kołatanie serca
Kołatanie serca (palpitacje) to subiektywne odczucie nieprawidłowej pracy serca, charakteryzujące się świadomością jego bicia. Pacjenci opisują je jako uczucie przyspieszonego, silnego, nieregularnego lub „wypadającego” uderzenia serca. Jest to jeden z najczęstszych objawów kardiologicznych, z którym pacjenci zgłaszają się do lekarza.
Przyczyny kołatania serca mogą być zarówno kardiologiczne, jak i pozasercowe. Wśród przyczyn kardiologicznych wyróżnia się zaburzenia rytmu serca (tachykardie nadkomorowe, migotanie przedsionków, dodatkowe pobudzenia przedsionkowe lub komorowe), chorobę wieńcową, wady zastawkowe, niewydolność serca czy kardiomiopatie. Do przyczyn pozasercowych należą: stres, lęk, gorączka, niedokrwistość, nadczynność tarczycy, hipoglikemia, stosowanie niektórych leków czy substancji psychoaktywnych, w tym kofeiny, nikotyny i alkoholu.
Diagnostyka kołatania serca opiera się na dokładnym wywiadzie lekarskim, badaniu fizykalnym oraz badaniach dodatkowych, takich jak EKG spoczynkowe, 24-godzinne monitorowanie EKG metodą Holtera, badanie echokardiograficzne i próba wysiłkowa. W przypadku trudnych do uchwycenia epizodów pomocne mogą być rejestratory zdarzeń lub wszczepiane rejestratory arytmii.
Leczenie kołatania serca zależy od jego przyczyny. Może obejmować modyfikację stylu życia (ograniczenie kofeiny, alkoholu, zaprzestanie palenia), techniki relaksacyjne przy przyczynach związanych ze stresem, leczenie farmakologiczne (leki przeciwarytmiczne, beta-blokery) lub interwencje zabiegowe (ablacja) w przypadku określonych zaburzeń rytmu serca. Ważne jest, aby pacjenci z nawracającymi lub nasilającymi się epizodami kołatania serca, szczególnie gdy towarzyszą im inne objawy, jak ból w klatce piersiowej, duszność czy omdlenia, byli poddani szczegółowej ocenie kardiologicznej.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przedawkowanie – Prenessa 8 mg
Przedawkowanie peryndoprylu, inhibitora konwertazy angiotensyny (ACE) zawartego w leku Prenessa 8 mg, stanowi poważne zagrożenie dla pacjenta, manifestujące się m.in. ciężkim niedociśnieniem tętniczym, wstrząsem krążeniowym, zaburzeniami elektrolitowymi (szczególnie hiperkaliemią), niewydolnością nerek oraz zaburzeniami rytmu serca. Objawy te wynikają z nadmiernej blokady układu renina-angiotensyna-aldosteron, prowadzącej do hipoperfuzji narządów i zaburzeń metabolicznych. Występują także tachykardia (>100/min), bradykardia (<60/min), hiperwentylacja, zawroty głowy, niepokój oraz suchy kaszel spowodowany wzrostem stężenia bradykininy w drogach oddechowych.
angiotensyna II, bradykardia, dializoterapia, elektrostymulacja serca, hemodializa, hiperkaliemia, hiperwentylacja, hipowolemia, inhibitor konwertazy angiotensyny, katecholamina, kołatanie serca, kreatynina, niedociśnienie tętnicze, niewydolność nerek, niewydolność wielonarządowa, ośrodkowy układ nerwowy, peryndopryl, roztwór chlorku sodu, stężenie elektrolitów, tachykardia, układ renina-angiotensyna-aldosteron, wstrząs krążeniowy, zaburzenie elektrolitowe, zaburzenie rytmu serca, zapaść krążeniowa, zawrót głowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Symkinet MR 30 mg
Stosowanie metylofenidatu chlorowodorku w postaci kapsułek o zmodyfikowanym uwalnianiu Symkinet MR wiąże się z szerokim spektrum działań niepożądanych, obserwowanych zarówno w badaniach klinicznych, jak i w praktyce po wprowadzeniu leku do obrotu. Najczęściej występujące działania niepożądane to zmniejszenie łaknienia (bardzo często ≥1/10), bezsenność i nerwowość (bardzo często ≥1/10), ból głowy (bardzo często ≥1/10), a także zaburzenia psychiczne takie jak labilność emocjonalna, agresja, pobudzenie i lęk (często ≥1/100 do <1/10). Rzadziej obserwuje się poważne zaburzenia psychotyczne, próby samobójcze, zaburzenia rytmu serca, nadciśnienie tętnicze, drgawki, złośliwy zespół neuroleptyczny oraz zaburzenia czynności wątroby, w tym śpiączkę wątrobową. Profil działań niepożądanych różni się w zależności od grupy wiekowej, co wymaga indywidualnej oceny ryzyka u dzieci, młodzieży i dorosłych.
akatyzja, bezsenność, bradykardia, dezorientacja, drgawka, dyspepsja, ginekomastia, jadłowstręt, kapsułka o zmodyfikowanym uwalnianiu, kołatanie serca, krwiomocz, mania, metylofenidat chlorowodorek, migrena, nadciśnienie tętnicze, nagła śmierć sercowa, niedokrwistość, niepokój ruchowy, nietrzymanie moczu, niewyraźne widzenie, objaw Raynauda, obrzęk naczynioruchowy, obwodowe marznięcie, pancytopenia, plamica małopłytkowa, podwójne widzenie, priapizm, reakcja anafilaktyczna, ruch choreoatetotyczny, skurcz dodatkowy komór, śpiączka wątrobowa, stała wysypka polekowa, suchość jamy ustnej, szczękościsk, tachykardia, urojenie, zaburzenie erekcji, zaburzenie neurologiczne, zaburzenie psychiczne, zaburzenie psychotyczne, zaburzenie rytmu serca, zaburzenie sercowo-naczyniowe, zaburzenie wątroby, zapalenie jamy nosowej i gardła, zapalenie tętnic mózgowych, zapalenie żołądka i jelit, złośliwy zespół neuroleptyczny, złuszczające zapalenie skóry, zwiększona aktywność enzymów wątrobowych - Leksykon leków
Działania niepożądane – Asaris (500 mcg + 50 mcg)/dawkę inh.
Asaris to preparat złożony zawierający flutykazon propionian (kortykosteroid) oraz salmeterol (długo działający β2-mimetyk) w dawkach inhalacyjnych 100 μg + 50 μg, 250 μg + 50 μg oraz 500 μg + 50 μg. Profil działań niepożądanych obejmuje efekty charakterystyczne dla obu składników, bez synergistycznego nasilenia działań niepożądanych. Najczęstsze działania niepożądane to bóle głowy (≥1/10), zapalenie części nosowej gardła (≥1/10), kandydoza jamy ustnej i gardła (≥1/100), zapalenie płuc u pacjentów z POChP (≥1/100), drżenia mięśni (≥1/100), kołatanie serca (≥1/100) oraz podrażnienie gardła i chrypka (≥1/100). Rzadziej obserwuje się zespół Cushinga, zahamowanie czynności kory nadnerczy, hipokaliemię, hiperglikemię, reakcje anafilaktyczne, zaburzenia rytmu serca oraz paradoksalny skurcz oskrzeli, który wymaga natychmiastowego przerwania terapii.
beta2-mimetyk, cushingoidalne rysy twarzy, częstoskurcz nadkomorowy, dysfagia, flutykazon propionian, gęstość mineralna kości, hiperglikemia, hipokaliemia, jaskra, kandydoza jamy ustnej, kołatanie serca, kortykosteroid, lek przeciwgrzybiczny, migotanie przedsionków, nadpobudliwość psychoruchowa, obrzęk naczynioruchowy, paradoksalny skurcz oskrzeli, POChP, przewlekła obturacyjna choroba płuc, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, salmeterol, skurcz oskrzeli, tachykardia, wstrząs anafilaktyczny, zaćma, zahamowanie czynności kory nadnerczy, zapalenie nosogardła, zapalenie oskrzeli, zapalenie płuc, zapalenie zatok, zespół Cushinga, złamanie pourazowe - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Ziele Serdecznika –
Ziele serdecznika (Leonuri cardiacae herba) jest tradycyjnym produktem leczniczym roślinnym stosowanym głównie w łagodnych dolegliwościach sercowych o podłożu nerwowym, takich jak subiektywne odczucie kołatania serca, przyspieszone lub nierównomierne bicie serca związane ze stresem i stanami lękowymi. Preparat wykazuje działanie uspokajające, które może przynieść ulgę w tych przypadkach. Przed zaleceniem ziela serdecznika konieczne jest jednak wykluczenie poważnych schorzeń kardiologicznych poprzez odpowiednią diagnostykę różnicową, aby wyeliminować organiczne przyczyny dolegliwości sercowo-naczyniowych wymagające specjalistycznego leczenia.
