kołatanie serca
Kołatanie serca (palpitacje) to subiektywne odczucie nieprawidłowej pracy serca, charakteryzujące się świadomością jego bicia. Pacjenci opisują je jako uczucie przyspieszonego, silnego, nieregularnego lub „wypadającego” uderzenia serca. Jest to jeden z najczęstszych objawów kardiologicznych, z którym pacjenci zgłaszają się do lekarza.
Przyczyny kołatania serca mogą być zarówno kardiologiczne, jak i pozasercowe. Wśród przyczyn kardiologicznych wyróżnia się zaburzenia rytmu serca (tachykardie nadkomorowe, migotanie przedsionków, dodatkowe pobudzenia przedsionkowe lub komorowe), chorobę wieńcową, wady zastawkowe, niewydolność serca czy kardiomiopatie. Do przyczyn pozasercowych należą: stres, lęk, gorączka, niedokrwistość, nadczynność tarczycy, hipoglikemia, stosowanie niektórych leków czy substancji psychoaktywnych, w tym kofeiny, nikotyny i alkoholu.
Diagnostyka kołatania serca opiera się na dokładnym wywiadzie lekarskim, badaniu fizykalnym oraz badaniach dodatkowych, takich jak EKG spoczynkowe, 24-godzinne monitorowanie EKG metodą Holtera, badanie echokardiograficzne i próba wysiłkowa. W przypadku trudnych do uchwycenia epizodów pomocne mogą być rejestratory zdarzeń lub wszczepiane rejestratory arytmii.
Leczenie kołatania serca zależy od jego przyczyny. Może obejmować modyfikację stylu życia (ograniczenie kofeiny, alkoholu, zaprzestanie palenia), techniki relaksacyjne przy przyczynach związanych ze stresem, leczenie farmakologiczne (leki przeciwarytmiczne, beta-blokery) lub interwencje zabiegowe (ablacja) w przypadku określonych zaburzeń rytmu serca. Ważne jest, aby pacjenci z nawracającymi lub nasilającymi się epizodami kołatania serca, szczególnie gdy towarzyszą im inne objawy, jak ból w klatce piersiowej, duszność czy omdlenia, byli poddani szczegółowej ocenie kardiologicznej.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Działania niepożądane – Salbutamol WZF 4 mg
Stosowanie leku Salbutamol WZF wiąże się z działaniami niepożądanymi wynikającymi z jego działania β-mimetycznego, które można ograniczyć poprzez monitorowanie parametrów hemodynamicznych, takich jak ciśnienie tętnicze i częstość akcji serca, oraz dostosowanie dawki. Do bardzo często występujących działań niepożądanych należą drżenia mięśni (≥1/10), a także bóle głowy (≥1/100 do <1/10). Często obserwuje się tachykardię i kołatanie serca (≥1/100 do <1/10), a rzadko hipokaliemię (≥1/10 000 do <1/1000), która wymaga szczególnej uwagi ze względu na ryzyko zaburzeń rytmu serca. Bardzo rzadko (poniżej 1/10 000) mogą wystąpić poważne reakcje nadwrażliwości, takie jak obrzęk naczynioruchowy, skurcz oskrzeli, niedociśnienie tętnicze i zapaść, które wymagają natychmiastowej interwencji medycznej.
agonista receptora beta, akcja serca, ból głowy, choroba niedokrwienna serca, ciśnienie rozkurczowe, ciśnienie tętnicze, dodatkowe skurcze serca, drżenie, hiperglikemia, hipokaliemia, kołatanie serca, kurcz mięśni, migotanie przedsionków, nadkomorowe zaburzenia rytmu, nadpobudliwość, niedociśnienie tętnicze, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk płuc, parametry hemodynamiczne, pokrzywka, poziom glukozy we krwi, poziom potasu, reakcja nadwrażliwości, rozszerzenie naczyń obwodowych, skurcz oskrzeli, sztywność mięśni, tachykardia, zaburzenia rytmu serca, zapaść - Leksykon substancji czynnych
Betahistyna – Działania niepożądane
Betahistyna, stosowana głównie w terapii choroby Ménière’a i zaburzeń przedsionkowych, wykazuje profil działań niepożądanych o zróżnicowanej częstości i nasileniu. Najczęściej obserwowane działania niepożądane to bóle głowy, nudności oraz niestrawność, klasyfikowane jako często występujące (≥ 1/100 do < 1/10). Dolegliwości żołądkowo-jelitowe, takie jak wymioty, bóle brzucha, wzdęcia i gazy, mają zwykle łagodny przebieg i można je złagodzić przez przyjmowanie leku podczas posiłków lub zmniejszenie dawki. Rzadziej zgłaszane są objawy ze strony układu sercowo-naczyniowego (kołatanie serca, uczucie ucisku w klatce piersiowej) oraz układu oddechowego (nasilenie astmy oskrzelowej), a także sporadyczna senność i małopłytkowość, których częstość występowania jest nieznana lub rzadka (≥ 1/10 000 do < 1/1 000).
anafilaksja, astma oskrzelowa, betahistyna, choroba Ménière’a, dyspepsja, działanie niepożądane, kołatanie serca, małopłytkowość, niestrawność, nudności, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk tkanki podskórnej, płytka krwi, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, świąd, wysypka skórna, zaburzenie przedsionkowe, zaburzenie żołądkowo-jelitowe - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Cravisol (2,313 g + 1,601 g + 0,694 g)/5 ml
Cravisol to preparat złożony, zawierający wyciągi ziołowe z głogu (46,26 g/100 ml), melisy (32,02 g/100 ml) oraz jemioły (13,88 g/100 ml), ekstraktowane w stosunku 1:1 przy użyciu 96% etanolu, z końcową zawartością etanolu w produkcie wynoszącą 52-62% (V/V). Lek jest wskazany do stosowania u dorosłych pacjentów z łagodnymi zaburzeniami rytmu serca o podłożu nerwowym, w tym kołataniami serca i zaburzeniami wegetatywnymi układu sercowo-naczyniowego, szczególnie u kobiet w okresie menopauzy. Preparat dostępny jest w formie płynu doustnego, co umożliwia elastyczne dostosowanie dawkowania do zmiennego nasilenia objawów.
- Leksykon leków
Działania niepożądane – NO-SPA Comfort 40 mg
Preparat NO-SPA Comfort zawierający 40 mg chlorowodorku drotaweryny może wywoływać działania niepożądane o różnej częstości występowania, głównie rzadkie (≥1/10 000 do <1/1000). Do najczęściej zgłaszanych należą reakcje alergiczne ze strony układu immunologicznego, takie jak obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka, wysypka i świąd. W zakresie układu nerwowego obserwuje się ból głowy, zawroty głowy pochodzenia obwodowego oraz bezsenność, a z nieznaną częstością zawroty głowy ośrodkowe. Ze strony układu sercowo-naczyniowego mogą wystąpić kołatanie serca i niedociśnienie tętnicze, natomiast ze strony przewodu pokarmowego nudności i zaparcia. Preparat zawiera także substancje pomocnicze, takie jak 52 mg laktozy jednowodnej, 0,0007 mg tartrazyny (E 102) oraz 0,245 mg lecytyny sojowej, które mogą wywołać dodatkowe reakcje u pacjentów z nietolerancją tych składników.
bezsenność, ból głowy, chlorowodorek drotaweryny, działanie niepożądane, kołatanie serca, laktoza jednowodna, niedociśnienie tętnicze, nietolerancja substancji, nudności, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk skóry, pokrzywka, przewód pokarmowy, reakcja alergiczna, świąd, układ immunologiczny, układ nerwowy, wykwit skórny, wysypka, zaburzenia serca, zaburzenia żołądka i jelit, zaburzenie naczyniowe, zaparcie, zawroty głowy błędnikowe, zawroty głowy pochodzenia obwodowego, zawroty głowy pochodzenia ośrodkowego - Leksykon leków
Działania niepożądane – Tadalafil Aristo 5 mg
Tadalafil Aristo w dawce 5 mg, stosowany w leczeniu zaburzeń erekcji oraz łagodnego rozrostu gruczołu krokowego, wykazuje profil bezpieczeństwa oparty na badaniach klinicznych obejmujących 8022 pacjentów leczonych tadalafilem i 4422 pacjentów placebo. Najczęściej obserwowanymi działaniami niepożądanymi są ból głowy, niestrawność, ból pleców i mięśni, z nasileniem zależnym od dawki. Ból głowy pojawia się zwykle w pierwszych 10-30 dniach terapii i ma charakter przemijający oraz łagodny lub umiarkowany. Inne działania niepożądane o częstości ≥1/100 do <1/10 to zawroty głowy, omdlenia, incydenty naczyniowo-mózgowe (udar, TIA), a także reakcje alergiczne i obrzęk naczynioruchowy. Rzadziej występują poważne powikłania okulistyczne, takie jak nietętnicza przednia niedokrwienna neuropatia nerwu wzrokowego (NAION) oraz incydenty sercowo-naczyniowe, w tym zawał mięśnia sercowego i niestabilna dławica piersiowa.
biegunka, ból głowy, ból mięśni, ból pleców, bradykardia zatokowa, częstoskurcz, kołatanie serca, komorowe zaburzenia rytmu serca, łagodny rozrost gruczołu krokowego, migrena, nadciśnienie tętnicze, napad drgawkowy, niedociśnienie tętnicze, niestabilna dławica piersiowa, niestrawność, nietętnicza przednia niedokrwienna neuropatia nerwu wzrokowego, niewyraźne widzenie, obrzęk naczynioruchowy, okluzja naczyń siatkówki, przemijająca amnezja, przemijający napad niedokrwienny, reakcja nadwrażliwości, tadalafil, ubytek pola widzenia, udar mózgu, zaburzenie erekcji, zawał mięśnia sercowego, zawroty głowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Nakom 250 mg + 25 mg
Produkt leczniczy Nakom, zawierający 250 mg lewodopy i 25 mg karbidopy jednowodnej, wykazuje liczne działania niepożądane, głównie związane z ośrodkowym działaniem dopaminy. Najczęściej obserwuje się dyskinezy (w tym pląsawicę, dystonie), nudności oraz zakażenia układu moczowego (≥1/10). Zaburzenia psychiczne, takie jak omamy, splątanie, depresja i zaburzenia psychotyczne, występują często (≥1/100 do <1/10), a rzadziej pojawiają się lęk, pobudzenie i dezorientacja (≥1/10 000 do <1/1000). W zakresie układu nerwowego często notuje się efekt "on-off", ataksję i drżenie rąk (≥1/1000 do <1/100), a rzadko złośliwy zespół neuroleptyczny i drgawki (≥1/10 000 do <1/1000). Działania sercowo-naczyniowe obejmują kołatanie serca, nieregularną czynność serca oraz niedociśnienie ortostatyczne (≥1/100 do <1/10). Występują także zaburzenia żołądkowo-jelitowe, takie jak nudności, wymioty i suchość jamy ustnej (≥1/100 do <1/10), a także zaparcia i biegunki (≥1/1000 do <1/100).
