiastowej interwencji. Wśród działań neurologicznych, również bardzo rzadkich, wymienia się bóle głowy, zawroty głowy, pobudzenie, dezorientację, drżenia, niezborność ruchową, zaburzenia mowy, omamy, objawy psychotyczne, drgawki, senność, encefalopatię oraz śpiączkę, najczęściej u pacjentów z zaburzoną czynnością nerek. Często obserwuje się zapalenie żył w miejscu podania, a także nudności i wymioty jako najczęstsze objawy ze strony przewodu pokarmowego. Przemijające zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych występuje często, natomiast bardzo rzadko obserwuje się żółtaczkę i zapalenie wątroby.
acyklowir sodowy, ataksja, bilirubina, ból głowy, drgawki, duszność, dysfazja, encefalopatia, enzymy wątrobowe, fotodermatoza, leukopenia, małopłytkowość, mocznik, nawodnienie, niedokrwistość, obrzęk naczynioruchowy, omamy, ostra niewydolność nerek, pokrzywka, psychoza, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, roztwór do infuzji, układ immunologiczny, wynaczynienie, zapalenie wątroby, zapalenie żył, zawroty głowy, żółtaczka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Agastin 20 mg 20 mg
Omeprazol, substancja czynna Agastin 20 mg, wykazuje dobrze poznany profil bezpieczeństwa, z najczęstszymi działaniami niepożądanymi występującymi u 1-10% pacjentów, takimi jak bóle głowy, ból brzucha, zaparcia, biegunka, wzdęcia oraz nudności i wymioty. Należy zwrócić szczególną uwagę na rzadkie, ale potencjalnie zagrażające życiu ciężkie reakcje skórne (SCAR), w tym zespół Stevensa-Johnsona (SJS), toksyczną rozpływną martwicę naskórka (TEN), zespół DRESS oraz ostrą uogólnioną osutkę krostkową (AGEP). Działania niepożądane nie wykazują zależności od dawki i zostały zidentyfikowane zarówno w badaniach klinicznych, jak i w okresie po wprowadzeniu leku do obrotu. Wśród innych rzadkich działań wymienia się leukopenię, trombocytopenię, agranulocytozę, hiponatremię, hipomagnezemię, zaburzenia psychiczne, zapalenie wątroby, zapalenie nerek oraz zwiększone ryzyko złamań osteoporotycznych.
agranulocytoza, ból brzucha, ból głowy, ciężkie skórne działania niepożądane, encefalopatia wątrobowa, fotowrażliwość, ginekomastia, hipomagnezemia, hiponatremia, inhibitor pompy protonowej, kandydoza przewodu pokarmowego, leukopenia, małopłytkowość, mikroskopowe zapalenie jelita grubego, nadżerkowe zapalenie przełyku, niewydolność wątroby, obrzęk naczynioruchowy, ostra uogólniona osutka krostkowa, parestezje, polip żołądka, rumień wielopostaciowy, skurcz oskrzeli, toczeń rumieniowaty, toksyczna rozpływna martwica naskórka, wstrząs anafilaktyczny, zapalenie cewkowo-śródmiąższowe, zapalenie wątroby, zawroty głowy, zespół DRESS, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon substancji czynnych
Foskarnet – Działania niepożądane
Foskarnet sodowy sześciowodny (Foscarnet sodium hexahydrate Tillomed) jest lekiem o szerokim spektrum działań niepożądanych, szczególnie u pacjentów z obniżoną odpornością i poważnymi infekcjami wirusowymi. Najczęściej obserwuje się zaburzenia hematologiczne, takie jak granulocytopenia i niedokrwistość, oraz zaburzenia elektrolitowe, w tym hipokaliemię, hipomagnezemię i hipokalemię, które mogą prowadzić do poważnych powikłań kardiologicznych, w tym wydłużenia odstępu QT, arytmii komorowych i torsade de pointes. Często występują także objawy neurologiczne (zawroty głowy, parestezje, drgawki) oraz nefrotoksyczność manifestująca się ostrą niewydolnością nerek, białkomoczem i innymi poważnymi uszkodzeniami nerek. Kluczowe jest monitorowanie elektrolitów, funkcji nerek oraz parametrów morfologii krwi, a także stosowanie odpowiedniego nawadniania w celu minimalizacji ryzyka działań niepożądanych.
astenia, biegunka, ból głowy, foskarnet sodowy, granulocytopenia, hiperfosfatemia, hipofosfatemia, hipokalcemia, hipokaliemia, hipomagnezemia, hiponatremia, kołatanie serca, kwasica kanalików nerkowych, leukopenia, moczówka prosta, nefropatia krystaliczna, neutropenia, niedokrwistość, nudności, ostra niewydolność nerek, pancytopenia, parestezja, posocznica, rabdomioliza, rumień wielopostaciowy, tachykardia, toksyczna nekroliza naskórka, torsade de pointes, trombocytopenia, wydłużenie odstępu QT, wymioty, wysypka, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności wątroby, zakrzepowe zapalenie żył, zapalenie trzustki, zawroty głowy, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Działania niepożądane – Helicid Control 10 mg
Omeprazol, substancja czynna leku Helicid Control, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych o różnej częstości i nasileniu. Najczęściej (1-10%) obserwuje się bóle głowy, ból brzucha, zaparcia, biegunkę, wzdęcia oraz nudności i wymioty, które zwykle mają charakter przemijający. Rzadkie, ale poważne działania obejmują ciężkie reakcje skórne, takie jak zespół Stevensa-Johnsona (SJS), toksyczna rozpływna martwica naskórka (TEN), zespół DRESS oraz ostra uogólniona osutka krostkowa (AGEP), wymagające natychmiastowego przerwania terapii. Omeprazol może także powodować zaburzenia hematologiczne (leukopenia, trombocytopenia, agranulocytoza, pancytopenia), hiponatremię, hipomagnezemię, a także objawy neurologiczne (bezsenność, pobudzenie, splątanie, depresja, agresja, omamy), co wymaga szczególnej uwagi u pacjentów z chorobami współistniejącymi i osób starszych.
agranulocytoza, ciężkie skórne działania niepożądane, encefalopatia, ginekomastia, hipokalcemia, hipokaliemia, hipomagnezemia, hiponatremia, kandydoza przewodu pokarmowego, leukopenia, mikroskopowe zapalenie jelita grubego, nadwrażliwość na światło, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, obrzęk naczynioruchowy, omeprazol, ostra uogólniona osutka krostkowa, pancytopenia, parestezja, pokrzywka, polip dna żołądka, reakcja anafilaktyczna, rumień wielopostaciowy, skurcz oskrzeli, toczeń rumieniowaty, toksyczna rozpływna martwica naskórka, trombocytopenia, wstrząs anafilaktyczny, zapalenie błony śluzowej jamy ustnej, zapalenie cewkowo-śródmiąższowe, zapalenie wątroby, zespół DRESS, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Działania niepożądane – Klabax 500 mg
Klarytromycyna w dawce 500 mg, stosowana w postaci tabletek powlekanych (lek Klabax), wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, z dominacją objawów ze strony układu pokarmowego, takich jak ból brzucha, biegunka, nudności i wymioty, które występują często i zazwyczaj mają łagodne nasilenie. Rzadziej obserwuje się poważniejsze reakcje, w tym leukopenię, neutropenię, trombocytopenię, reakcje anafilaktyczne, zaburzenia rytmu serca (wydłużenie odstępu QT), hepatotoksyczność (wzrost aktywności enzymów wątrobowych, zapalenie wątroby), a także ciężkie reakcje skórne, w tym zespół Stevensa-Johnsona. Szczególną uwagę należy zwrócić na pacjentów z istniejącymi chorobami wątroby, nerek, zaburzeniami kardiologicznymi oraz osoby w podeszłym wieku, u których ryzyko działań niepożądanych jest zwiększone. Monitorowanie parametrów biochemicznych, hematologicznych oraz elektrokardiograficznych jest wskazane w trakcie terapii, zwłaszcza u pacjentów z czynnikami ryzyka.