arytmia serca, czynnik psychogenny, czynnik stresogenny, diagnostyka różnicowa, dolegliwość sercowa, działanie uspokajające, kołatanie serca, Leonuri cardiacae herba, medycyna oparta na dowodach, napar leczniczy, patologia układu sercowo-naczyniowego, produkt leczniczy roślinny, roślina lecznicza, stan lękowy, układ sercowo-naczyniowy, ziele serdecznika - Leksykon leków
Działania niepożądane – Uronorm 10 mg
Solifenacyna, substancja czynna leku Uronorm, wykazuje działania niepożądane typowe dla leków o profilu cholinolitycznym, z częstością i nasileniem zależnym od dawki. Najczęściej obserwowanym efektem ubocznym jest suchość w jamie ustnej, występująca u 11% pacjentów przy dawce 5 mg/dobę oraz 22% przy 10 mg/dobę, w porównaniu do 4% w grupie placebo. Inne często zgłaszane działania niepożądane dotyczą układu moczowego (trudności w oddawaniu moczu ≥1/100 do <1/10, zatrzymanie moczu ≥1/1000 do <1/100), przewodu pokarmowego (zaparcia, nudności, niestrawność, bóle brzucha), układu nerwowego (senność, zaburzenia smaku) oraz narządu wzroku (niewyraźne widzenie, zespół suchego oka). Rzadziej występują poważne reakcje, takie jak reakcje anafilaktyczne, torsade de pointes, wydłużenie odstępu QT, migotanie przedsionków, czy ciężkie reakcje skórne, które wymagają natychmiastowego przerwania terapii.
arytmia komorowa, ból brzucha, ból głowy, bursztynian solifenacyny, częstoskurcz, dezorientacja, dysfonia, jaskra, kamień kałowy, kołatanie serca, lek antycholinergiczny, majaczenie, migotanie przedsionków, niedrożność jelita, niedrożność okrężnicy, nieprawidłowe wyniki testów wątrobowych, niestrawność, niewyraźne widzenie, nudność, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk obwodowy, omamy, osłabienie mięśni, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, refluks żołądkowo-przełykowy, rumień wielopostaciowy, senność, suchość błony śluzowej nosa, suchość gardła, suchość jamy ustnej, suchość skóry, świąd, torsade de pointes, trudności w oddawaniu moczu, wydłużenie odstępu QT, wymioty, wysypka, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie smaku, zakażenie układu moczowego, zapalenie pęcherza moczowego, zaparcie, zatrzymanie moczu, zawrót głowy, zespół suchego oka, złuszczające zapalenie skóry, zmęczenie - Leksykon leków
Działania niepożądane – Clopixol-Depot 200 mg
Clopixol Depot zawiera dekanonian zuklopentyksolu (200 mg/ml) i jest stosowany jako lek przeciwpsychotyczny. W trakcie terapii obserwuje się liczne działania niepożądane, szczególnie nasilone w początkowej fazie leczenia, które zwykle ulegają zmniejszeniu przy kontynuacji terapii. Zaburzenia ruchowe, takie jak akatyzja, hiperkinezja, hipokinezja oraz dystonia, występują bardzo często i można je kontrolować przez dostosowanie dawki lub zastosowanie leków przeciwparkinsonowskich, jednak profilaktyczne stosowanie tych leków nie jest zalecane. Dyskinezy późne wymagają redukcji dawki lub odstawienia leku, gdyż leki przeciwparkinsonowskie mogą nasilać te objawy. Nagłe przerwanie terapii może wywołać objawy odstawienia, takie jak nudności, wymioty, biegunka, nadmierne pocenie się, bóle mięśniowe, bezsenność i lęk, pojawiające się zwykle w ciągu 1-4 dni i ustępujące w 7-14 dni.
agranulocytoza, akatyzja, ataksja, dekanonian zuklopentyksolu, dyskineza, dyskineza późna, dystonia, ginekomastia, hiperglikemia, hiperkinezja, hiperprolaktynemia, hiperrefleksja, hipertonia, hipokinezja, hipotonia, kołatanie serca, kręcz szyi, lek przeciwparkinsonowski, lek przeciwpsychotyczny, leukopenia, mlekotok, neutropenia, niedociśnienie, objawy odstawienia, parestezja, parkinsonizm, pochodna benzodiazepiny, priapizm, propranolol, reakcja anafilaktyczna, szczękościsk, tachykardia, torsade de pointes, trombocytopenia, wydłużenie odstępu QT, zaburzenia akomodacji, złośliwy zespół neuroleptyczny, zuklopentyksol, żylna choroba zatorowo-zakrzepowa - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Althyxin 25 mcg/5 ml
Produkt leczniczy Althyxin zawiera lewotyroksynę sodową, identyczną z naturalnym hormonem tarczycy, dostępną w postaci roztworu doustnego o stężeniach 25, 50 oraz 100 mikrogramów na 5 mL. Brak jest specyficznych badań klinicznych oceniających wpływ leku na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn, jednak na podstawie farmakologii substancji czynnej można stwierdzić, że przy prawidłowym dawkowaniu i utrzymaniu stanu eutyreozy nie powinno dochodzić do zaburzeń psychomotorycznych. W praktyce klinicznej istotne jest precyzyjne dawkowanie, co ułatwia postać płynna preparatu, minimalizując ryzyko przedawkowania, które mogłoby wywołać objawy tyreotoksykozy (drżenie rąk, kołatanie serca, niepokój, zaburzenia koncentracji) potencjalnie wpływające na bezpieczeństwo prowadzenia pojazdów.
Althyxin, choroby układu sercowo-naczyniowego, dawkowanie leku, drżenie rąk, eutyreoza, funkcje psychomotoryczne, hormon tarczycy, hormony tarczycy, interakcje lekowe, kołatanie serca, lewotyroksyna sodowa, przedawkowanie lewotyroksyny, stężenie hormonów tarczycy, terapia zastępcza, tyreotoksykoza, zdolności psychomotoryczne - Leksykon leków
Działania niepożądane – Flixodil Combo (25 mcg + 125 mcg)/dawkę inh.
Flixodil Combo to preparat zawierający salmeterol (25 μg) oraz flutykazon propionian w dawkach 50 μg, 125 μg lub 250 μg na dawkę odmierzoną, stosowany wziewnie. Profil działań niepożądanych obejmuje zarówno efekty charakterystyczne dla β2-mimetyków, jak i glikokortykosteroidów wziewnych. Najczęściej obserwowane działania niepożądane to zapalenie części nosowej gardła oraz bóle głowy (≥1/10), a także kandydoza jamy ustnej i gardła, zapalenie płuc i oskrzeli, hipokaliemia, podrażnienie gardła, chrypka, zapalenie zatok, łatwiejsze siniaczenie, kurcze mięśni, złamania pourazowe, bóle stawów i mięśni (≥1/100 do <1/10). Objawy ze strony układu sercowo-naczyniowego, takie jak kołatanie serca, tachykardia, zaburzenia rytmu, migotanie przedsionków oraz choroba niedokrwienna serca, występują niezbyt często do rzadko. Wśród działań niepożądanych szczególnie istotne są paradoksalny skurcz oskrzeli, reakcje anafilaktyczne i obrzęk naczynioruchowy, które wymagają natychmiastowej interwencji i przerwania terapii.
beta2-mimetyk, choroba niedokrwienna serca, chrypka, cushingoidalne rysy twarzy, częstoskurcz nadkomorowy, drżenie mięśni, duszność, działanie ogólnoustrojowe, flutykazon, gęstość mineralna kości, hiperglikemia, hipokaliemia, jaskra, kandydoza jamy ustnej, kandydoza przełyku, kołatanie serca, kurcz mięśnia, lek przeciwgrzybiczny, migotanie przedsionków, nadpobudliwość psychoruchowa, obrzęk naczynioruchowy, paradoksalny skurcz oskrzeli, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, salmeterol, skurcz oskrzeli, tachykardia, wstrząs anafilaktyczny, zaćma, zahamowanie czynności kory nadnerczy, zapalenie nosogardła, zapalenie oskrzeli, zapalenie płuc, zapalenie zatok, zespół Cushinga - Leksykon chorób i schorzeń
Choroba zastawki płucnej – Objawy
Choroba zastawki płucnej obejmuje zaburzenia funkcji zastawki między prawą komorą a tętnicą płucną, manifestujące się stenozą lub niedomykalnością. Nasilenie objawów koreluje ze stopniem zwężenia lub niedomykalności, a przebieg kliniczny klasyfikuje się w czterech stadiach: A (ryzyko), B (łagodna/umiarkowana bezobjawowa), C (ciężka bezobjawowa) oraz D (ciężka objawowa). Objawy w umiarkowanej i ciężkiej postaci obejmują duszność, zmęczenie, ból w klatce piersiowej, omdlenia, kołatanie serca oraz obrzęki. U noworodków mogą wystąpić sinica, trudności w oddychaniu i karmieniu, zahamowanie wzrostu oraz tachykardia. Stenoza prowadzi do przerostu prawej komory i ryzyka niewydolności serca, natomiast niedomykalność powoduje przeciążenie objętościowe, rozszerzenie i dysfunkcję prawej komory. Diagnostyka opiera się na echokardiografii, EKG, badaniach wydolnościowych oraz w wybranych przypadkach rezonansie magnetycznym i cewnikowaniu serca.
arytmia, badanie echokardiograficzne, balonowa walwuloplastyka, ból w klatce piersiowej, cewnikowanie serca, częstoskurcz komorowy, duszność, dysfunkcja prawej komory, kołatanie serca, nagła śmierć sercowa, niedomykalność zastawki płucnej, niewydolność prawej komory, niewydolność serca, prawa komora serca, przeciążenie objętościowe, przerost prawej komory, rezonans magnetyczny serca, rozszerzenie prawej komory, sinica, stenoza zastawki płucnej, szmer sercowy, tętnica płucna, wada wrodzona serca, wymiana zastawki płucnej, zaburzenia hemodynamiczne, zaburzenia rytmu serca, zastawka płucna, zawroty głowy, zwężenie zastawki płucnej - Leksykon leków
Działania niepożądane – Co-Amlessa 4 mg + 5 mg + 1,25 mg
Produkt leczniczy Co-Amlessa jest preparatem złożonym zawierającym peryndopryl (inhibitor ACE), amlodypinę (w postaci bezylanu) oraz indapamid. Profil bezpieczeństwa leku obejmuje liczne działania niepożądane, z których najistotniejsze to hipokaliemia indukowana przez indapamid, obserwowana u 10% pacjentów przy dawce 1,5 mg (stężenie potasu w osoczu <3,4 mmol/l) oraz u 25% pacjentów przy dawce 2,5 mg po 4-6 tygodniach terapii, ze średnim spadkiem stężenia potasu odpowiednio o 0,23 mmol/l i 0,41 mmol/l po 12 tygodniach. Peryndopryl łagodzi utratę potasu, jednak hipokaliemia pozostaje klinicznie istotnym ryzykiem, wymagającym monitorowania elektrolitów. Inne często występujące działania niepożądane to zawroty głowy, ból głowy, kaszel, duszność, zaburzenia żołądkowo-jelitowe oraz reakcje skórne, zwłaszcza przy indapamidzie. Rzadkie, ale poważne powikłania obejmują agranulocytozę, niedokrwistość aplastyczną, zaburzenia rytmu serca (w tym torsade de pointes), ostre uszkodzenie nerek oraz encefalopatię wątrobową.
agranulocytoza, amlodypina, bradykardia, częstoskurcz typu torsade de pointes, encefalopatia wątrobowa, eozynofilowe zapalenie płuc, hiperkalcemia, hipochloremia, hipokaliemia, hipomagnezemia, hiponatremia, indapamid, inhibitor konwertazy angiotensyny, kołatanie serca, leukopenia, małopłytkowość, migotanie przedsionków, neutropenia, niedociśnienie tętnicze, niedokrwistość aplastyczna, niedokrwistość hemolityczna, niewydolność nerek, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność nerek, pancytopenia, peryndopryl, reakcja nadwrażliwości, rumień wielopostaciowy, skurcz oskrzeli, tachykardia komorowa, udar, układ renina-angiotensyna-aldosteron, wysypka plamkowo-grudkowa, zaburzenie pozapiramidowe, zaburzenie rytmu serca, zaburzenie widzenia, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zawał mięśnia sercowego, zawroty głowy pochodzenia błędnikowego, zawroty głowy pochodzenia ośrodkowego, zespół pozapiramidowy, żółtaczka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Kalium effervescens bezcukrowy 782 mg K+/3 g
Lek Kalium effervescens bezcukrowy zawiera 782 mg jonów potasu w jednej saszetce (w formie potasu cytrynianu i potasu wodorowęglanu) i może wywoływać działania niepożądane o częstości nieznanej. Do najczęstszych objawów ze strony układu pokarmowego należą nudności, wymioty, biegunka, wzdęcia oraz dyskomfort w obrębie jamy brzusznej, wynikające z miejscowego drażniącego działania potasu na błonę śluzową przewodu pokarmowego. Najpoważniejszym potencjalnym działaniem niepożądanym jest hiperkaliemia (stężenie potasu w surowicy >5,5 mmol/l), która może prowadzić do zaburzeń rytmu serca, osłabienia mięśniowego i parestezji, a w ciężkich przypadkach stanowi zagrożenie życia, szczególnie u pacjentów z niewydolnością nerek, chorobami serca lub stosujących leki wpływające na gospodarkę potasową (np. inhibitory ACE, ARB, diuretyki oszczędzające potas).
antagonista receptora angiotensyny II, arytmia serca, biegunka, blok przedsionkowo-komorowy, błona śluzowa, cytrynian potasu, diuretyk oszczędzający potas, dyskomfort brzucha, hiperkaliemia, inhibitor ACE, jony potasu, kołatanie serca, nudności, osłabienie mięśniowe, parestezja, produkt leczniczy, przewód pokarmowy, układ sercowo-naczyniowy, wodorowęglan potasu, wymioty, wzdęcia, zaburzenie elektrolitowe, zaburzenie przewodnictwa przedsionkowo-komorowego - Leksykon chorób i schorzeń
Hemochromatoza – Objawy
Hemochromatoza to choroba spichrzania żelaza charakteryzująca się nadmiernym wchłanianiem i akumulacją żelaza w narządach takich jak wątroba, serce i trzustka, co prowadzi do ich uszkodzeń. Objawy rozwijają się powoli i są niespecyficzne, z przewlekłym zmęczeniem (74% pacjentów), bólami stawów (44%), zaburzeniami seksualnymi (impotencja u 45% mężczyzn) oraz zmianami skórnymi jako wczesnymi manifestacjami. Wątroba u ponad 95% pacjentów wykazuje hepatomegalię, a u 35-75% nieprawidłową funkcję, z ryzykiem marskości i raka wątrobowokomórkowego sięgającym 30%. Kardiomiopatia, arytmie i niewydolność serca są powikłaniami sercowymi, a odkładanie żelaza w trzustce prowadzi do cukrzycy. Diagnostyka opiera się na podwyższonej ferrytynie i wysyceniu transferryny, a potwierdzenie genetyczne dotyczy mutacji genu HFE.
artropatia, cukrzyca, ferrytyna w surowicy, funkcja wątroby, hemochromatoza, hemochromatoza młodzieńcza, hiperpigmentacja skóry, hipogonadyzm, impotencja, kardiomiopatia, kardiomiopatia restrykcyjna, kołatanie serca, marskość wątroby, mgła mózgowa, mutacja genu HFE, nadmiar żelaza, niedoczynność tarczycy, niewydolność serca, powiększenie wątroby, przeciążenie żelazem, przewlekłe zmęczenie, rak wątrobowokomórkowy, włóknienie wątroby, wodobrzusze, wysycenie transferryny, zaburzenia miesiączkowania, zaburzenia rytmu serca, żelazna pięść, żółtaczka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Lernidum 20 mg
Lerkanidypina (Lernidum) wykazuje stosunkowo niską częstość działań niepożądanych, obserwowanych u około 1,8% pacjentów. Najczęściej zgłaszane objawy, choć każdy występuje u mniej niż 1% chorych, to ból głowy, zawroty głowy, obrzęki obwodowe, tachykardia, kołatanie serca oraz nagłe zaczerwienienie skóry, zwłaszcza w obrębie twarzy i szyi. Lek nie wpływa negatywnie na parametry metaboliczne, nie zaburzając stężeń glukozy ani lipidów. Istotnym aspektem jest ryzyko wystąpienia dławicy piersiowej, szczególnie u pacjentów z uprzednio rozpoznaną chorobą wieńcową, gdzie napady mogą być częstsze, dłuższe i bardziej nasilone, a w pojedynczych przypadkach odnotowano zawał mięśnia sercowego. Działania niepożądane sklasyfikowano według MedDRA i częstości występowania, z podziałem na kategorie od bardzo często do bardzo rzadko.
biegunka, ból głowy, ból przedsercowy, dławica piersiowa, działanie niepożądane, klasyfikacja MedDRA, kołatanie serca, lerkanidypina, nadwrażliwość, nudności, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk obwodowy, omdlenie, personel medyczny, pochodna dihydropirydyny, pokrzywka, produkt leczniczy, reakcja alergiczna, reakcja nadwrażliwości, świąd, tachykardia, wielomocz, zaburzenie elektrolitowe, zaczerwienienie skóry, zawał mięśnia sercowego, zawroty głowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Bloxazoc 47,5 mg
Metoprolol bursztynian, substancja czynna leku Bloxazoc w formie tabletek o przedłużonym uwalnianiu, wywołuje działania niepożądane u około 10% leczonych pacjentów, z częstością i nasileniem zależnymi od dawki (23,75 mg, 47,5 mg, 95 mg, 190 mg). Najczęściej obserwowaną reakcją jest małopłytkowość (≥1/10), zwiększająca ryzyko krwawień. Często występują zaburzenia psychiczne, takie jak depresja, koszmary senne i zaburzenia snu (≥1/100 do <1/10). Działania niepożądane o częstości niezbyt częstej (≥1/1 000 do <1/100) obejmują zmęczenie, zawroty głowy, bóle głowy, parestezje, zaburzenia widzenia, szumy uszne, bradykardię (<60 uderzeń/min), przemijające nasilenie niewydolności serca, skurcz oskrzeli u astmatyków, nudności, bóle brzucha, podwyższenie aminotransferaz, reakcje skórne oraz bóle stawów i odwracalne zaburzenia libido.