agranulocytoza, ataksja, bruksizm, czerniak złośliwy, drgawka, dysfagia, dyskineza, dystonia, efekt on-off, jadłowstręt, kołatanie serca, kurcz powiek, leukopenia, nadciśnienie tętnicze, niedociśnienie ortostatyczne, niedokrwistość hemolityczna, nietrzymanie moczu, nudność, obrzęk naczynioruchowy, omam, parestezja, pląsawica, pokrzywka, priapizm, purpura Schönleina-Henocha, ruch mimowolny, senność, skurcz mięśni, ślinotok, splątanie, trombocytopenia, zaburzenie pozapiramidowe, zaburzenie psychotyczne, zakażenie układu moczowego, zapalenie żył, zatrzymanie moczu, zespół dysregulacji dopaminowej, zespół Hornera, złośliwy zespół neuroleptyczny - Leksykon leków
Działania niepożądane – Xifaxan 100 mg/5 ml
Ryfaksymina, stosowana w dawce 100 mg/5 ml, wykazuje profil bezpieczeństwa potwierdzony w podwójnie zaślepionych badaniach klinicznych, gdzie działania niepożądane były porównywane z placebo i innymi antybiotykami. Najczęściej obserwowane działania niepożądane dotyczą układu pokarmowego i obejmują wzmożone napięcie powłok brzusznych, ból brzucha, zaparcia, biegunkę, nudności, wymioty oraz bolesne parcie na stolec, występujące z częstością ≥1/100 do <1/10. Niezbyt często (≥1/1000 do <1/100) zgłaszano m.in. ból w górnej części jamy brzusznej, wodobrzusze, suchość w jamie ustnej, zaburzenia motoryki przewodu pokarmowego oraz obecność świeżej krwi w stolcu. Wśród działań niepożądanych układu nerwowego często występują zawroty głowy i bóle głowy, a niezbyt często migrena, parestezje i senność. Zwiększenie aktywności aminotransferazy asparaginianowej obserwowano niezbyt często, natomiast nieprawidłowe wyniki testów wątrobowych oraz trombocytopenia mają częstość nieznaną.
aminotransferaza asparaginianowa, białkomocz, ból brzucha, częstomocz, drożdżakowe zakażenie pochwy, glikozuria, herpes simplex, kandydoza, kołatanie serca, limfocytoza, marskość wątroby, mialgia, międzynarodowy współczynnik znormalizowany, monocytoza, motoryka przewodu pokarmowego, nadwrażliwość, napięcie powłok brzusznych, neutropenia, niedoczulica, niestrawność, obrzęk naczynioruchowy, parestezja, podwójne widzenie, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, reakcja fotoalergiczna, rumień, ryfaksymina, schorzenie hepatologiczne, stan przedomdleniowy, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, trombocytopenia, wielomocz, wodobrzusze, wybroczyna, wyprysk, zakażenie Clostridium, zapalenie nosa i gardła, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry - Leksykon leków
Przedawkowanie – Enarenal 20 mg
Przedawkowanie enalaprylu maleinianu, substancji czynnej leku Enarenal, prowadzi do nadmiernej blokady układu renina-angiotensyna-aldosteron, skutkując ciężkim niedociśnieniem tętniczym, które pojawia się około 6 godzin po zażyciu. W dawkach 300 mg i 440 mg stężenie aktywnego metabolitu enalaprylatu w osoczu wzrasta odpowiednio 100- i 200-krotnie w porównaniu do dawek terapeutycznych. Objawy kliniczne obejmują wstrząs krążeniowy, zaburzenia elektrolitowe (szczególnie sodu i potasu), niewydolność nerek z podwyższonym stężeniem kreatyniny i mocznika, hiperwentylację, zaburzenia rytmu serca (tachykardia, bradykardia), objawy neurologiczne (zawroty głowy, stan osłupienia) oraz suchy kaszel nasilony przez działanie inhibitorów ACE.
angiotensyna II, bradykardia, enalaprylat, enalaprylu maleinian, hemodializa, hiperwentylacja, inhibitor ACE, kaszel, katecholamina, kołatanie serca, kreatynina, niedociśnienie tętnicze, niewydolność nerek, płukanie żołądka, przedawkowanie leku, rozrusznik serca, suchy kaszel, tachykardia, układ renina-angiotensyna-aldosteron, wlew dożylny, wstrząs krążeniowy, zaburzenia elektrolitowe, zawroty głowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Amitriptylinum VP 25 mg
Amitryptylina, jako trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, które zostały sklasyfikowane według układów i narządów MedDRA z różną częstością występowania. Do najczęstszych należą zaburzenia psychiczne (agresja bardzo często), układu nerwowego (senność, drżenie, zawroty głowy, ból głowy, dyzartria), serca (kołatanie serca, tachykardia), naczyniowe (niedociśnienie ortostatyczne), żołądka i jelit (suchość jamy ustnej, zaparcia, nudności) oraz skórne (nadmierna potliwość). Rzadziej obserwuje się poważne reakcje, takie jak zahamowanie czynności szpiku kostnego, majaczenie, omamy, myśli samobójcze, kardiomiopatie, torsade de pointes, ostra jaskra czy zapalenie mięśnia sercowego. W badaniach diagnostycznych często notuje się zwiększenie masy ciała oraz zmiany w zapisie EKG, w tym wydłużenie odstępu QT i zespołu QRS, a także hiponatremię.
agranulocytoza, akatyzja, alergiczne zapalenie pęcherzyków płucnych, anoreksja, arytmia, ataksja, biegunka, blok odnogi pęczka Hisa, blok przedsionkowo-komorowy, ból głowy, cholestatyczna choroba wątroby, drgawka, drżenie, dyzartria, eozynofilia, ginekomastia, hipertermia, hipomania, hiponatremia, jaskra ostra, kardiomiopatia, kołatanie serca, leukopenia, łysienie, majaczenie, małopłytkowość, mania, mlekotok, myśli samobójcze, nadciśnienie tętnicze, nadmierna potliwość, niedociśnienie ortostatyczne, nudność, obniżenie libido, obrzęk języka, obrzęk twarzy, omam, paranoja, parestezja, pokrzywka, polineuropatia, porażenna niedrożność jelita, rozszerzenie źrenic, senność, suchość jamy ustnej, suchość oka, szum uszny, tachykardia, torsade de pointes, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, wymioty, zaburzenie akomodacji, zaburzenie erekcji, zaburzenie mikcji, zaburzenie pozapiramidowe, zaburzenie uwagi, zahamowanie czynności szpiku kostnego, zapalenie mięśnia sercowego, zapalenie wątroby, zaparcie, zatrzymanie moczu, zawrót głowy, zespół Löfflera, żółtaczka, zwiększenie ciśnienia śródgałkowego - Leksykon leków
Działania niepożądane – Romilast 4 mg
Montelukast w dawce 4 mg w formie tabletek do rozgryzania i żucia był szeroko badany pod kątem bezpieczeństwa u różnych grup wiekowych pacjentów z astmą, obejmując około 851 dzieci w wieku 2-5 lat oraz ponad 1000 dzieci od 6 miesięcy do 5 lat. Profil bezpieczeństwa pozostawał stabilny podczas długotrwałego stosowania (do 12 miesięcy u dzieci i do 2 lat u dorosłych). Najczęściej obserwowanymi działaniami niepożądanymi były ból głowy u dorosłych i młodzieży, ból brzucha u dzieci 6-14 lat oraz nadmierne pragnienie u dzieci 2-5 lat. Po wprowadzeniu leku do obrotu zgłaszano dodatkowe działania niepożądane, w tym bardzo częste zakażenia górnych dróg oddechowych, częste zaburzenia żołądkowo-jelitowe (biegunka, nudności, wymioty), częste zwiększenie aktywności aminotransferaz (AlAT, AspAT) oraz wysypkę. Rzadziej występowały poważniejsze reakcje, takie jak zapalenie wątroby, zespół Churga-Strauss, eozynofilia płucna oraz różnorodne zaburzenia psychiczne i neuropsychiatryczne.
astma, bezsenność, biegunka, ból brzucha, ból głowy, ból mięśni, ból stawu, depresja, dezorientacja, eozynofilia płucna, gorączka, hipoestezja, jąkanie, kołatanie serca, krwawienie z nosa, kurcz mięśni, mimowolne oddawanie moczu, montelukast, myśli samobójcze, naciek eozynofilowy wątroby, nadmierne pragnienie, nadpobudliwość psychoruchowa, napad drgawkowy, niestrawność, nudności, objaw neuropsychiatryczny, obrzęk naczynioruchowy, omam, osłabienie, parestezja, pokrzywka, reakcja nadwrażliwości, rumień guzowaty, rumień wielopostaciowy, senność, siniak, skłonność do krwawień, somnambulizm, suchość błony śluzowej, świąd, tabletki do rozgryzania i żucia, tik, trombocytopenia, wymioty, wysypka, zaburzenie obsesyjno-kompulsyjne, zaburzenie pamięci, zaburzenie snu, zaburzenie uwagi, zakażenie górnych dróg oddechowych, zapalenie wątroby, zawrót głowy, zespół Churga-Strauss, zmęczenie, zwiększona aktywność aminotransferaz - Leksykon leków
Działania niepożądane – Coldrex MaxGrip C –
Coldrex MaxGrip C to lek złożony zawierający paracetamol (500 mg), kofeinę (25 mg), chlorowodorek fenylefryny (5 mg), wodzian terpinu (20 mg) oraz kwas askorbinowy (30 mg). Działania niepożądane paracetamolu są bardzo rzadkie (<1/10 000) i obejmują trombocytopenię, reakcje anafilaktyczne, nadwrażliwość skórną (w tym zespół Stevens-Johnsona), skurcz oskrzeli u pacjentów z nadwrażliwością na NLPZ oraz zaburzenia czynności wątroby. Kofeina może powodować nerwowość i zawroty głowy, a w połączeniu z innymi źródłami kofeiny nasilać objawy takie jak bezsenność, lęk, bóle głowy czy kołatanie serca. Fenylefryna wiąże się z nerwowością, bólami głowy, bezsennością, wzrostem ciśnienia tętniczego, nudnościami oraz rzadkimi działaniami jak jaskra ostra zamykającego się kąta, tachykardia, reakcje alergiczne i zaburzenia oddawania moczu.
