kwas żółciowy
Kwasy żółciowe to grupa steroidowych związków organicznych produkowanych w wątrobie z cholesterolu. Stanowią one główny składnik żółci i pełnią kluczową rolę w procesie trawienia i wchłaniania tłuszczów oraz witamin rozpuszczalnych w tłuszczach (A, D, E, K) w przewodzie pokarmowym.
Pierwotne kwasy żółciowe, takie jak kwas cholowy i chenodeoksycholowy, są syntetyzowane w hepatocytach. Następnie są one sprzęgane z glicyną lub tauryną, tworząc sole kwasów żółciowych, które zwiększają ich rozpuszczalność i efektywność. W jelitach bakterie jelitowe przekształcają pierwotne kwasy żółciowe w wtórne, takie jak kwas deoksycholowy i litocholowy.
Kwasy żółciowe działają jak detergenty biologiczne, emulgując tłuszcze i ułatwiając ich trawienie przez enzymy trzustkowe. Około 95% kwasów żółciowych jest ponownie wchłanianych w jelicie krętym i transportowanych z powrotem do wątroby poprzez krążenie wątrobowo-jelitowe. Zaburzenia metabolizmu kwasów żółciowych mogą prowadzić do różnych chorób, w tym kamicy żółciowej, cholestazy czy zespołu złego wchłaniania.
W medycynie analogii kwasów żółciowych, takie jak kwas ursodeoksycholowy (UDCA), są stosowane w leczeniu niektórych chorób wątroby, szczególnie pierwotnej żółciowej marskości wątroby (PBC) oraz w rozpuszczaniu kamieni żółciowych. Coraz więcej badań wskazuje również na rolę kwasów żółciowych jako cząsteczek sygnałowych regulujących metabolizm glukozy, lipidów oraz homeostazę energetyczną organizmu.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przeciwwskazania – Ursopol 300 mg
Lek Ursopol, zawierający kwas ursodeoksycholowy w dawkach 150 mg i 300 mg, jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną lub inne kwasy żółciowe oraz na substancje pomocnicze, takie jak laktoza jednowodna (30 mg w dawce 150 mg) i azorubina (0,07 mg w dawce 150 mg oraz 0,88 mg w dawce 300 mg). Przeciwwskazania obejmują ostre zapalenie pęcherzyka żółciowego i dróg żółciowych, niedrożność przewodu żółciowego wspólnego i pęcherzykowego, a także obecność zwapniałych, nieprzepuszczalnych dla promieni rentgenowskich kamieni żółciowych. Ponadto, lek nie powinien być stosowany u pacjentów z zaburzeniami czynności skurczowej pęcherzyka żółciowego oraz gdy pęcherzyk żółciowy jest niewidoczny w badaniach obrazowych, co wskazuje na znaczne zaburzenia jego funkcji lub struktury.
azorobina, kolka żółciowa, kurczliwość pęcherzyka żółciowego, kwas ursodeoksycholowy, kwas żółciowy, laktoza jednowodna, nadwrażliwość na substancję czynną, niedrożność dróg żółciowych, niedrożność przewodu pęcherzykowego, niedrożność przewodu żółciowego wspólnego, nietolerancja laktozy, ostre zapalenie dróg żółciowych, ostre zapalenie pęcherzyka żółciowego, pęcherzyk żółciowy, substancja pomocnicza, zaburzenie czynności skurczowej pęcherzyka żółciowego, zastój żółci, żółć, zwapniałe kamienie żółciowe - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Ezen 10 mg
Lek Ezen zawiera ezetymib w dawce 10 mg i jest stosowany w terapii hipolipemizującej, zalecany w dawce 1 tabletki raz na dobę, niezależnie od pory dnia i posiłków. W terapii skojarzonej ze statynami należy stosować standardową dawkę statyny, dostosowaną do wskazań klinicznych, zwłaszcza u pacjentów z chorobą wieńcową i ostrym zespołem wieńcowym, gdzie Ezen może dodatkowo redukować ryzyko incydentów sercowo-naczyniowych. W przypadku jednoczesnego stosowania leków wiążących kwasy żółciowe, Ezen należy podawać co najmniej 2 godziny przed lub 4 godziny po tych lekach. Nie jest konieczne dostosowanie dawki u osób w podeszłym wieku ani u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek. U pacjentów z łagodnymi zaburzeniami wątroby (5-6 pkt wg Childa-Pugha) również nie wymaga się modyfikacji dawki, natomiast stosowanie u pacjentów z umiarkowanymi (7-9 pkt) i ciężkimi (>9 pkt) zaburzeniami czynności wątroby jest przeciwwskazane lub niezalecane.