ból stawów, bradykardia, depresja, duszność wysiłkowa, kołatanie serca, kurcze mięśni, łuszczyca, małopłytkowość, metoprolol, metoprololu bursztynian, nadwrażliwość na światło, nadwrażliwość skóry, niewydolność serca, omamy, ostry zawał mięśnia sercowego, parestezje, skurcz oskrzeli, szumy uszne, wstrząs kardiogenny, zaburzenia libido, zaburzenia pamięci, zaburzenia rytmu serca, zaburzenia smaku, zaburzenia snu, zapalenie błony śluzowej nosa, zapalenie spojówek, zapalenie wątroby, zgorzel - Leksykon chorób i schorzeń
Niedokrwistość z niedoboru żelaza – Objawy
Niedokrwistość z niedoboru żelaza jest najczęstszą postacią anemii, charakteryzującą się stopniowym wyczerpywaniem zapasów żelaza i zmniejszeniem produkcji hemoglobiny oraz erytrocytów. W pierwszym stadium obserwuje się spadek ferrytyny w surowicy przy prawidłowym poziomie hemoglobiny i produkcji krwinek, bez wyraźnych objawów klinicznych. W drugim stadium dochodzi do zaburzeń erytropoezy z obniżonym stężeniem żelaza i wysyceniem transferyny, pojawiają się pierwsze symptomy takie jak zmęczenie i osłabienie. Trzecie stadium to jawna mikrocytarna i hipochromiczna niedokrwistość z hemoglobiną poniżej normy, anizocytozą erytrocytów oraz nasilonymi objawami klinicznymi, w tym dusznością, tachykardią, bladością skóry i błon śluzowych, a także specyficznymi symptomami jak pica, koilonychia czy zapalenie języka. Niedobór żelaza wpływa na układ sercowo-naczyniowy (tachykardia, niewydolność serca), nerwowy (zaburzenia poznawcze, zespół niespokojnych nóg), immunologiczny (osłabienie odporności) oraz skórę i błony śluzowe (łysienie, łamliwość paznokci). Szczególnie narażone są kobiety w ciąży, dzieci i osoby starsze, u których niedokrwistość może prowadzić do poważnych powikłań, w tym opóźnień rozwojowych i zwiększonego ryzyka infekcji.
akrocyjanoza, anemia z niedoboru żelaza, anizocytoza, badanie krwi, biodostępność, czerwona krwinka, dysfagia, ferrytyna, glossitis, hipochromia, kardiomegalia, koilonychia, kołatanie serca, krwinka czerwona, mikrocytoza, morfologia krwi, niedokrwistość z niedoboru żelaza, niewydolność serca, pica, retikulocyt, rozmaz krwi obwodowej, stan przedrzucawkowy, suplementacja żelaza, szmer sercowy, szpik kostny, tachykardia, tinnitus, układ sercowo-naczyniowy, wysycenie transferyny, zespół niespokojnych nóg, zespół Plummera-Vinsona - Leksykon leków
Działania niepożądane – Symflusal (50 mcg + 500 mcg)/dawkę
Lek Symflusal, zawierający salmeterol (β2-mimetyk długo działający) oraz flutykazon propionian (glikokortykosteroid wziewny), wykazuje profil bezpieczeństwa odzwierciedlający działania niepożądane obu składników bez synergistycznego nasilenia efektów ubocznych. Najczęściej obserwowane działania niepożądane to ból głowy (≥1/10), zapalenie nosogardzieli (≥1/10), kandydoza jamy ustnej i gardła (≥1/100 do <1/10), zapalenie płuc u pacjentów z POChP (≥1/100 do <1/10), hipokaliemia (≥1/100 do <1/10), a także objawy ze strony układu mięśniowo-szkieletowego, takie jak skurcze mięśni i bóle stawów (≥1/100 do <1/10). Rzadziej występują reakcje anafilaktyczne, zespół Cushinga, zahamowanie czynności kory nadnerczy, paradoksalny skurcz oskrzeli oraz zaburzenia rytmu serca. W celu minimalizacji ryzyka kandydozy zaleca się płukanie jamy ustnej po inhalacji. W przypadku paradoksalnego skurczu oskrzeli konieczne jest natychmiastowe przerwanie terapii i wdrożenie leczenia rozszerzającego oskrzela.
arytmia, beta-mimetyk, bezsenność, ból głowy, ból mięśniowy, ból stawowy, częstoskurcz nadkomorowy, dławica piersiowa, dysfonia, flutykazon, glikokortykosteroid wziewny, hiperglikemia, hipokaliemia, jaskra, kandydoza jamy ustnej, kandydoza przełyku, kołatanie serca, lek przeciwgrzybiczny, lek rozszerzający oskrzela, migotanie przedsionków, nadpobudliwość psychoruchowa, niewydolność kory nadnerczy, obrzęk naczynioruchowy, paradoksalny skurcz oskrzeli, POChP, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, salmeterol, skurcz mięśni, skurcz oskrzeli, tachykardia, wstrząs anafilaktyczny, zaćma, zahamowanie wzrostu, zapalenie nosogardzieli, zapalenie oskrzeli, zapalenie płuc, zapalenie zatok, zespół Cushinga, zespół cushingoidalny, złamanie pourazowe - Leksykon leków
Działania niepożądane – Dotagraf multidose 0,5 mmol/ml
Dotagraf multidose, zawierający kwas gadoterynowy w postaci soli megluminowej, jest środkiem kontrastowym stosowanym w rezonansie magnetycznym (MRI). Działania niepożądane po jego podaniu mają przeważnie łagodny lub umiarkowany charakter i są przejściowe. Najczęściej obserwuje się reakcje miejscowe w miejscu wstrzyknięcia, nudności oraz ból głowy. W badaniach klinicznych działania niepożądane o częstości występowania od ≥1/1000 do <1/100 obejmują m.in. uczucie zimna, niedociśnienie tętnicze, senność, zawroty głowy, wysypkę, astenie oraz zaburzenia smaku. Reakcje nadwrażliwości, w tym reakcje anafilaktyczne i rzekomoanafilaktyczne, występują bardzo rzadko, ale mogą prowadzić do wstrząsu anafilaktycznego, który w wyjątkowych przypadkach bywa śmiertelny. Zgłaszano także pojedyncze przypadki nerkopochodnego włóknienia układowego (NSF) u pacjentów stosujących jednocześnie inne środki kontrastowe zawierające gadolin.
ból głowy, hemoliza, kołatanie serca, kwas gadoterynowy, martwica cewek nerkowych, martwica miejsca wstrzyknięcia, nadciśnienie tętnicze, nerkopochodne włóknienie układowe, niedociśnienie tętnicze, nudności, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk płuc, obrzęk powiek, ostra niewydolność nerek, parestezje, pokrzywka, przejściowa ślepota, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, reakcja rzekomoanafilaktyczna, skurcz krtani, skurcz oskrzeli, świąd, wysypka, zaburzenia rytmu serca, zaburzenia smaku, zapalenie spojówek, zatrzymanie akcji serca, zawroty głowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Urapidil Kalceks 50 mg
Urapidyl, stosowany w terapii nadciśnienia tętniczego, może wywoływać działania niepożądane głównie związane z gwałtownym spadkiem ciśnienia tętniczego. Najczęściej obserwuje się zawroty głowy i bóle głowy (często, ≥1/100 do <1/10), niedociśnienie ortostatyczne (często), a także zaburzenia rytmu serca, takie jak tachykardia i bradykardia (niezbyt często, ≥1/1 000 do <1/100). Objawy ze strony układu sercowo-naczyniowego, w tym uczucie ucisku lub ból za mostkiem oraz duszność (niezbyt często), mogą sugerować niedokrwienie mięśnia sercowego i wymagają różnicowania z ostrym zespołem wieńcowym. Inne działania niepożądane obejmują zaburzenia snu i niepokój (niezbyt często), nudności, wymioty, biegunkę (niezbyt często), reakcje nadwrażliwości skórnej (rzadko, ≥1/10 000 do <1/1 000), a także bardzo rzadki priapizm. W pojedynczych przypadkach odnotowano małopłytkowość, choć związek przyczynowy z urapidylem nie został potwierdzony.
anafilaksja, biegunka, ból zamostkowy, bradykardia, ciśnienie tętnicze krwi, dławica piersiowa, duszność, działanie niepożądane, glikol propylenowy, hipotensja ortostatyczna, kołatanie serca, małopłytkowość, niedociśnienie ortostatyczne, niedokrwienie mięśnia sercowego, nietrzymanie moczu, nudności, obrzęk naczynioruchowy, ostry zespół wieńcowy, pokrzywka, priapizm, przekrwienie błony śluzowej nosa, reakcja nadwrażliwości, suchość w jamie ustnej, tachykardia, układ sercowo-naczyniowy, urapidyl, zaburzenia snu, zawroty głowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Tramal 50 mg/ml
Podczas terapii tramadolem w postaci roztworu do wstrzykiwań (Tramal 50 mg/ml) najczęściej obserwuje się działania niepożądane takie jak nudności i zawroty głowy, występujące u ponad 10% pacjentów (bardzo często). Często zgłaszane są również bóle głowy, senność, wymioty, zaparcia, suchość błony śluzowej jamy ustnej oraz nadmierne pocenie się. Niezbyt często występują zaburzenia czynności serca (kołatanie serca, tachykardia), hipotonia ortostatyczna, zapaść sercowo-naczyniowa, odruchy wymiotne, uczucie ucisku w żołądku, wzdęcie, odczyny skórne (świąd, wysypka, pokrzywka) oraz parestezje. Rzadko notuje się bradykardię, wzrost ciśnienia tętniczego, zaburzenia mowy, drżenia, drgawki typu padaczkowego, mimowolne kurcze mięśni, omdlenia, zaburzenia psychiczne, reakcje alergiczne, osłabienie mięśni szkieletowych, zaburzenia oddawania moczu, a także zahamowanie oddychania i duszność, szczególnie przy przedawkowaniu lub jednoczesnym stosowaniu leków depresyjnych OUN.