alergiczne zapalenie skóry, dysuria, fenylefryna, jaskra z zamkniętym kątem, jaskra zamykającego się kąta, kofeina, kołatanie serca, kwas acetylosalicylowy, kwas askorbowy, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność wątroby, nudności i wymioty, obrzęk naczynioruchowy, paracetamol, reakcja anafilaktyczna, rozrost gruczołu krokowego, rumień wielopostaciowy, skurcz oskrzeli, tachykardia, trombocytopenia, wodzian terpinu, zaburzenie czynności wątroby, zatrzymanie moczu, zawroty głowy, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon substancji czynnych
Metoprolol – Dawkowanie i sposób podawania
Metoprolol, będący selektywnym beta-adrenolitykiem, występuje w postaci metoprololu winianu (szybkie uwalnianie) oraz metoprololu bursztynianu (przedłużone uwalnianie). W leczeniu ostrych zaburzeń rytmu serca stosuje się dożylnie dawki 5 mg powtarzane co 5 minut do łącznej dawki 10-15 mg, z monitorowaniem ciśnienia tętniczego, tętna i zapisu EKG (przerwanie podawania przy HR <40/min, ciśnieniu skurczowym <90 mmHg lub PQ >0,26 s). W ostrej fazie zawału mięśnia sercowego podaje się dożylnie do 15 mg metoprololu, a następnie doustnie 50 mg co 6 godzin przez 48 godzin, z dalszym podtrzymaniem dawką 100 mg 2 razy na dobę (winian) lub 200 mg raz na dobę (bursztynian). Dawkowanie w przewlekłych schorzeniach, takich jak nadciśnienie tętnicze, dławica piersiowa, zaburzenia rytmu serca, niewydolność serca (klasy II-IV wg NYHA) oraz profilaktyka migreny, jest indywidualizowane i wynosi od 47,5 mg do 400 mg na dobę, w zależności od postaci farmaceutycznej i wskazania klinicznego.
beta-adrenolityk selektywny, choroba niedokrwienna serca, ciśnienie skurczowe, częstoskurcz, dławica piersiowa, eutyreoza, kołatanie serca, lek moczopędny, marskość wątroby, metoprololu bursztynian, metoprololu winian, nadciśnienie tętnicze, nadczynność tarczycy, nagła śmierć sercowa, niedociśnienie, niewydolność serca, odstęp PQ, profilaktyka migreny, przewlekła niewydolność serca, stan hemodynamiczny, tachyarytmia, zaburzenia rytmu serca, zawał mięśnia sercowego, zespolenie wrotno-czcze - Leksykon substancji czynnych
Glukagon – Przeciwwskazania stosowania
Glukagon, hormon peptydowy produkowany przez komórki alfa wysp trzustkowych, dostępny jest w formie rekombinowanego chlorowodorku glukagonu (1 mg/1 j.m.) w preparacie GlucaGen 1 mg HypoKit. Podstawowym przeciwwskazaniem do jego stosowania jest nadwrażliwość na substancję czynną lub substancje pomocnicze, co może skutkować reakcjami alergicznymi od łagodnych po zagrażające życiu anafilaksje. Drugim kluczowym przeciwwskazaniem jest obecność guza chromochłonnego nadnerczy (phaeochromocytoma), ze względu na ryzyko gwałtownego uwolnienia katecholamin i poważnych powikłań, takich jak przełom nadciśnieniowy, udar mózgu czy zawał mięśnia sercowego. Przed zastosowaniem glukagonu konieczne jest szczegółowe zebranie wywiadu alergologicznego oraz ocena ryzyka chorób nadnerczy, zwłaszcza u pacjentów z objawami sugerującymi guz chromochłonny (np. nawracające bóle głowy, nadciśnienie tętnicze oporne na leczenie, kołatanie serca, nadmierna potliwość).
adrenalina i noradrenalina, chlorowodorek glukagonu, choroba nadnerczy, ciężka hipoglikemia, dożylne podanie glukozy, GlucaGen, glukagon, guz chromochłonny nadnerczy, historia medyczna, hormon peptydowy, katecholaminy, kołatanie serca, komórki alfa trzustki, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość, phaeochromocytoma, produkt leczniczy, przełom nadciśnieniowy, rdzeń nadnerczy, reakcja anafilaktyczna, rekombinacja DNA, stan hipoglikemiczny, substancja czynna, substancja pomocnicza, udar mózgu, węglowodany proste, wywiad alergologiczny, zawał mięśnia sercowego - Leksykon leków
Działania niepożądane – Atropinum sulfuricum WZF 1% 10 mg/ml
Atropinum Sulfuricum WZF 1% (10 mg/ml) w postaci kropli do oczu zawiera siarczan atropiny w stężeniu 10 mg/ml i może wywoływać zarówno miejscowe, jak i ogólnoustrojowe działania niepożądane. Miejscowo obserwuje się zaburzenia widzenia i akomodacji, zwiększenie ciśnienia wewnątrzgałkowego (szczególnie niebezpieczne u pacjentów z jaskrą z wąskim kątem), zapalenie spojówek, świąd, obrzęk powiek oraz fotofobię. Długotrwałe stosowanie może prowadzić do podrażnienia, przekrwienia i stanów zapalnych spojówek. Substancja pomocnicza chlorek benzalkoniowy (0,1 mg/ml) może dodatkowo nasilać działania niepożądane miejscowe.
ataksja, bradykardia, chlorek benzalkoniowy, ciśnienie wewnątrzgałkowe, dysfagia, działanie parasympatykolityczne, fotofobia, jaskra z wąskim kątem, kołatanie serca, omamy, perystaltyka jelit, reakcja nadwrażliwości, rozszerzenie źrenicy, siarczan atropiny, stan splątania, suchość w ustach, tachykardia, toksyczność układowa, wydzielina oskrzelowa, wysypka skórna, zaburzenia akomodacji, zaburzenia koordynacji ruchowej, zaburzenia nerek i dróg moczowych, zaburzenia rytmu serca, zaburzenia układu immunologicznego, zaburzenia układu nerwowego, zaburzenia układu oddechowego, zaburzenia żołądka i jelit, zapalenie spojówek, zatrzymanie moczu - Leksykon leków
Działania niepożądane – Niquitin przezroczysty 21 mg/24 h (114 mg)
NiQuitin Przezroczysty to system transdermalny zawierający nikotynę w dawce 114 mg (21 mg/24 godz.), stosowany w terapii uzależnienia od tytoniu. Najczęstszymi działaniami niepożądanymi są reakcje skórne w miejscu aplikacji plastra, takie jak przemijająca wysypka, świąd, pieczenie, drętwienie, obrzęk, ból oraz pokrzywka. Objawy te zwykle ustępują po usunięciu plastra. Należy zwrócić uwagę na objawy zespołu odstawiennego nikotyny, które mogą być mylnie interpretowane jako działania niepożądane leku, w tym depresję, nerwowość, lęk, zaburzenia snu i koncentracji, a także objawy ogólne jak bóle głowy, zawroty głowy czy kaszel. W przypadku nasilonych reakcji skórnych lub uogólnionych zmian (np. pokrzywka) zaleca się przerwanie terapii i konsultację lekarską.
alergiczne zapalenie skóry, bezsenność, biegunka, ból głowy, ból klatki piersiowej, ból mięśnia, ból nadbrzusza, ból stawu, depresja, drętwienie, drgawka, drżenie, duszność, kaszel, kołatanie serca, kontaktowe zapalenie skóry, koszmar senny, lęk, lek przeciwdrgawkowy, nadwrażliwość, nadwrażliwość na światło słoneczne, nerwowość, niepokój, niestrawność, nudność, objaw grypopodobny, obrzęk, osłabienie, padaczka, pokrzywka, przemijająca wysypka, reakcja anafilaktyczna, reakcja skórna, rozdrażnienie, rumień, senność, suchość błony śluzowej jamy ustnej, świąd, system transdermalny, tachykardia, uczucie pieczenia, uzależnienie od tytoniu, wymioty, wzmożona potliwość, zaburzenie koncentracji, zaburzenie snu, zapalenie gardła, zaparcie, zawrót głowy, zespół odstawienny, zmęczenie, zmienność nastroju - Leksykon chorób i schorzeń
Zespół wolffa-parkinsona-white’a (wpw) – Charakterystyka, pielęgnacja i opieka
Zespół Wolffa-Parkinsona-White’a (WPW) to wrodzona wada serca charakteryzująca się obecnością dodatkowej drogi przewodzenia elektrycznego między przedsionkami a komorami, co prowadzi do zaburzeń rytmu, w tym częstoskurczu nadkomorowego (SVT). Diagnostyka opiera się na EKG (skrót PR, poszerzony QRS, fala delta), badaniu elektrofizjologicznym, Holterze EKG oraz próbie wysiłkowej. Kluczowe jest ocenienie ryzyka nagłego zgonu sercowego, zwłaszcza u pacjentów z objawami, krótkim okresem refrakcji dodatkowej drogi, migotaniem przedsionków czy wieloma drogami przewodzenia. Leczenie ostrego epizodu obejmuje manewry wagalne, farmakoterapię (leki antyarytmiczne klasy I i III, adenozynę, prokainamid) oraz kardiowersję elektryczną w stanach niestabilnych. Ablacja przezskórna jest metodą z wyboru w leczeniu objawowego WPW, z ponad 95% skutecznością, umożliwiającą trwałe wyeliminowanie dodatkowej drogi przewodzenia i redukcję ryzyka nagłego zgonu.
