Działania niepożądane
Klomipramina

Klomipramina, stosowana w leczeniu zaburzeń depresyjnych i obsesyjno-kompulsyjnych, wiąże się z szerokim spektrum działań niepożądanych, które wymagają starannego monitorowania, zwłaszcza u pacjentów w podeszłym wieku. Najczęstsze objawy obejmują senność, zmęczenie, niepokój, wzmożony apetyt (≥1/10), a także nudności, suchość błony śluzowej jamy ustnej i zaparcia. Często obserwuje się również majaczenie, splątanie, omamy, stany lękowe, pobudzenie, zaburzenia snu i agresywność (≥1/100 do <1/10). W zakresie układu nerwowego bardzo często występują ospałość, zawroty głowy, drżenie, ból głowy i drgawki, które mogą wymagać modyfikacji dawkowania. Klomipramina może powodować poważne zaburzenia sercowo-naczyniowe, takie jak częstoskurcz zatokowy, kołatanie serca, niedociśnienie ortostatyczne (często) oraz rzadkie, ale groźne zaburzenia przewodzenia, w tym wydłużenie odstępu QT i torsades de pointes, szczególnie u pacjentów z hipokaliemią. Ponadto, lek wykazuje silne działanie antycholinergiczne, co u osób starszych może prowadzić do zatrzymania moczu, jaskry oraz niedrożności porażennej jelit.

Działania niepożądane substancji klomipramina

Klomipramina, substancja czynna zawarta w lekach takich jak Anafranil i Anafranil SR 75, wywołuje szereg działań niepożądanych, które należy dokładnie monitorować podczas terapii. Działania niepożądane są zwykle łagodne i przemijające, ustępując w miarę trwania leczenia lub po zmniejszeniu dawki. Nie zawsze mają one związek ze stężeniem leku w osoczu lub jego dawką. Często trudno odróżnić poszczególne działania niepożądane od objawów depresji, takich jak zmęczenie, zaburzenia snu, pobudzenie, lęk, zaparcie oraz suchość błony śluzowej jamy ustnej.1

Szczególną ostrożność należy zachować przy leczeniu pacjentów w podeszłym wieku, którzy są bardziej wrażliwi na działanie antycholinergiczne, efekty wywierane na ośrodkowy i obwodowy układ nerwowy oraz wpływ na układ sercowo-naczyniowy. Ich zdolność do metabolizowania oraz eliminacji leków może być zmniejszona, co prowadzi do ryzyka wystąpienia większych stężeń klomipraminy w osoczu po podaniu dawek terapeutycznych.2

W przypadku wystąpienia ciężkich reakcji neurologicznych lub psychicznych, produkt leczniczy zawierający klomipraminę należy odstawić.3 4

Zaburzenia psychiczne

Wśród najczęstszych działań niepożądanych dotyczących sfery psychicznej podczas stosowania klomipraminy obserwuje się senność, zmęczenie, niepokój oraz wzmożony apetyt, które występują bardzo często (≥1/10 pacjentów).5 6

Często (≥1/100 do <1/10) występują: majaczenie, splątanie, dezorientacja, omamy (szczególnie u osób w podeszłym wieku oraz pacjentów z chorobą Parkinsona), stany lękowe, pobudzenie, zaburzenia snu, stan pobudzenia maniakalnego, agresywność, zaburzenia pamięci, depersonalizacja, nasilenie depresji, zaburzenia koncentracji, bezsenność oraz koszmary nocne.7

Niezbyt często (≥1/1000 do <1/100) obserwuje się uczynnienie objawów psychotycznych.8

Z częstością nieznaną mogą występować procesy wyobrażeń samobójczych oraz zachowania samobójcze. Szczególnie istotne jest, że przypadki wystąpienia procesów wyobrażeń i zachowań samobójczych obserwowano podczas leczenia klomipraminą lub w krótkim czasie po zakończeniu leczenia.9 10

Zaburzenia układu nerwowego

W zakresie układu nerwowego bardzo często występują: ospałość, zawroty głowy, drżenie, ból głowy oraz drgawki.11

Do częstych działań niepożądanych zalicza się zaburzenia mowy i parestezje, zaś niezbyt często pojawia się ataksja. Bardzo rzadko obserwuje się zmiany w zapisie EEG.12

Zaburzenia naczyniowe i sercowe

Wśród problemów naczyniowych często występuje niedociśnienie ortostatyczne, a niezbyt często wzrost ciśnienia krwi.13

Zaburzenia sercowe obejmują często występujące: częstoskurcz zatokowy, kołatanie serca oraz klinicznie nieistotne zmiany w zapisie EKG (zmiany dotyczące odstępu ST i załamka T) u pacjentów z prawidłową czynnością serca.14

Niezbyt często występuje niemiarowość, zaś rzadko zaburzenia przewodzenia (np. poszerzenie zespołu QRS, wydłużenie odstępu QT, zmiany odstępu PQ, blok odnogi pęczka przedsionkowo-komorowego, torsades de pointes, szczególnie u pacjentów z hipokaliemią).15