anafilaksja, astma oskrzelowa, biegunka, ból głowy, bradykardia, depersonalizacja, depresja oddechowa, derealizacja, drgawki padaczkowe, drżenie, duszność, dyzuria, enzymy wątrobowe, hiperkineza, hipoglikemia, hipotonia ortostatyczna, kołatanie serca, majaczenie, mimowolne skurcze mięśni, mioza, mydriaza, nadciśnienie tętnicze, nadmierna potliwość, nieostre widzenie, nudności, obrzęk naczynioruchowy, omamy, omdlenie, osłabienie mięśni, paranoja, parestezje, pokrzywka, senność, skurcz oskrzeli, stan splątania, suchość jamy ustnej, świąd, tachykardia, uzależnienie, wymioty, wysypka, zaburzenia koordynacji, zaburzenia mowy, zaburzenia snu, zaparcie, zapaść sercowo-naczyniowa, zatrzymanie moczu, zawroty głowy, zespół odstawienny, zespół serotoninowy - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Magnefar B6 50 mg jonów magnezu Mg2+ + 5,05 mg
Magnefar B6 to lek w formie tabletek powlekanych, zawierający 50 mg jonów magnezu (w postaci magnezu cytrynianu) oraz 5,05 mg pirydoksyny chlorowodorku, stosowany w terapii niedoboru magnezu. Wskazaniem do jego zastosowania są objawy psycho-neurologiczne (nerwowość, drażliwość, łagodny lęk, zaburzenia snu), wegetatywne (skurcze przewodu pokarmowego, kołatanie serca bez organicznych zaburzeń) oraz mięśniowe (skurcze, mrowienie, drganie powiek). Przed wdrożeniem leczenia konieczne jest przeprowadzenie diagnostyki różnicowej w celu wykluczenia innych przyczyn symptomów oraz ocena niemożności zwiększenia podaży magnezu dietą.
- Leksykon leków
Działania niepożądane – Lirra 0,5 mg/ml
Profil bezpieczeństwa lewocetyryzyny, stosowanej w dawce 5 mg/dobę u dorosłych i młodzieży powyżej 12 lat, został potwierdzony w badaniach klinicznych oraz w okresie po wprowadzeniu do obrotu. Działania niepożądane o charakterze sedatywnym, takie jak senność (5,2% vs 1,4% placebo) i zmęczenie (2,5% vs 1,2% placebo), występowały częściej w grupie leczonej lewocetyryzyną. U dzieci w wieku 6-12 lat stosujących dawkę 5 mg/dobę najczęściej obserwowano ból głowy (0,8%) i senność (2,9%), natomiast u niemowląt i małych dzieci (6 miesięcy do <6 lat) dawki 1,25 mg/dobę lub 2,5 mg/dobę wiązały się z zaburzeniami żołądkowo-jelitowymi, sennością oraz zaburzeniami snu. Dane dla dzieci poniżej 2 lat są ograniczone i nie rekomendują rutynowego stosowania leku w tej grupie.
agresja, anafilaksja, bezsenność, biegunka, ból brzucha, ból głowy, ból mięśni, ból stawów, depresja, drgawki, duszność, działanie sedatywne, efekt odbicia, kołatanie serca, koszmary senne, lewocetyryzyna, myśli samobójcze, nieprawidłowe wyniki testów wątrobowych, niewyraźne widzenie, nudności, obrzęk, obrzęk naczynioruchowy, omamy, omdlenie, parestezja, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, suchość w jamie ustnej, świąd, tachykardia, wymioty, wyprysk polekowy, wysypka, zaburzenia neurologiczne, zaburzenia psychiczne, zaburzenia sercowo-naczyniowe, zaburzenia smaku, zaburzenia snu, zaburzenia widzenia, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zapalenie wątroby, zaparcia, zatrzymanie moczu, zawroty głowy, zawroty głowy pochodzenia błędnikowego - Leksykon leków
Działania niepożądane – Eltroxin 50 mcg
Eltroxin (lewotyroksyna sodowa) w dawce 50 µg, stosowany w terapii niedoczynności tarczycy, może wywoływać działania niepożądane głównie związane z przedawkowaniem i indukcją jatrogennej nadczynności tarczycy. Objawy te obejmują zaburzenia endokrynologiczne, takie jak nadczynność tarczycy, metaboliczne (zwiększone łaknienie przy jednoczesnym spadku masy ciała), psychiczne (niepokój, labilność emocjonalna, bezsenność), neurologiczne (bóle głowy, drżenia, drgawki), a także poważne powikłania kardiologiczne, w tym dławicę piersiową, zaburzenia rytmu serca, tachykardię, nadciśnienie tętnicze, niewydolność serca i zawał mięśnia sercowego. Dodatkowo mogą wystąpić reakcje nadwrażliwości skórne, duszność, dolegliwości gastryczne, zaburzenia mięśniowo-szkieletowe, zaburzenia płodności oraz zmiany w gęstości kości prowadzące do osteoporozy. Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko kraniosynostozy u niemowląt w przypadku stosowania leku u kobiet w ciąży.
dławica piersiowa, drżenie kończyn, Eltroxin, hipertyreoza, jatrogenna nadczynność tarczycy, kołatanie serca, kraniosynostoza, labilność emocjonalna, lewotyroksyna sodowa, nadciśnienie tętnicze, nadczynność tarczycy, niedoczynność tarczycy, niepokój psychoruchowy, nieregularne miesiączkowanie, nietolerancja ciepła, niewydolność serca, obrzęk naczynioruchowy, osłabienie mięśniowe, osteoporoza, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, tachykardia, uderzenie gorąca, wzmożona potliwość, zaburzenie rytmu serca, zawał mięśnia sercowego, złamanie patologiczne, zmniejszona gęstość kości, zwiększenie łaknienia - Leksykon leków
Działania niepożądane – Levothyroxine Accord 50 mcg
Levothyroxine Accord, zawierający lewotyroksynę sodową w dawkach od 12,5 do 200 µg, jest stosowany w terapii niedoczynności tarczycy, jednak jego stosowanie wiąże się z ryzykiem działań niepożądanych, które najczęściej wynikają z przedawkowania lub zbyt szybkiego zwiększania dawki. Objawy te są charakterystyczne dla nadczynności tarczycy i obejmują zaburzenia kardiologiczne (np. tachykardię, migotanie przedsionków, dławicę piersiową), neurologiczne (ból głowy, drżenie, guz rzekomy mózgu), mięśniowe (osłabienie, kurcze), psychiczne (niepokój, bezsenność), żołądkowo-jelitowe (nudności, wymioty, biegunka), a także zaburzenia ginekologiczne (nieregularne miesiączki). Ponadto mogą wystąpić reakcje alergiczne, takie jak wysypka, pokrzywka czy obrzęk naczynioruchowy, a także rzadkie przypadki łagodnego nadciśnienia wewnątrzczaszkowego u dzieci.
biegunka, drgawka, dusznica bolesna, duszność, guz rzekomy mózgu, kołatanie serca, kurcz mięśnia, lewotyroksyna sodowa, migotanie przedsionków, nadciśnienie tętnicze, nadciśnienie wewnątrzczaszkowe, nadczynność tarczycy, niewydolność serca, obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka, reakcja nadwrażliwości, skurcz dodatkowy, tachykardia, zaburzenie endokrynologiczne, zaburzenie miesiączkowania, zaburzenie rytmu serca, zawał mięśnia sercowego - Leksykon leków
Działania niepożądane – Profitadal 20 mg
Tadalafil, stosowany w leczeniu zaburzeń erekcji oraz łagodnego rozrostu gruczołu krokowego, najczęściej wywołuje działania niepożądane takie jak ból głowy, niestrawność, ból pleców i mięśni, których częstość koreluje z dawką leku. Dane kliniczne obejmujące 8022 pacjentów leczonych tadalafilem oraz 4422 pacjentów z placebo wskazują, że działania te mają charakter przemijający i są łagodne lub umiarkowane. W schemacie dawkowania raz na dobę ból głowy pojawia się najczęściej między 10 a 30 dniem terapii. Analiza EKG wykazała nieznacznie wyższą częstość bradykardii zatokowej u pacjentów stosujących tadalafil, jednak bez istotnej korelacji z objawami klinicznymi. U pacjentów powyżej 65. roku życia obserwuje się zwiększoną częstość biegunek i zawrotów głowy, zwłaszcza przy dawce 5 mg/dobę.
biegunka, ból głowy, ból mięśni, ból pleców, bradykardia zatokowa, duszność, działanie niepożądane, kołatanie serca, komorowe zaburzenia rytmu, krwawienie z nosa, krwiomocz, krwotok z prącia, łagodny rozrost gruczołu krokowego, migrena, nadciśnienie tętnicze, nagła śmierć sercowa, nagła utrata słuchu, napad drgawkowy, neuropatia nerwu wzrokowego, niedociśnienie tętnicze, niestabilna dławica piersiowa, niestrawność, niewyraźne widzenie, obrzęk naczynioruchowy, okluzja naczyń siatkówki, pokrzywka, priapizm, przedłużony wzwód, przekrwienie spojówek, przemijająca amnezja, reakcja nadwrażliwości, refluks żołądkowo-przełykowy, tachykardia, tadalafil, udar mózgu, zaburzenie erekcji, zawał mięśnia sercowego, zawroty głowy, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry - Leksykon substancji czynnych
Iloprost – Działania niepożądane
Terapia iloprostem, stosowanym w formie inhalacji, wiąże się z licznymi działaniami niepożądanymi wynikającymi zarówno z miejscowego podania, jak i ogólnych właściwości farmakologicznych prostacyklin. Najczęściej obserwowane działania niepożądane (≥20%) to rozszerzenie naczyń, niedociśnienie, ból głowy oraz kaszel. Do najcięższych powikłań należą niedociśnienie, krwawienia (np. z nosa, krwioplucie, krwawienie z przewodu pokarmowego), skurcz oskrzeli oraz reakcje nadwrażliwości, w tym potencjalnie zagrażające życiu reakcje anafilaktyczne. Działania niepożądane klasyfikowane są według częstości: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10) oraz częstość nieznana, co podkreśla konieczność monitorowania pacjentów, zwłaszcza tych z chorobami współistniejącymi układu sercowo-naczyniowego, oddechowego i zaburzeniami krzepnięcia. Wśród objawów często występują także zawroty głowy, tachykardia, kołatanie serca, nudności, biegunka, wysypka, ból szczęki oraz dyskomfort w klatce piersiowej.