ablacja przezskórna, adenozyna, badanie elektrofizjologiczne, badanie elektrokardiograficzne, beta-bloker, bloker kanału wapniowego, częstoskurcz nadkomorowy, digoksyna, dodatkowa droga przewodzenia, edukacja pacjenta, elektrofizjolog, fala delta, holter EKG, kardiolog wrodzonych wad serca, kardiowersja elektryczna, kołatanie serca, krioterapia, lek antyarytmiczny, lek sympatykomimetyczny, manewr wagalny, migotanie przedsionków, nagły zgon sercowy, odstęp PR, operacja kardiochirurgiczna, próba wysiłkowa, prokainamid, tachykardia, tamponada serca, telemetria, wada serca, węzeł przedsionkowo-komorowy, zaburzenie przewodzenia, zaburzenie rytmu serca, zespół QRS, zespół Wolffa-Parkinsona-White’a - Leksykon leków
Działania niepożądane – Loratadyna Galena 10 mg
Loratadyna Galena 10 mg, stosowana w zalecanej dawce dobowej, wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa z minimalnym ryzykiem sedacji, co odróżnia ją od leków przeciwhistaminowych pierwszej generacji. W populacji pediatrycznej (2-12 lat) najczęściej obserwowanymi działaniami niepożądanymi były ból głowy (2,7%), nerwowość (2,3%) oraz zmęczenie (1%). U dorosłych i młodzieży częstość działań niepożądanych była niewiele wyższa niż placebo, z najczęstszymi objawami takimi jak senność (1,2%), ból głowy (0,6%), zwiększenie apetytu (0,5%) oraz bezsenność (0,1%).
aktywność enzymów wątrobowych, alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, bezsenność, ból głowy, drgawki, enzym wątrobowy, kołatanie serca, lek przeciwhistaminowy pierwszej generacji, loratadyna, łysienie, nerwowość, nudności, obrzęk alergiczny, obrzęk naczynioruchowy, personel medyczny, przewlekła pokrzywka idiopatyczna, reakcja anafilaktyczna, senność, suchość błony śluzowej jamy ustnej, tachykardia, wysypka, zaburzenie czynności wątroby, zapalenie błony śluzowej żołądka, zawroty głowy, żółtaczka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Silodosin Aurovitas 8 mg
Sylodosyna, stosowana w dawce 8 mg raz na dobę, jest skutecznym lekiem w terapii objawów łagodnego rozrostu gruczołu krokowego, którego bezpieczeństwo potwierdzono w czterech kontrolowanych badaniach klinicznych fazy II-III obejmujących 931 pacjentów leczonych sylodosyną oraz 733 pacjentów otrzymujących placebo, a także w dwóch długoterminowych badaniach obserwacyjnych z udziałem 1581 pacjentów. Najczęstszym działaniem niepożądanym jest zaburzenie wytrysku, w tym wytrysk wsteczny i anejakulacja, występujące u około 23% pacjentów, które są odwracalne po przerwaniu terapii. Inne działania niepożądane obejmują reakcje alergiczne (obrzęk twarzy, języka, gardła), zmniejszone libido, zawroty głowy i omdlenia związane z niedociśnieniem ortostatycznym (częstość 1,2%), tachykardię, przekrwienie błony śluzowej nosa, zaburzenia żołądkowo-jelitowe oraz zmiany w testach czynnościowych wątroby. W rzadkich przypadkach obserwowano śródoperacyjny zespół wiotkiej tęczówki (IFIS) podczas operacji zaćmy u pacjentów stosujących sylodosynę.
anejakulacja, antagonista receptorów alfa-1 adrenergicznych, badanie kliniczne, kołatanie serca, łagodny rozrost gruczołu krokowego, męska płodność, niedociśnienie ortostatyczne, obniżone libido, obrzęk gardła, obrzęk języka, obrzęk twarzy, operacja zaćmy, przekrwienie błony śluzowej nosa, reakcja alergiczna, śródoperacyjny zespół wiotkiej tęczówki, sylodosyna, tachykardia, wysypka polekowa, wytrysk wsteczny, zaburzenie erekcji, zaburzenie wytrysku, zawrót głowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Bloxazoc 190 mg
Terapia metoprololem bursztynianem (Bloxazoc) wiąże się z występowaniem działań niepożądanych u około 10% pacjentów, z ich częstością i nasileniem zależnym od dawki leku. Najczęściej obserwowaną niepożądaną reakcją jest małopłytkowość (≥1/10), co wymaga monitorowania parametrów hematologicznych ze względu na ryzyko krwawień. Inne często występujące działania obejmują zaburzenia psychiczne (depresja, koszmary senne, zaburzenia snu) oraz neurologiczne (zaburzenia pamięci, dezorientacja, omamy, zaburzenia koncentracji). Niezbyt często pojawiają się objawy takie jak zmęczenie, zawroty głowy, parestezje, zaburzenia smaku, kurcze mięśni, zaburzenia widzenia i słuchu, a także różnorodne dolegliwości ze strony układu sercowo-naczyniowego, oddechowego, pokarmowego, wątroby, skóry i mięśniowo-szkieletowego.
aminotransferazy, Bloxazoc, ból brzucha, ból stawów, ból w klatce piersiowej, bradykardia, depresja, dezorientacja, duszność wysiłkowa, kołatanie serca, koszmary senne, kurcze mięśni, łuszczyca, małopłytkowość, MedDRA, metoprolol bursztynian, nadwrażliwość skóry, niewydolność serca, nudności, omamy, ostry zawał mięśnia sercowego, parestezje, płytki krwi, przewodzenie przedsionkowo-komorowe, schorzenia naczyń obwodowych, skurcz oskrzeli, szumy uszne, wstrząs kardiogenny, zaburzenia koncentracji, zaburzenia libido, zaburzenia pamięci, zaburzenia rytmu serca, zaburzenia smaku, zaburzenia snu, zaburzenia widzenia, zapalenie błony śluzowej nosa, zapalenie spojówek, zapalenie wątroby, zawroty głowy, zgorzel, zimne kończyny, zmęczenie - Leksykon leków
Działania niepożądane – Nitresan 10 mg 10 mg
Nitresan, zawierający nitrendypinę w dawkach 10 mg lub 20 mg, jest antagonistą wapnia stosowanym w leczeniu nadciśnienia tętniczego. Działania niepożądane leku klasyfikowane są według częstości występowania: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1000 do <1/100), rzadko (≥1/10 000 do <1/1000), bardzo rzadko (<1/10 000) oraz częstość nieznana. Do najczęstszych działań niepożądanych należą bóle głowy, reakcje lękowe, kołatanie serca, obrzęki, rozszerzenie naczyń krwionośnych, rumień oraz złe samopoczucie. Niezbyt często obserwuje się m.in. reakcje alergiczne (w tym obrzęk naczynioruchowy), zaburzenia snu, zawroty głowy, zaburzenia widzenia, szum uszny, dławicę piersiową, tachykardię, niedociśnienie tętnicze, duszność, krwawienie z nosa, nudności, wymioty, rozrost dziąseł, zwiększenie aktywności transaminaz, ból mięśni, wielomocz oraz nietypowy ból.
antagonista wapnia, bezsenność, biegunka, ból głowy, ból mięśni, ból żołądka, dławica piersiowa, duszność, górne drogi oddechowe, gospodarka wodno-elektrolitowa, kołatanie serca, krwawienie z nosa, migrena, nadciśnienie tętnicze, niedociśnienie tętnicze, niedoczulica, niestrawność, nieżyt żołądka i jelit, nitrendypina, nudność, obrzęk naczynioruchowy, ośrodkowy zawrót głowy, reakcja alergiczna, reakcja lękowa, rozrost dziąseł, rozszerzenie naczyń krwionośnych, rumień, suchość błony śluzowej jamy ustnej, szum uszny, tachykardia, tinnitus, wielomocz, wymioty, wzdęcie, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie rytmu serca, zaburzenie snu, zaburzenie widzenia, zaczerwienienie twarzy, zaparcie, zawał mięśnia sercowego, zwiększenie aktywności transaminaz - Leksykon leków
Działania niepożądane – Belaristo 5 mg
Bursztynian solifenacyny, substancja czynna leku Belaristo, wykazuje działanie antycholinergiczne, co wiąże się z występowaniem działań niepożądanych o różnym nasileniu, zależnym od dawki. Najczęstszym objawem jest suchość w jamie ustnej, występująca u 11% pacjentów przy dawce 5 mg/dobę oraz u 22% przy dawce 10 mg/dobę, podczas gdy w grupie placebo wynosiła 4%. Inne często obserwowane działania niepożądane to zaparcia, nudności, niestrawność, ból brzucha oraz niewyraźne widzenie. Rzadziej pojawiają się poważne powikłania, takie jak zatrzymanie moczu, wydłużenie odstępu QT, Torsade de Pointes, reakcje anafilaktyczne, rumień wielopostaciowy, obrzęk naczynioruchowy oraz złuszczające zapalenie skóry, które wymagają natychmiastowego przerwania leczenia i interwencji medycznej. U pacjentów w podeszłym wieku mogą wystąpić zaburzenia OUN, takie jak majaczenie, dezorientacja i omamy. Monitorowanie pacjentów, zwłaszcza tych z czynnikami ryzyka (np. zaburzenia czynności wątroby, nerek, współistniejące leki antycholinergiczne), jest kluczowe dla oceny stosunku korzyści do ryzyka terapii.