choroba wieńcowa, ciężkie zaburzenia wątroby, dieta hipolipemizująca, dysfunkcja wątroby, Ezen, ezetymib, incydent sercowo-naczyniowy, kwas żółciowy, laktoza jednowodna, lek wiążący kwasy żółciowe, nietolerancja laktozy, obniżanie stężenia lipidów, ostry zespół wieńcowy, skala Childa-Pugha, statyna, terapia skojarzona, umiarkowane zaburzenia wątroby, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności wątroby - Leksykon leków
Działania niepożądane – Sandostatin LAR 20 mg
Sandostatin LAR zawiera oktreotyd w dawkach 10 mg, 20 mg i 30 mg, stosowany w formie zawiesiny do wstrzykiwań. Najczęstsze działania niepożądane dotyczą układu pokarmowego (biegunka, bóle brzucha, nudności, zaparcia, wzdęcia), układu nerwowego (bóle głowy, zawroty głowy), wątroby i dróg żółciowych (kamica żółciowa u 15-30% pacjentów długotrwale leczonych, błotko żółciowe) oraz zaburzeń metabolizmu (hiperglikemia, hipoglikemia, zaburzenia tolerancji glukozy). Kamica żółciowa, wynikająca z hamowania kurczliwości pęcherzyka żółciowego i zmniejszenia wydzielania żółci, często przebiega bezobjawowo, ale w przypadku objawowej kamicy zaleca się leczenie kwasami żółciowymi lub interwencję chirurgiczną. Terapia może także powodować niedoczynność tarczycy (obniżenie TSH, całkowitej i wolnej T4) oraz reakcje w miejscu wstrzyknięcia (ból, zaczerwienienie, obrzęk). Bradykardia i zmiany w EKG są częstymi obserwacjami, choć bez jednoznacznego związku przyczynowego z oktreotydem.
analog somatostatyny, anoreksja, biegunka, biegunka tłuszczowa, błotko żółciowe, bradykardia, cholecystitis, dyspepsja, gospodarka węglowodanowa, guz neuroendokrynny, hiperbilirubinemia, hiperglikemia, hipoglikemia, hormon T4, kamica żółciowa, kwas żółciowy, małopłytkowość, marskość wątroby, niedoczynność tarczycy, niedrożność jelit, nietolerancja glukozy, oktreotyd octan, ostre zapalenie trzustki, podwyższone aminotransferazy, schorzenia pęcherzyka żółciowego, steatorrhea, TSH, wstrząs anafilaktyczny, wydłużony odstęp QT, wzdęcie brzucha, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby cholestatyczne, zespół rakowiaka, żółtaczka zastoinowa - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Ezetimibe Aurovitas 10 mg
Ezetymib, klasyfikowany pod kodem ATC C10AX09, jest selektywnym inhibitorem wchłaniania cholesterolu w jelitach poprzez blokadę białka NPC1L1, co odróżnia go od statyn hamujących syntezę cholesterolu w wątrobie. W monoterapii oraz w skojarzeniu ze statynami wykazuje istotne obniżenie stężenia cholesterolu LDL (do 49% w populacji pediatrycznej i 25% w badaniach dorosłych), cholesterolu całkowitego, apolipoproteiny B oraz triglicerydów, przy jednoczesnym wzroście HDL. W badaniu klinicznym IMPROVE-IT, obejmującym 18 144 pacjentów po ostrym zespole wieńcowym, dodanie ezetymibu 10 mg do symwastatyny 40 mg skutkowało redukcją LDL do 53,2 mg/dl (1,4 mmol/l) i zmniejszeniem ryzyka względnego poważnych incydentów sercowo-naczyniowych o 6,4% (p=0,016) w porównaniu z monoterapią statyną. Ezetymib charakteryzuje się wysoką selektywnością, nie wpływając na absorpcję triglicerydów, kwasów tłuszczowych, witamin rozpuszczalnych w tłuszczach ani hormonów steroidowych, co przekłada się na korzystny profil bezpieczeństwa.