biegunka, ból gardła i krtani, ból głowy, ból szczęki, ból w klatce piersiowej, duszność, iloprost, kaszel, kołatanie serca, krwawienie, krwawienie z dziąseł, krwawienie z nosa, krwawienie z przewodu pokarmowego, krwiomocz, krwioplucie, lek przeciwpłytkowy, lek przeciwzakrzepowy, niedociśnienie, niestabilność hemodynamiczna, nudność, omdlenie, ostra niewydolność oddechowa, podrażnienie jamy ustnej, prostacyklina, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, rozszerzenie naczyń, rozszerzenie naczyń krwionośnych, skurcz oskrzeli, szczękościsk, tachykardia, wstrząs hipowolemiczny, wymioty, wysypka, zaburzenie smaku, zaburzenie stawu skroniowo-żuchwowego, zawrót głowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Bloxazoc 23,75 mg
Metoprolol bursztynian (Bloxazoc) wykazuje profil działań niepożądanych u około 10% pacjentów, z częstością i nasileniem zależnymi od dawki. Najistotniejsze działania niepożądane dotyczą układu sercowo-naczyniowego, w tym bradykardii, kołatania serca, przemijającego nasilenia niewydolności serca oraz ryzyka wstrząsu kardiogennego u pacjentów po ostrym zawale mięśnia sercowego. Bardzo często obserwowana jest małopłytkowość (≥1/10), co wymaga regularnej kontroli morfologii krwi. W zakresie układu nerwowego często występują zaburzenia psychiczne, takie jak depresja, koszmary senne, zaburzenia pamięci, dezorientacja, omamy, nerwowość i niepokój (≥1/100 do <1/10). U pacjentów z astmą metoprolol może wywoływać skurcz oskrzeli (≥1/1 000 do <1/100), co stanowi poważne zagrożenie. Dodatkowo, częstość występowania działań niepożądanych obejmuje nudności, bóle brzucha, wymioty, biegunkę, zaparcia oraz suchość błon śluzowych jamy ustnej (≥1/1 000 do <1/100).
aminotransferazy, astma, ból brzucha, bradykardia, depresja, dezorientacja, duszność wysiłkowa, kołatanie serca, koszmary senne, kurcz mięśni, łuszczyca, małopłytkowość, metoprolol bursztynian, morfologia krwi, nadwrażliwość na światło, niewydolność serca, nudności, ostry zawał mięśnia sercowego, parestezje, skurcz oskrzeli, szumy uszne, wstrząs kardiogenny, zaburzenia koncentracji, zaburzenia libido, zaburzenia pamięci, zaburzenia rytmu serca, zapalenie błony śluzowej nosa, zapalenie wątroby, zgorzel - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Escitalopram Grindeks 20 mg
Escitalopram Grindeks jest dostępny w formie tabletek powlekanych o dawkach 5 mg, 10 mg oraz 20 mg, zawierających escytalopramu szczawian w ilości odpowiadającej odpowiednio 5 mg, 10 mg lub 20 mg substancji czynnej. Lek jest wskazany w leczeniu dużych epizodów depresyjnych o nasileniu umiarkowanym do ciężkiego, zaburzeń lękowych z napadami lęku (z agorafobią lub bez), fobii społecznej, zaburzenia lękowego uogólnionego oraz zaburzenia obsesyjno-kompulsyjnego (OCD). Wskazania obejmują objawy takie jak obniżony nastrój, utrata zainteresowań, zaburzenia snu i apetytu, napady lęku z objawami somatycznymi, intensywny lęk społeczny, przewlekłe zamartwianie się oraz nawracające obsesje i kompulsje. Dawkowanie powinno być indywidualizowane, uwzględniając nasilenie objawów, wiek pacjenta oraz współistniejące schorzenia.
agorafobia, anhedonia, depresja o nasileniu umiarkowanym do ciężkiego, duży epizod depresyjny, escytalopramu szczawian, fobia społeczna, kołatanie serca, kompulsje, myśli natrętne, napad lęku, objawy depresji, objawy somatyczne, obniżenie nastroju, obsesje, tabletka powlekana, zaburzenia psychiczne, zaburzenia snu, zaburzenie lękowe uogólnione, zaburzenie lękowe z napadami lęku, zaburzenie obsesyjno-kompulsyjne - Leksykon leków
Działania niepożądane – Gerocilan 5 mg
Tadalafil, substancja czynna leku Gerocilan 5 mg, wykazuje profil bezpieczeństwa obejmujący najczęstsze działania niepożądane takie jak ból głowy, niestrawność, ból pleców i mięśni, których częstość wzrasta wraz z dawką. Dane z badań klinicznych na 8022 pacjentach stosujących tadalafil oraz 4422 na placebo wskazują, że działania niepożądane mają zwykle charakter przemijający i łagodny lub umiarkowany. Ból głowy występuje często (≥1/100 do <1/10) i pojawia się głównie w ciągu 10-30 dni od rozpoczęcia terapii. Inne działania niepożądane klasyfikowane są od niezbyt często (≥1/1000 do <1/100) do rzadko (≥1/10 000 do <1/1000), obejmując m.in. reakcje alergiczne, zawroty głowy, zaburzenia widzenia, szumy uszne, zaburzenia rytmu serca, nagłe zaczerwienienie twarzy, przekrwienie błony śluzowej nosa, niestrawność, wysypkę, bóle mięśniowo-szkieletowe oraz priapizm. Szczególną uwagę zwraca ryzyko poważnych incydentów sercowo-naczyniowych, takich jak zawał mięśnia sercowego i niestabilna dławica piersiowa, zwłaszcza u pacjentów z czynnikami ryzyka.
ból głowy, ból mięśni, ból pleców, bradykardia zatokowa, centralna surowicza chorioretinopatia, częstoskurcz, działanie niepożądane, kołatanie serca, komorowe zaburzenia rytmu serca, krwiomocz, krwotok z prącia, łagodny rozrost gruczołu krokowego, migrena, nagła głuchota, nagły zgon sercowy, napad drgawkowy, niestabilna dławica piersiowa, niestrawność, nietętnicza przednia niedokrwienna neuropatia nerwu wzrokowego, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk twarzy, okluzja naczyń siatkówki, omdlenie, priapizm, przekrwienie błony śluzowej nosa, przemijająca amnezja, przemijający napad niedokrwienny, reakcja nadwrażliwości, refluks żołądkowo-przełykowy, szum w uszach, tadalafil, udar, zaburzenie erekcji, zawał mięśnia sercowego, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry - Leksykon leków
Przedawkowanie – Senes Apteo Med 28 mg sennozydów/sasz.
Przedawkowanie preparatu Senes Apteo Med, zawierającego 28 mg sennozydów na saszetkę oraz 825 mg liścia senesu i 275 mg owocu senesu, prowadzi do nasilonych objawów ze strony przewodu pokarmowego, takich jak bolesne skurcze jamy brzusznej i ostra biegunka. Te symptomy powodują znaczną utratę wody i elektrolitów, zwłaszcza potasu, co skutkuje hipokaliemią. Hipokaliemia może wywołać poważne zaburzenia rytmu serca, arytmie, osłabienie mięśni, parestezje oraz dysfunkcje mięśniowo-nerwowe. Długotrwałe zaburzenia elektrolitowe niosą ryzyko powikłań kardiologicznych i nerwowo-mięśniowych, co podkreśla konieczność szybkiej interwencji medycznej.
arytmia, dysfunkcja mięśni, hipokaliemia, kołatanie serca, liść senesu, niedobór elektrolitów, odwodnienie, osłabienie mięśni, ostra biegunka, owoc senesu, parestezje, perystaltyka jelit, sennozydy, skurcz przewodu pokarmowego, skurcze jamy brzusznej, spadek ciśnienia tętniczego, tachykardia, wodnisty stolec, zaburzenia elektrolitowe, zaburzenia motoryki jelit, zaburzenia pracy serca, zaburzenia równowagi kwasowo-zasadowej, zaburzenia rytmu serca, zaburzenia wodno-elektrolitowe, zaburzenie przewodnictwa - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Asaris (500 mcg + 50 mcg)/dawkę inh.
Produkt leczniczy Asaris, zawierający flutykazonu propionian (kortykosteroid) oraz salmeterol (długo działający β2-mimetyk), wykazuje synergistyczne działanie w leczeniu astmy oskrzelowej i POChP. W badaniu GOAL, obejmującym 3416 pacjentów, terapia skojarzona flutykazonu propionianem i salmeterolem (100 μg + 50 μg, 2x/dobę) pozwoliła na szybsze i skuteczniejsze osiągnięcie kontroli astmy w porównaniu do monoterapii kortykosteroidem wziewnym, z 50% pacjentów uzyskujących dobrą kontrolę po 16 dniach vs 37 dniach. W badaniu TORCH u pacjentów z umiarkowaną i ciężką POChP, stosowanie dawki 500 μg + 50 μg 2x/dobę zmniejszyło częstość umiarkowanych i ciężkich zaostrzeń o 25% w porównaniu do placebo (średnia roczna liczba zaostrzeń 0,85 vs 1,13; p<0,001), poprawiło jakość życia (spadek SGRQ o 3,1 jednostek; p<0,001), jednak nie wykazało statystycznie istotnego zmniejszenia całkowitej śmiertelności (p≤0,05). Należy uwzględnić zwiększone ryzyko zapalenia płuc (19,6% vs 12,3% placebo; HR 1,64; p<0,001) bez wzrostu zgonów z tego powodu.
agonista receptorów beta-adrenergicznych, astma oskrzelowa, beta-mimetyk, chrypka, ciężkie zaostrzenie, czynność płuc, drżenie mięśniowe, duszność, działanie przeciwzapalne, FEV1, flutykazonu propionian, grzybica jamy ustnej, jakość życia związana ze zdrowiem, kołatanie serca, kontrola astmy, kortykosteroid wziewny, kwestionariusz SGRQ, lek przeciwastmatyczny, POChP, rozszerzenie oskrzeli, salmeterol, skurcz mięśni, wziewny kortykosteroid, zaostrzenie astmy, zapalenie płuc, złamanie kości - Leksykon leków
Działania niepożądane – Astmodil 4 mg
Montelukast w dawce 4 mg w formie tabletek do rozgryzania i żucia został oceniony pod kątem bezpieczeństwa w badaniach klinicznych obejmujących około 4000 dorosłych (≥15 lat), 1750 dzieci w wieku 6-14 lat oraz 851 dzieci 2-5 lat. Najczęściej obserwowanymi działaniami niepożądanymi były ból głowy u dorosłych, ból brzucha u dzieci 6-14 lat oraz nadmierne pragnienie u dzieci 2-5 lat (częstość ≥1/100, <1/10). Profil bezpieczeństwa pozostawał stabilny podczas długotrwałej terapii (do 2 lat u dorosłych, do 12 miesięcy u dzieci 6-14 lat oraz do 12 miesięcy i dłużej u dzieci 2-5 lat). W badaniach klinicznych nie odnotowano istotnych zmian w bezpieczeństwie podczas przedłużonego stosowania leku.
aminotransferaza, astma, ból mięśnia, ból stawu, depresja, drgawka, eozynofilia, hipoestezja, kołatanie serca, krwawienie z nosa, kurcz mięśnia, montelukast, myśli samobójcze, naciek eozynofilów, obrzęk naczynioruchowy, parestezja, pobudzenie, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, rumień guzowaty, senność, somnambulizm, zaburzenie snu, zapalenie naczyń, zapalenie płuc, zapalenie wątroby, zapalenie wątroby cholestatyczne, zapalenie wątroby wątrobowokomórkowe, zapalenie zatok, zawrót głowy, zespół Churga-Strauss - Leksykon substancji czynnych
Sodu wodorotlenek – Działania niepożądane
Stosowanie preparatów zawierających sodu wodorotlenek (NaOH), takich jak Aminomel 10E, Aminomel 12,5E oraz Nutriflex Lipid peri, wiąże się z ryzykiem wystąpienia licznych działań niepożądanych o różnorodnym charakterze. Najpoważniejsze z nich to reakcje anafilaktyczne manifestujące się sinicą, wstrząsem, niedotlenieniem, świstem krtaniowym, uogólnionym obrzękiem oraz innymi objawami zagrożenia życia. Ponadto obserwuje się reakcje rzekomoanafilaktyczne oraz objawy nadwrażliwości, takie jak pokrzywka, tachykardia, zaburzenia ciśnienia tętniczego, duszność, wysypka i bóle mięśniowe. W zakresie zaburzeń metabolicznych najczęściej notowana jest hiperkaliemia, co wymaga szczególnej uwagi u pacjentów z chorobami serca. Dodatkowo preparaty te mogą indukować poważne uszkodzenia wątroby, w tym hiperamonemię, niewydolność, marskość, zwłóknienie, cholestazę, stłuszczenie oraz zapalenie i kamicę pęcherzyka żółciowego, a także azotemię wskazującą na upośledzenie funkcji nerek.
anemia, azotemia, cholestaza, hepatomegalia, hiperamonemia, hiperkaliemia, hiperlipidemia, kamica pęcherzyka żółciowego, kołatanie serca, leukopenia, marskość wątroby, niedotlenienie, niewydolność wątroby, obrzęk uogólniony, parestezja jamy ustnej, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, reakcja rzekomoanafilaktyczna, sinica, splenomegalia, stłuszczenie wątroby, świszczący oddech, syndrom przeciążenia, tachykardia, trombocytopenia, wstrząs, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenie ciśnienia tętniczego, zaburzenie czynników krzepnięcia, zaburzenie oddychania, zakrzepowe zapalenie żyły, zapalenie pęcherzyka żółciowego, zapalenie żyły, zator płucny, zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych, zwiększenie stężenia bilirubiny, zwłóknienie wątroby - Leksykon leków
Działania niepożądane – Eferox 25 mcg
Lewotyroksyna sodowa (Eferox) wykazuje działania niepożądane ściśle związane z dawkowaniem, które najczęściej ustępują po jego redukcji lub przerwaniu terapii. Najpoważniejszym powikłaniem jest przełom tarczycowy – stan zagrożenia życia charakteryzujący się objawami tyreotoksykozy, takimi jak gorączka, tachykardia, arytmia, niewydolność serca, splątanie czy drgawki, wymagający natychmiastowej interwencji medycznej. Inne działania niepożądane obejmują reakcje nadwrażliwości (wysypka, świąd, obrzęk), nadczynność tarczycy, zaburzenia psychiczne (niepokój, pobudzenie, bezsenność), objawy neurologiczne (drżenie, ból głowy, drgawki), a także powikłania ze strony układu sercowo-naczyniowego (dławica piersiowa, zaburzenia rytmu, tachykardia, niewydolność serca, zawał mięśnia sercowego, nadciśnienie tętnicze). Częstość występowania większości działań niepożądanych jest nieznana, co podkreśla konieczność uważnego monitorowania pacjentów podczas terapii.
arytmia, biegunka, dawka supresyjna, dławica piersiowa, drgawki, drżenie, duszność, klasyfikacja MedDRA, kołatanie serca, lewotyroksyna sodowa, nadciśnienie tętnicze, nadczynność tarczycy, nadmierna potliwość, niedociśnienie tętnicze, niepokój, nieregularna miesiączka, niewydolność serca, obrzęk naczynioruchowy, osteoporoza, pokrzywka, przełom tarczycowy, reakcja nadwrażliwości, skurcz mięśni, śpiączka, splątanie, tachykardia, tyreotoksykoza, zaburzenia rytmu serca, zawał mięśnia sercowego, żółtaczka, zwiększenie apetytu - Leksykon leków
Przedawkowanie – Lisinopril/Amlodipine Alkaloid-INT 20 mg + 10 mg
Przedawkowanie produktu leczniczego Lisinopril/Amlodipine Alkaloid-INT, zawierającego lizynopryl (inhibitor ACE) i amlodypinę (bloker kanałów wapniowych), prowadzi do sumowania efektów farmakologicznych obu składników, z dominującym objawem w postaci znacznego rozszerzenia naczyń obwodowych i ciężkiego niedociśnienia tętniczego, które może skutkować wstrząsem krążeniowym. Dodatkowo obserwuje się zaburzenia elektrolitowe (głównie sodu i potasu), niewydolność nerek, tachykardię, bradykardię, kołatanie serca, zawroty głowy, niepokój oraz suchy kaszel. Szczególnie niebezpiecznym powikłaniem, zwłaszcza po przedawkowaniu amlodypiny, jest niekardiogenny obrzęk płuc pojawiający się z opóźnieniem 24-48 godzin, wymagający wsparcia oddechowego. Warto podkreślić, że lizynopryl może być skutecznie usunięty z krążenia za pomocą hemodializy, natomiast amlodypina silnie wiąże się z białkami, co ogranicza efektywność dializy.