Zaburzenia żołądka i jelit

Bardzo często podczas leczenia klomipraminą występują nudności, suchość błony śluzowej jamy ustnej oraz zaparcia.16

Do częstych działań niepożądanych należą: wymioty, dolegliwości brzuszne, biegunka oraz brak łaknienia.17

Inne istotne zaburzenia

Wśród innych ważnych działań niepożądanych wymienia się:

  • Zaburzenia oka: bardzo często występują zaburzenia akomodacji i zamazane widzenie; często – rozszerzenie źrenic; bardzo rzadko – jaskra
  • Zaburzenia nerek i dróg moczowych: bardzo często zaburzenia oddawania moczu; bardzo rzadko zatrzymanie moczu
  • Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych: często zwiększenie aktywności aminotransferaz; bardzo rzadko zapalenie wątroby z żółtaczką lub bez
  • Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej: bardzo często nadmierne pocenie się; często alergiczne odczyny skórne, wrażliwość na światło, świąd
  • Zaburzenia układu rozrodczego i piersi: bardzo często zaburzenia libido, zaburzenia potencji; często mlekotok, powiększenie piersi
  • Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe: bardzo często drgawki kloniczne mięśni; często osłabienie mięśni, wzmożone napięcie mięśni; częstość nieznana – złamania

18

Warto zwrócić uwagę, że badania epidemiologiczne prowadzone głównie na pacjentach w wieku 50 lat i powyżej wykazały zwiększone ryzyko złamań kości u pacjentów otrzymujących selektywne inhibitory zwrotnego wychwytu serotoniny (SSRI) oraz trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, do których należy klomipramina. Mechanizm prowadzący do wystąpienia tego ryzyka nie jest znany.19

Zaburzenia hematologiczne i immunologiczne

Do bardzo rzadkich działań niepożądanych dotyczących układu krwiotwórczego należą: leukopenia, agranulocytoza, trombocytopenia, eozynofilia i plamica.20 21

Bardzo rzadko mogą wystąpić również reakcje immunologiczne, takie jak zapalenie pęcherzyków płucnych na tle alergicznym (zapalenie płuc) z eozynofilią lub bez, a także układowe reakcje anafilaktyczne lub rzekomoanafilaktyczne, w tym niedociśnienie.22 23

Objawy odstawienia

Po nagłym odstawieniu klomipraminy lub zmniejszeniu jej dawki mogą wystąpić następujące objawy: nudności, wymioty, ból brzucha, biegunka, bezsenność, ból głowy, nerwowość oraz lęk. Z tego powodu zaleca się stopniowe zmniejszanie dawkowania podczas kończenia terapii.24

Tabela działań niepożądanych klomipraminy

Układy i narządy Działanie niepożądane Częstość występowania Opis
Zaburzenia psychiczne Senność, zmęczenie, niepokój, wzmożony apetyt Bardzo często Podstawowe reakcje ośrodkowego układu nerwowego, często trudne do odróżnienia od objawów depresji
Majaczenie, splątanie, omamy, stany lękowe, pobudzenie, zaburzenia snu, agresywność, zaburzenia pamięci Często Nasilone u osób w podeszłym wieku oraz pacjentów z chorobą Parkinsona
Uczynnienie objawów psychotycznych Niezbyt często Wymagające natychmiastowego odstawienia leku
Zachowania i myśli samobójcze Częstość nieznana Mogą wystąpić podczas leczenia lub krótko po jego zakończeniu
Zaburzenia układu nerwowego Ospałość, zawroty głowy, drżenie, ból głowy, drgawki Bardzo często Mogą wymagać modyfikacji dawkowania
Zaburzenia mowy, parestezje Często Zaburzenia czucia obwodowego
Ataksja, zmiany w zapisie EEG Niezbyt często/Bardzo rzadko Zaburzenia koordynacji ruchowej
Zaburzenia sercowo-naczyniowe Niedociśnienie ortostatyczne Często Objawiające się zawrotami głowy przy szybkiej zmianie pozycji ciała
Częstoskurcz zatokowy, kołatanie serca, zmiany w EKG Często Zazwyczaj nieistotne klinicznie u osób z prawidłową czynnością serca
Zaburzenia przewodzenia (poszerzenie zespołu QRS, wydłużenie QT) Rzadko Szczególnie niebezpieczne u pacjentów z hipokaliemią
Zaburzenia żołądka i jelit Nudności, suchość jamy ustnej, zaparcia Bardzo często Działania antycholinergiczne, często uciążliwe dla pacjenta
Wymioty, dolegliwości brzuszne, biegunka, brak łaknienia Często Mogą prowadzić do odwodnienia i zaburzeń elektrolitowych
Zaburzenia wątroby Zwiększenie aktywności aminotransferaz Często Wymaga monitorowania funkcji wątroby
Zapalenie wątroby z żółtaczką lub bez Bardzo rzadko Poważne powikłanie wymagające natychmiastowego odstawienia leku
Zaburzenia skóry Nadmierne pocenie się Bardzo często Działanie cholinergiczne, często uciążliwe
Alergiczne odczyny skórne, wrażliwość na światło Często Wymaga ochrony przed ekspozycją na światło słoneczne
Zaburzenia seksualne Zaburzenia libido, zaburzenia potencji Bardzo często Istotne klinicznie, wpływające na jakość życia
Mlekotok, powiększenie piersi Często Wynik wpływu na gospodarkę hormonalną
Zaburzenia układu krwiotwórczego Leukopenia, agranulocytoza, trombocytopenia Bardzo rzadko Poważne powikłania wymagające natychmiastowej interwencji
Eozynofilia, plamica Bardzo rzadko Mogą wskazywać na reakcję nadwrażliwości
Objawy odstawienia Nudności, wymioty, ból brzucha, biegunka, bezsenność, ból głowy, nerwowość, lęk Występują po nagłym odstawieniu leku lub szybkim zmniejszeniu dawki