bursztynian solifenacyny, dezorientacja, dysfonia, działanie antycholinergiczne, hiperkaliemia, jaskra, kołatanie serca, majaczenie, migotanie przedsionków, niedrożność jelita, niedrożność okrężnicy, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk obwodowy, omamy, osłabienie mięśni, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, refluks żołądkowo-przełykowy, rumień wielopostaciowy, suchość jamy ustnej, tachykardia, torsade de pointes, wydłużenie odstępu QT, zaburzenia smaku, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zakażenie układu moczowego, zaklinowanie stolca, zapalenie pęcherza moczowego, zaparcie, zatrzymanie moczu, zespół suchego oka, złuszczające zapalenie skóry - Leksykon leków
Działania niepożądane – Ranolteril 1 mg
Ranolteril, zawierający winian tolterodyny, wykazuje działanie przeciwmuskarynowe o nasileniu od łagodnego do umiarkowanego, co przekłada się na profil działań niepożądanych. Najczęściej obserwowanym działaniem niepożądanym jest suchość w jamie ustnej, występująca u 35% pacjentów w porównaniu do 10% w grupie placebo. Ból głowy zgłaszano u 10,1% pacjentów leczonych tolterodyną versus 7,4% w grupie kontrolnej. Działania niepożądane klasyfikowane są według częstości występowania: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1 000 do <1/100), rzadko (≥1/10 000 do <1/1 000), bardzo rzadko (<1/10 000) oraz nieznana. Wśród działań niepożądanych wymienia się m.in. zaburzenia układu nerwowego (bóle głowy, zawroty głowy, parestezje), zaburzenia serca (kołatanie, tachykardia), zaburzenia żołądka i jelit (suchość w jamie ustnej, zaparcia, biegunka), a także reakcje nadwrażliwości i objawy ze strony skóry.
akomodacja oka, ból głowy, demencja, dezorientacja, działanie przeciwmuskarynowe, inhibitor cholinoesterazy, kołatanie serca, nerwowość, niewydolność serca, obrzęk naczynioruchowy, omamy, parestezja, reakcja rzekomoanafilaktyczna, refluks żołądkowo-przełykowy, splątanie, suchość jamy ustnej, suchość oczu, tachykardia, tolterodyna, zaburzenie pamięci, zaburzenie rytmu serca, zakażenie dróg moczowych, zapalenie oskrzeli, zatrzymanie moczu, zawroty błędnikowe, zawroty głowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Sumilar Duo 10 mg + 10 mg
Sumilar Duo to preparat łączący ramipryl, inhibitor ACE, oraz amlodypinę, bloker kanałów wapniowych, co wiąże się z różnorodnym profilem działań niepożądanych. Ramipryl najczęściej powoduje hiperkaliemię, bóle i zawroty głowy, niedociśnienie tętnicze i ortostatyczne, suchy kaszel, zapalenia oskrzeli i zatok, dolegliwości żołądkowo-jelitowe oraz wysypki skórne. Ciężkie działania niepożądane obejmują agranulocytozę, pancytopenię, zawał mięśnia sercowego, obrzęk naczynioruchowy, ostre zapalenie trzustki, niewydolność wątroby i nerek oraz poważne reakcje skórne (zespół Stevensa-Johnsona, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka). Amlodypina wywołuje często senność, zawroty głowy, kołatanie serca, zaczerwienienie twarzy, obrzęki obwodowe i zmęczenie, a w rzadkich przypadkach leukopenię, małopłytkowość, migotanie przedsionków, częstoskurcz komorowy oraz podobne ciężkie reakcje skórne i zapalne. Częstość działań niepożądanych klasyfikowana jest od bardzo często (≥1/10) do bardzo rzadko (<1/10 000).
agranulocytoza, amlodypina, bloker kanałów wapniowych, hiperkaliemia, inhibitor ACE, kołatanie serca, leukopenia, małopłytkowość, migotanie przedsionków, niedociśnienie ortostatyczne, niedociśnienie tętnicze, niewydolność wątroby, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność nerek, ostre zapalenie trzustki, pancytopenia, ramipryl, rumień wielopostaciowy, senność, suchy kaszel, toksyczne martwicze oddzielanie naskórka, zaczerwienienie twarzy, zapalenie naczyń krwionośnych, zapalenie oskrzeli, zapalenie wątroby, zapalenie zatok, zawał mięśnia sercowego, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry - Leksykon leków
Działania niepożądane – Deslodyna 5 mg
Desloratadyna, stosowana w dawce 5 mg/dobę, wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa potwierdzony w licznych badaniach klinicznych, obejmujących m.in. alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa oraz przewlekłą pokrzywkę idiopatyczną. Działania niepożądane występowały u około 3% pacjentów częściej niż w grupie placebo, z najczęstszymi objawami takimi jak zmęczenie (1,2%), suchość w jamie ustnej (0,8%) oraz bóle głowy (0,6%). W populacji pediatrycznej (wiek 12-17 lat) ból głowy był najczęściej zgłaszanym działaniem niepożądanym (5,9% vs. 6,9% placebo). Rzadkie, ale istotne działania niepożądane obejmują wydłużenie odstępu QT, arytmię, bradykardię oraz zaburzenia zachowania, co wymaga szczególnej uwagi u pacjentów z predyspozycjami. Reakcje nadwrażliwości, takie jak anafilaksja czy obrzęk naczynioruchowy, choć bardzo rzadkie (<1/10 000), stanowią wskazanie do natychmiastowego odstawienia leku i interwencji medycznej.
alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, anafilaksja, arytmia, bezsenność, ból brzucha, bradykardia, desloratadyna, drgawki, duszność, działanie niepożądane, kołatanie serca, lek przeciwhistaminowy, nadwrażliwość na światło, niestrawność, obrzęk naczynioruchowy, omamy, pobudzenie psychoruchowe, pokrzywka, przewlekła pokrzywka idiopatyczna, reakcja nadwrażliwości, tachykardia, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie funkcji wątroby, zaburzenie sercowo-naczyniowe, zapalenie wątroby, zawroty głowy, żółtaczka, zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych, zwiększenie stężenia bilirubiny - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Escipram 5 mg
Escipram, zawierający escytalopram w formie szczawianu, jest selektywnym inhibitorem wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI) dostępnym w dawkach 5 mg, 10 mg, 15 mg oraz 20 mg w postaci tabletek powlekanych. Lek znajduje zastosowanie przede wszystkim w leczeniu epizodów ciężkiej depresji, zarówno pierwszego epizodu, jak i nawracających zaburzeń depresyjnych, charakteryzujących się objawami takimi jak obniżenie nastroju, anhedonia, zaburzenia snu, apetytu oraz funkcji poznawczych. Ponadto Escipram jest skuteczny w terapii szerokiego spektrum zaburzeń lękowych, w tym lęku napadowego z agorafobią lub bez, fobii społecznej, zaburzenia lękowego uogólnionego (GAD) oraz zaburzenia obsesyjno-kompulsyjnego (OCD). Tabletki o dawkach 10 mg, 15 mg i 20 mg posiadają linię podziału, co umożliwia precyzyjne dostosowanie dawki do indywidualnych potrzeb pacjenta.
agorafobia, anhedonia, duszność, epizod ciężkiej depresji, escytalopram, fobia społeczna, funkcja poznawcza, kołatanie serca, lęk napadowy z agorafobią, lek z grupy SSRI, monoterapia, napad paniki, napięcie mięśniowe, objaw odstawienny, psychoterapia, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, tabletka powlekana, terapia poznawczo-behawioralna, zaburzenie depresyjne nawracające, zaburzenie lękowe, zaburzenie lękowe uogólnione, zaburzenie obsesyjno-kompulsyjne, zaburzenie snu, zawrót głowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Celipres 200 200 mg
Celipres 200 zawiera 200 mg celiprololu chlorowodorku, beta-adrenolityk o specyficznym profilu działań niepożądanych, które są przeważnie łagodne i przemijające, nie wymagające przerwania terapii. Najczęściej obserwuje się bóle i zawroty głowy, senność, zmęczenie, kołatanie serca, bradykardię, spadek ciśnienia tętniczego oraz omdlenia. Rzadziej występują parestezje, reakcje alergiczne, zaburzenia przewodzenia przedsionkowo-komorowego, nasilenie niewydolności serca, skurcz oskrzeli (szczególnie u pacjentów z astmą), nudności, biegunka, wysypki skórne, kurcze mięśni, zmniejszenie libido i impotencja. Bardzo rzadko notuje się stany splątania, omamy, psychozy, nasilenie łuszczycy, zaburzenia widzenia, suchość oka, szum uszny oraz zwiększenie aktywności aminotransferaz. Beta-adrenolityki mogą maskować objawy hipoglikemii i tyreotoksykozy, co wymaga szczególnej uwagi klinicznej.
alergiczne zapalenie płuc, aminotransferaza, astma oskrzelowa, beta-adrenolityk, biegunka, blok przedsionkowo-komorowy, bradykardia, celiprolol, choroba Raynauda, chromanie przestankowe, cukrzyca utajona, depresja, hiperglikemia, hipoglikemia, impotencja, kołatanie serca, kurcz mięśni, łuszczyca, niewydolność serca, omdlenie, osłabienie mięśni, parestezja, plamica, pokrzywka, przeciwciało przeciwjądrowe, skurcz oskrzeli, stan splątania, szum uszny, tachykardia, toczeń, tyreotoksykoza, zaburzenie ortostatyczne, zaparcie, zeskórnienie spojówki, zespół suchego oka - Leksykon chorób i schorzeń
Defekt przegrody międzyprzedsionkowej – Epidemiologia
Defekt przegrody międzyprzedsionkowej (ASD) stanowi 10-15% wszystkich wrodzonych wad serca, z częstością występowania szacowaną na 1,6-1,65 na 1000 żywych urodzeń, co odpowiada około 5240 noworodkom rocznie w USA. ASD typu secundum, najczęstszy typ (70-75%), lokalizuje się w obszarze dołu owalnego i wykazuje predylekcję do występowania u kobiet (stosunek 2:1). Epidemiologia ASD wykazuje zróżnicowanie geograficzne i ekonomiczne, z wyższą częstością diagnoz w krajach rozwiniętych, co jest częściowo efektem lepszych metod diagnostycznych, zwłaszcza echokardiografii. Wczesne wykrycie ma kluczowe znaczenie, gdyż mniejsze defekty typu secundum mają wysoką szansę na spontaniczne zamknięcie (4-96%), szczególnie jeśli diagnoza następuje we wczesnym dzieciństwie. Czynniki ryzyka obejmują zaawansowany wiek matki, mutacje genetyczne (NKX2.5, GATA4, TBX5), zespoły genetyczne (Downa, Noonana) oraz ekspozycję prenatalną na alkohol (OR=1,9; CI95=1,1-3,4) i kannabinoidy.
arytmia przedsionkowa, ASD typu secundum, blok przedsionkowo-komorowy, defekt przegrody międzyprzedsionkowej, duszność wysiłkowa, dysfunkcja węzła zatokowego, echokardiografia, kołatanie serca, migotanie przedsionków, mutacja genetyczna, nadciśnienie płucne, nadciśnienie tętnicze, niewydolność prawej komory, niewydolność serca, ostium primum, przeciek lewo-prawy, przetrwały otwór owalny, sinus venosus, tachyarytmia przedsionkowa, trzepotanie przedsionków, wcześniactwo, wrodzona wada serca, zespół Downa, zespół Noonana - Leksykon leków
Przedawkowanie – Polhumin MIX-4 100 j.m./ml
Przedawkowanie insuliny Polhumin Mix-4 (100 j.m./ml, zawiesina do wstrzykiwań), zawierającej dwufazową insulinę ludzką (4 części insuliny rozpuszczalnej i 6 części insuliny izofanowej), prowadzi do hipoglikemii o różnym nasileniu. Objawy hipoglikemii dzielimy na lekką i umiarkowaną (drżenie rąk, potliwość, kołatanie serca, niepokój, uczucie głodu, bladość, zaburzenia koncentracji przy zachowanej przytomności) oraz ciężką (utrata przytomności, zaburzenia świadomości, drgawki, niemożność przyjęcia węglowodanów doustnie). W przypadku lekkiej i umiarkowanej hipoglikemii zaleca się natychmiastowe podanie 15-20 g węglowodanów prostych, np. 2-5 kostek cukru rozpuszczonych w wodzie lub szklanki napoju zawierającego minimum 15 g węglowodanów.
dożylne podanie glukozy, drgawki, drżenie rąk, epizod hipoglikemiczny, glukagon, glukoza we krwi, hipoglikemia, hipoglikemia ciężka, hipoglikemia lekka i umiarkowana, insulina izofanowa, insulina ludzka dwufazowa, insulina o przedłużonym działaniu, insulina rozpuszczalna, kołatanie serca, poziom glikemii, rekombinacja DNA, utrata przytomności, węglowodany proste, wzmożona potliwość, zaburzenia świadomości - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Citronil 10 mg
Citronil, zawierający 10 mg cytalopramu bromowodorku, jest selektywnym inhibitorem wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI) stosowanym przede wszystkim w leczeniu epizodów ciężkiej depresji, lęku napadowego z agorafobią lub bez niej oraz w profilaktyce nawrotów depresji. Lek jest wskazany u pacjentów z ciężkimi objawami depresyjnymi, które znacząco upośledzają funkcjonowanie, a także u osób doświadczających nawracających ataków paniki z towarzyszącymi objawami somatycznymi. Kontynuacja terapii cytalopramem po uzyskaniu remisji ma na celu zmniejszenie ryzyka nawrotu epizodów depresyjnych, szczególnie u pacjentów z historią nawracających epizodów. Decyzja o zastosowaniu leku powinna opierać się na dokładnej diagnozie klinicznej oraz ocenie stosunku korzyści do ryzyka, uwzględniając wcześniejsze reakcje na leczenie SSRI oraz obecność czynników ryzyka sercowo-naczyniowego.
agorafobia, anhedonia, atak paniki, cytalopram bromowodorek, derealizacja, duszność, epizod ciężkiej depresji, hiponatremia, kołatanie serca, lęk napadowy, lęk napadowy z agorafobią, myśl samobójcza, nawracający atak paniki, remisja objawów, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, tabletka powlekana, zaburzenie depresyjne, zaburzenie psychiczne, zaburzenie snu, zawrót głowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Melatonina Biofarm 5 mg
Melatonina Biofarm w dawkach 2 mg, 3 mg oraz 5 mg wykazuje relatywnie korzystny profil bezpieczeństwa, z działaniami niepożądanymi występującymi głównie z częstością niezbyt częstą (≥ 1/1000 do <1/100). Najczęściej zgłaszane objawy obejmują zaburzenia ze strony układu nerwowego (bóle głowy, migreny, letarg, zawroty głowy, senność), układu sercowo-naczyniowego (dławica piersiowa, kołatanie serca, tachykardia, nadciśnienie tętnicze) oraz zaburzenia psychiczne (drażliwość, nerwowość, niepokój, bezsenność, nietypowe sny, koszmary senne, lęk). Rzadziej obserwuje się leukopenię i małopłytkowość, co wymaga monitorowania morfologii krwi, zwłaszcza u pacjentów z chorobami hematologicznymi lub stosujących leki mielosupresyjne. Ponadto, mogą wystąpić zaburzenia metaboliczne, takie jak hipertriglicerydemia, hipokalcemia, hiponatremia oraz hiperbilirubinemia, wskazujące na konieczność kontroli parametrów biochemicznych i funkcji wątroby.
astenia, białkomocz, ból neuralgiczny, cukromocz, dławica piersiowa, dyspepsja, działanie niepożądane, enzym wątrobowy, ginekomastia, hiperbilirubinemia, hipertriglicerydemia, hipokalcemia, hiponatremia, kołatanie serca, letarg, leukopenia, małopłytkowość, melatonina, migrena, mlekotok, morfologia krwi, nadciśnienie tętnicze, owrzodzenie jamy ustnej, parametr biochemiczny krwi, pobudzenie psychoruchowe, półpasiec, priapizm, reakcja nadwrażliwości, tachykardia, zapalenie gruczołu krokowego - Leksykon leków
Działania niepożądane – Tramal 50 mg
Tramadol chlorowodorek w dawce 50 mg, zawarty w kapsułkach Tramal, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, które należy uwzględnić podczas terapii. Najczęściej (>10%) zgłaszane są nudności oraz zawroty głowy, a bardzo często (>1/10) obserwuje się również bóle głowy i senność. Rzadziej (≥1/10 000 do <1/1 000) mogą wystąpić poważniejsze objawy neurologiczne, takie jak drgawki typu padaczkowego, zaburzenia mowy, parestezje, drżenia, mimowolne kurcze mięśni, zaburzenia koordynacji i omdlenia, zwłaszcza przy dużych dawkach lub jednoczesnym stosowaniu leków obniżających próg drgawkowy. Istnieje także ryzyko zespołu serotoninowego o nieznanej częstości. W zakresie układu pokarmowego często występują zaparcia, suchość błony śluzowej jamy ustnej i wymioty, a niezbyt często odruchy wymiotne, uczucie ucisku w żołądku, wzdęcia i biegunka. Działania niepożądane obejmują także zaburzenia psychiczne, takie jak omamy, splątanie, majaczenie, niepokój i koszmary senne, a także ryzyko uzależnienia i objawów odstawiennych typowych dla opioidów.
anafilaksja, astma oskrzelowa, bezsenność, biegunka, ból głowy, bradykardia, czkawka, depersonalizacja, depresja oddechowa, derealizacja, drgawki padaczkowe, drżenie, duszność, dysforia, dyzuria, hiperkinezja, hipoglikemia, hipotonia ortostatyczna, kołatanie serca, koszmary senne, majaczenie, mimowolne kurcze mięśni, mioza, mydriaza, nadciśnienie tętnicze, nadmierna potliwość, napad paniki, nieostre widzenie, nudności, nudności i zawroty głowy, obrzęk naczynioruchowy, odruch wymiotny, omamy, omdlenie, osłabienie mięśni, paranoja, parestezje, podwyższone enzymy wątrobowe, pokrzywka, reakcja alergiczna, senność, skurcz oskrzeli, stan splątania, suchość jamy ustnej, świąd, szumy uszne, tachykardia, tramadolu chlorowodorek, uzależnienie, wymioty, wysypka, zaburzenia apetytu, zaburzenia koordynacji, zaburzenia nastroju, zaburzenia snu, zaparcie, zapaść sercowo-naczyniowa, zatrzymanie moczu, zawroty głowy, zespół odstawienny, zespół serotoninowy, zmęczenie - Leksykon substancji czynnych
Lanzoprazol – Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
Lanzoprazol, stosowany w preparatach takich jak Lanzul, Lanzul S, Renazol i Zalanzo, może wywoływać działania niepożądane wpływające na funkcje psychomotoryczne, istotne z punktu widzenia prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn. Do najczęstszych objawów należą zaburzenia układu nerwowego (bóle głowy, zawroty głowy, senność, ospałość, parestezje, drżenie, niepokój ruchowy), zaburzenia widzenia oraz równowagi, które mogą upośledzać koordynację i percepcję. Dodatkowo obserwuje się zmęczenie, zaburzenia psychiczne (w tym omamy wzrokowe) oraz objawy kardiologiczne (kołatanie serca, ból w klatce piersiowej), które pośrednio obniżają zdolność koncentracji i reakcji. W związku z tym pacjentom zaleca się powstrzymanie od prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn w przypadku wystąpienia wymienionych objawów oraz zachowanie szczególnej ostrożności zwłaszcza w początkowym okresie terapii.
benzodiazepina, ból głowy, ból w klatce piersiowej, działanie niepożądane, funkcja motoryczna, funkcja poznawcza, funkcja psychomotoryczna, interakcja lekowa, kołatanie serca, lanzoprazol, lek przeciwhistaminowy, niepokój ruchowy, objaw neurologiczny, omam wzrokowy, ośrodkowy układ nerwowy, parestezja, substancja czynna, zaburzenie kardiologiczne, zaburzenie psychiczne, zaburzenie równowagi, zaburzenie układu nerwowego, zaburzenie widzenia, zawrót głowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Fevarin 100 mg
Maleinian fluwoksaminy, substancja czynna leku Fevarin (tabletki powlekane 100 mg), wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych o różnej częstości i nasileniu, które mogą wynikać zarówno z farmakologicznego działania leku, jak i indywidualnej reakcji pacjenta. Do często występujących działań należą zaburzenia ze strony układu nerwowego (pobudzenie psychoruchowe, nerwowość, lęk, bezsenność, senność, drżenie, ból i zawroty głowy), przewodu pokarmowego (ból brzucha, zaparcia, biegunka, nudności, wymioty, suchość w ustach) oraz ogólne objawy takie jak astenia i złe samopoczucie. Rzadziej obserwuje się zaburzenia psychiczne (mania), pozapiramidowe, drgawki, reakcje skórne (w tym zespół Stevensa-Johnsona), zaburzenia miesiączkowania, mlekotok, a także poważne objawy jak zespół serotoninowy czy myśli samobójcze. Warto zwrócić uwagę na ryzyko hiponatremii, hiperprolaktynemii, zaburzeń hormonalnych oraz zaburzeń czynności wątroby, które mogą wystąpić z częstością nieznaną.