antybiotyk makrolidowy, dolegliwość żołądkowo-jelitowa, dysfagia, dysgeuzja, flora bakteryjna, hepatotoksyczność, interakcja lekowa, klarytromycyna, leukopenia, nadkażenie, neutropenia, niewydolność nerek, ośrodkowy układ nerwowy, parametr wątrobowy, rabdomioliza, reakcja anafilaktyczna, skurcz oskrzeli, tabletka powlekana, tachykardia, trombocytopenia, układ pokarmowy, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie elektrokardiograficzne, zaburzenie kardiologiczne, zaburzenie rytmu serca, zakażenie mykobakteryjne, zakażenie oportunistyczne, zapalenie wątroby, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon substancji czynnych
Kandesartan – Działania niepożądane
Kandesartan cyleksetyl, antagonista receptora angiotensyny II (ARB), stosowany w nadciśnieniu tętniczym i niewydolności serca, charakteryzuje się korzystnym profilem bezpieczeństwa. W badaniach klinicznych odsetek przerwania terapii z powodu działań niepożądanych wynosił około 3,1%, porównywalnie do placebo (3,2%). Najczęstsze działania niepożądane (≥1/100 do <1/10) to zawroty głowy, ból głowy oraz zakażenia układu oddechowego. W leczeniu niewydolności serca częściej obserwowano hiperkaliemię (≥1/100 do <1/10), niedociśnienie tętnicze i zaburzenia czynności nerek, zwłaszcza u pacjentów powyżej 70. roku życia, z cukrzycą lub stosujących jednocześnie inhibitory ACE bądź spironolakton. W populacji pediatrycznej (6–<18 lat) częstość działań niepożądanych jest wyższa, z bardzo częstym występowaniem bólu głowy, zawrotów głowy, zakażeń górnych dróg oddechowych i kaszlu (≥1/10), co wymaga szczególnej uwagi klinicznej.
agranulocytoza, antagonista receptora angiotensyny II, biegunka, ból głowy, ból mięśni, ból pleców, ból stawów, cukrzyca, hemoglobina, hiperkaliemia, hiponatremia, inhibitor ACE, kandesartan cyleksetyl, kaszel, kreatynina, leukopenia, nadciśnienie tętnicze, neutropenia, niedociśnienie tętnicze, niemiarowość zatokowa, nieprawidłowa czynność wątroby, niewydolność nerek, niewydolność serca, nudności, obrzęk naczynioruchowy, podwyższone enzymy wątrobowe, pokrzywka, spironolakton, świąd, układ renina-angiotensyna-aldosteron, wysypka, zaburzenie czynności nerek, zakażenie górnych dróg oddechowych, zakażenie układu oddechowego, zapalenie nosogardła, zapalenie wątroby, zawroty głowy - Leksykon leków
Przedawkowanie – Meaxin 100 mg
Przedawkowanie imatynibu, substancji czynnej preparatu Meaxin (dostępnego w dawkach 100 mg i 400 mg), może prowadzić do wielonarządowych objawów toksycznych, których nasilenie koreluje z przyjętą dawką. W dawkach 1200-1600 mg (przyjmowanych przez 1-10 dni) obserwuje się objawy ze strony przewodu pokarmowego (nudności, wymioty, biegunka, ból brzucha), skórne (wysypka, rumień), ogólnoustrojowe (obrzęk, zmęczenie, skurcze mięśni) oraz hematologiczne (trombocytopenia, pancytopenia). Przy dawkach 1800-3200 mg (do 6 dni) dochodzi do osłabienia, bólów mięśni, wzrostu fosfokinazy kreatynowej i bilirubiny oraz dolegliwości żołądkowo-jelitowych. Ekstremalne dawki pojedyncze, np. 6400 mg, mogą wywołać gorączkę, obrzęk twarzy, neutropenię i wzrost aminotransferaz, natomiast dawki 8-10 g manifestują się głównie wymiotami i bólami przewodu pokarmowego. Dane pediatryczne są ograniczone, ale pojedyncze dawki 400 mg i 980 mg u dzieci wywołują objawy gastroenterologiczne oraz leukopenię.