Niebezpieczeństwa związane z działaniami niepożądanymi

Zagrożenia sercowo-naczyniowe

Klomipramina może powodować poważne powikłania sercowo-naczyniowe, szczególnie u pacjentów z istniejącymi chorobami układu krążenia. Najniebezpieczniejsze są zaburzenia przewodzenia, w tym wydłużenie odstępu QT, które może prowadzić do potencjalnie śmiertelnej arytmii typu torsades de pointes, zwłaszcza u pacjentów z hipokaliemią.25

Niedociśnienie ortostatyczne może prowadzić do upadków, co stanowi szczególne zagrożenie dla pacjentów w podeszłym wieku, zwiększając ryzyko złamań i innych urazów.26

Zagrożenia neurologiczne i psychiatryczne

Do najpoważniejszych zagrożeń neurologicznych związanych z klomipraminą należą drgawki, które mogą wystąpić zwłaszcza u pacjentów z padaczką lub predyspozycją do napadów drgawkowych. W przypadku wystąpienia napadów drgawkowych należy natychmiast odstawić lek.27

Szczególnie niebezpieczne są myśli i zachowania samobójcze, które mogą wystąpić lub nasilić się podczas stosowania klomipraminy, zwłaszcza na początku leczenia lub po zmianie dawki. Pacjenci, zwłaszcza ze zwiększonym ryzykiem samobójstwa, powinni być dokładnie monitorowani.28

U pacjentów z chorobą afektywną dwubiegunową klomipramina może spowodować przejście w fazę maniakalną, objawiającą się przyspieszonym myśleniem, zmniejszoną potrzebą snu i zwiększoną energią.29

Zagrożenia hematologiczne

Najpoważniejszymi hematologicznymi działaniami niepożądanymi są agranulocytoza i trombocytopenia. Agranulocytoza prowadzi do znacznego osłabienia odporności i może zagrażać życiu z powodu ciężkich infekcji. Trombocytopenia zwiększa ryzyko krwawień.30 31

Chorzy leczeni klomipraminą wymagają okresowej kontroli morfologii krwi, a w przypadku wystąpienia objawów takich jak gorączka, ból gardła, infekcje, powinni natychmiast skontaktować się z lekarzem.

Zagrożenia związane z działaniem antycholinergicznym

Klomipramina wykazuje silne działanie antycholinergiczne, które może prowadzić do poważnych powikłań, szczególnie u osób starszych. Najgroźniejsze z nich to zatrzymanie moczu, jaskra o zamkniętym kącie przesączania oraz ciężkie zaparcia prowadzące do niedrożności porażennej jelit.32

Zagrożenia związane z odstawieniem leku

Nagłe przerwanie leczenia klomipraminą może prowadzić do wystąpienia zespołu odstawienia, objawiającego się nudnościami, wymiotami, bólem brzucha, biegunką, bezsennością, bólem głowy, nerwowością oraz lękiem. W skrajnych przypadkach może dojść do zaburzeń psychicznych i neurologicznych. Dlatego zawsze należy stopniowo zmniejszać dawkę klomipraminy pod nadzorem lekarza.33

Zagrożenia wątrobowe

Rzadko, ale potencjalnie bardzo niebezpiecznym działaniem niepożądanym jest hepatotoksyczność, która może prowadzić do zapalenia wątroby z żółtaczką lub bez. W przypadku wzrostu aktywności enzymów wątrobowych lub objawów uszkodzenia wątroby, należy rozważyć odstawienie leku.34

Zagrożenia immunologiczne

Klomipramina może wywoływać ciężkie reakcje alergiczne, w tym reakcje anafilaktyczne zagrażające życiu oraz zapalenie pęcherzyków płucnych na tle alergicznym. Wystąpienie takich objawów jak wysypka, obrzęk, duszność, świąd wymaga natychmiastowego odstawienia leku i interwencji medycznej.35 36

U niektórych pacjentów może wystąpić zespół nieprawidłowego wydzielania hormonu antydiuretycznego (SIADH), prowadzący do hiponatremii i potencjalnie do zaburzeń świadomości.37 38

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl