kołatanie serca
Kołatanie serca (palpitacje) to subiektywne odczucie nieprawidłowej pracy serca, charakteryzujące się świadomością jego bicia. Pacjenci opisują je jako uczucie przyspieszonego, silnego, nieregularnego lub „wypadającego” uderzenia serca. Jest to jeden z najczęstszych objawów kardiologicznych, z którym pacjenci zgłaszają się do lekarza.
Przyczyny kołatania serca mogą być zarówno kardiologiczne, jak i pozasercowe. Wśród przyczyn kardiologicznych wyróżnia się zaburzenia rytmu serca (tachykardie nadkomorowe, migotanie przedsionków, dodatkowe pobudzenia przedsionkowe lub komorowe), chorobę wieńcową, wady zastawkowe, niewydolność serca czy kardiomiopatie. Do przyczyn pozasercowych należą: stres, lęk, gorączka, niedokrwistość, nadczynność tarczycy, hipoglikemia, stosowanie niektórych leków czy substancji psychoaktywnych, w tym kofeiny, nikotyny i alkoholu.
Diagnostyka kołatania serca opiera się na dokładnym wywiadzie lekarskim, badaniu fizykalnym oraz badaniach dodatkowych, takich jak EKG spoczynkowe, 24-godzinne monitorowanie EKG metodą Holtera, badanie echokardiograficzne i próba wysiłkowa. W przypadku trudnych do uchwycenia epizodów pomocne mogą być rejestratory zdarzeń lub wszczepiane rejestratory arytmii.
Leczenie kołatania serca zależy od jego przyczyny. Może obejmować modyfikację stylu życia (ograniczenie kofeiny, alkoholu, zaprzestanie palenia), techniki relaksacyjne przy przyczynach związanych ze stresem, leczenie farmakologiczne (leki przeciwarytmiczne, beta-blokery) lub interwencje zabiegowe (ablacja) w przypadku określonych zaburzeń rytmu serca. Ważne jest, aby pacjenci z nawracającymi lub nasilającymi się epizodami kołatania serca, szczególnie gdy towarzyszą im inne objawy, jak ból w klatce piersiowej, duszność czy omdlenia, byli poddani szczegółowej ocenie kardiologicznej.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Działania niepożądane – Cilostazol LEK-AM 50 mg
Cylostazol, stosowany w terapii chromania przestankowego, wykazuje profil działań niepożądanych, w którym najczęściej występują bóle głowy (>30% pacjentów), biegunka oraz nieprawidłowe stolce (>15%). Działania te mają zazwyczaj nasilenie łagodne do umiarkowanego i mogą ulec zmniejszeniu po redukcji dawki. Główną przyczyną przerwania terapii jest ból głowy (≥3% pacjentów), a także kołatanie serca i biegunka (1,1%). U pacjentów powyżej 70 roku życia obserwuje się zwiększoną częstość biegunki i kołatania serca, natomiast u chorych z cukrzycą istnieje podwyższone ryzyko krwawienia do gałki ocznej. Współstosowanie cylostazolu z lekami rozszerzającymi naczynia, np. dihydropirydynowymi blokerami kanału wapniowego, może nasilać kołatanie serca i obrzęk obwodowy wskutek odruchowej tachykardii. Ponadto cylostazol zwiększa ryzyko krwawień, w tym krwotoków mózgowych i przewodu pokarmowego, co wymaga ostrożności przy łączeniu z innymi lekami o działaniu przeciwkrzepliwym.
arytmia, astenia, bezsenność, biegunka, ból głowy, chromanie przestankowe, cukrzyca, częstoskurcz, dihydropirydynowy bloker kanału wapniowego, dodatkowy skurcz komorowy, dusznica bolesna, hiperglikemia, kołatanie serca, krwawienie do gałki ocznej, krwiomocz, krwotok mózgowy, krwotok płucny, lek rozszerzający naczynia, małopłytkowość, migotanie przedsionków, nadciśnienie tętnicze, niedociśnienie ortostatyczne, niedociśnienie tętnicze, niedokrwistość, niedokrwistość aplastyczna, niedowład, niestrawność, niewydolność nerek, nudności i wymioty, obrzęk obwodowy, pokrzywka, reakcja alergiczna, skłonność do krwawień, śródmiąższowe zapalenie płuc, stan lękowy, szum uszny, tachykardia, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, trombocytoza, uderzenie gorąca, wybroczyna, wydłużony czas krwawienia, zapalenie błony śluzowej nosa, zapalenie błony śluzowej żołądka, zapalenie gardła, zapalenie spojówek, zapalenie wątroby, zastoinowa niewydolność serca, zawał mięśnia sercowego, zawrót głowy, zespół Stevensa-Johnsona, żółtaczka - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Allegra Telfast 180
Feksofenadyna chlorowodorek w dawce 180 mg, stosowana w preparacie Allegra Telfast 180, wymaga szczególnej ostrożności u pacjentów w podeszłym wieku oraz u osób z zaburzeniami czynności nerek i wątroby, ze względu na ograniczone dane kliniczne dotyczące bezpieczeństwa i skuteczności w tych grupach. Zaleca się rozważenie niższej dawki początkowej u osób starszych oraz potencjalne dostosowanie dawki u pacjentów z niewydolnością nerek i wątroby, aby uniknąć kumulacji leku i działań niepożądanych. Ponadto, preparat zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na tabletkę, co czyni go odpowiednim dla pacjentów na diecie niskosodowej, w tym z nadciśnieniem tętniczym wymagającym ograniczenia spożycia sodu.
choroba układu krążenia, choroba układu sercowo-naczyniowego, dieta niskosodowa, działanie niepożądane układu sercowo-naczyniowego, feksofenadyna, feksofenadyna chlorowodorek, kołatanie serca, lek przeciwhistaminowy, nadciśnienie tętnicze, ograniczenie sodu, tachykardia, tachykardia zatokowa, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby - Leksykon leków
Działania niepożądane – Venlafaxine Aurovitas 150 mg
Chlorowodorek wenlafaksyny, dostępny w dawkach 37,5 mg, 75 mg i 150 mg w formie kapsułek o przedłużonym uwalnianiu (Venlafaxine Aurovitas), wykazuje szeroki profil działań niepożądanych, które należy uwzględnić podczas terapii. Najczęściej występujące działania niepożądane (≥1/10) to nudności, suchość w jamie ustnej, ból głowy oraz nadmierne pocenie się, w tym poty nocne. Wenlafaksyna może powodować poważne zaburzenia hematologiczne (agranulocytoza, niedokrwistość aplastyczna, pancytopenia, neutropenia, trombocytopenia) oraz reakcje anafilaktyczne, które wymagają natychmiastowej interwencji. Ponadto obserwuje się zaburzenia endokrynologiczne, takie jak nieprawidłowe wydzielanie hormonu antydiuretycznego i hiperprolaktynemię, co może prowadzić do hiponatremii i innych powikłań metabolicznych. W zakresie układu nerwowego najczęstsze objawy to ból głowy, zawroty głowy i senność, ale mogą wystąpić także poważne stany, takie jak złośliwy zespół neuroleptyczny, zespół serotoninowy czy drgawki. Działania niepożądane obejmują również zaburzenia psychiczne, w tym myśli i zachowania samobójcze, manię, majaczenie i omamy, co wymaga szczególnej obserwacji pacjentów, zwłaszcza na początku leczenia i przy zmianach dawkowania.
agranulocytoza, akatyzja, ból głowy, chlorowodorek wenlafaksyny, częstoskurcz komorowy, depersonalizacja, drgawki, dyskineza, dyskineza późna, eozynofilia płucna, hiperprolaktynemia, hipomania, hiponatremia, jaskra z zamkniętym kątem, kapsułka o przedłużonym uwalnianiu, kołatanie serca, krwawienie z przewodu pokarmowego, krwotok maciczny, krwotok miesiączkowy, krwotok poporodowy, majaczenie, mania, martwicze oddzielanie się naskórka, migotanie komór, myśli samobójcze, neutropenia, niedociśnienie ortostatyczne, niedokrwistość aplastyczna, nieprawidłowe wydzielanie hormonu antydiuretycznego, nieprawidłowe wyniki testów wątrobowych, nudności, objawy odstawienia, obrzęk naczynioruchowy, omamy, pancytopenia, pocenie się, rabdomioliza, reakcja anafilaktyczna, rumień wielopostaciowy, śródmiąższowa choroba płuc, stan splątania, suchość w jamie ustnej, tachykardia, torsade de pointes, trombocytopenia, wydłużenie odstępu QT, wydłużony czas krwawienia, zaburzenia ejakulacji, zaburzenia erekcji, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zespół serotoninowy, zespół Stevensa-Johnsona, złośliwy zespół neuroleptyczny, zmniejszenie łaknienia, zwiększone stężenie prolaktyny - Leksykon leków
Działania niepożądane – Aromek 2,5 mg
Lek Aromek zawierający letrozol w dawce 2,5 mg jest generalnie dobrze tolerowany w terapii zaawansowanego raka piersi, zarówno w leczeniu pierwszego i drugiego rzutu, jak i w przedłużonym leczeniu uzupełniającym po tamoksyfenie. Działania niepożądane występują u około 33% pacjentek, z najczęstszymi objawami takimi jak uderzenia gorąca (≥1/10), nudności, wymioty, łysienie oraz bóle kostno-mięśniowe (≥1/100 do <1/10). Objawy te są związane z farmakologicznym hamowaniem syntezy estrogenów. Inne często obserwowane działania to zmęczenie, obrzęki obwodowe, bóle głowy, zawroty głowy, depresja, zaburzenia żołądkowo-jelitowe (np. niestrawność, zaparcia, biegunka), wysypki skórne oraz zmiany w apetycie i metabolizmie lipidów (wzrost cholesterolu). Rzadziej występują poważniejsze incydenty naczyniowe, takie jak zakrzepica żył i tętnic, zator płucny czy udar niedokrwienny mózgu.
astenia, biegunka, ból głowy, bóle mięśniowo-szkieletowe, depresja, duszność, dyspepsja, hipercholesterolemia, kołatanie serca, krwawienie z pochwy, leczenie uzupełniające, letrozol, leukopenia, łysienie, nadciśnienie tętnicze, nadmierna potliwość, niedoczulica, niedokrwienie mięśnia sercowego, nudności, obrzęk obwodowy, parestezje, podwyższone enzymy wątrobowe, pokrzywka, rak piersi, suchość błon śluzowych, suchość pochwy, synteza estrogenów, tachykardia, tamoksyfen, udar mózgu, udar niedokrwienny, uderzenia gorąca, zaburzenia pamięci, zaćma, zakrzepica tętnicza, zakrzepowe zapalenie żył, zapalenie jamy ustnej, zaparcie, zatorowość płucna, zawroty głowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Prestozek Combi 4 mg + 10 mg
Prestozek Combi, łączący peryndopryl (inhibitor ACE) i amlodypinę (antagonista wapnia), wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, sklasyfikowanych według systemu MedDRA i częstości występowania. Najczęściej obserwuje się bóle głowy i zawroty głowy (często, ≥1/100 do <1/10), nudności, ból brzucha oraz zmęczenie. Rzadziej występują leukopenia, neutropenia, reakcje nadwrażliwości, obrzęk naczynioruchowy (bardzo rzadko do niezbyt często), a także zaburzenia rytmu serca, niedociśnienie, obrzęki i zmiany skórne. Szczególną uwagę należy zwrócić na obrzęk naczynioruchowy, niedociśnienie, zaburzenia hematologiczne (agranulocytoza, pancytopenia) oraz zaburzenia czynności nerek i hiperkaliemię, które mogą stanowić poważne zagrożenie dla pacjenta. Profil działań niepożądanych może różnić się w zależności od dawki leku (4 mg + 5 mg, 4 mg + 10 mg, 8 mg + 5 mg, 8 mg + 10 mg).
agranulocytoza, amlodypina, amlodypiny bezylan, antagonista wapnia, arytmia, hiperkaliemia, inhibitor konwertazy angiotensyny, kołatanie serca, lek moczopędny, leukopenia, MedDRA, neutropenia, niedociśnienie, niewydolność nerek, niewydolność serca, obrzęk naczynioruchowy, pancytopenia, parestezja, peryndopryl, peryndopryl z tert-butyloaminą, pokrzywka, reakcja nadwrażliwości, tachykardia, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie hematologiczne, zapalenie naczyń - Leksykon leków
Działania niepożądane – Captopril Jelfa 50 mg
Kaptopryl (Captopril Jelfa) w dawkach 12,5 mg, 25 mg i 50 mg, jako inhibitor ACE, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, które wymagają szczególnej uwagi klinicznej. Do najpoważniejszych należą zaburzenia hematologiczne, takie jak neutropenia, agranulocytoza, pancytopenia, niedokrwistość aplastyczna i hemolityczna oraz małopłytkowość, zwłaszcza u pacjentów z upośledzoną funkcją nerek. Często obserwuje się zaburzenia snu, dysgeuzję, zawroty głowy oraz suchy, uporczywy kaszel charakterystyczny dla inhibitorów ACE, który może wymagać przerwania terapii. Rzadko występują incydenty naczyniowo-mózgowe, tachykardia, niedociśnienie tętnicze, obrzęk naczynioruchowy oraz poważne reakcje skórne, takie jak zespół Stevensa-Johnsona. Wśród działań niepożądanych ze strony przewodu pokarmowego dominują nudności, wymioty, bóle brzucha i biegunka, a także rzadziej zapalenie jamy ustnej i owrzodzenia aftowe. Bardzo rzadko obserwuje się zaburzenia czynności wątroby, zapalenie wątroby, a także poważne powikłania płucne, w tym eozynofilowe zapalenie płuc.
anoreksja, artralgia, białkomocz, biegunka, ból brzucha, ból w klatce piersiowej, cholestaza, dławica piersiowa, duszność, dysgeusia, eozynofilia, eozynofilowe zapalenie płuc, ginekomastia, hiperkaliemia, hipoglikemia, impotencja, inhibitor ACE, kołatanie serca, łysienie, małopłytkowość, mialgia, neutropenia, niedociśnienie tętnicze, niedokrwistość, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, niewyraźne widzenie, nudności, obrzęk naczynioruchowy, odczyn Biernackiego, oliguria, pancytopenia, pokrzywka, poliuria, rumień wielopostaciowy, skurcz oskrzeli, suchy kaszel, świąd, tachyarytmia, tachykardia, wrzód trawienny, wstrząs kardiogenny, wymioty, wysypka skórna, zaburzenia snu, zapalenie języka, zapalenie pęcherzyków płucnych, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zaparcie, zatrzymanie krążenia, zawroty głowy, zespół nerczycowy, zespół Raynauda, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Działania niepożądane – Novistig (0,5 mg + 2,5 mg)/ml
Produkt leczniczy Novistig to roztwór do wstrzykiwań zawierający glikopironiowy bromek (0,5 mg/ml) oraz neostygminy metylosiarczan (2,5 mg/ml). Profil działań niepożądanych obejmuje efekty charakterystyczne dla obu substancji, które mogą wystąpić szczególnie na początku terapii lub po zwiększeniu dawki. Działania niepożądane sklasyfikowano według częstości występowania, jednak większość z nich ma częstość nieznaną. Do najważniejszych należą: nadwrażliwość, obrzęk naczynioruchowy, dezorientacja, zawroty głowy, rozszerzenie źrenic, światłowstręt, jaskra z zamkniętym kątem przesączania, przemijająca bradykardia, zmniejszenie wydzieliny oskrzelowej, suchość błony śluzowej jamy ustnej, zaparcia, biegunka, wymioty, zaczerwienienie i suchość skóry, nagląca potrzeba oddania moczu oraz zatrzymanie moczu.
atropina, bradykardia przemijająca, dezorientacja, glikopironiowy bromek, jaskra z zamkniętym kątem przesączania, klasyfikacja MedDRA, kołatanie serca, nadwrażliwość, neostygminy metylosiarczan, obrzęk naczynioruchowy, reakcja anafilaktyczna, rozszerzenie źrenic, skurcz oskrzeli, suchość jamy ustnej, światłowstręt, tachykardia, wydzielina w drogach oddechowych, zaburzenie rytmu serca, zaparcie, zatrzymanie moczu, zawrót głowy, zmniejszenie wydzieliny oskrzelowej - Leksykon leków
Działania niepożądane – Okitask 25 mg
Ketoprofen w postaci granulatu powlekanego (Okitask 25 mg), jako niesteroidowy lek przeciwzapalny (NLPZ), wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, z dominującymi zaburzeniami ze strony układu pokarmowego. Najczęściej obserwowane objawy to dyspepsja, nudności, bóle brzucha (częstość ≥1/100 do <1/10), a także rzadsze, ale poważne powikłania, takie jak wrzody trawienne, krwawienia i perforacje przewodu pokarmowego (częstość ≥1/10.000 do <1/1.000), które mogą prowadzić do zgonu, zwłaszcza u osób starszych. Ponadto, ketoprofen może nasilać choroby zapalne jelit, takie jak wrzodziejące zapalenie jelita grubego i choroba Leśniowskiego-Crohna. Wśród innych działań niepożądanych wymienia się reakcje alergiczne, w tym bardzo rzadkie (<1/10.000) reakcje anafilaktyczne i zespół Stevensa-Johnsona, które wymagają natychmiastowej interwencji medycznej.
