kołatanie serca
Kołatanie serca (palpitacje) to subiektywne odczucie nieprawidłowej pracy serca, charakteryzujące się świadomością jego bicia. Pacjenci opisują je jako uczucie przyspieszonego, silnego, nieregularnego lub „wypadającego” uderzenia serca. Jest to jeden z najczęstszych objawów kardiologicznych, z którym pacjenci zgłaszają się do lekarza.
Przyczyny kołatania serca mogą być zarówno kardiologiczne, jak i pozasercowe. Wśród przyczyn kardiologicznych wyróżnia się zaburzenia rytmu serca (tachykardie nadkomorowe, migotanie przedsionków, dodatkowe pobudzenia przedsionkowe lub komorowe), chorobę wieńcową, wady zastawkowe, niewydolność serca czy kardiomiopatie. Do przyczyn pozasercowych należą: stres, lęk, gorączka, niedokrwistość, nadczynność tarczycy, hipoglikemia, stosowanie niektórych leków czy substancji psychoaktywnych, w tym kofeiny, nikotyny i alkoholu.
Diagnostyka kołatania serca opiera się na dokładnym wywiadzie lekarskim, badaniu fizykalnym oraz badaniach dodatkowych, takich jak EKG spoczynkowe, 24-godzinne monitorowanie EKG metodą Holtera, badanie echokardiograficzne i próba wysiłkowa. W przypadku trudnych do uchwycenia epizodów pomocne mogą być rejestratory zdarzeń lub wszczepiane rejestratory arytmii.
Leczenie kołatania serca zależy od jego przyczyny. Może obejmować modyfikację stylu życia (ograniczenie kofeiny, alkoholu, zaprzestanie palenia), techniki relaksacyjne przy przyczynach związanych ze stresem, leczenie farmakologiczne (leki przeciwarytmiczne, beta-blokery) lub interwencje zabiegowe (ablacja) w przypadku określonych zaburzeń rytmu serca. Ważne jest, aby pacjenci z nawracającymi lub nasilającymi się epizodami kołatania serca, szczególnie gdy towarzyszą im inne objawy, jak ból w klatce piersiowej, duszność czy omdlenia, byli poddani szczegółowej ocenie kardiologicznej.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Działania niepożądane – Sobycombi 5 mg + 5 mg
Produkt leczniczy Sobycombi, zawierający bisoprolol fumaranu i amlodypinę bezylan, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych o różnej częstości i nasileniu, wynikających z farmakologicznych właściwości obu składników. Do najczęściej obserwowanych należą zawroty głowy i ból głowy (często, ≥1/100 do <1/10), senność (często, związana z amlodypiną), kołatanie serca (często, związane z amlodypiną) oraz zaburzenia widzenia, w tym podwójne widzenie (często, związane z amlodypiną). Niezbyt często występują zaburzenia snu i depresja (≥1/1 000 do <1/100), bradykardia, nasilenie niewydolności serca i zaburzenia przewodzenia przedsionkowo-komorowego (wszystkie związane z bisoprololem). Rzadziej obserwuje się omdlenia, zmniejszone wydzielanie łez, zaburzenia słuchu oraz szum uszny. Bardzo rzadko (poniżej 1/10 000) mogą wystąpić leukopenia, małopłytkowość, reakcje alergiczne, hiperglikemia, zapalenie spojówek, neuropatia obwodowa oraz zawał mięśnia sercowego.
arytmia, bezsenność, bisoprolol fumaran i amlodypina, bradykardia, diplopia, drżenie, hiperglikemia, hipertonia, kołatanie serca, leukopenia, małopłytkowość, migotanie przedsionków, neuropatia obwodowa, niewydolność serca, omamy, omdlenie, parestezja, reakcja alergiczna, szum uszny, tachykardia komorowa, zaburzenia krzepnięcia, zaburzenia pozapiramidowe, zaburzenia przewodzenia przedsionkowo-komorowego, zaburzenia słuchu, zaburzenia widzenia, zapalenie spojówek, zawał mięśnia sercowego, zawroty głowy, zespół suchego oka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Tolperis VP 50 mg
Profil bezpieczeństwa tolperyzonu (Tolperis VP, 50 mg) opiera się na danych klinicznych z udziałem ponad 12 000 pacjentów, wskazując na najczęstsze działania niepożądane dotyczące układów: skórnego, nerwowego, pokarmowego oraz ogólnoustrojowych reakcji nadwrażliwości, które stanowią 50-60% zgłoszeń. Reakcje te, choć przeważnie łagodne i samoistnie ustępujące, mogą w rzadkich przypadkach prowadzić do zagrażających życiu stanów, takich jak wstrząs anafilaktyczny. Częstość występowania działań niepożądanych według klasyfikacji MedDRA obejmuje m.in. anemię, powiększenie węzłów chłonnych, bezsenność, ból i zawroty głowy, tachykardię, hipotensję, duszność, zaburzenia żołądkowo-jelitowe oraz łagodne uszkodzenie wątroby, z częstością od ≥1/1000 do <1/100 (niezbyt często) do <1/10000 (bardzo rzadko).
alergiczne zapalenie skóry, anemia, bezsenność, biegunka, ból brzucha, ból głowy, ból mięśniowy, bradykardia, brak łaknienia, dławica piersiowa, drżenie, duszność, hipestezja, hipotensja, kołatanie serca, krwawienie z nosa, letarg, mimowolne oddawanie moczu, nadmierna potliwość, nieostre widzenie, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk twarzy, osłabienie mięśniowe, padaczka, parestezja, pokrzywka, powiększenie węzłów chłonnych, przyspieszony oddech, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, senność, świąd, szumy uszne, tachykardia, tolperyzon, uszkodzenie wątroby, wstrząs anafilaktyczny, wymioty, wypiek, wysypka, wzdęcie, zaburzenie naczyniowe, zaburzenie serca, zaburzenie snu, zaburzenie uwagi, zaburzenie żołądka i jelit, zaparcie, zawroty głowy, zwiększone stężenie bilirubiny - Leksykon leków
Działania niepożądane – Starazolin 0,5 mg/ml
Stosowanie chlorowodorku tetryzoliny w kroplach do oczu (Starazolin 0,5 mg/ml) wiąże się z ryzykiem wystąpienia działań niepożądanych o różnym nasileniu i częstości. Do najczęstszych należą reakcje miejscowe, takie jak pieczenie, suchość i podrażnienie spojówek oraz reaktywne przekrwienie, które występują często (≥1/100 do <1/10). Niewyraźne widzenie oraz rozszerzenie źrenic (midriaza) zdarzają się rzadko (≥1/10 000 do <1/1 000). Bardzo rzadko obserwuje się nadmierne rogowacenie spojówek z zamknięciem punktów łzowych, prowadzące do nadmiernego łzawienia. Ogólnoustrojowe działania sympatykomimetyczne, takie jak kołatanie serca, bóle głowy, drżenia, osłabienie, nadmierna potliwość, podwyższenie ciśnienia tętniczego oraz zaburzenia rytmu serca i tachykardia, występują często. Szczególnie narażone są noworodki i dzieci do 2 lat, u których może dojść do poważnych objawów ze strony OUN i układu sercowo-naczyniowego, w tym tachykardii i reaktywnej bradykardii.
arytmia serca, ból głowy, chlorowodorek tetryzoliny, działanie sympatykomimetyczne, efekt z odbicia, hiperhydroza, kołatanie serca, krople do oczu, midriaza, nadmierne łzawienie, niewyraźne widzenie, ośrodkowy układ nerwowy, podrażnienie spojówki, podwyższone ciśnienie tętnicze, reaktywna bradykardia, reaktywne przekrwienie, rozszerzenie źrenicy, tachyarytmia, tachykardia, zaburzenie akomodacji, zaburzenie rytmu serca, zamknięcie punktu łzowego - Leksykon leków
Działania niepożądane – Diemono 2 mg
Dienogest w dawce 2 mg (produkt leczniczy Diemono) jest związany z szeregiem działań niepożądanych, które najczęściej występują w pierwszych miesiącach terapii i stopniowo ustępują. Najczęstsze objawy to ból głowy (9,0%), dyskomfort piersi (5,4%), obniżony nastrój (5,1%) oraz trądzik (5,1%). Znaczne zmiany w profilu krwawień menstruacyjnych obserwuje się u większości pacjentek, z początkowym występowaniem przedłużonych (38,3%) i nieregularnych krwawień (35,2%), które w czwartym okresie referencyjnym (po około 12 miesiącach) ulegają poprawie – brak miesiączki wzrasta do 28,2%, a przedłużone krwawienia spadają do 4,0%. Pomimo tych zmian, pacjentki rzadko zgłaszają je jako działania niepożądane. U młodych pacjentek (12 do <18 lat) istotnym problemem jest zmniejszenie gęstości mineralnej kości (BMD) w odcinku lędźwiowym kręgosłupa (L2–L4), które po 12 miesiącach terapii dotyczy około 72% badanych.
