Właściwości farmakodynamiczne
Asaris (500 mcg + 50 mcg)/dawkę inh.
Produkt leczniczy Asaris, zawierający flutykazonu propionian (kortykosteroid) oraz salmeterol (długo działający β2-mimetyk), wykazuje synergistyczne działanie w leczeniu astmy oskrzelowej i POChP. W badaniu GOAL, obejmującym 3416 pacjentów, terapia skojarzona flutykazonu propionianem i salmeterolem (100 μg + 50 μg, 2x/dobę) pozwoliła na szybsze i skuteczniejsze osiągnięcie kontroli astmy w porównaniu do monoterapii kortykosteroidem wziewnym, z 50% pacjentów uzyskujących dobrą kontrolę po 16 dniach vs 37 dniach. W badaniu TORCH u pacjentów z umiarkowaną i ciężką POChP, stosowanie dawki 500 μg + 50 μg 2x/dobę zmniejszyło częstość umiarkowanych i ciężkich zaostrzeń o 25% w porównaniu do placebo (średnia roczna liczba zaostrzeń 0,85 vs 1,13; p<0,001), poprawiło jakość życia (spadek SGRQ o 3,1 jednostek; p<0,001), jednak nie wykazało statystycznie istotnego zmniejszenia całkowitej śmiertelności (p≤0,05). Należy uwzględnić zwiększone ryzyko zapalenia płuc (19,6% vs 12,3% placebo; HR 1,64; p<0,001) bez wzrostu zgonów z tego powodu.
Właściwości farmakodynamiczne
Produkt leczniczy Asaris należy do grupy farmakoterapeutycznej obejmującej leki działające na receptory adrenergiczne oraz inne substancje stosowane w chorobach obturacyjnych dróg oddechowych (kod ATC: R03AK06). Zawiera on dwie substancje czynne: flutykazonu propionian (kortykosteroid) oraz salmeterol (długo działający β2-mimetyk), które wykazują synergistyczne działanie w kontroli astmy oskrzelowej i POChP.1
Badania kliniczne w astmie oskrzelowej
Fundamentalne znaczenie dla oceny skuteczności leczenia astmy oskrzelowej przy pomocy kombinacji flutykazonu propionianu i salmeterolu miało 12-miesięczne badanie GOAL (Gaining Optimal Asthma ControL). W badaniu uczestniczyło 3416 dorosłych i młodzieży z przewlekłą astmą. Głównym celem badania było porównanie bezpieczeństwa i skuteczności kombinacji flutykazonu propionianu i salmeterolu z monoterapią flutykazonu propionianem. Zastosowano strategię stopniowego zwiększania dawek leku co 12 tygodni do momentu osiągnięcia pełnej kontroli astmy lub maksymalnej dopuszczalnej dawki.2
Wyniki badania GOAL jednoznacznie wskazały, że terapia skojarzona flutykazonu propionianem i salmeterolem pozwoliła na uzyskanie kontroli astmy u większej liczby pacjentów w porównaniu do monoterapii kortykosteroidem wziewnym. Co istotne, dobra kontrola astmy została osiągnięta szybciej przy zastosowaniu terapii skojarzonej – u 50% pacjentów pierwszy tydzień dobrej kontroli astmy nastąpił po 16 dniach leczenia produktem złożonym w porównaniu do 37 dni w grupie stosującej wyłącznie kortykosteroid wziewny.3
W przypadku pacjentów wcześniej nie leczonych kortykosteroidami, czas do uzyskania tygodnia dobrej kontroli astmy wynosił 16 dni dla kombinacji flutykazonu propionianu i salmeterolu, natomiast 23 dni dla monoterapii kortykosteroidem wziewnym.4
| Rodzaj leczenia (przed włączeniem do badania) | Salmeterol + FP | FP | ||
|---|---|---|---|---|
| WC* | TC** | WC* | TC** | |
| Bez WKS (tylko SABA) | 78% | 50% | 70% | 40% |
