Wskazania do stosowania
Ivares 5 mg

Wskazania do stosowania leku Ivares

Lek Ivares zawierający jako substancję czynną iwabradynę jest wskazany w dwóch głównych jednostkach chorobowych: przewlekłej stabilnej dławicy piersiowej oraz przewlekłej niewydolności serca. Dawkowanie oraz szczegółowe wskazania różnią się w zależności od rozpoznanej jednostki chorobowej oraz indywidualnych cech pacjenta.¹

Leczenie objawowe przewlekłej stabilnej dławicy piersiowej

Iwabradyna (Ivares) jest wskazana w leczeniu objawowym przewlekłej stabilnej dławicy piersiowej u pacjentów dorosłych z potwierdzoną chorobą niedokrwienną serca. Aby zakwalifikować pacjenta do leczenia muszą być spełnione dwa kluczowe warunki: prawidłowy rytm zatokowy oraz częstość akcji serca wynosząca co najmniej 70 uderzeń na minutę.²

Iwabradyna może być zalecona w następujących sytuacjach klinicznych:

• U dorosłych pacjentów z nietolerancją lub przeciwwskazaniem do stosowania beta-adrenolityków – w monoterapii³
• W skojarzeniu z beta-adrenolitykami u pacjentów, u których kontrola objawów jest niewystarczająca pomimo stosowania optymalnej dawki beta-adrenolityku⁴

Leczenie przewlekłej niewydolności serca

Druga kluczowa grupa wskazań dotyczy pacjentów z przewlekłą niewydolnością serca. W tym przypadku lek Ivares jest wskazany u pacjentów z niewydolnością serca od II do IV stopnia według klasyfikacji NYHA, z zaburzeniami czynności skurczowej. Podobnie jak w przypadku dławicy piersiowej, warunkiem zastosowania leku jest obecność rytmu zatokowego, jednak w tym wskazaniu wymagana minimalna częstość akcji serca jest nieco wyższa i wynosi co najmniej 75 uderzeń na minutę.⁵

W leczeniu niewydolności serca iwabradyna jest stosowana:

• W skojarzeniu z leczeniem standardowym, obejmującym terapię beta-adrenolitykiem⁶
• W przypadkach, gdy leczenie beta-adrenolitykiem jest przeciwwskazane⁷
• U pacjentów nietolerujących beta-adrenolityków⁸

Warunki kwalifikacji pacjenta do leczenia iwabradyną

Znaczenie częstości akcji serca

Kluczowym parametrem kwalifikującym pacjentów do leczenia iwabradyną jest częstość akcji serca. Należy pamiętać o różnych wartościach progowych dla poszczególnych wskazań:

Relacja do terapii beta-adrenolitykami

Bardzo istotnym aspektem kwalifikacji pacjenta do leczenia iwabradyną jest jego relacja do terapii beta-adrenolitykami, które stanowią podstawę leczenia zarówno w chorobie niedokrwiennej serca, jak i w niewydolności serca.⁹

Leczenie iwabradyną powinno być rozważone w następujących scenariuszach klinicznych:

1. Jako alternatywa dla beta-adrenolityków – w przypadku udokumentowanej nietolerancji lub przeciwwskazań do ich stosowania (np. ciężka astma oskrzelowa, zaawansowana choroba naczyń obwodowych)
2. Jako terapia dodana do beta-adrenolityków – u pacjentów, którzy przyjmują już optymalną dawkę beta-adrenolityku, ale nadal mają objawy i podwyższoną częstość akcji serca

Znaczenie klasyfikacji NYHA w niewydolności serca

W przypadku niewydolności serca, iwabradyna jest wskazana u pacjentów z klasą funkcjonalną II do IV według klasyfikacji NYHA, co oznacza pacjentów z następującymi objawami:¹⁰

• NYHA II – niewielkie ograniczenie aktywności fizycznej; komfort w spoczynku, ale zwykła aktywność powoduje zmęczenie, kołatanie serca lub duszność
• NYHA III – znaczne ograniczenie aktywności fizycznej; komfort w spoczynku, ale mniejsza niż zwykła aktywność powoduje objawy
• NYHA IV – niemożność wykonywania jakiejkolwiek aktywności fizycznej bez dyskomfortu; objawy niewydolności serca obecne nawet w spoczynku

Wybór odpowiedniej formulacji leku

Lek Ivares dostępny jest w dwóch dawkach:¹¹

• 5 mg – tabletki powlekane, łososiowe, prostokątne z linią podziału pozwalającą na podział na równe dawki¹²
• 7,5 mg – tabletki powlekane, łososiowe, trójkątne¹³

Warto zwrócić uwagę, że tabletki 5 mg mają linię podziału, co umożliwia podanie dawki 2,5 mg, która może być stosowana w szczególnych przypadkach, np. u osób starszych lub przy rozpoczynaniu leczenia.

Uwaga na substancje pomocnicze

Należy pamiętać, że lek zawiera olej rycynowy uwodorniony jako substancję pomocniczą, w ilości:¹⁴

• 1,60 mg w tabletce 5 mg
• 2,40 mg w tabletce 7,5 mg

Może to mieć znaczenie u pacjentów z rzadkimi zaburzeniami związanymi z nietolerancją tej substancji pomocniczej.