biegunka, BMD, ból brzucha, ból głowy, ból kości, ból pleców, brak miesiączki, częste krwawienie, depresja, Diemono, dienogest, duszność, dyskomfort piersi, dysplazja włóknisto-torbielowata sutka, gęstość mineralna kości, hirsutyzm, kandydoza pochwy, kołatanie serca, kurcz mięśni, łamliwość paznokci, lęk, łysienie, migrena, nadwrażliwość na światło, niedociśnienie tętnicze, niedokrwistość, nieregularne krwawienie, nudność, obniżony nastrój, osłabienie, przedłużone krwawienie, rzadkie krwawienie, stwardnienie piersi, suche oko, szum uszny, torbiel jajnika, trądzik, uderzenie gorąca, utrata libido, wzdęcie, zaburzenia krwawienia menstruacyjnego, zaburzenie snu, zakażenie dróg moczowych, zanikowe zapalenie sromu i pochwy, zapalenie dziąseł, zapalenie skóry, zapalenie żołądka i jelit, zaparcie, zwiększenie masy ciała - Leksykon leków
Działania niepożądane – Theospirex retard 150 mg
Terapia teofiliną w dawce 150 mg (Theospirex retard) wiąże się z licznymi działaniami niepożądanymi, które należy monitorować ze względu na ich częstość i potencjalną ciężkość. Bardzo często (≥1/10) obserwuje się objawy ze strony układu nerwowego, takie jak bóle głowy, drażliwość, niepokój, bezsenność, zawroty głowy, wzmożenie odruchów, drżenie kończyn oraz napady drgawek, szczególnie przy wysokich stężeniach leku. Układ sercowo-naczyniowy reaguje bardzo często zaburzeniami rytmu serca, napadową tachykardią, skurczami dodatkowymi, arytmią komorową oraz kołataniem serca, a także obniżeniem ciśnienia tętniczego. Dodatkowo, bardzo często występuje przyspieszenie oddechu (tachypnoe) oraz objawy ze strony przewodu pokarmowego, takie jak podrażnienie błony śluzowej, nudności, wymioty (w tym krwawe), ból w nadbrzuszu, biegunka i brak apetytu. Nasilenie refluksu żołądkowo-przełykowego jest częste, zwłaszcza nocą. W układzie moczowym bardzo często obserwuje się zwiększoną diurezę, białkomocz oraz erytrocyturie. W badaniach laboratoryjnych notuje się bardzo często hiperglikemię, hipokaliemię, wzrost kreatyniny, zaburzenia elektrolitowe oraz hiperurykemię.
arytmia komorowa, białkomocz, depresja ośrodka oddechowego, drżenie kończyn, gospodarka wodno-elektrolitowa, hiperglikemia, hiperkreatynemia, hiperurykemia, hipokaliemia, hiponatremia, hipotensja, kołatanie serca, krwawienie z przewodu pokarmowego, napad drgawkowy, obrzęk naczynioruchowy, pobudzenie ośrodkowego układu nerwowego, podrażnienie błony śluzowej, pokrzywka, reakcja nadwrażliwości, refluks żołądkowo-przełykowy, SIADH, skurcz dodatkowy, świąd uogólniony, tabletka powlekana o przedłużonym uwalnianiu, tachykardia napadowa, tachypnoe, teofilina bezwodna, wzmożenie odruchów, zaburzenie rytmu komorowego, zaburzenie rytmu serca, zaburzenie układu immunologicznego, zespół nieprawidłowego wydzielania hormonu antydiuretycznego - Leksykon leków
Przedawkowanie – Polhumin R 100 j.m./ml
Przedawkowanie insuliny Polhumin R (100 j.m./ml) prowadzi do hipoglikemii, która może mieć nasilenie od łagodnego do ciężkiego, zagrażającego życiu. Objawy hipoglikemii rozwijają się proporcjonalnie do dawki insuliny i szybkości spadku glikemii. W łagodnej i umiarkowanej hipoglikemii występują drżenie, potliwość, kołatanie serca, niepokój, głód i zaburzenia koncentracji. W ciężkiej hipoglikemii dochodzi do utraty przytomności, drgawek, zaburzeń neurologicznych i śpiączki. Wczesne rozpoznanie i odpowiednia interwencja są kluczowe dla zapobiegania powikłaniom.
aspiracja do dróg oddechowych, drgawki, drżenie, glukagon, glukoza dożylna, glukoza we krwi, hipoglikemia, hipoglikemia ciężka, insulina Polhumin R, kołatanie serca, nadmierna potliwość, przedawkowanie insuliny, śpiączka, utrata przytomności, węglowodany, zaburzenia neurologiczne, zaburzenia świadomości - Leksykon leków
Działania niepożądane – Copaxone 40 mg/ml
Octan glatirameru (Copaxone) stosowany w leczeniu stwardnienia rozsianego charakteryzuje się dobrze poznanym profilem bezpieczeństwa, opartym na danych z czterech kontrolowanych badań klinicznych z podwójnie ślepą próbą oraz obserwacjach po wprowadzeniu do obrotu. Formulacja 20 mg/ml podawana codziennie podskórnie jest najczęściej stosowana, a najczęstszymi działaniami niepożądanymi są reakcje miejscowe w miejscu wstrzyknięcia, występujące u 70% pacjentów (w porównaniu do 37% w grupie placebo). Objawy te obejmują rumień, ból, stwardnienie tkanek, świąd, obrzęk, zapalenie oraz nadwrażliwość. Ponadto, u 31% pacjentów obserwowano ogólnoustrojowy zespół objawów po iniekcji, takich jak rozszerzenie naczyń, ból w klatce piersiowej, duszność, kołatanie serca lub tachykardia, które zwykle są samoograniczające, ale mogą imitować incydenty sercowo-naczyniowe i wymagać różnicowania. Okres obserwacji w badaniach wynosił do 36 miesięcy, obejmując 512 pacjentów leczonych Copaxone 20 mg/dobę oraz 509 pacjentów placebo, w tym osoby z postacią nawracającą stwardnienia rozsianego (RRMS) oraz po pierwszym klinicznym epizodzie wysokiego ryzyka rozwoju CDMS.
blok nerwowo-mięśniowy, chłoniak, czerniak, częstoskurcz, dna moczanowa, duszność, dysfagia, dyspepsja, dystonia, hepatotoksyczność, hiperlipidemia, iniekcja podskórna, kamica nerkowa, kamica żółciowa, kandydoza pochwy, kołatanie serca, krwiomocz, leukocytoza, leukopenia, limfadenopatia, mioklonia, nadczynność tarczycy, nawracające stwardnienie rozsiane, niewydolność nerek, obrzęk naczynioruchowy, octan glatirameru, oczopląs, odmiedniczkowe zapalenie nerek, opryszczka zwykła, półpasiec, priapizm, rak skóry, reakcja anafilaktyczna, reakcja zapalna, reumatoidalne zapalenie stawów, rumień, rumień guzowaty, skurcz krtani, splenomegalia, stwardnienie rozsiane, toczeń rumieniowaty układowy, toksyczne zapalenie wątroby, trombocytopenia, uderzenie gorąca, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenia poznawcze, zaćma, zanik nerwu wzrokowego, zapalenie błony śluzowej, zapalenie nerwów, zapalenie oskrzeli, zapalenie tkanki łącznej, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zapalenie żołądka i jelit, zespół cieśni nadgarstka, żółtaczka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Metoprolol Biofarm ZK 95 mg
Metoprolol Biofarm ZK w dawce 95 mg (odpowiadającej 100 mg winianu metoprololu) w formie tabletek o przedłużonym uwalnianiu wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, z których najistotniejsze klinicznie dotyczą układu sercowo-naczyniowego. Do najczęstszych należą bradykardia, blok przedsionkowo-komorowy I stopnia oraz niedociśnienie ortostatyczne, które mogą prowadzić do omdleń, zwłaszcza u osób starszych. U pacjentów z niewydolnością serca możliwe jest przejściowe zaostrzenie objawów, a u chorych z chorobami naczyń obwodowych – ryzyko martwicy. Ponadto metoprolol może wywoływać objawy ze strony układu nerwowego (zawroty głowy, parestezje, depresja, zaburzenia snu), układu oddechowego (skurcz oskrzeli, duszność wysiłkowa), przewodu pokarmowego (nudności, bóle brzucha, zaburzenia smaku), a także reakcje skórne (wysypka, zaostrzenie łuszczycy) i hematologiczne (trombocytopenia, leukopenia). Występują również zaburzenia endokrynologiczne, takie jak zaostrzenie utajonej cukrzycy i zwiększenie masy ciała, oraz zaburzenia seksualne, w tym impotencja i choroba Peyroniego.
badanie EKG, beta-adrenolityk, blok przedsionkowo-komorowy, ból głowy, ból przedsercowy, bradykardia, bursztynian metoprololu, choroba naczyń obwodowych, choroba Peyroniego, chromanie przestankowe, impotencja, kołatanie serca, konwencja MedDRA, koszmar senny, kurcz mięśni, leukopenia, martwica, morfologia krwi, nadwrażliwość na światło, niedociśnienie ortostatyczne, niewydolność serca, nieżyt nosa, obniżenie ciśnienia tętniczego, osłabienie mięśni, parestezja, plastyczne stwardnienie prącia, przewlekła obturacyjna choroba płuc, skurcz oskrzeli, szum uszny, tabletka o przedłużonym uwalnianiu, trombocytopenia, utajona cukrzyca, winian metoprololu, wysypka, zaburzenie przewodzenia w sercu, zaburzenie rytmu serca, zaburzenie słuchu, zaburzenie widzenia, zaostrzenie łuszczycy, zapalenie spojówek, zapalenie wątroby, zawrót głowy, zespół Raynauda, zmiana łuszczycopodobna - Leksykon leków
Działania niepożądane – Uprox XR 0,4 mg
Produkt leczniczy Uprox XR zawierający 0,4 mg tamsulosyny chlorowodorku w formie tabletek o przedłużonym uwalnianiu wiąże się z szeregiem działań niepożądanych, które wymagają szczególnej uwagi klinicznej. Najczęściej obserwuje się objawy ze strony układu nerwowego, takie jak zawroty głowy (ok. 1,3% pacjentów), ból głowy oraz omdlenia, często powiązane z niedociśnieniem ortostatycznym. Zaburzenia widzenia, w tym niewyraźne widzenie i zmiany percepcji kolorów, występują niezbyt często. Rzadko notuje się kołatanie serca, a bardzo rzadko niedociśnienie ortostatyczne. Istotnym ryzykiem jest śródoperacyjny zespół wiotkiej tęczówki (IFIS), który może komplikować zabiegi okulistyczne, zwłaszcza operacje zaćmy i jaskry. Dodatkowo, po wprowadzeniu leku do obrotu zgłaszano przypadki zapalenia błony śluzowej nosa, krwawienia z nosa oraz duszności, choć częstość tych zdarzeń pozostaje nieznana.