anoreksja, ból brzucha, enzymy wątrobowe, fosfokinaza kreatynowa, granulocyty obojętnochłonne, hiperbilirubinemia, imatynib, leczenie objawowe, leukopenia, Meaxin, mialgia, morfologia krwi, objawy gastroenterologiczne, objawy ogólnoustrojowe, objawy skórne, obserwacja kliniczna, pancytopenia, podwyższone aminotransferazy, przedawkowanie leku, skurcze mięśni, trombocytopenia - Leksykon leków
Działania niepożądane – IBUPROFEN eubioco 200 mg
Ibuprofen, jako niesteroidowy lek przeciwzapalny (NLPZ), jest szeroko stosowany w leczeniu bólu, gorączki i stanów zapalnych. Pomimo korzystnego profilu bezpieczeństwa w dawkach OTC, stosowanie ibuprofenu wiąże się z ryzykiem działań niepożądanych obejmujących różne układy i narządy. Szczególnie istotne jest zwiększone ryzyko tętniczych incydentów zatorowo-zakrzepowych, takich jak zawał mięśnia sercowego i udar mózgu, przy dawkach sięgających 2400 mg/dobę. Najczęściej obserwowane działania niepożądane dotyczą przewodu pokarmowego i obejmują niestrawność, ból brzucha, nudności (≥1/1 000 do <1/100), a rzadziej biegunki, wzdęcia, zaparcia i zapalenie błony śluzowej żołądka (≥1/10 000 do <1/1 000). Bardzo rzadkie, ale poważne powikłania to perforacje i krwawienia z przewodu pokarmowego, które mogą prowadzić do zgonu, zwłaszcza u osób starszych.
agranulocytoza, anemia, choroba Crohna, choroba wrzodowa żołądka, ciężkie skórne działania niepożądane, dyspepsja, incydent zatorowo-zakrzepowy, jałowe zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, krwawienie z przewodu pokarmowego, leukopenia, martwica brodawek nerkowych, mieszana choroba tkanki łącznej, nadciśnienie, nadwrażliwość na światło, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność serca, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność nerek, ostra uogólniona osutka krostkowa, pancytopenia, rumień wielopostaciowy, skurcz oskrzeli, toczeń rumieniowaty układowy, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, trombocytopenia, udar mózgu, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenie czynności wątroby, zapalenie błony śluzowej żołądka, zapalenie okrężnicy, zawał mięśnia sercowego, zespół DRESS, zespół Kounisa, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry - Leksykon leków
Działania niepożądane – Norvasc 5 mg
Amlodypina, będąca antagonistą kanałów wapniowych, jest szeroko stosowana w leczeniu nadciśnienia tętniczego oraz choroby wieńcowej. Profil bezpieczeństwa leku obejmuje działania niepożądane o różnej częstości występowania, od bardzo częstych (≥ 1/10) do bardzo rzadkich (< 1/10 000). Najczęściej obserwowane objawy to senność, zawroty głowy, ból głowy, kołatanie serca, nagłe zaczerwienienie twarzy, ból brzucha, nudności, obrzęki okolicy kostek oraz zmęczenie. Działania niepożądane mogą dotyczyć różnych układów, w tym hematologicznego (leukopenia, małopłytkowość), immunologicznego (reakcje alergiczne), neurologicznego (drżenia, parestezje, zespół pozapiramidowy), sercowo-naczyniowego (arytmie, zawał serca), a także skórnego (wysypki, zespół Stevensa-Johnsona) i wątrobowego (zapalenie wątroby, żółtaczka). Szczególną uwagę należy zwrócić na ciężkie reakcje skórne, poważne zaburzenia sercowo-naczyniowe oraz zmiany w parametrach wątrobowych, które mogą wymagać natychmiastowego odstawienia leku i intensywnego leczenia.
antagonista wapnia, arytmia serca, badanie diagnostyczne, choroba wieńcowa, diplopia, działanie niepożądane, enzym wątrobowy, fotowrażliwość, ginekomastia, hiperglikemia, kołatanie serca, leukopenia, małopłytkowość, migotanie przedsionków, nadciśnienie tętnicze, niedociśnienie tętnicze, obrzęk kostek, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk Quinckego, profil bezpieczeństwa, reakcja alergiczna, rozrost dziąseł, rumień wielopostaciowy, szum uszny, zaburzenie krzepnięcia, zapalenie naczyń, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zapalenie żołądka, zawał serca, zespół Lyella, zespół pozapiramidowy, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry, żółtaczka