| Mała dawka WKS (≤500 μg BDP lub równoważna dawka innego WKS na dobę) | 75% | 44% | 60% | 28% |
| Średnia dawka WKS (>500-1000 μg BDP lub równoważna dawka innego WKS na dobę) | 62% | 29% | 47% | 16% |
| Zebrane wyniki ze wszystkich 3 rodzajów leczenia | 71% | 41% | 59% | 28% |
|
WKS – wziewny kortykosteroid; SABA – krótko działający β2-mimetyk; BDP – beklometazon; FP – flutykazonu propionian * Dobra kontrola (WC – Well controlled): sporadyczne objawy lub stosowanie SABA lub mniej niż 80% wartości należnej w badaniach czynności płuc, bez nocnych przebudzeń, bez zaostrzeń, bez objawów niepożądanych zmuszających do zmiany leczenia ** Pełna kontrola (TC – Totally Controlled): bez objawów, bez stosowania SABA, większa niż 80% wartości należnej w badaniach czynności płuc, bez nocnych przebudzeń, bez zaostrzeń, bez objawów niepożądanych zmuszających do zmiany leczenia |
||||
Na podstawie tych wyników badacze sugerują, że produkt leczniczy zawierający flutykazonu propionian i salmeterol w dawce: 100 μg + 50 μg, stosowany dwa razy na dobę, może być rozważany jako początkowe leczenie podtrzymujące u pacjentów z umiarkowaną, przewlekłą astmą, u których szybkie osiągnięcie kontroli astmy jest istotnym celem terapeutycznym.5
Bezpieczeństwo stosowania podwójnej dawki preparatu
Przeprowadzono randomizowane, podwójnie ślepe badanie z udziałem 318 pacjentów w wieku ≥18 lat z astmą przewlekłą, oceniające bezpieczeństwo i tolerancję stosowania dwóch inhalacji produktu zawierającego flutykazonu propionian i salmeterol dwa razy na dobę (podwójna dawka) przez okres 2 tygodni. Badanie wykazało, że podwajanie dawki przez 14 dni powodowało nieznaczne zwiększenie częstości występowania działań niepożądanych związanych z β-agonistą, takich jak:6
- drżenia mięśniowe: 1 pacjent (1%) vs 0 w grupie kontrolnej
- kołatanie serca: 6 pacjentów (3%) vs 1 pacjent (<1%) w grupie kontrolnej
- skurcze mięśni: 6 pacjentów (3%) vs 1 pacjent (<1%) w grupie kontrolnej
Jednocześnie częstość występowania działań niepożądanych związanych ze stosowaniem wziewnych kortykosteroidów była podobna między grupami:7
- grzybica jamy ustnej: 6 pacjentów (6%) vs 16 pacjentów (8%) w grupie kontrolnej
- chrypka: 2 pacjentów (2%) vs 4 pacjentów (2%) w grupie kontrolnej
Należy zaznaczyć, że nieznaczne zwiększenie częstości działań niepożądanych związanych ze stosowaniem β-agonisty powinno być brane pod uwagę przez lekarza rozważającego podwojenie dawki produktu u dorosłych pacjentów wymagających dodatkowego, krótkotrwałego (do 14 dni) leczenia kortykosteroidami.8
Badania kliniczne w POChP
Kluczowym badaniem oceniającym skuteczność kombinacji flutykazonu propionianu i salmeterolu w POChP było badanie TORCH (TOwards a Revolution in COPD Health) – trzyletnie badanie kliniczne, którego głównym celem była ocena wpływu terapii na całkowitą śmiertelność pacjentów z POChP. Badano preparat zawierający flutykazonu propionian i salmeterol w dawce 500 μg + 50 μg podawanego 2 razy na dobę w porównaniu do monoterapii każdym ze składników oraz placebo.9