agranulocytoza, astma, biegunka, ból brzucha, cewkowo-śródmiąższowe zapalenie nerek, choroba Leśniowskiego-Crohna, duszność, dyspepsja, hipoplazja szpiku kostnego, ketoprofen, kołatanie serca, krwawe wymioty, krwawienie z przewodu pokarmowego, małopłytkowość, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość na światło, niedokrwistość pokrwotoczna, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niestrawność, nudności, obrzęk głośni, obrzęk krtani, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność nerek, perforacja przewodu pokarmowego, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, skurcz oskrzeli, smolisty stolec, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, wrzód trawienny, wrzodziejące zapalenie jamy ustnej, wrzodziejące zapalenie jelit, wstrząs anafilaktyczny, wymioty, zapalenie błony śluzowej żołądka, zapalenie okrężnicy, zapalenie wątroby, zaparcie, zespół nerczycowy, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Działania niepożądane – Eferox 88 mcg
Preparat Eferox zawiera lewotyroksynę sodową bezwodną i może wywoływać liczne działania niepożądane, najczęściej związane z przedawkowaniem. Objawy te obejmują reakcje nadwrażliwości (wysypka, świąd, obrzęk, duszność), zaburzenia endokrynologiczne takie jak przełom tarczycowy i nadczynność tarczycy, a także objawy ze strony układu nerwowego (drżenie, ból głowy, drgawki), psychiczne (niepokój, pobudzenie, bezsenność) oraz sercowo-naczyniowego (dławica piersiowa, tachykardia, arytmie, niewydolność serca, zawał mięśnia sercowego). Działania te wymagają szczególnej uwagi, zwłaszcza u pacjentów z chorobami serca w wywiadzie. Częstość występowania większości działań niepożądanych jest nieznana, co podkreśla konieczność monitorowania terapii i dostosowywania dawki leku.
arytmia, ból głowy, dawka supresyjna, dławica piersiowa, drgawki, drżenie, duszność, kołatanie serca, lewotyroksyna sodowa bezwodna, nadciśnienie tętnicze, nadczynność tarczycy, niedociśnienie tętnicze, nieregularne miesiączki, niewydolność serca, obrzęk naczynioruchowy, osteoporoza, pokrzywka, przełom tarczycowy, reakcja nadwrażliwości, skurcz mięśni, splątanie, system MedDRA, tachykardia, wysypka skórna, zaburzenia rytmu serca, zawał mięśnia sercowego, żółtaczka - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Copaxone
Copaxone (octan glatirameru) w stężeniu 40 mg/ml jest przeznaczony wyłącznie do podawania podskórnego; podanie dożylne lub domięśniowe jest bezwzględnie przeciwwskazane ze względu na ryzyko poważnych powikłań. Należy poinformować pacjenta o możliwości wystąpienia natychmiastowej reakcji poiniekcyjnej, objawiającej się rozszerzeniem naczyń, bólem w klatce piersiowej, dusznością, kołataniami serca lub częstoskurczem, które zwykle ustępują samoistnie. W przypadku ciężkich działań niepożądanych konieczne jest przerwanie terapii i kontakt z lekarzem. Szczególną ostrożność zaleca się u pacjentów z chorobami serca, wymagających regularnej obserwacji klinicznej. Rzadko zgłaszano drgawki, reakcje anafilaktoidalne i alergiczne, w tym skurcz oskrzeli i pokrzywkę, które przy nasileniu wymagają natychmiastowego odstawienia leku i leczenia objawowego.
ból w klatce piersiowej, choroba serca, ciężkie uszkodzenie wątroby, częstoskurcz, drgawka, duszność, hepatotoksyczność, kłębuszek nerkowy, kołatanie serca, kompleks immunologiczny, niewydolność wątroby, octan glatirameru, pokrzywka, przeszczep wątroby, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktoidalna, reakcja anafilaktyczna, rozszerzenie naczyń, skurcz oskrzeli, zaburzenie nefrologiczne, zapalenie wątroby z żółtaczką - Leksykon leków
Działania niepożądane – Modafen Grip 200 mg + 5 mg
Modafen Grip to preparat zawierający ibuprofen (200 mg) oraz chlorowodorek fenylefryny (5 mg), z których każdy wykazuje odrębny profil działań niepożądanych. Ibuprofen, jako NLPZ, najczęściej powoduje działania niepożądane ze strony przewodu pokarmowego, takie jak niestrawność, nudności, wymioty, biegunka, wzdęcia i zaparcia (bardzo często, ≥1/10), a także ból brzucha (często, ≥1/100 do <1/10). Rzadziej obserwuje się poważne powikłania, w tym wrzód żołądka, perforację i krwotok (rzadko, ≥1/10 000 do <1/1000). Istnieje także niewielkie ryzyko incydentów zatorowo-zakrzepowych przy dawkach ibuprofenu do 2400 mg/dobę, a także obrzęków, nadciśnienia i niewydolności serca. Fenylefryna, agonista receptorów α1-adrenergicznych, najczęściej wywołuje działania niepożądane ze strony układu nerwowego i sercowo-naczyniowego, takie jak ból głowy, zawroty głowy i bezsenność (często, ≥1/100 do <1/10), a także rzadko nerwowość i bradykardię odruchową po podaniu dożylnym u pacjentów z nadciśnieniem.
agonista receptorów alfa-1-adrenergicznych, agranulocytoza, anafilaksja, arytmia, aseptyczne zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, bradykardia odruchowa, choroba Crohna, fenylefryna, incydent zatorowo-zakrzepowy, jaskra z zamkniętym kątem przesączania, kołatanie serca, krwiomocz, krwotok z przewodu pokarmowego, lek sympatykomimetyczny, leukopenia, mieszana choroba tkanki łącznej, nadciśnienie tętnicze, niedokrwistość, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność serca, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność nerek, ostra uogólniona osutka krostkowa, pancytopenia, perforacja przewodu pokarmowego, pokrzywka, rumień wielopostaciowy, skurcz oskrzeli, śródmiąższowe zapalenie nerek, światłowstręt, tachykardia, toczeń rumieniowaty układowy, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, trombocytopenia, udar mózgu, wrzód żołądka, wrzodziejące zapalenie jamy ustnej, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenia czynności wątroby, zaostrzenie astmy, zapalenie okrężnicy, zapalenie pęcherza moczowego, zawał mięśnia sercowego, zespół DRESS, zespół nerczycowy, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Działania niepożądane – Raenom 7,5 mg
Iwabradyna, substancja czynna leku Raenom, charakteryzuje się specyficznym profilem działań niepożądanych wynikających z jej mechanizmu farmakologicznego. Najczęściej obserwowanymi działaniami są zaburzenia widzenia, występujące u 14,5% pacjentów, oraz bradykardia u 3,3% pacjentów. Zaburzenia widzenia manifestują się jako przemijające wrażenia silnego światła, aureole, efekt stroboskopowy, kalejdoskopowy, kolorowe jasne światła oraz zwielokrotnione obrazy, najczęściej w pierwszych dwóch miesiącach terapii, z łagodnym do umiarkowanego nasileniem i ustępowaniem u 77,5% pacjentów. Bradykardia, pojawiająca się głównie w początkowym okresie leczenia, u 0,5% pacjentów osiąga ciężką postać z częstością pracy serca ≤ 40 uderzeń/min. Ponadto, badania kliniczne wykazały zwiększone ryzyko migotania przedsionków (4,86% vs 4,08% w grupie kontrolnej, HR 1,26, 95% CI [1,15-1,39]) oraz epizody podwyższonego ciśnienia tętniczego (7,1% vs 6,1% placebo), które miały charakter przejściowy i nie wpływały na skuteczność terapii.
astenia, aureola, biegunka, blok przedsionkowo-komorowy, ból głowy, bradykardia, ciężka bradykardia, dodatkowe skurcze komorowe, dodatkowe skurcze nadkomorowe, duszność, efekt stroboskopowy, eozynofilia, hiperkreatynemia, hiperurykemia, iwabradyna, kołatanie serca, kurcz mięśni, migotanie przedsionków, niedociśnienie, niewyraźne widzenie, nudności, obrzęk naczynioruchowy, omdlenie, osłabione widzenie, podwójne widzenie, pokrzywka, przetrwałe wrażenie wzrokowe, rumień, świąd, wrażenie widzenia silnego światła, wysypka, zaburzenie widzenia, zaparcie, zawroty błędnikowe, zawroty głowy, zespół chorego węzła zatokowego - Leksykon leków
Interakcje leku – Oxodil Combo (160 mcg + 4,5 mcg)/dawkę dostarczoną
Oxodil Combo, zawierający budezonid i formoterol, wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne, które mają istotne znaczenie kliniczne. Szczególnie ważne są interakcje z silnymi inhibitorami CYP3A4 (np. ketokonazol, itrakonazol, klarytromycyna), które mogą zwiększać stężenie budezonidu w osoczu nawet 4-6-krotnie, co zwiększa ryzyko działań niepożądanych. Zaleca się unikanie jednoczesnego stosowania tych leków z Oxodil Combo lub zachowanie maksymalnie długiego odstępu czasowego między podaniami. Ponadto, beta-adrenolityki mogą osłabiać lub całkowicie blokować działanie formoterolu, a leki wydłużające odstęp QTc (np. chinidyna, terfenadyna) zwiększają ryzyko komorowych zaburzeń rytmu serca. W przypadku konieczności stosowania tych leków jednocześnie z Oxodil Combo, wskazane jest monitorowanie EKG i stanu klinicznego pacjenta.