apolipoproteina B, badanie IMPROVE-IT, białko C-reaktywne, białko NPC1L1, cholesterol całkowity, cholesterol HDL, cholesterol LDL, cholesterol nie-HDL, choroba wieńcowa, ezetymib, grubość błony wewnętrznej i środkowej, HeFH, heterozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna, hipercholesterolemia pierwotna, hipercholesterolemia rodzinna, incydent sercowo-naczyniowy, kwas żółciowy, lek hipolipemizujący, leki modyfikujące stężenie lipidów, niestabilna dławica piersiowa, ostry zawał mięśnia sercowego, ostry zespół wieńcowy, pochodne kwasu fibrynowego, prewencja incydentów sercowo-naczyniowych, profil bezpieczeństwa, rąbek szczoteczkowy jelita cienkiego, statyna, symwastatyna, terapia skojarzona, triglicerydy, udar krwotoczny, żywice wiążące kwasy żółciowe - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Lakcid Gastromed nie mniej niż 12 mld CFU pałeczek Lactobacillus rhamnosus
Produkt leczniczy Lakcid Gastromed zawiera co najmniej 12 mld CFU pałeczek Lactobacillus rhamnosus, podzielonych równomiernie na trzy szczepy: 573L/1, 573L/2 oraz 573L/3, każdy w ilości nie mniejszej niż 4 mld CFU. Preparat należy do grupy mikroorganizmów przeciwbiegunkowych (kod ATC: A07FA) i wykazuje zdolność do skutecznej kolonizacji śluzówki jelit dzięki silnej adherencji do komórek jelitowych. Szczepy te wykazują odporność na działanie soku żołądkowego oraz soli kwasów żółciowych, co umożliwia ich przeżywalność i adaptację w całym przewodzie pokarmowym, warunkując korzystny efekt terapeutyczny.
antybiotyk glikopeptydowy, bakteria kwasu mlekowego, bakteria probiotyczna, beztlenowy rozkład cukrów, działanie antagonistyczne, działanie bakteriostatyczne, działanie przeciwbakteryjne, kolonizacja śluzówki jelit, kotrimoksazol, kwas mlekowy, kwas żółciowy, Lactobacillus rhamnosus, metronidazol, mikroflora jelitowa, mikroflora przewodu pokarmowego, mikroorganizm chorobotwórczy, mikroorganizm przeciwbiegunkowy, oporność na antybiotyki, sok żołądkowy, terapia przeciwdrobnoustrojowa, wankomycyna - Leksykon leków
Interakcje leku – Olmita 20 mg + 5 mg
Olmita, lek złożony zawierający olmesartan medoksomil i amlodypinę, wykazuje liczne interakcje farmakologiczne, które mają istotne znaczenie kliniczne. Olmesartan, antagonista receptora angiotensyny II, wchodzi w interakcje z inhibitorami ACE, antagonistami receptora angiotensyny II oraz aliskirenem, co zwiększa ryzyko niedociśnienia, hiperkaliemii i ostrej niewydolności nerek. Szczególną uwagę należy zwrócić na leki wpływające na stężenie potasu (leki moczopędne oszczędzające potas, suplementy potasu), które mogą prowadzić do hiperkaliemii, wymagając ścisłego monitorowania. Ponadto, jednoczesne stosowanie litu może powodować wzrost jego stężenia i toksyczność, a NLPZ mogą osłabiać działanie hipotensyjne olmesartanu i pogarszać funkcję nerek. Kolesewelam zmniejsza biodostępność olmesartanu, dlatego zaleca się podawanie olmesartanu co najmniej 4 godziny przed kolesewelamem.
alfa-adrenolityk, aliskiren, amlodypina, antagonista receptora angiotensyny II, atorwastatyna, azol przeciwgrzybiczny, bloker kanału wapniowego, cyklosporyna, cytochrom P450, dantrolen, digoksyna, diltiazem, dziurawiec zwyczajny, erytromycyna, ewerolimus, heparyna, hiperkaliemia, hipertermia złośliwa, hipotonia ortostatyczna, inhibitor COX-2, inhibitor konwertazy angiotensyny, inhibitor mTOR, inhibitor proteazy, izoenzym CYP3A4, klarytromycyna, kolesewelam, kwas acetylosalicylowy, kwas żółciowy, lek moczopędny, lek moczopędny oszczędzający potas, lek zobojętniający kwas żołądkowy, makrolid, migotanie komór, niedociśnienie, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność nerek, olmesartan medoksomil, prawastatyna, ryfampicyna, symwastatyna, syrolimus, takrolimus, temsyrolimus, układ renina-angiotensyna-aldosteron, warfaryna, werapamil, wodorotlenek glinowo-magnezowy, zapaść krążeniowa - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Ursoxyn 250 mg
Kwas ursodeoksycholowy, substancja czynna leku Ursoxyn 250 mg (kod ATC A05AA02), jest kwasem żółciowym stosowanym w terapii chorób dróg żółciowych, w tym kamicy żółciowej, cholestazy oraz zaburzeń w przebiegu zwłóknienia torbielowatego (CFAHD). Mechanizm działania polega na modyfikacji składu żółci poprzez przekształcenie żółci litologicznej, wysyconej cholesterolem, w żółć nie-litologiczną, co zapobiega tworzeniu się kamieni cholesterolowych i umożliwia ich stopniowe rozpuszczanie. W badaniach klinicznych wykazano istotne obniżenie markerów cholestazy: fosfatazy alkalicznej (AP), gamma-glutamylotransferazy (gamma-GT) oraz bilirubiny, co koreluje z poprawą funkcji wątroby i dróg żółciowych oraz redukcją objawów takich jak świąd skóry i zmęczenie.
bilirubina, CFAHD, cholestaza, choroba dróg żółciowych, choroba wątroby, działanie przeciwzapalne, fosfataza alkaliczna, gamma-glutamylotransferaza, kamica żółciowa, kamień cholesterolowy, kamień żółciowy, kwas ursodeoksycholowy, kwas żółciowy, marskość żółciowa wątroby, pęcherzyk żółciowy, populacja pediatryczna, proliferacja komórek, przewód żółciowy, świąd skóry, układ żołądkowo-wątrobowy, uszkodzenie tkanki wątrobowej, zaburzenie wątroby, zastój żółci, żółć litologiczna, zwłóknienie torbielowate - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Ezehron Duo 20 mg + 10 mg
Produkt leczniczy Ezehron Duo, zawierający rozuwastatynę i ezetymib, jest wskazany dla dorosłych pacjentów z kontrolowaną hipercholesterolemią, u których dawki obu substancji czynnych zostały wcześniej ustalone indywidualnie w terapii skojarzonej. Dostępny jest w dawkach 5 mg + 10 mg, 10 mg + 10 mg oraz 20 mg + 10 mg, przyjmowanych raz na dobę, niezależnie od posiłku. Nie jest zalecany do inicjacji leczenia, a modyfikacje dawkowania powinny być dokonywane wyłącznie przy użyciu oddzielnych preparatów. U pacjentów powyżej 70. roku życia oraz u osób z umiarkowaną niewydolnością nerek (klirens kreatyniny <60 ml/min) zaleca się początkową dawkę rozuwastatyny 5 mg. Produkt jest przeciwwskazany u pacjentów z ciężką niewydolnością nerek oraz z umiarkowaną lub ciężką niewydolnością wątroby (7-9 i >9 punktów w skali Childa-Pugha), a także u osób z aktywną chorobą wątroby.
aktywna choroba wątroby, białko transportowe, białko transportujące, ciężka niewydolność nerek, cyklosporyna, ezetymib, hipercholesterolemia, inhibitor proteazy, klirens kreatyniny, kwas żółciowy, łagodna niewydolność wątroby, miopatia, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, OATP1B1, polimorfizm genetyczny, rabdomioliza, rozuwastatyna, rytonawir, skala Childa-Pugha, stężenie lipidów, substancja czynna, umiarkowana niewydolność nerek - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Lipegis 10 mg
Lipegis (ezetymib 10 mg) stosowany jest w terapii hiperlipidemii, gdzie kluczowe jest jednoczesne wdrożenie diety obniżającej stężenie lipidów w surowicy krwi, kontynuowanej przez cały okres leczenia. Standardowa dawka to 10 mg raz na dobę, podawana doustnie, niezależnie od posiłków. W terapii skojarzonej ze statynami zaleca się stosowanie początkowej dawki statyny lub kontynuację wcześniej ustalonej wyższej dawki, z uwzględnieniem zaleceń dotyczących konkretnej statyny. U pacjentów z chorobą wieńcową i historią ostrego zespołu wieńcowego, Lipegis może być stosowany łącznie ze statyną o udowodnionym korzystnym wpływie na redukcję ryzyka sercowo-naczyniowego. W przypadku leków wiążących kwasy żółciowe, ezetymib należy podawać co najmniej 2 godziny przed lub 4 godziny po ich przyjęciu, aby zapewnić optymalne wchłanianie i skuteczność.
choroba wieńcowa, dieta zmniejszająca stężenie lipidów, ezetymib, kwas żółciowy, lek wiążący kwasy żółciowe, niewydolność wątroby, ostry zespół wieńcowy, pacjent w podeszłym wieku, podawanie doustne, populacja pediatryczna, skala Child-Pugh, stężenie lipidów we krwi, terapia skojarzona ze statynami, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zdarzenie sercowo-naczyniowe - Leksykon substancji czynnych
Kwas ursodeoksycholowy – Właściwości farmakodynamiczne
Kwas ursodeoksycholowy (UDCA), naturalny kwas żółciowy o kodzie ATC A05AA02 i A05B, wykazuje wielokierunkowe działanie terapeutyczne w chorobach wątroby i dróg żółciowych. Po doustnym podaniu zmniejsza wysycenie żółci cholesterolem poprzez hamowanie jego wchłaniania jelitowego oraz redukcję wydzielania do żółci, co prowadzi do rozpuszczania złogów cholesterolowych. UDCA przekształca żółć litologiczną, charakteryzującą się nadmiarem cholesterolu, w żółć nie-litologiczną, zapobiegając formowaniu kamieni żółciowych. W chorobach cholestatycznych mechanizmy działania obejmują zastępowanie toksycznych, lipofilnych kwasów żółciowych hydrofilnym UDCA, poprawę funkcji hepatocytów oraz modulację procesów immunologicznych, co skutkuje obniżeniem poziomów fosfatazy alkalicznej, gamma-glutamylotransferazy i bilirubiny oraz redukcją objawów takich jak świąd i zmęczenie.
cholestaza, choroba wątroby, cytoprotekcja, drogi żółciowe, fosfataza alkaliczna, gamma-glutamylotransferaza, histologiczne uszkodzenie wątroby, kamica żółciowa, kamień cholesterolowy, kamień żółciowy, kwas ursodeoksycholowy, kwas żółciowy, lek żółciopędny, mukowiscydoza, ochrona hepatocytów, proliferacja przewodu żółciowego, przewlekła choroba wątroby, świąd skóry, wchłanianie cholesterolu, właściwość cytoprotekcyjna, wysycenie żółci cholesterolem, zaburzenie czynności wątroby, zastój żółci, złóg cholesterolowy, żółć litologiczna, żółciowa marskość wątroby, zwłóknienie torbielowate - Leksykon substancji czynnych
Kwas deoksycholowy – Wskazania do stosowania
Kwas deoksycholowy, będący substancją czynną preparatu Belkyra (stężenie 10 mg/ml, fiolki 2 ml zawierające 20 mg substancji), jest wskazany do leczenia umiarkowanej lub ciężkiej wypukłości podbródka związanej z nadmiarem tkanki tłuszczowej u dorosłych pacjentów. Preparat w formie przezroczystego, bezbarwnego roztworu do wstrzykiwań charakteryzuje się pH 8,3 oraz osmolalnością 300 mOsm/kg, co zapewnia jego kompatybilność z tkankami. W składzie znajduje się również 4,23 mg sodu/ml, co należy uwzględnić u pacjentów z ograniczeniem spożycia sodu. Kwalifikacja do terapii wymaga wykluczenia innych przyczyn wypukłości podbródka, oceny stopnia nasilenia problemu oraz wpływu na stan psychiczny pacjenta, podkreślając terapeutyczne znaczenie interwencji nie tylko estetyczne, ale i poprawiające jakość życia.
adipocyt, Belkyra, dermatologia, dieta z kontrolowaną zawartością sodu, kwas deoksycholowy, kwas żółciowy, liza komórkowa, medycyna estetyczna, nadmiar tkanki tłuszczowej, osmolalność, parametry fizykochemiczne, podwójny podbródek, postać farmaceutyczna, powiększenie ślinianek, roztwór do wstrzykiwań, toniczność roztworu, wypukłość podbródka, zaburzenia tarczycy - Leksykon substancji czynnych
Magnez węglan – Właściwości farmakodynamiczne
Węglan magnezu działa jako silny środek zobojętniający kwas solny w soku żołądkowym, reagując chemicznie według równania MgCO3 + 2HCl → MgCl2 + H2O + CO2, co prowadzi do obniżenia kwaśności do fizjologicznego pH 3-5. W preparatach takich jak Gastal, węglan magnezu występuje w formie połączenia z wodorotlenkiem glinu, co zapewnia szybkie i długotrwałe działanie zobojętniające (około 2 godziny) oraz hamowanie aktywności pepsyny, lizolecytyny i kwasów żółciowych. Jedna tabletka Gastalu zobojętnia 21,5 mmol HCl, a zalecana dawka 2 tabletek skutecznie eliminuje wolny kwas solny, umożliwiając prawidłowe trawienie bez ryzyka następczego nadmiernego wydzielania soku żołądkowego.
błona śluzowa żołądka, działanie cytoprotekcyjne, działanie synergistyczne, działanie zobojętniające, kwas żółciowy, kwaśność soku żołądkowego, lek zobojętniający kwas żołądkowy, lizolecytyna, nabłonkowy czynnik wzrostu, nadkwaśność, pepsyna, pH soku żołądkowego, prostaglandyna E2, tlenek azotu, węglan magnezu, węglan wapnia, wodorotlenek glinu, wodorotlenek glinu z węglanem magnezu, wodorowęglan sodu, wydzielanie kwasu solnego, wydzielanie śluzu, zobojętnianie kwasu, zobojętnianie kwasu solnego - Leksykon chorób i schorzeń
Choroba pierwotna dróg żółciowych (dawniej nazywana pierwotną marskością dróg żółciowych) – Patofizjologia i mechanizm
Choroba pierwotna dróg żółciowych (PBC) to przewlekła, autoimmunologiczna cholestazowa choroba wątroby, charakteryzująca się stopniowym niszczeniem małych wewnątrzwątrobowych dróg żółciowych, prowadzącym do zapalenia okołowrotnego, cholestazy, marskości i nadciśnienia wrotnego. Patogeneza PBC obejmuje interakcję predyspozycji genetycznej (m.in. allel HLA-DRB1*08) z czynnikami środowiskowymi (np. toksyny, bakterie jak Escherichia coli), co skutkuje utratą tolerancji immunologicznej wobec kompleksu dehydrogenazy pirogronianowej (PDC-E2). Charakterystycznym markerem są przeciwciała przeciwmitochondrialne (AMA), obecne u ponad 95% pacjentów. Uszkodzenie dróg żółciowych jest mediowane przez autoreaktywne limfocyty T CD4+ i CD8+, a dysfunkcja wymieniacza Cl/HCO3 AE2 w cholangiocytach prowadzi do zaburzenia ochronnego „parasola alkalicznego”, co zwiększa podatność na apoptozę indukowaną kwasami żółciowymi. Proces ten jest dodatkowo nasilany przez dysregulację autofagii, senescencję komórek nabłonka dróg żółciowych oraz stres oksydacyjny.
antygen leukocytarny, apoptoza, autofagia, cholangiocyt, cholestaza, choroba pierwotna dróg żółciowych, fibrat, fosfataza alkaliczna, komórka gwiaździsta wątroby, kwas obeticholowy, kwas ursodeoksycholowy, kwas żółciowy, limfocyt T CD4+, limfocyt T CD8, lipopolisacharyd, marskość wątroby, miofibroblast, mitofagia, nadciśnienie wrotne, pierwotna marskość dróg żółciowych, przeciwciało przeciwmitochondrialne, receptor Toll-podobny, senescencja komórkowa, włóknienie wątroby, zapalenie okołowrotne - Leksykon substancji czynnych
Kwas tauroselcholowy – Właściwości farmakokinetyczne
Kwas tauroselcholowy znakowany izotopem 75Se, będący substancją czynną preparatu SeHCAT, charakteryzuje się wysokim stopniem wchłaniania doustnego, sięgającym około 95% dawki, głównie w końcowym odcinku jelita krętego podczas cyklu jelitowo-wątrobowego. Dystrybucja tkankowa jest wysoce specyficzna i ograniczona do światła dróg żółciowych, jelit oraz wątroby, co odzwierciedla udział kwasu w krążeniu wątrobowo-jelitowym. Selen-75, z okresem półtrwania około 118 dni, emituje promieniowanie gamma o energiach 0,136 MeV i 0,265 MeV, umożliwiając detekcję radioizotopu w badaniach diagnostycznych.