Do badania włączono pacjentów z umiarkowaną i ciężką postacią POChP (początkowa wartość FEV1 przed podaniem leku poniżej 60% wartości należnej). W trakcie badania pacjenci mogli stosować rutynową terapię POChP, z wyłączeniem innych wziewnych glikokortykosteroidów, długo działających β2-mimetyków oraz przewlekle podawanych glikokortykosteroidów ogólnoustrojowych.10
Pierwszorzędowym punktem końcowym było zmniejszenie całkowitej śmiertelności w ciągu 3 lat stosowania produktu zawierającego flutykazonu propionian i salmeterol w porównaniu do placebo. U pacjentów leczonych produktem złożonym zaobserwowano zwiększenie przeżywalności w porównaniu do placebo w 3-letniej obserwacji, jednak wynik ten nie osiągnął znamienności statystycznej (p≤0,05).11
Odsetek zgonów z powodu POChP w ciągu 3 lat wynosił:12
- 6% w grupie otrzymującej placebo
- 6,1% w grupie otrzymującej salmeterol
- 6,9% w grupie otrzymującej flutykazonu propionian
- 4,7% w grupie otrzymującej flutykazonu propionian i salmeterol
Istotnym odkryciem było to, że produkt leczniczy zawierający flutykazonu propionian i salmeterol znacząco zmniejszał liczbę umiarkowanych i ciężkich zaostrzeń POChP występujących w ciągu roku w porównaniu do monoterapii każdym ze składników oraz placebo. Średnia roczna liczba zaostrzeń wynosiła:13
- 0,85 w grupie otrzymującej flutykazonu propionian i salmeterol
- 0,97 w grupie otrzymującej salmeterol
- 0,93 w grupie otrzymującej flutykazonu propionian
- 1,13 w grupie otrzymującej placebo
Przekłada się to na zmniejszenie częstości występowania umiarkowanych i ciężkich zaostrzeń o 25% (95% przedział ufności (PU): 19% do 31%; p<0,001) w porównaniu do placebo, o 12% w porównaniu do salmeterolu (95% PU: 5% do 19%, p=0,002) i o 9% w porównaniu do flutykazonu propionianu (95% PU: 1% do 16%, p=0,024).<sup data-drug="Asaris" data-section="Właściwości farmakodynamiczne" title="Przekłada się to na zmniejszenie częstości występowania umiarkowanych i ciężkich zaostrzeń o 25% (95% przedział ufności (PU): 19% do 31%; p14
W monoterapii salmeterol zmniejszał częstość zaostrzeń o 15% (95% PU: 7% do 22%; p<0,001) w porównaniu do placebo, a flutykazonu propionian o 18% (95% PU: 11% do 24%; p<0,001) w porównaniu do placebo.<sup data-drug="Asaris" data-section="Właściwości farmakodynamiczne" title="Podobnie salmeterol zmniejszał istotnie częstość występowania zaostrzeń o 15% (95% PU: 7% do 22%; p<0,001) w porównaniu do placebo, a flutykazonu propionian znamiennie zmniejszał częstość zaostrzeń o 18% (95% PU: 11% do 24%; p15
Jakość życia oceniana przy pomocy kwestionariusza szpitala św. Jerzego (SGRQ – St George’s Respiratory Questionnaire) poprawiła się u wszystkich pacjentów stosujących aktywne leczenie w porównaniu do placebo. Średnia poprawa jakości życia w ciągu 3 lat terapii wynosiła:<sup data-drug="Asaris" data-section="Właściwości farmakodynamiczne" title="Jakość życia oceniana za pomocą kwestionariusza szpitala św. Jerzego (SGRQ – St George's Respiratory Questionnaire) poprawiła się u każdego pacjenta stosującego aktywne leczenie w porównaniu do placebo. Średnia poprawa jakości życia w ciągu 3 lat terapii produktem leczniczym zawierającym flutykazonu propionian i salmeterol wynosiła -3,1 jednostek (95% PU: -4,1 do -2,1; p<0,001) w porównaniu do placebo, -2,2 jednostek (p16