anestetyk halogenowany, antybiotyk makrolidowy, beta-adrenolityk, beta-adrenomimetyk, beta2-sympatykomimetyk, glikozyd naparstnicy, glikozyd nasercowy, hipokaliemia, inhibitor CYP3A4, inhibitor monoaminooksydazy, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, itrakonazol, ketokonazol, klarytromycyna, kołatanie serca, komorowe zaburzenie rytmu, kortykosteroid, lek cholinolityczny, lek moczopędny, lek przeciwarytmiczny, lek przeciwgrzybiczny, lek rozszerzający oskrzela, pochodna ksantyny, pozakonazol, tachykardia, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, worykonazol, wydłużenie odstępu QTc, zaburzenie rytmu serca, znieczulenie ogólne - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Bloxazoc 190 mg
Bloxazoc, zawierający metoprololu bursztynian w formie tabletek o przedłużonym uwalnianiu, jest wskazany w leczeniu wielu schorzeń układu sercowo-naczyniowego u dorosłych, takich jak nadciśnienie tętnicze (dawki 23,75 mg, 47,5 mg, 95 mg, 190 mg), dusznica bolesna, zaburzenia rytmu serca (w tym częstoskurcz nadkomorowy i migotanie przedsionków), kołatanie serca o podłożu czynnościowym, prewencja wtórna po zawale mięśnia sercowego oraz stabilna przewlekła niewydolność serca z obniżoną frakcją wyrzutową. W populacji pediatrycznej (6-18 lat) lek jest stosowany wyłącznie w leczeniu nadciśnienia tętniczego, z koniecznością indywidualnego dostosowania dawki do masy ciała. Tabletki o przedłużonym uwalnianiu umożliwiają stabilne stężenie leku i dawkowanie raz na dobę, co poprawia adherencję terapeutyczną. Dawkowanie rozpoczyna się od niskich dawek, które są stopniowo zwiększane w zależności od wskazań i tolerancji pacjenta.
choroba wieńcowa, częstoskurcz nadkomorowy, diuretyk, dławica piersiowa, dodatkowy skurcz komorowy, dusznica bolesna, inhibitor ACE, kołatanie serca, lek hipotensyjny, metoprololu bursztynian, migotanie przedsionków, monoterapia, nadciśnienie tętnicze, nagły zgon sercowy, napad migrenowy, ostry zespół wieńcowy, prewencja wtórna zawału, profilaktyka migreny, przewlekła niewydolność serca, tabletka o przedłużonym uwalnianiu, terapia skojarzona, zaburzenie czynności skurczowej lewej komory, zaburzenie rytmu serca, zawał mięśnia sercowego - Leksykon substancji czynnych
Lizynopryl – Przedawkowanie
Lizynopryl, inhibitor konwertazy angiotensyny (ACE), stosowany jest w leczeniu nadciśnienia tętniczego, niewydolności serca oraz po zawale mięśnia sercowego. Przedawkowanie tej substancji prowadzi do poważnych zaburzeń układu sercowo-naczyniowego, takich jak ciężkie niedociśnienie tętnicze, wstrząs krążeniowy, tachykardia, bradykardia oraz kołatanie serca. Może również wywołać ostre uszkodzenie nerek, objawiające się oligurią lub anurią, oraz zaburzenia elektrolitowe, w tym hiperkaliemię i hiponatremię. Objawy neurologiczne obejmują zawroty głowy, lęk i zaburzenia świadomości, a ze strony układu oddechowego – hiperwentylację i kaszel. W przypadku preparatów złożonych zawierających lizynopryl i amlodypinę, dodatkowo należy monitorować ryzyko niekardiogennego obrzęku płuc oraz uwzględnić ograniczoną skuteczność hemodializy w usuwaniu amlodypiny.
anuria, bezmocz, blokada kanałów wapniowych, bradykardia, ciężkie niedociśnienie tętnicze, elektrostymulacja serca, glukonian wapnia, hemodializa, hiperkaliemia, hiperwentylacja, hipokaliemia, hiponatremia, inhibitor konwertazy angiotensyny, kołatanie serca, leczenie nerkozastępcze, nadciśnienie tętnicze, niedociśnienie tętnicze, niekardiogenny obrzęk płuc, niewydolność serca, oliguria, ostra niewydolność nerek, przewlekła niewydolność nerek, tachykardia, udar mózgu, układ sercowo-naczyniowy, wstrząs krążeniowy, zaburzenia elektrolitowe, zaburzenia funkcji poznawczych, zaburzenia rytmu serca, zapaść krążeniowa, zasadowica hipochloremiczna, zawał mięśnia sercowego, zawroty głowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Letrox 150 150 mcg
Lewotyroksyna sodowa, substancja czynna preparatu Letrox, może wywoływać działania niepożądane głównie związane z przedawkowaniem, manifestujące się objawami nadczynności tarczycy. Najczęściej obserwowane działania niepożądane obejmują układ sercowo-naczyniowy (kołatanie serca – bardzo często, tachykardia – często, zaburzenia rytmu serca i dusznica bolesna – częstość nieznana), układ nerwowy (ból głowy – bardzo często, rzadko rzekomy guz mózgu u dzieci, drżenie – częstość nieznana) oraz zaburzenia psychiczne (bezsenność – bardzo często, nerwowość – często, niepokój – częstość nieznana). U wcześniaków z niską masą urodzeniową może wystąpić zapaść naczyniowa. Dodatkowo, mogą pojawić się reakcje alergiczne, w tym obrzęk naczynioruchowy, wysypka, pokrzywka oraz w rzadkich przypadkach wstrząs anafilaktyczny.
biegunka, dawka supresyjna, dusznica bolesna, kołatanie serca, kurcz mięśniowy, lewotyroksyna sodowa, nadczynność tarczycy, nadmierna potliwość, nietolerancja leku, obrzęk naczynioruchowy, osłabienie mięśniowe, osteoporoza, pokrzywka, reakcja alergiczna, rzekomy guz mózgu, tachykardia, układ endokrynologiczny, układ immunologiczny, układ mięśniowo-szkieletowy, układ nerwowy, układ pokarmowy, układ sercowo-naczyniowy, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenie miesiączkowania, zaburzenie rytmu serca, zapaść naczyniowa - Leksykon leków
Działania niepożądane – Reltebon 10 mg
Lek Reltebon zawierający oksykodon chlorowodorek wykazuje typowy dla opioidów profil działań niepożądanych, z dominującym ryzykiem depresji oddechowej, zwłaszcza u pacjentów w podeszłym wieku oraz z obniżoną kondycją zdrowotną. Do często obserwanych objawów należą nudności i zaparcia, natomiast poważniejsze powikłania to m.in. niedrożność jelit, skurcz oskrzeli, skurcze mięśni gładkich oraz ośrodkowy bezdech senny. Działania niepożądane klasyfikowane są według częstości występowania: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1 000 do <1/100), rzadko (≥1/10 000 do <1/1 000), bardzo rzadko (<1/10 000) oraz o nieznanej częstości. Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko niedociśnienia, w tym ortostatycznego, tachykardii i kołatania serca, które mogą być niebezpieczne u pacjentów z chorobami układu krążenia.
cholestaza, depresja oddechowa, drgawka, dysfonia, dysfunkcja zwieracza Oddiego, hipertonia, hipogonadyzm, hipotonia, kołatanie serca, kolka żółciowa, limfadenopatia, mimowolny skurcz mięśni, niedociśnienie ciężkie, niedociśnienie ortostatyczne, niedrożność jelit, oksykodonu chlorowodorek, ośrodkowy bezdech senny, parestezja, reakcja anafilaktyczna, skurcz mięśni gładkich, skurcz oskrzeli, tachykardia, uzależnienie fizyczne i psychiczne, uzależnienie lekowe, zaburzenie percepcji, zaburzenie przewodu pokarmowego, zatrzymanie moczu, zespół nieprawidłowego wydzielania hormonu antydiuretycznego, zespół odstawienia, zespół odstawienny noworodków, złuszczające zapalenie skóry, zwężenie źrenic - Leksykon leków
Działania niepożądane – Matrifen 25 mikrogramów/godzinę system transdermalny 25 mcg/h
Analiza bezpieczeństwa stosowania systemu transdermalnego Matrifen, zawierającego fentanyl, opiera się na danych z 11 badań klinicznych obejmujących 1565 dorosłych i 289 dzieci. Najczęstsze działania niepożądane u dorosłych (≥10%) to nudności (35,7%), wymioty (23,2%), zaparcia (23,1%), senność (15,0%), zawroty głowy (13,1%) oraz ból głowy (11,8%). W populacji pediatrycznej najczęściej obserwowano wymioty (33,9%), nudności (23,5%), ból głowy (16,3%), zaparcia (13,5%), biegunkę (12,8%) i świąd (12,8%). Profil działań niepożądanych u dzieci jest zbliżony do obserwowanego u dorosłych, bez specyficznych czynników ryzyka u dzieci powyżej 2 lat. Wśród rzadziej występujących działań niepożądanych odnotowano m.in. reakcje anafilaktyczne, depresję oddechową, napady drgawkowe oraz zaburzenia sercowo-naczyniowe i neurologiczne.
ból nienowotworowy, ból nowotworowy, bradykardia, depresja oddechowa, drgawki kloniczne, dysfagia, fentanyl, kołatanie serca, napad drgawkowy, niedobór androgenów, niedociśnienie tętnicze, niedoczulica, niedrożność jelit, plaster transdermalny, reakcja anafilaktyczna, reakcja rzekomoanafilaktyczna, sinica, system transdermalny, tachykardia, tolerancja na lek, uzależnienie od leku, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenie erekcji, zespół abstynencyjny noworodków, zespół odstawienny, zespół serotoninowy, zespół zaburzeń oddechowych, złe samopoczucie - Leksykon chorób i schorzeń
Zespół posturalnej tachykardii ortostatycznej (pots) – Charakterystyka, pielęgnacja i opieka
Zespół posturalnej tachykardii ortostatycznej (POTS) to zaburzenie autonomicznego układu nerwowego charakteryzujące się wzrostem częstości akcji serca o ≥30 uderzeń/min (lub ≥40 uderzeń/min u osób w wieku 12-19 lat) w ciągu 10 minut od przyjęcia pozycji stojącej, bez istotnego spadku ciśnienia tętniczego (spadek skurczowego <20 mmHg). POTS dotyka głównie młode kobiety w wieku rozrodczym (13-50 lat) i manifestuje się objawami takimi jak zawroty głowy, omdlenia, kołatanie serca, zmęczenie, mgła mózgowa, nietolerancja wysiłku oraz objawy pozasercowe. Patofizjologia obejmuje dysfunkcję naczyniową i nadmierną aktywację współczulnego układu nerwowego, często z hipowolemią i neuropatią małych włókien nerwowych. Diagnostyka opiera się na próbie ortostatycznej (test aktywnego stania lub tilt table test) oraz wykluczeniu innych przyczyn tachykardii i objawów. Pielęgniarki odgrywają kluczową rolę w ocenie, monitorowaniu i edukacji pacjentów, a także w koordynacji opieki multidyscyplinarnej.
autonomiczny układ nerwowy, beta-blokery, edukacja pacjenta, fludrokortyzon, iwabradyna, klonidyna, kołatanie serca, long COVID, mgła mózgowa, midodryna, niedobór żelaza, niedokrwistość, nietolerancja ortostatyczna, nietolerancja wysiłku, odzież uciskowa, omdlenie, opaska uciskowa, pirydostygmina, próba ortostatyczna, SSRI, test pochyleniowy, tilt-table test, zaburzenia elektrolitowe, zaburzenia lękowe, zaburzenia tarczycy, zaleganie krwi, zawroty głowy, zespół posturalnej tachykardii ortostatycznej - Leksykon leków
Działania niepożądane – Tramadol Krka 100 mg/ml
Produkt leczniczy Tramadol Krka w postaci kropli doustnych wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, które zostały sklasyfikowane według częstości występowania: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1000 do <1/100), rzadko (≥1/10 000 do <1/1000), bardzo rzadko (<1/10 000) oraz częstość nieznana. Do najczęstszych działań należą nudności i wymioty (bardzo często), zaparcia, suchość błony śluzowej jamy ustnej, odruchy wymiotne, dolegliwości żołądkowo-jelitowe oraz biegunka (często). Zawroty głowy, bóle głowy i senność również występują często. Rzadko obserwuje się poważniejsze objawy, takie jak drgawki, reakcje alergiczne (w tym anafilaksja), zahamowanie oddychania, zaburzenia rytmu serca (bradykardia, tachykardia), niedociśnienie ortostatyczne, a także zaburzenia psychiczne, w tym omamy, dezorientację, majaczenie i lęk. Występują także objawy odstawienne charakterystyczne dla opioidów, takie jak pobudzenie, niepokój, bezsenność, drżenia i objawy żołądkowo-jelitowe.
astma oskrzelowa, biegunka, bradykardia, chlorowodorek tramadolu, depersonalizacja, depresja oddechowa, derealizacja, drgawki, dyzuria, enzymy wątrobowe, hipoglikemia, kołatanie serca, majaczenie, mioza, mydriasis, nadmierna potliwość, niedociśnienie ortostatyczne, nudności i wymioty, obrzęk naczyniowo-nerwowy, odruch wymiotny, omamy, osłabienie mięśniowe, paranoja, parestezja, pokrzywka, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, senność, skurcz mięśni mimowolny, skurcz oskrzeli, suchość jamy ustnej, świąd, tachykardia, uzależnienie od tramadolu, zaburzenie czucia, zaburzenie koordynacji, zaburzenie mowy, zaburzenie nastroju, zaburzenie poznawcze, zaburzenie snu, zaparcie, zapaść sercowo-naczyniowa, zatrzymanie moczu, zawroty głowy, zespół odstawienny, zwężenie źrenic - Leksykon leków
Działania niepożądane – Atrovent 0,25 mg/ml
Atrovent (bromek ipratropiowy) w roztworze do nebulizacji o stężeniu 0,25 mg/ml wykazuje działania niepożądane głównie o charakterze przeciwcholinergicznym oraz miejscowym podrażnieniem dróg oddechowych. Najczęściej obserwowane objawy to ból głowy, podrażnienie gardła, kaszel, suchość błony śluzowej jamy ustnej, nudności oraz zaburzenia motoryki przewodu pokarmowego (w tym zaparcia, biegunka i wymioty). Reakcje nadwrażliwości i anafilaksja występują niezbyt często, stanowiąc poważne zagrożenie wymagające natychmiastowej interwencji. Wśród działań niepożądanych układu nerwowego dominują ból i zawroty głowy, natomiast w obrębie narządu wzroku mogą pojawić się niewyraźne widzenie, rozszerzenie źrenic, zwiększone ciśnienie wewnątrzgałkowe oraz jaskra, co jest istotne u pacjentów z predyspozycją do tych schorzeń.
aureola wzrokowa, biegunka, ból głowy, ból oka, bromek ipratropiowy, ciśnienie wewnątrzgałkowe, częstoskurcz nadkomorowy, działanie przeciwcholinergiczne, jaskra, kołatanie serca, migotanie przedsionków, nadwrażliwość, nebulizacja, niewyraźne widzenie, nudności, obrzęk gardła, obrzęk jamy ustnej, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk rogówki, paradoksalny skurcz oskrzeli, podrażnienie gardła, pokrzywka, przekrwienie spojówki, przerost gruczołu krokowego, reakcja anafilaktyczna, rozszerzenie źrenic, skurcz krtani, skurcz oskrzeli, suchość jamy ustnej, świąd, tachykardia, wymioty, wysypka, zaburzenia akomodacji, zaburzenia motoryki przewodu pokarmowego, zapalenie jamy ustnej, zaparcie, zatrzymanie moczu, zawroty głowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Vita Buerlecithin –
Preparat Vita Buerlecithin, zawierający lecytynę sojową oraz kompleks witamin z grupy B, charakteryzuje się profilem działań niepożądanych, w którym dominują reakcje alergiczne i nadwrażliwości. Bardzo rzadko (≤ 1/10 000) mogą wystąpić ciężkie reakcje alergiczne na składniki aktywne oraz na barwnik czerwień koszenilową (E 124). Częstość innych reakcji nadwrażliwości, takich jak wysypka czy pokrzywka, pozostaje nieznana. Zgłaszano również zawroty głowy, kołatanie serca oraz podwyższone ciśnienie tętnicze, jednak ich częstość nie została precyzyjnie określona. W obrębie układu pokarmowego obserwuje się działania niepożądane o nieznanej częstości, takie jak stolce tłuszczowe, biegunka, nudności i wymioty, które mogą wpływać na komfort pacjenta i wymagać monitorowania. Warto zwrócić uwagę na obecność substancji pomocniczych, w tym 11 mg czerwieni koszenilowej (E 124), śladowych ilości siarczynów (E 220), 2,7 g etanolu oraz 48 mg sodu w 20 ml preparatu, co może mieć znaczenie kliniczne u pacjentów z alergiami, cukrzycą lub nadciśnieniem.
alkohol benzylowy, biegunka, ciężka reakcja alergiczna, cukier inwertowany, czerwień koszenilowa, działanie niepożądane, etanol, farmakoterapia, kołatanie serca, lecytyna sojowa, nadciśnienie tętnicze, nudności, pokrzywka, reakcja alergiczna, reakcja nadwrażliwości, sacharoza, siarczyny, stolce tłuszczowe, substancja pomocnicza, trawienie tłuszczów, układ immunologiczny, układ sercowo-naczyniowy, witaminy z grupy B, wymioty, wysypka, zaburzenia elektrolitowe, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zawroty głowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Seretide Dysk 250 (250 mcg + 50 mcg)/dawkę inh.
Seretide Dysk, zawierający salmeterol (ksynafonian) oraz flutykazonu propionian, wykazuje działania niepożądane charakterystyczne dla obu składników, bez synergistycznego nasilenia efektów ubocznych. Do najczęstszych objawów należą drżenia mięśni, kołatanie serca oraz bóle głowy, typowe dla terapii β2-mimetykami, które zwykle ustępują przy kontynuacji leczenia. Istotnym zagrożeniem jest paradoksalny skurcz oskrzeli, wymagający natychmiastowej interwencji i przerwania terapii. Kortykosteroid wziewny może powodować chrypkę, kandydozę jamy ustnej i gardła, a rzadziej przełyku; profilaktycznie zaleca się płukanie jamy ustnej po inhalacji. U dzieci i młodzieży obserwuje się ryzyko zespołu Cushinga, zahamowania czynności kory nadnerczy, spowolnienia wzrostu oraz zaburzeń psychicznych, takich jak lęk, nadpobudliwość i drażliwość.
choroba niedokrwienna serca, cushingoidalne rysy twarzy, częstoskurcz nadkomorowy, flutykazon, hiperglikemia, hipokaliemia, jaskra, kandydoza jamy ustnej i gardła, kandydoza przełyku, kołatanie serca, kortykosteroid wziewny, lek przeciwgrzybiczy, migotanie przedsionków, nadpobudliwość psychoruchowa, nieostre widzenie, niewydolność oddechowa, obrzęk naczynioruchowy, oś podwzgórze-przysadka-nadnercza, paradoksalny skurcz oskrzeli, postępowanie przeciwwstrząsowe, reakcja anafilaktyczna, salmeterol, skórna reakcja nadwrażliwości, skurcz oskrzeli, supresja osi podwzgórze-przysadka-nadnercza, tachykardia, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenie rytmu serca, zaburzenie snu, zaćma, zahamowanie czynności kory nadnerczy, zapalenie oskrzeli, zapalenie płuc, zapalenie zatok, zespół Cushinga, β2-mimetyk - Leksykon leków
Interakcje leku – Glibenese GITS 10 mg
Glipizyd, substancja czynna leku Glibenese GITS, wykazuje liczne interakcje farmakologiczne, które mogą znacząco modyfikować jego działanie hipoglikemizujące. Szczególnie istotne są interakcje z lekami przeciwgrzybiczymi azolowymi, takimi jak mikonazol (przeciwwskazany ze względu na ryzyko ciężkiej hipoglikemii i śpiączki), flukonazol i worykonazol (wymagające ścisłego monitorowania glikemii). Niesteroidowe leki przeciwzapalne (np. fenylobutazon) oraz kwas acetylosalicylowy w dużych dawkach nasilają efekt hipoglikemizujący glipizydu. Beta-adrenolityki, zwłaszcza niekardioselektywne, mogą maskować objawy hipoglikemii i zwiększać jej częstość, co wymaga preferowania beta-adrenolityków kardioselektywnych i dokładnego monitorowania pacjentów. Inhibitory ACE, antagoniści receptora H2 (np. cymetydyna), inhibitory MAO, chinolony oraz leki silnie wiążące się z białkami osocza również zwiększają ryzyko hipoglikemii, co może wymagać dostosowania dawki glipizydu.
antagonista receptora H2, chinolon, chloramfenikol, chlorpromazyna, ciężka hipoglikemia, cymetydyna, dikumarol, działanie hipoglikemizujące, fenylobutazon, flukonazol, glikogen, glukoneogeneza, glukoneogeneza wątrobowa, hiperglikemia, hipoglikemia, inhibitor enzymu konwertującego angiotensynę, inhibitor MAO, kołatanie serca, kolesewelam, kortykosteroid, kwas acetylosalicylowy, lek beta-adrenolityczny, lek moczopędny, lek przeciwgrzybiczny, lek sympatykomimetyczny, lek tiazydowy, mikonazol, niesteroidowy lek przeciwzapalny, pochodna fenotiazyny, pochodna kumaryny, pochodna sulfonylomocznika, probenecyd, receptor beta2-adrenergiczny, rytodryna, salbutamol, śpiączka, śpiączka hipoglikemiczna, sulfonamid, tachykardia, terbutalina, tolbutamid, worykonazol - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Ivares 5 mg
Iwabradyna (lek Ivares) jest wskazana w leczeniu przewlekłej stabilnej dławicy piersiowej oraz przewlekłej niewydolności serca z zaburzeniami czynności skurczowej. W przypadku dławicy piersiowej, leczenie jest przeznaczone dla dorosłych pacjentów z potwierdzoną chorobą niedokrwienną serca, prawidłowym rytmem zatokowym oraz częstością akcji serca ≥ 70 uderzeń/min. Iwabradyna może być stosowana jako monoterapia u pacjentów z nietolerancją lub przeciwwskazaniami do beta-adrenolityków lub w skojarzeniu z beta-adrenolitykami, gdy kontrola objawów jest niewystarczająca. W leczeniu przewlekłej niewydolności serca lek jest wskazany u pacjentów z klasą II-IV wg NYHA, rytmem zatokowym i częstością akcji serca ≥ 75 uderzeń/min, stosowanym w połączeniu z terapią beta-adrenolitykami lub jako alternatywa w przypadku ich nietolerancji.
astma oskrzelowa, beta-adrenolityk, choroba naczyń obwodowych, choroba niedokrwienna serca, częstość akcji serca, duszność, iwabradyna, klasyfikacja NYHA, kołatanie serca, nietolerancja leku, olej rycynowy uwodorniony, przeciwwskazanie, przewlekła niewydolność serca, przewlekła stabilna dławica piersiowa, rytm zatokowy, zaburzenie czynności skurczowej - Leksykon leków
Działania niepożądane – Tadalafil SUN 5 mg
Stosowanie tadalafilu w dawce 5 mg w formie tabletek powlekanych wiąże się z występowaniem działań niepożądanych, które najczęściej obejmują ból głowy, niestrawność, ból pleców oraz ból mięśni. Częstość tych objawów jest zależna od dawki i zwykle ma charakter przejściowy o łagodnym lub umiarkowanym nasileniu. W badaniach klinicznych, obejmujących 8022 pacjentów leczonych tadalafilem oraz 4422 pacjentów placebo, działania niepożądane klasyfikowano według częstości występowania: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1000 do <1/100), rzadko (≥1/10 000 do <1/1000) oraz bardzo rzadko (<1/10 000). Do istotnych działań niepożądanych należą również reakcje nadwrażliwości (niezbyt często), obrzęk naczynioruchowy (rzadko), zaburzenia widzenia, szum w uszach, kołatanie serca, niedociśnienie tętnicze, a także priapizm (rzadko). U pacjentów stosujących tadalafil raz na dobę obserwowano nieznacznie większą częstość bradykardii zatokowej w zapisie EKG, jednak bez istotnych klinicznie konsekwencji.
biegunka, ból brzucha, ból głowy, ból kończyn, ból mięśni, ból pleców, ból w klatce piersiowej, bradykardia zatokowa, centralna surowicza chorioretinopatia, choroba refluksowa przełyku, częstoskurcz, duszność, hemospermia, incydent krwotoczny, kołatanie serca, komorowe zaburzenie rytmu serca, krwawienie z nosa, krwiomocz, krwotok z prącia, łagodny rozrost gruczołu krokowego, migrena, nadciśnienie tętnicze, nadmierna potliwość, nagła głuchota, nagły zgon sercowy, NAION, napad drgawkowy, niedociśnienie tętnicze, niestabilna dławica piersiowa, niestrawność, niewyraźne widzenie, nudności, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk obwodowy, obrzęk powiek, obrzęk twarzy, omdlenie, pokrzywka, priapizm, przedłużony wzwód, przekrwienie błony śluzowej nosa, przekrwienie spojówek, przemijająca amnezja, przemijający napad niedokrwienny, reakcja nadwrażliwości, szum w uszach, tadalafil, ubytek pola widzenia, udar, wymioty, wysypka, zaburzenie erekcji, zawał mięśnia sercowego, zawroty głowy, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry - Leksykon substancji czynnych
Wyciąg alergenowy pyłku trawy z tymotki łąkowej – Działania niepożądane
Wyciąg alergenowy pyłku trawy z tymotki łąkowej (Phleum pratense) w dawce 75 000 SQ-T, stosowany w preparacie Grazax, jest efektywnym środkiem immunoterapii alergenowej, jednak wiąże się z ryzykiem wystąpienia miejscowych reakcji alergicznych o nasileniu od łagodnego do umiarkowanego, najczęściej w początkowym okresie terapii. Objawy te, takie jak świąd jamy ustnej, podrażnienie gardła i obrzęk jamy ustnej, pojawiają się zwykle w ciągu 5 minut po podaniu i ustępują samoistnie w ciągu kilku minut do kilku godzin. Wśród działań niepożądanych obserwuje się także reakcje ogólnoustrojowe, w tym rzadkie, ale potencjalnie zagrażające życiu reakcje anafilaktyczne, w tym wstrząs anafilaktyczny, co wymaga rozpoczęcia terapii pod ścisłą kontrolą lekarza oraz stałej czujności przez cały okres leczenia. Szczególną uwagę należy zwrócić na pacjentów ze współistniejącą astmą oskrzelową, u których ryzyko skurczu oskrzeli jest zwiększone i może wymagać natychmiastowej interwencji medycznej.
astma, choroba refluksowa przełyku, duszność, dysfagia, dysfonia, eozynofilowe zapalenie przełyku, immunoterapia alergenowa, kołatanie serca, łzawienie, miejscowa reakcja alergiczna, niestrawność, niewydolność oddechowa, obrzęk jamy ustnej, obrzęk krtani, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk oczu, ogólnoustrojowa reakcja alergiczna, owrzodzenie jamy ustnej, parestezja, Phleum pratense, podrażnienie gardła, pokrzywka, przekrwienie oczu, reakcja anafilaktyczna, rumień, sezonowy nieżyt nosa, skurcz oskrzeli, świąd jamy ustnej, świąd oczu, tracheotomia, wstrząs anafilaktyczny, wyciąg alergenowy pyłku trawy, zaburzenia smaku, zapalenie jamy ustnej, zapalenie języka, zapalenie spojówek, zapalenie warg, zapalenie żołądka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Tadalafil Belupo 5 mg
Stosowanie tadalafilu, analizowane na podstawie danych z ponad 12 000 pacjentów (8022 na tadalafil i 4422 na placebo), wiąże się z występowaniem działań niepożądanych, najczęściej obejmujących ból głowy, niestrawność, ból pleców i mięśni, których nasilenie koreluje z dawką leku. Objawy te mają zazwyczaj charakter przejściowy i umiarkowany. Szczególnie ból głowy pojawia się najczęściej w ciągu pierwszych 10-30 dni terapii. Wśród działań niepożądanych odnotowano także zaburzenia układu nerwowego (np. zawroty głowy, udar, omdlenia), narządu wzroku (np. NAION, okluzja naczyń siatkówki), serca (częstoskurcz, zawał mięśnia sercowego), układu naczyniowego (niedociśnienie, zaczerwienienie twarzy), przewodu pokarmowego (niestrawność, wymioty), skóry (wysypka, zespół Stevensa-Johnsona), mięśniowo-szkieletowe (ból pleców i mięśni) oraz zaburzenia układu rozrodczego (priapizm, przedłużony wzwód). Analiza EKG wykazała nieznacznie wyższą częstość bradykardii zatokowej u pacjentów stosujących tadalafil raz na dobę, jednak większość tych zmian była bezobjawowa.
biegunka, ból brzucha, ból głowy, ból kończyn, ból mięśni, ból pleców, ból w klatce piersiowej, bradykardia zatokowa, centralna surowicza chorioretinopatia, choroba refluksowa przełyku, częstoskurcz, duszność, inhibitor PDE5, kołatanie serca, komorowe zaburzenia rytmu, krwawienie z nosa, krwiomocz, krwioplucie, krwotok z prącia, łagodny rozrost gruczołu krokowego, migrena, nadciśnienie tętnicze, nadmierna potliwość, nagła śmierć sercowa, nagła utrata słuchu, napad drgawkowy, niedociśnienie tętnicze, niedokrwienna neuropatia nerwu wzrokowego, niestabilna dławica piersiowa, niestrawność, niewyraźne widzenie, nudności, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk obwodowy, obrzęk twarzy, okluzja naczyń siatkówki, pokrzywka, priapizm, przedłużony wzwód, przekrwienie błony śluzowej nosa, przekrwienie spojówek, przemijająca amnezja, przemijający napad niedokrwienny, reakcja nadwrażliwości, szum w uszach, tadalafil, ubytek pola widzenia, udar mózgu, wymioty, wysypka, zaburzenie erekcji, zawał mięśnia sercowego, zawroty głowy, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry - Leksykon leków
Działania niepożądane – Symbicort (80 mcg + 2,25 mcg)/dawkę
Lek Symbicort, zawierający budezonid (80 µg) i formoterol (2,25 µg) w formie aerozolu inhalacyjnego, wykazuje profil działań niepożądanych typowy dla obu składników, bez zwiększenia ich częstości w porównaniu do monoterapii. Najczęściej obserwowane działania niepożądane wynikają z działania agonisty receptorów β2-adrenergicznych (formoterolu) i obejmują drżenie mięśni oraz kołatanie serca, które zwykle mają łagodne nasilenie i ustępują samoistnie. Często występują także zakażenia drożdżakowe jamy ustnej i gardła (kandydoza), które można ograniczyć poprzez płukanie jamy ustnej po inhalacji. Rzadkie, ale istotne działania niepożądane to reakcje nadwrażliwości, hipokaliemia, zaburzenia rytmu serca, paradoksalny skurcz oskrzeli (występujący u mniej niż 1 na 10 000 pacjentów) oraz objawy ogólnoustrojowe związane z długotrwałym stosowaniem kortykosteroidów, takie jak zespół Cushinga, zahamowanie czynności nadnerczy, zahamowanie wzrostu u dzieci oraz zmniejszenie gęstości mineralnej kości.
agonista receptorów β2-adrenergicznych, ból głowy, budezonid, ciśnienie tętnicze, dławica piersiowa, drżenie, drżenie mięśni, dysfonia, formoterol, gęstość mineralna kości, hiperglikemia, hipokaliemia, kandydoza, kandydoza jamy ustnej, kołatanie serca, kortykosteroid, kurcz mięśni, lek przeciwgrzybiczny, migotanie przedsionków, nadpobudliwość psychoruchowa, nieostre widzenie, nudność, obrzęk naczynioruchowy, paradoksalny skurcz oskrzeli, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, siniaczenie, skurcz dodatkowy, skurcz oskrzeli, tachykardia, tachykardia nadkomorowa, wydłużenie odstępu QTc, zaburzenie smaku, zaćma, zahamowanie czynności nadnerczy, zawrót głowy, zespół Cushinga, złamanie osteoporotyczne - Leksykon leków
Działania niepożądane – Levopront 60 mg/10 ml
Levopront (lewodropropizyna) w postaci syropu 60 mg/10 ml cechuje się bardzo korzystnym profilem bezpieczeństwa, z częstością działań niepożądanych poniżej 1:500 000 pacjentów na podstawie danych z ponad 30 krajów. Działania niepożądane występują bardzo rzadko (<1/10 000) i obejmują m.in. reakcje skórne (pokrzywka, rumień, obrzęk naczynioruchowy), zaburzenia żołądkowo-jelitowe (bóle brzucha, nudności, wymioty, biegunka), zaburzenia neurologiczne (zawroty głowy, drżenia, parestezje), kardiologiczne (kołatanie serca, tachykardia, obniżenie ciśnienia tętniczego) oraz reakcje alergiczne i anafilaktyczne. Większość objawów ustępuje po odstawieniu leku, a ciężkie powikłania, takie jak śmiertelny przypadek epidermolizy, bigeminia przedsionkowa, śpiączka hipoglikemiczna czy reakcje anafilaktyczne, są wyjątkowo rzadkie i wymagają specjalistycznego leczenia.
aftowe zapalenie jamy ustnej, anafilaksja, astenia, bigeminia przedsionkowa, cholestatyczne zapalenie wątroby, depersonalizacja, drażliwość, drgawki kloniczno-toniczne, duszność, dysfagia, działanie niepożądane, epidermoliza, kaszel, kołatanie serca, lek hipoglikemizujący, lewodropropizyna, napad typu petit mal, obniżenie ciśnienia tętniczego, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk powiek, osutka, padaczka, parestezja, pokrzywka, profil bezpieczeństwa, reakcja alergiczna, reakcja skórna, rozszerzenie źrenic, rumień, senność, śpiączka hipoglikemiczna, tachykardia, układ sercowo-naczyniowy, zaburzenie rytmu serca, zapalenie języka - Leksykon leków
Przedawkowanie – Laxantia Tea 17 mg glikozydów hydroksyantracenowych w przeliczeniu na sennozyd B/saszetkę
Przedawkowanie Laxantia Tea, zawierającego 17 mg glikozydów hydroksyantracenowych (w przeliczeniu na sennozyd B) na saszetkę, prowadzi do poważnych powikłań głównie ze strony przewodu pokarmowego i gospodarki wodno-elektrolitowej. Charakterystyczne objawy to kurczowy ból brzucha oraz ostra biegunka, które mogą skutkować znaczną utratą wody i elektrolitów, zwłaszcza hipokaliemią. Hipokaliemia stanowi istotne zagrożenie ze względu na ryzyko zaburzeń rytmu serca i osłabienia mięśniowego (astenii). Szczególnie niebezpieczne jest jednoczesne stosowanie Laxantia Tea z glikozydami nasercowymi, lekami moczopędnymi, adrenokortykosteroidami oraz korzeniem lukrecji, które potęgują ryzyko zaburzeń elektrolitowych i kardiologicznych.
adrenokortykosteroid, antranoid, astenia, glikozyd hydroksyantracenowy, glikozyd nasercowy, hipokaliemia, kołatanie serca, konsystencja stolca, kurczowy ból brzucha, lek moczopędny, liść senesu, monitorowanie elektrolitów, odwodnienie, osłabienie mięśniowe, ostra biegunka, owoc senesu, sennozyd B, stężenie potasu w surowicy, suplementacja płynów, toksyczne zapalenie wątroby, zaburzenia elektrolitowe, zaburzenia rytmu serca, zaburzenia wodno-elektrolitowe - Leksykon chorób i schorzeń
Arytmia serca – Charakterystyka, pielęgnacja i opieka
Arytmia serca to zaburzenie rytmu serca wynikające z nieprawidłowego przewodzenia impulsów elektrycznych, manifestujące się tachykardią, bradykardią lub nieregularnym rytmem. Najczęstszą postacią jest migotanie przedsionków, które generuje chaotyczny rytm i zwiększa ryzyko powstawania skrzepów, prowadząc do powikłań takich jak udar mózgu. Diagnostyka opiera się na EKG, monitorowaniu Holterem, echokardiografii oraz badaniach laboratoryjnych. Kluczowa jest ocena częstości akcji serca, parametrów życiowych i stanu neurologicznego. W opiece pielęgniarskiej istotne jest ciągłe monitorowanie EKG, parametrów hemodynamicznych, stanu neurologicznego oraz edukacja pacjenta w zakresie samokontroli i rozpoznawania objawów zaostrzenia. Typowe diagnozy pielęgniarskie obejmują m.in. ryzyko zmniejszonego rzutu serca i nieefektywnej perfuzji tkanek, zwłaszcza w kontekście tachykardii i migotania przedsionków.
ablacja cewnikowa, arytmia serca, beta-bloker, bloker kanału wapniowego, bradykardia, częstość akcji serca, duszność, echokardiogram, elektrokardiogram, glikozyd nasercowy, kardiowersja, kołatanie serca, lek przeciwkrzepliwy, manewr wagalny, migotanie przedsionków, nieefektywna perfuzja tkanek, niewydolność serca, omdlenie, parametry krzepnięcia, rehabilitacja kardiologiczna, rejestrator zdarzeń, rozrusznik serca, tachykardia, terapia resynchronizująca serce, udar mózgu, wszczepialny kardiowerter-defibrylator, zaburzenia wymiany gazowej, zatrzymanie akcji serca, zmniejszony rzut serca - Leksykon leków
Działania niepożądane – Fervex bez cukru (500 mg + 200 mg + 25 mg)/sasz.
Lek Fervex D zawiera 500 mg paracetamolu, 200 mg kwasu askorbinowego oraz 25 mg maleinianu feniraminy, z których to feniramina jest głównym czynnikiem wywołującym działania niepożądane. Do najczęstszych należą efekty sedatywne, takie jak senność i uspokojenie, szczególnie nasilone na początku terapii, oraz objawy antycholinergiczne, w tym suchość błon śluzowych, zaparcia, zaburzenia akomodacji i rozszerzenie źrenic. Feniramina może także powodować zaburzenia neurologiczne (zawroty głowy, zaburzenia pamięci i koncentracji, drżenia, splątanie, omamy), kardiologiczne (kołatanie serca, niedociśnienie ortostatyczne) oraz reakcje skórne (rumień, świąd, wyprysk, plamica, pokrzywka). Rzadziej obserwuje się obrzęki, w tym obrzęk Quinckego, wstrząs anafilaktyczny oraz zaburzenia hematologiczne, takie jak leukocytopenia, neutropenia, małopłytkowość i niedokrwistość hemolityczna.
drżenie, działanie antycholinergiczne, działanie niepożądane, efekt sedatywny, kołatanie serca, lek przeciwhistaminowy, leukocytopenia, maleinian feniraminy, małopłytkowość, nadzór farmaceutyczny, niedociśnienie ortostatyczne, niedokrwistość hemolityczna, obrzęk naczynioruchowy, plamica, pobudzenie psychoruchowe, pokrzywka, reakcja alergiczna skórna, rozszerzenie źrenic, rumień, stan splątania, suchość błon śluzowych, układ krwiotwórczy, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenie akomodacji, zaburzenie koordynacji ruchowej, zaburzenie pamięci, zaburzenie płytek krwi, zaburzenie równowagi, zaburzenie świadomości, zatrzymanie moczu, zawrót głowy - Leksykon leków
Przedawkowanie – Prestozek Combi 4 mg + 10 mg
Przedawkowanie leku Prestozek Combi, zawierającego peryndopryl i amlodypinę, stanowi poważne zagrożenie kliniczne, manifestujące się głównie ciężkim niedociśnieniem tętniczym, wstrząsem krążeniowym oraz zaburzeniami rytmu serca. Amlodypina powoduje silną wazodylatację obwodową i odruchową tachykardię, natomiast peryndopryl, jako inhibitor ACE, może wywoływać niedociśnienie, zaburzenia elektrolitowe (zwłaszcza hiperkaliemię), niewydolność nerek, bradykardię, a także objawy takie jak kaszel i lęk. W literaturze opisano przypadki długotrwałego niedociśnienia i wstrząsu, które w niektórych sytuacjach zakończyły się zgonem pacjenta.
białko osocza, blokada kanałów wapniowych, bradykardia, glukonian wapnia, hemodializa, hiperkaliemia, hiperwentylacja, hipoperfuzja tkanek, kołatanie serca, konwertaza angiotensyny, kreatynina w surowicy, lek wazokonstrykcyjny, niedociśnienie tętnicze, niewydolność nerek, opór naczyniowy, płukanie żołądka, rozrusznik serca, rozszerzenie naczyń obwodowych, stymulacja elektryczna serca, tachykardia, układ renina-angiotensyna-aldosteron, wazodylatacja obwodowa, węgiel aktywny, wstrząs krążeniowy, zaburzenia elektrolitowe, zawroty głowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Atenza 45 mg
Lek Atenza zawierający metylofenidatu chlorowodorek w tabletkach o przedłużonym uwalnianiu (dawki 18 mg, 27 mg, 36 mg, 45 mg, 54 mg) wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, które występują z różną częstością. Najczęstsze działania obejmują zaburzenia neuropsychiatryczne, takie jak bezsenność i nerwowość (bardzo często, ≥1/10), ból głowy (bardzo często), a także zaburzenia ze strony układu pokarmowego (ból brzucha, nudności, biegunka – często, ≥1/100 do <1/10) oraz sercowo-naczyniowe (tachykardia, arytmia, nadciśnienie tętnicze – często). U dzieci obserwuje się umiarkowane opóźnienie wzrostu i masy ciała przy długotrwałym stosowaniu. Rzadziej występują poważne powikłania, takie jak zaburzenia psychotyczne, próby samobójcze (bardzo rzadko, <1/10 000), ciężkie reakcje alergiczne, zaburzenia hematologiczne (leukopenia, trombocytopenia) oraz poważne incydenty sercowo-naczyniowe (zawał mięśnia sercowego, zatrzymanie akcji serca). Konieczne jest monitorowanie parametrów życiowych, funkcji wątroby, układu krwiotwórczego oraz stanu psychicznego pacjentów, zwłaszcza u osób z wcześniejszymi zaburzeniami psychicznymi lub chorobami sercowo-naczyniowymi.
arytmia, częstomocz, dławica piersiowa, drgawki, dyskineza, fosfataza zasadowa, jadłowstręt, jadłowstręt psychiczny, kołatanie serca, krwiomocz, leukopenia, mania, martwicze zapalenie naczyń, metylofenidatu chlorowodorek, mydriaza, nadciśnienie tętnicze, niedokrwistość, objaw Raynauda, obrzęk naczynioruchowy, omamy, ostra niewydolność wątroby, plamica małopłytkowa, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, ruchy choreoatetotyczne, rumień wielopostaciowy, śpiączka wątrobowa, tabletka o przedłużonym uwalnianiu, tachykardia, zaburzenie akomodacji, zaburzenie erekcji, zaburzenie naczyniowo-mózgowe, zaburzenie psychotyczne, zapalenie górnych dróg oddechowych, zapalenie nosa i gardła, zapalenie zatok, zawał mięśnia sercowego, zawał mózgu, zespół Tourette’a, złuszczające zapalenie skóry - Leksykon leków
Działania niepożądane – Amlessa 8 mg + 5 mg
Produkt leczniczy Amlessa, zawierający peryndopryl (inhibitor ACE) oraz amlodypinę (antagonista wapnia) w dawce 8 mg + 5 mg, wykazuje profil działań niepożądanych typowy dla obu substancji czynnych. Najczęściej obserwowane działania niepożądane obejmują zaburzenia układu nerwowego (senność, zawroty głowy ośrodkowe, ból głowy), układu krążenia (obrzęki, kołatanie serca, niedociśnienie tętnicze), narządów zmysłów (zaburzenia widzenia, szum uszny), układu oddechowego (suchy kaszel, duszność), żołądkowo-jelitowego (nudności, wymioty, biegunka, zaparcia), skóry (wysypka, świąd) oraz mięśniowo-szkieletowego (obrzęk stawów, kurcze mięśni). Częstość występowania tych działań jest klasyfikowana jako często (≥1/100 do <1/10), a ich nasilenie i ryzyko kliniczne należy oceniać indywidualnie, zwłaszcza u pacjentów w podeszłym wieku. Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko niedociśnienia tętniczego, obrzęku naczynioruchowego, hiperkaliemii oraz zaburzeń czynności wątroby i nerek.
amlodypina, antagonista wapnia, astenia, biegunka, ból brzucha, ból głowy, diplopia, duszność, dyspepsja, hiperkaliemia, hiponatremia, inhibitor konwertazy angiotensyny, kołatanie serca, kurcze mięśni, małopłytkowość, nadciśnienie tętnicze, neutropenia, niedociśnienie tętnicze, nudności, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk stawów, parestezje, peryndopryl, senność, świąd, szum uszny, toksyczna nekroliza naskórka, wykwit skórny, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności wątroby, zaburzenia rytmu serca, zaburzenia smaku, zaburzenia widzenia, zaburzenia wypróżnień, zawroty głowy błędnikowe, zespół Stevensa-Johnsona