amlodypina, blokada kanałów wapniowych, bloker kanałów wapniowych, bradykardia, elektrostymulacja serca, glukonian wapnia, hemodializa, hiperwentylacja, inhibitor ACE, kołatanie serca, lek obkurczający naczynia, lizynopryl, niedociśnienie tętnicze, niekardiogenny obrzęk płuc, niewydolność nerek, obniżenie ciśnienia tętniczego, płukanie żołądka, pozycja przeciwwstrząsowa, rozszerzenie naczyń obwodowych, stężenie kreatyniny, tachykardia, węgiel aktywowany, wstrząs krążeniowy, zaburzenia elektrolitowe - Leksykon leków
Działania niepożądane – Ramladio 10 mg + 10 mg
Lek Ramladio, zawierający ramipryl i amlodypinę w dawkach 5 mg + 5 mg, 5 mg + 10 mg, 10 mg + 5 mg oraz 10 mg + 10 mg, charakteryzuje się profilem bezpieczeństwa wynikającym z działania obu substancji czynnych. Najczęściej obserwowane działania niepożądane to senność, zawroty głowy, ból głowy, kołatanie serca, nagłe zaczerwienienie skóry, ból brzucha, nudności, obrzęk okolicy kostek oraz zmęczenie. Ramipryl jest odpowiedzialny za uporczywy, suchy kaszel, niedociśnienie, a także rzadkie, ale poważne działania niepożądane, takie jak udar, zawał mięśnia sercowego, obrzęk naczynioruchowy, hiperkaliemia, zaburzenia czynności nerek i wątroby, zapalenie trzustki, ciężkie reakcje skórne oraz neutropenia i agranulocytoza. Amlodypina natomiast odpowiada za objawy takie jak senność, kołatanie serca i obrzęk obwodowy.
agranulocytoza, ból brzucha, ból głowy, choroba tkanki łącznej, ciężka reakcja skórna, duszność, hiperkaliemia, kołatanie serca, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, monitorowanie ciśnienia tętniczego, morfologia krwi, nagłe zaczerwienienie skóry, neutropenia, niedociśnienie, nudności, obrzęk naczynioruchowy, profil bezpieczeństwa, ramipryl i amlodypina, suchy kaszel, udar, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zapalenie trzustki, zawał mięśnia sercowego, zawroty głowy, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Działania niepożądane – Davercin 250 mg
Lek Davercin zawiera 250 mg cyklicznego 11,12-węglanu erytromycyny A i jest związany z szerokim spektrum działań niepożądanych, które wymagają uważnego monitorowania podczas terapii. Do najpoważniejszych należą agranulocytoza (bardzo rzadko), anafilaksja (rzadko) oraz ciężkie reakcje skórne, takie jak zespół Stevensa-Johnsona, martwica toksyczno-rozpływna naskórka i ostra uogólniona osutka krostkowa (częstość nieznana). Ponadto, mogą wystąpić zaburzenia słuchu (szumy uszne, głuchota), szczególnie po dużych dawkach lub u pacjentów z niewydolnością wątroby i nerek, które zazwyczaj są odwracalne po odstawieniu leku. Istotne są również potencjalnie zagrażające życiu zaburzenia rytmu serca, takie jak częstoskurcz komorowy, torsades de pointes, migotanie komór oraz zatrzymanie krążenia (częstość nieznana), co wymaga ścisłego nadzoru kardiologicznego, zwłaszcza u pacjentów z chorobami układu sercowo-naczyniowego.
agranulocytoza, anafilaksja, cholestatyczne zapalenie wątroby, Clostridioides difficile, cykliczny węglan erytromycyny, częstoskurcz komorowy, Davercin, dolegliwość gastryczna, granulocyty obojętnochłonne, kołatanie serca, koszmar nocny, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, migotanie komór, nadwrażliwość na alergeny, niewydolność wątroby, omam, ostra niewydolność nerek, ostra uogólniona osutka krostkowa, pokrzywka, produkt leczniczy, rumień wielopostaciowy, rzekomobłoniaste zapalenie jelita grubego, śródmiąższowe zapalenie nerek, stan splątania, torsades de pointes, zaburzenie słuchu, zapalenie trzustki, zatrzymanie krążenia, zawroty głowy, zespół Stevensa-Johnsona, zwiększenie aktywności aminotransferaz wątrobowych - Leksykon leków
Działania niepożądane – Nitresan 20 mg 20 mg
Nitresan (nitrendypina) wykazuje szeroki profil działań niepożądanych obejmujący liczne układy i narządy. Najczęściej obserwuje się działania ze strony układu sercowo-naczyniowego, takie jak kołatanie serca (często), obrzęki kończyn dolnych (często), rozszerzenie naczyń krwionośnych z rumieniem twarzy (często) oraz reakcje lękowe (często). Niezbyt często występują niedociśnienie tętnicze, tachykardia, zaburzenia rytmu serca, dławica piersiowa, a także zaburzenia czynności wątroby manifestujące się wzrostem aktywności transaminaz. Istotne są również reakcje alergiczne, w tym obrzęk naczynioruchowy, który może zagrażać życiu, zwłaszcza gdy dotyczy dróg oddechowych. Występują także objawy ze strony układu nerwowego (ból głowy, migrena, zawroty głowy), przewodu pokarmowego (wzdęcia, nudności, wymioty, biegunka, zaparcia), a także zaburzenia widzenia i szum uszny. Zgłaszano również przypadki zawału mięśnia sercowego o nieznanej częstości występowania.
ból głowy, dławica piersiowa, duszność, kołatanie serca, krwotok z nosa, migrena, niedociśnienie tętnicze, niedoczulica, nitrendypina, obrzęk alergiczny, obrzęk kończyn dolnych, obrzęk naczynioruchowy, ośrodkowy zawrót głowy, reakcja alergiczna, reakcja lękowa, rozrost dziąseł, rozszerzenie naczyń krwionośnych, suchość błony śluzowej jamy ustnej, szum uszny, tachykardia, transaminaza, wielomocz, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie rytmu serca, zaburzenie snu, zaburzenie widzenia, zawał mięśnia sercowego - Leksykon leków
Działania niepożądane – Gabapentin Teva 400 mg
Gabapentin Teva 400 mg, stosowany zarówno jako terapia wspomagająca, jak i w monoterapii u pacjentów z padaczką oraz bólem neuropatycznym, wiąże się z szerokim spektrum działań niepożądanych o różnej częstości występowania. Najczęstsze działania obejmują zakażenia wirusowe (≥10% pacjentów), leukopenię, zaburzenia psychiczne (wrogość, splątanie, depresja, lęk), oraz objawy neurologiczne takie jak senność, zawroty głowy i ataksja. Często obserwuje się także zaburzenia żołądkowo-jelitowe (nudności, wymioty, biegunka), zaburzenia widzenia (niedowidzenie, podwójne widzenie), oraz objawy ogólne jak zmęczenie i gorączka. Rzadziej występują poważniejsze reakcje alergiczne, zespół nadwrażliwości, hiponatremia, zaburzenia psychiczne o ciężkim przebiegu (myśli samobójcze, omamy), a także ciężkie reakcje skórne (zespół Stevensa-Johnsona, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka).
ataksja, ból neuropatyczny, choreoatetoza, depresja oddechowa, dysfagia, dyskineza, dyzartria, fosfokinaza kreatynowa, gabapentyna, ginekomastia, hiperglikemia, hipoglikemia, hiponatremia, impotencja, jadłowstręt, kołatanie serca, leukopenia, małopłytkowość, myśl samobójcza, nadciśnienie tętnicze, nietrzymanie moczu, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność nerek, osutka polekowa z eozynofilią, padaczka, plamica, rabdomioliza, reakcja anafilaktyczna, rumień wielopostaciowy, schyłkowa niewydolność nerek, senność, szum uszny, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zespół nadwrażliwości, zespół Stevensa-Johnsona, żółtaczka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Doxar 2 mg
Doksazosyna, stosowana w preparacie Doxar, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, które zostały sklasyfikowane według układów i narządów oraz częstości występowania. Najczęstsze działania niepożądane dotyczą układu krążenia (niedociśnienie tętnicze, niedociśnienie ortostatyczne, obrzęki), układu nerwowego (zawroty głowy, bóle głowy, senność), układu oddechowego (zapalenie oskrzeli, kaszel, duszność), układu pokarmowego (ból brzucha, niestrawność, nudności) oraz układu moczowego (zapalenie pęcherza, nietrzymanie moczu, częstomocz). Rzadziej obserwuje się poważniejsze objawy, takie jak zawał mięśnia sercowego, udar mózgu, czy zaburzenia czynności wątroby, w tym zwiększoną aktywność enzymów wątrobowych. Działania niepożądane o bardzo rzadkiej częstości obejmują m.in. bradykardię, arytmie serca, skurcz oskrzeli, zapalenie wątroby oraz śródoperacyjny zespół wiotkiej tęczówki, co wymaga szczególnej uwagi u pacjentów poddawanych operacjom zaćmy. W trakcie terapii konieczne jest monitorowanie funkcji wątroby oraz obserwacja objawów niedociśnienia ortostatycznego, zwłaszcza na początku leczenia, ze względu na ryzyko omdleń.
arytmia serca, bezsenność, bradykardia, częstomocz, depresja, dławica piersiowa, doksazosyna, DOXAR, drogi żółciowe, duszność, dyzuria, ginekomastia, hipoglikemia, hipokaliemia, impotencja, kołatanie serca, krwiomocz, leukopenia, małopłytkowość, mezylan doksazosyny, niedociśnienie ortostatyczne, niedociśnienie tętnicze, niedokrwienie obwodowe, niedokrwistość, nietrzymanie moczu, nieżyt nosa, obrzęk, obrzęk krtani, parestezja, priapizm, skaza moczanowa, skurcz oskrzeli, suchość jamy ustnej, tachykardia, udar naczyniowy mózgu, układ nerwowy, układ pokarmowy, wielomocz, wsteczna ejakulacja, zaburzenie mózgowo-naczyniowe, zapalenie oskrzeli, zapalenie wątroby, zapalenie żołądka i jelit, zastój żółci, zawał mięśnia sercowego, zawroty głowy pochodzenia błędnikowego, zespół wiotkiej tęczówki, żółtaczka