arytmia, astenia, biegunka, ból głowy, brak wytrysku, duszność, kołatanie serca, krwawienie z nosa, migotanie przedsionków, niedociśnienie, niedociśnienie ortostatyczne, niewyraźne widzenie, nudności, obrzęk naczynioruchowy, omdlenie, operacja zaćmy, pokrzywka, priapizm, reakcja skórna, rumień wielopostaciowy, suchość jamy ustnej, świąd, tachykardia, tamsulosyna, wymioty, wysypka, wytrysk wsteczny, zaburzenia sercowo-naczyniowe, zaburzenia wytrysku, zaburzenie widzenia, zapalenie błony śluzowej nosa, zaparcie, zawroty głowy, zespół Stevensa-Johnsona, zespół wiotkiej tęczówki, złuszczające zapalenie skóry - Leksykon leków
Działania niepożądane – Arprenessa 5 mg
Arprenessa, zawierająca peryndopryl z argininą, jest inhibitorem ACE o profilu działań niepożądanych typowym dla tej klasy leków. Najczęściej obserwuje się zawroty głowy, bóle głowy, parestezje, niedociśnienie tętnicze, kaszel, duszność oraz dolegliwości żołądkowo-jelitowe (ból brzucha, zaparcie, biegunka, nudności, wymioty). W badaniu EUROPA ciężkie działania niepożądane wystąpiły u 0,3% pacjentów leczonych peryndoprylem (n=16/6122) w porównaniu do 0,2% w grupie placebo (n=12/6107), z niedociśnieniem tętniczym u 6 pacjentów, obrzękiem naczynioruchowym u 3 oraz nagłym zatrzymaniem akcji serca u 1 pacjenta. Zgłaszano także częstsze wykluczenia z powodu kaszlu i niedociśnienia w grupie peryndoprylu (6,0% vs 2,1%). Działania niepożądane sklasyfikowano według częstości: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100, <1/10), niezbyt często (≥1/1000, <1/100), rzadko (≥1/10 000, <1/1000), bardzo rzadko (<1/10 000) oraz o częstości nieznanej.
agranulocytoza, astenia, bezmocz, dehydrogenaza glukozo-6-fosforanowa, dławica piersiowa, duszność, eozynofilia, eozynofilowe zapalenie płuc, hiperkaliemia, hipoglikemia, hiponatremia, inhibitor konwertazy angiotensyny, kaszel, kołatanie serca, kurcz mięśni, leukopenia, łuszczyca, małopłytkowość, niedociśnienie tętnicze, niedokrwistość hemolityczna, niewydolność nerek, objaw Raynauda, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk obwodowy, ostra niewydolność nerek, pancytopenia, parestezja, pemfigoid, peryndopryl z argininą, pokrzywka, reakcja nadwrażliwości na światło, rumień wielopostaciowy, senność, SIADH, skurcz oskrzeli, splątanie, szum uszny, tachykardia, udar, zaburzenia erekcji, zaburzenia widzenia, zapalenie naczyń krwionośnych, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zawał mięśnia sercowego, zawroty głowy, zawroty głowy pochodzenia błędnikowego, zespół niewłaściwego wydzielania hormonu antydiuretycznego, zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych, zwiększenie stężenia bilirubiny, zwiększenie stężenia kreatyniny - Leksykon substancji czynnych
Bilastyna – Działania niepożądane
Bilastyna, stosowana w dawkach 20 mg u dorosłych i 10 mg u dzieci (2-11 lat), wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa w leczeniu alergicznego zapalenia błony śluzowej nosa, spojówek oraz przewlekłej pokrzywki idiopatycznej. W badaniach klinicznych częstość działań niepożądanych była porównywalna z placebo (12,7% vs 12,8% u dorosłych; 68,5% vs 67,5% u dzieci). Najczęściej zgłaszane działania niepożądane to ból głowy (4,01% vs 3,38%), senność (3,06% vs 2,86%), zawroty głowy (0,83% vs 0,59%) i zmęczenie (0,83% vs 1,32%) u dorosłych oraz ból głowy (2,1% vs 1,2%), ból brzucha (1,0% vs 1,2%), alergiczne zapalenie spojówek (1,4% vs 2,0%) i zapalenie błony śluzowej nosa (1,0% vs 1,2%) u dzieci. Działania te występowały z podobną częstością w grupach placebo, co potwierdza dobrą tolerancję leku. W trakcie badań odnotowano również rzadkie przypadki zaburzeń serca (blok prawej odnogi pęczka Hisa 0,24%, arytmia zatokowa 0,30%, wydłużenie QT 0,53%) oraz łagodne, przemijające podwyższenie enzymów wątrobowych (GGT 0,41%, ALT 0,30%, AST 0,18%).
alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa i spojówek, alergiczne zapalenie spojówek, aminotransferaza alaninowa, aminotransferaza asparaginianowa, arytmia zatokowa, bezsenność, biegunka, bilastyna, blok prawej odnogi pęczka Hisa, ból brzucha, ból głowy, ból w nadbrzuszu, częstoskurcz, duszność, działanie niepożądane, gamma-glutamylotransferaza, kołatanie serca, lęk, lek przeciwhistaminowy, niestrawność, nudności, obrzęk naczynioruchowy, opryszczka twarzy, przewlekła pokrzywka idiopatyczna, reakcja anafilaktyczna, senność, świąd, szumy uszne, wydłużenie odstępu QT, wysypka, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności wątroby, zapalenie błony śluzowej nosa, zapalenie błony śluzowej żołądka, zawroty głowy pochodzenia obwodowego, zawroty głowy pochodzenia ośrodkowego, zmęczenie - Leksykon leków
Działania niepożądane – Althyxin 125 mcg
Althyxin, zawierający lewotyroksynę sodową, może wywoływać działania niepożądane, szczególnie w przypadku nietolerancji dawki lub jej przedawkowania. Najczęściej obserwowane objawy dotyczą układu sercowo-naczyniowego (np. zaburzenia rytmu serca, migotanie przedsionków, tachykardia, kołatanie serca, dolegliwości dławicowe), układu nerwowego i mięśniowego (ból głowy, osłabienie mięśni, kurcze, drżenia, niepokój ruchowy, bezsenność, rzekomy guz mózgu) oraz objawów ogólnoustrojowych (uderzenia gorąca, gorączka, wymioty, zaburzenia miesiączkowania, nadmierne pocenie się, zmniejszenie masy ciała, biegunka). Reakcje alergiczne, takie jak wysypka, pokrzywka, obrzęk naczynioruchowy i reakcje układu oddechowego, mogą wystąpić u pacjentów z nadwrażliwością na składniki preparatu. Częstość występowania działań niepożądanych jest nieznana, jednak ryzyko wzrasta przy szybkim zwiększaniu dawki lub przedawkowaniu.
Althyxin, bąbel pokrzywkowy, bezsenność, choroba wieńcowa, ciśnienie śródczaszkowe, dławica piersiowa, dolegliwość dławicowa, działanie niepożądane, hiperhidroza, hormon tarczycy, kołatanie serca, lewotyroksyna sodowa, migotanie przedsionków, nadczynność tarczycy, nadmierna potliwość, niedokrwienie mięśnia sercowego, obrzęk naczynioruchowy, perystaltyka jelit, produkt leczniczy, rzekomy guz mózgu, skurcz dodatkowy, tachykardia, tremor rąk, tyreotoksykoza, uderzenie gorąca, układ sercowo-naczyniowy, zaburzenie czynności tarczycy, zaburzenie elektrolitowe, zaburzenie rytmu serca, zmiana rumieniowa - Leksykon leków
Działania niepożądane – Almozen 12,5 mg
Almotryptan w dawce 12,5 mg (Almozen) był oceniany u ponad 2700 pacjentów przez okres do jednego roku, wykazując relatywnie korzystny profil bezpieczeństwa. Najczęściej obserwowane działania niepożądane to zawroty głowy, senność, nudności, wymioty oraz zmęczenie, z częstością nieprzekraczającą 1,5%. Działania niepożądane sklasyfikowano według systemu MedDRA, obejmując układy nerwowy, sercowo-naczyniowy, oddechowy, pokarmowy oraz mięśniowo-szkieletowy. Szczególną uwagę zwraca się na potencjalnie poważne powikłania, takie jak reakcje nadwrażliwości (w tym obrzęk naczynioruchowy i anafilaksja), napady padaczkowe, niedokrwienie jelit oraz rzadkie, ale groźne zdarzenia sercowo-naczyniowe (skurcz naczyń wieńcowych, zawał mięśnia sercowego, częstoskurcz).
almotryptan, astenia, biegunka, ból głowy, ból kości, ból mięśni, częstoskurcz, dzwonienie w uszach, kołatanie serca, MedDRA, migrena, napad padaczkowy, niedokrwienie jelit, nudności, obrzęk naczynioruchowy, odwodnienie, parestezja, powikłanie sercowo-naczyniowe, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, senność, skurcz naczyń wieńcowych, terapia przeciwmigrenowa, ucisk w gardle, wymioty, zaburzenia elektrolitowe, zaburzenia widzenia, zawał mięśnia sercowego, zawroty głowy, zmęczenie - Leksykon leków
Działania niepożądane – Montelukast Aurovitas 4 mg
Montelukast Aurovitas, stosowany w terapii astmy u pacjentów w różnym wieku, wykazuje profil bezpieczeństwa potwierdzony w licznych badaniach klinicznych obejmujących około 4000 dorosłych i młodzieży (tabletki 10 mg), 1750 dzieci w wieku 6-14 lat (tabletki 5 mg), 851 dzieci 2-5 lat (tabletki 4 mg) oraz 1038 dzieci 6 miesięcy do 5 lat (granulat i tabletki 4 mg). Najczęściej zgłaszanymi działaniami niepożądanymi związanymi z leczeniem były: ból głowy u dorosłych i młodzieży, ból brzucha u dzieci 6-14 lat oraz pragnienie u dzieci 2-5 lat. Profil bezpieczeństwa pozostaje stabilny podczas długotrwałego stosowania (do 2 lat u dorosłych i do 12 miesięcy u dzieci). Częstość występowania działań niepożądanych według klasyfikacji układów obejmuje m.in. zakażenia górnych dróg oddechowych (bardzo często), biegunka, nudności, wymioty, podwyższenie aktywności aminotransferaz (AlAT, AspAT) oraz pokrzywkę (często). Reakcje nadwrażliwości, w tym anafilaksja, występują niezbyt często, a bardzo rzadko obserwowano nacieki eozynofilów w wątrobie.
