Właściwości farmakokinetyczne
Asaris (500 mcg + 50 mcg)/dawkę inh.

Charakterystyka farmakokinetyczna leku Asaris

Ocena właściwości farmakokinetycznych produktu leczniczego Asaris opiera się na analizie obu substancji czynnych – salmeterolu i flutykazonu propionianu. Podczas jednoczesnego podawania wziewnego obu substancji, ich profile farmakokinetyczne pozostają podobne do obserwowanych przy podawaniu każdej z nich oddzielnie. Z tego względu charakterystykę farmakokinetyczną można rozpatrywać indywidualnie dla każdej substancji czynnej.¹

Farmakokinetyka salmeterolu

Salmeterol wykazuje działanie miejscowe w obrębie płuc, dlatego jego stężenia osoczowe nie stanowią bezpośredniego wskaźnika efektu terapeutycznego. Istotnym ograniczeniem w ocenie farmakokinetyki salmeterolu są trudności techniczne związane z oznaczeniem jego stężenia w osoczu. Wynikają one z bardzo niskich poziomów leku osiąganych po podaniu wziewnym w dawkach terapeutycznych (około 200 pg/ml lub mniej). W związku z tym, dane dotyczące charakterystyki farmakokinetycznej salmeterolu są ograniczone.²

Farmakokinetyka flutykazonu propionianu

Biodostępność i wchłanianie

Biodostępność flutykazonu propionianu po jednorazowym podaniu wziewnym u osób zdrowych wynosi około 5-11% dawki nominalnej, przy czym wartość ta jest zależna od typu zastosowanego inhalatora. Zauważono, że u pacjentów z astmą oskrzelową lub przewlekłą obturacyjną chorobą płuc (POChP) ekspozycja ogólnoustrojowa na wziewnie podawany flutykazonu propionian jest niższa niż u osób zdrowych.³

Wchłanianie ogólnoustrojowe flutykazonu propionianu przebiega dwufazowo – początkowo jest szybkie (absorpcja z płuc), a następnie powolne. Część dawki leku dostająca się do przewodu pokarmowego w wyniku połknięcia charakteryzuje się minimalną ekspozycją ogólnoustrojową (poniżej 1%), co wynika z niskiej rozpuszczalności leku w wodzie oraz intensywnego metabolizmu pierwszego przejścia. Istotną cechą farmakokinetyki flutykazonu propionianu jest liniowa zależność pomiędzy zastosowaną dawką a ekspozycją ogólnoustrojową.⁴

Dystrybucja

Dystrybucja flutykazonu propionianu w organizmie charakteryzuje się dużą objętością dystrybucji w stanie stacjonarnym, wynoszącą około 300 litrów. Lek wykazuje wysoki stopień wiązania z białkami osocza na poziomie 91%.⁵

Metabolizm

Flutykazonu propionian jest szybko eliminowany z krążenia ogólnoustrojowego. Główną drogą eliminacji jest proces metabolizmu, w którym powstaje nieaktywna pochodna kwasu karboksylowego. Reakcja ta jest katalizowana przez izoenzym 3A4 cytochromu P450. W kale zidentyfikowano również inne, niezdefiniowane metabolity flutykazonu propionianu.⁶

Eliminacja

Flutykazonu propionian charakteryzuje się dużym klirensem osoczowym wynoszącym 1150 ml/min oraz okresem półtrwania około 8 godzin.⁷

Wydalanie nerkowe flutykazonu propionianu jest pomijalne w całkowitym procesie eliminacji leku. Mniej niż 5% dawki jest wydalane z moczem, głównie w postaci metabolitów. Większość dawki (substancja macierzysta i jej metabolity) wydalana jest z kałem.⁸

Parametry farmakokinetyczne flutykazonu propionianu