akatyzja, anoreksja, anorgazmia, ataksja, częstomocz, dezorientacja, drgawka, Fevarin, hiperprolaktynemia, hiponatremia, jaskra, kołatanie serca, krwotok poporodowy, maleinian fluwoksaminy, mania, mlekotok, myśl samobójcza, nadwrażliwość na światło, niedociśnienie ortostatyczne, nieprawidłowe wydzielanie hormonu antydiuretycznego, nietrzymanie moczu, nokturia, objaw krwotoczny, obrzęk naczynioruchowy, omam, parestezja, rozszerzenie źrenicy, rumień wielopostaciowy, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, tachykardia, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie miesiączkowania, zaburzenie pozapiramidowe, zaburzenie smaku, zachowanie samobójcze, zatrzymanie moczu, zespół odstawienia, zespół serotoninowy, zespół Stevensa-Johnsona, złośliwy zespół neuroleptyczny - Leksykon chorób i schorzeń
Zespół wolffa-parkinsona-white’a (wpw) – Objawy
Zespół Wolffa-Parkinsona-White’a (WPW) to wrodzona arytmia charakteryzująca się obecnością dodatkowej drogi przewodzenia między przedsionkami a komorami, co prowadzi do zaburzeń rytmu serca, w tym częstoskurczu nadkomorowego (SVT) o częstości 160-240 uderzeń/min. Typowe cechy EKG to skrócony odstęp PR, poszerzony zespół QRS z falą delta oraz wtórne zmiany repolaryzacji. Objawy są zróżnicowane – od bezobjawowych po zagrażające życiu tachyarytmie, w tym migotanie przedsionków (20-30% pacjentów) i trzepotanie przedsionków (5%), które mogą prowadzić do ekstremalnie szybkiego rytmu komór (>250-300 uderzeń/min) i nagłej śmierci sercowej. Ryzyko SCD wynosi około 0,1-0,6% rocznie u pacjentów z objawami i 0,02% u bezobjawowych. Czynniki ryzyka obejmują krótką refrakcję dodatkowej drogi (<250 ms), wielokrotne drogi przewodzenia, młody wiek oraz współistnienie migotania przedsionków. U dzieci objawy mogą obejmować sinicę, drażliwość i przyspieszone oddychanie, a u dorosłych – kołatanie, zawroty głowy, omdlenia i duszność.
ablacja cewnikowa, ablacja przezskórna, anomalia Ebsteina, arytmia komorowa, częstoskurcz nadkomorowy, droga dodatkowa przewodzenia, duszność, fala delta, hipotensja, kardiomiopatia przerostowa, kardiowersja, kołatanie serca, lek przeciwarytmiczny, migotanie komór, migotanie przedsionków, nagła śmierć sercowa, niestabilność hemodynamiczna, niewydolność serca, odstęp PR, okres refrakcji, omdlenie, rytm serca, sinica, tachyarytmia, trzepotanie przedsionków, węzeł przedsionkowo-komorowy, wypadanie zastawki mitralnej, zaburzenia rytmu serca, zatrzymanie krążenia, zespół QRS, zespół Wolffa-Parkinsona-White’a - Leksykon leków
Działania niepożądane – Fluticomb (25 mcg + 125 mcg)/dawkę odmierzoną
Fluticomb to lek złożony zawierający salmeterol (w formie salmeterolu ksynafonianu) oraz flutykazon propionian, którego profil działań niepożądanych obejmuje efekty charakterystyczne dla obu składników, bez dodatkowych interakcji toksycznych. Najczęściej obserwowane działania niepożądane to bóle głowy (≥10%), zapalenie części nosowej gardła (≥10%), kandydoza jamy ustnej i gardła, zapalenie płuc i oskrzeli (≥1% do <10%). Często występują również objawy endokrynologiczne, takie jak zespół Cushinga, zahamowanie czynności kory nadnerczy oraz spowolnienie wzrostu u dzieci i młodzieży. Inne działania niepożądane o częstości od 0,1% do 1% obejmują hipokaliemię, hiperglikemię, drżenia, kołatanie serca, tachykardię, a także reakcje alergiczne, w tym obrzęk naczynioruchowy i wstrząs anafilaktyczny. Charakterystyczne dla β₂-mimetyków objawy, takie jak drżenia i kołatanie serca, mają zwykle charakter przemijający i łagodnieją przy kontynuacji terapii.
beta2-mimetyk, bezgłos, ból głowy, ból mięśni, ból stawu, choroba niedokrwienna serca, chrypka, cushingoidalne rysy twarzy, częstoskurcz nadkomorowy, drżenie, flutykazon, hiperglikemia, hipokaliemia, jaskra, kandydoza jamy ustnej, kandydoza przełyku, kołatanie serca, lek przeciwgrzybiczy, migotanie przedsionków, nadpobudliwość psychoruchowa, nieostre widzenie, obrzęk naczynioruchowy, paradoksalny skurcz oskrzeli, pleśniawki, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, salmeterol, siniaczenie, skurcz dodatkowy, skurcz mięśni, skurcz oskrzeli, tachykardia, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenie rytmu serca, zaćma, zahamowanie czynności kory nadnerczy, zapalenie nosogardła, zapalenie oskrzeli, zapalenie płuc, zapalenie zatok, zespół Cushinga, złamanie pourazowe, zmniejszenie gęstości mineralnej kości - Leksykon leków
Działania niepożądane – Aminomel 10 E –
Produkt leczniczy Aminomel w postaciach 10E i 12,5E, zawierający aminokwasy i elektrolity, wiąże się z szeregiem działań niepożądanych o nieznanej częstości występowania, które wymagają szczegółowego monitorowania klinicznego. Wśród nich wyróżnia się reakcje immunologiczne, takie jak reakcje anafilaktyczne (objawy: sinica, wstrząs, świst krtaniowy, uogólniony obrzęk), rzekomoanafilaktyczne oraz nadwrażliwości manifestujące się m.in. pokrzywką, tachykardią, dusznością i gorączką. Zaburzenia metaboliczne obejmują hiperkaliemię, natomiast w zakresie układu oddechowego obserwuje się różnorodne zaburzenia oddychania. Szczególnie istotne są działania niepożądane dotyczące wątroby i dróg żółciowych, takie jak hiperamonemia, niewydolność, marskość, zwłóknienie, cholestaza, stłuszczenie, zapalenie i kamica pęcherzyka żółciowego. Dodatkowo odnotowano azotemię wskazującą na zaburzenia funkcji nerek oraz liczne reakcje miejscowe w miejscu podania infuzji, w tym zator, zapalenie żyły, ból, rumień, obrzęk i stwardnienie.
azotemia, badanie biochemiczne, cholestaza, duszność, encefalopatia, hiperamonemia, hiperbilirubinemia, hiperkaliemia, hiperwentylacja, kamica pęcherzyka żółciowego, kołatanie serca, marskość wątroby, nadciśnienie, niedociśnienie, niedotlenienie, niewydolność wątroby, obrzęk uogólniony, parestezja, podwyższone enzymy wątrobowe, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, reakcja rzekomoanafilaktyczna, sinica, stłuszczenie wątroby, świst krtaniowy, świszczący oddech, tachykardia, wstrząs, zaburzenie oddychania, zapalenie pęcherzyka żółciowego, zapalenie żyły, zator, zwłóknienie wątroby - Leksykon leków
Działania niepożądane – Quetiapine Aurovitas 25 mg
Kwetiapina charakteryzuje się szerokim spektrum działań niepożądanych, które obejmują układy krwiotwórczy, endokrynny, metaboliczny, nerwowy, sercowo-naczyniowy oraz skórę. Do bardzo często obserwowanych należą: zmniejszenie stężenia hemoglobiny, zwiększenie stężenia triglicerydów w surowicy, senność, zawroty głowy, ból głowy, suchość błony śluzowej jamy ustnej oraz objawy pozapiramidowe. W zakresie hematologicznym występują leukopenia, neutropenia, trombocytopenia, a w rzadkich przypadkach agranulocytoza, wymagająca natychmiastowego przerwania terapii. Endokrynologicznie kwetiapina może indukować hiperprolaktynemię oraz zaburzenia funkcji tarczycy (obniżenie T4 i T3, wzrost TSH). Metabolicznie obserwuje się przyrost masy ciała, hiperlipidemię (wzrost triglicerydów i LDL, spadek HDL), hiponatremię oraz ryzyko rozwoju cukrzycy, co wymaga ścisłego monitorowania, zwłaszcza u pacjentów z czynnikami ryzyka chorób sercowo-naczyniowych.
agranulocytoza, aminotransferaza alaninowa, bradykardia, cholesterol całkowity, cholesterol HDL, cholesterol LDL, duszność, dyskinezy późne, dyzartria, gamma-glutamylotransferaza, hemoglobina, hiperprolaktynemia, hiponatremia, hormon tyreotropowy, kołatanie serca, koszmary senne, kwetiapina, leukopenia, mlekotok, myśli samobójcze, neutropenia, niedokrwistość, niewyraźne widzenie, objawy pozapiramidowe, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk obwodowy, obrzęk piersi, ostra uogólniona osutka krostkowa, priapizm, profil lipidowy, reakcja polekowa z eozynofilią, rumień wielopostaciowy, stan splątania, suchość błony śluzowej jamy ustnej, tachykardia, toksyczno-rozpływna martwica naskórka, triglicerydy, trijodotyronina, trombocytopenia, tyroksyna, wydłużenie odstępu QT, zaburzenia funkcji tarczycy, zaburzenia miesiączkowania, zaparcia, zawroty głowy, zespół niespokojnych nóg, zespół odstawienia, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon chorób i schorzeń
Nadciśnienie płucne – Objawy
Nadciśnienie płucne charakteryzuje się podwyższonym ciśnieniem w tętnicach płucnych, wynikającym z patologicznych zmian naczyniowych, które zwiększają opór przepływu krwi i obciążenie prawej komory serca. Początkowo objawy są niespecyficzne i obejmują duszność wysiłkową, zmęczenie oraz zawroty głowy, co często prowadzi do opóźnienia diagnozy nawet o kilka lat. W miarę progresji choroby pojawiają się objawy takie jak duszność w spoczynku, ból w klatce piersiowej, sinica, obrzęki, omdlenia oraz objawy niewydolności prawej komory serca, w tym wodobrzusze i poszerzenie żył szyjnych. Klasyfikacja WHO/NYHA dzieli nadciśnienie płucne na cztery klasy zaawansowania, od braku objawów (klasa I) do objawów w spoczynku i całkowitej utraty zdolności do aktywności fizycznej (klasa IV). Mediana przeżycia w idiopatycznym nadciśnieniu tętniczym płucnym bez leczenia wynosi około 2,8 roku, jednak nowoczesne terapie poprawiają przeżywalność do 86% po roku, 69% po 3 latach i 61% po 5 latach.
biomarker, ból klatki piersiowej, CTEPH, dezorientacja, duszność wysiłkowa, epoprostenol, hemodynamika, idiopatyczne nadciśnienie płucne, klasyfikacja WHO, kołatanie serca, nadciśnienie płucne, niewydolność prawokomorowa, niewydolność prawokomorowa serca, NT-proBNP, obrzęk, omdlenie, POChP, poszerzenie żył szyjnych, powiększenie wątroby, przeszczep płuc, sinica, świszczący oddech, test 6-minutowego marszu, tętnica płucna, wazodilatator, wodobrzusze - Leksykon leków
Działania niepożądane – Salbutamol WZF 2 mg
Salbutamol WZF, jako agonista receptorów β-adrenergicznych, wywołuje działania niepożądane głównie związane z jego farmakologiczną aktywnością. Najczęściej obserwuje się drżenie mięśni (≥1/10 pacjentów), a także ból głowy, tachykardię, kołatanie serca oraz kurcze mięśni (≥1/100 do <1/10 pacjentów). Rzadziej występują hipokaliemia (≥1/10 000 do <1/1000 pacjentów), rozszerzenie obwodowych naczyń krwionośnych oraz bardzo rzadko reakcje nadwrażliwości, takie jak obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka, skurcz oskrzeli, niedociśnienie tętnicze i zapaść (<1/10 000 pacjentów). Hipokaliemia może być potencjalnie ciężka i wymaga szczególnej uwagi, zwłaszcza u pacjentów z chorobami serca lub stosujących leki powodujące utratę potasu. Monitorowanie parametrów hemodynamicznych, w tym ciśnienia tętniczego i częstości akcji serca, jest kluczowe dla minimalizacji ryzyka działań niepożądanych.
ból głowy, choroba niedokrwienna serca, ciśnienie rozkurczowe, ciśnienie tętnicze, częstość akcji serca, drżenie, hiperglikemia, hipokaliemia, kołatanie serca, kurcz mięśni, migotanie przedsionków, nadkomorowe zaburzenie rytmu, nadpobudliwość, niedociśnienie tętnicze, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk płuc, pokrzywka, reakcja nadwrażliwości, receptor β-adrenergiczny, rozszerzenie naczyń obwodowych, skurcz dodatkowy serca, skurcz oskrzeli, sztywność mięśni, tachykardia, zaburzenie elektrokardiograficzne, zaburzenie elektrolitowe, zaburzenie rytmu serca - Leksykon leków
Działania niepożądane – Lercanidipine Medreg 10 mg
Lerkanidypina, stosowana w dawkach 10-20 mg raz na dobę, wykazuje profil bezpieczeństwa potwierdzony w badaniach klinicznych z udziałem 1200 pacjentów leczonych aktywnie oraz 603 pacjentów w grupie placebo, a także w długoterminowych badaniach obejmujących 3676 chorych z nadciśnieniem tętniczym. Najczęściej obserwowanymi działaniami niepożądanymi są obrzęk obwodowy (częstość do 2% w badaniach długoterminowych), ból głowy, zaczerwienienie twarzy, tachykardia i kołatanie serca. Lerkanidypina nie wpływa niekorzystnie na stężenia glukozy i lipidów, co jest istotne u pacjentów z zaburzeniami metabolicznymi. Należy jednak zachować ostrożność u pacjentów z istniejącą dławicą piersiową, gdyż lek może rzadko nasilać objawy dławicowe, a w bardzo rzadkich przypadkach odnotowano zawał mięśnia sercowego.
aminotransferaza, biegunka, ból brzucha, ból głowy, ból mięśni, ból w klatce piersiowej, częstomocz, dihydropirydyna, dławica piersiowa, kołatanie serca, lerkanidypina, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość, niedociśnienie, niestrawność, nudności, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk obwodowy, omdlenie, pokrzywka, przerost dziąseł, senność, świąd, tachykardia, wielomocz, wymioty, wysypka, zaczerwienienie twarzy, zawał mięśnia sercowego, zawroty głowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Duexon (25 mcg + 125 mcg)/dawkę odmierzoną
Duexon to lek będący kombinacją salmeterolu (25 μg) i flutykazonu propionianu dostępny w dawkach 25 μg + 50 μg, 25 μg + 125 μg oraz 25 μg + 250 μg na dawkę odmierzoną. Profil działań niepożądanych obejmuje typowe reakcje dla obu składników, bez synergistycznego nasilenia. Najczęstsze działania niepożądane to kandydoza jamy ustnej i gardła oraz zapalenia dolnych dróg oddechowych (częstość: często ≥1/100 do <1/10). Rzadziej obserwuje się kandydozę przełyku, reakcje nadwrażliwości (obrzęk naczynioruchowy, skurcz oskrzeli, reakcje anafilaktyczne), zaburzenia endokrynologiczne (zespół Cushinga, zahamowanie czynności kory nadnerczy), a także objawy ze strony układu nerwowego i sercowo-naczyniowego (ból głowy, drżenia, kołatanie serca, tachykardia). Paradoksalny skurcz oskrzeli, choć rzadki, wymaga natychmiastowego odstawienia leku i zastosowania szybkodziałających leków rozszerzających oskrzela.
beta2-mimetyk, bezsenność, ból głowy, demineralizacja kości, drżenie, duszność, dysfonia, działanie ogólnoustrojowe, flutykazon propionian, higiena jamy ustnej, hiperglikemia, kandydoza jamy ustnej, kandydoza przełyku, kołatanie serca, lek przeciwgrzybiczny, nadpobudliwość psychoruchowa, niewydolność kory nadnerczy, obrzęk naczynioruchowy, paradoksalny skurcz oskrzeli, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, rysy cushingoidalne, salmeterol ksynafonowy, skurcz mięśni, skurcz oskrzeli, tachykardia, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenie psychiczne, zaćma, zapalenie oskrzeli, zapalenie płuc, zespół Cushinga - Leksykon substancji czynnych
Dopamina – Działania niepożądane
Dopamina w postaci chlorowodorku (1% – 10 mg/ml oraz 4% – 40 mg/ml) wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, głównie ze strony układu sercowo-naczyniowego, nerwowego, oddechowego oraz przewodu pokarmowego. Najczęstsze objawy to skurcze dodatkowe pozazatokowe, tachykardia, bóle dławicowe, kołatanie serca, obniżenie ciśnienia tętniczego, zwężenie naczyń, bóle głowy, duszność, nudności i wymioty. Rzadziej obserwuje się zaburzenia przewodzenia komorowego, bradykardię, rozszerzenie zespołu QRS, rozszerzenie źrenic oraz jeżenie włosów. Szczególnie niebezpieczne są komorowe zaburzenia rytmu serca, które mogą prowadzić do nagłego zatrzymania krążenia, oraz zgorzel u pacjentów z chorobą naczyniową. Wynaczynienie dopaminy może powodować martwicę tkanek, wymagającą natychmiastowego podania fentolaminy (5-10 mg w 10-15 ml 0,9% NaCl).
azotemia, ból dławicowy, bradykardia, chlorowodorek dopaminy, choroba wieńcowa, fentolamina, hipoperfuzja narządów, jeżenie włosów, kołatanie serca, martwica tkanek, niedokrwienie mięśnia sercowego, niewydolność lewokomorowa, niewydolność nerek, obrzęk płuc, reakcja alergiczna, rozszerzenie źrenic, roztwór soli fizjologicznej, skurcz oskrzeli, skurcz pozazatokowy, tachykardia, wynaczynienie, zaburzenie elektrolitowe, zaburzenie przewodzenia komorowego, zaburzenie przewodzenia śródkomorowego, zaburzenie rytmu komorowego, zaburzenie rytmu serca, zatrzymanie krążenia, zespół QRS, zwężenie naczyń - Leksykon leków
Działania niepożądane – Contril 60 mg/10 ml
Lek Contril, zawierający 60 mg lewodropropizyny w 10 ml syropu, charakteryzuje się bardzo korzystnym profilem bezpieczeństwa, z częstością działań niepożądanych poniżej 1 na 500 000 przypadków. Działania niepożądane występują bardzo rzadko (<1/10 000) i dotyczą różnych układów fizjologicznych, takich jak skóra (pokrzywka, rumień, świąd), przewód pokarmowy (nudności, wymioty, zapalenie języka), układ nerwowy (zawroty głowy, drżenia), serce (kołatanie, tachykardia), czy układ oddechowy (duszność, obrzęk błony śluzowej). Większość objawów ustępuje po przerwaniu terapii, a poważne powikłania, takie jak pojedynczy przypadek epidermolizy ze skutkiem śmiertelnym, śpiączka hipoglikemiczna czy zaburzenia rytmu serca, występują sporadycznie i najczęściej dotyczą pacjentów w podeszłym wieku lub stosujących jednocześnie inne leki.
aftowe zapalenie jamy ustnej, anafilaksja, cholestatyczne zapalenie wątroby, Contril, depersonalizacja, drażliwość, drgawki kloniczno-toniczne, duszność, epidermoliza, hipoglikemia, kołatanie serca, lek hipoglikemizujący, lewodropropizyna, napad petit mal, obniżenie ciśnienia tętniczego, obniżenie napięcia mięśni, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk powiek, osutka, pokrzywka, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, rozszerzenie źrenic, rumień, śpiączka hipoglikemiczna, świąd, tachykardia, zaburzenie rytmu serca, zapalenie języka