- -3,1 jednostek (95% PU: -4,1 do -2,1; p<0,001) dla flutykazonu propionianu z salmeterolem w porównaniu do placebo
- -2,2 jednostek (p<0,001) dla flutykazonu propionianu z salmeterolem w porównaniu do salmeterolu
- -1,2 jednostki (p=0,017) dla flutykazonu propionianu z salmeterolem w porównaniu do flutykazonu propionianu
Istotne klinicznie jest zmniejszenie wartości o 4 jednostki.17
W badaniu odnotowano, że oszacowane prawdopodobieństwo wystąpienia w ciągu 3 lat zapalenia płuc, zgłaszanego jako zdarzenie niepożądane, wynosiło:18
- 12,3% dla placebo
- 13,3% dla salmeterolu
- 18,3% dla flutykazonu propionianu
- 19,6% dla flutykazonu propionianu i salmeterolu
Hazard względny dla produktu zawierającego flutykazonu propionian i salmeterol wynosił 1,64 (95% PU: 1,33 do 2,01, p<0,001) w porównaniu do placebo. Nie stwierdzono jednak zwiększenia liczby zgonów związanych z zapaleniem płuc.<sup data-drug="Asaris" data-section="Właściwości farmakodynamiczne" title="Hazard względny dla produktu leczniczego zawierającego flutykazonu propionian i salmeterol wynosił 1,64 (95% PU: 1,33 do 2,01, p19
Liczba zgonów w trakcie terapii, które zakwalifikowano jako spowodowane przez zapalenie płuc, przedstawiała się następująco:20
- placebo – 7
- salmeterol – 9
- flutykazonu propionian – 13
- flutykazonu propionian i salmeterol – 8
W badaniu nie wykazano znamiennej różnicy w prawdopodobieństwie złamania kości między grupami:21
- 5,1% w przypadku placebo
- 5,1% w przypadku salmeterolu
- 5,4% w przypadku flutykazonu propionianu
- 6,3% w przypadku flutykazonu propionianu i salmeterolu
Hazard względny dla produktu zawierającego flutykazonu propionian i salmeterol w porównaniu do placebo wynosił 1,22 (95% PU: 0,87 do 1,72, p=0,248).22
Dodatkowe badania kliniczne kontrolowane placebo, trwające 6 i 12 miesięcy, wykazały, że regularne stosowanie produktu zawierającego flutykazonu propionian i salmeterol w dawce 500 μg + 50 μg poprawiało czynność płuc, zmniejszało uczucie duszności oraz zapotrzebowanie na leki stosowane doraźnie.23
Wieloośrodkowe badanie kliniczne dotyczące stosowania salmeterolu w astmie (SMART)
Badanie SMART (Salmeterol Multi-center Asthma Research Trial) było wieloośrodkowym, randomizowanym, podwójnie zaślepionym, kontrolowanym placebo badaniem przeprowadzonym w USA, trwającym 28 tygodni. W badaniu wzięło udział 26 355 pacjentów z astmą oskrzelową w wieku powyżej 12 lat, których podzielono na dwie grupy – jedna otrzymywała salmeterol (50 μg dwa razy na dobę) jako uzupełnienie typowego leczenia astmy, druga – placebo.24
Do badania kwalifikowano pacjentów stosujących leki przeciwastmatyczne, z wyjątkiem długo działających β2-mimetyków. Stosowanie wziewnych glikokortykosteroidów nie było obowiązkowe przez cały okres badania.25
Pierwszorzędowy punkt końcowy obejmował sumę liczby zgonów związanych z układem oddechowym wraz z liczbą stanów zagrożenia życia związanych z układem oddechowym.26
| Grupa pacjentów | Liczba zdarzeń pierwszorzędowego punktu końcowego / liczba pacjentów | Ryzyko względne (95% przedział ufności) | |
|---|---|---|---|
| salmeterol | placebo | ||