anafilaksja, astenia, astma, bezsenność, biegunka, ból brzucha, ból głowy, ból mięśnia, ból stawu, depresja, drgawka, eozynofilia płucna, gorączka, granulat, hipoestezja, kołatanie serca, krwawienie z nosa, kurcz mięśnia, mimowolne oddawanie moczu, montelukast, myśl samobójcza, naciek eozynofilowy wątroby, nadpobudliwość psychoruchowa, niestrawność, nudność, obrzęk naczynioruchowy, omam, parestezja, podwyższenie aminotransferaz, pokrzywka, pragnienie, rumień guzowaty, rumień wielopostaciowy, skłonność do krwawień, somnambulizm, świąd, tabletki do rozgryzania i żucia, tik, trombocytopenia, wymioty, wysypka, zaburzenie obsesyjno-kompulsywne, zaburzenie uwagi, zakażenie górnych dróg oddechowych, zapalenie wątroby, zawrót głowy, zespół Churga-Strauss, zmęczenie - Leksykon leków
Przedawkowanie – Atrovent 0,25 mg/ml
Bromek ipratropium, substancja czynna preparatu Atrovent w stężeniu 0,25 mg/ml (roztwór do nebulizacji), cechuje się szerokim zakresem terapeutycznym oraz miejscowym podaniem, co znacząco ogranicza ryzyko poważnych powikłań w przypadku przedawkowania. Dotychczasowe obserwacje kliniczne nie wykazały typowych objawów toksyczności, a ewentualne symptomy przedawkowania mają charakter łagodny i wynikają z ogólnoustrojowego działania przeciwcholinergicznego. Do najczęściej obserwowanych należą suchość błony śluzowej jamy ustnej, zaburzenia akomodacji oraz tachykardia, które są konsekwencją blokady receptorów muskarynowych w odpowiednich narządach i tkankach.
bromek ipratropium, bromek ipratropium bezwodny, bromek ipratropium jednowodny, działanie przeciwcholinergiczne, farmakokinetyka leku, gruczoły ślinowe, kołatanie serca, leczenie objawowe, nebulizacja, receptory muskarynowe, rozszerzenie źrenic, suchość jamy ustnej, tachykardia, zaburzenia akomodacji, zakres terapeutyczny - Leksykon leków
Działania niepożądane – Ibuprom Zatoki Tabs 200 mg + 6,1 mg
Ibuprom Zatoki Tabs zawierający 200 mg ibuprofenu i 6,1 mg chlorowodorku fenylefryny wiąże się z ryzykiem licznych działań niepożądanych, których częstość i nasilenie są zależne od dawki oraz indywidualnej reakcji pacjenta. Najczęściej obserwowane są objawy ze strony przewodu pokarmowego, takie jak zgaga, bóle brzucha, nudności, wymioty, wzdęcia, biegunka, zaparcia oraz niewielkie krwawienia, które mogą prowadzić do niedokrwistości. Poważniejsze powikłania, choć rzadsze, obejmują owrzodzenia, perforacje i krwawienia z przewodu pokarmowego, wrzodziejące zapalenie błony śluzowej jamy ustnej oraz zaostrzenie choroby Crohna i zapalenia okrężnicy. Dawkowanie do 1200 mg ibuprofenu na dobę w formie doustnej oraz do 1800 mg w formie czopków jest związane z tym profilem bezpieczeństwa. Ponadto, stosowanie ibuprofenu może prowadzić do obrzęków, nadciśnienia tętniczego, niewydolności serca oraz zwiększonego ryzyka incydentów zatorowo-zakrzepowych, zwłaszcza przy dawkach około 2400 mg/dobę.
agranulocytoza, aseptyczne zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, bezsenność, biegunka, ból brzucha, ból głowy, chlorowodorek fenylefryny, choroba Leśniowskiego-Crohna, ciężka uogólniona reakcja nadwrażliwości, depresja, ibuprofen, incydent zatorowo-zakrzepowy, kołatanie serca, krwawe wymioty, krwawienie z przewodu pokarmowego, leukopenia, małopłytkowość, martwica brodawek nerkowych, martwicze zapalenie powięzi, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość na światło, niedokrwistość, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niestrawność, niewydolność serca, niewydolność wątroby, nudności, obrzęk, ostra uogólniona osutka krostkowa, ostre zapalenie wątroby, owrzodzenie, pancytopenia, perforacja, reakcja nadwrażliwości, reakcja psychotyczna, rumień wielopostaciowy, śródmiąższowe zapalenie nerek, stolec smolisty, szumy uszne, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, udar mózgu, wrzodziejące zapalenie jamy ustnej, wymioty, wzdęcia, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie widzenia, zapalenie błony śluzowej żołądka, zapalenie jelita grubego, zapalenie przełyku, zapalenie trzustki, zaparcie, zawał mięśnia sercowego, zawroty głowy, zespół nerczycowy, zespół Stevensa-Johnsona, zgaga - Leksykon substancji czynnych
Mizoprostol – Przedawkowanie
Mizoprostol, będący analogiem prostaglandyny E1, stosowany w preparatach takich jak Angusta (25 µg), Arthrotec i Arthrotec Forte (0,2 mg) oraz Cytotec, nie ma jednoznacznie ustalonej dawki toksycznej u ludzi. W badaniach klinicznych pacjenci tolerowali dawki do 1200 µg/dobę przez 3 miesiące bez istotnych działań niepożądanych. Objawy przedawkowania obejmują nadmierną sedację, drżenia, drgawki, duszność, ból brzucha, biegunkę, gorączkę, kołatanie serca, niedociśnienie tętnicze, bradykardię oraz, w przypadku Angusty, nadmierną stymulację macicy prowadzącą do zaburzeń tętna płodu i zamartwicy. Profil objawów jest zbliżony dla wszystkich preparatów zawierających mizoprostol, jednak szczególna ostrożność dotyczy stosowania Angusty w indukcji porodu.
analog prostaglandyny E1, antidotum, biegunka, ból brzucha, bradykardia, cesarskie cięcie, czynność nerek, dawka toksyczna, dializa, drgawki, duszność, gorączka, indukcja porodu, kołatanie serca, mizoprostol, niedociśnienie tętnicze, parametry hemodynamiczne, sedacja, stymulacja macicy, uspokojenie polekowe, węgiel aktywowany, zaburzenia tętna płodu, zamartwica - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Claritine Active
Produkt leczniczy Claritine Active, zawierający 5 mg loratadyny oraz 120 mg pseudoefedryny siarczanu, wymaga szczególnej ostrożności w stosowaniu ze względu na ryzyko działań niepożądanych związanych z komponentem sympatykomimetycznym. Nie jest zalecany u pacjentów powyżej 60 roku życia, z zaburzeniami czynności nerek, wątroby oraz kwasicą kanalików nerkowych. Należy monitorować pacjentów pod kątem objawów takich jak nadciśnienie tętnicze, tachykardia, kołatanie serca, zaburzenia rytmu serca, nudności oraz objawy neurologiczne, które wymagają natychmiastowego przerwania leczenia. Pseudoefedryna może wywoływać pobudzenie ośrodkowego układu nerwowego, prowadząc do drgawek lub zapaści sercowo-naczyniowej, szczególnie u dzieci, osób starszych oraz w przypadku przedawkowania.
alkaloid sporyszu, amina sympatykomimetyczna, choroba wrzodowa żołądka, ciężkie nadciśnienie tętnicze, ciśnienie wewnątrzgałkowe, drgawki, glikozyd naparstnicy, jaskra, kołatanie serca, kwasica kanalików nerkowych, lek przeciwhistaminowy, lek sympatykomimetyczny, nadciśnienie tętnicze, niedobór laktazy, niedobór sacharazy-izomaltazy, niedociśnienie tętnicze, niedokrwienna neuropatia nerwu wzrokowego, niedokrwienne zapalenie jelita grubego, niedrożność odźwiernikowo-dwunastnicza, niedrożność szyi pęcherza moczowego, nietolerancja fruktozy, nietolerancja galaktozy, niewydolność nerek, objaw neurologiczny, ośrodkowy układ nerwowy, ostra uogólniona osutka krostkowa, piorunujący ból głowy, przewlekła choroba nerek, rozrost gruczołu krokowego, skurcz oskrzeli, splątanie, tachykardia, tolerancja lekowa, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, zaburzenie rytmu serca, zapaść sercowo-naczyniowa, zawał mięśnia sercowego, zespół odwracalnego zwężenia naczyń mózgowych, zespół tylnej odwracalnej encefalopatii - Leksykon leków
Działania niepożądane – Cortiment MMX 9 mg
Cortiment MMX zawiera 9 mg budezonidu w formie tabletek o przedłużonym uwalnianiu, będącego glikokortykosteroidem o działaniu miejscowym w przewodzie pokarmowym. W badaniach klinicznych fazy II i III częstość działań niepożądanych przy dawce 9 mg/dobę była porównywalna do placebo, a większość objawów miała łagodne lub umiarkowane nasilenie. Najczęściej zgłaszane działania niepożądane o częstości „niezbyt często” (≥1/1000 do <1/100) obejmowały m.in. grypę, leukocytozę, bezsenność, bóle głowy, nudności, bóle brzucha, trądzik, bóle mięśni i pleców, zmęczenie oraz obrzęki obwodowe. Ponadto obserwowano zmniejszone stężenie kortyzolu we krwi, co wskazuje na możliwe działanie ogólnoustrojowe kortykosteroidu mimo miejscowego podania.
bezsenność, ból brzucha, ból głowy, ból mięśni, ból nadbrzusza, budezonid, ciężkie działanie niepożądane, depresja, drżenie, działanie miejscowe w przewodzie pokarmowym, glikokortykosteroid, hipokaliemia, jaskra, kołatanie serca, kortyzol we krwi, leukocytoza, nadpobudliwość psychoruchowa, nieostre widzenie, niestrawność, nudności, obrzęk obwodowy, osutka, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, rozdęcie brzucha, skurcz mięśni, suchość jamy ustnej, tabletka o przedłużonym uwalnianiu, trądzik, wybroczyny, wzdęcia, zaburzenie miesiączkowania, zaćma podtorebkowa, zawroty głowy, zespół Cushinga, zmiana nastroju - Leksykon leków
Działania niepożądane – Immunate 250 IU FVIII/190 IU VWF 250 j.m/fiol. (50 j.m./ml)
Produkt leczniczy Immunate, zawierający ludzki czynnik krzepnięcia VIII oraz czynnik von Willebranda (VWF), wiąże się z ryzykiem wystąpienia działań niepożądanych o różnej częstości. Reakcje nadwrażliwości, w tym obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka, duszność, tachykardia oraz w skrajnych przypadkach wstrząs anafilaktyczny, występują rzadko, jednak wymagają natychmiastowej interwencji medycznej. Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko powstawania inhibitorów neutralizujących czynnik VIII u pacjentów z hemofilią A, które pojawiają się niezbyt często u pacjentów uprzednio leczonych (PUL) oraz bardzo często u pacjentów uprzednio nieleczonych (PUN). U pacjentów z chorobą von Willebranda, zwłaszcza typu 3, bardzo rzadko obserwuje się przeciwciała neutralizujące przeciw VWF, które mogą być powiązane z reakcjami anafilaktycznymi. W przypadku podejrzenia inhibitorów zalecany jest kontakt ze specjalistycznym ośrodkiem leczenia hemofilii.
anafilaksja, centrum leczenia hemofilii, choroba von Willebranda, czynnik krzepnięcia VIII, czynnik von Willebranda, duszność, epizod krwotoczny, hemofilia A, hemoliza, hipotensja, inhibitor, inhibitor czynnika VIII, kołatanie serca, neurodermit, niedociśnienie, niedokrwistość, obrzęk kończyny, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk powieki, obrzęk twarzy, parestezja, pokrzywka, pokrzywka uogólniona, przeciwciało neutralizujące, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, rumień twarzy, tachykardia, wstrząs anafilaktyczny, wysypka grudkowa, wysypka rumieniowata, zaburzenie krzepnięcia, zapalenie spojówki, zawrót głowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Spastyna Max 80 mg
Produkt leczniczy Spastyna Max zawiera drotaweryny chlorowodorek w dawce 80 mg i może wywoływać działania niepożądane o częstości rzadkiej (≥1/10 000 do <1/1000). Do najczęściej zgłaszanych należą nudności i zaparcia (zaburzenia żołądka i jelit), ból głowy, zawroty głowy oraz bezsenność (zaburzenia układu nerwowego), kołatanie serca (zaburzenia serca) oraz niedociśnienie tętnicze (zaburzenia naczyniowe). Ponadto mogą wystąpić reakcje alergiczne, takie jak obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka, wysypka i świąd (zaburzenia układu immunologicznego). Objawy te mogą wpływać na komfort pacjenta i wymagać modyfikacji terapii, zwłaszcza u osób z chorobami układu krążenia lub skłonnościami do reakcji alergicznych.
adherencja do terapii, bezsenność, ból głowy, choroba układu krążenia, drogi oddechowe, drotaweryny chlorowodorek, farmakoterapia, kołatanie serca, laktoza jednowodna, lek hipotensyjny, niedociśnienie tętnicze, nietolerancja laktozy, nudności, obrzęk krtani, obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka, postać farmaceutyczna, ryzyko upadków, świąd, wysypka, zaburzenia naczyniowe, zaburzenia serca, zaburzenia układu immunologicznego, zaburzenia układu nerwowego, zaburzenia żołądka i jelit, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zaparcie, zawroty głowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Fluoxetin Polpharma 20 mg
Fluoxetin Polpharma, zawierający fluoksetynę w dawce 20 mg, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, które mogą wystąpić zarówno u dorosłych, jak i u dzieci oraz młodzieży. Najczęściej obserwowane objawy to ból głowy, nudności, bezsenność, zmęczenie oraz biegunka. Działania niepożądane klasyfikowane są według częstości występowania, obejmując m.in. trombocytopenię, neutropenię, reakcje anafilaktyczne, hiponatremię, zaburzenia psychiczne (w tym myśli i zachowania samobójcze), zaburzenia układu nerwowego (np. zespół serotoninowy), zaburzenia żołądkowo-jelitowe, skórne (w tym zespół Stevensa-Johnsona i zespół Lyella), a także zaburzenia seksualne i sercowo-naczyniowe. Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko myśli samobójczych, zwłaszcza u dzieci i młodzieży, oraz na możliwość wystąpienia zespołu serotoninowego i ciężkich reakcji skórnych. Przerwanie terapii powinno odbywać się stopniowo, aby zminimalizować ryzyko zespołu odstawienia, który może objawiać się zawrotami głowy, parestezjami, zaburzeniami snu, nudnościami, drżeniem i bólami głowy.
akatyzja, ataksja, bruksizm, choroba posurowicza, depersonalizacja, drgawki, dysfagia, dyskineza, fluoksetyna, fosfataza alkaliczna, halucynacje, hiperprolaktynemia, hipomania, hiponatremia, hormon antydiuretyczny, idiosynkratyczne zapalenie wątroby, jąkanie, kołatanie serca, krwotok poporodowy, łamliwość kości, leukopenia, mania, mioklonie, neutropenia, obrzęk naczynioruchowy, opóźnienie dojrzewania płciowego, parestezje, priapizm, reakcja anafilaktyczna, rumień wielopostaciowy, SSRI, szumy uszne, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, trombocytopenia, zaburzenia seksualne, zawroty głowy, zespół Lyella, zespół odstawienia, zespół policzkowo-językowy, zespół serotoninowy, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Działania niepożądane – Vigamox 5 mg/ml
Profil bezpieczeństwa miejscowego stosowania moksyfloksacyny (VIGAMOX) został oceniony w badaniach klinicznych obejmujących 2252 pacjentów, z dawkowaniem do 8 razy na dobę, najczęściej 3 razy na dobę. Nie odnotowano poważnych działań niepożądanych okulistycznych ani ogólnoustrojowych. Najczęstsze działania niepożądane to podrażnienie i ból oka (1-2%), głównie o łagodnym przebiegu u 96% pacjentów. U dzieci i młodzieży, w tym noworodków, profil bezpieczeństwa był podobny do dorosłych, z częstością podrażnienia i bólu oka na poziomie 0,9%. Rzadkie działania obejmują zmniejszenie hemoglobiny, bóle głowy, parestezje, zaburzenia smaku, wymioty oraz podwyższenie enzymów wątrobowych (aminotransferaza alaninowa, gammaglutamylotransferaza), co wymaga monitorowania przy długotrwałym stosowaniu.
aminotransferaza alaninowa, ból oka, chinolon, ciśnienie wewnątrzgałkowe, duszność, fluorochinolon, gammaglutamylotransferaza, hemoglobina, kołatanie serca, kortykosteroid, krwawienie spojówkowe, moksyfloksacyna, nadżerka rogówki, obrzęk naczyniowo-ruchowy, obrzęk powiek, parestezja, podrażnienie oka, pokrzywka, przekrwienie oka, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, ścięgno Achillesa, suchość oka, światłowstręt, wrzodziejące zapalenie rogówki, zaburzenie smaku, zapalenie oka, zapalenie powiek, zapalenie rogówki, zapalenie spojówek, zerwanie ścięgna, zmętnienie rogówki - Leksykon leków
Działania niepożądane – Sumatriptan Medical Valley 50 mg
Sumatryptan, stosowany w leczeniu migreny, może wywoływać działania niepożądane o różnej częstości i nasileniu, które należy rozróżnić od objawów samej migreny. Do często występujących działań niepożądanych należą mrowienia, zawroty głowy, senność oraz parestezje i niedoczulica. Z częstością nieznaną obserwuje się poważniejsze objawy neurologiczne, takie jak napady drgawkowe (również u pacjentów bez predyspozycji), drżenie, ubytek pola widzenia, oczopląs, dystonia oraz zaburzenia widzenia, w tym trwałe ubytki wzroku. Ze strony układu sercowo-naczyniowego zgłaszano bradykardię, tachykardię, kołatanie serca, zaburzenia rytmu, przemijające zmiany niedokrwienne w EKG, skurcz tętnicy wieńcowej, dławicę piersiową i zawał mięśnia sercowego. Często występują przemijające wzrosty ciśnienia tętniczego, uderzenia gorąca, zaczerwienienie skóry twarzy oraz duszność. Nudności i wymioty są również często zgłaszane, choć ich etiologia może być związana z migreną lub leczeniem.
badanie diagnostyczne, bradykardia, dławica piersiowa, duszność, dysfagia, dystonia, kołatanie serca, migrena, mrowienie, nadciśnienie tętnicze, napad drgawkowy, niedociśnienie, niedokrwienne zapalenie jelita grubego, nudności, objaw Raynauda, oczopląs, padaczka, parestezja, podwójne widzenie, pokrzywka, próby wątrobowe, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, skurcz tętnicy wieńcowej, stan lękowy, sumatryptan, tachykardia, ubytek pola widzenia, zaburzenie rytmu serca, zawał mięśnia sercowego, zawrót głowy - Leksykon chorób i schorzeń
Zwężenie zastawki płucnej – Objawy
Zwężenie zastawki płucnej (pulmonary valve stenosis) to wrodzona wada serca charakteryzująca się zwężeniem ujścia z prawej komory do tętnicy płucnej, prowadzącym do utrudnienia przepływu krwi do płuc. Kliniczna prezentacja zależy od stopnia zwężenia: łagodne zwężenie jest często bezobjawowe i wykrywane przypadkowo, natomiast umiarkowane i ciężkie zwężenie manifestuje się zmęczeniem, dusznością, bólem w klatce piersiowej, omdleniami i kołataniem serca, szczególnie podczas wysiłku. U noworodków i niemowląt z ciężkim zwężeniem mogą wystąpić sinica, trudności w karmieniu, słaby przyrost masy ciała oraz przyspieszony oddech. Naturalny przebieg jest zmienny; łagodne zwężenie zwykle nie postępuje, ale u niemowląt może dojść do progresji, a u około 60% pacjentów z ciężkim zwężeniem konieczna jest interwencja w ciągu 10 lat. Nieleczone zwężenie może prowadzić do przerostu i niewydolności prawej komory, zaburzeń rytmu oraz niewydolności serca.
arytmia, ból w klatce piersiowej, duszność, duszność wysiłkowa, dysfunkcja prawej komory, kołatanie serca, nagła śmierć sercowa, niedomykalność zastawki płucnej, nietolerancja wysiłku, niewydolność prawej komory, niewydolność serca, obrzęk, omdlenie, prawa komora serca, przerost prawej komory, sinica, szmer sercowy, tachykardia komorowa, tętnica płucna, ubytek przegrody międzykomorowej, ubytek przegrody międzyprzedsionkowej, walwuloplastyka balonowa, wymiana zastawki płucnej, zaburzenia rytmu serca, zahamowanie rozwoju, zwężenie zastawki płucnej - Leksykon leków
Działania niepożądane – Alfabax 10 mg
Alfabax 10 mg (chlorowodorek alfuzosyny) w tabletkach o przedłużonym uwalnianiu wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, które należy monitorować podczas terapii. Najczęściej obserwuje się objawy ze strony układu nerwowego, takie jak osłabienie, ból głowy oraz omdlenia/zawroty głowy, które mogą wpływać na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn. Ze strony układu sercowo-naczyniowego często występują tachykardia, kołatania serca oraz omdlenia, a bardzo rzadko może dojść do pogorszenia lub nawrotu dławicy piersiowej u pacjentów z chorobą niedokrwienną serca. Występują również objawy ze strony przewodu pokarmowego (nudności, ból brzucha, suchość w ustach) oraz zaburzenia widzenia i śródoperacyjny zespół wiotkiej tęczówki, co jest istotne w kontekście planowanych zabiegów okulistycznych. Rzadkie, ale poważne działania niepożądane obejmują neutropenię, trombocytopenię, hepatotoksyczność oraz obrzęk naczynioruchowy i priapizm, które wymagają natychmiastowej interwencji medycznej.
alergiczny nieżyt nosa, astenia, chlorowodorek alfuzosyny, cholestaza wątrobowa, choroba niedokrwienna serca, dławica piersiowa, enzym wątrobowy, hepatotoksyczność, kołatanie serca, migotanie przedsionków, morfologia krwi, neutropenia, niedociśnienie ortostatyczne, obrzęk angioneurotyczny, obrzęk naczynioruchowy, operacja zaćmy, pokrzywka, priapizm, śródoperacyjny zespół wiotkiej tęczówki, suchość w ustach, tabletka o przedłużonym uwalnianiu, tachykardia, trombocytopenia, uszkodzenie komórek wątroby, zaburzenie równowagi, zapalenie błony śluzowej nosa, zawrót głowy, żółtaczka - Leksykon chorób i schorzeń
Ischemia mięśnia sercowego – Objawy
Ischemia mięśnia sercowego to stan niedokrwienia spowodowany zmniejszonym przepływem krwi przez tętnice wieńcowe, prowadzący do niedostatecznego zaopatrzenia mięśnia sercowego w tlen. Objawia się najczęściej dławicą piersiową, charakteryzującą się bólem lub dyskomfortem w klatce piersiowej, który może promieniować do ramion, barku, pleców, szyi czy żuchwy. Warto zwrócić uwagę na nieme ischemie, które przebiegają bezobjawowo, szczególnie u pacjentów z cukrzycą, gdzie zmiany w EKG (np. odcinek ST) i echokardiografii mogą wskazywać na regionalne zaburzenia kurczliwości. Niema ischemia stanowi istotny czynnik ryzyka zwiększonej śmiertelności, a około 70-80% epizodów niedokrwiennych przebiega bez objawów dławicowych. U kobiet, osób starszych i diabetyków częściej występują nietypowe objawy, takie jak duszność, nudności, zmęczenie czy kołatanie serca, co utrudnia rozpoznanie i opóźnia leczenie.
angina pectoris, arytmia, badanie EKG, choroba niedokrwienna serca, choroba wieńcowa, cukrzyca, dławica niestabilna, dławica piersiowa, dławica stabilna, echokardiografia, ischemia mięśnia sercowego, kołatanie serca, niedokrwienie mięśnia sercowego, niewydolność serca, obturacyjny bezdech senny, ostry zespół wieńcowy, powiększenie serca, scyntygrafia, skrzep krwi, tętnica wieńcowa, zaburzenia rytmu serca, zawał serca, zmiany odcinka ST - Leksykon leków
Działania niepożądane – Niquitin przezroczysty 7 mg/24 h (36 mg)
System transdermalny NiQuitin Przezroczysty zawiera 36 mg nikotyny, dostarczając 7 mg nikotyny w ciągu 24 godzin. Najczęstszym działaniem niepożądanym są reakcje skórne w miejscu aplikacji, takie jak przemijająca wysypka, świąd, pieczenie, drętwienie, obrzęk, ból oraz pokrzywka. Występują również działania niepożądane związane z farmakologicznym działaniem nikotyny lub zespołem odstawiennym po zaprzestaniu palenia, w tym zaburzenia snu (koszmary senne, bezsenność), nerwowość, ból głowy, zawroty głowy, kołatanie serca, nudności, wymioty, duszność, kaszel oraz objawy grypopodobne. Częstość występowania działań niepożądanych jest zróżnicowana, od bardzo często (>10%) do bardzo rzadko (<0,01%), z uwzględnieniem specyficznych reakcji, takich jak drgawki u pacjentów z padaczką lub przyjmujących leczenie przeciwdrgawkowe.
alergiczne zapalenie skóry, bezsenność, biegunka, ból głowy, ból klatki piersiowej, ból mięśniowy, ból nadbrzusza, ból stawu, depresja, drętwienie, drgawka, drżenie, duszność, kaszel, kołatanie serca, kontaktowe zapalenie skóry, koszmar senny, lęk, nadmierna potliwość, nadwrażliwość na światło, nerwowość, niepokój, niestrawność, nudność, objawy grypopodobne, obrzęk, padaczka, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, reakcja skórna, rozdrażnienie, rumień, senność, suchość jamy ustnej, świąd, system transdermalny, tachykardia, uczucie pieczenia, układ sercowo-naczyniowy, wymioty, wysypka, zaburzenie koncentracji, zaburzenie snu, zapalenie gardła, zaparcie, zawrót głowy, zespół odstawienny, zmienność nastroju - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Auroxetyn
Atomoksetyna (Auroxetyn) wiąże się z ryzykiem wystąpienia zachowań samobójczych, szczególnie u dzieci i młodzieży z ADHD, co wymaga uważnego monitorowania pacjentów. U pacjentów z wadami serca odnotowano przypadki nagłej śmierci, dlatego lek należy stosować ostrożnie i po konsultacji kardiologicznej. Atomoksetyna wpływa na układ krążenia, powodując średnie zwiększenie tętna o mniej niż 10 uderzeń/min oraz ciśnienia tętniczego o mniej niż 5 mmHg, jednak u 8-12% dzieci i 6-10% dorosłych obserwuje się wzrost tętna o ≥20 uderzeń/min i ciśnienia o 15-20 mmHg lub więcej, który u części pacjentów (15-32%) utrzymuje się lub nasila. Zaleca się szczegółową ocenę kardiologiczną przed leczeniem oraz regularne monitorowanie tętna i ciśnienia co najmniej co 6 miesięcy, stosując siatkę centylową u dzieci i obowiązujące wytyczne u dorosłych. Atomoksetyny nie należy stosować u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami sercowo-naczyniowymi lub naczyń mózgowych, a także u osób z zespołem wydłużonego QT lub predyspozycjami do niedociśnienia ortostatycznego.
atomoksetyna, bilirubina, ciężkie zaburzenie depresyjne, częstoskurcz, duszność, dysfagia, enzym wątrobowy, epizod dużej depresji, halucynacja, kołatanie serca, myśl samobójna, nadciśnienie tętnicze, napad drgawkowy, niedociśnienie ortostatyczne, objaw neurologiczny, objaw psychotyczny, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność wątroby, pobudzenie maniakalne, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, stan lękowy, urojenie, uszkodzenie wątroby, zaburzenie naczyń mózgowych, zaburzenie psychotyczne, zaburzenie sercowo-naczyniowe, zachowanie samobójcze, zespół Tourette’a, zespół wydłużonego QT, żółtaczka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Metocard 100 mg
Metocard, zawierający metoprololu winian w dawkach 50 mg lub 100 mg, może wywoływać liczne działania niepożądane, które w większości przypadków mają charakter łagodny i przemijający. Do najczęściej obserwowanych należą zaburzenia układu sercowo-naczyniowego, takie jak bradykardia (<60 uderzeń/min), kołatanie serca, blok przedsionkowo-komorowy I stopnia, zaostrzenie niewydolności serca, niedociśnienie ortostatyczne oraz zimne kończyny. Rzadko mogą wystąpić poważne powikłania, np. martwica tkanek u pacjentów z ciężkimi chorobami naczyń obwodowych. Ponadto, mogą pojawić się objawy ze strony układu nerwowego (zawroty głowy, parestezje, zaburzenia widzenia, splątanie, omamy), psychiczne (depresja, zaburzenia koncentracji, koszmarne sny), oddechowego (skurcz oskrzeli, duszność wysiłkowa), a także żołądkowo-jelitowego (nudności, wymioty, biegunka, zaparcia). W trakcie terapii obserwowano również zmiany skórne, w tym wysypkę, łuszczycę oraz reakcje nadwrażliwości na światło.
bezsenność, biegunka, blok przedsionkowo-komorowy, ból brzucha, ból głowy, ból stawów, bradykardia, choroba Peyroniego, chromanie przestankowe, cukrzyca utajona, depresja, duszność wysiłkowa, impotencja, kołatanie serca, kurcz mięśni, leukopenia, łuszczyca, martwica tkanek, metoprololu winian, niedociśnienie ortostatyczne, niewydolność serca, nieżyt nosa, nudności, omamy, parestezja, skurcz oskrzeli, splątanie, suchość w ustach, trombocytopenia, wymioty, wysypka, zaburzenia psychiczne, zapalenie spojówek, zapalenie wątroby, zaparcie, zawroty głowy, zespół Raynauda - Leksykon leków
Działania niepożądane – Bufomix Easyhaler (160 mcg + 4,5 mcg)/dawkę inh.
Bufomix Easyhaler zawiera budezonid (160 µg) oraz formoterol fumaran dwuwodny (4,5 µg) na dawkę inhalacyjną i wykazuje profil bezpieczeństwa zgodny z działaniami niepożądanymi obu składników. Najczęściej obserwowane działania niepożądane to drżenie i palpitacje, typowe dla β2-mimetyków, zwykle łagodne i ustępujące w ciągu kilku dni. Zakażenia drożdżakowe jamy ustnej i gardła wynikają z miejscowego odkładania leku i wymagają płukania jamy ustnej po inhalacji oraz miejscowego leczenia przeciwgrzybiczego bez konieczności przerwania terapii. Rzadkim, ale poważnym powikłaniem jest paradoksalny skurcz oskrzeli (<1/10 000), wymagający natychmiastowego zaprzestania stosowania leku i wdrożenia alternatywnej terapii. Długotrwałe stosowanie wziewnych kortykosteroidów może prowadzić do działań ogólnoustrojowych, takich jak zespół Cushinga, supresja nadnerczy, zahamowanie wzrostu u dzieci, zmniejszenie gęstości mineralnej kości, zaćma, jaskra oraz zwiększona podatność na zakażenia.
budezonid, ciała ketonowe, częstoskurcz, częstoskurcz nadkomorowy, drożdżyca, drżenie, dusznica bolesna, dysfonia, działanie ogólnoustrojowe, formoterolu fumaran dwuwodny, gęstość mineralna kości, glicerol, hiperglikemia, hipokaliemia, insulina, jaskra, kołatanie serca, kortykosteroid wziewny, lek przeciwgrzybiczny, lek rozszerzający oskrzela, migotanie przedsionków, nadaktywność psychoruchowa, nieostre widzenie, objawy cushingoidalne, obrzęk naczyniowo-ruchowy, palpitacja, paradoksalny skurcz oskrzeli, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, skurcz dodatkowy, skurcz mięśnia, skurcz oskrzeli, supresja nadnerczy, świszczący oddech, wolne kwasy tłuszczowe, wydłużenie odstępu QTc, zaburzenia rytmu serca, zaburzenia smaku, zaćma, zahamowanie wzrostu, zakażenie drożdżakowe, zapalenie płuc, zawroty głowy, zespół Cushinga, β2-mimetyk - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Amantix
Amantix (siarczan amantadyny) wymaga szczególnej ostrożności u pacjentów z rozrostem gruczołu krokowego, jaskrą z wąskim kątem przesączania, niewydolnością nerek, stanami pobudzenia, zespołami majaczeniowymi, psychozami oraz u osób leczonych jednocześnie memantyną. Przed rozpoczęciem terapii konieczna jest dokładna ocena kardiologiczna z badaniem EKG, wykonywanym przed leczeniem, po 1 i 3 tygodniach, przed i po zwiększeniu dawki oraz co najmniej raz w roku. Monitorowanie QTc metodą Bazetta jest kluczowe; leczenie należy przerwać przy QTc >420 ms początkowo, wzroście o >60 ms lub QTc >480 ms podczas terapii, a także przy obecności fal U. Pacjenci z rozrusznikami serca wymagają indywidualnej oceny kardiologicznej. Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko zaburzeń elektrolitowych, zwłaszcza u osób przyjmujących leki moczopędne, z wymiotami, biegunką, insuliną, chorobami nerek lub anoreksją, z monitorowaniem potasu i magnezu.
badanie EKG, choroba Parkinsona, drgawki, działanie antycholinergiczne, działanie dopaminergiczne, galaktozemia, hiperseksualność, jaskra z wąskim kątem przesączania, kołatanie serca, kompulsywne objadanie się, lek moczopędny, memantyna, nietolerancja galaktozy, niewydolność nerek, obrzęk rogówki, odstęp QTc, organiczny zespół mózgowy, patologiczny hazard, rozrost gruczołu krokowego, rozrusznik serca, siarczan amantadyny, stan splątania, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie równowagi elektrolitowej, zespół majaczeniowy, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy, złośliwy zespół neuroleptyczny - Leksykon leków
Działania niepożądane – Viregyt-K 100 mg
Chlorowodorek amantadyny w preparacie Viregyt-K wykazuje głównie łagodne i przemijające działania niepożądane, pojawiające się zwykle w ciągu pierwszych 2-4 dni terapii i ustępujące w ciągu 24-48 godzin po odstawieniu leku. W badaniach klinicznych na ponad 1200 pacjentach stosujących dawkę 100 mg/dobę, działania niepożądane wystąpiły u 7% pacjentów, głównie o charakterze żołądkowo-jelitowym (jadłowstręt, nudności), neurologicznym (utrata koncentracji, zawroty głowy, bóle mięśni) oraz psychicznym (lęk, depresja, bezsenność). Częstość występowania działań niepożądanych klasyfikowano od bardzo często (>1/10) do bardzo rzadko (<1/10 000), z uwzględnieniem m.in. leukopenii, splątania, psychozy, drgawek, uszkodzenia rogówki, obrzęku kostek, niedociśnienia ortostatycznego oraz hipotermii u dzieci poniżej 5 lat.
ataksja, białe krwinki, chlorowodorek amantadyny, dyskineza, działanie dopaminergiczne, enzymy wątrobowe, hiperseksualność, hipotermia, jadłowstręt, kołatanie serca, leki przeciwcholinergiczne, leukopenia, nadwrażliwość na światło, niedociśnienie ortostatyczne, nietrzymanie moczu, niewydolność serca, objawy neurologiczne, obrzęk kostek, obrzęk rogówki, omamy, ośrodkowy układ nerwowy, patologiczny hazard, sinica marmurkowata, suchość jamy ustnej, zaburzenia kontroli impulsów, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zapalenie rogówki, zatrzymanie moczu, złośliwy zespół neuroleptyczny - Leksykon leków
Działania niepożądane – Aleric Lora 10 mg
Loratadyna, stosowana w dawce 10 mg/dobę, wykazuje brak klinicznie istotnych właściwości sedatywnych. W badaniach klinicznych u dorosłych i młodzieży z alergicznym nieżytem nosa oraz przewlekłą pokrzywką idiopatyczną działania niepożądane występowały u około 2% pacjentów, najczęściej senność (1,2%), ból głowy (0,6%), zwiększenie apetytu (0,5%) oraz bezsenność (0,1%). Rzadziej obserwowano zmęczenie, suchość w jamie ustnej, zaburzenia żołądkowo-jelitowe oraz reakcje alergiczne, w tym wysypkę. Bardzo rzadkie, ale istotne działania niepożądane obejmują reakcje anafilaktyczne (w tym obrzęk naczynioruchowy), zawroty głowy, drgawki, tachykardię (>100 uderzeń/min), kołatanie serca, nieprawidłową czynność wątroby oraz łysienie. W populacji pediatrycznej (2-12 lat) najczęściej zgłaszano ból głowy (2,7%), nerwowość (2,3%) i zmęczenie (1%).
alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, Aleric Lora, drgawki, enzymy wątrobowe, kołatanie serca, lek przeciwhistaminowy, loratadyna, łysienie, nieprawidłowa czynność wątroby, nudności, objawy alergiczne, obrzęk alergiczny, obrzęk naczynioruchowy, przewlekła pokrzywka idiopatyczna, reakcja anafilaktyczna, substancja czynna, suchość jamy ustnej, tachykardia, wysypka, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zapalenie błony śluzowej żołądka, zawroty głowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Aleric Deslo Active 5 mg
Desloratadyna w dawce 5 mg/dobę, stosowana w leczeniu alergicznego zapalenia błony śluzowej nosa oraz przewlekłej pokrzywki idiopatycznej, wykazuje profil bezpieczeństwa potwierdzony badaniami klinicznymi i monitoringiem po wprowadzeniu do obrotu. Działania niepożądane występowały u 3% pacjentów częściej niż w grupie placebo, z najczęstszymi objawami takimi jak zmęczenie (1,2%), suchość w jamie ustnej (0,8%) oraz bóle głowy (0,6%). W populacji pediatrycznej (12-17 lat) ból głowy występował u 5,9% leczonych, a u 6,9% w grupie placebo. Rzadkie, ale istotne działania niepożądane obejmują wydłużenie odstępu QT, arytmię, bradykardię oraz reakcje nadwrażliwości, w tym anafilaksję. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z chorobami układu sercowo-naczyniowego, zaburzeniami wątroby oraz historią nadwrażliwości na leki przeciwhistaminowe.
alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, anafilaksja, arytmia, astenia, bezsenność, biegunka, ból brzucha, ból głowy, bradykardia, depresja, desloratadyna, drgawki, duszność, fotowrażliwość, hepatotoksyczność, hiperbilirubinemia, kołatanie serca, mialgia, niestrawność, nudności, obrzęk naczynioruchowy, omamy, pobudzenie psychoruchowe, podwyższone enzymy wątrobowe, pokrzywka, przewlekła pokrzywka idiopatyczna, reakcje nadwrażliwości, senność, suchość jamy ustnej, świąd, tabletka powlekana, tachykardia, wydłużenie odstępu QT, wymioty, wysypka, zaburzenia zachowania, zapalenie wątroby, zawroty głowy, zespół suchego oka, żółtaczka - Leksykon chorób i schorzeń
Choroba gravesa-basedowa – Charakterystyka, pielęgnacja i opieka
Choroba Gravesa-Basedowa jest najczęstszą przyczyną nadczynności tarczycy, charakteryzującą się autoimmunologicznym atakiem na tarczycę, prowadzącym do nadprodukcji hormonów (TSH, wolny T3, wolny T4). Schorzenie to ma charakter ogólnoustrojowy, wpływając na serce (arytmie przedsionkowe, migotanie przedsionków), mięśnie, oczy (egzoftalmos), skórę, kości i wątrobę. Typowe objawy to kołatanie serca, drżenie rąk, utrata masy ciała, nietolerancja ciepła, powiększenie tarczycy (wole) oraz infiltracyjna dermopatia. U osób starszych objawy mogą być mniej wyraźne, obejmując apatię i niewydolność serca. Diagnostyka i monitorowanie obejmują regularne pomiary tętna, ciśnienia tętniczego, badania EKG, ocenę wzroku oraz kontrolę poziomów hormonów tarczycy. Kluczowe jest wczesne rozpoznanie i zapobieganie przełomowi tarczycowemu, który stanowi stan zagrożenia życia.
agranulocytoza, arytmia przedsionkowa, atenolol, beta-adrenolityk, beta-bloker, choroba Gravesa-Basedowa, glikokortykosteroid, hipokalcemia, hormon tarczycy, jod radioaktywny, kołatanie serca, lek przeciwtarczycowy, lewotyroksyna, metimazol, metoprolol, migotanie przedsionków, nadczynność tarczycy, nadolol, niedoczynność tarczycy, niewydolność serca, obrzęk przedgoleniowy, oftalmopatia Gravesa, powiększenie tarczycy, poziom TSH, propranolol, propylotiouracyl, przełom tarczycowy, przytarczyca, remisja choroby, terapia radioaktywnym jodem, tyreoidektomia, tyreotoksykoza, wole, wytrzeszcz oczu, zaburzenie autoimmunologiczne, zaburzenie rytmu serca, zaburzenie termoregulacji - Leksykon leków
Przedawkowanie – Lapress 10 mg
Przedawkowanie lerkanidypiny, substancji czynnej leku Lapress, prowadzi do istotnych zaburzeń hemodynamicznych, głównie nadmiernego rozszerzenia naczyń obwodowych skutkującego znacznym niedociśnieniem tętniczym oraz odruchową tachykardią. W dawkach przekraczających 400 mg obserwuje się utratę selektywności działania leku, co manifestuje się bradykardią oraz ujemnym efektem inotropowym, mogącym prowadzić do niewydolności serca. Typowe objawy kliniczne to niedociśnienie tętnicze, zawroty głowy, ból głowy oraz kołatanie serca, a w ciężkich przypadkach także objawy niewydolności serca. Monitorowanie parametrów życiowych, zwłaszcza ciśnienia tętniczego, czynności serca i układu oddechowego, jest kluczowe w ocenie stanu pacjenta.
antagonista wapnia z grupy dihydropirydyny, ból głowy, bradykardia, dializoterapia, hipoperfuzja mózgowa, klinicznie istotne niedociśnienie, kołatanie serca, lerkanidypina, łożysko naczyniowe, niedociśnienie tętnicze, niewydolność serca, powikłania sercowo-naczyniowe, przedłużone działanie farmakologiczne, rozszerzenie naczyń obwodowych, tachykardia kompensacyjna, tachykardia odruchowa, ujemny efekt inotropowy, wiązanie z białkami osocza, zatrucie, zawroty głowy - Leksykon substancji czynnych
Mepiramina – Działania niepożądane
Mepiramina, stosowana w preparatach złożonych takich jak Envil katar i Sinumedin (1,5 mg mepiraminy maleinianu + 2,5 mg fenylefryny chlorowodorku w 1 ml roztworu), wykazuje działanie przeciwhistaminowe i jest używana w terapii objawów nieżytu nosa. Działania niepożądane obejmują zaburzenia układu sercowo-naczyniowego (tachykardia, kołatanie serca, arytmie, nadciśnienie tętnicze), układu nerwowego (ból głowy, zawroty głowy, senność, bezsenność, osłabienie), przewodu pokarmowego (biegunka, nudności, zaparcia, wymioty) oraz miejscowe reakcje w obrębie błony śluzowej nosa (podrażnienie, przekrwienie, suchość, polekowy nieżyt nosa). Częstość występowania działań niepożądanych nie jest precyzyjnie określona, a ryzyko ich wystąpienia może być umiarkowane do wysokiego, szczególnie u pacjentów z chorobami układu krążenia i przy długotrwałym stosowaniu.
arytmia, bezsenność, biegunka, ból głowy, choroba niedokrwienna serca, działanie przeciwhistaminowe, fenylefryna, fenylefryny chlorowodorek, kołatanie serca, mepiramina maleinian, monitorowanie działań niepożądanych, nadciśnienie tętnicze, niewydolność krążenia, nieżyt nosa, nudności, osłabienie, ośrodkowy układ nerwowy, podrażnienie, polekowy nieżyt nosa, preparat złożony, przekrwienie błony śluzowej nosa, przewód pokarmowy, senność, suchość błon śluzowych, tachykardia, udar mózgu, układ sercowo-naczyniowy, uspokojenie, wymioty, zaburzenia elektrolitowe, zaburzenia snu, zaparcia, zawroty głowy - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Jansitin Duo 50 mg + 850 mg
Produkt leczniczy Jansitin Duo, zawierający 50 mg sytagliptyny chlorowodorek jednowodny oraz 850 mg metforminy chlorowodorku, zasadniczo nie wpływa lub wywiera nieistotny wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych i obsługi maszyn. Niemniej jednak, podczas terapii mogą wystąpić działania niepożądane takie jak zawroty głowy i senność, które mogą upośledzać zdolności psychomotoryczne pacjenta. Szczególną uwagę należy zwrócić na pacjentów stosujących Jansitin Duo w skojarzeniu z pochodnymi sulfonylomocznika lub insuliną, u których istnieje podwyższone ryzyko hipoglikemii, mogącej znacząco zaburzać percepcję, czas reakcji oraz koordynację, co jest kluczowe dla bezpiecznego prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn.
drżenie rąk, funkcje poznawcze, hipoglikemia, insulina, Jansitin Duo, kołatanie serca, koordynacja psychoruchowa, metforminy chlorowodorek, objawy hipoglikemii, percepcja, pochodne sulfonylomocznika, poziom glukozy, schemat dawkowania, senność, sytagliptyna, sytagliptyny chlorowodorek jednowodny, terapia skojarzona, zaburzenia widzenia, zawroty głowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Rupaxa 10 mg
Rupatadyna w dawce 10 mg, stosowana doustnie, była badana klinicznie u ponad 2043 pacjentów dorosłych i młodzieży, w tym 120 osób przez okres co najmniej 1 roku, co umożliwiło ocenę długoterminowego bezpieczeństwa. Najczęściej obserwowanymi działaniami niepożądanymi były zaburzenia układu nerwowego, takie jak senność (9,4%), ból głowy (6,9%) oraz zawroty głowy (1,03%), a także zmęczenie (3,1%) i astenia (1,5%). Inne często występujące objawy to suchość w jamie ustnej (1,2%). Działania niepożądane miały przeważnie łagodny lub umiarkowany charakter i rzadko wymagały przerwania terapii. Rzadkie, ale poważne reakcje nadwrażliwości, w tym anafilaksja, obrzęk naczynioruchowy i pokrzywka, wymagały natychmiastowego odstawienia leku i interwencji medycznej. Tachykardia i kołatanie serca zgłaszane były głównie po wprowadzeniu leku do obrotu, co wskazuje na konieczność ostrożności u pacjentów z chorobami układu sercowo-naczyniowego.
aminotransferaza alaninowa, aminotransferaza asparaginianowa, astenia, biegunka, ból brzucha, ból głowy, ból nadbrzusza, fosfokinaza kreatynowa, kołatanie serca, krwawienie z nosa, lek przeciwhistaminowy, niestrawność, nudności, obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, rupatadyna, senność, suchość błony śluzowej nosa, suchość w jamie ustnej, tachykardia, wymioty, zaburzenia koncentracji, zapalenie błony śluzowej nosa, zapalenie gardła, zaparcie, zawroty głowy, zmęczenie