| Wszyscy pacjenci | 50/13 176 | 36/13 179 | 1,40 (0,91; 2,14) |
| Pacjenci stosujący wziewne glikokortykosteroidy | 23/6 127 | 19/6 138 | 1,21 (0,66; 2,23) |
| Pacjenci nie stosujący wziewnych glikokortykosteroidów | 27/7 049 | 17/7 041 | 1,60 (0,87; 2,93) |
| Pacjenci pochodzenia afroamerykańskiego | 20/2 366 | 5/2 319 | 4,10 (1,54; 10,90) |
Szczególnie istotne jest to, że ryzyko znamienne statystycznie na poziomie 95% zostało wykazane dla pacjentów pochodzenia afroamerykańskiego, co zaznaczono pogrubioną czcionką w tabeli.27
Analizując drugorzędowe punkty końcowe w badaniu SMART według stosowania wziewnych glikokortykosteroidów na początku badania, uzyskano następujące wyniki:28
| Parametr | Liczba zdarzeń drugorzędowego punktu końcowego / liczba pacjentów | Hazard względny (95% przedział ufności) | |
|---|---|---|---|
| salmeterol | placebo | ||
| Zgony związane z zaburzeniami układu oddechowego | |||
| Pacjenci stosujący wziewne glikokortykosteroidy | 10/6127 | 5/6138 | 2,01 (0,69; 5,86) |
| Pacjenci nie stosujący wziewnych glikokortykosteroidów | 14/7049 | 6/7041 | 2,28 (0,88; 5,94) |
| Suma zgonów związanych z astmą oraz zdarzeń zagrażających życiu | |||
| Pacjenci stosujący wziewne glikokortykosteroidy | 16/6127 | 13/6138 | 1,24 (0,60; 2,58) |
| Pacjenci nie stosujący wziewnych glikokortykosteroidów | 21/7049 | 9/7041 | 2,39 (1,10; 5,22) |
| Zgony związane z astmą | |||
| Pacjenci stosujący wziewne glikokortykosteroidy | 4/6127 | 3/6138 | 1,35 (0,30; 6,04) |
| Pacjenci nie stosujący wziewnych glikokortykosteroidów | 9/7049 | 0/7041 | * |
| * = brak możliwości analizy statystycznej, gdyż liczba zdarzeń w grupie placebo wynosi 0. Ryzyko znamienne statystycznie na poziomie 95% zaznaczone jest pogrubioną czcionką. |
|||
Istotne jest to, że znamienność statystyczną osiągnęła suma zgonów związanych z astmą oraz zdarzeń zagrażających życiu u pacjentów nie stosujących wziewnych glikokortykosteroidów.29
Mechanizm działania
Salmeterol
Salmeterol jest selektywnym, długo działającym (12 godzin) agonistą receptorów β2-adrenergicznych, posiadającym długi łańcuch boczny, który wiąże się z miejscem pozareceptorowym.30
Dzięki swojej strukturze i właściwościom farmakologicznym salmeterol powoduje rozszerzenie oskrzeli trwające przynajmniej 12 godzin, co jest istotną przewagą w porównaniu do typowych, krótko działających β2-agonistów stosowanych w zalecanych dawkach.31
Flutykazonu propionian
Flutykazonu propionian podawany drogą wziewną w zalecanych dawkach wywiera silne działanie przeciwzapalne w obrębie płuc. Efektem tego działania jest zmniejszenie nasilenia objawów i częstości zaostrzeń astmy oskrzelowej. Co istotne z punktu widzenia bezpieczeństwa terapii, flutykazonu propionian podawany wziewnie wywołuje mniej działań niepożądanych niż kortykosteroidy podawane ogólnoustrojowo.32
Kolejne rozdziały
Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.
Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje leku
- Profil bezpieczeństwa leku
- Przeciwwskazania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Skład i postać leku
- Specjalne ostrzeżenia
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania